OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 31 : หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...27

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,089 ครั้ง
    1 พ.ค. 61







CR. TW ของคุณ Luakaaaawa




หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...27



::อัณณ์::



               นี่เป็นเพียงไม่กี่ครั้งที่ผมรู้สึกทำอะไรไม่ถูก...ตั้งแต่วันก่อนที่ถูกเจ้าแมวจับกินไปจนไร้เรี่ยวแรง...ผมไม่ได้บอกบางหรืออ่อนแอขนาดเป็นไข้ อาจเพราะเจ้าแมวขนฟูอ่อนโยนกับผมมากด้วย ยอมรับว่าเหนื่อยและเพลีย แต่การไม่ลงมาทานมื้อเช้ากับคุณพ่อคุณแม่ของเพชรโดยไม่บอกพวกท่านล่วงหน้าออกจะเสียมารยาทไปสักหน่อย ถึงพวกท่านจะไม่ว่าอะไรผมก็เถอะ

               แต่บางที...
               ไม่ลงมาเลยอาจจะดีกว่า ถ้าผมต้องเจอสายตาอ่อนโยนแกมล้อเลียนหรือคุณแม่พยายามคุยเรื่องสินสอดทองหมั้นกับผม

               เขิน...
               เขินจนหน้าจะระเบิดแล้ว!

               ยิ่งเห็นเจ้าแมวตัวต้นเรื่องนั่งเท้าคางยิ้มๆ หน้ามึนๆ เสมือนไม่ใช่ตัวก่อการร้ายผมยิ่งหมั่นไส้ 
               ดังนั้นวันหยุดของผมที่บ้านเพชรจึงผ่านมาอย่าง...น่าอายมาก!


               "อัณณ์...ผมจะมารับนะ" เจ้าแมวส่งผมหน้าตึกเรียนแล้วเลื่อนกระจกโผล่หน้ามาบอก ใบหน้าหล่อๆ มึนๆ ยังเรียกสายตาคนรอบข้างได้ดี
               "ครับ...เพชรก็ตั้งใจเรียนนะ อย่าแอบหลับล่ะ"
               "งื่อ! ผมเก่ง" เจ้าแมวไม่รอช้าที่จะชมตัวเอง "ผมจะโทรฯ มา"
               "ครับ"
               "ถ้าอัณณ์รับช้า...จะฟัดเลย" ดูทำ หาเรื่องรังแกผมได้ตลอด พอปล่อยเข้าหน่อยแล้วกลายเป็นได้ใจ

               อืม...สงสัยต้องปรามกันบ้างแล้วล่ะครับ ผมเป็นทาสแมวก็จริง แต่ต้องมีวิธีกำราบแมว หากถูกครองโลกขึ้นมาแล้วจะลำบาก

               ผมหัวเราะไม่ตอบเจ้าแมว โบกมือให้น้องก่อนจะเดินเข้าไปในตึกเรียน ตำลึงซีร็อกซ์ชีทเรียนให้ผมกับเวเรียบร้อยแล้ว 
               "หือ?" ผมเลิกคิ้ว หัวเทาๆ ที่ยืนเหม่อมอยู่แถวบันไดนั่นมัน "เกรย์..." ผมทัก เจ้าของชื่อสะดุ้งก่อนจะหันมามองผมแล้วยิ้ม
               ผมขมวดคิ้ว เกรย์ดูเปลี่ยนไป น้องผอมลง ใบหน้าคล้ำหมอง ดวงตาบวมช้ำเหมือนคนผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก แล้วไหนจะรอยแผลเหมือนถูกข่วนตามผิวขาวๆ นั่นอีก

               เกิดอะไรขึ้นกัน!

               "มีอะไรหรือเปล่าครับ?" ปกติหากไม่ใช่เรื่องใหญ่จริงๆ เจ้าเด็กซึนคนนี้จะไม่มาหาผมหรอก ผมรู้ว่าน้องปลื้มผมกับพี่เพลิงมาก แต่พวกเราต่างก็มีกำแพงในใจ จะให้ไปมาหาสู่กันเหมือนปกติ...จึงค่อนข้างยาก
               "ผม..." เกรย์ชะงัก มองผมก่อนจะยีหัวตัวเอง "ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน...เมื่อเช้าทะเลาะกับเธอ ผมไม่รู้จะไปหาใคร ต้องมาเรียนด้วย เลยมานั่งรอพี่อัณณ์"

               'เธอ' ที่ว่าคงไม่พ้นคุณขวัญ
               และท่าทางเกรย์ก็ไม่ต่างอะไรกับเด็กหลงทางเลย...ผมถอนหายใจ วันนี้มีเรียนคลาสใหญ่และห้องใหญ่ด้วยดังนั้นเข้าเรียนสายสักหน่อย...คงไม่เป็นไร

               ผมกดโทรศัพท์ส่งข้อความบอกเวกับตำลึงว่าจะเข้าสาย ก่อนจะพาเกรย์เดินไปด้านหลัง นั่งริมบ่อน้ำ

               เกรย์ตอนนี้...ผมไม่กล้าปล่อยให้น้องอยู่คนเดียว

               "มีอะไรเล่าให้พี่ฟังไหมครับ?" ผมถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
               เกรย์มองหน้าผม "ผมรู้ว่าไม่ควรพูด แต่ได้เจอพี่อัณณ์ ผมรู้สึกว่า...พี่จะเข้าใจผม วันก่อนแม่อาละวาดเรื่องพี่กับพี่เพชร อารมณ์เสียมาหลายวันแล้วด้วย พอเห็นผมเลยยิ่งอารมณ์ไม่ดีมากขึ้น" น้องเล่าเรื่อยๆ แต่มือนั้นสั่นเทา 
               ผมปรือตาลง บีบมือเกรย์แน่น

               ไม่รัก ไม่ใส่ใจ...ทำร้ายจิตใจและร่างกาย
               ชัดเจนว่าแผลบนแขนเกรย์เกิดจากรอยเล็บของผู้หญิง บางรอยนั้นจิกแน่นจนเขียวช้ำ ยิ่งน้องเป็นคนขาวมันเลยเห็นชัด

               "ผมรักเธอ...เธอเป็นแม่ของผม แต่ทำไม...ทำไมเธอไม่เคยรู้เลย" น้องกลั้นสะอื้น ตาสีฟ้ารื้นน้ำตาแต่เจ้าตวดูจะพยายามไม่ให้มันไหลออกมา

               ผมยิ้มปลอบรวบร่างเจ้าเด็กซึนเข้ามากอด
               ต่อหน้าผมจะเข้มแข็งไปทำไมกัน...ไม่อยากให้พี่ชายอย่างผมคิดว่าตัวเองอ่อนแอล่ะสิ

               เกรย์น่ะน่าสงสารกว่าผมมากจริงๆ น้องสร้างเกราะป้องกันตัวเองให้ห่างจากคนอื่น...

               "เกรย์...พี่จะบอกเราแค่ว่า...รักตัวเองบ้างเถอะนะ"

              คุณขวัญเธอไม่คู่ควรกับความรักที่งดงามเหล่านี้
คนที่เห็นแก่ตัวและรักใครไม่เป็นอย่างเธอ...

               เกรย์เงยหน้ามองผม ตาแดงๆ จากการร้องไห้ฉายแววแปลกใจก่อนจะหลุดยิ้มออกมา "พี่พูดเหมือนพี่ชา...พี่ชาบอกให้ผมรักตัวเอง"
               ผมหัวเราะลูบหัวยุ่งๆ ของน้อง พอจะรู้จากเจ้าแมวมาบ้างล่ะว่าน้องชาชอบเลี้ยงกระต่าย และสนใจเกรย์มาก จากที่ไปเดินตลาดด้วยกันวันนั้นผมพอดูออก
               "น้องชาเขาเป็นคนดีนะครับ" อย่างน้องเพื่อนแมวก็ต้องดีมั้งนะ...
               "ผมรู้" เกรย์พยักหน้าหงึกหงัก "พี่ชาเป็นดอกทานตะวันที่เจิดจ้า พี่มองหน้าผมแบบนั้นทำไม...อะ...อะไรเล่า!" คนที่เพิ่งร้องไห้เมื่อกี้ทำตาโต ก่อนจะขึงตาใส่ผมพร้อมหน้าที่แดงไปด้วย
               "ผมไม่ได้ชื่นชมพี่เขานะ! ไม่เกี่ยวเลย!"

               เนี่ย...เด็กบางคนพูดออกมาเองหมดแล้ว ผมไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง
               ตลกจริงๆ

               "ครับๆ ตามที่เกรย์ว่าเลย"
               "ฮึ่ม! ทำไมพี่อัณณ์ถึงกวนประสาทเป็นแล้วนะ ต้องเพราะพี่เพชรแน่ๆ พี่อัณณ์อ่อนโยนใจดี ต้องเพราะแมวของพี่แน่ๆ พี่เพชรตัวดี!" ดูจะมีคดีกับเจ้าแมวไม่น้อยนะเนี่ย
               "พี่เพชรน่ะขี้อวด ขี้หวง เห่อที่สุด วันก่อนเอาป้าวปั้นฝีมือพี่อัณณ์มายั่วผมด้วย! ให้กินชิ้นเดียวเพื่อโม้ ดูทำสิ อ้ะ!" เกรย์ทำตาโตก่อนจะเหลียวมองไปรอบๆ เหมือนกำลังหาอะไร
               "พี่เพชรติดสินบนไม่ให้ผมฟ้องพี่...ลืมเรื่องที่พูดไปนะครับ! เดี๋ยวแมวของพี่จะเอาอุ้งมือมาข่วนผม!"
               ผมได้แต่ส่ายหน้าขำๆ เอาเถอะ...เห็นคนซึมเมื่อกี้ร่าเริงขึ้นก็ดีใจแล้ว ตอนแรกคิดว่ากับน้องชายต่างพ่อคนนี้คงเข้ากันไม่ได้ อาจเพราะผม...เคยคิดว่าเกรย์ได้ความรักจากเธอ...รักของแม่ที่ผมไม่เคยได้

               ผมเลยรู้สึก...อิจฉา
               พอรู้จักกัน...รู้ว่าน้องเจอยิ่งกว่าผม...เกรย์เหมือนไม่มีใคร
ถึงเคยบอกว่าตัวเองมีพี่เพลิงเป็นพี่ชายคนเดียว ไม่มีน้องที่ไหน
แต่การมีกระต่ายดื้อๆ ตัวหนึ่งมาเป็นน้องชายอีกคนก็ไม่เลวร้ายหรอก

               "นี่ถ้าแมวของพี่มาได้ยินต้องเตะผมลงบ่อน้ำแน่ๆ"
               "ถ้าอย่างนั้นพี่คงลงไปช่วยเกรย์ไม่ได้หรอกนะครับ เพราะว่าพี่เองก็ว่ายน้ำไม่เป็นเหมือนกัน"
               "ฮะๆ จริงด้วย มีแต่พี่เพลิงที่ว่ายน้ำเก่ง ดีจัง...ผมจะเรียนว่ายน้ำล่ะ!"
               "อืม...พี่ก็คิดอยากเรียนนะ แต่ว่ายไม่เป็นไปแล้วเลยค่อนข้างขี้เกียจ ถ้าเกรย์อยากเรียนลองให้น้องชาสอนดูสิ เพชรบอกพี่ว่าน้องชาว่ายน้ำแข็ง"
               เกรย์หันมาทำหน้าน่ามันเขี้ยวใส่ จนผมอดไม่ได้ที่จะบีบแก้มน้องไปมา
     
               อืม...นุ่มๆ หยุ่นๆ เพลินมือดีจัง

               "อื้อ! อี้อัณณ์" ไอ้ตาวาวๆ สีฟ้านั่นกับการเม้มปากเน่นๆ ทำให้อยากรู้สึกแกล้งต่อไปอีก แต่ผมคิดว่าเราคงต้องแยกกันไปเข้าเรียนแล้วล่ะครับ 
               "ฮึ่ม!" เกรย์ลูบแก้มตัวเอง มองผมอย่างกล่าวหาแต่พอผมยื่นมือไปลูบหัวเจ้าตัวก็หาย

               เลี้ยงง่ายจริงๆ

               "ไปเข้าเรียนได้แล้วครับ บ้านพี่เรารู้ว่าอยู่ตรงไหน...อยากมาเมื่อไหร่ก็มาแล้วกัน" เกรย์ทำตาโตก่อนจะยิ้มกว้าง ยิ้มทั้งปากทั้งตา

               ถ้ายิ้มอย่างนี้...คงไม่มีใครหาว่าน้องเป็นเด็กเกเรหรอก

               "ขอบคุณครับพี่อัณณ์!"
               "ไม่เป็นไร เราเป็นน้องชายของพี่"
               เกรย์ยิ้มท่าทางดีใจที่ได้รับการยอมรับจากผม ดูดีด๊าจนน่าขำจริงๆ
                    ผมส่ายหน้าตอบไลน์ตำลึงว่ากำลังจะขึ้นไปเรียน ดีนะอาจารย์ยังไม่เข้า ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ

                    เรื่องของคุณขวัญ...เห็นทีต้องรีบจัดการให้เรียบร้อยเสียแล้ว ผมไม่อยากเจอเธอ ไม่อยากเผชิญหน้ากับเธอแม้แต่เพียงครั้งเดียว เคยคิดว่าต่างคนต่างอยู่ก็ดีแล้ว เธอมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตผมกับที่ดินของพ่อก็ทำไป เพราะพี่เพลิงดูแลผมได้...

                    แต่ผมปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้แล้ว...ไม่อย่างนั้นจะไม่ใช่แค่ผมที่ต้องเสียใจเพราะเธอ แต่เกรย์อาจต้องจิตใจแหลกสลายไปด้วย...วันนี้น้องมีผมคอยปลอบโยน อาจมีน้องชาช่วยปลอบ แต่พวกเราไม่ได้อยู่กับน้องตลอดเวลา

                    ผมเคยหนีเธอเพราะความอ่อนแอของตัวเอง...แต่ผมจะไม่หนีอีกแล้ว 


                    อัณณ์หมุนตัวเดินเข้าตึกเรียนโดยไม่รู้ว่าการพูดคุยของสองพี่น้องมีใครบางคนแอบฟังอยู่ แรกเริ่มเดิมทีแค่เห็นเด็กนั่นตอนเดินผ่าน แต่ไม่คิดว่าจะมาได้ยินเรื่องที่น่าสนใจแบบนี้

                    ริมฝีปากเรียวสวยนั้นกรีดรอยยิ้มหวาน...ดวงตาทอแววร้ายกาจ
 





          "อัณณ์ว่าอะไรนะ!" เจ้าแมวทำเสียงแข็งหน้าตึง เมื่อผมบอกว่าจะไปเจอคุณขวัญ ใบหน้ามึนๆ นั้นบึ้งตึงริมฝีปากก็เบ้ออก แถมยังกอดอกมองผมราวกับไปทำความผิดร้ายแรงมา

           ดูทำท่าทาง....เป็นแมวราชาจริงๆ...

          "ถ้าไม่ไปเจอแล้วเรื่องก็ไม่จบน่ะสิครับ...พี่อยากใช้ชีวิตสงบๆ นะ" ผมนั่งทำ Power Pointe วิชาสัมมนาอยู่ โชคดีที่เพชรช่วยแปลให้ผมเลยมีเวลามานั่งตกแต่งงานนำเสนอให้สวยงาม จนเวกับตำลึงบ่นอิจฉาผมหลายรอบมาก
          "อัณณ์ดื้อ..." เจ้าแมวบ่น ทำราวตัวเองอายุมากกว่า
           ผมยิ้ม "ไม่อย่างนั้นเพชรต้องให้คนของเราคอยดูแลพี่ตลอด ไม่ดีหรอกครับ"
           "ไม่เห็นเป็นไรเลย แฟนคนเดียว ผมดูแลได้ ให้เฝ้าอัณณ์ทั้งชีวิตผมก็ทำได้" เจ้าแมวยังไม่เลิกทำหน้าบึ้ง ไม่รู้ว่ารู้ตัวไหมนะ ว่าไอ้หน้าบึ้งๆ นั่นน่าเอ็นดูมาก จนคนที่นั่งโต๊ะข้างๆ ต้องยกมือถือมาถ่ายรูป
            "พี่รู้ว่าแมวของพี่น่ะป๋ามาก" ดูมีการพยักหน้ายอมรับอีก "แต่ปัญหาบางอย่าง ความเสียใจบางเรื่อง ถ้าไม่ตัดมันออกให้จบสิ้น ปล่อยให้ค้างคา...ก็ไม่ค่อยดีมั้งครับ" 
            "เฮ้อ!" เพชรถอนหายใจ "ก็ได้ครับ...ผมเป็นแมวที่ดี เชื่อออัณณ์"
            ผมยิ้มยกมือลูบหัวน้องเบาๆ ซึ่งเจ้าแมวก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีเอียงหัวให้ลูบด้วย
          "อัณณ์ดื้อ...ผมจะไปด้วย"
          "ครับ?" ผมเลิกคิ้ว เมื่อเห็นน้องทำหน้าจริงจัง
          "ผู้หญิงคนนั้นนิสัยไม่ดี ผมไปด้วย"
          "ที่จริง...พี่ก็ไม่ยอมให้ใครมารังแกง่ายๆ หรอกนะครับ" แต่ในใจผมก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน...แต่ไหนแต่ไรมาผมปล่อยให้คุณขวัญลงมืออยู่ฝ่ายเดียวตลอดจริงๆ เมื่อก่อนหากเธอตีผม ผมก็ไม่สนใจ

           มันมีความรู้สึกที่ว่า...ไม่อยากตอบโต้เธอ...
           เธอเป็นแม่...ของผม เป็นคนเกิดผมมา

          "หึ!" เพชรทำสีหน้าไม่เชื่อ "ผมรู้จักอัณณ์ดี อัณณ์ใจดี อัณณ์น่ารัก อัณณ์เป็นเจ้าของแมว"

           คำชมสินะ...ใช่ไหมครับ?

          "ผมไม่ปล่อยให้เธอทำร้ายอัณณ์หรอก..."
          "ได้ครับ ถ้าพี่ไปไหนพี่จะรายงานเพชรทุกครั้งตกลงไหมครับ"

            ไม่รู้ว่ามีแฟนหรือมีแมวที่หวงเจ้าของสุดๆ กันแน่นะ

            "พี่เพลิง?"
            "พี่บอกพี่เพลิงแล้ว พี่เพลิงเชื่อการตัดสินใจของพี่ แต่ก็พูดว่าไปไหนให้พาเพชรไปด้วย ตอนนี้ไปจัดการธุระที่กรุงเทพฯ ครับ"
             พี่ชายเคารพการตัดสินใจของผมเสมอมา ไม่ว่าเมื่อไหร่...พี่ชายก็อยู่ข้างๆ ไม่ได้ประคับประคองให้ก้าวเดิน แต่คอยซัพพอร์ทผมเสมอ
             ผมรู้...พี่เพลิงต้องไปเจอกับพ่อของเกรย์แน่ๆ ผมได้ยินพี่เพลิงคุยโทรศัพท์ นี่เป็นสไตล์พี่เพลิง...เรื่องน่าปวดหัวเยอะๆ พี่เพลิงจะจัดการก่อน ให้กลายเป็นปวดหัวน้อยๆ ค่อยบอกผม...

             และยังมีความลับที่พี่เพลิงไม่ได้บอกผมอีกแน่นอน...ไม่แน่ว่าอาจมีเจ้าแมวตรงหน้าสมรู้ร่วมคิดด้วยก็ได้
คนพวกนี้ทำงานเป็นกระบวนการ!

             "ถ้าอัณณ์ปล่อยให้เธอตี...อัณณ์จะไม่ได้ลุกจากเตียงสามวันเลย!"

             คำขู่ที่ทำให้ผมหน้าแดง...แก้มร้อนไปหมด 
             หัวดันนึกภาพเหตุการณ์ที่ทำให้ตัวเอง...

            "แก้มแดงแล้ว...น่ารัก" ปลายนิ้วเรียวจิ้มแก้มผมจึกๆ ริมฝีปากเหยียดยิ้มชอบใจ ดวงตาคมวิบวับๆ
            "แมวลามก!" ผมดุ
            เพชรยักไหล่ "ผมลามกกับอัณณ์คนเดียว...ผมเด็กดี"
            "เนี่ย! มึงมามีความสุขกับพี่อัณณ์คนดี แล้วทำเป็นคุณชายสั่งของกินพวกกู หวัดดีครับพี่อัณณ์" น้องชากับน้องช้างที่หอบหิ้วของกินจากตลาดหน้าหอมาให้พวกผม
            "ขอบคุณนะครับ น้องชาน้องช้าง เดี๋ยวมื้อดึกไปทานอาหารบ้านพี่กันไหม?" ผมเอ่ยชวน ควรโทรไปชวนเกรย์มาด้วย 
            "จริงสิครับ! ดีเลย!"
            "พี่อัณ์ใจดีจริงๆ เลย ไม่เหมือนมึงไอ้แมว! ทำหน้าบึ้งใส่พวกกูอีก นี่เพื่อนแสนดีประเสริฐศรีอุตส่าห์หอบหิ้วของกินมาให้ตามบัญชามึงเลยนะคุณชาย"
             เพชรเบ้ปาก กลอกตาใส่เพื่อนของตัวเอง "พวกมึงแพ้เกมส์กูเอง อ่อน"
           "มึงอย่ามาๆ มึงโกง!"
           "กูเก่ง"
            ผมหัวเราะขำ เปิดถุงยำที่น้องๆ หิ้วมาให้ใส่ถ้วยกระดาษชานอ้อย เดี๋ยวนี้ในมหาลัยรณรงค์ให้งดใช้พลาสติก ถือว่าดีครับ...
           "อัณณ์...ไหนว่าจะไปนอนบ้านผม" เพชรหันประท้วง
           "หืม?" ผมจำได้ว่ายังไม่ได้ตกลงรับปากว่าจะไปนอนบ้านน้องเลยนะครับ ถึงแม้จะไปทุกวันศุกร์ก็เถอะ...อีกอย่างวันนี้ไม่ใช่วันศุกร์ด้วย

             เจ้าแมวโมเมเอาเองอีกแล้ว

           "พี่บอกตอนไหนครับ?"
           "มองตาผมก็รู้ใจอัณณ์" ผมหัวเราะทันที แล้วไม่ต้องทำอะไรก็มีคนหมั่นไส้แทนผม น้องชากับน้องช้างตีหัวเพชรไปคนละหลายทีเลย
           "เพลาๆ ลงหน่อยเถอะมึงไอ้เพชร กูล่ะหมั่นไส้"
           "เออ...กูเห็นด้วยกับไอ้ช้างมัน มึงมันขี้เห่อจริงๆ"
           "ไม่มีแฟนไม่เข้าใจหรอก" เพชรยืดไหล่ "แฟนดีมากด้วย"

             น้องทำผมใจบางอีกแล้ว...

             "มึงทำใจ" น้องช้างน้องชาผลัดกันตบไหล่อย่างเห็นใจ ส่วนผมส่ายหน้าเบาๆ

               อืม...ระอาใจทั้งๆ ที่แก้มร้อนนั่นล่ะ...
               แต่มันเป็นความรู้สึกดีมากจริงๆ...น้องมักบอกคนอื่นว่าผมน่ะเป็นแฟนที่ดี เวลาคุยกันสองคนก็จะใช้ถ้อยคำสุภาพหยอกล้อให้ผมเขิน...สำหรับผมนี่คือการให้เกียรติกันและกัน ในฐานะแฟน ในฐานะคนรัก

              อ้อ...ไม่นับรวมเรื่องชอบอวดคนอื่นนะครับ...

            "งั้นวันนี้ไปบ้านมึงนะไอ้เพชร กินชาบูกันดีกว่า"
             "เอางั้น?"
             "เออๆ มึงคงไม่ปล่อยพี่อัณณ์แน่ๆ อีกอย่างบ้านมึงวิวดี มีเกมส์จอยักษ์ด้วยพวกกูจะได้แก้มือ" 
             "หึ...อ่อน ยังไงพวกมึงก็แพ้"
             ผมยิ้มกดเซฟข้อมูล ก่อนจะปิดเครื่องโน้ตบุ๊คแล้วเข้าร่วมการสนทนากับน้องๆ ทั้งสามคน เรื่องทั่วไปในชีวิตประจำวัน เรื่องการเรียน การบ้าน 
             แม้ดูเป็นเรื่องธรรมดา ดูไร้สาระ แต่มันเป็นการแลกเปลี่ยนเรื่องราวระหว่างกัน...เรื่องราวที่ทำให้มื้ออาหารเล็กๆ น่าทานขึ้น ทำให้รู้ว่าระหว่างแต่ละคน...สบายดี
              ผมกับพี่เพลิงก็ชอบทำอย่างนี้ คุยกันทุกเรื่อง...หากพี่เพลิงไปทำงานนานๆ เราสองพี่น้องก็คุยกันทั้งคืน...
            "พี่ชวนเวกับตำลังไปด้วยนะครับ"
            "อื้อ! ชวนปายมาด้วย บ้านผมกว้าง" เจ้าแมวป๋าบอก ผมยิ้ม...บ้านน้องหลังใหญ่จริงๆ นั่นล่ะครับ แต่ให้ความรู้สึกอบอุ่นมาก แถมบรรยากาศดีมากอีกด้วย
             ผมเหลือบตามองน้องชา ก่อนจะบอก "ชวนเกรย์มาด้วยนะครับน้องชา"
             คนถูกทักสะดุ้งก่อนจะหันมายิ้มกว้างให้ผม ดวงตาสดใส "ถ้าผมชวนผมก็เอาชื่อพี่อัณณ์มาเป็นเหยื่อล่ออยู่ดีนั่นล่ะครับ เจ้าดื้อนั่นเป็นเด็กติดพี่จะตาย" น้องชายิ้มอ่อนโยนท่าทางเอ็นดูคนที่ถูกพูดถึงมาก

            เห็นแบบนี้แล้วผมก็วางใจขึ้นมาก...การมีน้องชาเข้าไปในชีวิตเกรย์ ผมว่าต้องเป็นเรื่องดีมากแน่ๆ 
           "เออ เดี๋ยวนี้มึงชอบโผล่ไปแถวตึกวิศวะ ไปดูกระต่ายมึงสินะ?" น้องช้างเลิกคิ้ว "ข่าวซุบซิบวงในเยอะจริงๆ กูฟังไปขำไป"
            "เจ้าดื้อนั่นดื้อจะตาย ไม่มีเพื่อนในชั้นปีเดียวกันเลย แถมปีสูงๆ ก็ไม่ชอบเจ้าดื้อด้วย รายนั้นอินดี้ถือคติเคารพคนที่คิดจะเคารพ วิศวะปีสูงบางคนเดือดมากครับพี่อัณณ์ เพราะเกรย์ไหว้พี่คณะอื่นแต่เมินพี่คณะตัวเอง" น้องชาส่ายหน้าเบาๆ 
            ผมหรี่ตา นิสัยเกรย์ก็เป็นแบบนี้...อีกอย่างน้องโตมาในต่างประเทศ ระบบการศึกษาจะค่อนข้างต่างกับประเทศไทย ไม่แปลกหรอกที่เจ้าตัวจะดื้อเพราะเรื่องนี้
          "เรื่องเพื่อน? ไอ้ไนท์" เพชรเสนอความคิด
          "เคยต่อยกัน รบกัน มึงว่าจะเป็นเพื่อนกันได้เหรอว่ะ?" น้องช้างถาม
          "อืม...ความคิดไอ้เพชรมันน่าสนใจ ประโยชน์หลายต่อด้วย ไว้กูค่อยลองไปคุยกับเจ้าดื้อดู" น้องชาพยักหน้าหงึกหงัก
           แล้วสามเพื่อนสนิทเขาก็ปรึกษาหารือกันราวกับเป็นวาระแห่งชาติ แต่ผมกลับนั่งฟังด้วยรอยยิ้ม บางทีผมก็อยากให้เกรย์ได้เห็น ได้ฟังนะ

           น้องจะรู้ว่า...น้องไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
           ยังมีอีกหลายคน...ที่รักน้อง







             "สวัสดีครับ...คุณโลคัส" พระเพลิงทักทายผู้สูงวัยกว่าด้วยรอยยิ้มสุภาพ น้ำเสียงน่าฟัง ท่วงท่าดูสงบ สุขุม ทำให้เจ้าของชื่ออดมองอย่างชื่นชมไม่ได้

              ยิ่งกว่าที่ได้ยินมาเสียอีก...

             "ยินดีที่ได้เจอเธอเหมือนกัน...รู้จักชื่อเธอมานาน แต่เหมือนเราจะไม่เคยเจอกันจริงๆ จังๆ เลยสักครั้ง"
            พระเพลิงหัวเราะในลำคอ ผายมือเชิญให้แขกนั่งในห้องรับรองของโรงแรม ดวงตาคมเก็บรายละเอียดของคู่สนทนาทุกอย่าง
           "อาจเพราะผมและคุณต่างหลีกเลี่ยงที่จะเจอกันล่ะมั้งครับ"
           "นั่นสิ... หากเธอไม่คิดทำให้ฉันล้มละลาย ฉันคงไม่อยากเจอเธอกับน้องไปอีก" น้ำเสียงเรียบนิ่ง คล้ายทั้งฉุนทั้งขำ จนพระเพลิงเลิกคิ้ว
             คุณโลคัสคนนี้เขาเห็นในภาพถ่าย เห็นไกลๆ มาหลายครั้ง แต่พอได้นั่งคุยกันแบบนี้แล้วไม่ค่อยเหมือนที่คิดไว้เท่าไหร่

             นึกว่าจะเป็นตาแก่โลภมากเห็นแก่ได้เสียอีกที่ไหนได้...เป็นจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ชัดๆ

            แล้วอีกอย่าง...ดวงตาที่มองมายังพระเพลิงทั้งฉายแววชอบใจปนเกลียดชังนิดๆ 

           "เธอคงมีเรื่องอยากถามฉันหลายอย่าง แต่ก่อนอื่น...ฉันบอกก่อนว่าฉันไม่ได้อยากได้ที่ดินของพ่อเธอ"
            พระเพลิงถอนหายใจ "ผมรู้" เขาพอมองออกว่าคุณขวัญเป็นต้นเรื่องของความวุ่ยวายทั้งหมด
             "อ้อ แน่นอนเธอรู้" พยักหน้า จิบชารสเลิศช้าๆ "แต่สิ่งหนึ่งที่เธอไม่รู้...ฉันรู้จักพ่อของเธอ รู้จักพวกเธอก่อนจะเจอขวัญเสียอีก"




1/

           เอาล่ะ....ปัญหาเริ่มเคลียร์แล้ว เรื่องนี้ไม่ซับซ้อนค่ะ ไม่เครียดเยอะ เชื่อคนเขียนสิค่ะ 5555 
           เนี่ย...พิมพ์ไปก็หมั่นไส้แมวไป คุณสมบัติแมวที่ดีของเพชรคงเป็นอวดและชมพี่อัณณ์ได้ทุกสถานการณ์ กับโมเมเข้าข้างตัวเองได้ทุกอย่าง 5555
           คนเขียนไม่ว่างยาวๆ ไปจนถึงประมาณวันที่ 10 เลยค่ะ งืออออ วุ่นวายดีแท้ T_T
          อากาศแปรปรวนรักษาสุขภาพด้วยนะคะ
          สำหรับคืนนี้...ฝันดีและราตรีสวัสดิ์ค่ะ

1/05/2561





               พี่อัณณ์คนดีมีคนดูแลอยู่ห่างๆ...แต่ว่าถ้ามีตัวแปรที่คิดไม่ถึง(?) แฮ่มๆ หลังๆ นี้จะอึมครึมหน่อยๆ นะคะ ใกล้จบแล้ว...ไม่มาม่าหรอกมั้งนะ(?) 5555 แต่ไม่เครียดค่ะ! เรื่องนี้มีแมวเพชร ไม่เครียดแน่นอน!
               ที่จริงหากยอด favorites ถึง 1000 คนเขียนจะมีตอนพิเศษมาขอบคุณคนอ่าน แต่ว่าคราวนี้ครบ 5,000 มองดูมือถือ...คิดว่าไหนๆ ก็พิมพ์ตอนแรกไว้สักพักแล้ว เปิดเรื่องเจ้ากระต่ายกับพี่ชาเลยล่ะกัน! 
                    แม่ยกเจ้ากระต่ายกับพี่ชา...คนเขียนเปิดเรื่อง Earl Gray & sunflower กับลงตอนแรกไว้แล้วนะคะ ^_^ ไว้เจ้าแมวใกล้จบแล้วจะอัพตอนต่อไปค่ะ

                    ขอบคุณที่ติดตามนะคะ เจอคำผิดทักได้ตลอดค่ะ คนเขียนขอบคุณที่หลายคนช่วยดูให้มากๆ ขอบคุณทุกคอมเมนท์ทุกกำลังใจ ทุกคำติชม ^_^ จะพยายามยิ่งๆ ขึ้นไปค่ะ 
               ช่วงนี้อากาศแปรปรวน เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวฝน ไม่สงสารคนเป็นภูมิแพ้เลยยยย กินยาจนง่วงตลอด! อย่าลืมรักษาสุขภาพนะคะ

               สำหรับวันนี้...ราตรีสวัสดิ์และฝันดีค่ะ ^_^

                                                                                                                             28/04/2561
               
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.089K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #3046 Airzaa1810 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 09:44
    มีความสุขที่ได้อ่านมาก เราชอบนะ
    #3,046
    0
  2. #2839 Miki_milky (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 19:36
    แม่ของเกรย์จะทำไรอีกนะ
    #2,839
    0
  3. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 20:15
    ...พี่ไวน์จะมีบทมาอีกไหม...รู้สึกสังหรณ์ใจ5555
    #2,564
    0
  4. #2489 khunsom08 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 01:36
    ใครจะมาอีกนะ
    #2,489
    0
  5. #2441 XMCB_BB (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 09:25
    เพลียกะแม่ของพวกนางจริงๆ แม่อะไรอะ ไม่สมกับเป็นแม่เลย คุณโลคัสน่าจะไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นหรอกมั้ง เดี๋ยวก็โดนเพื่อนพี่สยบเองแหล่ะพี่เพลิง อิอิ
    #2,441
    0
  6. #2398 MarkT_ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 22:09
    คุณขวัญทำร้ายแล้วบังคับให้เกรย์มาเล่นละคร หรือทำร้ายแล้วแอบตามมา -0-
    #2,398
    0
  7. #1490 SUNOBA (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 12:16
    ปมมาแล้วว
    #1,490
    0
  8. #1480 minminii (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 16:31
    อ้าว มีปมเพิ่ม
    #1,480
    0
  9. #1479 Ak3110 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 16:21
    มีปมมาอีกแล้วว
    #1,479
    0
  10. #1445 SKYINTHEDIFT (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 09:22
    ดีอะ เราชอบนิยายแบบนี้ ฟีลกู๊ดดี แต่ก็อย่างว่าถ้าไม่มีอุปสรรคความรักก็จะไม่ชัดเจน เป็นกำลังใจให้นะไรต์
    #1,445
    0
  11. #1415 หางสีเงิน (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 09:32
    คุณโลคัสนี้เปิดภาพแยกให้ได้คู่กับหนุ่มดีๆสักคนได้ไหม เขาโซเดมฮอต แด๊ดดี้มากกกก~~
    #1,415
    0
  12. #1414 noowiwie (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 07:24
    หมั่นไส้คนขิงแฟนนนนน ~
    #1,414
    0
  13. #1413 ๋๋J.G.GEE (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 22:18
    แมวอยู่กองอวยอัณณ์ใช่ม้ะ 5555
    #1,413
    0
  14. #1412 Rearlai (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 13:18
    หยึยยค้างแล้วๆ....จงมาดีจงมาดี....เพี้ยง!!!
    #1,412
    0
  15. #1411 BenzMYG (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 08:07
    อร้ายยยอยากอ่านต่อแล้ว มันค้างคา
    #1,411
    0
  16. #1410 Suesue Sue (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 07:55
    คุณพ่ออาจจะมาดีๆๆๆ...สงสารน้องต่ายยยยย พี่ชาไปดูเเลเรวววว
    #1,410
    0
  17. #1408 FaFa_Fangs (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 06:59
    อยากอ่านต่อๆๆๆ งืออออออ
    #1,408
    0
  18. #1407 shirone-mirai (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 06:41
    งื้อออ น้องต่ายยย
    #1,407
    0
  19. #1405 bb.smile (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 02:16
    โอ้ยค้างง อยากรู้เรื่องด้วยยยยย
    #1,405
    0
  20. #1404 Sunbad (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 23:56
    หรือโลคัสจะเป็นพ่ออัณณ์ที่แท้จริงกันนะแบบว่ามีเหตุให้ต้องยกลูกให้คนอื่น เดาล้วนๆเพราะคาดว่ามันน่าจะหักมุม
    #1,404
    0
  21. #1403 Lalaland332221 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 23:07
    โอะะะะ มาสายคุณโลคัสแอบชอบพ่ออัณณ์กับเพลิงรึป่าวเนี่ยยย
    #1,403
    3
    • #1403-1 sudauy(จากตอนที่ 31)
      1 พฤษภาคม 2561 / 23:49
      ทำไมคิดเหมือนกันเลยอะ 5555555
      #1403-1
    • #1403-2 คุณหญิง Ma-E(จากตอนที่ 31)
      2 พฤษภาคม 2561 / 10:47
      แอบมโนอยู่เหมือนกัน 55555 รอไรท์มาเฉลยว่าเรือจะล่มหรือเรือจะแล่น
      #1403-2
  22. #1402 โดดเดี่ยว น่ารัก (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 23:04
    ชอบพี่อัณณ์มาก
    #1,402
    0
  23. #1401 SuSaya (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 22:49
    พ่อกระต่ายมาแนวไหนเนี่ย
    #1,401
    0
  24. #1400 mothergod (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 22:43
    รักกระต่ายย
    #1,400
    0
  25. #1399 ampphns (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 22:34
    กระต่ายน้อยยยย โอ๋ๆๆนะ // ยังคงหมั่นไส้แมวคงเส้นคงวา หมั่นเขี้ยวววววววว เจ้าแมวน่าหยิก
    #1,399
    0