OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 36 : หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,681
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,353 ครั้ง
    28 พ.ค. 61



CR. themax society

หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...32

 


ผมรีบบึ่งมายังโรงพยาบาล คาดว่าต้องมีใบสั่งส่งไปที่บ้านแน่ๆ เพราะผมขับรถแบบไม่สนใจกฎจราจรใดๆ ทั้งสิ้น ผมรีบตรงไปยังชั้นที่อัณณ์อยู่ พี่เพลิงกับไอ้ช้างก็วิ่งตามมาติดๆ

“เพชร!” ด้านหน้าห้องมีคนยืนออกันเต็มไปหมด คุณพ่อ คุณแม่ของผม ปาย พี่เว พี่ตำลึง พ่อของเกรย์ ไอ้ชาที่เดินวนไปวนมา และคนแปลกหน้าอีกหลายคนที่คาดว่าคงเป็นเพื่อนของพี่เพลิง

“อาเรียเข้าไปดูอาการให้อยู่ ทั้งสองคนอยู่ในห้องฉุกเฉิน น้องอัณณ์มีรอยช้ำและรอยแผลเต็มตัวเลย ที่หน้าท้องถูกต่อย หน้าถูกชก แก้มและผิวมีรอยเล็บ หมดสติไปเพราะแรงกระทบกระเทือนจากการตกน้ำ ดีที่สระน้ำลึกห้าเมตร  อาเรียบอกว่าไม่อันตรายเท่าไหร่ถ้าน้องฟื้น แล้วความดันกับชีพจรกลับมาปกติเดี๋ยวจะย้ายออกมาจากห้อง ER แต่น้องนายอีกคนอ่ะ ที่ชื่อเกรย์ คนนั้นช็อกแถมหยุดหายใจไปประมาณ 40 วินาที ไข้ขึ้นสูงอีกด้วย ที่สำคัญ...เหมือนภาวะจิตใจจะน่าเป็นห่วงมาก”

“ยายป้านั่นให้เกรย์อยู่ในห้องที่เปิดอุณหภูมิเย็นจัด แถมยังผลักน้องตกสระอีก! ว่าแต่มึงเหลือให้กูจัดการบางไหมไอ้เพชร” ไอ้ชาเดินไปเดินมา หน้าเคร่งเครียด

“ค่อยคุย” ผมบอกมันเรียบๆ

พวกเราทุกคนต่างกังวลกันมาก ล้วนเป็นห่วงคนสองคนที่อยู่ในห้องฉุกเฉิน ผมกุมมือตัวเองแน่น ไม่อยากให้ใครเป็นอะไรไป ทั้งอัณณ์และเกรย์ ทั้งสองคนควรมีความสุข ควรตัดขาดจากผู้หญิงคนนั้นสักที!

“ไม่เป็นไรนะคะน้องเพชร พี่อัณณ์เป็นคนดี แม่เชื่อว่าพี่อัณณ์จะปลอดภัย” แม่เดินมากอดผมแน่น เช่นเดียวกับพ่อที่มองมาอย่างให้กำลังใจ สีหน้าพวกท่านก็ไม่ดีนัก ผมรู้ว่าพ่อกับแม่ก็เป็นห่วงอัณณ์ไม่น้อย สีหน้าคุณโลคัสซีดเผือดนั่งนิ่งไม่กระตุกกระติก  

“ถ้าน้องมึงเป็นอะไรไป กูจะจับผู้หญิงคนนั้นไปไปโยนให้อาหารหมึก!” เพื่อนพี่เพลิงเอ่ยเสียงเย็น ทุกคนต่างกระวนกระวาย เดินไปเดินมาหน้าห้อง ICU ต่างภาวนาให้อัณณ์และเกรย์ปลอดภัย


แกร๊ก!


เสียงเปิดประตูห้อง ICU ดังขึ้นพร้อมร่างของพี่สาวคนสวยที่เดินออกมา พวกเราทุกคนผุดลุกขึ้นทันที สีหน้าเธอเคร่งเครียด

“อาเรีย น้องฉันเป็นยังไงบ้าง!” พี่เพลิงเอ่ยถาม

“อัณณ์ปลอดภัยแล้ว แต่ขอรอดูอาการอีกหน่อย ถ้าน้องได้สติฉันจะย้ายอัณณ์ออกมาจากห้อง ICU แต่เกรย์...น้องชายนายอีกคนเพราะหยุดหายใจไป 40 วินาที และมีไข้สูง ทำให้เสี่ยงอันตรายมาก แต่พวกเราช่วยกลับมาได้ ชีพจร ความดันและสภาพภายนอกของน้องยังค่อนข้างน่าเป็นห่วง แต่สิ่งที่น่าเป็นห่วงที่สุดไม่ใช่สุขภาพร่างกาย...เพราะจิตใจของน้องได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนัก เกรย์อาจจะไม่ตื่นขึ้นมา...น้องอาจขังหัวใจตัวเองไว้อยู่ในโลกของตัวเอง หนีเรื่องร้ายๆ ที่เกิดขึ้น”

“แล้วเยี่ยมได้ไหมครับ?” ผมถามอย่างร้อนรน อยากไปอยู่ข้างๆ อัณณ์

“ถ้าอัณณ์ได้สติ พี่จะให้เยี่ยมค่ะ”

“มีวิธีช่วยลูกชายผมไหมครับ?” คุณโลคัสเอ่ยถาม ตาบวมช้ำราวผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก

“ถ้าชีพจรกลับมาเต้นเป็นปกติ ความดันคงตัว สภาพร่างกายภายนอกค่อนข้างโอเคพยายามให้คนที่เกรย์รักและคนสำคัญของน้องมาคุยด้วยบ่อยๆ...อ้อ ไม่รวมผู้หญิงที่ทำน้องเป็นแบบนี้นะคะ”

“ไม่ต้องห่วงครับ” ผมพยักหน้า

“ยายป้านั่นไม่มีทางได้เฉียดเข้าใกล้เกรย์อีกเป็นครั้งที่สองแน่ๆ” ไอ้ชาต่อประโยคของผม

“ขอบคุณนะอาเรีย” พี่เพลิงเดินมากอดพี่สาวคนสวย

“ไม่เป็นไร น้องชายของนายก็เหมือนน้องชายของฉัน ฉันจะช่วยสุดความสามารถ”

“ขอบใจนะ...พวกนายด้วย กลับไปพักกันสักหน่อยเถอะ วันนี้วุ่นวายกับเรื่องของฉันมาทั้งวันแล้วนี่” พี่เพลิงหันไปบอกเหล่าเพื่อนตัวเอง

“ใครจะกลับ!

“ฉันจะรอจนน้องนายฟื้นทั้งสองคน”

“ฉันเตรียมวอร์มนุษย์ป้าคนนั้นอีกครั้งแล้วนะ”

พี่เพลิงส่ายหน้ายิ้มน้อยๆ...รอยยิ้มที่เพิ่งมีบนใบหน้าจอมมาร ทำให้บรรยากาศค่อนข้างผ่อนคลายลง มือพี่เพลิงกุมมือปายไว้แน่นโดยมีเพื่อนๆ พี่เพลิงมองอย่างสนใจ

“พี่เพลิง...”

“อัณณ์กับเกรย์จะปลอดภัย” พี่เพลิงตบไหล่ผม พวกเราต่างวนเวียนอยู่หน้าห้อง ICU รอให้คนสองคนในห้องได้สติ ทั้งภาวนาทั้งอ้อนวอน ทั้งเฝ้าคอย ผมบอกให้คุณพ่อกับคุณแม่ไปพัก เพราะนี่เกือบจะเช้าแล้ว พวกท่านดูกังวลแต่ก็ยอมไปพักอยู่ดี พวกเราหลายคนสลับกันไปพัก ไปซื้อของกิน และพูดคุยกันเบาๆ


ผมอยากให้อัณณ์ตื่นขึ้นมาสักที...

อยากเห็นรอยยิ้มอบอุ่นแสนใจดีของอัณณ์

อยากให้มือเรียวนั้นลูบหัวผม

อยากให้อัณณ์ทำอาหารอร่อยๆ ให้ผมทาน


อยากให้อัณณ์พูดคุยและรับฟังผมบ่นมผมเอาแต่ใจ  ให้ผมอ้อน ให้ผมฟ้องว่าทุกคนชอบรังแกผม เป็นเจ้าของที่โอบกอดผมไว้ทุกครั้ง


ชีวิตประจำวันของผมมีอัณณ์อยู่รอบตัวเสมอ แทบจะเรียกได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน แม้พวกเราสองคนค่อนข้างงานยุ่ง เรียนเยอะและมีเวลาไม่ตรงกัน แต่ก็มักจะหาวิธีให้คุยกันทุกวัน ดึกดื่นแค่ไหน...ผมจะขับรถไปเพื่อให้เห็นใบหน้าของอัณณ์ แค่ฟังคำว่า ราตรีสวัสดิ์ และให้อัณณ์ลูบหัว

 

ผมคิดถึงชีวิตที่ไม่มีอัณณ์ไม่ออกเลย

แค่เวลาไม่ถึง 24 ชั่วโมงผมกลับรู้สึกคิดถึงอัณณ์มากขนาดนี้

 

“ได้โปรด...ฟื้นขึ้นมาสักทีสิครับอัณณ์” ผมไม่อยากเป็นแมวหงอยที่ต้องรอเจ้าของนะ ผมขี้เหงา เป็นแมวหน้าหล่อที่เอาแต่ใจ

 

ผมคิดถึงอัณณ์จะแย่อยู่แล้ว...


 

 

แสงแดดที่ลอดผ่านเข้ามานั้นทำให้ผมแสบตา จนต้องเผลอยกมือหมายจะมาขยี้ตา แต่มือดันอ่อนแรงจนแทบขยับไม่ได้ ร่างกายผมไม่มีแรงเลย...ผมจึงทำได้แค่กระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับสภาพสายตา กลิ่นยาฆ่าเชื้อ สภาพห้องที่เป็นสีขาวโล่ง กับมือของผมที่มีสายน้ำเกลือระโยงรยางค์

 

ผมอยู่โรงพยาบาล

 

“ตื่นแล้วเหรอครับ...อัณณ์ขี้เซา” เสียงทุ้มๆ ปนตัดพ้อนั่นทำให้ผมหันไปมองข้างเตียง มืออีกข้างถูกมือใหญ่กุมไว้ ก่อนจะนำไปแนบแก้มตัวเอง ดวงตาคมหงอยเหงาราวแมวถูกทิ้ง ปากก็เบ้ลง ตามองผมอย่างกล่าวหา ประหนึ่งผมเป็นเจ้าของที่ใจร้ายที่สุดในโลก

“ขี้เซาและทิ้งผมไว้ให้เป็นแมวหงอย” เพชรยังไม่เลิกบ่นปนต่อว่า “ผมจะโกรธอัณณ์แล้ว...”

“พี่ขอโทษ...ครับ” ผมเอ่ยเสียงเบาๆ รู้สึกเจ็บคอไม่น้อย

“ไม่ต้องพูดนะ...อัณณ์ดื่มน้ำ” เพชรปรับระดับเตียง ก่อนค่อยๆ ประคองผมให้นั่งพิงพนักเตียง ยื่นแก้วน้ำและหลอดมาจ่อริมฝีปากผม

“น้ำอุ่นผสมสมุนไพร กินได้พี่อาเรียบอก” เพชรเอามือแตะหน้าผากผม ผมยิ้มให้น้องเป็นเชิงบอกให้วางใจ ผมปลอดภัยแล้ว...แต่

“เกรย์ล่ะครับ...น้องเป็นยังไงบ้าง?” นี่คือสิ่งที่ผมกังวลที่สุด เกรย์ช็อกและตกน้ำทั้งๆ ที่เป็นไข้สูง แถมยังถูกคุณขวัญทำร้ายสภาพจิตใจขนาดนั้น...

“ร่างกายค่อนข้างแข็งแรงแล้วครับ...แต่เกรย์ยังไม่ฟื้น”

ผมกัดปากตัวเอง แต่เพชรกลับยื่นนิ้วมาแตะริมฝีปากผม “ไม่กัด...กัดผมแทน”

ผมยิ้มส่ายหน้าเบาๆ “พี่อยากไปหาเกรย์”

เพชรทำตาดุ กดไหล่ผมเบาๆ “ไม่ให้ไป...อัณณ์ป่วยนะ อย่าดื้อ” ยกมือขึ้นมาขู่ด้วย “ผมจะตีนะ”

ทั้งๆ ที่บางสิ่งบางอย่างยังน่ากังวล แต่ผมกลับยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู “พี่เพลิงล่ะครับ”

“พี่เพลิงไปดูเกรย์ เดี๋ยวมา คนดื่นด้วย ผมไลน์บอกแล้ว”

“ถ้าพี่อยากไปเยี่ยมเกรย์ล่ะครับ” ผมยังยืนยันคำเดิม อยากไปหาน้อง อยากไปเยี่ยมเกรย์...ไม่ว่ายังไงเกรย์ก็เป็นน้องชายของผม

เพชรมองผมนิ่งๆ ผมก็จ้องหน้าน้องไม่หลบ จนเจ้าแมวคว่ำปากแล้วถอนหายใจใส่ผม “อัณณ์ให้น้ำเกลือหมดก่อน ผมจะพาไป” ทำสีหน้าดุๆ ใส่อีก “ดื้อที่สุดเลย”

“เพราะพี่รู้ว่าเราจะตามใจไงครับ” ผมยิ้ม เจ้าแมวเลยยิ้มตาม ก่อนจะมองผมคล้ายสำรวจไปทุกส่วน จากนั้นก็พยักหน้าหงึกๆ

“ไม่เอาแบบนี้แล้วนะครับ” เพชรบอก “ผมจะไม่ยอมให้มีเรื่องแบบนี้อีกแล้ว”

“ขอโทษนะครับ” ผมกุมมือน้องเบาๆ ร่างกายเริ่มขยับขึ้นมาได้บ้างแล้ว

“ไม่ต้องขอโทษ...ผมเป็นของอัณณ์ ผมแค่โกรธที่อัณณ์ขี้เซา ทำให้ผมเป็นแมวถูกทิ้งตั้ง...” เหลือบตามองนาฬิกาข้อมือ “ 2 วันกับ 8 ชั่วโมง 45 นาที 33 วินาที”


ละเอียดมากจริงๆ


“จะไม่มีอีกแล้วครับ” ผมให้คำมั่นสัญญา...นอกจากเรื่องของผู้หญิงคนนั้นก็ไม่มีเรื่องอะไรที่ทำให้ผมตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้แล้วล่ะครับ คนสำคัญของผมล้วนดูแลตัวเองได้ ไม่ว่าจะตำลึงหรือเว เพชรกับพี่เพลิง ส่วนเกรย์...ผมจะสอนให้น้องใช้ศิลปะป้องกันตัวสักที

“ถ้ามีอีก...ผมจะฆ่าทุกคนที่ทำอัณณ์” เจ้าแมวเอ่ยเสียงเย็น

“ขอบคุณนะครับ” ผมสบตาเพชร คำพูดมากมายอยากเอ่ยออกไป แต่พูดไม่ออก...แต่นั่นสิ...เหมือนที่เพชรบอกแค่เวลาสั้นๆ


กลับคิดถึงเหลือเกิน...


“พี่กลับมาแล้วครับเพชร...และจะไม่มีเหตุการณ์แบบนี้อีก”

“อื้อ!” รอยยิ้มน่ามองอวดโฉมบนใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าแมว มือใหญ่เชยคางผมขึ้นก่อนจะก้มลงมาจุมพิตเบาๆ ที่ริมฝีปากของผม สัมผัสนุ่มนวลนั่นค่อยๆ แปรเปลี่ยนไป...ส่วนผมปรือตาลงรับสัมผัสของน้องอย่างเต็มใจ...


จูบเพียงจูบเดียวนี้...แทนคำพูดมากมายระหว่างเราสองคน

แทนความคิดถึงที่แม้เป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่กลับยาวนานในความรู้สึก...

 

แทนหัวใจที่กลับมาหาเจ้าของคนเดิม...





“ฟื้นสักทีนะอัณณ์ พี่เป็นห่วงแค่ไหนรู้ไหม?” พี่เพลิงเอ่ยเบาๆ มือลูบหัวผมด้วยความอ่อนโยน ทำให้ผมเอนตัวหาพี่ชายและกอดเอาไว้ อยู่ดีๆ ก็รู้สึกอยากอ้อนพี่ชายขึ้นมา

“ทำให้พี่เพลิงเป็นห่วง ขอโทษนะครับ” พี่ชายเดือดร้อนและน่าจะโมโหมากแน่ๆ แต่ไหนแต่ไหนมาพี่เพลิงก็ปกป้องผมมาเสมอ คนที่ทำร้ายผมล้วนถูกพี่เพลิงเอาคืนอย่างเจ็บแสบมาตลอด

“ไม่ต้องขอโทษ...อัณณ์เป็นน้องพี่” พี่เพลิงกอดผมแน่น ก่อนจะหัวเราะขำ เมื่อหันไปมองเพชรที่ทำหน้าบึ้งๆ ไม่ชอบใจที่ผมอ้อนพี่ชาย

“แล้วเธอล่ะครับ?” ผมถามเบาๆ ตอนนี้พวกเราอยู่ในห้องของเกรย์ น้องยังนอนหลับสนิท ให้น้ำเกลืออยู่ ชีพจรและหัวใจเต้นปกติ ความดันปกติ ร่างกายภายนอกแข็งแรง...น้องเหมือนแค่หลับไปเฉยๆ แต่บางครั้งก็มีน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาที่ปิดสนิทนั้น พวกผมสลับเข้ามาคุยกับน้องเสมอ...และคนที่นั่งอยู่ข้างเตียงแทบจะไม่ลุกไปไหน...


น้องชา


น้องชากับคุณโลคัสสองคนคอยสลับกันดูแลเกรย์ พอผมให้น้ำเกลือหมดก็ขอให้เพชรพามา แต่เจ้าแมวไม่ให้ผมนั่งวีลแชร์ อุ้มผมมาเยี่ยมเกรย์ จนผมอับอายบรรดาเจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาลมาก

“เธอไหน?” พี่เพลิงเลิกคิ้ว ทำท่าทางไม่รู้ไม่ชี้ จนผมหมั่นไส้ พอหันไปหาเพชร น้องก็เอียงหน้ายิ้ม ทำหน้าแมวอ้อนตาใส


สองคนนี้นี่!


“คุณขวัญ...และแน่นอนว่าทั้งสองคนห้ามเฉไฉนะครับ” ผมขู่ทั้งพี่ชายทั้งแฟนปกติก็ทะเลาะกันบ่อยๆ แต่บางเรื่องก็เข้ากันได้ดีเหลือเกิน โดยเฉพาะไอ้เรื่องที่ปิดบังผมน่ะ!

“หมอวิเคราะห์ว่าเธอเป็นโรคทางจิต ต้องให้โรงพยาบาลดูแล” พี่เพลิงบอก

“โรงพยาบาลดี” เพชรเสริม

ผมหรี่ตานิดๆ...สองคนนี้เข้ากันได้ดีจริงๆ เลย! แต่ว่าช่างเถอะผมไม่สนใจเรื่องของเธออีกแล้ว เธอไม่มีอิทธิพลกับชีวิตของผมอีกต่อไป เมื่อก่อนผมยังหวังแค่ว่าเธอจะมีเยื่อใยในฐานะแม่ให้ผมบ้าง อย่างน้อยๆ...เราก็เป็นสายเลือดเดียวกัน เธอเป็นแม่ของผม...แต่การกระทำและท่าทางของเธอทำให้ผมเข้าใจ


สายเลือดแล้วยังไง...เธอไม่รักผม เกลียดผมแล้วยังไง

ผมมีพี่ชาย พี่คนรัก มีเพื่อนๆ อยู่เคียงข้าง

ในขณะที่เธอ...ไม่มีใครเลย

 

เท่านี้ผมก็มีความสุขแล้ว

 

ดังนั้นเรื่องของคุณขวัญจึงไม่เกี่ยวข้องกับผมอีกต่อไป...เธอไม่สำคัญกับผมอีกแล้ว


“ปล่อยเธอไว้เถอะ ไม่ต้องให้เรื่องของผู้หญิงคนนี้มารบกวนจิตใจ ก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้นเอง” พี่เพลิงเอ่ยยิ้มๆ

“นี่เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่ผมรู้สึกอยากต่อว่าพ่อ” ผมส่ายหน้า “พ่อรสนิยมแย่จริงๆ ครับ”

“อืม...พี่ก็ว่างั้น ดีนะที่พี่กับอัณณ์ฉลาด เลือกคู่ชีวิตเป็น” พี่เพลิงยักไหล่ “แฟนพี่ก็น่ารัก ส่วนแฟนอัณณ์...” พี่เพลิงปรายตามองเจ้าแมวที่ยืดไหล่ “เป็นแมวน่าหมั่นไส้” เพชรเบ้ปากทันที ขึงตาวาวๆ ใส่พี่เพลิง จนผมส่ายหน้า สองคนนี้เมื่อกี้ยังร่วมก๊วนเดียวกันอยู่เลย ตอนนี้กลับมาตีกันอีกแล้ว

“น้องชา...ไปทานอะไรสักหน่อยก่อนไหมครับ? เดี๋ยวพี่ช่วยดูแลเกรย์เอง” ผมหันไปมองน้องชาที่ยังนั่งข้างเตียงไม่ไปไหน คนที่มีรอยยิ้มสดใสนั้นก็ยังคงยิ้มเหมือนเดิมแต่ไม่สดใสเท่าเดิม

“ได้ครับ ผมฝากด้วยนะครับพี่อัณณ์ ไอ้แมว มึงเลิกทำหน้าแมวแล้วพาเพื่อนไปหาอะไรกินหน่อยสิ”

“มึงมีขา”

“เอ้า...กูอยากได้เพื่อนคุยนี่ ไอ้ช้างก็ต้องเข้าเรียนเอาเลคเชอร์กับการบ้านมาให้กูกับมึง มันมาคุยกับกูไม่ได้ มีแต่มึงเนี่ย ไม่ต้องตามติดพี่อัณณ์ขนาดนี้ก็ได้นะ มึงเป็นแมวมึนไม่ใช่แมวผี” ผมหัวเราะขำ เมื่อน้องชาร่ายยาว ทำท่าทางกวนประสาทจนเพชรเดินไปตบหัวเพื่อน จากนั้นก็หันมายิ้มให้ผม

“อัณณ์ผมพาเพื่อนง่อยไปกินข้าวนะ” ทำตาอ้อนเหมือนไม่อยากไปด้วย แต่เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ จนผมหลุดยิ้ม

พอสองคนนั้นออกไปจากห้อง ผมขอให้พี่เพลิงพยุงไปนั่งข้างเตียงเกรย์ คาดว่าเดี๋ยวค่ำๆ คุณโลคัสก็ต้องมา...อืม...น่าจะมาพร้อมพี่อเล็กซ์ เพื่อนพี่เพลิงที่ดูจะชอบกลั่นแกล้งคุณโลคัสให้ระเบิดลงอยู่เสมอๆ พี่เพลิงประคองผมนั่งข้างๆ ที่น้องชาเคยนั่ง ส่วนพี่เพลิงไปนั่งอีกข้าง

“พี่น่ะ เคยพูดไว้ว่าตัวเองมีพี่ชายแค่คนเดียว ไม่มีพี่น้องที่ไหนอีก...ตอนได้เจอเกรย์ เราก็เข้าหาพี่ผิดๆ ก่อเรื่องเสียใหญ่ต่อเลย แถมยังมารยาทไม่ดีด้วย” ผมเอ่ยช้าๆ กุมมือน้องไว้เบาๆ “เอาจริงๆ พี่ก็ค่อนข้างเกลียดเราเลยนะครับเกรย์...พี่เข้าใจว่าเกรย์ได้รับความรักจากเธอ ได้ความเป็นแม่จากผู้หญิงคนนั้น” ผมเอ่ยเล่าไปเรื่อยๆ

“แต่พอรู้จักเรามากขึ้น พี่ก็ว่าเกรย์เป็นเด็กซึนๆ คนหนึ่งเท่านั้นเอง...แถมยังเป็นเด็กซึนที่น่าเอ็นดูมากด้วย นานวันเข้าเราก็เริ่มยิ้ม เริ่มหัวเราะ เริ่มเปิดเผยตัวตนของตัวเอง แล้วคนที่อยู่รอบข้างก็เอ็นดูและชอบเรามาก รู้ไหมน้องชาน่ะ...เฝ้าเกรย์มาตลอดเลยนะ เล่าเรื่องต่างๆ ให้เกรย์ฟังตั้งมาก ดอกทานตะวันแสนสดใสของเกรย์กำลังหม่นหมองแล้วนะครับ”

“คุณพ่อของเกรย์ก็มาด้วยนะครับ แต่เวลาคุณโลคัวมาออกจะวุ่นวายไปสักหน่อย เพราะพี่อเล็กซ์มาด้วย พี่อเล็กซ์เขาเป็นเพื่อนพี่เพลิง ชอบแหย่ให้พ่อของเราโกรธตลอดเลย”

“ที่จริงอเล็กซ์ช่วยเอาคืนน่ะนะ ใครให้พ่อเกรย์ทำชีวิตพี่กับอัณณ์วุ่นวายล่ะ”

“พี่เพลิง” ผมปราม เราควรพูดแต่เรื่องดีๆ สิ ดูพี่ชายผมเล่า

“ทำไมล่ะ...พี่พูดเรื่องจริงนี่นา เออ...เกรย์เดี๋ยวเราตื่นขึ้นมาพี่จะสอนศิลปะป้องกันตัวให้เราเอง ไว้ใช้ไม่ให้ใครรังแก พี่จะจับเกรย์กับอัณณ์มาเรียนว่ายน้ำด้วย ไม่ไหวจริงๆ น้องชายสองคนว่ายน้ำไม่เป็นในฐานะพี่ชายรู้สึกลำบากใจมาก”

ผมหัวเราะ สมกับที่เป็นพี่เพลิงจริงๆ “พี่เพลิงสอนโหดนะครับ ตอนสอนพี่เรียนการต่อสู้กับพี่เพลิงพี่เจ็บตัวมาก คำชมก็ไม่ได้รับ แถมทำได้ดีแค่ไหนก็ไม่โอเคในสายตาคนสอนอยู่ดี” ยิ่งนึกถึงเหตุการณ์ตอนนั้นผมก็อดจะขำไม่ได้

“นี่เกรย์...ตื่นได้แล้วนะครับ อยู่ในโลกของตัวเองน่ะไม่ดีหรอกนะครับ ออกมายังโลกที่มีคนสำคัญรอเราอยู่เถอะ มีคุณพ่อ มีพี่ชายสองคน มีคนที่เป็นห่วงเรา...เฝ้ารอเรา กลับมาเถอะครับ...เกรย์เป็นน้องชายของพี่กับพี่เพลิงนะ”

“มีน้องดื้อๆ ให้ดูแลก็รู้สึกดีนะ...เกรย์...สายเลือดไม่สำคัญเท่าความผูกพัน เกรย์เป็นน้องชายของพี่กับอัณณ์แล้วก็จะเป็นอย่างนั้นไม่เปลี่ยนแปลง สำหรับพี่พี่ให้ความสำคัญกับสายใยและความสัมพันธ์มากกว่านะ”

พี่เพลิงกุมมืออีกข้าง ผมกับพี่ชายเล่าเรื่องต่างๆ ให้น้องฟัง เรื่องตั้งแต่สมัยเด็กของเราสองพี่น้อง...


บอกให้เกรย์รู้ว่าน้องไม่ใช่คนนอก...

น้องเป็นครอบครัวของผมกับพี่เพลิง

 

 

“มึงลงมือไปไม่น้อยเลยไอ้แมว กูบอกแล้วว่าเหลือให้กูจัดการบ้าง กูยังไม่ได้เอาคืนแทนกระต่ายของกูเลยนะ” น้ำชาบ่นเพื่อน มือก็คนชาเอิร์ลเกรย์ของโปรด หลังจากจิบไปได้อึกหนึ่งก็โบกมือลา...ไม่อร่อย ไว้คราวหลังจะชงกินเอง

“ที่โรงพยาบาลไง” เพชรน้ำหนึ่งยักไหล่ กำลังสอดส่องเมนูว่าจะซื้ออะไรไปฝากเจ้าของ...ฝากอัณณ์คนเดียว ไม่ฝากพี่เพลิง

“หึๆ ยายป้านั่นห่วงสวยมากสินะ อายุขนาดนั้นแต่หน้าตึงเปรี๊ยะ สงสัยฉีดโบท็อกซ์ ฉีดฟิลเลอร์แน่ๆ ของพวกนี้ถ้าปล่อยไว้นานๆ ไม่เติมไม่ดีสินะ” เหยียดยิ้มน้อยๆ “ดีที่กูไม่นั่งหลับคาบเคมีตอนปีหนึ่ง มันมีวิธีกระตุ้นให้สารพวกนี้หมดอายุเร็วขึ้นนี่”

“มึงจัดการ”

“แน่นอน...ส่วนห้องกระจกที่มึงจะให้คนสร้าง กูจัดการเอง ให้มีออพชั่นเสริมสักหน่อย ในเมื่อเล่นกับจิตใจกระต่ายกูไว้เยอะ กูก็จะเล่นกับจิตใจป้านั่นเหมือนกัน”

“พี่เพลิงจัดการไปจนเสียศูนย์แล้ว...และก็นะ” เพชรน้ำหนึ่งเลิกคิ้ว มองหน้าเพื่อนอย่างกวนประสาท “ยังไม่ใช่ของมึงนะ...กระต่ายน่ะ”

น้ำชาแทบจะเตะเพื่อนทันที ดูมันทำหน้า! “ไม่ใช่ตอนนี้แล้วไง เดี๋ยวก็ได้เป็น”

“เหรอ? มึงดูหงุดหงิด?” เพชรน้ำหนึ่งรู้จักเพื่อนสนิทดี เห็นมันยิ้มแต่สีหน้ามันก็แฝงแววไม่ชอบใจนิดๆ

“เหอะๆ พี่อาเรียบอกว่าให้พาคนสำคัญของเกรย์มาคุยด้วยบ่อยๆ ใช่ไหม? แล้วคุณโลคัสเขาก็เพิ่งรู้ว่าเกรย์ชอบพี่เตโช เลยจะให้พี่เตโชมาเยี่ยมเกรย์ แต่กูไม่เห็นด้วยไง”

“หืม?” เพชรน้ำหนึ่งเลิกคิ้ว “มึงบอกว่าไง”

“กูก็แค่บอกคุณโลคัสว่าพี่เตโชไม่มีปัญญาทำให้เกรย์ได้สติหรอก” ยักไหล่อย่างมันเป็นเรื่องจริงสุดๆ 


คนที่ทำน้องร้องไห้ ทำน้องเสียใจไม่มีสิทธิ์มายุ่งเกี่ยว


“พูดเรื่องนี้ รู้จักไวน์บูดป่ะ?” เพชรน้ำหนึ่งสถาปนาให้เรียบร้อย

“พี่ไวน์ปีสี่วิศวะไฟฟ้า เป็นคนดังของคณะ และแฟนพี่เตโชไง”

“คนนี้ล่ะที่บอกป้าขวัญเรื่องอัณณ์กับเกรย์ว่ายน้ำไม่เป็น” เพชรน้ำหนึ่งส่ายหน้า เขาถามพี่เพเกี่ยวกับบ้านนาคาลัย พี่ชายเลยจัดการเล็กๆ น้อยๆ ด้วยข้อหามาแตะต้องอัณณ์...ครอบครัวสกุลกุสลาไม่ยอมให้ใครแตะต้องคนในครอบครัวเด็ดขาด และพ่อกับแม่ พี่ชาย หลานชาย พี่สะใภ้เขาก็รวมอัณณ์กับพี่เพลิงเป็นครอบครัวไปแล้ว...

น้ำชาหรี่ตา “มึงไม่ต้องทำอะไรล่ะ มึงเล่นป้านั่นไปแล้ว ทางนี้กูจัดการเอง” น้ำชาเอ่ยเสียงจริงจัง

“อือ...พี่เพลิงบอกว่าเป็นคนประเภทเดียวกัน” เพื่อนสนิทสองคนมองตากัน ก่อนจะหัวเราะหึๆ ในลำคอเมื่อเข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายจะสื่อ


ไม่ชอบที่เกรย์มีความสุขเหรอ? ได้...น้ำชาจะทำให้เกรย์เป็นคนที่มีความสุขที่สุด ชนิดที่เห็นแล้วต้องกระอักด้วยอิจฉาจนอยากไปโดดน้ำ!!

 

ตอนแรกว่าจะมาพรุ่งนี้ ลืมไปค่ะว่าพรุ่งนี้คนเขียนไม่อยู่ เลยมาอัพวันนี้ดีกว่า มีคนอ่านเดาถูกด้วยว่าสร้างห้องกระจก...ก็สวยนักนี่นา ให้มองดูความสวยตัวเองค่อยๆ เสื่อมไปอย่างช้าๆ ล่ะกันค่ะ ส่วนไวน์บูดคนนั้นยกให้พี่ชาเขาไปจัดการในฐานะรังแกกระต่าย(ที่ยังไม่ได้เป็น) ของพี่เขาล่ะกันค่ะ

ขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังและห่วงใยคนเขียนนะคะ ปกติก็ไม่ใช่ป่วยบ่อยหรอกนะ...แต่ช่วงเปลี่ยนฤดูนี่ไม่สู้จริงๆ ค่ะ งืออออ ทุกคนก็อย่าลืมรักษาสุขภาพนะคะ ระวังอย่าให้ป่วยกันน้าาา ป่วยแล้วทำอะไรก็ไม่สะดวกจริงๆ ค่ะ

ขอบคุณทุกคอมเมนท์ ทุกกำลังใจ ทุกคำติชมนะคะ คนเขียนอ่านทุกเมนท์นะคะ และปลื้มมากกกด้วย 5555 อ้อ...ตอนหน้าเดี๋ยวเกรย์ก็คงจะตื่นแล้วมั้งนะคะ ไม่ต้องเป็นห่วงน้องน้าาาาา

วันนี้มาไม่ค่ำ ไม่ดึก แต่เดี๋ยวคนเขียนจะไปนอนแล้ว...เพราะอย่างนั้นสำหรับวันนี้...

ฝันดีและราตรีสวัสดิ์นะคะ


28/05/61


แมวเป็นแมวละเอียดนะคะ จำได้แม่นว่าพี่หลับไปนานเท่าไหร่ แถมยังหาเรื่องเอาเปรียบพี่ได้ตลอด 5555 ใครเป็นห่วงน้องเกรย์รออีกครึ่งน้าาาา เดี๋ยวสักประมาณวันอังคารจะมาต่อที่เหลือให้นะคะ คนเขียนเบลอๆ มึนๆ มาหลายวันแล้ว เจอฝนเข้าไปอีก...ไม่ไหวจะเพลียจริงๆ

ยังไงก็...ช่วงนี้รักษาสุขภาพนะคะ คนเขียนอยากพิมพ์อีกเยอะๆ แต่เบลอแล้วจริงๆ ค่ะ ระวังอย่าให้ป่วยนะคะ หน้าในแล้วเป็นหวัดง่ายมากๆ เลย แค่คนเขียนตากละอองฝนไปไม่กี่นาทีกลับมาน้ำมูกไหลแล้ว

สำหรับวันนี้...ฝันดีและราตรีสวัสดิ์ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.353K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #3136 Bodi-Zhange (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 21:33
    หนูเกรย์ ฟื้นเถอะนะลูก อย่างน้อยก็ฟื้นขึ้นมาหาน้ำชาเถอะนะ ไม่ก็ฟื้นขึ้นมาเพื่อรีทก็ได้ น้ำตาจะกลายเปนสายเลือดแล้ววว ฮือออออออออ
    #3,136
    0
  2. #3051 Airzaa1810 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 10:46
    น้องเกร์ยลูกฟื้นได้แล้วนะคะคนเก่ง
    #3,051
    0
  3. #2844 Miki_milky (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 21:09
    ขอให้เกรย์หายไวๆๆ
    #2,844
    0
  4. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 22:23
    ชอบอะ ชอบความรู้สึกของตัวละครมากๆเลยค่ะ อาทิตย์นี้ขอเก็บตังค์ก่อนจะไปซื้อเล่ม5555 เจอเล่มที่ร้าน น่าสนใจดี พอกลับบ้านมาเข้าแอพก็เห็นเรื่องนี้พอดีก็เข้ามาอ่าน อ่านไปแค่นิดเดียวก็อยากได้เล่มเลย5555 ขอบคุณที่เขียนนิยายดีๆแบบนี้ให้อ่านนะคะ
    #2,567
    0
  5. #2505 ningthanaporn (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 08:51
    ร้ายกาจ
    #2,505
    0
  6. #2494 khunsom08 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 02:16
    ร้ายๆ กันทุกคน
    #2,494
    0
  7. #2444 XMCB_BB (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 13:00
    ซึ้งใจกับความพี่น้องของพี่เพลิง พี่อัณณ์ที่มีให้น้องเกรย์ มันดีมากเลยค่ะ ฮือออออ
    #2,444
    0
  8. #2078 shiromi-kuromi (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 14:31
    บาปมั้ยถ้าจิ้นคนแก่อย่างโลคัสกับอเล็กซ์//ปิดหน้า
    #2,078
    0
  9. #1990 yamsu__ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 14:38
    เกรย์ฟื้นได้แล้วลูกนะ คนแย่ๆคนเดียวในชีวิตปล่อยมันออกจากใจได้แล้วลูก

    *เม้นของเราในตอนที่แล้วทำให้ใครหลายคนที่คิดไม่เหมือนเราอาจจะไม่พอใจบ้างเราก็ขอโทษด้วยนะคะ ขอโทษไรท์เตอร์ด้วยที่คอมเมนท์ของเราอาจจะไปเบรกไรท์ทำให้เนื้อบางส่วนไม่ถูกใจนักอ่านคนอื่นๆ แต่เราไม่ได้มีเจตนาไม่ดีจริงๆ นะคะ เราแค่อยากแสดงความคิดเห็นในส่วนของเราที่ไรท์ได้ถามในช่วงท้ายว่าเนื้อหาตรงนั้นรุนแรงไปมั้ย ซึ่งความคิดเห็นของเรากลายเป็นดูโลกสวยสำหรับคนอื่นไป เนื้อหารุนแรงเราสามารถอ่านได้ค่ะ ก็คงจะโลกสวยจริงๆ นั่นแหละค่ะที่คอมเมนท์ไปแบบนั้นขอโทษด้วยนะคะ เราคงจะลืมคิดจริงๆ ว่าทุกคนสามารถเลือกอ่านเลือกเสพเลือกฟังได้ ขอโทษไรท์อีกครั้งค่ะที่คอมเมนท์ของเราอาจมีส่วนทำให้ไรท์ปรับเปลี่ยนเนื้อหาจนทำให้เนื้อเรื่องที่เป็นจุดพีคอาจจะดำเนินเรื่องไปไม่สุดสำหรับใครหลายคน แต่เรายืนยันคำเดิมว่าไม่ได้มีเจตนาไม่ดี มันเป็นความคิดเราเฉยๆ สำหรับคอมเมนท์ที่ตอบเราว่าในหนังในละครทำเยอะแยะ มันก็กลายเป็นเนื้อหาแก้แค้นแพทเทิร์นเดิมๆ สิคะ ถ้าจะทำแบบนั้นอีกก็คงไม่มีอะไรพัฒนา สุดท้ายแล้วค่ะถ้าไรท์ได้อ่านแล้วไม่สบายใจในส่วนของคอมเมนท์ตอนที่แล้วและคอมเมนท์นี้สามารถลบได้เลยนะคะ เรายินดีค่ะ ไม่อยากให้ความคิดที่ขัดแย้งของเราทำให้ใครไม่สบายใจจริงๆ ค่ะ
    ปล. เราไม่รู้จริงๆ ว่าในแอพมันลบตรงไหนพยายามลองแล้วก็ไม่เจอ5555555
    #1,990
    2
    • #1990-1 อาริน (จากตอนที่ 36)
      5 มิถุนายน 2561 / 02:19
      มันทำเนื้อเรื่องเปลี่ยนไปแล้วป่ะคะ!? แค่อันเดิมก็ลงโทษอ่อนมาสำหรับป้าจิตวิปราศทำร้ายกระทั่งลูกตัวเองได้ละ นี่แค่หน้าที่มันภูมิใจใช้เป็นเหตุให้หลงตัวเองจนทำร้านคนอื่นไรต์เขาก็ดันเปลี่ยนให้แมวน้อยเมตตากับยัยป้านี้จนโดนแค่ผลักตกน้ำแค่นั้น!!! เอาฉากทำลายหน้ามันคืนมาาาาาา ถ้าแค่เหล็กร้อนนาบหน้ามันทำคุณโลกสวยรับไม่ได้งันขอเป็นกริดหน้าหรือน้ำกรดสาดแทนได้มั้ย!!!? แล้วนี่ไรต์เขาดันเปลี่ยนไปตาม "ความคิดเห็นคนอื่น" จนจากตอนแรกถึงไม่สะใจก็พอทำใจ...มันกลายเป็นไม่สุดหนักกว่าเดิมจนดูไร้สาระมากว่า คนสำคัญโดนขนาดนั้น...แล้วทำอิป้านี่แค่เนี้ยยย!? ยังบอกรุนแรงไป!!!? อ่านๆดูเถอะ!! ส่วนใหญ่มีแต่บอกว่า "มันไม่สุด", "โดนน้อยไป", บองคนยังเสนอหรีดหน้าหรือน้ำกรดเลย.....สงสารมันมากก็วางยาชาแต่ราดน้ำกรดมะคะ? ป้ามันได้ไม่เจ็บ?
      #1990-1
  10. #1979 peachpark (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 11:03
    เราไม่ได้คอมเม้นต์เลย อ่านมาจนถึงตอนนี้ เราอยากให้เว้นช่วงทอร์คลงมาหน่อยค่ะ เราอ่านแล้วตกใจเลย555555 ปรับอารมณ์ไม่ทัน สู้ๆนะคะ สนุกมากๆเลย เป็นนิยายที่ทำให้อ่านได้ไม่มีเบื่อเลย ตอนแรกเราไม่ค่อยชอบแมวเลย พอมาอ่านก็แบบ มองในทางที่ดีขึ้น555555 อยากเลี้ยงแมวแบบเพชรจริงๆเลยค่ะ
    #1,979
    0
  11. #1930 athunya (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 09:11
    รอวันที่เตโชกระอักพร้อมกับไวน์โป๊ะแตก เอาให้หน้ากากมันหลุดต่อหน้าคนทั้ง ม. ไปเลย
    #1,930
    0
  12. #1927 unloveable_m (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 20:37
    วันนี้มาเร็ววววววววว
    #1,927
    0
  13. #1926 noowiwie (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 07:35
    น้องเกรย์ตื่นเร็ววววว~ พี่ๆ เป็นห่วงแย่แล้ววววว
    #1,926
    0
  14. #1921 โดดเดี่ยว น่ารัก (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 23:50
    กรี๊ดอยากเห็นพี่ชาจัดการไวน์บูด
    #1,921
    0
  15. #1920 ไซบีเรียนคุง (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 23:45
    น้องเกรย์~~~ ตื่นนะๆ พี่ๆมาเยี่ยมเยอะเลย ขี้เซาตื่นได้แล้ว
    #1,920
    0
  16. #1919 earn Y (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 23:18
    เกรย์ตื่นขึ้นมาเถอะน้าาาา
    ทำไมรู้สึกว่าอยากพายเรือ คุณพ่อกับอเล็กมากเลย กรี๊ดดด(อย่าสนใจเลยมันบ้า)
    #1,919
    0
  17. #1918 orange-candy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 23:04
    เกรย์ฟื้นไวๆเลย มีคนจะเอาคืนให้แล้ว
    ปล.หมั่นไส้เตโชด้วย ไม่ชอบอ่ะ เหอะ
    #1,918
    0
  18. #1916 Atk. S. (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 22:30
    เอาให้หนักเลย
    #1,916
    0
  19. #1915 Aomsuttida (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 22:26
    ไวน์บูด บู้ๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,915
    0
  20. #1914 bb.smile (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 21:47
    ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
    #1,914
    0
  21. #1913 chihiro12 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 21:40
    อยากเลี้ยงแมวเพราะนิยายเรื่องนี้เลย
    #1,913
    0
  22. #1912 YaiMooMam_ELF (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 20:48
    น้องชาจัดการไวน์บูดเลย เอาให้เละ
    #1,912
    0
  23. #1911 sudauy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 20:45
    ตอนทานตะวันของกระต่ายจัดการไวน์บูดขอแซ่บๆนะคะ
    #1,911
    0
  24. #1910 Nm'mi (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 19:56
    แมวมึนจับมือกับเจ้าของกระต่าย ความชห.ต้องมาค่ะ
    #1,910
    0
  25. #1909 วัวพันปี (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 19:43
    แทบจะอดใจรอพี่ชาจัดการไวน์บูดไม่ไหว
    #1,909
    0