OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 33 : หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...29

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,484
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,008 ครั้ง
    19 พ.ค. 61



IG. pompous.albert


หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...29



 ::อัณณ์::

 

ผมขับรถมายังคอนโดของเกรย์...ถึงจะไม่เคยมาแต่ผมก็รู้ว่าอยู่ตรงไหนเกรย์เคยเล่าให้ฟัง  ซ้ำคอนโดหรูเห็นวิวภูเขาอย่างนี้แถบมหาลัยก็มีที่เดียวด้วย คิดแล้วก็ถอนหายใจน้อยๆ...เกรย์ถูกเลี้ยงมาอย่างตามใจ ขนาดมาเรียนยังซื้อคอนโดให้น้องอยู่ แถมขับ BMW ใช้ของแบรนด์เนม แต่สำหรับผม...นี่ค่อนข้างคล้ายการไม่ใส่ใจมากกว่าจริงๆ นั่นล่ะ ถ้าเข้าใจน้อง...จะรู้ว่าสิ่งที่เกรย์ต้องการไม่ใช่ของเหล่านี้

 

แค่ใครสักคนที่พร้อมอยู่ข้างๆ รับฟัง และยอมรับในตัวน้องเท่านั้น...

 

ผมเดินเข้าไปด้านใน ก่อนจะยิ้มให้กับเจ้าหน้าที่ต้อนรับ “ผมมาหาเกรย์ ฮิลลารีน่ะครับ”

พนักงานยิ้มหวาน “คงเป็นคุณอัณณ์ใช่ไหมคะ? เมื่อกี้มีโทรศัพท์มาบอกว่าหากมีคนมาหาให้ขึ้นไปพบได้เลยค่ะยังไงรบกวนแสดงบัตรประชาชนเพื่อยืนยันตัวตนด้วยนะคะ”

ผมเปิดกระเป๋าส่งบัตรประจำตัวประชาชนให้พนักงาน ที่ตรวจดูอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มหวานและส่งคืนผม “คุณเกรย์ ฮิลลารีพักอยู่ชั้น 6 ห้อง 6010 กดลิฟท์แล้วตรงซ้ายมือได้เลยค่ะ เมื่อถึงชั้น 6 จากนั้นก็เดินตรงไปเล็กหน่อย ชั้น 6 มีเพียงสองห้องเท่านั้นค่ะ”

“ขอบคุณครับ” ผมเก็บบัตรใส่กระเป๋า ก่อนจะเดินไปกดลิฟท์...ลิฟท์แก้วที่สามารถมองเห็นวิวสีเขียวของต้นไม้ และสวนคอนโดนั้นก็ทำให้รู้สึกดีไปอีกแบบ ดีนะที่ผมไม่ใช่คนกลัวความสูง...แต่คอนโดนี้ก็น่าอยู่จริงๆ นั่นล่ะ ผมเรียนสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะมีวิชาที่เกี่ยวกับการทำ EIA* ดังนั้นคอนโดนี้ก็ต้องผ่าน EIA น่ะสินะ...

ผมละสายตากลับมาเมื่อลิฟท์มาถึงชั้นหก ดูกว้างขวาง มีริมระเบียงที่คล้ายมุมพักผ่อนยื่นออกไปข้างหน้านั้นคงเป็นสระว่ายน้ำ เพราะผมเห็นหอกระโดดน้ำและสีฟ้าสดใสเข้าสายตา

“ห้อง 6010 ห้องนี้สินะ” ผมเคาะประตูสองสามที นี่เป็นระบบคีย์การ์ดยังไงก็ต้องให้คนในห้องมาเปิด คอนโดหรือที่พักไหนๆ ก็คล้ายแบบนี้ แต่บ้านเจ้าแมวนี่สิครับ...ใช้รหัสและระบบสแกนนิ้วมือ นึกแล้วผมก็อดขำไม่ได้จริงๆ

“เกรย์...ได้ยินพี่ไหมครับ” ผมส่งเสียงเรียกเพราะรออยู่หลายนาทีก็ไม่เห็นมีความเคลื่อนไหว ดูจากผนังแล้วคาดว่าคอนโดนี้น่าจะเป็นห้องเก็บเสียงด้วย แต่ถ้าคนข้างนอกเรียก ข้างในก็น่าจะได้ยินอยู่นะ คงไม่ใช่ว่าเจ้าเด็กซึนนั่นป่วยจนลุกไม่ไหวจริงๆ นะ ขณะกำลังคิดว่าลงไปเรียกพนักงานให้มาไขกุญแจให้ดีกว่า ประตูก็เปิดออก...แต่คนที่เปิดไม่ใช่เกรย์

ผมขมวดคิ้วรู้สึกเรื่องนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากล...เพราะคนตรงหน้า “คุณขวัญ...”

 

 

“อ้าว อัณณ์ไม่อยู่เหรอ?” พระเพลิงที่เพิ่งรับแฟนตัวเล็กมาร่วมปาร์ตี้สายกินถามขึ้นมาเมื่อไม่เห็นน้องชาย มือก็ส่งขนมที่เพิ่งหิ้วมาจากกรุงเทพฯ ให้พวกเด็กๆ จอมตะกละที่รุมทึ้งกันราวกับไม่เคยกิน ทั้งๆ ที่ของบนโต๊ะนั้นก็แทบเกลี้ยงแล้ว

“อัณณ์ไปดูเจ้าดื้อ” เพชรน้ำหนึ่งคว่ำปาก ดวงตาคมคล้ายฟ้อง “หน้าบู้บี้ไม่สบาย”

“เดี๋ยวเถอะมึง แค่พี่อัณณ์ไปดูน้องที่ต้องหวง?” น้ำชาอดไม่ได้ที่จะค้าน หมั่นไส้สีหน้าเพื่อนตัวเองสุดๆ

“หวง...อัณณ์ของกู”

“เกรย์ไม่สบายจริงๆ ค่ะพี่เขย ปายเจอเมื่อตอนเลิกเรียน หน้าแดงตัวร้อนไปหมด ปายเลยไล่น้องกลับไปพัก” สาวน้อยชี้แจง

“ฮึ! ก็ได้...พี่เพลิง เรียบร้อยแล้ว?” กอดอกและมองไปยังพระเพลิงที่กำลังเลิกคิ้วกระตุกยิ้มบางๆ

“อืม น่าปวดหัวกว่าเดิมอีก คุณโลคัสนี่นิสัยจิ้งจอกชัดๆ” เอาจริงๆ ก็ไม่ได้เกลียดคนนิสัยแบบนี้หรอกนะ คล้ายไม่เห็นแก่ตัว แต่ก็เห็นแก่ตัวในบางเรื่อง ดังนั้นพระเพลิงจึงไม่ห้ามปรามอย่างจริงจังเท่าไหร่นักเมื่ออเล็กซ์เพื่อนของเขากลั่นแกล้งผู้สูงวัยกว่า คือว่าเอาคืนเล็กๆ น้อยๆ กับความปวดหัวที่อีกฝ่ายก่อให้เขากับน้องแล้วกัน

“พี่เพลิงจอมมาร” เพชรน้ำหนึ่งบอก ไม่เชื่อหรอกว่าจอมมารรับมือไม่ได้ เห็นยิ้มๆ แบบนี้ต้องมีการเอาคืนแน่ๆ

“เดี๋ยวเถอะแมว แล้วนี่คุณพ่อ คุณแม่กับคนอื่นๆ ล่ะ”

“คุณแม่กับพี่กาลติดซีรีย์ครับ น้องไนท์ก็อยู่ด้วย ส่วนคุณพ่อกับพี่เพยังคุยงานกันอยู่” ช้างเป็นคนตอบแทนเจ้าบ้าน เพราะตอนนี้เจ้าแมวกำลังกดโทรศัพท์หาเจ้าของที่เพิ่งไปได้ไม่ถึงสี่สิบนาที ห่างนิดห่างหน่อยเป็นไม่ได้...เป็นแมวที่เสียสถาบันจริงๆ

“อัณณ์ไม่รับสายผม” พอคนปลายสายไม่รับ ทางนี้ก็ทำตาดุ เบ้ปากอย่างหงุดหงิด ปกติเจ้าของไม่ค่อยปล่อยให้เพชรน้ำหนึ่งรอสาย อัณณ์จะรับเร็วเสมอหากเขาโทรไป จนทำให้แมวบางตัวได้ใจ หรือว่าลืมโทรศัพท์ทิ้งไว้ในรถกันนะ? คิดแล้วก็เปลี่ยนเบอร์โทรหาบอดีการ์ดที่คอยดูแลอัณณ์อยู่ ครู่เดียวก็ได้ยินเสียงตอบรับ เพชรน้ำหนึ่งพยักหน้าหงึกหงัก คุยอีกสองสามคำก่อนหันมาหาทุกคน

“อัณณ์ขึ้นไปคอนโดเกรย์แล้ว...พี่เพลิงแล้วผู้หญิงคนนั้น?”

“คุณขวัญน่ะเหรอ...เธอก็คงออกงานเครื่องเพชรอยู่มั้ง ล่าสุดมีคนรายงานพี่อย่างนี้...อืม” พระเพลิงขมวดคิ้ว คล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาหรี่ตาลง แผ่รังสีอันตรายออกมาจนคนรอบข้างสะดุ้ง มือใหญ่รีบกดโทรศัพท์หาเพื่อนสนิททันที

“สิงห์ ฉันเอง ถามคนของนายที่งานเครื่องเพชรวันนี้ว่าเห็นคุณขวัญหรือเปล่า?” มือเขาบีบโทรศัพท์แน่น...หวังให้ไอ้ที่คิดร้ายๆ ในหัวเป็นการตีตนไปก่อนไข้แล้วกัน! ส่วนเพชรน้ำหนึ่งที่ได้ยินพระเพลิงถามแบบนั้น เจ้าตัวก็เหมือนจะรู้ ดวงตาคมจึงฉายแววร้อนรนทันที รีบติดต่อบอดีการ์ดของตัวเอง

พระเพลิงวางโทรศัพท์ลง ก่อนจะหันมองหน้าเพชรน้ำหนึ่ง คนอื่นๆ ต่างก็สงสัยกับพฤติกรรมของสองคนนี้

“มีรายชื่อคุณขวัญตอนเข้างาน แต่ไม่มีใครเห็นตัวเธอ” เอ่ยเสียงเย็น

“เธออยู่กับอัณณ์!” เพชรน้ำหนึ่งลุกขึ้น มือคว้ากุญแจรถรีบวิ่งออกไปทันที เช่นเดียวกับพระเพลิงและคนอื่นๆ ที่ต่างมีสีหน้าร้อนรน

“เว ตำลึง ปาย อยู่นี่ บอกคุณพ่อ คุณแม่ด้วยว่าเกิดอะไรขึ้น!” พระเพลิงกุมมือแฟนตัวน้อย สีหน้าอีกฝ่ายซีดขาว แววตาร้อนรนเป็นห่วงอัณณ์ฉายชัด

“พี่เพลิงไม่ต้องห่วง ผมช่วยดูให้ ฝากอัณณ์ด้วยพี่!” เวรับคำอย่างร้อนใจ

“อืม...” พวกเขาสี่คนต่างตรงดิ่งไปที่รถหรูซึ่งจอดอยู่ในโรงรถ ปกติเพชรน้ำหนึ่งไม่ชอบใช้รถเตะตาพวกนี้ แต่รถเหล่านี้เครื่องแรงและเวลานี้เขาต้องการความเร็ว!

“กล้องจับภาพคนคล้ายเธอที่ขึ้นไปคอนโดชั้นของเกรย์ แต่ยังไม่ลงมา” เพชรน้ำหนึ่งหักพวงมาลัยเต็มแรง พระเพลิงที่นั่งข้างๆ กำลังขอให้คนของเพื่อนช่วยขึ้นไปดูก่อนพวกเขาจะไปถึง

“ว่าแล้วว่าเจ้าดื้อน่ะเหรอจะไม่ตอบไลน์กู! ยายผู้หญิงคนนั้นต้องทำอะไรกระต่ายกูแน่ๆ” น้ำชางึมงำ สีหน้าหงุดหงิด ร้อนใจ

พวกเขาน่าจะคิดได้...อย่างเกรย์น่ะเหรอจะเมินน้ำชา แล้วเด็กดื้อที่ไม่ชอบให้คนอื่นเห็นตัวเองอ่อนแอน่ะเหรอจะอยากให้พี่อัณณ์ไปดูแล เกรย์ชอบทำตัวเข้มแข็งและไม่เป็นอะไรต่อหน้าพี่ชายจะตายไป

 

คนที่ส่งไลน์มาเป็นคนอื่น!

 

“เธอต้องการอะไรจากอัณณ์!” เพชรน้ำหนึ่งเหยียบคันเร่งจนมิด หักพวงมาลัยจนสุด แซงซ้ายขวาอย่างชำนาญ ตอนนี้จะผิดกฎจราจรหรือผ่าไฟแดงก็ช่างเถอะ  บ้านเขามีปัญญาจัดการ!

“พี่คิดว่าเรื่องที่ดิน แต่เท่าที่ฟังจากคุณโลคัส...เธอแค่อยากทำลายอัณณ์ อยากทำลายพี่ อยากทำลายเกรย์” พระเพลิงว่า น้องชายของเขาไม่ใช่คนที่รังแกได้โดยง่าย พระเพลิงสอนศิลปะป้องกันตัวน้องชายมากับมือ รู้ว่าอัณณ์รับมืออะไรได้ไม่ได้...แต่นั่นในกรณีคนปกติ

 

ไม่ใช่ผู้หญิงที่กำลังคลั่ง...และเกลียดอัณณ์เข้ากระดูกแบบนั้น!

 

“ถ้าอัณณ์เป็นอะไรไปแม้แต่ปลายก้อย...ผมจะทำให้เธอเจ็บยิ่งกว่า!” เพชรน้ำหนึ่งเอ่ยเสียงเย็นจัด ใบหน้ามีแต่ความเย็นชา มือใหญ่กำพวงมาลัยแน่น เขาไม่สนว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็นแม่ของอัณณ์หรือไม่ ถ้ากล้าแตะต้องอัณณ์ของเขา...ต้องชดใช้อย่างสาสม!

“ใจเย็นไอ้เพชร” ช้างเอ่ยปราม ในรถตอนนี้คนที่ใจเย็นสุดก็คือเขานี่ล่ะ...เพราะไอ้ชามันก็กำลังทำหน้าถมึงทึงห่วงกระต่ายดื้อของมันที่ไม่รู้ป่านนี้จะถูกผู้หญิงน่ากลัวคนนั้นทำอะไรเอาบ้างหรือเปล่า...ไม่สิ...ยังมีพี่เพลิงอีกคนที่ใจเย็น

 

แต่ความใจเย็นของจอมมารคนนี้เป็นความใจเย็นที่น่ากลัวเกินไป...

ไอยราได้แต่หวังว่า...พี่อัณณ์กับเกรย์จะปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนนะ เพราะหากว่ามีรอยแม้เพียงนิดเดียว...คุณขวัญคนนั้น...จบไม่สวยแน่ๆ!





“เกรย์!” ผมเอ่ยอย่างตกใจเมื่อถูกดึงเข้ามาในห้องความเย็นวาบสัมผัสผิวกาย และเห็นร่างเกรย์นอนนิ่งอยู่บนเตียง ใบหน้าขาวๆ นั้นแดงจัดราวคนเป็นไข้สูง เสียงหอบหายใจแผ่วๆ ทำให้ผมสะบัดมือคุณขวัญแล้วตรงไปดูน้องทันที พอวัดอุณหภูมิที่หน้าผาก็พบว่าร้อนจนผมสะดุ้ง


ไข้สูงขนาดนี้...แต่ในห้องยังเปิดแอร์เย็นจัด!

นี่มันตั้งใจทรมานกันชัดๆ!


“เกรย์” ผมเรียก ตบแก้มน้องเบาๆ ดวงตาสีฟ้าปรือขึ้นมามองผมอย่าง ยากลำบาก แววเสียใจปรากฎชัดในดวงตาคู่นั้น...

“พี่อัณณ์” เสียงเกรย์แหบแห้งมาก “ผม...ผม...ขอ...โทษ” และน้ำตาก็ไหลออกมาจากดวงตาของน้องจนผมเห็นแล้วได้แต่กัดปากตัวเอง เกรย์ขอโทษ...ที่ตัวถูกใช้เป็นเหยื่อล่อผมออกมานี่ และคนทำ...ก็เป็นแม่ของเรา!

“คุณต้องการอะไร! ทำไมทำกับน้องแบบนี้ น้องไม่สบายอยู่นะครับ!!” นี่เป็นครั้งแรกที่ผมโมโหอะไรได้มากขนาดนี้ ผมโมโหคุณขวัญและโกรธเธอมาก! ทำแบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับจะฆ่าน้องเลยนะ!

“คิกๆ แม่ทำอะไรเหรอจ๊ะอัณณ์ลูกรัก...แต่แหมๆ เป็นห่วงเป็นใยกันแบบนี้ดีจังเลยนะ แม่ล่ะปลื้มมาก จริงไหมเกรย์พี่เขาเป็นห่วงลูกมากเลย” คุณขวัญปิดปากหัวเราะ เอ่ยเสียงหวานแย้มยิ้มสวยงามน่ามอง แต่ผมไม่อุ่นใจเลยสักนิด!


ยิ่งเธอเป็นแบบนี้ยิ่งน่ากลัว!


ผมปรายตามองไปรอบๆ ในห้องนอกจากเราสามคนแล้ว ยังมีผู้ชายท่าทางน่ากลัวอีกเกือบสิบคน ดูก็รู้ว่าคนพวกนี้คุณขวัญจ้างมา...

“ต้องการอะไรครับ” ผมพยายามใจเย็น คิดถ่วงเวลา มือถือที่แผดเสียงร้องถูกคนของคุณขวัญตะครุบไว้และโยนลงไปด้านล่าง ถ้าผมไม่รับสาย...เจ้าแมวต้องสงสัยแน่ๆ และไม่ว่ายังไง...น้องต้องมาดู ผมแค่ต้องทำยังไงก็ได้...ถ่วงเวลาให้นานที่สุด


ผมเชื่อ...เชื่อว่าเพชรจะมา...

น้องเป็นแมวติดเจ้าของ


“ที่ดินของพ่อ...”

“ฉันไม่ต้องการที่ดินบ้าบอนั่น!!” คุณขวัญตะคอก ท่าทางเปลี่ยนไปราวคนละคน ก่อนเธอจะกลับมายิ้มแย้มงดงาม มือแตะแก้มผมและกรีดเล็บยาวสีแดงบนแก้มผมช้าๆ...มันแสบมากและ...เจ็บไม่น้อยทีเดียว

“หน้าตาลูกไม่เหมือนเขา เป็นเพลิงที่คล้ายเขามากกว่า แต่นิสัยลูกเหมือนเขามากจริงๆ”


เขาที่เธอพูดถึง...ก็คือพ่อ


ผมแค่นยิ้ม อารมณ์ความรู้สึกตีกันมั่วไปหมด อดที่จะเอ่ยประชดออกมาไม่ได้ “คุณยังจำได้อยู่อีกเหรอ...ว่าพ่อผมเป็นยังไง!”

“ตายแล้ว โมโหเหรอจ๊ะ” คุณขวัญหัวเราะอย่างสะใจ จิกตามองผม...ภายในดวงตาของเธอไม่มีความรัก...มีแต่ความเกลียดชัง ถึงจะรู้ก็เถอะ...แต่พอเห็นชัดๆ แบบนี้ ผมกลับเจ็บเหลือเกิน...เจ็บปวดภายในหัวใจไปหมด


แม่...ไม่เคยรักผมเลย...

ผมเป็นลูกที่เธอไม่ต้องการให้เกิดมา...


“ทำไมฉันจะจำไม่ได้! ไอ้ดิน! ไอ้ผู้ชายที่ทำให้ชีวิตของฉันตกต่ำ! ทำให้ฉันไม่สวย ไม่เด่นดัง! ทำให้ฉันต้องถูกตราหน้านินทาจากคนอื่น!” เธอบีบแก้มผมจนปลายเล็กจิกลงบนผิว ความรู้สึกเสียใจที่ท่วมท้นทำให้ผมลืมจะปัดป้อง...ได้แต่ปล่อยให้เธอทุบตีตามใจ

“เพราะมัน เพราะพวกแก!! แกกับพี่ไม่สมควรเกิดมา! สมควรตายๆ ไปซะ!!” คุณขวัญหวีดร้อง ก่อนจะหัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่ง ประโยคที่เคยได้ยินตอนเด็ก...พอมาได้ยินยามนี้...ก็ทำให้หัวใจแตกสลายไม่แพ้กัน


กับเด็กคนหนึ่ง...ลูกคนหนึ่งที่รับรู้ว่า...

แม่ไม่เคยรัก ไม่เคยต้องการให้เกิดมา...ในสายตามารดาผู้ให้ชีวิต...พวกเขาเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่ทำให้เธอตกต่ำ


“ทำไม...” ผมเอ่ยเสียงพร่า สะกดกั้นน้ำตาไม่ไหว เคยคิดว่าตัวเองเข้มแข็งพอแล้ว เคยคิดว่าเผชิญหน้ากับ ‘แม่’ ได้แล้ว แต่ตอนนี้...ไม่ใช่เลย...


คำพูดจากปาก ‘แม่’ ฆ่าผมทั้งเป็น!


“ฉันเกลียดพวกแก เกลียดพวกแกที่ทำลายชีวิตฉัน ทั้งไอ้ดิน ทั้งพวกแกพี่น้อง ทั้งไอ้เด็กบ้านี่ เกลียด!!” คุณขวัญแสยะยิ้ม เดินไปนั่งบนเตียง ผมขยับตัวทันที


เธอจะทำอะไรผมก็ได้...แต่ไม่ใช่เกรย์ น้องไม่สบายขนาดนี้ ถ้าถูกกระทบกระเทือนจิตใจอีก...


“จับลูกชายฉันให้นิ่งๆ สิฉันจะดูลูกชายคนเล็กสักหน่อย” เมื่อคุณขวัญออกคำสั่ง คนของเธอก็ตรงเข้ามาขวางผมทันที ผมเบี่ยงตัวหลบ ใช้ศอกตอบโต้ และหมุนตัวถีบอีกคน เมื่อเห็นผมต่อสู้พวกเขาจึงเริ่มรุมกันเข้ามา ผมสอดสายตา...คนพวกนี้ไม่ใช่คนบ้านเพชร เพราะบอดีการ์ดสกุลกุสลามีเอกลักษณ์ที่จำได้ติดตา และไม่น่าจะใช่คนของพ่อเกรย์ด้วย...คุณขวัญเธอคงจ้างมาโดยเฉพาะ จะให้รับมือพวกเขา...ผมคนเดียว...ไม่ไหวแน่ๆ 

“จุ๊ๆ ฝีมือดีจริงๆ เลยนะจ๊ะอัณณ์...แต่หยุดดีกว่านะจ๊ะ แม่กลัวมือตัวเองสั่นเพราะห่วงลูก แล้วจะเผลอทำ ‘นี่’ หล่นใส่น้องชายลูกนะจ๊ะ” ผมที่กำลังสวนหมัดใส่หยุดชะงักทันที เพราะ ‘นี่’ ที่คุณขวัญพูดและชูขึ้นคือมีดปลายแหลม น่ากลัว และเพราะผมหยุดชะงักแต่หมัดอีกฝ่ายไม่หยุดดังนั้นจึงกระทบหน้าผมจัง! 

“อึก!” หน้าผมชาวาบ ในปากรับรู้กลิ่นสนิมเหล็ก ร่างถูกกดให้นั่งบนเก้าอี้โดยคนสองคนที่ดูจะแค้นผมไม่น้อย แรงที่กดนั้นจึงหนักจนไหล่ผมเจ็บไปหมด

“พี่อัณณ์!” เกรย์ส่งเสียงร้อง แต่ร่างน้องก็ถูกคุณขวัญกดลงไปบนเตียงอย่างไม่ปราณี เกรย์ป่วยไข้สูง หากปกติแรงผู้หญิงมีหรือจะทำแบบนี้ได้ แต่ห้องนี้เปิดแอร์เย็น แถมน้องก็หอบหายใจหนักมาก...


คล้ายจะไม่ไหวแล้ว...


“ว่าง่ายๆ ค่อยดีหน่อย” คุณขวัญนั่งไขว้ห้าง ไล้ปลายมีดไปยังแก้มเกรย์ “เป็นห่วงกันจังเลย” 

“อย่าทำอะไรน้อง! เกรย์เป็นลูกชายคุณนะ!” ผมเอ่ยอย่างร้อนรน

“ลูกชาย? ฮะๆๆๆ” คุณขวัญหัวเราะ ก่อนจะหรี่ตามองผมคล้ายผมเป็นคนโง่เง่าเสียเต็มประดา “รู้ไหม...ฉันเกลียดพวกแกที่เกิดมา ทำให้ฉันไม่สวยสง่าเหมือนเจ้าหญิงอย่างที่เคยเป็น ดังนั้น...ฉันจึงหาวิธีที่ทำให้ตัวเองมีลูกไม่ได้อีก มารหัวขนที่ทำให้ฉันตกต่ำ ฉันไม่ต้องการ!”

“แม่...” เกรย์ครางเสียงแผ่ว ดวงตาสีฟ้าฉายแววรวดร้าว ทั้งไม่เข้าใจ ทั้งสับสน ในขณะที่ผมกำลังคิดได้ถึงเรื่องบางอย่าง...

“โลคัสเคยรักฉัน แต่เขารักผู้หญิงคนหนึ่งมากกว่า นังเฮเลน่าที่ไร้เดียงสาและน่าหมั่นไส้สมควรตายๆ ไปนั่น!” คุณขวัญจับใบหน้าเกรย์ ก่อนจะจิกเล็บลงไปแรงๆ ผมใช้แรงต่อต้าน พลิกมือ กดจุดที่แขนบนไหล่และกระชากร่างคนที่กดตัวผมไว้มาชนกันก่อนจะผุดไปนั่งข้างเตียง ปัดมือคุณขวัญออกและดึงร่างเกรย์มารวบกอดไว้!

“ผมจะไม่ขยับหรือทำอะไร แต่พวกคุณห้ามเข้าใกล้เขา!!” ผมเอ่ยเสียงเย็น ผิวน้องร้อนไปหมด ไข้ขึ้นสูงกว่าเดิมอีกแน่ๆ ผมร้อนใจจริงๆ แล้ว...อุณหภูมิขนาดนี้...เกรย์อาจช็อคได้!

“คิกๆ เป็นพี่น้องที่น่ารักกันจังเลยนะจ๊ะ อัณณ์กับเกรย์เนี่ย” ท่าทางคุณขวัญเปลี่ยนไปอีกแล้ว จากผู้หญิงที่กราดเกรี้ยวเมื่อครู่ เป็นหญิงสาวผู้มีรอยยิ้มอ่อนหวานน่ามอง “แม่ล่ะปลื้มจริงๆ”

ก่อนเธอจะแสะยิ้ม “เกรย์เป็นเด็กดีและรักแม่มาก แม่ละดีใจจริงๆ แต่ว่านะจ๊ะ...” คุณขวัญหัวเราะเสียงหวาน เอ่ยเบาๆ ผมส่ายหน้าขอร้อง รู้ว่าเธอจะพูดอะไร แต่เห็นเธอไม่ฟังและกำลังมองอย่างสนุกสนาน ก็ได้ยกมือขึ้นปิดหูเกรย์ ไม่ให้น้องรับฟัง...


เกรย์ไม่มีทางรับเรื่องนี้ได้...น้องถูกทำร้ายจิตใจทั้งๆ ที่ป่วยขนาดนี้...ผมกลัวเหลือเกิน!  


“ฉันไม่ใช่แม่ของแก! และผู้ชายที่แกชื่นชมนักหนา อย่างไอ้อัณณ์กับไอ้เพลิง ก็ไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ ของแก!! แกมันเด็กที่ไม่มีใครรัก ไม่มีใครสนใจ ฮะๆๆ เป็นเด็กไม่มีใคร! น่าสงสารจริงๆ น่าสงสาร!!  ฮะๆๆ!”





ผู้หญิงคนนี้สมควรไม่รอดจริงๆ ค่ะ...ในความเครียดก็มีความขำอ่ะ  จริงของพี่อัณณ์นะคะ เพชรเป็นแมวติดเจ้าของ 555 คนอ่านหลายคนตกใจน้องแมว 555 สารภาพว่าคนเขียนก็ตกใจค่ะ...น้องชื่ออัลเบิร์ตค่าาา เป็นเจ้าเหมียวหน้าเหวี่ยงที่แสนเกรี้ยวกราด แต่นางน่ารักนะคะ ^_^

โน้ตบุคคนเขียนคีย์บอร์ดพังต้องส่งร้าน มาอีกทีวันเสาร์เลยนะคะ งืออออ นางชราแล้วต้องส่งศูนย์บ่อยๆ 

เรื่องคำผิดหากเจอทักได้นะคะ ช่วงนี้คนเขียนวุ่นวายกับหลายอย่าง แต่จะแก้แน่นอนค่ะ รวมถึงอาจแก้ไขเนื้อหาบางส่วนด้วย อ้ะ...เดี๋ยวคราวหน้าจะอัพเจ้ากระต่ายด้วยค่ะ ????

ช่วงนี้ฝนตกหนัก ใกล้เข้าหน้าฝนแล้ว...น้องๆ บางคนก็เปิดเทอมกันแล้ว อย่าลืมดูแลตัวเองและรักษาสุขภาพกันนะคะ


สำหรับวันนี้...ฝันดีและราตรีสวัสดิ์ค่ะ ????????


16/05/61





คนอ่านส่วนมากคาดเดากันถูกนะคะ ว่าไม่ใช่ฝีมือน้องเกรย์...5555 ฝีมือคุณขวัญนาง อ่านเมนท์แล้วขำ ทุกคนหมั่นไส้นางจริงๆ ไม่รู้ว่านางจะรอดไหม...เจ้าแมวเกรี้ยวกราดหนักมาก พี่เพลิงด้วย

คนเขียนกำลังจะเดินทางอีกแล้ว ถ้าไม่เหนื่อยเกินไปวันอังคารตอนเย็น หรือไม่ก็วันพุธเจอกับอีก 50% ที่เหลือนะคะ

ช่วงนี้รักษาสุขภาพด้วยนะคะ อากาศแปรปรวนเหลือเกิน เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวฝน ไม่เห็นใจคนเป็นภูมิแพ้เลย งืออออ ขอบคุณสำหรับกำลังใจ คอมเมนท์ ทุกความเห็นและคำติชมนะคะ ทุกครั้งที่ได้อ่าน...รู้สึกดีมากจริงๆ ทำให้ยิ้มและมีกำลังใจเขียนต่อๆ ไป ขอบคุณมากๆ นะคะ ^_^

สำหรับคืนนี้...ราตรีสวัสดิ์ และฝันดีนะคะ


 

NOTE : * EIA ย่อมาจาก  Environmental Impact Assessmen การทำรายงานวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม เป็นการศึกษาเพื่อคาดการณ์ผลกระทบทั้งในทางบวกและทางลบจากการพัฒนาโครงการ โดยโครงการที่จะต้องทำ EIA นั้นมีประมาณ 35 ประเภท

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.008K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #3133 Bodi-Zhange (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 20:54
    มันจะยากอะไร!!!แกล้งคลานไปหมอบตรงเท้านางพอนางเผลอก้อจับนางกดไว้แล้วโยนออกนอกระเบียงไปเลยสิ!!!!!!!ว้อยยย อยากทะลุมิติเข้าไปในนั้น!!!!!!ถ้าเข้าไปได้ชั้นจะจิกๆๆให้หน้าเบี้ยวนมเบี้ยวเลย!!!!!
    #3,133
    0
  2. #3048 Airzaa1810 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 10:10
    สงสารเกร์ยอ่ะ อีนางปีศาจร้ายโรคจิต
    #3,048
    0
  3. #2841 Miki_milky (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 20:45
    ฆ่าให้ตายไปเลยผู้หญิงคนนี้
    #2,841
    0
  4. #2491 khunsom08 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 01:53
    ถ้าจะบ้าจริงๆ
    #2,491
    0
  5. #2452 AAlll (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 16:18
    รูปแมวแบบหน้ามาเฟียมากๆๆๆฮ่าๆๆๆๆ
    #2,452
    0
  6. #1917 Dead Air (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 22:56
    เราชอบเลื่อนตอนดูรูปแมวแต่ละตอนของเรื่องนี้มาก พอถึงรูปนี้ทีไร เราหัวเราะจนเหนื่อยทุกที 5555555555555555555
    #1,917
    0
  7. #1831 liver2541 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 11:44

    โอ๊ยยยยยย เกลียดดด เป็นผู้หญิงที่สมควรไปอยู่ในโรงพยาบาลอ่ะ ไม่สมควรออกมาเพ่นพ่านแถวนี้ สงสารเกรย์มาก สงสารพี่อัณณ์ด้วย คือทำร้ายจิตใจน้องอ่ะ กระตุ่ยของเจ๊ งืออออออ พี่เพลิง พี่ชา เจ้าแมวรีบๆ มาจัดการนางเลยนะเอาให้เจ็บแสบไปเลย แงงงงง

    #1,831
    0
  8. #1702 angle-wing (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 20:03
    สถานะการไม่ดีเลย เจ้าแมวรีบมาเร็ว~
    #1,702
    0
  9. #1697 JromeN (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 19:30
    จริงๆถ้าแบบกลัวไม่สวยขนาดนั้น-.,-จะมีแฟนไปทำไม//ทำลายเกรย์เกินไปน้องงงงอย่าเป็นไรเลยยยยยย
    #1,697
    0
  10. #1663 whoissheare (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 10:37
    เจ้าแมวรีบมา!!! เกรย์ต้องไม่เป็นไรนะลูกกก
    #1,663
    0
  11. #1661 SUNOBA (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 18:02
    เกรย์!!! โว้ยยยยย!!!! อีคุณขวัญ!!! เจ้าแมวรีบมาเร็ว!! พี่ชามาเร็วเจ้าดื้อจะไม่ไหวแล้ว
    #1,661
    0
  12. #1660 Ou_M10 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 16:29
    น้องเกรย์ ถ่อว้อยยยยยย ฮืออ สงสารน้อง
    #1,660
    0
  13. #1658 Nn-NTD (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 21:48
    ไม่ควรเรียกนางว่าแม่จริงๆ แงงงง สงสารเกรย์อย่ารังแกน้อง แมวรีบมาสิ อย่าช้าๆๆ
    #1,658
    0
  14. #1657 Ak3110 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 21:27
    โอ้ยยย อีบ้าเอ้ยยยย!!//อุ้ป! ขอโทษค่ะคุณแม่
    #1,657
    0
  15. #1656 minminii (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 12:18
    พานางไปโรงพยาบาลบ้าที!!!!
    #1,656
    0
  16. #1655 noowiwie (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 07:41
    โอ๊ยยย คุณแม่!!!!!! กลับโรงพยาบาลประสาทไปเถอะะะ!! อย่าทำน้องเกรย์ อย่าทำพี่อัณณ์ เดี๋ยวเจอเจ้าแมวววว
    #1,655
    0
  17. #1654 minmin96 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 07:40
    ภาพน้องแมว ไม่ต้องบรรยายถึงความเกรี้ยวกราด!!!
    #1,654
    0
  18. #1653 นางจิ้งจอก (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 06:37
    โรงบาลบ้ารอคุณ~~~~~~
    #1,653
    0
  19. #1652 DaDa Suttida (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 03:18
    อิป้านี่ขาดยากี่เดือนแล้วนะ
    #1,652
    0
  20. #1650 The white Death (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 00:36
    ณ จุดๆนี้ ไม่แคร์อะไรอิป้าประสาทแดกนั้นแล้ว(โทษค่ะ) แต่นี่สงสารทั้งน้องต่ายทั้งพี่อัณณ์มาก ห่วงน้องต่ายสุดป่วยก็ป่วยยังต้องโดนคำพูดแย่ๆมากระทบจิตใจอีก...ฮือออออ อยากโอ๋น้องสุดดดดดดTT●TT
    #1,650
    0
  21. #1649 Doublebass (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 00:28
    ป้าขวัญนี่จะปล่อยให้ตายยังสบายไป น่าจับขังให้ห้องกระจกแล้วปล่อยให้เห็นตัวเองแก่ลงไปทุกวันๆ แทน
    #1,649
    0
  22. #1648 D2999_ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 00:20
    แมวรีบมาเอาอินังคุณขวัญไปทิ้งทะเลเลย มันจะมากเกินไปแล้วนะ!! น้องกระต่ายของพี่ฮือออออ//กอด
    #1,648
    0
  23. #1647 aum sk (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 23:03
    นังขวัญ อย่าทำน้องง เดี๋ยวๆ เดี๋ยวเจอแมวกะพี่เพลิงเธอจะต้องร้องขอชีวิต
    #1,647
    0
  24. #1646 Kankanokk (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 22:55
    น้องเกรยยยย์
    #1,646
    0
  25. #1645 pick-17 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 22:45
    กลัวใจสุขภาพจิตน้องเกรย์ที่สุดแล้ว ณ จุดๆ นี้
    #1,645
    0