OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 46 : SP. HAPPY NEW YEAR 2019

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,204
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 667 ครั้ง
    1 ม.ค. 62




CR : THE STANDARD

SP. HAPPY NEW YEAR 2019



"ผลทดสอบยังไม่โอเคอีกเหรอวะ คือนี่มันก็ดีเลิศตามที่ลูกค้าต้องการแล้วนะเว้ย มึงพอได้แล้วไอ้แมว!"

"มึงทำใจเถอะ หัวหน้ามึงมันเป็นพวกชอบความสมบูรณ์แบบ ถ้าทำแล้วดีแถมเกิดผลประโยชน์อีกทอดๆ มันก็ทำอะ"

"แถมนี่คนใหญ่คนโตอีกไงมึง สร้างคอนเนคชั่นได้อีกยาววววว"

"กูรู้ กูเข้าใจ แต่พรุ่งนี้วันสิ้นปีพวกมึงเข้าใจไหม! กูจะไปฉลองเว้ย!"

 

เหล่าผู้ชายในชุดหมีสีดำแต่ละคนกำลังบ่นงึมงำยิ่งกว่าผู้หญิงมีวันนั้นของเดือน บางส่วนก็อยู่ในน้ำกำลังก้มๆ เงยๆ กับเรือลำใหญ่อยู่ เรือที่มีสายระโยงระยางและคนอยู่ด้านในไม่น้อย

"ไอ้เพชร! มึงโอเคได้หรือยังครับ! ผลงานกับค่าต่างๆ ออกมาดีเลิศขนาดนี้แล้วมึงพอใจสักทีเถอะกูขอ! กูจะพาเมียไปเคาท์ดาวที่รัสเซียมึงเข้าใจกูหน่อย!" คนเถื่อนผมเซอร์แทบจะปาไขควงลงพื้นด้วยความหัวเสียแล้ว

"อืม...พอก็ได้" คนเป็นหัวหน้าทีมคราวนี้บอกมึนๆ ตามนิสัย ตาคมจ้องมองค่าการประมลผลรอบสุดท้ายที่แสดงหน้าจออย่างพึงพอใจ ก่อนจะเดินขึ้นจากน้ำ ชุดหมีสีดำเปียกไปเสียครึ่งตัว  "เสร็จแล้ว"

เสียงเฮและเสียงโยนอุปกรณ์ดังลั่นทันทีเมื่อคำว่าเสร็จแล้วหลุดออกมาจากริมฝีปากแมวมึน เพราะในที่สุดไอ้หัวหน้าแมวใจยักษ์ก็ยอมเมตตาปล่อยพวกเขาให้เป็นอิสระสักที หลังจากปรับโน่นนี่จนมันเพอเฟคเกินคำบรรยาย

"คราวหลังก็อย่าให้ไอ้แมวมันเป็นหัวหน้าทีมอีกละ กูจะบ้าตาย!" คุณไอยราที่หน้าตามอมแมมเบ้ปากใส่เพื่อนสนิท หน้าตาเปื้อนคราบน้ำมันสีดำจนดูน่าขำ

น้ำชาหัวเราะ ช่วยเช็ดหน้าเช็ดตาให้ไอ้เด็กเสี่ย "เข้าใจมันหน่อย งานนี้ถ้าลูกค้าพอใจ เราจะได้คอนเนคชันที่ดีกับรัฐบาลจีนเลยนะมึง คิดดูโบนัสที่จะได้สิ"

"มึงจ่ายโบนัสตอนนี้เลยนะไอ้เพชร! กูจะเอาไปซื้อของขวัญปีใหม่!" 

"อื้อ โอนเลยก็ได้" เพชรน้ำหนึ่งเบ้ปากใส่เพื่อน เป็นเด็กเสี่ยแล้วยังงกอีก แต่เอาเถอะเขาก็พาทุกคนมาทำงานในวันใกล้สิ้นปีแบบนี้เอง เพราะงานนี้เป็นงานด่วนและงานสำคัญ ถึงแต่ละคนจะขี้บ่นแต่จะเพิ่มโบนัสให้ก็ได้

"ก่อนถามโบนัสกัน มาทานมื้อเย็นกันก่อนดีกว่าไหมครับ?" น้ำเสียงอ่อนโยนใจดีเอ่ยขึ้นพร้อมๆ กับร่างที่ถือตะกร้าอาหารมาเต็มสองมือ ทำให้เหล่าคนในชุดหมีดำตาเป็นประกายแทบจะวิ่งไปคาราวะสักสามจอกทันที แต่ไหนเลยจะทันแมวขี้หวงที่ก้าวฉับๆ ไปหาเจ้าของ เอาตะกร้ามาถือเองแล้วอ้อนที่เพื่อนๆ พี่ๆ ลงความเห็นกันว่า

 

สองมาตรฐานที่สุด!

 

"อัณณ์"

"งานเสร็จแล้วก็ทานอะไรสักหน่อยนะครับ" อัณณ์ลูบหัวเจ้าแมวตัวโตเบาๆ เอาผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดรอยเปื้อนออกให้ เพชรน้ำหนึ่งก็เอียงหน้าให้เจ้าของทำตามใจเต็มที่

 

งานหนักแค่ไหน เหนื่อยแค่ไหน แค่เห็นรอยยิ้มนี้...เขาก็หายเหนื่อยแล้ว

 

หลังเรียนจบเพชรน้ำหนึ่งกับเพื่อนสนิทลงทุนกันเปิดบริษัทเล็กๆ เกี่ยวกับการต่อเรือ เพราะบ้านพวกเขามีต้นทุน และแต่ละคนก็ไม่อยากวุ่นวายกันเท่าไหร่ ดึงรุ่นพี่รุ่นน้องที่มีฝีมือมาร่วมงานกัน แรกเริ่มเดินทีก็มีปัญหาบ้าง ทั้งเพื่อนร่วมงานทั้งลูกค้า แต่ผ่านไปสักระยะหลายๆ อย่างมันก็ดีขึ้น บริษัทเป็นรูปเป็นร่างขึ้น มีชื่อเสียงและได้รับความไว้วางใจมากขึ้น

ปกติในการทำงานบริษัทพวกเขาจะใช้คนให้เหมาะกับงาน สลับกันให้สมาชิกเป็นหัวหน้าในแต่ละงานตามความถนัด ซึ่งงานครั้งนี้เพชรน้ำหนึ่งเป็นหัวหน้า เป็นความร่วมมือระหว่างบริษัทเขากับลูกค้าชาวจีน ฝ่ายหลังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับรัฐบาล เพชรน้ำหนึ่งเลยอยากให้ออกมาดีที่สุด ทำตัวเป็นแมวใจร้ายดึงทุกคนมาทำงานในวันใกล้สิ้นปี และคาดว่าผลตอบรับคราวนี้จะคุ้มค่าทีเดียว

ส่วนคนใจดีของเขา...ตอนนี้อัณณ์หันมาทำฟาร์มและร้านอาหารแบบออแกนิก พร้อมๆ กับการรับประเมินงาน EIA ตามความเหมาะสมและโอกาส เพชรน้ำหนึ่งก็รู้สึกว่าแบบนี้ดีกว่า อัณณ์ได้ทำในสิ่งที่ชอบและได้พักอยู่บ้าน ความจริงเขาไม่อยากให้เจ้าจองทำงาน เพราะเขาเป็นแมวป๋าเลี้ยงเจ้าของได้ทั้งชีวิต แต่เพชรน้ำหนึ่งรู้นิสัยอัณณ์ดี เลยให้อัณณ์ทำตามใจ

"พี่อัณณ์คนดี วันนี้ทำอะไรมาครับ"

"กลิ่นหอมมากเลยยยยย แค่ได้กลิ่นกูก็หิวแล้ว"

แต่ละคนเปิดกล่องอาหารกันอย่างหิวโหย ถูกแมวใช้งาตอย่างหนักแล้วโลกยังเห็นใจคนหล่อ คนดี เลยส่งเจ้าของแมวที่แสนดีมาในชีวิตพวกเขา พี่อัณณ์มักจะหอบหิ้วขนมกับอาหารอร่อยๆ มาให้เสมอ

"ว้าววววว โคตรน่ากิน!"

ทำปากค้างน้ำลายสอ โอเวอร์กันจนอัณณ์หัวเราะขำ เหล่าคนตะกละแทบจะมีน้ำตาลหยดโตๆ ไหลออกมาหน้าตาอาหารน่าทานยิ่งไม่ต้องพูดถึงรสชาติ ระดับอัณณ์เสียอย่าง ไม่มีอะไรไม่อร่อย

"จีนครับ ไวน์รออยู่ที่ร้านอัณณ์นะ" อัณณ์หันไปหาคนเถื่อน

"อ้าว ไหงไอ้สวยไปนั่นอะ เวรแล้ว! พวกมึงกูไปก่อนนะเว้ย ขืนไปช้ามันทิ้งกูไปรัสเซียคนเดียวแน่ๆ" จีนหัวเสียอย่างหนัก ไอ้หน้าสวยมันยิ่งหัวเสียเพราะเขาถูกรุ่นน้องแมวดึงมาทำงานใกล้สิ้นปีอยู่

"อัณณ์ครับ จีนไปก่อนนะ!" กับอัณณ์จีนไม่กล้ากูมึงอะ ถึงเขาจะเถื่อนเขาก็เถื่อนแบบมีอารยะธรรม! 

"เฮีย! ฉลองที่โน่นเสร็จก็พาซ้อมาฉลองกับพวกผมด้วยนะ!"

"พวกผมคิดถึงซ้อไวน์คนสวยมากๆ"

"ช่ายๆ ไม่ได้เจอหน้ากันมานานแล้ว ซ้อเอาเหล้าเอาไวน์ดีๆ มาให้ตลอด แถมแค่มาก็เป็นบุญตาแล้ว!"

"ไอ้พวกเด็กเวร! นั่นเมียกู! ถ้าไม่ติดว่ากูรีบพวกมึงได้กินตีนกูแน่ กวนประสาทกันจริงๆ กูไปแล้ว!" คนเถื่อนแทบจะวิ่งจนแผ่นดินสะเทือน ทำให้เหล่ารุ่นน้องต่างหัวเราะและยิ้มกันอย่างถูกใจ

ใครจะเชื่อว่าอดีตประธานรุ่นปีสี่คนโหดและเถื่อนจนรุ่นน้องขยาดจะทำตัวเหมือนหมีตกมันเพราะกลัวเมียทิ้งไปรัสเซียแบบนี้

 

เฮียจีนมันน่ารักจะตาย! 

อ้อ เฮียมันน่ารักเฉพาะกับเมีย

"เดี๋ยวพวกเรากินข้าวเสร็จก็กลับบ้านเหมือนกันครับ"

"ขอกินฝีมือพี่อัณณ์ก่อนค่อยไปเตรียมตัวฉลองปีใหม่คร้าบบบบ"

"ได้กินอาหารฝีมือพี่อัณณ์คนดีแบบนี้ถือเป็นลางดีๆ ของปีหน้าแน่ๆ"

"พวกมึงรีบกิน รีบไป" เพชรน้ำหนึ่งหน้ามุ่ย รู้สึกว่าควรหักโบนัสพวกมันจริงๆ 

"แหม! ไอ้แมวขี้หวง"

"นั่นสิๆ"

เหล่าผองเพื่อนไม่รอช้าที่จะซ้ำเติมทำให้แมวหน้าหล่อหน้ายุ่ง ทำหน้าแมวหวงอยู่ข้างเจ้าของ ส่วนอัณณ์ยิ้มขำๆ ตักอาหารใส่กล่องแมว บางทีก็ป้อนให้เพราะแมวบางตัวชอบทำตาอ้อน ทำให้พร้อมใจกันมองบนอย่างเหม็นความรัก รู้สึกเหมือนข้าวติดคอเลยต้องรีบกินแล้วกลับบ้านกลับช่องพร้อมโบนัสก้อนโต ทุกคนเอ่ยลา อวยพรกันง่ายๆ เรียบร้อยก็ทยอยกันออกไปจนเหลือแค่เพชรน้ำหนึ่ง อัณณ์ น้ำชา และคุณไอยราเขา

"พี่อัณณ์คร้าบบบบ วันนี้พรุ่งนี้ มะรืนนี้ผมขอไปอยู่บ้านพี่อัณณ์นะครับ" คุณไอยาช่วยอัณณ์เก็บของจากนั้นก็เอ่ยขอหน้ายิ้มๆ อัณณ์พยักหน้าเพราะพี่สิงห์ต้องไปเจรจางานต่างประเทศ คงกลับมาพรุ่งนี้ 

"ผมด้วยครับ" น้ำชาตีหัวไอ้แมวที่ส่งเสียงฮึดฮัดไม่พอใจ ทั้งๆ ที่พวกเขาก็ยึดบ้านพี่อัณณ์เป็นที่ส่งท้ายปีทุกปี เจ้าดื้อของเขาเองก็ไปทำงานที่ลอนดอน เห็นบอกว่าจะกลับวันพรุ่งนี้เหมือนกัน

"พี่เพลิงกับปายก็อยู่ที่บ้านแล้วครับ ส่วนคุณโลคัสกับพี่อเล็กซ์บอกว่าจะมาพร้อมเกรย์ฉลองปีใหม่ที่ไทยก่อนจากนั้นก็บินกลับไปลอนดอนครับ" ทุกๆ ปีบ้านเขาจะเต็มไปด้วยผู้คน ครอบครัวที่แต่เดิมมีแค่อัณณ์กับพี่ชายตอนนี้กลายเป็นครอบครัวใหญ่

 

แล้วอัณณ์ก็ชอบมากที่เป็นแบบนี้...เขายินดีที่ได้เห็นรอยยิ้มของคนสำคัญ

 

"กลับบ้านกันครับอัณณ์" มือใหญ่ที่ล้างสะอาดเรียบร้อยของเพชรน้ำหนึ่งยื่นมาเกาะกุมมือเจ้าของ ส่งตะกร้าของกินให้เพื่อนทั้งสองเอาไปถือ ส่วนตัวเองก็มาทำตัวเป็นแมวอ้อนตาใส กุมมือเจ้าของ

อัณณ์หัวเราะเบาๆ เมื่อแมวของเขาถูกสองเพื่อนสนิทรุมตีหัว กอบกุมมือใหญ่เอาไว้จากนั้นก็เดินออกไปพร้อมกัน "กลับบ้านกันครับ"

 

ยังเป็นมือข้างเดิมที่กอบกุมกันไว้...

 

"ให้รีเควสคนละเมนู ใครอยากกินอะไรว่ามา" พ่อครัวเอกอย่างพระเพลิงหรี่ตาดุๆ มองสมาชิกในบ้านที่กำลังขุดหนังจีนกำลังภายในอย่างมังกรหยกภาคจอมยุทธ์อินทรีย์ขึ้นมาดูกัน โดยเฉพาะคู่รักชาวต่างชาติอย่างอเล็กซ์เซย์และโลคัสที่ติดอกติดใจจ้องตาไม่กระพริบ

ส่วนอัณณ์กำลังเตรียมจดเมนูเพื่อจะได้ออกไปซื้อของสด วันที่ 31 ธันวาคมของทุกปี พวกเขามักจะมารวมกันที่นี่เสมอ ทานอาหารด้วยกันโดยให้แต่ละคนรีเควสเมนูที่อยากกิน นั่งดูหนังหรือซีรีย์ยาวๆ ตามผลโหวตของทุกคน บอกเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาของแต่ละคน กลางคืนก็นอนดูดาว แลกของขวัญกัน นับฉลองขึ้นปีใหม่กัน

 

คืนส่งท้ายปีเก่าแบบง่ายๆ...แต่อบอุ่นหัวใจ

 

"ผมอยากกินแบบคราวก่อนอะครับพี่อัณณ์ กุ้งตัวโตๆ หวานๆ กับปูผัดอะไรนะ...ซอสมะขาม" อัณณ์หันไปมองพี่ชายที่กลอกตาหนึ่งทีก่อนจะยิ้มขำ

"ล็อปเตอร์ผัดพริกเสฉวนกับทาราบะผัดซอสมะขามใช่ไหมครับ?"

"สิงห์นายเลี้ยงเด็กได้นิสัยเสียแล้วจริงๆ" พระเพลิงบ่นเพื่อนสนิททันที ช่วยกินอะไรที่มันง่ายๆ บ้างไม่ได้หรือไงนะ นี่เพราะเพื่อนเขาตามใจชัดๆ

คนถูกกล่าวหาหน้ายุ่ง "ตาแก่ ผมนิสัยเสียเหรอ?" คุณไอยาทำตาใสให้คนข้างตัว แน่นอนว่าสิงหไกรสรส่ายหน้าทันที

"เธอไม่เคยนิสัยเสีย เพลิงแค่ขี้เกียจ"

พระเพลิงถอนหายใจเบาๆ อย่างไม่อยากเถียงด้วยกับคนหลงเด็ก "จะขี้เกียจไม่ขี้เกียจก็ฉันนี่แหละที่ทำอาหารถูกปากเด็กนาย อัณณ์จดเอาไว้สิงห์ก็คงกินเหมือนน้องช้างตามใจเสียขนาดนี้"

"ไอ้เด็กเสี่ยเอ๊ย" น้ำชามองเพื่อนอย่างหมั่นไส้ ต่อหน้าผัวนี่เรียกร้องตะกินของดีๆ จนเป็นนิสัยแล้ว ก็เอามาเรียกร้องกับพวกเขาต่อ

"หมั่นไส้" เพชรน้ำหนึ่งผลักหัวไอยราแรงๆ ไม่สนใจตาขวางๆ ของมาเฟียหลงเด็ก

"ผมอยากกินต้มข่ากุ้งครับพี่อัณณ์" เกรย์บอกพี่ชายด้วยรอยยิ้มกำลังตื่นเต้นกับฉากอลังการในหนังจีนกำลังภายในอยู่

"ชอบกินจริงๆ เลยครับ" น้ำชาดึงแก้มน้องเบาๆ "เดี๋ยวพี่ชาไปทำเค้กชาเอิร์ลเกรย์ให้นะครับเจ้าดื้อ" เจ้าดื้อของพี่ชาคนคูลกินง่ายอยู่ง่าย นิสัยดีเพราะพี่ชาเลี้ยงมาดี 

"อื้อ! ผมชอบเค้กกับชาของพี่ชาที่สุดเลยครับ" เกรย์กอดแขนน้ำชาแน่น ส่งสายตาอ้อนๆ จนคนคูลอยากฟัดเจ้ากระต่ายขนเทาที่ยิ่งโตยิ่งน่ารัก

"ชงเผื่อด้วยนะ" คุณโลคัสบอกโดยไม่ละสายตาจากจอ "ส่วนอาหาร...อยากกินแบบคราวก่อนที่เธอทำไปฝากเขาเรียกอะไรนะ...แกงปู?"

"ครับ...แกงปูของคุณโลคัสนะอัณณ์ อเล็กซ์นายจะกินอะไร?"

"นายทำอาหารไปให้ที่รักฉันเมื่อไหร่เนี่ยเพลิง" คนขี้หวงมองเพื่อนตาขวาง คนดีของเขาชื่นชมพระเพลิงตลอดเวลาจนเขาหมั่นไส้เพื่อนสนิทขึ้นทุกวัน "กินเหมือนเมีย! โอ๊ย! คืนดีตีผมอีกแล้ว" หันไปทำหน้ายุ่งก่อนจะอ้อน

"พูดจาสมควรตี มาดูหนังต่อเร็วๆ เลย" ผู้ใหญ่ที่ยังคงดูดีแม้จะอายุไม่น้อยดึงแขนแกร่งให้มานั่งดีๆ ก่อนจะทิ้งน้ำหนักลงบนตักกว้างโดยไม่สนใจสายตาใคร อเล็กซ์เซย์เองก็รัดเอวไว้แน่นทันที

"เฮ้อ...น้องน้ำชา อยากกินอะไร?"

"ปีกไก่ไวน์แดงก็ได้ครับ เดี๋ยวผมไปช่วยทำของหวานเอง" 

"ได้ แมว...รีเควสมาเร็ว"

เพชรน้ำหนึ่งคว่ำปากใส่จอมมารขี้แกล้ง แล้วทำตาหวานใส่เจ้าของ "ผมกินได้ทุกอย่าง ผมเป็นไม่เลือกกิน ผมเป็นแมวที่ดีของอัณณ์"

อัณณ์หัวเราะลูบหัวแมวตัวโตที่ทำสีหน้าชมผมสิ ชมผมสิ ใส่เขา เขียนเมนูโปรดของเพชรลงไป ส่วนคนอื่นๆ ต่างก็ทำสีหน้าเหม็นเบื่อใส่แมวขี้อวดโดยเฉพาะเพื่อนสนิททั้งสองคนอย่างน้ำชาและคุณไอยรา

 

ไม่เลือกกิน? ไอ้แมวตัวไหนที่ติอาหารทุกร้านเสียยับ เพราะอร่อยได้ไม่เท่าที่พี่อัณณ์ทำ 

แมวมึนสร้างภาพน่ะสิ!

 

"ตกลงเท่านี้นะ อัณณ์กับยายเปี๊ยกจะได้ออกไปซื้อของกัน" พระเพลิงเขียนเมนูเพิ่มอีกสามสี่อย่าง เพราะเดี๋ยวเจ้าพวกนี้ก็แปลงร่างเป็นตัวตะกละกัน ถ้าไม่เตรียมเอาไว้ก็หิวโหยอาละวาด

"แล้วนายไม่ถามความเห็นภรรยาตัวเองหรือไงเพลิง?" อเล็กซ์เซย์ไม่พลาดโอกาสที่จะแขวะเพื่อน "ไม่ใส่ใจแบบนี้ไล่ให้นอนนอกห้องนะน้องปาย"

"ไล่เสร็จเดี๋ยวให้คนมาเฝ้า" สิงหไกรสรเองก็ไม่พลาดเหมือนกัน

ปายหัวเราะ เงยหน้ามองจอมมารที่เลื่อนขั้นเป็นสามี ตอนนี้นี้กำลังถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายเพื่อนตัวเองและหันมาส่งยิ้มให้เธอ

"กับคนนี้รู้ใจจนไม่ต้องถาม" พระเพลิงลูบหัวยุ่งๆ น้ำเสียงทุ้มนุ่มทอดอย่างอ่อนโยนทำให้คนอื่นๆ ต่างพร้อมใจกันถอนหายใจใส่ ปัดบรรยากาศสองเราของทั้งคู่ออกจากตัวเหมือนปัดยุง

"เดี๋ยวปายกับพี่อัณณ์ออกไปซื้อของก่อนนะคะ ใครอยากได้อะไรเพิ่มโทรมานะคะ" ปายกุมมือใหญ่ไว้ก่อนจะปล่อยออก ให้คนอื่นไปด้วยก็เกะกะเปล่าๆ เธอไปกับพี่อัณณ์สองคนพอ

"อย่าตีกันบ้านพังนะครับ" อัณณ์ห้ามด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน คนกลุ่มนี้ไม่ได้หรอก รวมตัวกันทีก็ชอบตีกันที เป็นการระบายความคิดถึงแบบแปลกๆ จริงๆ

คนในบ้านที่เหลือต่างมองหน้ากันยิ้มๆ นั่งล้อมวงดูศึกมังกรหยกอย่างครื้นเครงมีบ้างที่แขวะกันจนถึงขั้นรบราเป็นสงครามย่อมๆ แต่นี่ก็เป็นการแสดงออกตามประสาคนไม่ได้เจอกัน

ถือเป็นบรรยากาศส่งท้ายปีที่ทุกคนคุ้นเคย...


...........................



หลังทานอาหารมื้อค่ำกันเต็มอิ่ม สวนหน้าบ้านก็ถูกตัดแต่งเป็นสถานที่เลี้ยงฉลองแบบเรียบง่าย โต๊ะญี่ปุ่นเรียงกัน บนโต๊ะของว่างวางอยู่ เครื่องดื่มใช้น้ำชาและน้ำผลไม้แทนแอลกอฮอล์ เบาะนั่งนุ่มๆ วางเรียงรายตามจำนวนคน มีแสงไฟหลากสีให้ความสว่าง กีตาร์สองสามตัวที่ใครอยากเล่นก็ไปเล่น และโต๊ะใหญ่ตรงกลางสวนมีกล่องของขวัญหลายกล่องวางเรียงรายอาไว้ ทุกปีจะมีการคิดคอนเซ็ปการหาของขวัญปีนี้เป็นของขวัญที่มีคอนเซ็ปว่า

 

-ต้องมีของที่ทำด้วยตัวเองเป็นส่วนประกอบ-

 

"พวกเรามีกัน 10 คน ของขวัญสิบกล่อง เอาหมายเลขติดไว้ที่กล่องของตัวเองนะคะ" สาวน้อยตัวเล็กแจกหมายเลขให้แต่ละคน

"ปายไปนั่งเลย ที่เหลือพี่จัดการเอง" พระเพลิงลูบหัวยุ่งๆ งานแลกของขวัญของทุกปีเป็นอะไรที่น่าปวดหัวตลอด เพราะของแต่ละอย่างที่เอามานี่คือ...

 

เขาไร้คำพูดทุกปี

 

ปายหัวเราะวิ่งไปนั่งที่ของตัวเอง พระเพลิงกวาดตามองทุกคนก่อนจะยื่นกล่องใส่สลากส่งให้โลคัส "ปีที่แล้วให้คนอายุน้อยสุดจับก่อน ปีนี้ให้คุณจับก่อนเลยครับ"

โลคัสยิ้ม มือขาววางแก้วน้ำผลไม้ลงตวัดเลียคราบที่ติดค้างอยู่ข้างริมฝีปาก เป็นภาพที่ดูมีเสน่ห์และเชิญชวนจนอเล็กซ์เซย์ตาวาวขึ้นมาทันที

"หมายเลข 3" 

"อ้ะๆ ของผมๆ" คุณไอยรากระตือรือร้นหันไปหยิบกล่องของขวัญที่ห่อด้วยกระดาษสีน้ำเงิน เด็กเสี่ยหยิบกล่องของขวัญแล้วส่งให้โลคัส “คุณต้องชอบแน่ๆ เลยครับ”

โลคัสค่อยๆ แกะกระดาษห่อออกอย่างเบามือ เป็นกล่องเล็กๆ วางเรียงรายซ้อนกันหลายชั้น ทุกปีไอยราก็ชอบเล่นแบบนี้ โลคัสหยิบกระดาษใบเดียวนั้นออกมา เขากวาดตามองข้อความที่เขียนอยู่เลิกคิ้ว แล้วก็ถามออกไป “กรรมสิทธิ์เรือเฟอร์รี่ชื่อ ไอยรานี่คือเธอต่อเรือเองเหรอ?”

“ก็ไม่ได้ต่อเองเสียหมดหรอกครับ ผมออกแบบ ปรึกษาช่าง ที่จริงคือช่างของอังกฤษเป็นคนทำ ได้ตาแก่แนะนำมา จดทะเบียนชื่อผมแต่ถ้าคุณอยากเปลี่ยนก็ไปเปลี่ยนได้ ผมขี้เกียจเอาเล่มทะเบียนมาให้ เอาไว้เผื่อคุณเบื่อพี่อเล็กซ์แล้วอยากไปล่องเรือกับหนุ่มคนอื่นก็ไม่เลว”

“สิงห์! ดูเด็กของนายด้วย!” อเล็กซ์เซย์หน้ามุ่ยทันที ก่อนจะหันไปหาโลคัส “คนดีคุณเปลี่ยนเป็นชื่อผมดีไหม? หรือไม่ก็ใช้ชื่อของเรา”

“ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วยไอ้เด็กบ้านี่”

“คนดี...”

“เอาเรือมาเป็นของขวัญ” น้ำชาแบะปากมองเพื่อนอย่างหมั่นไส้ เป็นเด็กเสี่ยที่นิสัยเสียขึ้นทุกๆ ปีเลยจริงๆ

“ทำไม? ก็กูสบายใจแบบนี้เนอะตาแก่เนอะ”

“อืม...เธอสบายใจก็ทำ”

เพชรน้ำหนึ่งเบ้ปาก กลอกตาใส่เสี่ยหลงเด็กกับเด็กเสี่ยแรงๆ แล้วหันไปอ้อนเจ้าของต่อ พระเพลิงถอนหายใจยื่นให้คุณไอยราจับของขวัญต่อ

“ต่อเลยน้องช้าง”

“ผมขอให้ไม่ได้ของตาแก่นะ” ไอยราพึมพำ หยิบกระดาษขึ้นมาพอเห็นว่าไม่ใช่ของคนขางๆ ก็ยิ้มกว้าง ของขวัญของตาแก่น่ากลัวเกิ๊นเขารับไม่ค่อยไหวหรอก “หมายเลข 10 ครับพี่เพลิง”

“ของผมๆ ของผมครับ” เกรย์โบกมือไปมา วิ่งหยิบกล่องของขวัญกล่องใหญ่ให้คุณไอยรา เด็กเสี่ยเขาเลิกคิ้วคะเนจากน้ำหนักและความใหญ่โตแล้วคุณไอยราว่าน่าจะเป็นตุ๊กตา เออสมเป็นกระต่ายไอ้ชาโตขนาดไหนก็เอาตุ๊กตามาจับของขวัญ พอแกะกล่องออกก็เห็นหมูด้วนตัวปุกปุยสีชมพูสดใส

ไอยารากวาดตามองสำรวจ เจ้าหมูนี้ห้อยกล้อง DSLR หนึ่งตัวเขาคิดว่ามันคือของแท้ด้วย ใส่นาฬิกา...ขยับเข้าไปดูใกล้ๆ ก็กดหัวคิ้วลง โอเคหมูใส่ Rolex หูสั้นๆ เจาะหูด้วยดูจากประกายวาวๆ น่าจะเป็นเพชร หมูใส่รองสกีนเนอร์สี่ขา ยี่ห้อโปรดของเกรย์ น่าจะสั่งทำพิเศษ

 

จ้า...เพราะปีหมูเลยให้ตุ๊กตุ่นเป็นหมู หมูมีพร็อพเป็นกล้อง ใส่ Rolex ใส่ต่างหูเพชร ใส่สกีนเนอร์สั่งทำ

ไอ้หมูไฮโซ!

 

“ไหนกระต่ายไอ้ชา บอกมาสิว่าไอ้หมูตัวนี้มีส่วนไหนที่ทำเองบ้างฮึ?”

“พี่ช้างอะ! อย่างนาฬิกาผมก็เลือกเองนะ ต่างหูด้วย สกีนเนอร์ก็ขอให้เขาปักชื่อผม อีกอย่างมันมีกลิ่นหอมของชาเอิร์ลเกรย์ผมอบกลิ่นเอง ต้องใช้ใบชาตั้งมาก แถมผมยังต้องไปเรียนวิธีอบกลิ่นตั้งหลายวันด้วยกว่าจะได้มาอะ”

“อ้ะๆ หอมดีนี่ ขอบใจนะเจ้าต่าย”

“ฮึ่ม! พี่ชาดูพี่ช้างสิครับ”

“ไอ้ช้างอย่ารังแกคนรักกู หมูน้องน่ารักจะตายมึงไม่เอายกให้กูมา”

“เรื่องอะไร กูชอบ พี่สิงห์ มันหอมอะ ดมดู”

สิงหไกรสรยิ้มน้อยๆ อยากจะบอกว่าหอมยังไงก็หอมไม่สู้ไอยราของเขาหรอก

“จับต่อเลยไอ้น้องชาย” พระเพลิงกลอกตามองบนอย่างระอาใจ ปีหน้าเขาว่าควรไม่ต้องมีการแลกของขวัญกันแล้วละ ของขวัญแต่ละคนมีใครปกติบ้างก็ไม่รู้...

“หมายเลข 1 เลยครับ...อ้ะของพี่ปายหรือของพี่เพลิงกันเอ่ย?” เกรย์ยิ้มกว้างมองพี่ชายกับพี่สะใภ้ ก่อนจะหัวเราะดีใจเมื่อปายเดินไปหยิบกล่องของขวัญสีแดงมายื่นให้

“ผ้าห่มปักลายจ้ะ พี่ปักเองนะ ทำนาน มากปีที่แล้วไม่ทันเอามาเป็นของขวัญ ปีนี้ปักเสร็จเลยเอามาจ้ะ ของพี่อบกลิ่นบัวหลวง”

เกรย์ปลื้มกับของขวัญมากผ้าผืนใหญ่สีน้ำเงินเข้มที่เห็นรอยปักดอกไม้เล็กๆ เต็มไปหมด ด้ายหลากสีทำให้เหมือนภาพปักดูมีชีวิตขึ้นมาแค่เห็นก็สัมผัสได้เลยว่าคนทำตั้งใจมาก

 

สมแล้วที่เป็นพี่ปาย! พี่สะใภ้ที่น่ารักของเขา

 

พระเพลิงหรี่ตามองเจ้าน้องชายที่กำลังยิ้มกว้าง ดูก็รู้ว่าปลื้มมาก ก่อนจะหันไปมองภรรยาตัวเองแล้วเอ่ยเสียงทุ้ม “พี่ก็อยากได้ด้วยนะ”

ปายเลิกคิ้วเอียงคอมองคนที่จู่ๆ ก็อ้อนเธอขึ้นมา จำได้ว่าให้ของขวัญพี่เพลิงไปแล้ว จอมมารยังจะมาทวงอีกเหรอ?

“อยากได้ผ้าห่มแบบนี้เหมือนกัน จะพกติดตัวไปทำงานตลอดเลย อวดได้ด้วยว่าเนี่ยภรรยาผมปักให้นะ”

ปายหน้าแดงค้นขวับใส่สามี ส่วนคนอื่นๆ พร้อมใจกันเก็บภาพจอมมารอ้อนเอาไว้เป็นที่ระลึกส่งท้ายปี อดเบ้ปากหมั่นไส้ไม่ได้เหมือนกัน

ปายจับของสลากต่อ “หมายเลข 4 ค่ะ”

“ของผม” เพชรน้ำหนึ่งเดินมึนๆ หยิบกล่องสีเทาของตัวเองส่งให้ปาย “เปิดดู ปายน่าจะชอบ”

ปายแกะกล่องของขวัญออกช้าๆ กล่องถูกห่ออย่างดี ของภายในกล่องทอแสงวาวขึ้นมาจนปายต้องหยีตา พระเพลิงขยับเข้ามาใกล้จากนั้นก็หันควับไปมองแมวบางตัว

“ชื่อเพชรก็ไม่ต้องเอาเพชรมาจับของขวัญก็ได้นะแมว” เขาถอนหายใจ เพชรเม็ดเล็กขนาดเท่าปลายนิ้วก้อยจำนวนยี่สิบสีเรียงรายไล้เฉดสีจากเข้มมาอ่อน จากประกายแวววาวกับความเย็นตอนสัมผัสก็บอกให้รู้ว่ามันเป็นเพชรน้ำงาม

“อือ...บางอันไปขุดมาเอง เก็บไว้ๆ” ปายยิ้มแหยยื่นกล่องให้สามีเอาไปถือ เธอจับของแพงๆ แล้วกลัวเป็นผื่น ดูราคาแล้วน่าจะมหาศาลอยู่

“อัณณ์ห้ามแล้วนะครับ แต่เพชรบอกว่าตัวเองชื่อเพชรก็เอาเพชรมาน่ะถูกแล้ว คนได้จะได้โชคดีเหมือนน้อง” อัณณ์ลูบหัวแมวตัวโตเบาๆ ท่ามกลางสายตาเหม็นเบื่อกับความแมวของทุกคน

“ผมจับ...อยากได้ของอัณณ์” เพชรน้ำหนึ่งหยิบฉลากขึ้นมาพอเห็นหมายเลขใบหน้าหล่อเหลาก็ยิ้มกว้างเหมือนแมวได้ของถูกใจ ยื่นให้เจ้าของแล้วทำตาวาวๆ “เห็นไหม...เลขเจ็ด”

“ของพี่จริงๆ ด้วย” อัณณ์แปลกใจมาก แต่พอเห็นแมวของเขายิ้มดีใจแล้วก็ยื่นกล่องของขวัญของตัวเองให้

 

เพชรน้ำหนึ่งยิ้มแป้น เขาเป็นแมวของอัณณ์จับได้ของอัณณ์น่ะถูกต้องแล้ว นี่แหละเขาบอกว่าเป็นแมวกับเจ้าของที่มีแค่สองคนในโลก

 

“กูหมั่นไส้ไอ้แมว”

“ดูมันทำหน้าเหนือๆ”

“ไอ้ขี้อวดเอ๊ย!

เพชรน้ำหนึ่งไม่สนใจกลุ่มคนขี้อิจฉาตั้งหน้าตั้งตาแกะกล่องของขวัญของเจ้าของ เขาค่อยๆ ดึงออกช้าๆ เพราะรู้ว่าอัณณ์น่ะใส่ใจทุกรายละเอียด ข้างในเป็นผ้าผืนยาวคล้ายกับของปาย เป็นโทนสีน้ำเงินและมีลายสีทอง

“ผ้าทอมือครับ พี่ทอเอง ให้เขาสอนอยู่หลายเดือน แต่ที่ลำบากที่สุดก็คือเรื่องไหม เพราะพี่เลี้ยงเอง ย้อมเอง ทำเองหมดเลย ดีที่มีผู้เชี่ยวชาญให้คำแนะนำ ลายก็ปักเองมีบางอันเบี้ยวๆ ไปนิดหน่อย พี่ปักชื่อพี่ลงไปด้วย ในเมื่อเพชรได้ไปเดี๋ยวพี่จะเอาไปปักชื่อเราด้วยนะครับ”

“อื้อ...ผ้าของเรา” เพชรน้ำหนึ่งปลื้มมากอย่างถึงที่สุด กอดผ้าผืนนั้นแน่น ยักคิ้วใส่ทุกคนอย่างอวดๆ ซึ่งแต่ละคนพร้อมใจกันเมินแมวบางตัวทันที

“ปลื้มเข้าไป อัณณ์จับต่อเลย” พระเพลิงตีหัวแมวอย่างหมั่นไส้

“มีพี่เพลิง พี่อเล็กซ์ พี่สิงห์ น้องน้ำชาแล้วก็คุณโลคัสใช่ไหมครับ?” อัณณ์ภาวนาอย่าให้ตัวเองอย่าได้ของพี่อเล็กซ์กับพี่สิงห์เพราะสองคนนี้ทำเอาคนอื่นลำบากใจกับของขวัญมาก ปีที่แล้วพี่อเล็กซ์เอาแลมโบกินีมาเป็นของขวัญ ส่วนพี่สิงห์ก็เอาที่ดินทำเลทองมา

“น้องอัณณ์พูดเหมือนไม่อยากจับได้ขอผมเลยคนดี”

“ก็จริงไหมละ? ใครเขาเอารถมาจับของขวัญปีใหม่กัน”

“อ้ะ...แต่ที่บ้านผมก็จับแบบนี้ทุกปีนี่นา เอาน่า ปีนี้ผมไม่ได้เอารถมาจับของขวัญแน่ๆ”

“หมายเลข 8

“ของผมเองครับพี่อัณณ์”  น้ำชาส่งกล่องของขวัญตัวเองให้อัณณ์ กล่องสามารถยกเปิดได้ง่ายดาย ข้างในคือชุดน้ำชาอย่างดีสีแดงเข้ม

“ทำจากดินจื่อซาเหมือนกับที่เกรย์มีครับป้านชาหนึ่ง กับแก้วสิบสองใบ แก้ววาดชื่อสิบสองนักกษัตริย์เอาไว้ด้วย ส่วนป้านชาด้านล่างเป็นหยินหยางครับ อันนี้ผมคิดไว้คร่าวๆ ให้ร้านเขาสั่งทำ แต่ป้านชาน่ะผมปั้นเองครับพี่อัณณ์”

“ขอบคุณมากครับน้องน้ำชา พี่ชอบมาก” อัณณ์ยิ้มกว้างปิดกล่องลงแล้ววางไว้ข้างๆ อย่างเบามือ เขาพอใจกับของขวัญมาก

“น้องน้ำชาต่อเลย”

น้ำชาพยักหน้ายิ้มแหยทันทีเมื่อเห็นรายชื่อที่ยังไม่ออก เขาคงไม่ดวงซวยจับได้พี่อเล็กซ์หรือเสี่ยไอ้ช้างหรอกมั้งนะ “หมายเลข 9

“ของฉัน” สิงหไกรสรส่งกล่องเล็กๆ ให้น้ำชา พอเห็นสายตาเห็นอกเห็นใจปนสมน้ำหน้าของไอ้เด็กเสี่ยน้ำชาก็รู้สึกว่าเขาไม่อยากแกะของขวัญมาเฟียเลย ถอนหายใจอย่างระอาแล้วก็เห็นปึกกระดาษไม่หนามากอยู่ในซอง อ่านคร่าวๆ น้ำชาก็กลอกตา

“พี่ซื้อโรงแรมมาจับของขวัญปีใหม่ทำไมครับเนี่ย”

“มึงทำใจเลยไอ้ชา ดีใจด้วยนะมึงมีโรงแรมเป็นของตัวเองแล้ว โรงแรมห้าดาวด้วย” ไอยราหัวเราะเหอะๆ

“อืม...ว่างก็ไปดู โรงแรมนี้สระว่ายน้ำสวย ไอยราชอบ”

น้ำชาถึงขั้นไร้คำพูดคำจากับมาเฟียบางคน เพราะโรงแรมนี้ไอ้ช้างเพื่อนเขามันชอบล่ะสิ เบื่อคนหลงเด็กเว้ย! “แล้วไอ้โรงแรมนี้มันทีอะไรที่พี่ทำเองบ้างครับ?”

“ซื้อเอง จ่ายเงินเอง เจรจาเอง อ้อ...สระว่ายน้ำฉันปรับเพิ่มใหม่หลายส่วนออกแบบเองให้เป็นแบบที่ไอยราชอบ”

 

แล้วทำไมไม่ยกให้ไอ้ช้างมันไปเลยล่ะคร้าบบบบบ!

 

“เฮ้อ...ตานายเลยสิงห์” สิงหไกรสรหยิบหมายเลขส่งให้พระเพลิงเปิดดู “หมายเลข  6

“ของฉันเองๆ” อเล็ซ์เซย์ส่งกล่องของขวัญให้เพื่อนสนิท “นายต้องชอบแน่เลยสิงห์ เอาไปดัดแปลงนิดหน่อยรับรองว่าสะดวดสบาย”

“เครื่องบินเจ็ท?” สิงหไกรสรเลิกคิ้วดูท่าจะสนใจไม่น้อย เมื่อเห็นเอกสารรับรองในกล่องของขวัญเพื่อน

“ช่าย! นายมีอยู่แล้ว แต่อันนี้น่าจะไปได้ไกลกว่า ฉันอุตส่าห์ตื๊อช่างของกองทัพมาดูให้เลยนะ”

“ขอบใจอเล็กซ์”

“แน่นอน! อ้ะ แต่เหลือฉันกับเพลิงใช่ไหมที่ยังไม่ได้จับ มีกระดาษสองใบพอดี งั้นเรามาจับพร้อมกันเพลิง ฉันอยากได้ของขวัญจากที่รักของฉันอะ”

“นายไม่มีทางได้หรอกอเล็กซ์” พระเพลิงถอนหายใจ ไม่สนใจสายตาขวางๆ ของเพื่อน เขาอ่านหมายเลขของตัวเองพร้อมกับอเล็กซ์เซย์

2

5

“หมายเลขสิบสองของฉันเอง” โลคัสส่งกล่องของขวัญตัวเองให้...พระเพลิง ส่วนอเล็กซ์เซย์หน้ามุ่ยขัดใจทันที ยิ่งได้ยินเสียงหัวเราะของเพื่อนแล้วเขาคิดว่าควรท้าต่อยกับเพลิงรับปีใหม่ดีไหม น่าหมั่นไส้มากจริงๆ

พระเพลิงเกะกล่องของขวัญเล็กๆ ออกดูเขาพบเชือกถักสีน้ำตาลเข้มห้อยด้วยลูกปัดเม็ดเล็กๆ หลายเม็ด ดูจากลวดลายน่าจะเป็นลูกปัดโบราณหายาก “อันนี้ลองถักดู ถักยากมาก เชือกบาดด้วย” โลคัสชูมือตัวเองที่ปลายนิ้วขาวติดพลาสเตอร์เอาไว้สองสามนิ้ว “ลูกปัดพวกนี้เชื่อว่าปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย ต้องประมูลมากว่าจะได้”

พระเพลิงยิ้มให้อย่างอบอุ่น กุมมือของคนอายุมากกว่าไว้แน่น ก่อนจะโดนอเล็กซ์เซย์ปัดออกแล้วรวบร้างโลคัสมากอดไว้ “อย่ามาหว่านเสน่ห์ใส่ที่รักของฉันนะเพลิง!

“หึๆ ช่วยไม่ได้ เอ้า...นี่ของนาย” พระเพลิงส่งกล่องของขวัญของตัวเองให้เพื่อน มันหนักไม่น้อยจนอเล็กซ์เซย์ต้องวางลงบนโต๊ะ พอแกะดูเขาก็เห็นว่ามันน่าจะเป็นอัลบั้มภาพแบบทำมือ เปิดดูหน้าแรกตาสีเขียวมรกตก็เบิกตากว้าง

 

ภาพคนดีของเขากำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง พระเจ้า! ช่างเรื่องที่เพลิงไปถ่ายมาจากไหนเถอะ นี่มันสมบัติล้ำค่า!

 

“ชอบล่ะสิ?”

“มากๆ ว่าแต่เพลิงอัลบั้มทั้งหมดนี่คือภาพของคนๆ เดียว? นายรู้ได้ยังไงว่าฉันจะจับได้ชื่อนายน่ะเพื่อน มหัศจรรย์เกินไปแล้ว” คนที่กำลังจะกินหัวเพระเพลิงเมื่อครู่เปลี่ยนสีหน้าแทบจะทันที พระเพลิงหัวเราะยักไหล่ขำๆ

“มันเป็นการคาดคะเนของฉันเอง นี่จะเที่ยงคืนแล้วนะ” ตาคมมองนาฬิกาทำให้สายตาทุกคู่หันกลับไปมองพร้อมกัน อีกประมาณไม่กี่วินาทีก็จะขึ้นวันใหม่และปีใหม่แล้ว”

 

10

“ขอให้เป็นปีที่ดีของทุกคนแล้วกัน”

9

“สุขภาพร่างกายแข็งแรงกันทุกคนนะครับ”

8

“ไม่เจ็บไม่ป่วยไม่ไข้ ปกติกาย ปกติใจนะ”

7

“มีเงินมีทองใช้ ไหลมาเทมา เหมือนฝนตกน้ำท่วมใส่”

6

“การงานราบรื่น ไม่มีปัญหาตลอดทั้งปี

5

“คิดหวังอะไรหากเป็นเรื่องดีๆ ก็ขอให้สมปรารถนา”

4

“เดินทางไปไหนมาไหนขอให้ปลอดภัย”

3

“จูงมือกับคนที่รักไปนานๆ”

2

“ไม่ว่าต้องเผชิญหน้ากับอะไรก็ขอให้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี”

1

“มีรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ มีความสุขและสามารถยิ้มได้อย่างสวยงามทุกๆ วัน”

0!

 

“สวัสดีปีใหม่!

 

ทุกคนประสานเสียงกันก้อง ตาสบตา มือกุมมือคนของหัวใจ แย้มยิ้มและหัวเราะให้แก่กัน...ปีใหม่และปีต่อๆ ไปพวกเขาก็แค่มีกันและกันแบบนี้ทุกๆ ปี

 

 

แถมแบบยาวๆ

 

 

“เชี่ยๆ หนาวๆ” เสียงทุ้มบ่นงึมงำขณะที่นั่งอยู่บนเฮลิคอปเตอร์ลำใหญ่เหนือท้องฟ้ารัสเซีย จีนห่มผ้านวมผืนหนาแล้วก็ยังบ่น เขามาฉลองปีใหม่กับเมียสวย แล้วก็พ่อเมียสองคน บังเอิญว่าพ่ออีกคนของไวน์มันรวบมาก เป็นมาเฟีย ส่วนพ่อแท้ๆ ของมันก็ซื่อเกินไป มีอย่างที่ไหนบอกว่าอยากฉลองปีใหม่บนที่สูงๆ แล้วทำไง? ไอ้คนที่ตามใจดะมันทุกอย่างอย่างคุณมิฮาอิลก็ขู่เข็ญพวกเขามาขึ้นเฮลิคอปเตอร์ท่องไปบนน่านฟ้ารัสเซียแบบนี้ไงล่ะ

 

ต้องมีอิทธิพลแค่ไหนถึงสามารถทำแบบนี้ได้วะ

 

“วอดก้า ช่วยคลายหนาวได้” ไวน์ส่งแก้วเล็กๆ ให้จีน ดวงตาเรียวทอดมองทิวทัศน์เบื้องล่าง แม้ยามราตรีกาลแต่คืนส่งท้ายปีแบบนี้ไม่แสงไฟสว่างไสวไปทั่วเมือง สามารถเห็นแสงสีตระกาลตาราวดาวบนดินได้อย่างชัดเจน

“พ่อมึงทั้งสองคนไปไหนแล้ว?”

“ข้างหลัง ตรงหน้าต่าง กูไม่อยากอยู่เป็นไดโนเสาร์ขวางคอ” ไวน์กลอกตาเบื่อๆ ก่อนจะเดินไปหาไอ้คนเถื่อนที่กวักมือเรียกเขายิกๆ พอเดินไปใกล้มันก็รวบเขาไปกอดแน่น จนไวน์แทบจะจมไปกับมัน แขนหนักพาดเอวเขา

“ค่อยดีหน่อย กอดมึงนี่แหละอุ่นที่สุดแล้ว”

“กูไม่เขินนะไอ้เถื่อน”

“อืม...ไม่ต้องเขินหรอกเมีย”

“ไอ้จีน!

“หึๆ” จีนหัวเราะตวัดผ้านวมห่มทั้งตัวเองแล้วก็ไวน์ไปด้วย มองภาพทิวทัศน์อันแสนงดงามไปพร้อมๆ กัน

 

 

“ขอบใจนะมิช่า มันดีมากเลย” คุณอัศราเอ่ยของคุณคนข้างกายที่อุตส่าห์ทำตามคำขอของเขา ร่างโปร่งนั่งบนตักกว้างพิงอกแกร่งอย่างสบายใจ

“เบียร์ชอบก็พอ”

“อื้อ ชอบมากเลย แต่ชอบที่สุดคือได้อยู่กับลูก อยู่กับมิช่า”

“ปีหน้า ปีต่อๆ ไปก็อยู่ด้วยกัน”

“สัญญาแล้วนะ!” นิ้วก้อยขาวถูกยื่นมาตรงหน้า ทำให้มิช่ายิ้มน้อยๆ กับคนที่ทำตัวเหมือนเด็กๆ ยื่นนิ้วก้อยของตัวเองไปเกี่ยวกันเบาๆ ริมฝีปากกดจูบลงบนปากแดงๆ ของคนบนตัก ดูดดึงอย่างรุนแรง ดวงตาสีเทาวาววับ ยามเห็นตากลมโตปรือปรอยเพราะรสจูบของเขาก็ยิ่งพอใจ

“ฉันสาบานต่างหาก...เบียร์”

“ดีจัง เบียร์รู้ว่ามิช่าน่ะคำไหนคำนั้น อ้ะ...พลุมาแล้ว จะเที่ยงคืนแล้วสินะ” บนท้องฟ้าปรากฏพลุหลากสีนับไม่ถ้วน แข่งกันเบ่งบานราวดอกไม้ใหญ่บนท้องฟ้า คุณอัศราโอบกอดคนตัวสูงไว้แน่น “สวัสดีปีใหม่นะมิช่า”

“เหมือนกัน...เบียร์”

“ไม่เอาๆ” ส่ายหน้าไปมา “บอกสวัสดีปีใหม่เร็วๆ เร็วๆ มิช่าเด็กดี...” รอยยิ้มหวานหยอกล้อเหมือนล่อลวงเด็ก แต่มิฮาอิลก็ยอมเอ่ยคำที่อัศราต้องการ ทำให้อีกฝ่ายพยักหน้าพอใจ

“ปีหน้า...อยากกอดเบียร์ข้ามปี”

“ทำไมต้องรอปีหน้า ปีนี้กลับไปเบียร์ก็จะให้มิช่ากอดนอนข้ามปี”

มิฮาอิลเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ ก่อนจะจูบปากแดงอีกครั้ง คำว่ากอดที่เขาสื่อกับที่คนรักของเขาเข้าใจคงคนละความหมายกัน แต่เอาเถอะเขาเชื่อว่าเบียร์จะให้ความร่วมมือแน่ๆ

 

ปีใหม่...ก็ไม่แย่

 

 

“พ่อมึงนี่ซื่อจัง” จีนพึมพำเบาๆ ได้ยินการสนทนาของทั้งคู่ ไอ้สวยมันมาดูพ่อ พอเห็นเขาสวีทหวานกันก็ชะงัก ถ้าขืนพวกเขาสองคนเข้าไปมีหวังไอ้คุณมิฮาอิลได้ถีบลงจากเฮลิคอปเตอร์แน่ๆ จีนเลยจูงมือไวน์กลับมานั่งที่เดิม พลุบนท้องฟ้ายังคงส่องสว่างเรื่อยๆ ไม่หยุด

คนเถื่อนดึงร่างโปร่งนั้นเข้ามากอดไว้แน่น “หวัดดีปีใหม่เมีย ปีหมูมึงก็อย่ากินเยอะจนเป็นหมูละ”

ไวน์กรีดเล็บลงบนหลังไอ้เถื่อนข้อหาว่าเขา แล้วใครที่ไหนบอกว่าเขาน่ะผอมไป บางไป พาไปขุนจนน้ำหนักไวน์ขึ้นมาตั้งสามกิโล ดูมันพูดสิ

 

คนเถื่อนยังไงก็เป็นคนเถื่อน ถ้าวันไหนมันทำตัวหวาน วันนั้นหิมะคงตกที่ประเทศไทย

 

“ไอ้เถื่อนจีน เออๆ สวัสดีปีใหม่นะจีน” ไวน์ยิ้มให้จีน รอยยิ้มสดใส สวยงามเสียจนจีนอดไม่ได้ต้องก้มลงไปจูบปากนั้นแรงๆ รสชาติขมปร่าของวอดก้ากระจายเต็มปากของทั้งคู่ ราวกับจะมัวเมาไปหยุด.. ปลายลิ้นร้อนดูดดึงลิ้นของไวน์แรงๆ แขนเรียวโอบรอบลำคอแกร่งเอียงหน้ารับสัมผัสร้อนๆ แต่โดยดี

“อา...กูว่าแล้วว่ากอดมึงอุ่นกว่าห่มผ้า” จีนละจูบออกมาช้าๆ “มึงร้อนกว่าวอดก้าอีกไวน์...ร้อนจนกูอยากฟัดมึงบนเฮลิคอปเตอร์นี้เลยด้วยซ้ำ” ตาคมวาววับขึ้นอย่างที่พูด จนไวน์กัดลำคอแกร่งไม่หนักไม่เบาหนึ่งที

“อย่าหื่น...”

“เฮ้อ! มีเมียสวยแล้วกูลำบากฉิบหาย ปีหน้าบอกพ่อมึงเลยนะว่าไม่มา มึงจะเมกเลิฟกับกูข้ามปีน่ะ”

“ไอ้เถื่อนจีน มึงมันหมีเถื่อนตกมัน คิดแต่เรื่องลามก!

“จ้าๆ หมีเถื่อนก็เป็นผัวมึงนั่นแหละ พรุ่งนี้กลับไปกินข้าวปีใหม่ที่บ้านกูนะ”

“อืม...”

 

ปีใหม่ปีนี้ถึงจะเหนื่อยเพราะต้องเดินทางไปมาสองประเทศ แต่ก็เป็นปีที่มีความสุขและเป็นความทรงจำที่สวยงามอีกปี

 

สวัสดีปีใหม่ค่ะ ^_^

 

...........................

มาสวัสดีปีหม่ทุกคนอย่างเป็นทางการ เจ้าพวกนั้นแทบจะอวยพรไปหมดแล้ว คนเขียนขอให้ปีใหม่ปีนี้เป็นปีที่ดีของทุกคนนะคะ สุขภาพร่างกายแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ป่วยไม่ไข้ คิดหวังสิ่งใดขอให้สมปรารถนา ใครกำลังสอบเข้ามาหลัยขอให้ได้มหาลัยและคณะที่หวัง ใครทำงานขอให้มีความสุขกับงาน หงหน้าและเพื่อนร่วมงานผีออกตลอดทั้งปี เดินไปทางไหนมาไหนขอให้ปลอดภัย เินทองไหลมาเทมา คนโสดขอให้เจอเนื้อคู่ คนมีคู่ขอให้รักกันหวานชื่น จองบัตรคอนฯ บัตรงานมีตไม่นก ขอให้วงที่ตามมาคอนในไทย
มีอีกเยอะที่อยากอวยพร เอาเป็นว่ามีความสุขมากๆ นะคะ ^_^ ขอบคุณที่ติดตามกันมาอีกปี ปีที่ผ่านมาได้ทุกคนเป็นกำลังใจให้กันเสมอ คอยคอมเม้นท์ติชม ให้คำแนะนำ ให้การสนับสนุน ดีใจที่ได้รู้จักทุกคนผ่านตัวอักษร ปีนี้ก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยอีกปีนะคะ (โค้ง)
ป.ล. พรุ่งนี้หลายคนต้องทำงาน หลายคนเปิดเรียน อย่านอนดึกกันนะคะ รักษาสุขภาพกันด้วยน้าาาา 
ป.ล. อีกนิด จะกลับมาอัพเจ้าดื้ออย่างเป็นทางการวันอาทิตย์นี้นะคะ คนที่ได้รางวัลอีกสองคนอย่าลืมส่งที่อยู่ให้คนเขียนนะคะ เดี๋ยวพลาดรางวัลน้าาาา

สำหรับวันนี้...ฝันดีและราตรีสวัสดิ์นะคะ ^_^

1 มกราคม 2561

มาส่งท้ายปี 2018 และต้อนรับปีหมูค่ะ ^_^ คนเขียนเอาตอนพิเศษปีใหม่มาส่งให้ทุกคน ครึ่งแรกลงวันที่ 31 ธันวาคม อีกครึ่งลง 1 มกราคมนะคะ 

ตอนแรกคนเขียนว่าจะเขียนตอนพิเศษปีใหม่สามเรื่องเลย เจ้าแมว เจ้าต่าย เด็กเสี่ย แต่ขนาดสิ้นปีคนเขียนยังยุ่งหัวฟู ทั้งงานนอกงานใน ขออนุญาตรวมทุกคู่ไว้ที่ตอนเดียวและลงที่เรื่องเจ้าแมวเรื่องเดียวแล้วกันนะคะ

ครึ่งหลังอาจจะยาวนิดนึงเนอะ

อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะปีใหม่แล้ว ไม่รู้ว่าทุกคนเคาท์ดาวกันที่ไหน คนเขียนก็คงนั่งปั่นงานอยู่ห้องรอสวดมนต์ข้ามปีค่ะ 5555 แต่ไม่ว่าใครจะไปที่ไหนขอให้ปลอดภัยนะคะ ดูแลตัวเองกันด้วยน้าาาา ขอให้เป็นคืนส่งท้ายปีที่ดี อย่ากินเยอะนะคะ 5555 แต่กินไปด้วยกันค่ะเดี๋ยวปีหน้าเราค่อยว่ากันใหม่เรื่องลดน้ำหนัก(?) อย่าดื่มแอลกอฮอลล์กันเยอะน้าาา ขับรถระมัดระวังกันด้วย สำหรับหนึ่งปีที่ผ่านมาต้องขอบคุณทุกคนมาก ที่จริงมีหลายสิ่งอยากเขียนแต่เดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่มีอะไรให้เขียน 5555 เอาเป็นว่า

สุขสันต์วันส่งท้ายปีนะคะ

วันนี้คนเขียนไม่ราตรีสวัสดิ์เนอะ 5555 เพราะคนเขียนยังไม่นอนและน่าจะโต้รุ่งแต่ถ้าใครกำลังจะหลับแล้วขอให้หลับฝันดีนะคะ ขอให้ในฝันก็เป็นฝันที่ดีส่งท้ายปี ^_^

เจอกันปีหมูค่ะ ^_^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 667 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #3057 Airzaa1810 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 00:48
    ขอบคุณนะ มีความสุขมากๆเลยละ
    #3,057
    0
  2. #2810 rannydewppO5 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 18:31
    นี่มัน
    การจับของขวัญของคนรวยสินะคะ อยากไปจับด้วยจังเลย

    ขอแค่ตุ๊กตุ่นหมูนุ้งเกรย์ก็พอค่ะ
    #2,810
    0
  3. #2805 Elleevely (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 17:06
    ไรท์ค่ะ เรื่องนี้จะมีE-bookมั้ยค่ะ เราอยากได้มากๆเลยย ขอบคุณสำหรับตอนพิเศษนะค่า สนุกมากเลย น่ารักกกก
    #2,805
    0
  4. #2801 Bks Bongkiz (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 08:26
    สวัสดีปีใหม่ค่า
    #2,801
    0
  5. #2800 Jezzy Jimmy (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 13:55
    ขอบคุณสำหรับตอนพิเศษนะคะ
    #2,800
    0
  6. #2799 ciston_violet (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 13:37
    จอมมาร นี่จอมมารจริงๆ แต่ของขวัญแต่ละอย่างของคนรวยๆนี่จนลุกเลย แง

    สวัสดีปีใหม่นะคะ ^^//
    #2,799
    0
  7. #2798 mothergod (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 12:26
    รักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #2,798
    0
  8. #2797 «PhuengAugust» (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 09:58
    แง้ มีความสุขกันทุกคน ทุกคู่เลย ดีจัง ชอบความมิตรภาพ ฮรือออ
    #2,797
    0
  9. #2796 BABYBB (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 09:15
    คนรวยเค้าจับฉลากกันแบบนี้เร้อะ 55555555 อยากอ่านคผุ่จีนไวน์เหมือนกันแฮะ แล้วก็คิดถึงกระต่ายแล้ว
    #2,796
    0
  10. #2795 Ployploy6069 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 08:25
    ชอบทุกคู่เลย สวัสดีปีใหม่นะคะ
    #2,795
    0
  11. #2794 ฟูจินางะ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 07:32

    แต่ละคน 55555

    #2,794
    0
  12. #2793 Park kyungsoo6112 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 00:47
    วิถีคนรวยยยยยยยย อยากได้บ้าง55555
    สวัสดีปีใหม่นะคะไรท์
    #2,793
    0
  13. #2792 hitsuo (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 00:33
    จอมมารนี่จอมมารจริงๆน่ะ
    พี่เห็นอนาคตได้ใช่มั้ย!!
    พี่คาดการยังไงบอกหนูหน่อย..จะได้เอาไปใช้บ้าง*0*
    #2,792
    0
  14. #2791 Lalaland332221 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 22:58
    หมั่นไส้ทุกคนเหมือนเดิมมม 555555555 เพิ่มเติมคือสวัสดีปีใหม่ค่ะ
    #2,791
    0
  15. #2790 Sunflower.W (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 22:43
    เห็นของขวัญแล้วจับเ้วยคนได้ไหม แต่ละคนคือแบบ สุดจริง
    #2,790
    0
  16. #2789 โคมวิเศษ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:52
    พี่เพลิงถ้าจะแม่นขนาดนี้ หวยงวดหน้าออกอะไรคะพี่ 55555

    สวัสดีปีใหม่นะคะ
    #2,789
    0
  17. #2788 milkmm (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:47
    จีนไวน์ภาคแยกได้ไหมมมมม ของขวัญปีใหม่ๆๆๆ
    ปล.HNY ค่าาาาไรท์ๆๆ
    #2,788
    0
  18. #2787 ๋BAMJS (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:45
    HNY ค่ะ

    ปล.อยากอ่านเรื่องของพ่อไวน์จังเลย
    #2,787
    0
  19. #2786 Mint_Pitch (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:40
    Happy New Year❤ค่ะไรท์ ขอให้สุขภาพแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ป่วยนะคะ รักส์ส์ส์ส์
    #2,786
    0
  20. #2785 orange-candy (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:37
    สวัสดีปีหมูค่ะ
    #2,785
    0
  21. #2784 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:24
    ชอบมากๆๆๆๆๆๆ น่าร้ากกกกกก และสวัสดีปีใหม่ค่ะ มีความสุขมากๆๆๆๆนะคพ
    #2,784
    0
  22. #2783 Martin Bamnis (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:15
    HNY นะคะไรท์

    มีความสุขมากๆน้า

    น่ารักมากเลยย
    #2,783
    0
  23. #2782 Martin Bamnis (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:15
    HNY นะคะไรท์

    มีความสุขมากๆน้า

    น่ารักมากเลยยน
    #2,782
    0
  24. #2781 IEKKY (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:54
    สวัสดีปีใหม่ค่าาาร รัก😘😘😘😘
    #2,781
    0
  25. #2780 วัวพันปี (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:54
    คำอวยพรดี.. เรามาแบ่งกันนะคะ
    #2,780
    0