OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 21 : หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,482
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 931 ครั้ง
    7 ก.พ. 61


อุ้งเท้าแมว หนึบหนับ หนึบหนับ~~

Cr. TW. ของคุณ @CGdrawing


20.

 


“ช่อผ้าที่จัดไว้ หล่นมาแล้วไปตามกุ๊กมาจับจีบเลยเร็วๆ เอาเข็มหมุดมาเพิ่มด้วย!

“นนท์น้องปีสามบอกว่าแก้วสำหรับจัดสวนไม่พอ คนสนใจเยอะ ให้คนเอารถไปซื้อมาสำรองด่วนเลย”

“มึง น้ำมะตูมหมด มะตูมตากแห้งยังมีอีกไหมวะ?”

“เฮ้ยๆ ใครที่จะขึ้นโต้วาทีอาจารย์เมฆให้มาตาม”

“ในหอประชุมท่านอธิการจะมาเปิดงานแล้วรีบไปด่วนเลย”

“พี่อัณณ์คะ มีคนสนใจแปลงผักไฮโดรฯ เขาถามวิธีการทำเยอะมากเลยค่ะ”

“มาทางนี้หน่อย! ข้าวโพดหมดรีบไปซื้อ”

“โปรเจคเตอร์มีปัญหา! โทรตามไอ้อิคคิว IT กับไอ้เตอร์วิศวะคอมฯ มาที เร็วๆ”

“บนตึกชั้นสามขอแรงคนไปยกถังแก๊สเครื่อง ICP!

และอีกสรรพเสียงมากมายที่ทำเอาผมรวมถึงปีสี่คนอื่นๆ วิ่งวุ่นกันทั่วงาน...แน่นอนครับ...นี่คืองานใหญ่ก่อนสอบมิดเทอมของเด็กคณะวิทยาศาสตร์...งานเปิดรั้ววิทยาศาสตร์

ยิ่งเกาะเชจูที่สาขาผมรับผิดชอบยิ่งวุ่น เพราะทั้งคนนอกคนในสนใจกันมาก ยุ่งชนิดที่ผมไม่มีเวลาปลีกตัวไปทานข้าว ได้แต่วิ่งไปวิ่งมาแต่ในบริเวณนี่ล่ะครับ เรียกได้ว่ามีทุกอย่าง...ไม่ว่าจะเป็นการเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง การทำสวนขวด เพาะเห็ด ทำแปลงไฮโดรโปนิกส์ น้ำหมักชีวภาพ การทำถ่านไม้ การปลูกกล้วยไม้ หรือสาธิตการบำบัดน้ำ ซ้ำยังมีหน้าที่ในหอประชุมและตึกสิ่งแวดล้อมอีก คนสาขาผมยิ่งน้อยๆ อยู่ งานมีสองวัน...เริ่มตั้งแต่ 9 โมงเช้า ถึง ห้าโมงเย็น เป็นสองวันที่วุ่นวายสุดๆ แต่ก็...สนุกมากเหมือนกัน เพราะงานแบบนี้มักได้เห็นอะไรหลายๆ อย่าง

“เอ้าน้ำ! เหนื่อยมากเลยอ่ะอัณณ์ ตำลึงหัวยุ่งไปหมดแล้ว” ตำลึงส่งน้ำเย็นให้ผม ส่วนหัวก็พิงไหล่เวที่หลับตาพักอยู่ ทั้งสองคนประจำที่ตึกสิ่งแวดล้อม ดูแลเรื่องการทดลองและเครื่องมือวิทยาศาสตร์

“ไม่ยุ่งเลย ตำลึงยังสวยอยู่” ผมยิ้ม ต้องชมคุณเธอไว้เสียหน่อย หากบอกไม่สวยแล้วตำลึงได้วิ่งเข้าห้องน้ำแต่งหน้าใหม่อีกรอบแน่ๆ

“อัณณ์นี่รับมืออะไรแบบนี้ได้แล้วยังดูสบายๆ อยู่เลย เหมือนเมื่อก่อนอ่ะ” เวปรือตาขึ้นมา “ตอนปีสองที่พวกเราประท้วงพี่กันเลย”

ผมหัวเราะเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต ชั้นปีพวกผมได้รุ่นสาขาช้ากว่าปีอื่น เพราะพวกเราค่อนข้างมีเอกลักษณ์ส่วนตัวกันมาก ทำให้มีช่วงหนึ่งที่เพื่อนๆ ไม่เข้าร่วมประชุม ไม่มาสแตนด์ ไม่ยุ่งเกี่ยวกับกิจกรรมใดๆ ก็มีพวกผมสามคนนี่ล่ะที่ไปสอนสแตนด์น้องๆ โดนเขม่นทั้งจากรุ่นเดียวกันและรุ่นพี่เลย แต่เรื่องมันก็จบลงด้วยดีน่ะนะ

“คิดถึงตอนปีหนึ่ง ปีสองใหม่ๆ เลยเนอะ ตอนนั้นพวกเราใสซื่อจะตายไป” ตำลึงยิ้มขึ้นมาบ้าง

“พูดถึงความหลังแบบนี้แสดงว่าพวกเราอายุมากกันแล้วล่ะสิ” ผมหยอก เลยได้สายตาอำมหิตของสุภาพสตรีตำลึงมา

“ดีนะวันนี้วันสุดท้าย ขืนจัดพร้อมงานแฟร์ในม.เหมือนตอนปีหนึ่ง พวกเราตายแน่ๆ สิบวันเลย จริงสิอัณณ์ พี่เพลิงกลับมาแล้วใช่ไหม?”

“อืม กลับมาได้สี่ห้าวันแล้วล่ะ อินดี้ไปถ่ายรูปริมทะเล แล้วก็เป็นสารถีรับส่งแฟนตัวเล็ก” ผมอมยิ้ม...พี่ชายกลับมาคราวนี้ก็บอกว่ามีแฟนแล้ว และไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก...น้องรหัสผมนั่นล่ะ

 

พี่เพลิงแน่วแน่ในความรู้สึก...และไขว่คว้ามาเป็นของตัวเองได้อย่างน่าอิจฉา

 

ตำลึงลุกจากไหล่เว นั่งตัวตรง ไขว้ห้าง แล้วกรีดกราดนิ้วราวกำลังจะสืบความลับ “ตำลึงอยากเผือกเรื่องสองคนนี้มาก! จอมมารพี่เพลิงเนี่ยนึกว่ารักแต่น้องชายกับกล้องเสียอีก! ตำลึงจินตนาการแฟนพี่เพลิงไม่ออกเลยว่าต้องเป็นคนแบบไหนถึงจะใช้ชีวิตกับคนร้ายกาจแบบพี่เพลิงได้ ที่แท้ก็คนใกล้ตัวชัดๆ!

“จริงของตำลึง พี่เพลิงร้ายกาจจะตาย! หน้าตาดี ทำงานดี ความสามารถเยอะ แต่ไม่เคยเห็นสนใจใครที่ไหน...”

ผมยิ้ม “พี่เพลิงเคยบอกว่าพบเจอคนมากมาย หลายปีก็มีบ้างที่เคยหัวใจหวั่นไหว เคยชอบใครสักคน แต่...จะมีเพียงคนเดียวในโลกที่ทำให้อยากอยู่กับเขาไปตลอดชีวิต”

“เท่ห์สมเป็นพี่เพลิง!” เวกับตำลึงชม ดวงตาปลาบปลื้ม เพื่อนผมก็ทั้งกลัวและทั้งชื่นชมพี่เพลิงนั่นล่ะครับ

“แล้วนี่แมวของอัณณ์ไปไหนจ้ะ? เมื่อวานเห็นมาช่วยงานอยู่เลย หน้าหล่อๆ มึนๆ ของน้องเพชรนี่ทำให้คนมาเกาะเชจูเยอะมาก”

ผมหัวเราะ นึกถึงเจ้าแมวที่ลากเพื่อนๆ นาวีชั้นปีสามมาช่วยงานโดยติดสินบนหมูกระทะเพื่อนๆ น้องมาเป็นลูกมือผม ให้ทำอะไรก็ทำ ให้กินอะไรก็กิน หน้ามึนไม่บ่นสักคำ แถมยังโดนน้องๆ ม.ปลาย และเด็กมหาลัยอื่นที่มาดูงานขอถ่ายรูปจนเจ้าตัวหน้าบึ้ง

“อัณณ์ให้น้องพักเองล่ะ เห็นบอกวันนี้อาจารย์งดเซคทั้งเช้าทั้งบ่าย เรียนก็หนัก ฝึกก็หนัก” แม้เพชรจะงอแงขอมาด้วยแต่พี่เพทายรับปากผมว่าจะมัดเจ้าแมวไว้กับบ้านไม่ให้ออกมาวุ่นวาย

“อัณณ์กับน้องเพชรนี่ยังไง? ชอบน้องเขาใช่ไหม?” เวถาม

ผมพยักหน้าทำให้เพื่อนทั้งสองกลอกตาทันที “ยอมรับง่ายไปไหมเนี่ย! เล่นตัวให้พวกเราเค้นคอสักหน่อยสิอัณณ์ ไม่สนุกเลย” ตำลึงเบ้ปาก

“เดี๋ยวๆ อย่านอกเรื่องสิ เวยีหัวตำลึง มึงชอบแล้วทำไมไม่บอกไปล่ะอัณณ์ เพชรน่ะชอบอัณณ์แน่นอน ปล่อยไว้เรื่อยๆ แบบนี้ไม่ดีหรอก ถึงมึงจะปากแข็งก็เถอะ”

ผมนิ่งไปนิดกับคำถามของเว...เพื่อนสนิทก็รู้นิสัยผมดีนั่นล่ะ “อัณณ์ปากแข็งเหรอ?”

“เออ!!” ทั้งสองคนตอบอย่างจริงจัง “ดื้อด้วย!” พร้อมกันอีก “ดื้อเงียบ!

“ถึงมึงจะพอใจในความสัมพันธ์แบบนี้ก็เถอะอัณณ์ แต่ทำให้มันชัดเจนน่ะดีกว่านะ สิทธิของความเป็นแฟนมันมีมากกว่าคนที่ไม่รู้ว่าเป็นอะไรเลยนะ”

“เวดูเชี่ยวชาญจัง” ผมยิ้ม “แสดงว่าต้องกำลังมีความรัก”

“เปลี่ยนเรื่องอีกมึง! โสดครับโสด! พี่เวสุดหล่อยังเป็นหนุ่มโสดให้สาวๆ ใจละลายครับ!

“เอ๊ะ! ก็จริงนะเวน่ะขึ้นคานไปเถอะ! ไม่มีคนตาถั่วมาหลงชอบแน่ๆ ถ้ามีผู้หญิงคนนั้นโชคร้ายที่สุดในโลกเลย!” ตำลึงหันไปมองเวแล้วบ่น

“อะไรๆ พี่เวสุดหล่อ หน้าตาดี ที่บ้านมีเงิน มีรถขับด้วย มีตรงไหมไม่ดี?”

“ให้ตำลึงเขียนข้อเสียของเวยาวกว่าเขียน easay Eng III. อีกนะ”

ผมยกน้ำที่เหลือขึ้นจนหมดขวด นั่งฟังเพื่อนสนิทเถียงกัน แม้ในใจจะครุ่นคิดหนักก็เถอะ

 

สิทธิของความเป็นแฟนงั้นเหรอ...

 

“พี่อัณณ์ขา! พี่อัณณ์! พี่อัณณ์อยู่ไหมคะ?” ยายตัวเล็กวิ่งอย่างรวดเร็ว ทำหน้าตาราวมีเรื่องใหญ่จนพวกผมที่กำลังพักเริ่มซีเรียวกันไปด้วยเลย เพราะปกติปายใจเย็นจะตาย

“มีอะไรครับปาย? ดื่มน้ำก่อนไหม? ค่อยๆ พูด” ผมส่งน้ำอีกขวดให้น้องรหัส

“ไม่ค่ะ ไม่ต้อง แฮ่ก!” ปายสูดลมหายใจเข้าลึก  “พี่อัณณ์รีบไปดูในหอประชุมเถอะคะ มีคนจะจีบเพชรด้วย ประกาศต่อหน้าเพชรเลย แฮ่กๆ”

ผมขมวดคิ้ว “เจ้าแมวไม่ได้นอนอยู่บ้านตัวเองเหรอ? ทำไมถึงยังมามหาลัยอีกล่ะ”

“เพชรบอกว่ารบชนะเลยจะมาหาพี่อัณณ์ ผ่านหอประชุมเห็นปายเลยมาทัก เอาขนมมาฝากน้องกับอาจารย์ แล้วเด็กจากม.อื่น เห็นหน้าเพชรปุ๊บก็บอกว่าจะจีบเลย เนี่ยกำลังตื๊อขอเบอร์เพชรอยู่เลยค่ะ ปายวิ่งมาบอกพี่อัณณ์ก่อนเลย!

“อัณณ์ไปดู! รีบๆ เลย ใครจะมาแย่งแมวของอัณณ์!” ตำลึงคว้าแขนผมแล้วออกแรงลากทันที ส่วนปายก็จับอีกข้างแล้วพาไป

“เดี๋ยวบอกคนอื่นให้แล้วจะตามไปดูนะอัณณ์” เวโบกมือให้กำลังใจ ส่วนผมก็กำลังงงๆ ยอมให้สองสาวลากไปง่ายๆ พร้อมกับความรู้สึกบางอย่าง...ความรู้สึกที่ไม่ค่อยเกิดกับผมบ่อยนัก

 

ความหงุดหงิด...ไม่ชอบใจ




...................50%........................


พอผมมาถึงในหอประชุมก็เห็นซุมของสาขาตัวเองนั้นเต็มไปด้วยผู้คน ทั้งเด็กช็อปศรีดินสาขาผม ช็อปสีน้ำเงินของไอที และคณะวิทยาศาสตร์ทุกสาขามุงกันอย่างกับดารามา ผมเหลือบตาไปเห็นร่างสูงของพี่ชายที่ยืนพิงกำแพงมองสถานการณ์อย่างสนุกสนาน พี่เพลิงโบกมือให้ก่อนจะเดินมาหาผม ตำลึงรีบยกมือไหว้อย่างสวยงามทันที

“แมวของอัณณ์นี่เสน่ห์แรงจริงๆ” พี่ชายยิ้มยียวน ท่าทางสนุกสนานมาก

ผมถอนหายใจเบาๆ “ทำไมพี่เพลิงมาที่มหาลัยผมล่ะครับ?” ความจริงไม่ต้องถามก็รู้...พี่ชายผมหาเวลามาอยู่กับแฟนน่ะสิ

“ตอนแรกก็ช่วยปายเก็บภาพอยู่หรอกค่ะ แต่พอเห็นคนมาจีบเพชร พี่เพลิงดูสนุกสนานมาก” ปายฟ้อง มองพี่เพลิงอย่างกล่าวหา

พี่ชายยักไหล่ ดวงตาคมมองผมก่อนเหยียดยิ้มบางที่มุมปาก “นานแล้วที่ไม่ได้เห็นอัณณ์แบบนี้”

“อะไรครับ?”

“น้องชายพี่กำลังหงุดหงิดน่ะสิ หึๆ” ดูสิ...เป็นพี่ชายที่ดีจริงๆ เลย... ผมลูบหน้าตัวเองเบาๆ ก็อย่างที่พี่เพลิงว่าผมไม่ได้เกิดความรู้สึกแบบนี้มานานมากแล้ว ด้วยความเป็นคนใจเย็น และอดทนกับหลายสิ่งหลายอย่าง

 

แต่ไม่รู้ทำ...แค่ได้ยินเรื่องเจ้าแมวตัวนั้นกับคนอื่น ก็...ไม่พอใจ

 

“อัณณ์!!” เสียงเพชรดังขึ้นพร้อมอ้อมแขนที่กอดผมหมับ ใบหน้าหล่อเหลาวางลงบนไหล่ผม น้องทำเหมือนแมวงอแงที่โดนรังแกและอยากฟ้องเจ้าของ

 

จนความรู้สึกที่อึดอัดในใจ...ผ่อนคลายลง

 

“พี่เพชร! เดี๋ยวสิค่ะ! พี่ยังไม่ได้ให้เบอร์ผึ้งเลย เรายังคุยกันไม่จบเลยนะคะ”

“น้องผึ้งคุยคนเดียวมากกว่านะ เพชรมันไม่ได้คุยด้วยสักคำ เอาแต่ทำหน้านิ่ง ตาดุ”

“นั่นสิ พอเห็นพี่อัณณ์นี่โผเข้าหาเลย”

“ไม่ชอบ...ใครก็ไม่รู้” เพชรงึมงำ “เห็นเป็นผู้หญิงผมเลยไม่ดุ” ผมลูบหัวน้องเบาๆ คล้ายปลอบ “ชอบอัณณ์”

“ไม่เกี่ยวแล้วครับ” เจ้าแมวก็ช่างโยงเรื่องมาผสมกันได้

“เกี่ยว...”

“คนนี้คือพี่ชายของพี่เพชรเหรอคะ?” ผมเหลือบตามองน้องผึ้งคนที่ว่าสาวน้อยร่างสูงโปร่ง หุ่นดีมาก เส้นผมดัดลอนดูมีสไตล์ไฮไลท์ด้วยสีชมพูโดดเด่น รองเท้าส้นเข็มและเดรสสีแดงไวน์แบบสุภาพแต่ขับรูปร่างและผิวขาวให้เด่น

 

เป็นผู้หญิงที่สวยและมีเสน่ห์มาก...

 

ผมยิ้มอย่างสุภาพ “ไม่ใช่ครับพี่เป็นรุ่นพี่ของเพชร”

“อัณณ์อ่ะ!” เสียงแมวประท้วงข้างหู “ไม่ใช่นะ...เป็นเจ้าของ”

“แมวมาก! แมวจนกูรับไม่ได้แล้ว ไอ้ชามึงถีบมันให้กูที!

“ไม่เอาอ่ะ! ตอนนี้ไอ้เสือเพื่อนเรา แมวพี่อัณณ์มันหงุดหงิด ถ้ากูถีบมันกูต้องโดนกินหัวแน่!

“น่าจะหักคะแนน หมั่นไส้”

“พี่เพลิง! ใจร้าย!” เพชรหันไปประท้วงพี่ชายผม ทิ้งให้ผมยืนรับมือน้องผึ้งคนสวยอยู่คนเดียว

 

จำไว้เลยนะเจ้าแมว

 

“เป็นเจ้าของ? ผึ้งไม่เข้าใจค่ะ” น้องถามท่าทางเอาแต่ใจไม่น้อยเลยด้วย ลักษณะเป็นคนมีความมั่นใจในตัวเองสูง

ผมถอนหายใจเบาๆ “เฮ้อ...น้องผึ้งมีธุระกับเพชรใช่ไหมครับ?”

“ใช่ค่ะ! ผึ้งชอบพี่เพชร แค่เห็นก็ชอบเลย อยากรู้จักกันมากกว่านี้ด้วย! แต่พี่เพชรไม่คุยกับผึ้งสักคำ!” ทำหน้าบึ้งแสนงอน ผมยิ้ม ไม่ได้โกรธน้องผึ้งนะดูก็รู้ว่าเป็นคนตรง และแสดงออกมาตรงๆ ชอบก็บอกว่าชอบ อยากได้ก็ไขว่คว้าเอามา...

“ไอ้เพชรมันร้ายจริงๆ ให้พี่อัณณ์จัดการ”

“ชั่วมาก!

“พี่อัณณ์สู้ๆ พวกเราอยู่ข้างพี่นะคะ!

“พวกเราเชียร์พี่อัณณ์คนเลี้ยงแมว!

ผมเมินเสียงเชียร์รอบๆ ได้แต่ยิ้ม ให้สถานการณ์ตรงหน้าเป็นคำตอบกับน้อง และดูเหมือนน้องผึ้งเองก็จะรู้อะไรบ้างแล้ว เธอมองผมสลับกับเพชร มองไปมาอยู่แบบนั้น

 

บางที...เราก็ไม่ต้องพูด แต่สถานการณ์จะเป็นคำตอบให้กับคำถามเอง

 

“อย่าบอกนะคะว่า...” เธอทำท่าทางไม่อยากเชื่อ ผมก็ยังไม่พูดอะไรนอกจากยิ้มก่อนจะเอ่ยเหมือนชวนเธอคุย

“น้องผึ้งมาจากมหาลัย T ใช่ไหมครับ? เรียนสาขาอะไร ปีไหนแล้วครับ?”

“การออกแบบอัญมณี ปีหนึ่งค่ะ วันนี้ผึ้งมาดูงาน พี่อัณณ์เป็นรุ่นพี่สาขาเดียวกับพี่เพชรเหรอคะ?” น้องผึ้งเป็นสาวน้อยนิสัยดีคนหนึ่งเลยทีเดียว เพราะเธอยกมือไหว้ผม แล้วยังพูดคุยอย่างสุภาพ แม้น้องจะไม่ค่อยพอใจแต่ก็ไม่อารมณ์เสียใส่คนอื่น

“เปล่าครับพี่เรียน ENVI เจ้าแมวเขาเรียนนาวีน่ะ”

“เจ้าแมว?”

“พี่เรียกเพชรเขาแบบนี้จนชินแล้วครับ นิสัยเพชรเหมือนแมวขนาดนั้นนี่นา” ผมปรายตาไปมองแมวตัวโตที่กำลังเถียงพี่เพลิงอยู่ ก่อเรื่องเอาไว้ให้ผมจัดการ พี่ชายก็รู้ทัน...หันมาโบกมือให้กำลังใจอีก

 

พอกันเลย...

 

“พี่อัณณ์กับพี่เพชรนี่...” เธอถามออกมาตรงๆ

“แฮ่มๆ น้องผึ้งจ๋า น้องผึ้งเคยเข้าดูเพจมหาลัยพี่ใช่ไหมเอ่ย?” เสียงยายปายแทรกขึ้นมา เจ้าตัวหยิบโทรศัพท์มากดยุกยิก ตำลึงก็เข้าไปยืนอีกด้าน

“เนี่ยๆ ดูสิ ความน่ารัก มุ้งมิ้งๆ ฟรุ้งฟริ้ง” สุภาพสตรีทั้งสองเขาทำงานอย่างรวดเร็ว พูดอะไรกันไม่รู้ สองประโยคแรกยังเป็นเรื่องตรงหน้า ประโยคต่อมาก็เริ่มนอกเรื่อง และคำพูดต่อจากนั้นเริ่มไม่มีใครเข้าใจกันแล้วครับ แต่น้องผึ้งยิ้มตาหยี แก้มแดงจัด แล้วก็ถูกสองสามลากไปนั่งซุ้มหยิบอาหารว่างมาให้ทาน จนคนอื่นๆ แปลกใจ

 

ผมเองยังงงเลย

ผู้หญิงเนี่ย...เข้าใจยากจริงๆ ด้วย

 

“กรี๊ดดดดด! จริงเหรอคะ? พวกพี่เขาน่ารักมากเลย!

“ใช่แล้วจ้ะ คิดดูสิเพชรหน้านิ่งขนาดนี้ แล้วดูพออยู่กับพี่อัณณ์สิ”

“ว้ายยยย! เป็นแมวเลยค่ะ แมวเหมือนที่พี่อัณณ์บอกเลย น่ารักจัง อยากเลี้ยง!

“วันก่อนนะ พอปายให้น้องๆ เรียกพี่เขย ตาวาวชอบใจเลยล่ะ”

“ฟินจังเลยค่ะ! ผึ้งอยากย้ายมาเรียนที่นี่จัง! อยากรู้จักพี่เพชรกับพี่อัณณ์! พี่อัณณ์คะ!” สาวน้อยเรียกผมจนสะดุ้งนิดๆ เจ้าแมวก็เหลือบตามามอง

 

แมวนิสัยไม่ดี...

 

“ครับ?”

“สู้ๆ นะคะ หนูจะเชียร์พวกพี่เอง! ถึงหนูจะชอบพี่เพชร แต่เห็นภาพ เห็นโมเมนต์แล้วหนูว่าให้แมวอยู่กับเจ้าของแบบพี่อัณณ์จะมีความสุขกับชาวโลกแบบหนูมากกว่า สู้ๆ นะคะ!” น้องผึ้งทำตาโต กำหมัดแน่น...ให้กำลังใจหนักมาก

ผมยิ้มขำ ส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะเดินไปหากลุ่มสาวๆ “มาเที่ยวดูงานแบบนี้ เดินทั่วหรือยังครับน้องผึ้ง?”

“ยังเลยค่ะ! ผึ้งเดินแค่ในหอประชุม เห็นว่ามีงานในตึกด้วยใช่ไหมคะ?”

“มาคนเดียวหรือครับ? ยำกลีบบัวอัณณ์นี้อร่อยนะ ทานกับน้ำอัญชันยิ่งอร่อยลองชิมดูสิครับ”

“ใช่ค่ะ ผึ้งมาคนเดียว ตอนแรกก็นัดกันกับเพื่อน แต่ทุกคนไม่ว่างหมดเลย อ้ะ! ขอบคุณค่ะ พี่อัณณ์ใจดีจัง” น้องผึ้งทำแก้มแดงใส่ผม น่าเอ็นดูเหมือนตอนยายปายทำเลย

“ถ้าไม่รังเกียจให้พี่พาเที่ยวดูไหมครับ?”

“ได้เหรอคะ?”

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะครับ น้องผึ้งมาคนเดียว เดี๋ยวพี่พาชมทั่วเอง” ผมยิ้มอย่างอ่อนโยน รอยยิ้มที่ไม่ว่าใครก็ไม่ปฏิเสธ น้องผึ้งพยักหน้าหงึกหงัก

“งั้นตำลึง อัณณ์ฝากบอกเพื่อนด้วยนะ เดี๋ยวสักพักจะไปที่เกาะเชจู”

ตำลึงยิ้มแหย เพื่อนสนิทมองผม มองเจ้าแมว แล้วก็ถอนหายใจหนักมาก พอๆ กับยายปายที่ยิ้มเจื่อน เหมือนจะรู้ว่าตอนนี้ผมน่ะ...

 

อารมณ์ไม่ดี

 

“ถ้าอย่างนั้นไปกันเลยครับน้องผึ้ง” ผมถือกระเป๋าให้น้อง ก่อนจะเดินเคียงกันไปรอบๆ เมินสายตาละห้อยที่มองตามหลังผม เห็นหูปรกหางลู่อย่างชวนให้น่าใจอ่อน

 

แต่คราวนี้น่ะ...บอกเลยว่าไม่ได้ผลหรอก

แมวที่พยศเกินไป...ต้องสั่งสอนเสียบ้าง

 

 

“โว้ๆๆ พี่อัณณ์เจ๋งมากโว้ย! ไม่ต้องใช้เสียงดัง ไม่ต้องด่าว่า น้องผึ้งคนสวยก็เปลี่ยนไปหลงเสน่ห์เสียแล้ว”

“ฮะๆๆ ไอ้เพชรถูกทิ้ง ถูกเจ้าของทิ้ง ถูกสาวสวยทิ้งด้วย โอ๊ยกูขำ!

“อัณณ์คนจริง!

“หน้าน้องเพชรน่าสงสารมากเลยอ่ะ”

“ตายแล้วววว แม้จะไม่ดี แต่ทำแบบนี้พี่ใจบางหมดแล้วจ้ะ หน้าแมวมากเลยดูสิ”

“อัณณ์มันหงุดหงิดแล้ว ตำลึงยังอึ้งเลย กลัวใจ”

“ปายก็กลัวค่ะ พี่อัณณ์แบบนี้น่ะนานๆ ทีได้เห็น”

“หึๆ เป็นไงล่ะ อยากให้อัณณ์หึง อยากให้อัณณ์แสดงตัว ผมลัพธ์ที่ได้ดันถูกเจ้าของทิ้ง” พระเพลิงยักไหล่ ยิ้มให้สภาพเจ้าแมวหงอย

“พี่เพลิงปากไม่ดีเลย”

“เอ้า! ทำตัวเองนี่...ก็บอกแล้วว่าน้องชายพี่น่ะดื้อ ในเมื่อเพชรให้อัณณ์จัดการ ก็แบบนี้ล่ะนะ รู้สึกขอบใจจัง พี่ไม่ได้เห็นอัณณ์อารมณ์ไม่ดีมานานแล้ว”

เพชรน้ำหนึ่งถอนหายใจ แค่อยากให้อัณณ์แสดงสิทธิ์ในตัวเขาบ้าง แต่คนใจดีคนนั้นก็รับมือทุกอย่างได้ดี แถมยังพาสาวไปเที่ยวงาน ทิ้งให้เขาเป็นแมวหงอยอยู่ตรงนี้

 

ไม่ดีเลย

อัณณ์งอนแล้ว!

แย่ที่สุดเลย!

 

“กูอยากปลอบมึงนะเพรช รอกูขำเสร็จก่อน ฮะๆๆๆ” เพชรน้ำหนึ่งถีบเพื่อนทั้งสองไปเต็มแรง นี่เพื่อนนะ! ทำไมต้องหัวเราะด้วย!

“ในเมื่ออัณณ์โกรธ ก็ใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์สิแมว” พระเพลิงแนะนำ ทำให้ตาคมๆ ของแมวหงอยหันควับมามองทันที

“ไม่ต้องบอกต่อใช่ไหมว่าควรทำยังไง?”

“งื้อ!” แมวหงอยเริ่มยิ้มออก แต่คนมองรู้สึกหมั่นไส้ไม่น้อย ร่างสูงเดินไปหาแฟนของตัวเอง เอาเสื้อคลุมวางไว้บนหัวปาย

“หนาวแล้วไม่ยอมเอาเสื้อกันหนาวมานะยายหมี ไปทานข้าวกันเถอะ ตำลึงไปด้วยกันสิ เดี๋ยวพี่เลี้ยงตามเวมาด้วย ไหนๆ อัณณ์ก็เป็นคนนำเที่ยวให้น้องผึ้งเขาแล้ว ยังไงตำลึงกับเวก็พักอยู่”

“ค่า!” สองสาวพยักหน้ารับ ปายเอาเสื้อตัวใหญ่มาสวมทันที กลิ่นกายอบอุ่นทำให้สาวน้อยยิ้มกว้าง เงยหน้ามองเจ้าของเสื้อ แก้มแดงน้อยๆ บรรยากาศของคนสองคนทำให้คนอื่นกลอกตามองบนใส่

 

แม้จะไม่ได้ทำอะไรมากมาย แค่การเอาใจใส่กันธรรมดา

 แต่พวกเขาเหม็นความรัก!

 

เพชรน้ำหนึ่งส่งเสียงเหอะในลำคอ ทำให้พระเพลิงหันมายักคิ้ว “อ้อ...อิจฉาล่ะสิแมว ไม่ต้องห่วงเรื่องพี่จะแกล้งนะ เพราะวันนี้...ดูเหมือนไม่ต้องทำอะไร แมวบางตัวก็คะแนนติดลบไปแล้วล่ะ” จอมมารหัวเราะ หึๆ

 

จอมมารนิสัยไม่ดี ซ้ำเติมกันจริงๆ

 

“ไปนะ...” เดินออกไปพร้อมสองสาว

 

แถมยังมาอวดความแฟนต่อหน้าเขาอีก น่าโมโหที่สุดเลย คอยดูนะ ถ้าได้อัณณ์เป็นแฟน เขาจะอวดทุกๆ สามเวลาก่อนทานข้าวเลย

แต่ตอนนี้ต้องง้ออัณณ์ก่อน...

งื้อ! เจ้าของงอนแล้ว เพชรน้ำหนึ่งไม่อยากเป็นแมวถูกทิ้ง...ในเมื่ออัณณ์ดื้อและโกรธแล้ว

รวบหัวรวบหางไปเลยดีไหมนะ?

 



นั่นไงแมวนิสัยไม่ดี...สมแล้ว 5555 อยากให้พี่อัณณ์แสดงความเป็นเจ้าของ เป็นไงล่ะ ถูกเมินไปเลย แถมสาวที่มาจีบตัวเองยังหลงเสน่ห์ความใจดีพี่อัณณ์ไปแล้ว พี่อัณณ์คนดีเขารับมือได้แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่หงุดหงิดนะแมว

ส่วนตอนหน้า...แมวหงอยถูกเจ้าของทิ้ง ต้องรีบง้อเจ้าของนะ ^_^

วันนี้เพิ่งนั่งรถกลับมาถึง รีบเอามาลงให้ก่อนตามสัญญา หากมีคำผิดเดี๋ยวมาแก้นะคะ T_T ห้าชั่วโมงกับการนั่งรถ ปวดกล้ามเนื้อเหลือเกิน T_T อย่าลืมรักษาสุขภาพนะคะ เหมือนจะหน้าร้อนแล้ว...แถวบ้านคนเขียนแดดเปรี้ยงมากกกกกก เปรี้ยงจนจะละลายยยยย

สำหรับวันนี้...ฝันดีนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่าาาาาาา

7/02/2561



เอามาส่ง 50% ก่อน...ถ้าพรุ่งนี้คนเขียนไม่ได้มา แสดงว่าจะกลับมาอีกทีวันที่ 7 เลยนะคะ เพราะว่าต้องเดินทางไปต่างจังหวัด คอยดูนะแมว...งานนี้แมวได้หงอยแน่ๆ หมั่นไส้มาหลายตลอดล่ะ 55555

ถ้ามีคำผิดทักได้เสมอนะคะ ขอบคุณทุกคนที่ช่วยดูให้นะคะ ^_^ ช่วงนี้อากาศแปรปรวนบ่อยรักษาสุขภาพด้วยน้าาาา ระวังไม่สบายนะคะ

ขอบคุณสำหรับทุกเมนต์ ทุกกำลังใจ ทุกคำติชม...แค่เพียงตัวอักษร ก็ทำให้ยิ้มและรู้สึกมีแรงปั่นต่อแล้ว ฮึบๆๆ ขอบคุณมากค่าาาาา

สำหรับวันนี้...ราตรีสวัสดิ์ ฝันดีนะคะ (แม้จะยังไม่ค่ำ 555 คนเขียนไปนอนแล้ว)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 931 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #3120 B3erry (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:13
    เดี๋ยวก่อนเจ้าแมวร้ายย ให้ง้อไม่ได้ให้รวบหัวรวบหางจ้า โดนเข่าเจ้าของไปยังไม่เข็ดชิมิ 5555
    #3,120
    0
  2. #3036 Airzaa1810 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 23:23
    โดนอัณณ์โกรธแล้ววววว ง้อด้วยเลยเพชร
    #3,036
    0
  3. #2911 RealThxnB (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 16:00
    เดี๋ยว5555555 รวบหัวรวบหางอะไรคุณณณ
    #2,911
    0
  4. #2831 Miki_milky (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 20:23
    แมวดื้อก้องี้แหละโดนงอนเลย
    #2,831
    0
  5. #2479 khunsom08 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 23:44
    แมวสู้ๆ
    #2,479
    0
  6. #2438 XMCB_BB (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 21:26
    5555 แมวโดนทิ้งงงงงง
    #2,438
    0
  7. #1546 liver2541 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 20:03

    ไม่สงสารแมวอ่ะ สมน้ำหน้ามากกว่า 5555 เป็นไงล่ะ! พี่เพลิงกับน้องปายนี่ละมุนละไมจังเลยค่ะ! อยากได้พี่เพลิงอ่าาาา จาเอา!

    #1,546
    0
  8. #1478 SUNOBA (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 16:14
    ทำไมเราไม่รู้สึกสงสารแมวแถวนี้นะ? สมน้ำหน้า พยศจนโดนเจ้าของโกรธแล้ว
    #1,478
    0
  9. #1350 nloven102 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 10:26
    อ่านๆอยู่แล้วสะดุ้ง ออกแบบอัญมณี หื้มมมชื่อสาขากูมาเต็มมาก
    #1,350
    0
  10. #901 yoyo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 20:13
    55555555

    อยากจะหัวเราะ สมน้ำหน้าแมวบางตัวววว

    ถึงจะแอบสงสาร แต่สะใจมากกว่าค่ะ 55555
    #901
    0
  11. #713 mothergod (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:04
    งื่อออ ความคิดน่าโดน
    #713
    0
  12. #675 TAKKYJAA (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:58
    สงสารแมวววว555555555
    #675
    0
  13. #596 Mint Sch (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:11
    ทำไมเราอ่านไปยิ้มไปค่ะ น่ารัก
    #596
    0
  14. #515 แบคแมน (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:59
    ว้าย โดนงอนเลย5555
    #515
    0
  15. #427 Rujie Taew (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:12
    ว้ายยยย แมวพยศ เจ้าของโกรธแล้ว 5555555
    #427
    0
  16. #426 สาว y (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:40
    ชอบจังเลยค่ะ น่ารักทั้งแมวทัังเจ้าของเลยอะ >\\\<
    #426
    0
  17. #425 DaDa Suttida (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:03
    อ่านแล้วบำรุงหัวใจมากคะ...
    #425
    0
  18. #424 chal9666 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:36
    รอนะคะ
    #424
    0
  19. #421 unloveable_m (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:10
    แมวหงอยยยย
    #421
    0
  20. #416 สุกี้ยากี้ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:47
    หุหุ เจ้าของแมวดุเว่อร์
    #416
    0
  21. #415 โดดเดี่ยว น่ารัก (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:44
    5555 ขำแมว
    #415
    0
  22. #414 noowiwie (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:41
    555555 สมน้ำหน้าเจ้าแมวว อิอิ
    #414
    0
  23. #413 โอลีฟฟฟ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:36
    ขำแมวมากเด้อ #ทีมเจ้าของแมว
    #413
    0
  24. #412 ppeachhnl (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:23
    มาส่งกำลังใจให้ไรท์นะคะ สู้ๆ อย่าลืมดูแลสุขภาพตัวเองเหมือนกันนะคะ :)
    #412
    0
  25. #411 หางสีเงิน (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:55
    ขำง้าาาา สงสารเจ้าแมว
    #411
    0