จันทร์ซ่อนเงา

ตอนที่ 8 : ลวงตา (อัพแล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,884
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    1 ส.ค. 55

ตอนที่ ๘ ลวงตา

            เมื่อท่านราชองครักษ์โสมผู้สร้างสีสันให้แก่พระตำหนักสุริยันหลุดพ้นจากวิบากกรรมที่โรงเลี้ยงเสือแล้ว หญิงสาวก็เดินทางไปห้องทรงงาน เธอคันมือคันเท้าอยากหาเรื่องคนอยู่บ้างแต่ก็ต้องระงับอารมณ์

            “อ้าว! มาแล้วหรือ นั่งก่อนสิ” สุรเสียงเป็นมิตรทำให้โสมที่เพิ่งก้าวเข้ามาไม่ไว้ใจ ราชันทรงหน้ากากภูตครึ่งหน้าเผยให้เห็นพระโอฐหยักขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ตีความหมายไม่ออก “ได้ข่าวว่าท่านเป็นที่รักในหมู่เสือดีนี่ เห็นเข้ามานัวเนียด้วยตลอดทั้งวัน เจ้าเสือหนุ่มพวกนี้มันกระไรอยู่หนา ใช้มิได้”

            ถ้าความอดทนของคนเรามีจำกัด โสมก็คิดว่าตัวเองใกล้ถึงขีดจำกัดนั่นเต็มที หญิงสาวอยากจะลบรอยแย้มพระโอษฐ์นั้นด้วยกำปั้น แต่สิ่งที่เธอทำคือการเก็บอารมณ์แล้วปั้นเสียงอ่อนน้อมระรื่นหู

            “เสือถึงแม้จะดุร้ายยังไง ถูกสะกดไว้ด้วยมนตร์ชนิดไหน แต่ก็ไม่อาจหลุดพ้นสัญชาตญาณโบราณของเผ่าพันธุ์มันไปได้ เพียงแต่ที่มันว่าง่ายกับฉันก็เป็นเพราะมันรู้ว่าควรสยบให้กับใคร”

            “ถ้าเช่นนั้นแต่งตั้งท่านเป็นผู้นำกองทหารเสือดีรึไม่” รับสั่งด้วยสุรเสียงกลั้วหัวเราะ แย้มพระโอษฐ์กว้างจนเห็นพระทนต์ขาวสะอ้าน โสมหนาวยะเยือก ขนลุกซู่

รอยยิ้มแบบนี้คิดจะเอาให้ถึงตายเลยหรือไง

“ฉันคิดจะถามท่านมานานแล้วว่าคาถาอาคมของพวกท่านมันเป็นยังไง ฉันอยากลองดูวิชาของพวกท่านบ้าง” หญิงสาวรีบเปลี่ยนเรื่อง บางทีพูดเรื่องอื่นแล้วอาจทำให้ทรงลืมเรื่องที่รับสั่งค้างเอาไว้ก็เป็นได้

“ท่านยังต้องการดูคาถาอาคมของมนุษย์ไปทำไม” รับสั่งถามเรียบๆ คนกะล่อนมะกอกสามตะกร้าปาไม่ถูกรีบหาวิธีกลบเกลื่อนทันที

“รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้งไง” เธอทำเสียงให้เป็นปกติกลบพิรุธได้ชะงัด

ราชันไพรสัณฑ์ทรงนิ่งไปหลายอึดใจ ความเงียบเป็นแรงกดดันให้โสมรู้สึกเหมือนกำลังรอคำพิพากษาจากยมบาล แล้วความกดดันก็ลดลงเมื่อทรงลุกขึ้นไปหยิบสมุดข่อยสองเล่มในหีบที่มุมห้องแล้วส่งให้ถึงมือเล่มหนึ่ง เธอรับมาเปิดดูแล้วก็ได้แต่มึนเพราะภาษาที่เขียนไม่คุ้นตาเลยสักตัว แต่แล้วกลับทรงยื่นอีกเล่มมาให้เธอรับมาเปิดอ่าน

“ก็แล้วทำไมไม่ส่งอันนี้ให้ตั้งแต่ทีแรก”

“ข้าก็แค่อยากรู้ว่าท่านเหมือนทูลกระหม่อมแม่ของข้าที่อ่านภาษาของเราไม่เข้าใจหรือไม่เท่านั้น”

โสมก้มมองตัวอักษรภาษาไทยหัวเหลี่ยมลายเส้นสวยอ่านง่ายจารอย่างเป็นระเบียบในสมุดข่อยซึ่งอธิบายถึงความเป็นมา การบูชาและมนตร์คาถาโดยละเอียด อ่านง่ายอย่างน่าทึ่ง

“เล่มนี้ใครเป็นคนเขียนน่ะ”

“ทูลกระหม่อมพ่อทรงร่ำเรียนภาษาของทูลกระหม่อมแม่แล้วทำการคัดลอกเล่มนี้ขึ้น” รับสั่งเยียบเย็นในประโยคต่อมา “ข้าใช้ความไม่รู้ อุปโลกน์สมุดข่อยเล่มนี้เป็นตำราวิเศษซึ่งเป็นขุมพลังอำนาจพลิกแผ่นดินเปลี่ยนฟ้าได้ ทำให้หลายฝ่ายไม่กล้าบุ่มบ่ามทำการใด”

“เพราะตำราวิเศษนี้อยู่ในมือของท่านสินะ” โสมพลิกสมุดไปมา “ฉันขอยืมไปศึกษาหน่อยแล้วกัน ไม่เอาไปไหนไกลหรอก อ่านมันอยู่ในนี้แหละ จะอนุญาตไหม”

ราชันไพรสัณฑ์ไม่รับสั่งตอบแต่แย้มพระโอษฐ์กว้างอย่างที่ทำให้โสมขนลุกเป็นรอบที่เท่าไรก็จำไม่ได้ หญิงสาวเดินเลี่ยงไปนั่งอ่านไม่ใกล้ไม่ไกล ปล่อยให้พระองค์ทรงงานไปเงียบๆ ฤกษ์งามดีเสียจริงที่วันนี้เป็นวันพฤหัสบดีเหมาะแก่การบูชาครูเริ่มเรียนคาถาอาคมเสียด้วย

คาถาอาคมในสมุดเล่มนี้มีลักษณะคล้ายคัมภีร์อาถรรพเวทตามความเชื่อของศาสนาพราหมณ์ โดยมีด้วยกัน 8 ประเภท ได้แก่ พระเวทย์แก้โรคต่างๆ พระเวทย์ประสาน พระเวทย์สะเดาะ พระเวทย์ป้องกันตัว  พระเวทย์แสดงปาฏิหาริย์ พระเวทย์ให้โทษต่อผู้อื่น พระเวทย์แก้ภูตผีปีศาจ และพระเวทย์ทำเสน่ห์ เธอคงต้องเริ่มเรียนตั้งแต่บทแรกๆ เรียนกฎหมายท่องจำประมวลฯ มาก็พันกว่ามาตรายังทำได้ ท่องจำคาถาอาคมก็คงไม่เกินกำลังมากเท่าไรหรอกมั้ง

หญิงสาวอ่านพิธีกรรมพอแค่ให้รู้ เมื่ออ่านมาถึงบทที่เป็นคาถาปฏิบัติ เพียงแค่เธออ่านมนตร์ในใจพรที่แม่หญิงจันทรวดีอำนวยให้กลับสำแดงให้เธอกลายเป็นผู้ชำนาญเวทย์ ห้องทรงงานจึงปั่นป่วนไปด้วยคลื่นอาคม ภูตผีปีศาจเริ่มปรากฏตัวตามคาถาเรียกใช้ ทำให้ทหารภูตตกใจกรูกันเข้ามาเตรียมประสานกันขับไล่วิญญาณร้าย

“ไม่ต้อง... พวกเจ้าออกไป” ราชันไพรสัณฑ์รับสั่งห้วนๆ ขณะทอดพระเนตรโสมอย่างจับสังเกต

โสมสามารถเรียกใช้คาถาได้ทุกบทเพียงอ่านในใจไม่ว่าจะเป็นคาถาที่ยากเย็นเพียงใดก็ตามทำให้ทหารภูตที่เฝ้ามองรู้สึกนับถือและหวั่นเกรงยิ่งนัก หากแต่ใครจะรู้ว่าในพระทัยของราชันบ้างว่าทรงมีพระดำริเช่นไร ที่แล้วมาพระองค์ยังขาดความนับถืออยู่บ้างเพราะผู้อ้างตัวเป็นอาคันตุกะมิได้แสดงอิทธิฤทธิ์อะไรให้ดู มาบัดนี้ได้ทอดพระเนตรก็เกิดความรู้สึกหลายอย่างปนเปกัน หนึ่งในนั้นย่อมไม่พ้นความระแวง จะมากน้อยเพียงใดแม้แต่พระองค์เองก็ไม่สามารถตอบได้

โสมรวบรวมสติ กำหนดเจตจำนงเรียกเมฆฝนมา ปรากฏว่าเมฆทะมึนก้อนใหญ่ปกคลุมท้องฟ้าที่สว่างไสวให้กลายเป็นยามโพล้เพล้โดยพลัน เสียงท้องฟ้ากัมปนาทดังราวกับผ่าปฐพีแล้วฝนห่าใหญ่ก็เทลงมาราวกับฟ้ารั่ว ลมพายุโหมกระหน่ำรุนแรง เธอตกใจกับความร้ายแรงของคาถาแล้วรีบกำหนดจิตถอนคืน ความสงบก็กลับมาเยือนโดยพลัน ฟ้ากระจ่างใสราวกับไม่เคยเกิดอะไรขึ้น มีเพียงน้ำที่เจิ่งนองและซากความเสียหายเป็นพยาน

“ฉันว่าไม่จำเป็นต้องเรียนบทคาถาก็ได้ บางที่การท่องบทคาถาก่อนใช้คาถาบทไหนอาจเป็นเพียงการรวมสมาธิ ถ้าอย่างนั้นก็แค่ตั้งสติให้มีสมาธิแล้วใช้พลังจิตกับเจตจำนงก็ได้แล้ว ไม่ต้องยุ่งยากไปท่องคาถาเลย”

เพียงแต่เธอได้ความสามารถมาโดยขาดทักษะ จึงจำเป็นต้องฝึกฝนให้คล่องแคล่วถึงจะสามารถใช้คาถาได้ทรงอิทธิฤทธิ์จริงๆ และถ้าจำเป็นต้องนำไปใช้ในการต่อสู้เธอก็ยังขาดประสบการณ์และความชำนาญ ใช่ว่าเป็นเอตทัคคะแล้วจะสามารถเอาชนะคนอื่นได้ง่ายๆ

“ท่านคิดว่าในแผ่นดินนี้มีคนอย่างท่านอยู่สักกี่คน” ราชันหนุ่มรับสั่งเรียบๆ “ข้าไม่สงสัยในตัวท่านอีกแล้ว”

“ก็ดีแล้ว” หญิงสาวบอก สังหรณ์รุนแรงว่าเรื่องมันไม่จบง่ายๆ เพียงแค่นี้ ต่อจากนี้ไปอาจเป็นก้าวแรกของวิบากกรรมที่แม่หญิงจันทรวดีพูดถึงก็ได้ แต่เธอไม่รู้ว่าวิบากกรรมนี้มาในรูปแบบไหน จากใคร และป้องกันได้รึไม่ ทำให้จิตใจเป็นทุกข์และสับสนเหลือเกิน

นี่ล่ะหนอโทษของการรู้แต่ไม่สามารถคาดการณ์ทำอะไรได้ ทรมานกว่าการไม่รู้มากนัก!

“ฉันขอไปพักผ่อนนะ ใช้พลังไปมากก็เหนื่อยเอาการเหมือนกัน” เธอหาทางหนีจากสถานการณ์ไม่น่าไว้ใจนี้ เมื่อเธอเดินไปถึงบริเวณหน้าห้องที่เหล่าทหารภูตยืนออกันอยู่ ทุกคนต่างหลีกทางให้

“เดี๋ยวก่อน!” ราชันหนุ่มรับสั่งรั้งเอาไว้ โสมยืนตัวแข็งเกร็งด้วยความเครียดอย่างช่วยไม่ได้ “ต่อไปนี้ข้าให้ท่านรับยศเป็นผู้นำกองทหารพยัคฆ์ทมิฬ”

“เป็นพระกรุณาธิคุณแล้วพระเจ้าค่ะ!

โสม พยัคฆ์ดำรงได้เป็นผู้นำกองทหารพยัคฆ์ทมิฬ โก้เสียไม่มี!

 

วันต่อมาเป็นวันพระจันทร์เต็มดวง ธรรม์นัดพบโสมที่ร้านขายผ้าร้านใหญ่ เธอแต่งตัวธรรมดาแล้วลอบออกจากวังด้วยมนตร์อำพรางกายก่อนไปซื้อเครื่องแต่งกายของสตรีใส่ในห่อผ้าเอาไว้ หญิงสาวไม่ต้องการปรากฏตัวในที่สาธารณะ จึงแวะไปทิ้งข้อความถึงธรรม์ที่ร้านผ้าแห่งใหญ่ว่าจะไปรอที่ชายป่าทิศตะวันออก เธอร่ายมนตร์พรางตาแล้วนั่งทอดอารมณ์บนผืนหญ้านุ่มแถวนั้น ไม่นานนักก็เห็นธรรม์ในชุดชาวบ้านเดินระแวดระวังสำรวจสถานที่ เธอจึงถอนมนตร์อำพรางแล้วเอื้อมมือไปสะกิดไหล่ ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะไหวตัวระแวงเกินเหตุคว้าจับมือเธอเอาไว้แล้วจับทุ่ม หากแต่โสมกลับใช้จังหวะที่เขาทุ่มเธอตัวลอยแต่ยังไม่ปล่อยมือ พลิกคว้าข้อมือเขาเอาไว้แล้วเป็นฝ่ายจับเขาทุ่มลงกับพื้นเสียเอง

“ขี้ตกใจจริงๆ แค่สะกิดนิดเดียวถึงกับต้องจับทุ่มเลยหรือ” โสมถามเสียงกลั้วหัวเราะเมื่อเห็นธรรม์นอนกะพริบตาอย่างมึนงงชั่วครู่หนึ่งก่อนผุดลุกขึ้นมามองเธอด้วยดวงตาเบิกกว้าง “สวัสดี”

“เมื่อครู่แม่หญิงจับข้าทุ่มรึ” ชายหนุ่มเอ่ยถามเสียงไม่แน่ใจพลางลุกขึ้นช้าๆ

“ก็อยู่ด้วยกันสองคน ไม่ใช่ฉันแล้วจะเป็นใครล่ะ” หญิงสาวยิ้มแล้วหมุนตัวให้อีกฝ่ายดู “เป็นไง แต่งแบบนี้แล้วเหมือนผู้ชายวิปริตหรือเปล่า”

ธรรม์ไม่มองหญิงสาวตรงๆ แต่เหลือบมองด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ ภาพหญิงสาวที่มีใบหน้าคมคายกลับดูอ่อนละมุนยามมีผมยาวล้อมกรอบใบหน้า ดวงตาสีน้ำเงินแปลกตาใต้คิ้วคมเข้มที่ล้อมกรอบด้วยขนตายาวนั้นดูสวยงามน่ามอง ทั้งจมูกโด่ง แก้มสีสด ริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อ ลำคอระหงและเนินอกอวบอิ่มที่พ้นจากสไบนั่นแทบทำเอาหัวใจของคนที่มองหยุดเต้นเอาง่ายๆ

“แม่หญิงไม่มีอะไรที่ใกล้เคียงกับคำว่าวิปริตแม้แต่น้อย” ชายหนุ่มพูดเบาๆ “ไม่รู้ตัวเลยรึ ว่าแม่งามตรึงตานัก”

“ฉันนี่นะงาม” โสมทวนอย่างไม่อยากจะเชื่อ เวลาเธอต้องแต่งตัวเป็นผู้หญิงก็จะถูกเจ้าธนุมันจ้องเอาๆ แล้วก็เบือนหน้าหนี

“เราไปคุยกันที่อื่นดีกว่า ตามข้ามาเถิด ใกล้ๆ นี้มีสถานที่วิเศษแห่งหนึ่งอยู่” ธรรม์พาโสมเดินลัดเลาะเข้าสู่ป่าด้านหนึ่งที่อุดมสมบูรณ์มาก ต้นไม้ต้นสูงใหญ่ปกคลุมจนเกือบเป็นผืนฟ้าสีเขียว ดอกไม้หลากหลายสีหลากหลายชนิดแข่งกันเบ่งบานส่งกลิ่นหอม แสงแดดส่องลอดผ่านร่มไม้เข้ามาต้องแผ่นดินเป็นลำแสงสีทองดูคล้ายสวรรค์บนดินจนรู้สึกว่าตนได้ลุกล้ำเข้ามาก่อกวนความสงบนี้

            มือขาวแข็งแกร่งของธรรม์เอื้อมไปเด็ดช่อดอกมะลิลาช่อหนึ่งไปทัดหูโสมให้อย่างถือวิสาสะทำให้หญิงสาวหน้าร้อน เขามองแสงแดดสีทองลำเล็กๆ ลอดผ่านม่านใบไม้ลงมาต้องแก้มสีสดราวกับต้องมนตร์ ความงามประหนึ่งบุปผาแรกแย้มทำให้ผีเสื้อหนุ่มไม่อาจทนความเย้ายวน แตะต้องดอกมะลิลาซึ่งทัดอยู่บนใบหูนุ่มทิ้งช่อลงระกับพวงแก้มอย่างทะนุถนอมเสมือนการจุมพิตแก้มปลั่ง

            “ผีเสื้อยังหลงเข้าใจว่าแม่หญิงคือดอกไม้งามจนไม่อาจต้านความเย้ายวนได้ ต้องเวียนเข้ามาจุมพิตให้ชุ่มชื่นใจ”

            โสมรู้สึกเหมือนหัวใจจะหลุดออกจากอก ปีกผีเสื้อบางเบาที่เกาะเกี่ยวอยู่กับดอกมะลิลาปัดผ่านแก้มเธอละม้ายจุมพิตแผ่วเบาจริงๆ แต่นั่นไม่ร้ายเท่าเสน่ห์ของธรรม์ในขณะนี้ นิ้วยาวแกร่งยื่นมาที่พวงดอกมะลิข้างแก้มของเธอ ข้อนิ้วของเขาปัดผ่านแก้มเธอเบาๆ ก่อนจะชักกลับไปพร้อมภมรหนุ่มที่เกาะอยู่บนนิ้ว

            “เจ้านี่มันเจ้าชู้นัก แต่หวังว่าแม่หญิงจะไม่ถือสามัน” ชายหนุ่มพูดยิ้มๆ ดวงตาคมปลาบเปล่งประกายระยิบระยับ

            “แมลงเจ้าชู้ใส่ไม่ว่า ขอแค่คนอย่ามาเจ้าชู้ใส่ก็แล้วกัน” สิ้นเสียงของเธอ ชายหนุ่มก็หัวเราะเสียงดัง ดวงหน้าคมละมุนลงดูหล่อเหลาน่ามอง

            “แม่หญิงยังไม่บอกข้าเลยว่าแม่หญิงชื่ออะไร” ธรรม์แตะข้อศอกหญิงสาวให้ลุกเดินชมความงามของธรรมชาติด้วยกัน

            “โสม” หญิงสาวสูดลมหายใจช้าๆ เพื่อควบคุมจังหวะของหัวใจให้เป็นปกติ

            “โสมที่หมายถึงพระจันทร์งั้นหรือ” ชายหนุ่มรำพึงเบาๆ สีหน้าเปลี่ยนไปวูบหนึ่งก่อนกลับเป็นปกติแล้วก้มลงมองหญิงสาวด้วยแววตาอ่อนแสงลง “งามโดดเด่นเช่นพระจันทร์สมชื่อแม่หญิงจริงๆ

            “พูดอะไรน่าขนลุกน่ะ” โสมทำท่าขนลุกขนพองเพื่อกลบเกลื่อนความขัดเขิน

            “ข้าจะไม่พูดให้แม่หญิงโสมขัดเขินอีกก็ได้” ชายหนุ่มพูดเสียงนุ่มระคนหยอกล้อ

            “ท่านมาตีสนิทกันฉัน หวังอะไรจากฉันรึเปล่า หรือท่านต้องการเปลี่ยนใจฉันให้ไปเข้ากับท่าน ขอบอกว่ามันไม่มีประโยชน์ ฉันไม่ได้ภักดีต่อราชัน แต่ฉันภักดีต่อกณวรรธน์นคร การที่จะไปเข้ากับพวกท่านที่เข่นฆ่าชาวเมืองด้วยวิธีการทารุณโหดร้ายนั้น ฉันไม่อาจทำได้” หญิงสาวคิดว่าชายผู้นี้ยังไม่น่าไว้ใจไม่ว่าจะกรณีใด เธอควรระมัดระวังความรู้สึกของตัวเองให้ดี

            “ที่ข้ามาตีสนิทกับแม่หญิง ก็คาดหวังอะไรบางอย่างจากแม่หญิงจริงๆ ข้าไม่ต้องการเปลี่ยนใจแม่หญิงให้มาเข้ากับข้า แต่ข้าต้องการหัวใจของแม่หญิงมาอยู่กับข้ามากกว่า” ธรรม์บอกเสียงนุ่ม ทั้งสีหน้าและแววตาอ่อนโยนแฝงความอ่อนหวาน “แม่หญิงคงไม่ลืมกระมังว่าข้าขอแม่หญิงแต่งงานในคืนนั้น”

            โสมอึ้งไปนานพอสมควร ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ “ฉันยืนยันจะไม่แต่งงานกับท่าน เลิกคิดได้เลย”

            “ข้าจะค่อยๆ เปลี่ยนใจแม่หญิง” ชายหนุ่มทำเหมือนไม่ได้ยินสิ่งที่หญิงสาวพูด “ข้าเชื่อว่าแม่หญิงต้องเห็นความดีของข้าสักวันหนึ่ง”

            “ถ้าอย่างนั้นเริ่มจากการพิสูจน์ให้เห็นว่าพวกท่านจะไม่ทำร้ายชาวกณวรรธน์นครอีกเป็นอันดับแรก” เธอต่อรองกับเขาในทันที

            “แม่หญิงรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเมืองนี้บ้างหรือ รู้รึไม่ว่าพวกคนที่ตายไปนั้นเป็นคนกลุ่มใดและเหตุผลที่แท้จริงที่ข้าต้องฆ่าพวกเขาคืออะไร” ธรรม์พูดจริงจัง ดวงตาคมปลาบจ้องนิ่งละม้ายคาดคั้นให้เธอคิด “บางสิ่งที่แม่หญิงเห็น อาจจะไม่เป็นอย่างที่แม่หญิงคิดหรอกนะ”

            “ท่านต้องการบอกอะไรกับฉันกันแน่”

            “ข้าไม่ขอพูดสิ่งใด เพียงแต่หากแม่หญิงอยากทราบความจริงกระจ่างทั้งหมด ข้าขอย้ำว่าทั้งหมด ก็โปรดไปถามราชันไพรสัณฑ์เอาเถิด พระองค์ทรงรู้ทุกสิ่งที่ข้าทำเพียงแต่วางเฉยเท่านั้นและข้าขอเตือนว่าความมืดมีอยู่ในจิตใจของทุกคน แล้วแต่ว่าเขาสามารถอำพรางได้มิดชิดเพียงใด จงระวังอย่าให้เขาอำพรางแม่หญิงได้ แม่หญิงอาจจะเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งให้เขาจับหมุนซ้ายขวาเอาง่ายๆ เท่านั้น!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

4,215 ความคิดเห็น

  1. #3439 chokywing (@chokywing) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2553 / 22:38
    เจ้าถั่วงอกยังคงน่ารักเสมอต้นเสมอปลาย
    โสมเขินน่ารักเชียวเป็นใครๆก็เขินเนาะ >.<
    แล้วเจ้าถั่งงอกมีความลับอะไรเนี่ย อ๊าย
    #3439
    0
  2. #3275 su suzi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2553 / 21:21
    โสมร่า(น)มนตร์พรางตาแล้วนั่งทอดอารมณ์บนผืนหญ้านุ่มแถวนั้น ไม่นานนักก็เห็นธรรม์ในชุดแบบชาวบ้านเดินระแวดระวังสำรวจสถานที่ด้วยความรอบคอบ หญิงสาวเองก็มองสำรวจว่าเขามีผู้(ตื)ดตามมากี่คนเช่นกัน ปรากฏว่าเขามาคนเดียวแต่เขาคงมีความระแวงว่าเ()อจะ



    มาช่วยเช็คคำผิดจ้า ไม่ได้มาจับผิดนะ
    #3275
    0
  3. #3274 su suzi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2553 / 21:05
    บรรทัดที่6

    อย่างมาก มันไม่ก้าวร้าวใส่ท่านเลยสักครั้งใช่หรือไม่ มีแต่เข้ามานัวเนียด้วยตลอดทั้งวัน เจ้าเสือหนุ่มพวกนี้มันกระไรอยู่หนา ใช่มิได้” (ผิดอ๊ะเปล่า) ช่วยหาคำผิดจร้า



    #3274
    0
  4. #3102 chiwawa_jk (@chiwawa_jk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2553 / 22:37
    ตาธรรม์เนี่ยนะ ปากหวาน ช่างเกี้ยวซะจริง
    เหมือนออกเดทกันเลยคู่นี้
    เรื่องนี้อ่านแล้วเดาไม่ออก
    #3102
    0
  5. วันที่ 17 เมษายน 2553 / 08:33
    พล็อตใหม่ชวนติดตามจังเลยจ้า สนุกเหมือนเดิมนะน้องหัท
    #2859
    0
  6. #2858 Joelle (@joelle) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 23:47
    สนุกจังเลย แล้วมาต่อไวไวนะ จะรอ
    #2858
    0
  7. #2856 Chii_Elda (@digital_lady) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 เมษายน 2553 / 19:43
    ผูกเรื่องได้ชวนสงสัยมาก
    #2856
    0
  8. #2854 ตลาดสด (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 เมษายน 2553 / 07:51
    คิดเหมือนกันว่าถั่วงอกน้อยกะธรรม์เป็นคนเดียวกัน แต่ธรรม์มีเมียแล้วนิ(ซี๊ด..สงสารคนหล่อมีกรรม)

    แล้วน้องชายโรคจิตอีกคน โสมอย่าได้หลงคารมเชียว ตาถั่วงอกของเจ๊ยังว่างซื้อถั่วงอกแถมเสือ คุ้ม
    #2854
    0
  9. #2849 tamora (@tamora) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 12:59
    พล็อตเรื่องใหม่นี้ ดูผูกเรื่องดีกว่าเก่านะคะ
    สนุกกว่าพล็อตเก่า แต่ไม่ได้หมายความว่าของเก่าไม่ดีนะคะ
    แต่โดยส่วนตัวแล้วชอบอันใหม่นี้มากกว่าค่ะ
    ยังไงก็ยังคอยติดตามอยู่นะคะ อย่าลืมมาอัพอีกนะคะ ^^
    #2849
    0
  10. วันที่ 7 เมษายน 2553 / 16:17
    อ่ะ กองทหารเสือ ชักเริ่มสงสัยแล้วว่า เสือฝูงนั้นมันเชื่องจริง ๆ รึปล่าว เหอ ๆ พล็อตใหม่นี่ตื่นเต้นกว่าพล็อตเก่าอีกอ่ะ
    #2847
    0
  11. #2846 Chii_Elda (@digital_lady) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2553 / 20:05
    วิบากกรรมของโสม  อยากรู้จัง
    #2846
    0
  12. #1171 Kwanita (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2552 / 12:52
    ว๊ายๆๆๆ พออ่านเมนต์ชาวบ้านถึงได้คิดตาม อะจริงด้วย ถ้าธรรม์กะราชันถั่วงอกเป็นคนเดียวกันก็เข้าล็อกเปะๆ ...อยากเก็บเธอไว้... ทั้งสองคน อิอิ
    #1171
    0
  13. #1168 ginn_jinn (@jinn_ginn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2552 / 19:00
    โอ๊ะ มาเมนต์ไล่เลี่ยกับน้องแคทอย่างไม่น่าเชื่อ
    #1168
    0
  14. #1167 ginn_jinn (@jinn_ginn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2552 / 18:54

    อ๋า....ชื่อตอนธรรม์แต่มะมีธรรม์ มะเป็นไรๆ

    ถ้าธรรม์กับถั่วงอกเป็นคนเดียวกันอย่างที่น้องนุ้กอยากได้พี่ก็ว่าเพราะ....อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน ไม่อยากเสียใครไปอะ ToT แบบว่าชอบธรรม์ม้ากมาก แต่ถั่วงอกเป็นพระเอกนี่นา

    อ่านตอนนี้แล้วแปลกๆยังกะถั่วงอกเริ่มรู้ระแคะระคายเลยอะ ม่ายยยยยยย อยากแกล้งมุขโฮโมต่อไป แต่อีกใจก็ เยส!!! รู้ซะทีนะย้า อารมณ์ว่าสับสนๆ

    สารวัตรทหาร.......อืม คำนี้ใช้กับยุคแบบนี้แล้วแปลกๆ แต่ให้นึกคำอื่นพี่ก็นึกไม่ออกเหมือนกันแฮะๆ

    คิดถึงเพื่อนของโสมจัง(เจ้าคนที่ทำให้โสมไม่มั่นใจในความหญิงของตัวเอง เพราะกะเก็บไว้ดูเองคนเดียวอะจิ) จะมีออกอีกไหมอะ (ปู้จายที่มีอยู่เต็มเรื่องนี่ยังไม่พออีกรึไงยะ!!!!)

    #1167
    0
  15. #1164 artista (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2552 / 11:43
    พอเปิดมาปุ๊บ แอบตกใจเล็กๆ "ธรรม์ ๑๐๐%"

    เกือบจะปิดอยู่แล้ว ถ้าไม่เหลือบไปเห็นเลขศูนย์อีกตัวน่ะ เกือบไปๆ



    ว่าแต่...พอพูดถึงเรื่องอายุอย่างที่ว่า

    โสมอายุประมาณเท่าไหร่นะคะ (แอบจำไม่ได้) แล้วถ้าโสมกับนลวรรณเป็นเพื่อน แบบว่าเรียกชื่อกันได้

    งั้นโสมก็แก่กว่าอีตาถั่วงอกน่ะสิ แล้วยิ่งโสมชอบทำเหมือนตาถั่วงอกเป็นเด็กอยู่ด้วย "ตาถั่วงอกของนลวรรณ"

    มันก็เลยตะหงิดๆ ว่า งั้นมันก็ "ข้ามรุ่น" กันน่ะสิ

    เอ...หรือว่าเราคิดมากไปเอง ไม่เอาละๆๆ ไม่คิดดีกว่า ^-^



    ปล.ตอนนี้อ่านได้ไหลลื่นมากเลยค่ะ ไม่มีที่ผิดเลย ปรบมือให้ดังๆ เลย แปะ แปะ <= ดังตรงไหนเนี่ย -_-"
    #1164
    0
  16. #1163 p@d@w@n (@boubou77) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2552 / 02:12
    ชอบโสมมากมายค่ะ  ช่างกวนได้ใจ
    #1163
    0
  17. #1162 ~aIrI~ (@sassygirlygirl) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2552 / 13:24

    กำ  แกล้งกันเข้าไป

    กล่าวถึงเรื่องอายุแล้วคิดได้ เออเนอะ คราวที่แล้วก็ลืมคิดไป  ลูกของธราธรเด็กกว่าเจ้าถั่วงอก13ปีแน่ะ

    อ๊างง ธรรม์คนละคนกับถั่วงอกจริงเหรอ?  ยังไม่ปักใจเชื่ออยู่ดี = ="  มันรู้สึกเหมือนมีอะไรมากกว่าน้านนน(รู้สึกไปเอง 555+)

    แต่หากเป็นคนละคนกัน ก็น่าเสียดาย รักถั่วงอกเสียดายธรรม์ 555+   

    แต่อย่างไร หนูก็รู้สึกเหมือนธรรม์กับถั่วงอกเป็นคนเดียวกันจริงๆนะ  แบบค่อนข้างแน่นอนด้วย


    ชื่อตอนหน้า น่าอ๊านน่าอ่านค่ะพี่หัท - -"  งานเข้าเจ้าโสมแน่ๆ กร๊ากกก


    คุณ คห. 1126  ลองเข้าไปดูที่เว็ปของ สนพ.ดูนะคะ http://www.coolkatpublishing.com/index.php

    #1162
    0
  18. #1161 แม่หมู (@nok1977) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2552 / 01:46
    นี้ถ้าเจ้าถั่วงอกรู้ว่านู๋โสมเป็นผู้หญิง... สงสัยคงจะหึงหวงพิลึกเลยเน๊อะ กับคำสั่งของตัวเอง...ที่ทำกับโสมเอาไว้555+
    สนุกๆมากอยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆ รีบมาอัพต่อไวไวนะค่ะ จะรอค่ะ....(*0*)//
    #1161
    0
  19. #1160 pollyn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2552 / 21:50
    เป็นกำลังใจให้คนแต่งค่ะ จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #1160
    0
  20. #1158 ~๐*ZombiE_FullmooN*๐~ (@ammilk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2552 / 10:43
    เอิ๊กกก สงสารนางเอกขึ้นมาทันใด


    นี่ๆพี่ถามอะไรหน่อยซิค่ะ ว่าเลห์เสน่ห์จันทร์ ขายที่ไหนบ้าง
    หาซื้อไม่ได้เเล้วอะค่ะ

    มาบอกพี่ในไอดีหน่อยนะคะ
    #1158
    0
  21. #1157 Epoch (@Epoch) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2552 / 22:53
    สนุกจังเลยค่ะ ยิ่งอ่านยิ่งสนุก ระหว่างที่รอก็อ่านซ้ำตั้งหลายรอบ
    อย่าลืมว่ามีคนรออ่านอยู่นะคะ
    #1157
    0
  22. #1156 กรรดึก (@angel-dimond) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2552 / 21:23

    อือ.....

    สู้ ๆ

    #1156
    0
  23. #1155 ซานซา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2552 / 12:39
    OoO" ยำให้เละ ......



    โสมเอ่ย หวังว่าคงรอด 5555+
    #1155
    0
  24. #1154 หมูฉีชมพู (@oSHinya) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2552 / 10:32
    นี่ขนาดยังไม่รู้ว่าเปนผู้หญิงยังหวงได้ขนาดนี้

    ถ้ารู้แล้วล่ะก้อ......หึๆๆๆๆๆๆๆ
    #1154
    0
  25. #1129 eeeyen (@eeeyen) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2552 / 10:27
    นั่นจิ คิดว่าน่าจะเป็นคนคนเดียวกันนะ  เพราะราชันก็ชอบปลอมตัวออกนอกวังนี่  แล้วพฤติกรรมที่ตามมาก็น่าสงสัยตามติดซะขนาดนั้น
    #1129
    0