OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 18 : หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,380
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,003 ครั้ง
    29 ม.ค. 61




เนี่ย...แมวงอแงแล้วนะคะ ^_^

Cr. ธีมของ Huawei ในเครื่องค่ะ



18.


“อ้ะ! พี่อัณณ์เชิญนั่งเลยครับ เชิญๆ” น้องๆ เสื้อช๊อปสีเทาพร้อมใจกันเว้นที่นั่งให้ผมและต่างยกมือไหว้อย่างนอบน้อมจนผมนี่รับไหว้แทบไม่ทัน เวกับตำลึงหัวเราะขำกันทันที

“เออ ตำลึงจะคิดแล้วเนี่ยว่าอัณณ์เรียนนาวีฯ ไม่ใช่ ENVI ดูเด็กๆ พวกนี้เชื่อฟังอัณณ์ยิ่งกว่าน้องเราอีก”

“นั่นสิอัณณ์ มึงทำได้ยังไงเนี่ย อ้ะ? หรือว่าเพราะแมวของมึง?”

“ใช่ชัวร์!!

ผมส่ายหน้าให้กับเพื่อนทั้งสอง ก่อนจะหันไปเห็นยายปายที่โบกไม้โบกมือนั่งอยู่กับน้องๆ คนอื่น สแตนด์สองสแตนด์นี่รวม ENVI กับนาวีไว้เหรอครับ? ไปเป็นมิตรกันขนาดร่วมเชียร์ด้วยกันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่นะ

“เมื่อกี้เพชรมาถามหาพี่อัณณ์กับปายด้วย สงสัยพี่เขยกลัวไม่มีกำลังใจ” ยายตัวเล็กเปิดปากแซว ผมเลยยีหัวเธอไปหลายที “สวัสดีค่ะพี่เว สวัสดีค่ะพี่ตำลึง”

“เนี่ยๆ น้องปายคนดีได้ข่าวว่าถูกจอมมารบางคนล่อลวงไปใช่ไหม! ต้องมาเล่าให้พี่ตำลึงฟังนะ!

“โอย ตอนรู้นะพี่นี่คิดแล้วคิดอีกว่านี่มันเดือนเมษาหรือเปล่า วันโกหกหรือเปล่า อย่างจอมมารพระเพลิงน่ะนะจะชอบคนอื่นเป็น ทุกวันนี้จะแต่งงานกับกล้องไลก้าอยู่แล้ว!!” เวทำสีหน้าสยอง

ปายหัวเราะ แก้มแดงนิดๆ แต่นั่นล่ะระดับผู้หญิงที่จอมมารเขาสนใจมีหรือจะเขินจนทำอะไรไม่ถูก “ปายจะจำคำพูดพี่เวไปบอกพี่เพลิงทุกคำเลยค่ะ”

“เฮ้ย! ไม่เอาสิน้องปาย!” เวแทบจะร้องไห้ “พี่เพลิงน่ะไม่ทำร้ายร่างกายพี่หรอก แต่เชื่อได้เลยว่าเดี๋ยวค่าขนมพี่ต้องโดนหัก หรือถูกยึดรถ! รายนั้นลงมือทีมีแต่ศพอ่ะ” ผมส่ายหน้าขำๆ หันไปมองในสนามบาสฯ ที่ดูจริงจังกันมาก เหลือบมองแต้มก็เห็นว่านาวีตามอยู่ถึงห้าแต้ม

 

สมแล้วที่โลจิตส์มีแต่นักบาสฯ ของมหาวิทยาลัย

 

และเจ้าแมวเพชรที่อยู่ในสนามนั้นก็เรียกเสียงกรี๊ดได้เลยครับ ใบหน้าที่ปกติง่วงและมึนดูจริงจัง ดวงตาคมสอดส่องไปมาอย่างชำนาญ เคลื่อนไหวคล่องแคล่วหาทางตัดลูกและส่งให้คนอื่นๆ ในทีม น้องเล่นได้ดีสมตำแหน่งพอยท์การ์ดที่เจ้าตัวบอก เพราะนอกจากควบคุมเกมตะโกนบอกเพื่อนๆ ด้วยภาษาแมวแล้วยังทำแต้มได้ด้วย

“กรี๊ดดดด! น้องเพชรชู้ตสามแต้ม! สามแต้มอ่ะ! สวยมาก”

“เจ๋งสมเป็นพี่เพชร!

“อ๊ายยยย! กล้ามท้อง สองสองสี่ หก แปด โอยยยย ใจจะละลาย!

“ไอ้เสือแมร่งโชว์อีกแล้วว่ะ”

“ขาวเวอร์มากค่ะ กรี๊ดดดดด”

ผมหัวเราะขำกับสาวกเจ้าแมวที่ดูจะมีทั้งผู้หญิงผู้ชาย น้องในสาขาตัวเองและสาขาผม รวมทั้งสาขาอื่นๆ ด้วย  “แข่งกันสี่ควอเตอร์ครับปาย?” ผมถามน้องรหัสที่ดูเหมือนจะลุ้นกับการแข่งมาก

“สี่ควอเตอร์ปกติเลยค่ะ ควอเตอร์ละ 10 นาที”

“อืม...” สมัยผมเคยเล่นแข่งแค่สองควอเตอร์ ควอเตอร์ละ 20 นาที เพราะเวลาจำกัดและหลายๆ อย่าง

“นั่นไง...พักแล้วล่ะค่ะ” จบควอเตอร์แรกโดยที่นาวีฯ ตามโลจิตส์อยู่สองแต้ม นักกีฬาเสื้อกล้ามชุดเทาเดินมาที่อัฒจันทร์ซึ่งน้องๆฝ่ายสวัสดิการดูแลนักกีฬาก็ส่งน้ำ ส่งผ้าขนหนูให้อย่างเป็นระเบียบ

“โอย! แมร่ง! พี่โฟร์ทเอาจริงมาก! นี่ตั้งใจจะชนะพวกเราจริงๆ ล่ะสิ!

“มึงก็หยวนๆ น่าพี่เขาเป็นกัปตันบาสฯ มหาลัยป่ะวะ? ให้มาแพ้นาวีฯ ก็ขายหน้าพอดี แล้วใครให้ไอ้คุณชายเราไปชนกับพี่ได้สูสีล่ะ พี่โฟร์ทยิ่งเป็นพวกเจอคนเก่งพี่แกยิ่งเครื่องร้อนอีก”

“เออ! ก็บอกแต่แรกแล้วอ่ะว่าแข่งเอามันส์ ดูไอ้เสือเพื่อนเราดิ มันจริงจังมาก”

“มึงไม่รู้เหรอว่ามันจะอวดเจ้าของ!

“ต้องชนะ” เพชรบอกเพื่อนๆ ด้วยใบหน้าง่วงๆ ทำให้คนอื่นๆ รุมทุบตีน้องทันที ไม่พอยังผลัดกันเตะจนผมส่งเสียงหัวเราะ

 

ทุกคนเป็นทาสแมวที่ชอบรังแกแมว...

 

พอดวงตาคมเงยมามอง เห็นผมยิ้มให้ รอยยิ้มก็ค่อยๆ คลี่ออกบนใบหน้าหล่อเหลา น้องทำเหมือนจะขึ้นมาหาจนผมส่ายหน้าและฝากของไว้กับเพื่อนก่อนจะเดินลงไปหาเอง ไม่สนใจเสียงแซวและน้องๆ คนอื่นที่หลีกทางให้อย่างรวดเร็ว

 

เด็กพวกนี้ทำงานเป็นขวบการหรือไงนะ?

 

“อัณณ์...” น้องทำท่าจะเข้ามาอ้อนเหมือนทุกที ก่อนจะหยุดชะงัก แล้วทำจมูกฟุดฟิด ก่อนจะเบ้ปาก “ผมเหม็น” จากนั้นก็เงยหน้ามามองผมเหมือนเสียดายมาก ทุกคนตรงสนามเหมือนพร้อมใจกันเงียบเสียง และยกกล้องมือถือขึ้นมาเตรียมพร้อมมาก

ผมเดินเข้าไปใกล้เพชร น้องสูงกว่าผมไม่มาก เอาผ้าขนหนูที่เขาพาดบ่าไว้ซับเหงื่อให้เบาๆ ก้มไปใกล้วอกคอเขาแล้วบอก “ไม่เห็นเหม็นเลยครับ”

ใบหน้าขาวๆ ขึ้นสีแดง ก่อนจะบ่นผมเบาๆ “อัณณ์...แกล้ง”

“พี่ให้กำลังใจต่างหาก สู้ๆ นะครับ ควอเตอร์แรกตามอยู่แค่สองแต้มเอง อีกอย่างชู้ตสามแต้มของเพชรก็สวยมาก แมวหน้ามึนอย่างเราเป็นพอยท์การ์ดที่เก่งคนนึงเลย”

“อัณณ์รู้...เรื่องบาสฯ?”

“พี่เคยเป็นนักกีฬาบาสฯ ของสาขาตอนปีหนึ่งปีสองน่ะครับ” สาขาผมผู้ชายมีน้อย ดังนั้นผู้ชายทุกคนเลยต้องเล่นกีฬาเกือบทุกอย่างนั่นล่ะครับ

เพชรมองหน้าผม ก่อนจะกอดอก “ทำได้ทุกอย่างเลย...” น้องอมยิ้ม “เท่ห์”

ผมหัวเราะลูบหัวเขาเบาๆ  “ขอบคุณที่ชมนะครับ ไม่ต้องซีเรียสเรื่องผลแพ้ชนะ แข่งให้เต็มที่ก็พอตกลงไหมครับ?”

“อื้อ!” พยักหน้าอย่างว่าง่าย “แต่อยากชนะ” แต่มิวายบอกอย่างดื้อดึง จนผมอดไม่ได้ยืดแก้มน้องเบาๆ แมวตัวนี้น่ารักชะมัดเลยครับ อยากเอากลับไปเลี้ยงที่บ้านมาก

“ถ้าชนะเดี๋ยวพี่จะทำของโปรดเพชรให้ทาน แต่ถ้าแพ้...เดี๋ยวพี่มีรางวัลปลอบใจดีไหม?”

น้องทำตาวาวจับมือผมแนบแก้มตัวเอง “รางวัล?” ดูตาวิบวับของเขา และเหมือนเห็นหูกับหางสั่นฟั่บๆ อยู่เลย

“ไม่บอกหรอกครับ ไปแข่งได้แล้ว...คนอื่นเขารอเราอยู่นะ”

“งื้อ! อัณณ์อย่าลืมนะ...”

“ครับ...” พอเพชรลงสนามเท่านั้นล่ะ...

 

“กรี๊ดดดดด!!ช็อตนี้กูตายค่ะ กูตาย!

“เขาพูดอะไรกันคะ? เขามุ้งมิ้งอะไรกัน!!

“มึงดูพี่มึงดิ ตอนแข่งนะหน้าดุ ตอนเจอน้องก็หน้าง่วงกับดุ พอพี่อัณณ์มาแล้วยิ้มทำตัวอ้อน!

“โห่! กับเด็กสิ่งแวดล้อมล่ะยิ้มให้แถมเปย์อีก กับพวกผมนี่มีแต่โหดกับโหด สองมาตรฐานชัดๆ เลย!!

“เสือกลายเป็นแมวเชื่องมากอ่ะมึง เชื่องสุดๆ น้องกูไปล่ะ”

“แถมอ้อนทีกูใจบางยิ่งกว่าโซฟี!! น้องเพชรสุดหล่อ!!

“อร๊ายยยย ไม่ไหวแล้วกูละลายยยย~~~

“ทำไมพี่เพชรน่ารักขนาดนี้ แมวหล่อของพี่อัณณ์ โหวววว”

“พี่อัณณ์ใจดีมากอ่ะ เท่ห์ด้วย เหมาะสมกันจังเลย!

“เพื่อนผมครับเพื่อนผม ไอ้เพชรคนจริง!

และอีกมากมายที่ผมได้ยิน ซึ่งผมทำเพียงยิ้มกับคำพูดและเสียงแซวของบรรดาน้องๆ และเพื่อนๆ ถามว่าอยากเห็นน้องชนะไหม ก็อยากนั่นล่ะ เพราะน้องซ้อมและพยายามมาก แต่ไม่อยากให้เพชรกดดันเกินไป ดังนั้นเลยต้องมีเงื่อนไขให้แมวขนฟูเขาสักหน่อย

 

 

“แพ้เลย...” เพชรบ่นงึมงำขณะที่ขับรถไปด้วย ผมส่ายหน้าเบาๆ ลูบหัวน้องเป็นเชิงปลอบ

“ได้ที่สองก็ดีแล้วนะครับ นาวีฯ จะกวาดทุกรางวัลกีฬาแล้วนะ ให้สาขาอื่นเขาชนะบ้างสิครับ”

แมวที่ขับรถอยู่เบ้ปาก “อัณณ์มาเชียร์ อยากชนะ”

“พี่รู้ว่าเพชรเก่งไม่ต้องเครียดหรอกครับ”

“งื้อ!” พอรถติดไฟแดง น้องก็หันมามองผม ดวงตาคมฉายแววแปลกๆ “อัณณ์ดื้อ”

“หืม? ทำไมมาว่าพี่ได้ล่ะครับ” ผมเลิกคิ้ว

“ไม่บอกผมเรื่องเมื่อเช้า”

“อ๋อ” ผมพยักหน้าเข้าใจ “หมายถึงคนของเกรย์น่ะเหรอ? ที่จริงหากพี่ไม่เข้าไปหาเรื่องคงไม่เกิดปัญหาหรอกครับ แต่พี่รำคาญสายตาพวกเขามาก จ้องเกินไป ไม่มีความเป็นมืออาชีพเลย พี่ไม่อยากให้เพชรกังวลด้วย”

คิดแล้วล่ะว่าคนของน้องก็ต้องบอกน้องอยู่ดี แต่ไม่นึกว่าเจ้าแมวมึนจะงอแง

“ผมเป็นห่วง” อัณณ์ดื้อ น้องเปลี่ยนเกียร์เมื่อสัญญาณไฟเปลี่ยนสี “บอกผมก็ได้”

“อืม...คราวหลังพี่จะบอกเราทุกอย่างตกลงไหมครับ? เลิกทำหน้าแบบนี้ได้แล้ว” ผมดึงแก้มน้องเบาๆ มือใหญ่อีกข้างที่ไม่ได้บังคับพวงมาลัยจับมือผมไว้ ผมมองถนนที่ไม่คุ้นชินก่อนจะเลิกคิ้ว “นี่จะพาพี่ไปไหนครับเพชร”

เพชรขับรถอย่างตั้งใจแต่เสี้ยวหน้าที่ผมมองเห็น...รอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนริมฝีปากกับคำพูด “บ้านผม...จะลงโทษอัณณ์”

แล้วพี่ไปทำอะไรผิดล่ะครับเนี่ย...แมวขนฟู

 




บ้านของตระกูลสกุลกุสลาเป็นบ้านสองไม้สองชั้นสีขาวสะอาดตา มีพื้นที่กว้างขวางซ้ำยังอยู่ห่างจากริมทะเลไม่มากด้วย หากเป็นเวลากลางวันคงเห็นตัวบ้านตัดกับสวนที่เป็นสีเขียวชอุ่มแน่ๆ เพราะว่าบ้านนี้มีสวนที่กว้างมาก ให้ความรู้สึกอบอุ่นเหมือนบ้านมากกว่าคฤหาสน์

“บ้านสวยนะครับ...” ผมชม เจ้าแมวใช้รีโมทเปิดประตูรั้วก่อนจะเข้าไปด้านใน ไฟในบ้านปิดไปบางส่วน เพราะนี่ก็ค่อนข้างดึกแล้วด้วย

“งื้อ...ญาติออกแบบให้ครับ” น้องจอดรถก่อนจะจูงผมเดินเข้าไปด้านใน แม้เห็นไม่ชัดเท่าไหร่แต่คนชอบต้นไม้อย่างผมรู้ดีเลยว่า สวนบ้านเพชรมีพันธุ์ไม้ดีๆ ไม่น้อยเลย กลิ่นดอกราตรีอ่อนๆ ลอยมาตามกระแสลมยามค่ำคืน ให้ความรู้สึกสงบอย่างประหลาด

แค่ก้าวเข้ามาแสงไฟก็สว่างพรึ่บขึ้นทันที เพชรเอียงหน้ามองผม “อัณณ์ไม่ตกใจ?”

“ครับ?”

“ไฟ?” น้องชี้ไปที่โคมไฟซึ่งให้ความสว่างไสว ผมสายหน้าเบาๆ แมวขี้แกล้งคิดว่าผมจะตกใจกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้หรือไงนะ

“ทำไมต้องตกใจล่ะครับ ใช้ระบบเซ็นเซอร์จับความร้อนในร่างกายใช่ไหมล่ะครับ หากมีคนก้าวเข้ามาไฟก็จะสว่างทันที”

 

สมแล้วมี่เป็นบ้านของตระกูลทหารเก่า

 

“ว้าวๆ ดูมีความรู้ต่างกับเพชรมากเลย” เสียงทุ้มแสนร่าเริงทำให้ผมหันไปมองทันที เห็นร่างสูงของชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดนอนสีคราม ใบหน้าหล่อเหลาคล้ายเจ้าแมว เพียงแต่มีเขามีรอยยิ้มกว้างขวางดูเป็นมิตรมากกว่า

“สวัสดีครับ” ผมยกมือไหว้ทันที

“พี่เพทาย ไม่นอน?” เพชรหน้ายุ่ง เอ่ยถามเสียงเหมือนน้องน้อยที่กำลังอ้อน

“ก็ใครให้เพชรกลับดึกล่ะ! เนี่ย พี่เลยต้องอยู่รอเลย ตอนแรกคุณแม่ก็จะนั่งรอเป็นเพื่อนพี่ แต่ท่านง่วงมาก คุณพ่อเลยอุ้มขึ้นไปนอนแล้ว ดีนะคืนนี้มีบอล ไม่อย่างนั้นพี่ไม่นั่งรอเพชรหรอก”

“ไปนอนได้แล้ว”

“จุ๊ๆ อย่ามาไล่น่าน้องชาย!” พี่เขากอดคอเพชรแล้วยีหัวน้องจนยุ่ง “สวัสดีครับพี่ชื่อเพทาย เป็นพี่ชายของเพชร น้องอัณณ์ใช่ไหม? ออร่าคนดีเปล่งออกมาจนพี่มองก็รู้แล้ว”

 

ออร่าคนดีนี่คืออะไรกันล่ะครับ

 

ผมส่ายหน้ายิ้มบาง “ยินดีที่ได้รู้จักนะครับพี่เพทาย”

“ครับๆ ยินดีมากเลย ได้เจอตัวจริงสักที คืนนี้น้องอัณณ์พักที่นี่นะ พรุ่งนี้วันหยุดนี่นา? มีงานเยอะก็ให้เพชรไปส่ง จิกใช้ได้ตามสบาย ตอนนี้แม่บ้านหลับหมดแล้ว ไปนอนกับเพชรได้นะครับ”

“ไม่มีปัญหาครับ” พี่เพทายคนนี้ท่าทางอารมณ์ดี แต่เขารู้เรื่องของผมไม่น้อยเลยทีเดียว...คนบ้านเจ้าแมวนี่ก็ไม่ธรรมดาเหมือนเจ้าแมวล่ะสินะ

“แล้วพรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะครับน้องอัณณ์ ไปนอนได้แล้วไปเพชร!

“พี่เพ!” เพชรทำหน้าบึ้ง เมื่อพี่ชายรังแกน้องไม่เลิก เจ้าแมวเลยสู้กลับ ส่วนผมได้แต่ส่ายหน้าขำ กับการทะเลาะกันของสองพี่น้อง เพชรดูอ่อนโยนมากเมื่ออยู่กับครอบครัว แสดงว่าบ้านน้องต้องเต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่นแน่ๆ

“อัณณ์...ไปนอนกัน” เพชรจูงมือผมขึ้นไปชั้นสองของบ้านเมื่อต่อยตีกับพี่เพทายเสร็จเรียบร้อย “ห้องผม...” เดินมาสักพักน้องก็กดรหัสยิกๆ แล้วเปิดเข้าไป

 

ขนาดห้องยังต้องใช้รหัส...บ้านนี้นี่ยังไงกันนะ

 

2412190700” น้องเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มมุมปาก

“ครับ?”

“รหัสห้องผม”

ผมหัวเราะ ยกมือขึ้นลูบหัวเขาเบาๆ มีการมายิ้มแล้วเอียงหน้ามองเหมือนแมวทำความดีขอรางวัลอีกนะ

“วันเกิดผมกับวันเกิดอัณณ์”

ดูแมวบางตัวทำ... ผมได้แต่ยิ้ม แม้รู้สึกว่าแก้มตัวเองจะร้อนๆ และหัวใจจะเต้นเร็วขึ้นก็เถอะ ช่างสืบช่างเสาะจริงๆ...เอามาตั้งเป็นรหัสห้องไม่พอยังบอกผมด้วย

“ครับ...พี่จะจำไว้นะ”

“อื้อ! จำแม่นๆ เลย บอกอัณณ์คนเดียว”

น้องบอกให้ผมนั่งลงบนเตียง ผมเลยได้โอกาสสำรวจห้องของเจ้าแมว เป็นห้องนอนที่กว้างขวาง ตกแต่งเป็นระเบียบ ชุดเครื่องนอนส่วนมากเป็นสีน้ำเงินเข้ม เฟอร์นิเจอร์สีขาวแบบบิวท์อิน ในห้องยังปูพรมด้วย มีมุมอ่านหนังสือส่วนตัว และตู้หนังสือที่อันแน่นไปด้วยหนังสือหลากภาษา ดูเหมือนจะเป็นแมวที่ชอบการอ่านไม่น้อย ริมระเบียงห้องเหมือนเป็นสวนเล็กๆ ที่มีสะพานยื่นออกไปซึ่งสามารถรับลมทะเลได้ด้วย การตกแต่งที่เรียบ แต่หรู และดูมีสไตล์

 

เป็นแมวที่ถูกเลี้ยงมาอย่างแมวไฮโซจริงๆ ด้วย

 

แม้เพชรจะใช้ชีวิตธรรมดาๆ เป็นแมวติดดินก็ตาม ดูจากใช้ชีวิตประจำวันของน้อง เช่นเรื่องรถที่ใช้แคมรี่สีดำแทนจะใช้รถยุโรปนำเข้า เสื้อผ้าของใช้น้องก็ไม่ใช่ของแบรนด์ ผมเห็นส่วนมากเพชรใส่แค่เสื้อที่ทางสาขาแจกให้ด้วยซ้ำ ไม่รู้ขี้เกียจหรือยังไง แต่บางอย่างของน้องก็แพงมาก อาทิเช่นนาฬิกา รองเท้าผ้าใบ อะไรแบบนี้

“ทำอะไรอยู่น่ะครับ?” ผมละสายตามาถามแมวที่เปิดตู้โน้นตู้นี้ ไม่ใช่น้องหิวนะ ตู้เสื้อผ้าไม่มีของกินนะเจ้าแมว ถึงเป็นแมวก็อย่ากินจิ้งจกนะ

“หาชุดนอนให้อัณณ์” เพชรขมวดคิ้ว “ไม่มีเลย” น้องเบ้ปาก “อัณณ์ผอมกว่าผม” เห็นเขาหยิบชุดโน้น ชุดนี้ แล้วก็บ่นพึมพำ ผมได้แต่หัวเราด้วยความเอ็นดู

“ชุดไหนก็ได้ครับ”

“หืม?” เพชรหันมามอง ทำตาวิบวับ ก่อนจะตัดสินใจหยิบเชิ้ตสีเทาตัวหนึ่งออกมา แล้วหยิบกางเกงบ๊อกเซอร์ขาสั้นมายื่นให้ผม “เชิ้ตตัวเดียว...ต้องเหมาะ”

ผมขมวดคิ้วนิดๆ แต่เหมือนน้องจะรู้ เจ้าตัวเลยมานั่งข้างๆ แล้วใช้ท่าไม้ตายออดอ้อน ทำตาใสกิ๊ง แถมยังเห็นหูกับหางน้องอีก

 

เอาเข้าไป...ทาสแมวอย่างผมทำอะไรได้ล่ะ นอกจากต้องตามใจน่ะ แม้รู้ว่าแมวบางตัวจะเริ่มไม่น่าไว้วางใจแล้ว

 

“อัณณ์ใจดี...” ดูยังมายิ้มอีก ผมจิ้มหน้าผากและดึงแก้มน้องไปแรงๆ ก่อนจะหยิบเอาผ้าขนหนูและอุปกรณ์ที่เพชรเตรียมให้เดินเข้าห้องน้ำไป โดยมีดวงตาคมที่กำลังฉายประกายวิบวับรื่นเริงอย่างไม่ค่อยทำเท่าไหร่นักมองตามหลัง...

 

 

“อ้าว? อาบน้ำแล้วหรือครับ?” ผมถามขึ้นเมื่อเห็นเพชรอยู่ในชุดนอนสีเทาหม่น นอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียง

“อื้ม! ไปอาบข้างล่างมาครับ”

“ทำไมไม่บอกล่ะครับ ความจริงพี่ไปอาบข้างล่างก็ได้” ผมว่า เดินไปนั่งข้างๆ “พี่นอนเตียงเดียวกับเราใช่ไหม?” เตียงน้องกว้างมาก นอนสองคนได้สบายๆ อีกอย่างผมไม่ได้คิดมากด้วย แม้เจ้าแมวจะไม่น่าไว้วางใจเท่าไหร่ เพราะน้องอัพเกรดมาเจ้าเล่ห์แล้ว แต่ผมคิดว่าผมเอาอยู่นะ

“อยากรออัณณ์ออกมาจากห้องน้ำ” เพชรยิ้ม วางหนังสือลง มือแกร่งดึงจนผมเอนไปทับตัวน้อง และมืออีกข้างก็ล็อคร่างกายผมจนขยับไม่ได้...โดยสิ้นเชิง

“อัณณ์หอมอย่างที่คิดเลย” ปลายจมูกโด่งเฉียดแก้มผมไปมา แถมยังไล้มาที่กกหูและซอกคอจนรู้สึกสะดุ้ง

“เพชร...”

“กลิ่นที่ผมใช้ติดตัวอัณณ์...หอมมาก” เป็นแมวจริงๆ หรือไงนะ ถึงไม่เลิกดมผมเนี่ย แล้วน้องก็ทำให้ผมเริ่มทำตัวไม่ถูกแล้ว...มันทั้งวูบวาบ ทั้งมึนงง ไม่ได้ไร้เดียงสาจนไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองน่ะ...

 

กำลังเขิน...มาก

 

“แก้มแดงด้วย” แถมเพชรยังล้ออีก ตาคมที่ปกติมึนและง่วง วิบวับเจ้าเล่ห์

“เพชร...”

“บอกแล้วว่าจะลงโทษที่อัณณ์ดื้อ” จากที่แค่นอนทับอยู่ครึ่งตัว กลายเป็นถูกดึงไปทั้งตัวและก็ถูกพลิกรวบให้นอนอยู่บนเตียงนุ่ม โดยมีร่างสูงกว่างคร่อมอยู่ด้านบน แขนแกร่งสองข้างกักผมไว้ในอ้อมแขนอย่างไร้ทางหนี

เพชรแรงเยอะ...และรู้จักใช้แรงตัวเองอย่าน่าตีเลย น้องใช้เข่ากดทับขาผมเบาๆ ล็อคแขนทั้งสองข้างให้นิ่งกับเตียง ต่อให้ผมดิ้นยังไง...ก็ดิ้นไม่หลุด

 

เพิ่งเคยเจอเจ้าแมวเวอร์ชั่นนี้

 

“เอ่อ...พี่ว่าเรานอนกันดีกว่าไหมครับ? วันนี้เหนื่อยมากแล้ว” ผมพยามยามยิ้ม เปลี่ยนเรื่อง ทำไมเหมือนจะรับมือแมวไม่ค่อยถูกเลย...ไม่สิ ความจริงแมวก็สปีชีส์เดียวกับอีกสิ่งมีชีวิตหนึ่ง...เสือน่ะ

 

ตอนนี้ไม่มีแมวมึนที่ผมคุ้นเคย...

ประกายตาวิบวับแสนอันตรายนั่น...เสือร้ายชัดๆ

 

“ไม่นอนหรอก...ไม่งั้นอัณณ์จะดื้ออีก ชอบทำให้เป็นห่วง” เพชรยิ้ม น้องรู้ว่าผมกำลังเปลี่ยนเรื่องและกำลังเขิน ดวงตาคมมองสำรวจสองสามรอบก่อนยิ้มมุมปาก “อัณณ์กับเชิ้ตของผม...เหมาะมาก”

 

คำพูดคำจา...

 

“พี่ทำให้เราเป็นห่วงใช่ไหม? พี่ขอโทษแล้วไงครับ คราวหลังไม่ทำอีกแน่นอน” ผมสัญญาอย่างหนักแน่น จริงจังมาก

“อื้อ! แต่จะลงโทษ” ดูความดื้อแบบน่าหยิกนี่สิ ผมอยากจะเข่าใส่น้องมากเลย แต่ไม่อยากรังแกเจ้าแมว แม้ผมกำลังจะกลายเป็นฝ่ายถูกรังแกแทนก็ตาม...

“เพชร...พี่จะ...” ผมกำลังจะกล่อมให้น้องใจอ่อน แต่ใบหน้าหล่อเหลาที่ยื่นมาจนชิด ปลายจมูกชนกัน สัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆ ที่ระผิวแก้ม พร้อมกับเสียงหัวใจที่กระหน่ำเต้นแรงกับใบหน้าที่ร้อนผ่าว ราวกับถูกดวงตาคมของน้องดึงดูดเอาไว้...

 

ดวงตาที่มีมนต์สะกดร้ายกาจของเจ้าแมวที่ทำให้ทาสแมวอย่างผม...ละลาย...

 

“ที่จริง...เรียกรางวัลมากกว่าบทลงโทษ” เสียงกระซิบเบาๆ พร้อมริมฝีปากที่ทาบลงมาบนกลีบปากของผมอย่างนุ่มนวลทาบอยู่เช่นนั้น ก่อนจะขบกัดเบาๆ ที่ริมฝีปากล่าง ผมได้แต่ปรือตาลงอย่างอ่อนใจปล่อยให้เจ้าแมวที่กลายร่างเป็นเสือระรานตามใจชอบ

 

เป็นทาสแมวนี่ไม่ดีเลยครับ...

แถมตอนนี้แมวยังแปลงร่างเป็นเสือด้วย สมญานาม เสือสมอยิ้มยากนี่...ก็เป็นเสือจริงๆ นั่นล่ะ

 

เสือร้ายด้วย...

แต่สำหรับทาสอย่างผม...ก็ยังน่ารักอยู่ดี...

 


100%


ครบแล้วววววว เนี่ย...เพราะแมวอ้อนเกินไป พี่อัณณ์เขาเลยลืมว่าความจริงแล้วแมวก็สปีชีส์เดียวกับเสือนั่นล่ะ แล้วดูแมวเพชร เจ้าเล่ห์มาก! ขยำแก้มแมวอย่างหมั่นไส้ มีการหาเชิ้ตตัวเองให้ใส่ มีการรออาบน้ำ รอดมกลิ่น ความแมวนี้....

ช่วงนี้ฝนตก เดี๋ยวร้อน เดี๋ยวหนาว รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

สำหรับวันนี้...ฝันดีและราตรีสวัสดิ์ค่ะ ^_^

29/01/2561



ตอนแรกว่าจะให้ครบก่อนค่อยอัพ แต่คิดแล้วมาอัพก่อนดีกว่าค่ะ อีกประมาณวันสองวันจะมาอัพอีกครึ่งที่เหลือนะคะ

ว่าแต่...อิแมว พี่อัณณ์คนดีทำอะไรผิดฮึ? แล้วตกลงแน่ใจนะว่าไม่ได้แกล้งแพ้เพื่อเอารางวัลจากเจ้าของ อิแมวเพชรไว้ใจไม่ค่อยด้ายยยยย

ช่วงนี้อากาศแปรปรวน รักษาสุขภาพกันด้วยน้าาาา

สำหรับวันนี้ ฝันดีและราตรีสวัสดิ์นะคะ 


   

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.003K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #3033 Airzaa1810 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 22:38
    เหม็นความรักอ่ะคุณ5555
    #3,033
    0
  2. #2973 Kim-kibom (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 22:26

    ฟินจริงๆๆ
    #2,973
    0
  3. #2939 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 01:07
    เสือออออออ ตอนนี้ต้องเรียกว่างี้แล้ว!!!
    #2,939
    0
  4. #2907 RealThxnB (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 09:44
    ชอบความยอมน้องนี้
    #2,907
    0
  5. #2829 Miki_milky (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 13:13
    น้องเพชรจะกินพี่อัณณ์หรอ
    #2,829
    0
  6. #2581 Vic whiskey (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 05:47
    เขาบอกว่าน่ารักด้วยนะ เขิลเส้
    #2,581
    0
  7. #2549 pcy921 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 19:23
    กรี๊ดดดดดพี่เสืออออ
    #2,549
    0
  8. #2475 khunsom08 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 15:22
    น้องน่ารักมากเลยค่ะ
    #2,475
    0
  9. #2435 XMCB_BB (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:50
    เขินอะ งืออออ
    #2,435
    0
  10. #2372 «PhuengAugust» (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 15:52
    ณ จุดนี้ไม่หวีดไม่ได้แล้ว กี้ดดดดดดดดดดดดดด
    #2,372
    0
  11. #2312 filmfilm12123 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 14:01
    แมวกลายร่าง
    #2,312
    0
  12. #1931 TiuLip (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 21:29
    อร๊ายยยยย อิแมวมันร้ายคร้าเขิลๆฮรือ.///.
    #1,931
    0
  13. #1475 SUNOBA (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 15:33
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด เขาจูบหันแล้ว เขาจูบหันแล้วค่ะแม่!!!!! อ๊ากกกกกก เจ้าแมววายร้ายยยยย
    #1,475
    0
  14. #1436 liver2541 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 17:42
    เพชรรรรร นางร้ายยยย จะหาเรื่องกินพี่ก็บอกมาเถอะ! ยั่มมาอ้าง 5555 ชอบๆ ชอบที่พี่อัณณ์เรียกเพรชว่าแมวขนฟู น่ารักกก ต้องไปเรียนพิเศษแล้ว งืออ อยากอ่านต่อ แงงงง
    #1,436
    0
  15. #1240 Suesue Sue (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 22:47
    กรี๊ดดดด..น้องเพชรร้ายกาจแล้ววววว
    #1,240
    0
  16. #898 yoyo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 20:11
    อยากจิกรี๊ดให้ลั่นร้านนนนนน

    เขาจูบกันแล้วแม่ขา จุ๊บๆ กันแล้วววว

    และแมวก็เจ้าเล่ห์ + ร้ายกาจมาก!!
    #898
    0
  17. #877 yukihimena (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 11:19
    ฮือออเขาจูบกันแล้วค่ะแม่ หนูตายตาหลับแล้วค่ะ
    #877
    0
  18. #870 cncdwr (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 09:13
    น่ารักมาก เขินนน
    #870
    0
  19. #847 __b.bam (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 22:09
    ตายแล้วๆ
    #847
    0
  20. #772 WindyWeed_Wolny (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 12:57
    เค้าจูบกันแล้ว อืออออ เขินน
    #772
    0
  21. #705 mothergod (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:50
    พี่โคตรยอมม 5555
    #705
    0
  22. #704 Sei-chan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:10
    กรี๊ดดดดด
    #704
    0
  23. #599 zoeyluck (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:19
    เง้อออออ เขามุ้งมิ้งกันแต่ชั้นเขินมากก แกรรร
    #599
    0
  24. #593 Mint Sch (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:15
    แมวกลายร่าง5555
    #593
    0
  25. #559 Chooon (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:21
    แมวออกลาย555555
    #559
    0