เนื้อหานิยายตอนนี้ถูกซ่อนอยู่ แสดงผลเฉพาะนักเขียนเจ้าของเรื่องเท่านั้น
OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 39 : หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...35

  • เนื้อหานิยายตอนนี้ถูกซ่อน
  • View : 9,498
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 691 ครั้ง
    24 มิ.ย. 61



หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...35.



 “ทิศทางของกระแสจากการเก็บตัวอย่างนั้นนำมาทำกราฟ Wind Rose ครับเพื่อทำให้ได้ภาพผังลมออกมา จะเห็นได้ว่าจากการทดลอง...ในช่วงเดือนพฤษภาคมลมมักพัดมาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งแตกต่างจากเดือนอื่นๆ โดยขึ้นอยู่กับสภาพอากาศในช่วงแต่ละเดือนด้วยครับ...นอกจากทิศทางลม ได้มีการตรวจวัดสภาพทางภูมิอากาศอื่นๆ ด้วย เช่นความดัน อุณหภูมิ ความชื้นสัมพันธ์ และรังสี ความดันแต่ละเดือนใกล้เคียงกันครับ ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 1101 มิลลิบาร์ อุณหภูมิสูงสุดในช่วงเดือนกรกฎาคมคือ 31.25 องศาเซลเซียส ปริมาณความชื้นสัมพัทธ์สูงสุดในเดือนมิถุนายนคือ 65.26 ส่วนรังสีนั้นแปรผันตรงกับอุณหภูมิ มีค่าเฉลี่ยสูงสุดในเดือนกรกฎาคมคือ 852.38 วัตต์ต่อตารางเมตรครับ” ผมเอาใหม่ออกห่างจากริมฝีปาก สูดลมหายใจเข้าลึกๆ

"ไม่ทราบว่ายังมีใครมีคำถามอีกไหมครับ?” เมื่อตอบคำถามเพื่อนเสร็จผมก็กวาดตามองรอบๆ อีกครั้ง เห็นไม่มีอาจารย์ท่านไหนและเพื่อนคนไหนยกมือถามแล้วผมก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก จากความตื่นเต้นตอนแรกเริ่มกลายเป็นความผ่อนคลายจับไมค์ขึ้นอีกครั้งและเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ ทั้งๆ ที่ในใจนั้นยินดีมากๆ

“ถ้าอย่างนั้นผมขอจบสัมมนาไว้เพียงเท่านี้...ขอบคุณครับ” ผมยกมือไหว้บรรดาอาจารย์ทุกท่าน เก็บอุปกรณ์เพื่อให้เพื่อนคนต่อไปขึ้นมาสัมมนาต่อ ถ้าอาจารย์ไม่พูดอะไรหลังการสัมมนาเสร็จ...นั่นแสดงว่า


ในที่สุด...ผมก็สัมมนาผ่านแล้ว!!

วิชาแค่หน่วยกิจเดียวแต่ทุ่มเททำมาเกือบทั้งเทอม...


ระหว่างทางเดินผ่านก็มีมือใหญ่อุ่นๆ มาแตะมือผมเบาๆ ผมเงยหน้าขึ้นยิ้มให้เพชรที่วันนี้อุตส่าห์มาเข้าฟังผมสัมมนาด้วย หอบน้องๆ นาวีปีสามมากันอีกหลายคน จนอาจารย์ท่านยังแซวผมเลยว่ามีคนมาให้กำลังใจเยอะแยะขนาดนี้หากทำได้ไม่มีอาจารย์จะปรับตกจริงๆ ด้วย ผมบีบมือน้องกลับก่อนจะเดินไปนั่งที่ของตัวเอง เพราะห้องสัมมนาแบ่งโซนไว้ชัดเจน

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการสัมมนาเทอมแรก มีคนทั้งหมดสี่คน ผมเป็นคนที่สามและเหลือเพื่อนอีกหนึ่งคนที่กำลังตอบโต้คำถามได้อย่างคล่องแคล่ว ที่จริงอาจารย์ท่านก็ช่วยนั่นล่ะครับ แต่สำหรับใครที่แอบลักไก่ไม่ทำเอง ไม่เข้าใจเปเปอร์ที่นำมาเป็นหัวข้อสัมมนาก็อาจลำบากได้ เทอมนี้มีคนไม่ผ่านสี่ห้าคน ซึ่งเทอมหน้าต้องแก้ตัวใหม่...

“เอาล่ะค่ะ ในที่สุดวิชาสัมมนาของสาขาเราเทอมแรกก็จบลงด้วยดี...เหนื่อนไหมคะนิสิต?” อาจารย์จารีย์กล่าวปิดงานด้วยรอยยิ้ม คำถามที่พวกเราพร้อมใจกันละโกนว่าเหนื่อยมาก!!

“มีคนผ่านมากกว่าคนไม่ผ่าน สำหรับคนที่ไม่ผ่านแก้ตัวใหม่เทอมหน้านะคะ เอาคำแนะนำของเหล่าอาจารย์ไปปรับปรุงอย่าเพิ่งเครียดจนเกินไป อาจารย์ขอชื่นชมความพยายามของทุกๆ คน อดหลับอดนอนกันเพื่อวิชานี้ทั้งๆ ที่แค่หนึ่งหน่วยกิจ แต่ทุกคนคงเห็นแล้วใช่ไหมคะว่าสัมมนามีอะไรมากกว่าแค่การเอาเปเปอร์มาแปลแล้วนำเสนอ น้อยครั้งนะคะที่เราจะได้มานั่งรวมกันและดิสคัสกันแบบนี้ในสาขา มีผู้รู้และผู้สนใจเข้ามาฟังมากมาย อาจารย์หวังว่าทุกคนจะนำเอาประสบการณ์ที่ได้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อไปในอนาคตนะคะ...สำหรับเทอมนี้ทุกคนเก่งมากค่ะ”

เสียงปรบมือดังก้องไปทั่วห้อง รอยยิ้มกว้างแย้มบนใบหน้า...ในที่สุดความเหนื่อยยากของตัวเองก็ประสบผลสำเร็จ...

 


“อัณณ์ตอบคำถามดีมากเลยอ่ะ เทอมหน้าตำลึงจะรอดไหมเนี่ย” ตำลึงบ่นงึมงำ ขณะที่เดินลงจากตึกของสาขา

“ไม่หรอก บางอย่างอัณณ์ก็แถ ดีนะวันนี้อาจารย์ศักด์ไม่เข้าฟัง ไม่อย่างนั้นอัณณ์โดยอาจารย์ถามจนไปไม่ถูกแน่ๆ” เพราะผมสัมมนาเรื่องเกี่ยวกับสภาพอากาศ และในสาขาผมอาจารย์ศักดาท่านก็เป็นผู้ที่เชี่ยวชาญด้านอากาศและมลพิษทางอากาศที่สุด เพียงแต่วันนี้ท่านติดงานต่างจังหวัด ผมค่อยโล่งหน่อย

“กูยังไม่เลือกหัวข้อเลย คิดว่าได้อะไรมากอดอ่ะอัณณ์ Powerpoint อัณณ์ก็สวยนะ อ่านง่ายด้วย ตอบคำถามได้ดี ไม่ต้องนับเรื่องการแปลของแมวมึงได้ข่าวว่าแมวอัจฉริยะนี่” เวมองผมอย่างหมั่นไส้นิดๆ

ผมหัวเราะ “ไม่ B+ ก็ A ล่ะมั้ง เอาน่า...เวกับตำลึงไม่ต้องเครียดไปหรอก อัณณ์ผ่านมาแล้วเดี๋ยวอัณณ์ช่วยทั้งคู่เองน่า” ผมปลอบเพื่อน

“ตำลึงรักอัณณ์ที่สุดเลย!” ตำลึงเกาะแขนผมแน่น จนผมต้องส่ายหน้าปรามๆ ให้คุณเธอหวงภาพพจน์สักนิด

“พี่อัณณ์เก่งมากเลยครับ เอ้า! ปรบมือ!” เดินลงมาชั้นหนึ่งพวกน้องๆ ช็อปเทาประมาณหกเจ็ดคนก็ส่งเสียงเฮฮาแถมปรบมือเสียงดังจนเราสามคนแอบสะดุ้ง ผมหัวเราะขำ ยิ้มให้น้องๆ ทุกคน...

“ดีนะได้มาดูพี่อัณณ์ เป็นแนวทางตอนเจอของจริง แต่ว่าอาจารย์สาขาพี่โหดจังเลยครับ”

“พี่อัณณ์ตอบคำถามดีมากเลยครับ”

“สมแล้วที่เป็นสะใภ้ชาวนาวี”

“มึงรู้ได้ไงว่าพี่อัณณ์เป็นสะใภ้นาวี มึงไปอยู่ข้างเตียงเขาเหรอ? ไม่แน่ไอ้เสือเพื่อนเราอาจะเป็นสะใภ้ ENVI ก็ได้ใครจะรู้”

“เฮ้ย! จริงด้วยว่ะ!

ผมยิ้มส่ายหน้าเบาๆ เขกหัวเพื่อนสนิทสองคนที่ทำสายตาอยากรู้อยากเห็น แล้วสำหรับเด็กๆ นาวีผมไม่ต้องทำอะไรมากเพราะเจ้าแมวจัดการแตะเพื่อนตัวเองไปคนละทีก่อนจะส่งถุงโลโก้ขนมแบรนด์ดังที่ตำลึงชอบกินให้ผม

“อัณณ์ยังไม่ทานข้าว กินก่อน เดี๋ยวไปทานข้าวกัน” เพชรทำหน้าดุๆ ทำราวผมเป็นเด็กดื้อที่กินข้าวไม่ตรงเวลา เพราะผมตื่นเต้นและไม่ค่อยมีเวลาด้วยล่ะครับ ทำให้วันนี้ดื่มแต่กาแฟกับขนมปัง...รู้สึกหิวขึ้นมานิดๆ แล้วเหมือนกันนะ

“พี่อัณณ์ลองชิมดูครับ เค้กสตรอว์เบอร์รี่ทำเองอ่ะ ไอ้เพชรมันบังคับผม”

“เปล่านะ...มึงจะทำอยู่แล้วอย่าใส่ร้ายกู อัณณ์อย่าเชื่อ” เพชรส่ายหน้ารัวๆ ทำตาอ้อนๆ บุ้ยปากใส่น้องชา

“พวกมึงสองคนนี่ยังไง ใส่ร้ายกันไปใส่ร้ายกันมาอยู่ได้ โตๆ กันแล้วนะเว้ย ไอ้ชามันจะทำเค้กชาไปฝากเกรย์ครับ แต่ไอ้เพชรมันอยากกินเค้กสตรอว์เบอร์รี่ งอแงจะกินสุดท้ายไอ้ชาเลยต้องใจอ่อนให้มัน เอ้า! พวกมึงสองคนถีบกูทำไมอ่ะ” น้องช้างหลบเท้าเจ้าแมวแต่ก็โดนเท้าน้องชาอยู่ดี ผมส่ายหัวให้กับเพื่อนซี้ทั้งสามคน ยกมือรับไหว้น้องๆ นาวีที่ขอตัวไปก่อนเหลือแค่เจ้าแมว น้องชา และน้องช้างสามคน

“เผื่อพี่ตำลึงกับพี่เว แล้วก็ปายด้วยนะครับ แล้วปายไปไหน?”

“ยายตัวเล็กช่วยอาจารย์รวบรวมข้อมูลสัมมนาเทอมนี้อยู่ครับ” ผมวางถุงกระดาษลงบนโต๊ะข้างๆ ก่อนจะหยิบของข้างในขึ้นมาดู เค้กสตรอว์เบอร์รี่หน้าตาน่าทานในกล่องใส มีผลสตรอว์เบอร์รี่กับใบมินต์เล็กๆ ตกแต่ง แยมสีแดงสดส่องประกายระยิบจนพยาธิในท้องผมพากันประท้วงทันทีว่าหม่ำๆ ลงไปเถอะ

ผมส่งให้ตำลึงกับเว มีมาสี่กล่องพอดิบพอดี แถมยังใส่ช้อนพลาสติกมาให้พร้อมทานด้วย

“หอมจังเลยค่ะ!” ตำลึงไม่รอช้าตักคำโตทันที “งื้อ! อร่อยอ่ะ รสชาติดีกว่า น้องชานี่ฝีมือจริงๆ เลยนะคะ เปิดร้านได้สบายๆ เลย”

“ดีใจที่พี่ชอบครับ” น้องชายิ้มกว้าง

“อร่อยจริงๆ ขนาดพี่ไม่ชอบของหวานๆ ยังชอบ หวานๆ เปรี้ยวๆ ฉ่ำๆ” เวกินไปชมไป

ผมเองก็ชื่นชมฝีมือน้องชาจริงๆ เค้กนี่เนื้อแป้งนุ่มลิ้นมาก แถมมีรสชาติของสตรอว์เบอร์รี่ เคี้ยวหนุบหนับเจอเนื้อสตรอว์เบอร์รี่ หวานๆ เปรี้ยวๆ ทานแล้วสดชื่นมากจริงๆ

“เพชรกินหรือยังครับ อร่อยนะ” ผมยื่นช้อนไปจ่อปากน้อง เจ้าแมวเอียงหน้ายิ้มน้อยๆ ก่อนจะอ้าปากงับเค้กที่ผมป้อน

“หวานๆ”

“ก็หวานพอดีนะครับ” ผมตักเข้าปากตัวเอง พอเห็นแมวหน้าหล่ออ้าปากเหมือนกำลังรอปลาทูเลยอดขำไม่ได้ แบ่งเป็นชิ้นเล็กๆ ให้น้องอีกชิ้น ป้อนให้ถึงปากด้วย

 

ก็ทำตาหวานปนอ้อนเสียขนาดนี้ใครมันจะไปขัดใจลงกัน

 

“อร่อย”

“แฮ่มๆ เสียงกระแอมที่ดังขึ้นพร้อมๆ กันทำให้ผมชะงักมือก่อนจะหันไปมองรอบๆ นอกจากเพื่อนๆ ผมกับเพื่อนเจ้าแมวแล้วก็มีนักศึกษาที่เพิ่งเลิกเรียนมองกันระนาว บางคนยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปแล้วกรี๊ดเบาๆ ด้วย

“คนมีความรักมักจะเห็นสองโลกจริงๆ” เวยิ้มล้อเลียนผม

“สองโลกยังไงอ่ะ?”

“เอ้า ก็โลกของฉันกับโลกของเธอ มีแค่โลกของกันและกันไง ฮะๆ” ผมหน้าแดงทำตาขู่เพื่อนสนิทที่ดูมีความสุขกับการได้แซวให้ผมเขิน

“แหมๆ ทีตอนแรกกูให้ชิมทำหน้ามึนบอกว่างั้นๆ” น้องชาเริ่มแขวะเพื่อนตัวเอง

“ตอนนั้นมึงให้มันหากินเองไง พอพี่อัณณ์คนดีป้อนเลยหวานกว่าปกติ มึงก็ต้องเข้าใจสิเพื่อนชา ไอ้แมวเพื่อนเรามันง่อย ทำเอง เพื่อนทำไม่ดี ไม่อร่อย ต้องเจ้าของทำเท่านั้น ดีทุกอย่าง” น้องช้างส่ายหน้า มองเพชรแบบระอาใจ

“อื้อ! อัณณ์ดีทุกอย่าง!” เพชรพยักหน้าหงึกหงัก ชมผมอย่างจริงจัง

“มึงมันแมวขี้เห่อระยะสุดท้ายแล้วจริงๆ”

“พวกกูล่ะยอม”

“เหอะ ไม่มีแฟนดี ไม่เข้าใจหรอก พวกโสด”

“โอ๊ยยยยย!” เหล่าคนโสดพร้อมใจกันส่งเสียงระนาว ทำท่าทางอยากมาทุบตีแมวขี้อวดบางตัวจนผมหัวเราะขำ แก้มร้อนผ่าวไม่หยุด ก็ดูความแมวสิครับ จะไม่ให้เขินได้ยังไงกัน

 



“เอ้า...ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะครับเกรย์ พี่อาเรียบอกว่าอีกสองสามวันก็จะได้ออกจากโรงพยาบาลแล้วนะ” ผมเปิดประตูห้องพักเข้ามาเห็นเกรย์กำลังทำหน้าแปลกๆ เหมือนคิดอะไรอยู่ริมหน้าต่าง ที่จริงอาการน้องดีขึ้นจนแทบจะเรียกได้ว่าปกติแล้ว แต่พี่อาเรียเป็นห่วงอาการแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นได้ จึงเฝ้ารอดูอาการสักระยะก่อน แม้จะออกจากโรงพยาบาลไปแล้วเกรย์ก็ยังต้องมาตรวจร่างกาจบ่อยๆ

“พี่อัณณ์” น้องยกมือไหว้ผมแล้วเดินมาหา “พี่เพชร?”

“เจ้าแมวมีเรียนบ่ายครับ แต่พี่ไม่มีเลยขับรถมาเยี่ยมเรา” ผมยิ้มมองกล่องเค้กว่างเปล่าที่เหมือนกับของผมตอนเที่ยงแล้วลูบหัวเกรย์เบาๆ

“เค้กสตรอว์เบอร์รี่ของน้องชาอร่อยไหมครับ”

“อื้อ! อร่อยครับเหมือนกินสตรอว์เบอร์รี่สดๆ เลย พี่ชาเก่งมากอ่ะ” ดูจะปลาบปลื้มจริงๆ นะ ผมกับพี่เพลิงคงหวงน้องไม่ทันเสียแล้วล่ะ ดอกทานตะวันของกระต่ายเขาทำคะแนนไปไกลแล้วจริงๆ

“แล้วกังวลอะไรครับ? ไหนบอกพี่”

“เรื่องพ่อ” เกรย์อ้ำอึ้ง “ผมรู้สึกแปลกๆ พ่อดีกับผมมากขึ้น คือยังไงดีอ่ะ...ผมไม่ได้เกลียดพ่อนะ พ่อเป็นพ่อของผม แต่ปกติพ่อมักวางเฉย ไม่ค่อยเข้ามาคุยเท่าไหร่”

“อึดอัดเหรอครับ?”

“ไม่นะ ผมรู้สึกดีที่พอเป็นห่วง มาเล่าเรื่องคุณแม่เฮเลนให้ฟังบ่อยๆ แต่ผมแค่...ไม่ชิน เลยรับมือไม่ถูก ไม่รู้ว่าบางทีตัวเองทำหน้ายังไง บางทีสีหน้าที่ผมแสดงออกไปทำให้พ่อไม่สบายใจ ผมไม่รู้จะทำตัวยังไงดีครับ” น้องเอาหัวมาพิงไหล่ผม คลอเคลียจนในพี่ชายอ่อนยวบยาบ

 

นี่นอกจากผมเป็นทาสแมวแล้วยังเป็นทาสกระต่ายอีกด้วย

 

“คงต้องใช้เวลากันทั้งคู่นั่นล่ะครับ ทั้งเกรย์ทั้งคุณโลคัสด้วย แต่เป็นแบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอครับ...ค่อยๆ พยายามปรับตัวเข้าหากัน พี่คิดว่าคุณโลคัสเขาอยากชดเชยเวลาที่ไม่ได้ทำหน้าที่พ่อให้ดี และเขาก็รู้นิสัยเกรย์ดีด้วย...ให้เวลาเขาหน่อยนะครับ”

“อื้อ! ผมเชื่อพี่อัณณ์” น้องเงยหน้ามายิ้มกว้างเอามือกอดเอวผม น่ารักจริงๆ “ขอบคุณนะครับพี่อัณณ์ พี่ทำให้ผมสบายใจทุกครั้งเลย”

“ก็พี่เป็นพี่ชายของเรานี่ครับ มีอะไรเล่าให้ครอบครัวฟังน่ะถูกต้องที่สุดแล้ว”

“ดีจังเลยครับ” เกรย์ยิ้ม ตั้งแต่เข้ามานี่เห็นน้องยิ้มตลอดเวลาเลย ผมดีใจที่น้องมีความสุข...

“ว่าแต่ มีใครมาเยี่ยมเราบางไหม?”

“มีพวกพี่อัณณ์ พวกพี่ปาย พี่ช้าง พี่เพชร เพื่อนพี่เพลิงอย่างพี่สิงห์ พี่ลุกซ์ แต่เจอบ่อยสุดคือพี่อเล็กซ์ครับ”

“น้องชาล่ะครับ?” ผมเลิกคิ้วขำๆ เมื่อไม่ไดยินชื่อที่ควรมี

เกรย์หัวเราะ “อย่างพี่ชาผมไม่เรียกมาเยี่ยมหรอก เรียกมาอยู่เฝ้าเลยมากกว่าครับ ฮะๆ”

ผมจิ้มแก้มขาวๆ ของน้องเบาๆ “ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่ก็ดีใจใช่ไหมล่ะที่พี่เขามา”

“อ่ะ...มะ...ไม่ ไม่ใช่สักหน่อยครับ!” ตาสีฟ้าถลึงใส่ผมหน่อยๆ คล้ายคนเขินจัด ยังซึนอยู่จริงๆ ด้วย

“โอเค ไม่ใช่ก็ไม่ใช่สิครับ ฮะๆ” ผมดึงแก้มเกรย์เบาๆ รวบน้องมากอด ที่ถามดูผมแค่อยากรู้ว่าเตกับแฟนของเขามาบ้างหรือเปล่า แม้เรื่องที่เกรย์เข้าโรงพยาบาลก็มีคนรู้แค่พวกผม เพราะคุณโลคัสไปแจ้งทางมหาลัยว่าขอพาเกรย์กับไปสาธารณรัฐเช็กสักพักด้วยเรื่องของครอบครัว แต่แฟนของเต ไวน์น่ะ...มีส่วนทำให้เกรย์เป็นแบบนี้ ผมไม่รู้ว่าเตจะรู้ไหม...แต่ในฐานะพี่ชาย

 

ผมไม่อยากให้เตมายุ่งกับน้องของผม ไวน์ด้วย

ถ้าแตะต้องน้องชายของผม...ก็ต้องได้รับผลตอบแทน

 

“พี่เพลิงไปดีซีเหรอครับ?”

“อื้อ! ทำงานน่ะครับ ลางานมานานขนาดนั้น แต่เดี๋ยวหลังพี่สอบเสร็จพี่เพลิงก็จะกลับมาแล้วครับ อ้อ...พูดถึงเรื่องนี้ เกรย์ล่ะครับจะเอายังไง?”

“ครับ?” ยังมาทำหน้างงๆ อีกแน่ะ

“จะสอบไฟนอลภาคเรียนแรกแล้ว ไหนคุณโลคัสบอกพี่ว่าเราทำเรื่องไปเรียนโรงแรมที่สวิตไงครับ แค่มาเรียนที่นี่ชั่วคราว?”

“ตอนแรกผมก็คิดแบบนั้น ผมอยากเรียนเรื่องโรงแรม อยากช่วยบริหารธุรกิจของพ่อ...แต่ว่า” น้องทำหน้าหนักใจ “ผมไม่อยากไปแล้ว”

“พ่อบอกไม่บังคับผม เรื่องธุรกิจพ่อมีวิธีจัดการ ผมอยากทำอะไรก็ทำ อยากเรียนอะไรก็ได้...เอาจริงๆ ผมก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองชอบเรียนอะไร แต่วิศวะที่เรียนอยู่ผมก็ไม่ได้เกลียด เรื่องโรงแรมบริหารผมก็ไม่ได้เกลียด”

“ถ้าต้องไปสวิตแล้วเกรย์จะมีความสุขไหมครับ?”

น้องส่ายหน้ารัวๆ “ไม่แน่นอนครับ! พี่อัณณ์ก็รู้ว่าผมเกลียดการอยู่คนเดียว ที่นี่ผมมีครอบครัว มีคนสำคัญ พ่อก็บอกว่าจะมาลงทุนขยายธุรกิจที่ไทย คงมาอยู่ที่นี่สักพัก ผมตัดสินใจได้ล่ะ ผมจะอยู่เรียนที่ไทยนี่ล่ะ! เรียนวิศวะให้จบแล้วค่อยไปต่อเรื่องโรงแรมที่โน่น ตอนนั้นผมคงโตพอที่จะไม่เหงาแล้ว แบบนี้ล่ะกันครับ!

แค่เปรยถามไปประโยคเดียวน้องกำท่าทางจริงจังขึ้นมาเลย ที่จริงที่ผมจะบอกคือพี่เพลิงมีเพื่อนที่สวิต แล้วก็ลงงานแถวนั้นบ่อยๆ ถ้าเกรย์ไปเรียนพี่เพลิงก็แวะไปหาน้องได้อยู่ดี...ไม่เหงาหรอก แต่เอาเถอะ...ในเมื่อตัดสินใจแล้วนี่นา

 “ถ้าอย่างนั้นออกจากโรงพยาบาลก็ต้องตั้งใจอ่านหนังสือนะครับ คะแนนมิดเทอมเราเป็นยังไงบ้าง...อ้าว อย่าเอาหน้าซุกหมอนสิครับเดี๋ยวก็หายใจไม่ออกหรอก” ผมส่ายหน้าเมื่อเกรย์เอาหน้าไปมุดหมอนแล้วค่อยๆ หันมายิ้มแหยเหมือนเด็กทำความผิดให้ผม

“แหะๆ บางวิชาตกมีน (Mean) บางวิชาก็คาบเส้นอ่ะครับ...ก็ แบบว่า...แบว่าตอนแรกไม่ได้ว่าจะมาเรียนจริงจัง ก็เลยเรียนๆ เล่นๆ อีกอย่างที่ประเทศไทยเคร่งเครียดกับการเรียนเกินไปแล้วครับ คะแนนไม่เกี่ยวสักหน่อย เอาไปใช้ได้แค่ไหนต่างหาก!” ทำตาวาวๆ ด้วยนะครับ

“นี่เป็นข้ออ้างของเด็กดื้อและขี้เกียจแล้วครับ” ผมส่ายหน้าเบาๆ ดึงแก้มน้องชายอย่างมันเขี้ยว “วิศวะปีหนึ่งมีวิชาพื้นฐานคล้ายกับนาวี ให้เพชรติวให้ก็ได้ครับ รายนั้นเขาเก่ง”

ชอบอวดว่าตัวเองเป็นแมวอัจฉริยะให้ผมฟังบ่อยๆ คะแนนมิดเทอมของน้องออกมาวิชาไหนไม่ท็อปก็ติดหนึ่งในห้าหมด...ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแมวมึนถึงได้เรียนเก่งนัก หรือเพราะเป็นแมวด้วยครับ?

“ผมได้ตีกับแมวของพี่อัณณ์พอดี พี่เพชรขี้อวด ขี้หวง น่าหมั่นไส้ ถ้าไม่อายุมากกว่า ตัวโตกว่า ผมจะหยิกแก้ม!” เกรย์บรรยายสรรพคุณเจ้าแมว จนผมหัวเราะ เวลาสองคนนี้เจอกันชอบตีกันบ่อยๆ จะว่าไปพี่น้องบ้านผมก็ตีกับแมวของผมตลอดเลย ทั้งพี่เพลิงทั้งเกรย์ แต่น้องชายนี่ดูเหมือนจะถูกเพชรรังแกเสียมากกว่า

“สู้ไม่ได้หรอกครับ อย่าไปสู้เลย” ผมหัวเราะปลอบน้อง เจ้าแมวขนฟูตัวนั้นมีวิธีในให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ผมเลยต้องพยายามใจแข็งบ้างบางครั้ง ไม่อย่างนั้นทาสแมวอย่างผมได้ถูกแมวครองโลกแน่ๆ

“อัณณ์นินทาผม ใจร้าย” เสียงออดอ้อนและกลิ่นหอมอันแสนคุ้นเคย พร้อมอ้อมแขนที่โอบรอบคอผมและโถมแรงใส่แผ่นหลัง ใบหน้าหล่อๆ นั้นวางพาดบนไหล่ทำให้ผมเลิกคิ้ว ไม่ได้ยินเสียงเปิดประตูหรือเสียงเดินด้วยซ้ำ เดี๋ยวนี้ความสามารถเพิ่มขึ้นอีกแล้ว...ในด้านร้ายๆ นะครับ

 

เจ้าแมวนี่จริงๆ เลย

 

“ยังไม่ถึงเวลาเลิกเรียนสักหน่อยครับ ทำไมมาได้หืม? อย่าบอกนะว่าโดดเรียน” ผมหรี่ตาดุๆ

“เปล่านะ ผมเด็กดี อาจารย์ปล่อยเร็ว ถามไอ้ชา ไอ้ช้าง” ทำน้ำเสียงอ้อนแล้วกอดผมแน่นขึ้นอีก

“อาจารย์เลิกเซคเร็วครับพี่อัณณ์ เอ้า เจ้าดื้อชาเอิร์ลเกรย์พี่ชงมาให้ เห็นบ่นอยากกิน” น้องชาเทน้ำชากลิ่นหอมๆ จากกระติกเก็บอุณหภูมิแล้วส่งให้เกรย์ อืม...เอาถ้วยกระเบื้องมาเองด้วยสินะ ลงทุนจริงๆ

“กูเอาด้วยไอ้ชา เกรย์ ตู้เย็นมีน้ำแข็งไหมอ่ะ” น้องช้างเดินไปเปิดตู้เย็นแล้วดึงกระติกน้ำจากมือน้องชามาถือ

“ตามสบายเลยพี่ช้าง” เกรย์ส่ายหน้า จิบชาช้าๆ ก่อนจะทำตาโตแล้วหันไปมองน้องชา “อร่อยมากครับ! รสชาติดีกว่าร้านในโรงพยาบาลตั้งเยอะ!

น้องชายักไหล่ “ฝีมือพี่ชาเสียอย่าง”

“หมั่นไส้” คนที่ยังไม่เลิกเกาะหลังผมบ่นงึมงำ จนผมต้องยื่นมือไปลูบหัวน้องเบาๆ “อัณณ์...วันนี้ไปนอนบ้านผมนะ”

“ก็ได้นะครับ พี่ว่าจะอ่านหนังสือเตรียมสอบไฟนอลด้วย จริงสิ...เพชรครับพอจะว่างช่วยติวให้เกรย์ไหมครับ วิศวะปีหนึ่งกับนาวีปีหนึ่งเรียนค่อนข้างคล้ายกัน”

เพชรเหลือบมองหน้าเกรย์ก่อนจะยิ้มนิดๆ ยกมือจิ้มหน้าผากเกรย์จึกๆ “กระต่ายบื้อ”

“พี่เพชร! ผมไม่ได้บื้อนะ อย่าว่าผม...ผมแค่...แค่ แค่ขี้เกียจนิดเดียวเท่านั้นเอง!

“หน้าบู้บี้ บื้อๆ”

“พี่เพชรอ่ะ พี่ชาดูเพื่อนพี่แกล้งผม!

“เอาล่ะๆ ไอ้เพชรมันไม่ว่าติวให้เกรย์เดี๋ยวพี่ติวให้เราเองนะ” น้องชาลูบหัวเกรย์เบาๆ ส่วนน้องชายผมก็อะไรหันไปส่งยิ้มพยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วยเสียอีก

 

เฮ้อ...หวงไม่ทันแล้วจริงๆ ด้วย

 

“มึงเอาตัวให้รอดเถอะไอ้ชา ปีหนึ่งมึงยังจำได้อีกเหรอ ไอ้ขี้อวด” น้องช้างบ่น “ให้ปีหนึ่งด้วยกันติวให้ไม่ดีกว่าเหรอครับพี่อัณณ์...อย่างไอ้ไนท์หลานไอ้เพชรก็ได้ข่าวว่าท็อปสาขานี่”

“อือ...ไนท์เก่ง หลานรหัสผม เก่งเหมือนผม” ชมตัวเองอีกแล้วเจ้าแมวเนี่ย ผมมันเขี้ยวมากจริงๆ แต่ก็รู้สึกเอ็นดูมากกว่าด้วย

“เดี๋ยวพี่ขอให้ยูช่วยอีกแรงแล้วกันครับ เกรย์เรียนเคมีพื้นฐานสามหน่วยใช่ไหมครับ ยูเขาแม่นเคมี”

“เอ่อ...ผมมีเรื่องกับสองคนนั้นไป จะมาติวให้ผมเหรอ? หลานพี่เพชรหมัดหนัก แต่หลานพี่อัณณ์น่ารักดีนะครับ ตัวขาวๆ เตี้ยๆ แคระๆ ท่าทางโง่ๆ บื้อๆ ดี”

ผมส่ายหน้าเบาๆ แต่สามเพื่อนซี้ชาวนาวีดันหัวเราะ ยื่นมือมายีหัวเกรย์จนน้องโวยลั่น หันมาส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากผม

“ไปว่าคนอื่นนะเจ้าดื้อ เรานั่นล่ะตัวดีเลย”

“กระต่ายบื้อของไอ้ชา ไปว่าคนอื่นบื้อ ขำดีอ่ะ ฮะๆ”

“หน้าบู้บี้ บื้อๆ ไม่เจียม”

“พวกพี่เลิกรุมผมสักที! เลิกว่าผมด้วย ผมไม่บื้อนะ! ผมออกจะ...ออกจะแสนดี!

“ชมตัวเอง”

“ทีพี่เพชรยังชมตัวเองได้เลยอ่ะ!

“ไม่เคยชมนะ พูดเรื่องจริง”

“พี่อัณณ์! แมวของพี่แกล้งผมอีกแล้วครับ!

“ไอ้ชา กระต่ายมึงรังแกกู”

ผมได้แต่ถอนหายใจเบาๆ มองศึกระหว่างแมวกับกระต่ายที่รบรากันบนเตียงคนป่วย ในใจก็นึกเห็นด้วยกับน้องช้างว่าให้ปีเดียวกันติวให้ดีกว่า อย่างน้อยเกรย์จะได้มีเพื่อนด้วย...เพราะเทอมหน้าผมก็จะจบการศึกษาแล้ว จะดีกว่ามาก...หากเกรย์มีเพื่อนวัยเดียวกัน และถ้าใครได้รู้จักตัวตนของน้องชายผมจริงๆ ผมเชื่อว่าใครๆ ก็ต้องรักเกรย์นั่นล่ะ...


......................


ยิ่งเขียนยิ่งรู้สึกหมั่นไส้เจ้าแมวเพชรคะ...แมวอะไรขี้อวดและชวนให้หมั่นไส้มากๆ ก็ไม่รู้ 5555 แต่ด้วยความเป็นแมวทุกคนเลยใจบางกับนาง...

เน็ตช้ามากเลยค่ะ ช้าจนคนเขียนหงุดหงิดเลย...แถมตอนนี้มีศัพท์เฉพาะไม่น้อยเลย คนเขียนว่าจะอธิบายศัพท์แต่เน็ตช้าเหลือเกิน...เดี๋ยวจะมาเพิ่มให้นะคะ ช่วงนี้คาดว่าคนเขียนคงมาลงได้อาทิตย์ละตอนนะคะ เพราะงานที่วุ่นวายสุดๆ ถ้าไม่มีอะไรติดขัดก็อาทิตย์ละตอนค่ะ แต่ถ้ามี...จะพยายามบอกทุกคนล่วงหน้านะคะ

ช่วงนี้อากาศแปรปรวนมากๆ รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ อย่าลืมดูแลตัวเองมากๆ ไม่รู้ทำไมคนเขียนรู้สึกว่าบ้านเราไม่ค่อยปลอดภัยขึ้นทุกวันแล้ว...เฮ้อ

สำหรับวันนี้...ฝันดีและราตรีสวัสด์นะคะ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 691 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #2499 khunsom08 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 15:43
    น่ารักจังเลย
    #2,499
    0
  2. #2447 XMCB_BB (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 20:54
    ชอบสายสัมพันธ์ของพี่น้องจัง น่ารักมากกกกกเลย
    แมวหลงตัวเอง น่าหมี่นไส้ตลอด 5555
    #2,447
    0
  3. #2080 SUNOBA (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 17:28
    เอ็นดูเจ้าต่าย หมันไส้เจ้าแมว
    #2,080
    0
  4. #2076 noowiwie (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 16:02
    เอ็นดูเจ้ากระต่ายยยย ><
    #2,076
    0
  5. #2073 angle-wing (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 19:02
    ชอบความแมวของเพชรจริงๆ คงเส้นคงวาจริงๆ
    #2,073
    0
  6. #2072 0933683985 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 17:31
    เอ็นดูน้องมากมาย​ งืีอออ​ ยิ่งนับวันยิ่งรักกระต่าย​ ยิ่งนับวันยิ่งหมั่นไส้แมว​ 555555
    #2,072
    0
  7. #2071 Nm'mi (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 15:46
    จะเชียร์ดีกระต่ายก็น่ารัก แมวก็เท่ดี เลือกไม่ถูก แมวขี้อวด กระต่ายจอมซึน
    #2,071
    0
  8. #2070 D2999_ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 13:02
    เอ็นดูน้องกระต่าย อยากมีแบบน้องกระต่ายบื้อเป็นของตัวเอง งื้อออ
    #2,070
    0
  9. #2069 Nn-NTD (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 11:46
    เกรย์คือกระต่ายน้อยน่ารักไปเลย อยากจะนว้องงงงงงงงงงง น่ารักจังเลย 555555555
    #2,069
    0
  10. #2068 Rearlai (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 11:34
    ชอบหน้าบู้บี้555
    #2,068
    0
  11. #2067 bb.smile (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 10:00
    กระต่ายน้อยยยย น่าฟัดจรุงงงง~ ดีแล้วๆๆ
    #2,067
    0
  12. #2066 SuSaya (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 08:21
    อยากเห็น reaction ของคู่เตไวน์จัง เหอะ
    #2,066
    0
  13. #2065 mmayo643 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 08:15
    แมวขี้อวดดดดดด
    #2,065
    0
  14. #2064 taze (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 08:08
    กระต่ายน้อยน่ารักมากๆๆๆๆ
    #2,064
    0
  15. #2063 FaFa_Fangs (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 04:43
    สงครามของกระต่าย และแมว
    น่ารักกกกกกกกก >\\\\<
    #2,063
    0
  16. #2062 Babyexofan (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 01:26
    อิมเมจน้องยูในหัวคือหนูแฮมเจ๋อเลยอะ
    #2,062
    0
  17. #2061 MakiDear (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 00:37
    โอ้ยยยย หมั่นไส้แมวโว้ยย ฮ่าๆๆ
    มีความอยากเห็นพี่น้องหวงเกรย์ อยากรู้ว่าคุณพี่ชาจะทำยังไงงง
    #2,061
    0
  18. #2060 BABYBB (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 23:55
    ชอบเวลาแมวเรียกเกรย์ว่า กระต่ายบู้บี้ บื้อๆ มันน่าเอ็นดูมาก น่ารัก
    #2,060
    0
  19. #2059 โดดเดี่ยว น่ารัก (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 23:42
    จะเชียร์แมวหรือกระต่ายดีนะเลือกไม่ถูก 55555
    #2,059
    0
  20. #2058 Daw Prdz KS (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 23:40
    น่าร้ากกกกกก
    #2,058
    0
  21. #2057 DaDa Suttida (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 23:17
    มีใครเบื่อเจ้าแมวบ้าง​ วอแวขนาดนี้จับขังไว้ที่บ้านเลยดีมั้ยน้องเพชร
    #2,057
    0
  22. #2056 penniie (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 22:56
    อยากกินชากับเค้กจะงเลยค่ะพี่ชา ~~~~~~
    #2,056
    0
  23. #2055 นางจิ้งจอก (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 22:16
    อยากได้กระต่าย//หลบแก้วชา
    #2,055
    0
  24. #2054 Lalaland332221 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 22:09
    รอออออ
    #2,054
    0
  25. #2053 shadow p (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 21:10
    น้องเกรย์จะน่ารักเกินไปแล้วววว
    #2,053
    0