คัดลอกลิงก์เเล้ว

เขาลับมีดทั้งวัน

เขามีพรสวรรค์ในการลับมีดได้คมกริบและเชือดวัวให้ตายได้ภายในพริบตาโดยไม่แสดงอาการทรมาน จึงเชื่อกันว่าเนื้อวัวที่ผ่านคมมีดของเขามีรสอร่อยที่สุด มีวันหนึ่งที่เขาลับลีบอย่างไม่มั่น เพราะอะไรไม่มีใครเชื่อ

ยอดวิวรวม

10

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


10

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  4 พ.ค. 60 / 16:17 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เขาคือนักฆ่าประจำหมู่บ้าน มีพรสวรรค์ในการลับมีดได้คมเป็นพิเศษ กล้าหาญและเหี้ยมโหดเกินมนุษย์มนา
แต่ใครเล่าจะคาดคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับมีดมีเขาลับแล้วลับอีกเหมือนกับไม่แน่ใจในความคมของมัน 
 ชีวิตใครสังเวยคมมีดของเขา.....
เชิญสนุกสนาน สยดสยองกันได้ครับ

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 4 พ.ค. 60 / 16:17

บันทึกเป็น Favorite


       


        ดอนกลองเป็นชื่อหมู่บ้านที่มีชื่อเสียงในด้านหัตถกรรม ‘จักสานก่องข้าว’และ ‘ทอผ้า’  แต่เรื่องราวต่อไปนี้ไม่เกี่ยวข้องกับฝีมือชาวบ้านแต่อย่างใด  
        ทว่า, มันเป็นฝีมือหรือความสามารถเฉพาะตัวของ ‘นักฆ่า’ประจำหมู่บ้านซึ่งเขาได้จารึกเหตุการณ์ครั้งนี้ไว้จนยากที่ใครจะลืมเลือน
บุญธรรม  บุญเหิมคือชื่อ-นามสกุลของชายคนนี้ ซึ่งอายุขณะนั้นประมาณ ๓๐ ปี  อาชีพหลักของเขาคือทำนา ทำไร่เช่นเดียวกับชาวบ้านทั่วไป  ส่วนอาชีพรองที่ขึ้นหน้าขึ้นตาของเขาคือรับจ้างฆ่าวัว-ควาย โดยขอค่าจ้างเพียงเครื่องใน ตับและเนื้อสันรวมแล้วไม่เกินหนึ่งกิโลกรัม 
        เมื่อบ้านใดมีงานขึ้นบ้านใหม่  แต่งงาน  บวชนาคหรืองานสังสรรค์ รื่นเริงอะไรก็ตาม ถ้ามีการล้มสัตว์ใหญ่ประเภทสี่เท้าเป็นต้องมาตามบุญธรรม บุญเหิมคนนี้ไปจัดการให้เรียบร้อยตามเจตนา  ความจริงแล้วไม่ใช่เพราะค่าจ้างถูก  แต่ด้วยความเชี่ยวชาญในการฆ่าของเขาโดยแท้  เขาสามารถใช้มีดแทงวัวหรือควายที่มัดติดโคนไม้เพียงครั้งเดียวกดมิดด้าม  สัตว์เคราะห์ร้ายตัวนั้นก็สิ้นใจตายโดยไม่มีอาการทุรนทุราย  ซึ่งต่างจากมือสมัครเล่นบางคนที่ชอบใช้ค้อนหรือสากตำข้าวขนาดเขื่องทุบต้นคอ กว่ามันจะแน่นิ่งก็สะบักสะบอมไปตาม ๆ กัน  กระทั่งหลายคนเห็นแล้วเกิดเวทนาไม่อยากรับประทานเนื้อสัตว์ที่ตายอย่างทรมาน  
          ดังนั้น  วิชาสังหารของเขาจึงมีการบอกต่อ    และระบือขึ้นเรื่อย ๆ  นอกจากนี้ยังกลายเป็นความเชื่อและเกิดค่านิยมใหม่ว่า เนื้อที่ผ่านการฆ่าอันนิ่มนวลของเขามีรสชาติเอร็ดอร่อยยิ่งนัก
จากงานอดิเรกที่รับจ้างเป็นครั้งคราวก็กลายมาเป็นอาชีพหลักจนแทบไม่มีวันหยุด  เขาต้องเดินสายทำงาน ‘เอาชีวิตวัว-ควาย’ไปตามหมู่บ้านต่าง ๆ ในละแวกสามสี่ตำบลใกล้เคียง
          ถ้าเขาปรากฏกายขึ้นที่ใดย่อมเป็นการยืนยันได้ว่า รายการเซ่นสังเวยเลือดและชีวิตได้เปิดฉากขึ้นแล้ว!
          บุญธรรมภูมิใจในอาชีพตัวเองไม่น้อย ไม่ว่าจะไปที่ใด  เวลาใดก็ตามเขามักจะพกอาวุธ ‘มีดลงยันต์ ด้ามดำ’ติดตัวไปด้วยเสมอ  เหมือนบอกใครต่อใครว่าเขาเป็นคนมีอาชีพพิเศษที่ไม่เหมือนใคร  แม้เป็นงานนอกกฎหมายแต่มันก็เป็นอาชีพสุจริตที่ทุกคนยอมรับ อย่างไรก็ตาม  มีดประจำตัวของเขานั้นหากไม่จำเป็นจริง ๆ เขาจะไม่ยอมถอดออกจากฝักเป็นเด็ดขาด  นั่นคือจรรยาบรรณที่เขาปฏิบัติอย่างเคร่งครัด  เขามีความเชื่อว่าคมมีดที่เปลือยออกมาแต่ละครั้งมันหมายถึงชีวิตใดชีวิตหนึ่งต้องถูกเชือดเฉือนด้วยคมวับวาวนี้
          ความสามารถของบุญธรรมโด่งดังขึ้นสุดขีดจริง ๆ เมื่อเสร็จสิ้นฤดูเก็บเกี่ยวในปีหนึ่ง  ตอนนั้นเป็นงานบุญประจำปีของหมู่บ้านซึ่งถือว่าเป็นงานใหญ่และมีความสำคัญ  ต้องเชิญแขก  ญาติพี่น้องต่างหมู่บ้านมาร่วมพบปะกันตามประเพณี   นอกจากมหรสพที่จะเฉลิมฉลองในเวลากลางคืนแล้ว  สิ่งที่จะขาดไม่ได้คือเรื่องข้าวปลาอาหาร และอาหารที่วิเศษสุดยอดก็คือ ‘เนื้อวัว’ ดังนั้น แต่ละคุ้มจึงลงขันกันซื้อวัวตัวอ้วนพีมาเตรียมไว้สำหรับเชือดในเช้าวันงาน
แน่นอน!บุญธรรม บุญเหิม เขารับผิดชอบงานนี้โดยคาดว่าไม่ให้เหลือรอดแม้สักตัวเดียว  แต่ใครเล่า ! จะรู้ว่าชีวิตใคร เลือดใครกันแน่จะไหลอาบพสุธา  
          ก่อนหน้านั้นหนึ่งวันถือเป็นวัน ‘สุกดิบ’ที่เริ่มมีแขกเหรื่อต่างหมู่บ้านทยอยเข้ามา อีกทั้ง เสียงเพลง เสียงดนตรีก็เริ่มดังกระหึ่มอยู่ตามละแวกบ้านเป็นการโหมโรง สร้างบรรยากาศคึกคัก  ทุกคนรู้สึกอิ่มเอิบในการร่วม ‘งานบุญ’ แต่ดูเหมือนนักฆ่าประจำหมู่บ้านจะมีความสุขมากกว่าใคร เพราะทุกคนที่มาในงานนี้ล้วนฝากท้องไว้กับคมมีดของเขา
การห้อมล้อมของเพื่อนสนิทและญาติพี่น้องทำให้บุญธรรมยิ้มระรื่นตลอดเวลา  หลายคนยังช่วยกันเตรียมพริก  หัวหอม กระเทียม  ตำข้าวคั่ว  พลางส่งเสียงพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน  แต่ก็มีสิ่งที่บางคนประหลาดใจ  เขาไม่เคยมีอาการพิลึกพิลั่นอย่างนี้มาก่อน   
          กล่าวคือ เขาบรรจงลับมีดอยู่เนิ่นนาน โดยโลมลูบแผ่วเบาตั้งแต่โคนถึงปลายราวกับจะไม่ยอมให้มันมีรอยบิ่นแม้สักธุลีเดียว  ลักษณะเช่นนี้อาจเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคนที่หากินกับคมมีดคมขวาน แต่สำหรับครั้งนี้มีอะไรบางอย่างมากกว่าธรรมดาซึ่งรุกเร้าให้เขาทำในสิ่งพิเศษสุดที่ไม่เคยเป็นมาก่อน !  
          เขามีท่าทางครุ่นคิดหนักหน่วงเป็นการต่อสู้อยู่ภายใน นอกจากใช้หินที่บ้านตัวเองลับมีดแล้วเขายังตระเวนไปขอลับที่บ้านคนอื่นเกือบทั่วหมู่บ้าน  พอมีคนบอกว่าหินลับมีดบ้านใครเนื้อดี  เขาก็รีบจ้ำอ้าวไปขอลับทันที  จนกระทั่งสันและคมมีดขึ้นเงาวาว สะท้อนแสงแดดแปลบปลาบไม่ต่างจากกระจก แล้วเขาก็มีความมั่นใจชนิดฮึกเหิมหรือ ‘ตกมัน’ก็ว่าได้ แม้กระทั่งนัยน์ตาของเขายังแข็งกร้าว  กล้ามเนื้อหัวไหล่ยังเต้นเขม่นซึ่งพร้อมปฏิบัติภารกิจนี้อย่างเฉียบขาด ! 
 ในเช้ามืดของวันลงงาน เขาก็เริ่มลงมือปลิดชีพวัวตัวแรกอย่างเลือดเย็น  เขาบอกเพื่อนบ้านว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยก่อนดวงอาทิตย์โผล่เหนือขอบฟ้า  แต่ครั้นพอถึงวัวตัวที่สองเท่านั้นแหละ ! ทุกอย่างได้เปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิง  มันเป็นเหตุการณ์ที่ทุกคนตกตะลึง !
เสียงตะโกนอกสั่นขวัญหายดังมาจากชายทุ่งด้านทิศตะวันออกของหมู่บ้านอันเป็นสถานที่เชือดสัตว์ประจำหมู่บ้าน
“ไอ้ธรรมตายแล้ว ! มันตายแล้วจริง ๆ !”
โดยสมมุติฐานแล้วไม่มีทางเป็นไปได้  และไม่มีทฤษฏีใดมาอ้างอิง  แต่โดยความเป็นจริงและผลที่เกิดขึ้นปรากฏแก่สายตาชาวบ้านดอนกลองและชาวบ้านใกล้เคียงต่างพยักหน้ายอมรับบทสรุปนี้โดยดุษฎี!
 หลายคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างละล่ำละลักเป็นเสียงเดียวกัน
“พอฆ่าวัวตัวแรกเสร็จ  ไอ้ธรรมก็ผ่าท้องเฉือนตับดิบมาเคี้ยวกร้วม ๆ พร้อมกระดกเหล้าขาวลงคอหนึ่งจอกตามธรรมเนียม  เขาย่างสามขุมไปหาวัวตัวที่สองที่ยืนนิ่งซบอยู่ข้างโคนมะขาม  เขากระชากมีดออกจากฝักอีกครั้ง  กำเกร็งพร้อมจ้วงแทงที่เป้าหมาย  ทันใด! วัวตัวนั้นกลับสะบัดขาอย่างแรงโดนข้อศอกอย่างเหมาะเหม็ง  เปลี่ยนทางมีด   ปลายมีดกลับทิ่มเข้าลิ้นปรี่จนมิดด้าม   มันเกิดขึ้นชั่วพริบตา  อะไรจะเหมาะเจาะเช่นนั้น….แทนที่พวกเราจะเห็นวัวล้มลงสิ้นใจ  แต่กลับเห็นเจ้าของมีดกำด้ามมีดมิดในร่างตัวเอง  ไม่มีโอกาสร้องสักแอะเดียว”
       ผู้เฒ่าเซ็งซึ่งเป็นลูกมือของผู้ตายเล่าให้เพื่อนบ้านฟังด้วยเสียงสั่นสะท้าน
       ปลายมีดที่เขาลับอย่างพิถีพิถันคือการกลับมาของสิ่งที่เขาเคยทำซึ่งปักตรึงอยู่ในร่างที่นัยน์ตาเบิกโพลงอย่างไม่น่าเป็นไปได้

                                         *****

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ภูมี ผีน้อย จากทั้งหมด 13 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น