ใครฆ่าองค์ชายใหญ่ Yaoi,BL (สำนักพิมพ์ Lavender) : END

ตอนที่ 28 : ตอนพิเศษ : ข้ออ้างของฮ่องเต้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,640
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,157 ครั้ง
    1 ต.ค. 63

ตอนพิเศษ

 

หลังจากส่งคนสกุลฉินไว้หน้าตำหนักลั่วสุ่ยท่านอัครเสนาบดีก็ตัดสินใจเดินเข้าไปในตำหนักจิ้งหยาง เกาจิ้นที่ออกมาจัดของว่างให้นายเหนือหัวมองท่านอัครเสนาบดีแวบหนึ่ง “ฝ่าบาทพระอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก บ่าวฝากด้วยนะขอรับท่านอัครเสนาบดี”

ลู่จิงถอนหายใจ “ข้าไม่เข้าไปในห้องด้านในแล้วได้หรือไม่?”

“ถ้าเจ้ากล้ากลับก็ลองดู” เสียงทุ้มดังลอดมาจากข้างในราวกับรู้ว่าลู่จิงมา ท่านอัครเสนาบดีเลยได้แต่เดินเข้าไป ภายในห้องด้านในนั้นร่างสูงกำยำนั่งอย่างผ่อนคลายบนเตียงมังกร ชันขาขึ้นมาข้างหนึ่ง ฉลองพระองค์สีทองถูกถอดออกแล้ววางไว้อย่างสะเปะสะปะอยู่ข้างๆ ดูหย่อนยานสบายอารมณ์ขัดกับก่อนหน้านี้ยิ่งนัก “เสี่ยวจิงเจ้ามานี่” 

 

ลู่จิงยังคงยืนนิ่งไปเดินเข้าไปตามที่ฝ่าบาทบัญชา...มานี่ของนายเหนือหัวคือ...นั่งบนเตียงด้วยกัน

จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของลู่จิงแล้วนั่นไม่ควรทำอย่างยิ่ง

 

พระเนตรคมกริบหรี่ลงกับกริยาระมัดระวังของลู่จิง มุมปากปรากฏรอยยิ้มอันตราย “ถ้าเจ้ามาดีๆ ข้าจะลดโทษให้เจ้านะท่านอัครเสนาบดี”

“ข้าทำผิดอะไรท่านถึงมาคาดโทษข้า” ลู่จิงโบกพัดในมือพลางหรี่ตา แต่ไม่ยอมเดินเข้าไปสักที แล้วเพียงพริบตาเดียวท่านอัครเสนาบดีก็เบิกตาเมื่อร่างถูกแขนแกร่งช้อนขึ้นแล้วโยนลงบนเตียงบรรทม วรกายกำยำคร่อมทับกักร่างลู่จิงไว้ในอ้อมแขนจนขยับไปไหนไม่ได้!

“ฝ่าบาท!”

“อยู่กันสองคนไม่อนุญาตให้เจ้าใช้คำราชาศัพท์” เย่เทียนหลงดึงพัดจากมือลู่จิงมาถือไว้เอง จากนั้นใช้ด้ามพัดเชยคางของท่านอัครเสนาบดีขึ้น ลายบนพัดนั้นเป็นลวดลายที่เจ้าตัวน้อยวาดให้ท่านอาจารย์ลู่ “เสี่ยวจิง...วันนี้เจ้าทำเรื่องอะไรผิดมาหรือไม่ หืม?” เย่เทียนหลงเค้นคออีกคนอย่างไม่รีบเร่ง เขาทนเก็บความหงุดหงิดมาไว้ตั้งแต่ตอนที่อนุญาตให้อีกฝ่ายไปเป็นตัวแทนต้อนรับสกุลฉินแล้ว

“ข้าทำอะไรผิดเนี่ย ท่านถึงได้มาเค้นคอข้าเช่นนี้” 

“เจ้ายังไม่รู้ตัว?” เย่เทียนหลงเลิกคิ้ว ไล้ด้ามพัดลงมาตามซอกคอขาวผ่อง มือใหญ่ดึงสายผูกเอวของลู่จิงออกตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แถมยังดึงสาบเสื้อตัวบนของลู่จิงให้กว้างขึ้นอีก “ให้ข้าเตือนเจ้าหรือไม่...เสี่ยวจิง?”

“ข้ายังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะหลงเกอ” ลู่จิงกระพริบตาราวเด็กถูกใส่ความ ไม่รู้เนื้อรู้ตัวว่ายามนี้อาภรณ์ของตนนั้นไม่เรียบร้อยเพียงใด...ดูคล้ายเหยื่อที่อยู่ในปากมังกร แล้วกำลังจะถูก...มังกรกลืนกิน

เย่เทียนหลงหัวเราะหึ โน้มพระพักตร์หล่อเหลาไปชิดซอกคอขาวผ่อง กลิ่นตำราและน้ำหมึกจางๆ เพราะลู่จิงมักขลุกตัวอยู่กับตำราและเขียนหนังสืออยู่เสมอ ผสานไปกับกลิ่นของใบชาที่เป็นชาเฉพาะของสกุลลู่ 

 

หอมและมีเสน่ห์ยั่วยวน

แต่ลู่จิงไม่เคยรู้หรอกว่าตนเองมีเสน่ห์เพียงใด

ความมิดชิดสง่างามของเจ้าตัว...บางครั้งก็ดูราวการยั่วยวน

 

“เจ้าอาสาไปเป็นตัวแทนพระองค์ต้อนรับสกุลฉิน อีกทั้งลู่ถิงอวี่ยังบอกข้าอีกว่าเจ้าเรียกฉินเซ่าเจ๋อด้วยชื่ออย่างสนิทสนม อ้อ...ไหนจะสายตาของเจ้านั่นก็คอยมองเจ้าอยู่ตลอดเวลา ขนาดอยู่ต่อหน้าข้า...ฉินเซ่าเจ๋อก็ยังมองแต่เจ้า” อย่าคิดว่าเขาไม่เห็น เย่เทียนหลงเลยจงใจแผ่อำนาจของฮ่องเต้ออกมาเพื่อข่มขวัญอย่างเต็มที่

 

ยามที่คนสกุลฉินคุกเข่าลงทำความเคารพตนนั้นเย่เทียนหลงรู้สึกสะใจไม่น้อยทีเดียว

แต่เขาขัดใจสายตาของฉินเซ่าเจ๋อที่สุด

บังอาจมองเสี่ยวจิงของเขางั้นหรือ!...เหอะ!

 

“หลงเกอ นั่นไม่เกี่ยวกับข้า...อะ...” ลู่จิงสะดุ้งยามริมฝีปากร้อนผ่าวนั้นแนบลงที่ซอกคอ พร้อมกับกัดหนึ่งทีจนทั้งร่างสะท้านเฮือก 

“หึๆ ไม่เกี่ยวก็คงใช่...แต่อย่างไรเสียเจ้าก็ต้องรับผิดชอบ” เย่เทียนหลงขบเม้มซอกคอขาวย้ำๆ ดึงผ้าไหมเนื้อดีของลู่จิงออกช้าๆ “เหมือนที่ลูกชายเจ้าพูดไว้ไม่มีผิดจริงๆ...”

“ถิงอวี่ยังคุยอะไรกับท่านอีก?” ลู่จิงดันไหล่กว้างเอาไว้เพราะอย่างไรเสียนี่มันก็กลางวันอยู่ แต่ดูเหมือนฮ่องเต้บางพระองค์จะไม่สำรวมเอาเสียเลย! อีกทั้งไม่รู้ว่าเจ้าลูกชายตัวดีนั่นพูดอะไรไปบ้าง...มิรู้ว่าขายตนอีกหรือไม่

“ข้าไม่บอกเจ้า” เย่เทียนหลงหัวเราะหึ ชันกายขึ้นก่อนจะรั้งร่างของลู่จิงมาไว้ในอ้อมกอด หัวเราะหึๆ ในลำคอ “เสี่ยวจิงไม่ต้องห่วง ข้าไม่ทำอะไรหรอก...ก็นี่มันกลางวันอยู่”

 

แต่ข้าจะรอชำระความกับเจ้าทีหลัง...

 

“ท่านมันร้ายกาจ ข้าหรืออุตส่าห์เป็นห่วง!” เพราะการเผชิญหน้ากับฉินเซ่าเจ๋อนั้นลู่จิงมั่นใจว่าไม่ใช่แค่ตนหรอกที่ลำบากใจและกังวล แต่เย่เทียนหลงเองก็ด้วย...

 

บาดแผลที่เกิดจากคนผู้นั้นแม้จะเบาบางลงแต่ก็ใช่ว่าจะจางหายไป

ที่เขาทำกับฉางเล่อ กับองค์ชายใหญ่...

 

“ข้ารู้ เจ้าเข้าใจข้าเสมอ” เย่เทียนหลงกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้น ซุกใบหน้ากับซอกคอหอมๆ ของลู่จิง ซึมซับไออุ่นนั้นไว้ทำให้รู้สึกสงบ

 

เสี่ยวจิงเป็นเช่นนี้มาเสมอ...

ดังนั้นก็เลยยิ่งหวง

เพราะการที่พวกเขามามีความสัมพันธ์กันเช่นนี้ในทุกวันนี้ได้...ก็มิง่ายดายเลย

 

“ถิงอวี่ไปตำหนักลั่วสุ่ยสินะ” ลู่จิงโอบไหล่กว้างไว้พลางซุกหน้ากับบ่าที่แบกรับแผ่นดินอันยิ่งใหญ่นั้นไว้ “เขาขายข้าอีกแล้ว”

“หึๆ สกุลฉินจะไปตำหนักลั่วสุ่ยเพราะเจ้าตัวน้อยออกปากไว้...ลู่ถิงอวี่บอกข้าว่าจะไปช่วยเจ้าตัวน้อยป่วนคน”

ลู่จิงหัวเราะแผ่ว ลูบแผ่นหลังกว้างเบาๆ “ป่วนคนหรือ...นั่นสินะ”

องค์ชายใหญ่ป่วนน่ะน่ารักน่าเอ็นดู ส่วนลู่ถิงอวี่บุตรชายของเขาน่ะหรือ...ถ้าป่วนคนขึ้นมาก็น่าปวดหัวยิ่งนัก แต่คิดว่าถิงอวี่คงไม่ลงมือทำอะไรมากหรอกเจ้าตัวคงทนเก็บความเค้นไว้ค่อยๆ เอาคืนอย่างเจ็บแสบมากกว่า เจตนาของลูกชายคงแค่จะไปให้ท้ายองค์ชายใหญ่เท่านั้นล่ะ

 

...........

 

ท่านอัครเสนาบดีลู่นั้นยึดเก้าอี้ทรงงานของฮ่องเต้เย่เทียนหลงมาจัดการฎีกาแทนฮ่องเต้เกเรบางคน ที่หลังจากนั้นก็ไม่ทำงานอีกเลย ทิ้งงานทั้งหมดให้ลู่จิงเป็นคนจัดการเอง

เกาจิ้นช่วยฝนหมึกให้ท่านอัครเสนาบดีอีกรอบ มองท่านอัครเสนาบดีอย่างเห็นใจ

“ขอบใจนะเกาจิ้น” ลู่จิงวางพู่กันในมือลงอ่างน้ำข้างๆ ตัดสินใจยุติดการทำงานแทนฝ่าบาทไว้แค่นี้ คนเอาแต่ใจบางคนแค่อยากแกล้งเขาเท่านั้นล่ะ

“หิวหรือไม่ขอรับ ข้าน้อยให้ห้องเครื่องเตรียมของว่าไว้ให้ท่านแล้ว”

“อืม...ขอบใจนะ”

“มิได้ขอรับ” 

เกาจิ้นเดินออกไปสั่งห้องเครื่องด้านนอก ส่วนเย่เทียนหลงที่นอนอ่านหนังสือกลยุทธ์สงครามอยู่บนเตียงนั้นพอเห็นลู่จิงไม่ทำงานแล้วร่างสูงก็ลุกขึ้นจากเตียงทันที มือใหญ่วางบนไหล่ของอีกฝ่ายก่อนจะช่วยบีบนวดให้ด้วยน้ำหนักมือพอประมาณ

“อือ..ลงแรงอีกสักหน่อย”

ดวงตาคมเป็นประกายวาวมองคนที่กล้าออกคำสั่งกับฮ่องเต้แล้วยิ้มจางมุมปาก เขาส่งสายตาให้เกาจิ้นที่กลับมาแล้วออกไปอีกรอบหนึ่ง ท่านมหาขันทีชะงักก่อนจะหมุนกายกลับไปตามรับสั่ง จากนั้นก็ให้คนไปเตรียมน้ำสำหรับอาบรอไว้

 

เฮ้อ...อย่างน้อยฝ่าบาทก็ควรจะให้ท่านลู่จิงกินอะไรก่อน

รังแกท่านลู่จิงอย่างนี้ วันพรุ่งท่านอัครเสนาบดีคงเข้าว่าราชการไม่ได้อีกแล้วกระมัง

 

“เจ้ามีความผิดติดตัวแล้วยังจะออกคำสั่งกับฮ่องเต้อีกเหรอเสี่ยวจิง?” เสียงทุ้มเอ่ยเบาๆ ทำให้คนที่กำลังผ่อนคลายขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ความผิดที่ข้าไม่ได้ก่อ แต่ท่านเจตนาจงใจหาเรื่องมากกว่า...ท่านมันเอาแต่ใจตนเองยิ่งนัก”

“อ้อ ข้าก็นิสัยเสียเช่นนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้วนี่” เย่เทียนหลงยอมรับอย่างง่ายดาย หยุดมือที่นวดไหล่และต้นคอของลู่จิง ก่อนจะช้อนร่างของท่านอัครเสนาบดีมาไว้ในอ้อมแขนอย่างรวดเร็วยิ่งนัก

“เย่เทียนหลง!” ลู่จิงกอดคออีกฝ่ายไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองตก ร่างถูกอุ้มไปโยนไว้บนเตียงบรรทมอย่างรวดเร็วและถูกวรกายแกร่งนั่นคร่อมทับไว้จนหนีไปไหนไม่ได้ ลู่จิงชักสีหน้าใส่ฮ่องเต้อย่างไม่กลัวเกรง “ข้าทำงานแทนท่านไม่พอ ยังถูกท่านจ้องหาเรื่องจะรังแกกันอีก นี่มันเกินไปหน่อยแล้วกระมัง”

เย่เทียนหลงหัวเราะชั่วร้าย โน้มใบหน้างับใบหูขาวๆ ของคนในอ้อมแขนเบาๆ “เสี่ยวจิงเจ้ามิใช่บอกข้าหรอกหรือว่าห้ามทำตอนกลางวัน นี่ยามราตรีแล้ว แน่นอนว่าย่อมทำได้” อีกทั้งเขายังอดทนไม่จับคนบางคนกินบนโต๊ะทรงงานก็ถือว่าเห็นแก่คนหน้าบางอย่างเสี่ยวจิงแล้ว

 

ส่วนตอนนี้...ได้เวลาชำระความเสียที

 

“อึก...เดี๋ยว...” เสียงห้ามไม่ทันจบประโยคริมฝีปากก็ถูกริมฝีปากอีกคู่ทาบทับลงมา บดขยี้เคล้นคลึงเบาๆ จากนั้นก็ขบกัดช้าๆ แล้วดูดดึงแรงขึ้นจนเกิดเสียง ใบหน้าสง่างามของลู่จิงเปลี่ยนเป็นสีแดงวาบ ฟันคมๆ ของคนเอาแต่ใจกัดย้ำๆ แล้วปล่อยอยู่เช่นนั้นสักครู่ ก่อนจะผละออกมากระตุกยิ้ม

 

รอยยิ้มที่ราวพญามังกรเจอเหยื่อ...แล้วพร้อมเคี้ยวไม่ให้เหลือแต่กระดูกชัดๆ!

 

“เย่เทียนหลง...ท่าน...อะ...” มือเรียวพยายามห้ามมือใหญ่ที่ไม่รู้ว่าสอดมาได้เสื้อผ้าของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ สายคาดเอวที่แต่เดิมก็มิได้เรียบร้อยเท่าไหร่อยู่แล้วถูกดึงออก ชายเสื้อเปิดกว้างออก เผยให้เห็นแค่เสื้อตัวในสีขาวบาง มือใหญ่ฟอนเฟ้นไปทั่วร่างกายขาว เสียงเสียดสีของอาภรณ์ก่อให้เกิดอารมณ์ปรารถนามากยิ่งขึ้น

เส้นผมสีดำยาวสยายนั้นแผ่กระจายเต็มหมอน ดูยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง ใบหน้าที่ทั้งหล่อเหลางดงามและสุภาพสง่างามอยู่เสมอยามนี้กลับแดงก่ำ หอบหายใจหนัก ริมฝีปากฉ่ำวาว และดวงตาดอกท้อคู่นั้นก็ฉ่ำน้ำ

 

ยั่วยวนชวนให้หลงใหลยิ่งนัก

นี่เป็นลู่จิงที่มีเพียงเย่เทียนหลงคนเดียวเท่านั้นที่ได้เห็น ได้ครอบครองและเป็นเจ้าของ

ไม่ว่าใครก็ไม่มีสิทธิ์!

.

……………

CUT

……………

.

.

……………….

แฮ่ม…เอาฉากที่ถูกตัดออกไปจากตอนจบภาคหนึ่งมามัดรวมเป็นตอนพิเศษมาส่งค่ะ ^_^ เพิ่มดีเทลไปอีกนิดหน่อย ก็เป็นแค่ข้ออ้างของฮ่องเต้เจ้าเล่ห์หน้าหนาใจแคบขี้หวงบางคนเท่านั้นเองค่ะ อันนี้เราไม่ได้บ่นนะคะ ท่านลู่จิงเขาบ่น 555 ฉากคัทคู่นี้เอาไปเบาๆ ก่อนเนอะ เป็นฉากคัทแรกของเรื่องนี้ด้วย เขียนมาตั้งนานเพิ่งมีฉากนี้ 555

ฉากที่หายไปสามารถหาอ่านได้ใน ReadAWrite โดยพิมชื่อเรื่ององค์ชายใหญ่ได้เลยค่ะ หรือไม่ก็ในทวิตเตอร์ เดี๋ยวเราจะแปะลิงค์บล็อคเอาไว้ในทวิตปักหมุดนะคะ ^_^

ส่วนเรื่องภาคสองเดี๋ยวประมาณกลางเดือนจะมาค่าาา ขอเตรียมตัวสำหรับการสองมิดเทอมสองอาทิตย์ก่อนน้าาาา

ขอให้ตุลาคนเป็นเดือนที่ดีสำหรับทุกคน ปีนี้หนักหนาจริงๆ ค่ะ ขอให้เดือนนี้ผ่อนคลายและยิ้มได้มากกว่าเดือนที่ผ่านๆ มานะคะ อย่าลืมดูแลตัวเอง อย่าลืมรักษาสุขภาพกันด้วยน้าาา

 

สำหรับวันนี้…ฝันดีและราตรีสวัสดิ์นะคะ

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.157K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,284 ความคิดเห็น

  1. #3298 liver2541 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:47
    เด็จพ่อใจเย็นๆ นะคะฉงฉานท่านลู่ววว
    #3,298
    0
  2. #3007 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 มกราคม 2564 / 15:38
    พี่เต้ใจเย็นๆ
    #3,007
    0
  3. #2210 Cho_aim (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 14:34
    คู่คุมพ่อนี่นะ
    #2,210
    0
  4. #1998 zezeuiaz (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 09:17
    ไปลงที่ธัญอีกที่ได้ไหม เราเข้ารีดไม่ได้อะ รับไว้พิจารณาหน่อยนะ
    #1,998
    0
  5. #1883 khunsom08 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2563 / 23:42
    ฮ่องเต้นี่นะ
    #1,883
    0
  6. #1664 sakura17 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2563 / 00:24
    กว่าสองคนนี้จะได้อยู่ด้วยกันต้องผ่านอะไรมามากแน่ ยอมฮ่องเต้เถอะลู่จิง55
    #1,664
    0
  7. #1612 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 15:45

    มันร้อนแรงมากพ่อ!!

    #1,612
    0
  8. #1610 Ssnam (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 21:11

    อ้ากกกกกกกก7/฿:?:!/&?.)-฿.฿.)).฿.฿.?/)/฿.&/&฿:฿:&;&;&;&;&;&;&;&&;฿฿;&;฿;฿ ไม่ไหวแล้ว เลือดหมดตัวแล้วอ่ากกกกกกก

    #1,610
    0
  9. #1607 HYUNPARK (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 13:41
    เสด็จพ่อท่านไม่เคยแผ่วเลยจริงๆท่านอาจารย์ลู่ดูท่าจะว่าราชการไม่ไหวอีกแน่
    #1,607
    0
  10. #1604 Pugkard Piyamaporn (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2563 / 12:47
    รอค่าาา
    #1,604
    0
  11. #1587 PP2545 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 11:00
    รออออออออ
    #1,587
    0
  12. #1586 ammykjd (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 08:11

    สนุกมากเลยย
    #1,586
    0
  13. #1584 SanjiMakiko (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 00:24
    ขอให้เดือนนี้และเดือนอื่นเป็นเดือนที่ดีตลอดไปของไรท์เช่นกันนะคะ รักเรื่องนี้มากค่ะสนุกมากๆค่ะ รอภาค2อย่างใจจดใจจ่อเลยนะคะ
    #1,584
    0
  14. #1570 Ppp (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 23:34

    ขอให้เป็นเดือนที่ดีสำหรับไรท์เหมือรกันนะค้าาา

    ต้องคิดถึงองค์ชายใหญ่มากแน่ๆ55555

    รอน้าาา

    #1,570
    0
  15. #1568 Whatever it is (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 18:17
    ขอบคุณค่ะ
    #1,568
    0
  16. #1563 56523a (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 07:28

    สู้ๆนะคะ😍😍✌✌
    #1,563
    0
  17. #1562 Tery2006 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 05:10
    ขอให้ตุลาเป็นเดือนที่ดีจริงๆค่ะ
    #1,562
    0
  18. #1561 cake08234 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 00:32
    ราราตรีสวัสดิ์ค่ะ คุณไรท์ก็อย่าลืมรักษาสุขภาพเช่นกันนะ
    #1,561
    0
  19. #1560 pcard (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 00:22
    ฮ่องเต้หวงหนักมากกกกก
    //ขอให้การสอบผ่านไปอย่างราบรื่นนะคะ :)
    #1,560
    0
  20. #1559 Littlemar (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 00:20
    ราตรีสวัสดิ์ ~~~
    #1,559
    0
  21. #1558 VKK42 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 23:53
    ฝันดีและราตรีสวัสดิ์ค่ะ
    #1,558
    0
  22. #1557 jeabmaneerat9 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 23:51
    สู้ๆสำหรับการสอบค่ะ
    #1,557
    0
  23. #1556 Lalaland332221 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 23:04
    รักคับบบบ วู้ๆนะคะ
    #1,556
    0
  24. #1555 ผักน้อย (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 22:44

    แส่บมากจ้ะพ่อ^_^

    #1,555
    0
  25. #1554 JanChoadtikan (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 22:38

    รออ่านต่อค่ะ
    #1,554
    0