OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 12 : หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,763
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,205 ครั้ง
    4 มี.ค. 61

หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...12
     




               “ผมไม่อยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้เลยครับพี่ปาย พี่อัณณ์ แต่เขาลวนลามผม…ละ…แล้ว…ผะผม…ผมก็กลัวด้วย” ผมนั่งฟังหลานรหัสตัวเองเอ่ยถึงเหตุการณ์ที่เป็นเรื่องเล่าลือกันเมื่อค่ำ เพราะน้องแมนยูเป็นสาเหตุ
               “ไอ้หมอนั่นชื่อเกรย์ ฮิลลารี เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนวิศวะปีหนึ่งค่ะพี่อัณณ์ ลูกครึ่งที่ดังมากๆ ช่วงนี้เลยค่ะ นิสัยปายไม่รู้ว่าเป็นยังไง แต่หยิ่งมาก!” ยายตัวเล็กรายงานราวเป็นนักข่าว ผมยิ้มบาง ลูบหัวน้องแมนยูหลานรหัสปีหนึ่งของตัวเอง
               “ไม่เป็นไรนะครับ ไม่ต้องกังวล มีพยานขนาดนี้ แล้วก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรด้วย” 
               “พี่อัณณ์ขอโทษนะครับ…เพราะผมสาขาเราเลยโดนคนอื่นมองไม่ดีเลย” น้องน้ำตาคลอเหมือนจะร้องไห้ จนปายอดไม่ไหวที่ต้องกอดปลอบราวคุณแม่หวงลูก 

               ยายตัวเล็กเป็นพวกชอบเอ็นดูคนอื่น…แล้วน้องแมนยูก็เหมือนสัตว์ตัวเล็กๆ ที่น่าดูแล

               “ที่จริงควรมองนายเกรย์นั่นไม่ดีมากกว่า แต่หมอนั่นหน้าตาดีไง! ส่วนยูน่ะน่ารัก สาวกคิวท์บอยเลยหันมาโทษยูแทน!” 
               “เดี๋ยวพี่ไปคุยกับทางโน้นให้เองดีกว่านะครับ ว่าให้เลิกแล้วต่อกัน”
                    ยังดีที่น้องๆ ในสาขาต่างเข้าข้างเพื่อน และร่ำๆ เกิดจะไปตีกับวิศวะกันแล้ว ดีที่พวกผมห้ามเอาไว้ทัน ENVI เป็นสาขาที่มีผู้ชายน้อย และที่มีน่ารักน่าเอ็นดูแบบยูนี่ก็เลยทำให้เพื่อนๆ รู้สึกอยากปกป้อง 

               ดูสิ…ขนาดเลิกประชุมเลิกซ้อมแสตนด์เชียร์แล้ว ยังจับกลุ่มกันหน้าสลอนไม่ยอมไปไหนเลย  
 
               “ต้องไปหาไนท์ด้วยไหมครับ?...”
               “หือ? หากูทำไมอ่ะยู แล้วนั่นทำไมมึงไปอ้อนพี่ปาย ใครแกล้งมึงอ่ะ?” เสียงทุ้มๆ ขี้เล่นที่เอ่ยขึ้นทำให้น้องยูเด้งตัวออกมาจากยายตัวเล็กทันที
               “ไนท์…”
               “ร้องไห้อีกแล้วไอ้มนุษย์น้ำตานี่!” แม้จะดูกวนประสาทแต่มือใหญ่นั้นกลับปาดน้ำตาให้น้องยูอย่างเบามือ รอยยิ้มที่มุมปากก็ราวกับคำปลอบโยน
               “อืม…”
               “คิดมาก?” ผมยิ้มขำกับใบหน้าหล่อเหลามึนๆ ที่วางบนไหล่ ที่จริงก็รู้ล่ะว่ามีคนมานั่งด้านหลัง แค่กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ เฉพาะตัวนี่ผมก็รู้แล้ว

               แมวมึน…

               “มาเรื่องที่น้องทะเลาะกันใช่ไหมครับเพชร?” ปากถามส่วนมือก็ลูบหัวเจ้าแมวไปด้วย สังเกตว่าพวกเราตกเป็นเป้าสายตาของคนรอบๆ โดยทันที
               “ครับ…พาไนท์มา ต้นเรื่อง”
               “สวัสดีครับพี่อัณณ์ ผมไนท์ครับ หลานรหัสพี่เพชร แต่ลุงรหัสสุดหล่อยังไม่รับผมเข้าสาย เป็นแฟนยูมันครับ”
               “สวัสดีครับน้องไนท์” ผมยิ้มรับไหว้น้อง
               “พี่อัณณ์ยิ้มแล้วโลกดูน่าอยู่ขึ้นจังเลยครับ…อ่าๆ ไม่พูดแล้วก็ได้พี่ จำเป็นต้องมองกันตาดุขนาดนี้ไหม” น้องไนท์อุบอิบ แน่นอนว่าบ่นคนที่เกาะผมไม่ปล่อยนี่อยู่
               “ต่อยนายเกรย์นั่นกี่หมัดฮึ! หมัดเดียวนี่ไม่คุ้มนะพี่บอกเลย!” ปายกอดอกสืบสวนน้องไนท์ ท่าทาางคุ้นชินกันพอสมควร
               “โถ่! พี่ปายครับ เรื่องเลยไปกันใหญ่เลยทีนี้ จะไปเคลียร์กับคู่กรณียังไงล่ะครับเนี่ย ให้ผมขอโทษน่ะไม่มีทาง ฝั่งนั้นก็เหมือนกัน”
               “คงต้องคุยกันว่าให้จบแค่ครั้งนี้น่ะครับ อย่าได้มีไปต่อยกันไม่ว่าจะข้างนอกหรือที่ไหน ต้องพูดกับรุ่นพี่ของน้องอีกคนด้วย”
               “เอ่อ…เขาจะยอมเหรอครับพี่อัณณ์ วิศวะน่ะเพื่อนข้า พี่ข้า น้องข้ากันอยู่ด้วย แถมพวกผมก็ไม่ค่อยถูกกันอีก”
               “คุยกันด้วยเหตุผลทำไมจะไม่ได้ล่ะครับ…เตโชประธานสโมสรของวิศวะเป็นคนมีเหตุผล ฝั่งนาวีอยากให้จบ ฝั่ง ENVI บอกจะจบ ถ้าหากเขากล้ามีเรื่องต่ออีกก็ออกจะเกินไปหน่อยแล้วครับ”
               “ใครจะรู้ค่ะ นายเกรย์นั่นเห็นครั้งแรกปายฟันธงเลยว่าตัวแสบ!”
                    ผมยิ้มขำให้ปาย ลูบหัวยายตัวเล็กเบาๆ “เดี๋ยวพวกพี่ไปเคลียร์ที่สโมฯ ของวิศวะกันเองครับ ป่านนี้น่าจะยังอยู่กันหลายคน เราก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน ไม่มีอะไรหรอก”
               “ถ้าพี่อัณณ์ว่าแบบนั้นปายเชื่อก็ได้ค่ะ แต่พี่เขยไปกับพี่อัณณ์ใช่ไหมคะ?” ยายตัวเล็กถามเจ้าแมว
               “อื้อ! ดูแลให้!”
               “สมแล้วที่เป็นพี่เขยของชาว ENVI! เราสองคนก็สบายใจได้เลย พี่อัณณ์เคลียร์ให้ได้แน่ๆ แถมพกเพชรไปด้วย ต่อให้เป็นนายเกรย์นั่นก็ชิดขอบเหวลงไปนอนเพื่อนอะมีบา!” ดูจะแค้นมากจริงๆ นะเนี่ย
               “ขอบคุณมากนะครับพี่อัณณ์ พี่เพชร” น้องยูยกมือไหว้อย่างขอบคุณ ตามด้วยน้องไนท์ที่กล่าวย้ำไม่หยุดว่าถ้าไม่จบกันดีให้บอก

                    บอกลากน้องๆ เรียบร้อย เพชรก็จูงมือผมไปจากหน้าตึก “เดิน?” 
               “เดินก็ได้ครับ..ตึกสิ่งแวดล้อมกับที่ทำการสโมสรวิศวะไม่ไกลกันเท่าไหร่ด้วย” 
               “นาวีให้เพชรมาคุยเหรอครับ?” คิดยังไงส่งแมวมึนมาเป็นทัพหน้ากันนะ หรือเอาความมึนเข้าสู้?
               “ฟังจากที่น้องเล่าแล้วพี่ไม่คิดว่าน้องยู น้องไนท์เป็นฝ่ายผิดนะครับ เหมือนทางโน้นเจตนาหาเรื่องกันมากกว่า”
               “เด็กนั่น…กวน” เพชรบอก “หน้าตากวนมาก”
               “เคยเห็นหรือครับ” ผมเลิกคิ้ว
               “สาวๆ ครับ”
               “อ๋อ” น้องเกรย์อะไรนั่นลงคิวท์บอยด้วยนี่นา แต่ผมไม่ค่อยสนใจข่าวพวกนี้เท่าไหร่
               “ถ้าไม่จบ…ไนท์มันจะเอาจริง” เจ้าแมวหรี่ตานิดๆ ท่าทางไม่ค่อยชอบใจนัก
               “น้องไนท์? น้องดูเป็นเด็กหนุ่มอารมณ์ดี ท่าทางทะเล้นๆ น่าเอ็นดูออกครับ”
               เจ้าแมวปากคว่ำ หน้างอใส่ผมทันที “อย่าชม”
               ผมหัวเราะ นี่แมวงอนเหรอครับ ฮะๆ “ครับๆ เพชรหล่อกว่าเยอะมาก น่าเอ็นดูกว่าเยอะ แล้วพี่ก็ชอบแมวมากที่สุดด้วยครับ” คำพูดของผมจุดรอยิ้มบนใบหน้าหล่อๆ นั้นจนทาสแมวนี่อยากฟัดแก้มเขามาก เลยต้องรีบเปลี่ยนเรื่อง
               “ไหน…น้องไนท์เอาจริงแล้วจะเรื่องใหญ่หรือครับ?”
               เพชรพยักหน้า “นามสกุลไนท์”
               “พิบูลกัลยา…คุ้นๆ”
               “พ่อไนท์เป็นนักการเมืองใหญ่…”
               “อ๋อ…” ผมถอนหายใจ ถ้าเรื่องทะเลาะเล็กๆ นี่ไม่จบดีๆ มันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ



               เราทั้งคู่เดินมาถึงหน้าตึกสโมสร ผมยิ้มทักทายคนรู้จักและรุ่นน้อง ซึ่งทุกคนก็เหลือบตามองเจ้าแมวตัวสูงที่เดินตามหลังผมต้อยๆ เดินไปจนสุดริมทางเดิน เห็นห้องกระจกที่มีของตกแต่งเป็นสีแดง และป้ายไม้ซึ่งสลักอักษรสวยงามที่เขียนว่า ‘สโมสรวิศวกรรมศาสตร์’
               ผมผลักประตูเข้าไปก่อนจะยิ้มทักทายคนด้านใน ที่มองผมด้วยความแปลกใจว่ามาทำไม “สวัสดีเตโช เรามาคุยเรื่องที่น้องทะเลาะกันน่ะ ว่างคุยกับเราไหม?” 
               ร่างสูงที่นั่งวุ่นวายกับเอกสารปึกหนา และหน้าจอคอมพิวเตอร์เงยหน้าขึ้นมามองผม ก่อนจะยิ้มบางๆ มองไม่เห็นดวงตาที่ซ่อนอยู่ภายใต้กรอบแว่นของเขา แต่รอยยิ้มตรงมุมปากนั่นก็ทำให้เขาน่ามองขึ้น…สมกับที่เป็นประธานสโมสรของคณะวิศวะ
               “สวัสดีอัณณ์” เตโชมองเลยไปด้านหลังผม พอเห็นเพชรเขากยกยิ้มที่มุมปากขึ้นอีกนิด
               “แล้วก็สวัสดีเสือสมอยิ้มยากแห่งนาวี” 






               “อากาศร้อนไปหน่อย แต่ไม่เลวเลยทีเดียว” เสียงทุ้มบ่นกับตัวเองขณะลดเลนส์กล้องลงเมื่อเก็บภาพรอยยิ้มของเด็กๆ ที่โผล่หน้ามาแอบมองพวกเขา
               ชาวอัฟกานิสถานมักจะไม่คุ้นกับบุคคลภายนอก เพราะส่งผลต่อความปลอดภัยในชีวิตของพวกเขา นี่ยังถือว่าโชคดีที่พระเพลืงมาในนามของ MG องค์กร NGO ที่มีชื่อเสียงเป็นอันดับต้นๆ ของโลก
               “ผมเห็นคุณพระเพลิงแล้วอดคิดไม่ได้เลยจริงๆ ว่าคุณเหมาะกับงานถ่ายภาพในสถานที่อันตรายแบบนี้มากๆ” น้ำเสียงนุ่มนวลดังมาจากในเต็นท์ 
               “เป็นคำชมที่ผมชอบนะครับคุณอุนเม” พระเพลิงยิ้ม รับชาเปปเปอร์มินต์ที่อีกฝ่ายส่งให้มาจิบช้าๆ พวกเขาห้าคนรวมทีมกัน ขนาดบอสใหญ่ยังบอกเลยว่านี่คือดรีมทีม พระเพลิงได้ฟังแล้วก็หัวเราะทันที
               แต่จะบอกว่าไม่ใช่ก็ออกจะดูถูกฝีมือตัวเองเกินไปสักหน่อย ทีมนี้มีทั้งอันดับหนึ่งของ MG อย่างคุณอุนเม มือหนึ่งด้านการถ่ายภาพแบบสตรีท (Street & life) อย่างพระเพลิง และเพื่อนร่วมทีมอีกสามคนก็เป็นมือหนึ่งในแต่ละด้านเช่นกัน
               ที่จริงหากไปสถานที่อื่นคิดว่าพวกเขาคงได้โชว์ฝีมือถ่ายภาพตามสไตล์ตัวเองมากกว่านี้ แต่บังเอิญว่าที่นี่คืออัฟกานิสถาน พวกเขาจึงต้องใช้ความสามารถรักษาชีวิตรอดมากกว่า
               “โทรศัพท์คุณดังครับ ไม่โชว์เบอร์ด้วย” อุนเมหยิบโทรศัพท์รุ่นสมบุกสมบันส่งให้เจ้าของ
               “สวัสดีครับ” ทักทายเป็นภาษาอังกฤษไว้ก่อน แต่อีกฝ่ายดันใส่กลับมาเป็นอีกภาษาเสียได้
พระเพลิงขมวดคิ้วเพื่อนเขาที่พูดภาษาเช็กได้นั้นมีไม่กี่คน แล้วที่จะโทรฯ มาหาเขาได้แบบนี้…
               “ลุกซ์นายพูดภาษาอังกฤษกับฉันไม่ได้หรือไง” ถึงจะบอกอย่างนั้นแต่พระเพลิงก็ใส่กลับเป็นภาษาเช็กเช่นกัน
               ( เรื่องใหญ่น่ะสิเพลิง! นายให้ฉันคอยดูใครไว้ล่ะ! นี่คนพวกนั้นไปเมืองไทยแล้ว ฉันเพิ่งเช็คไฟท์บินได้เนี่ย!)
               พระเพลิงขมวดคิ้วทันที อารมณ์ดีๆ กำลังจะหายไปเพราะข่าวจากเพื่อน แต่เขาก็ยังคงยิ้ม “ใครไปไทยล่ะ? ไปกันทั้งหมด?” น้ำเสียงทุ้มยังราบเรียบไม่เดือดร้อน พระเพลิงเป็นคนอารมณ์เย็นเสมอ ขัดกับชื่อของเขาโดยสิ้นเชิง
               ( น่าจะลูกชายมั้ง นายต้องขอบคุณฉันนะพระเพลิงที่บ้านฉันเป็นเจ้าของสายการบิน และบังเอิญว่าคนพวกนั้นขึ้นสายการบินของฉันพอดี ฉันเลยเช็คข้อมูลให้นายได้ )
               “หึ…อยากได้อะไรก็บอกมาล่ะกัน ขอบคุณนายมากลุกซ์”
               ( อยากเห็นหน้าแฟนนายโว้ย!! แว่วๆ ว่านายกำลังจะมีแฟน พามาให้ดูด้วย! ) ปลายสายโวยวายออกมา ส่วนคนทางนี้หัวเราะเบาๆ 
               “ยังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกันสักหน่อย แต่เป็นคนที่คิดว่าใช่ที่สุดในบรรดาคนมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของฉัน”
               ( โอ้โห! โรแมนติกเสีย! เออ! เดี๋ยวถ้ามีข่าวจะส่งข่าวให้อีก แต่ต้องให้ฉันได้เห็นหน้าแฟนนายนะพระเพลิง! )
                    พระเพลิงกดวางสายอย่างไม่อยากฟังคำบ่น ของเพื่อน เพราะต้องมีอีกยาว หรี่ตาลงเมื่อคิดว่าเรื่องวุ่นวายมากมายกำลังจะเกิดขึ้น เขาคงต้องรีบเคลียร์งานทางนี้ให้เสร็จ เพราะไม่อย่างนั้นอัณณ์จะต้องเจอเรื่องปวดหัวอีกเยอะเลย

               ก็หวังว่าจะทำตามที่พูดว่าจะดูแลอัณณ์ได้นะแมว…

               แต่…โทรไปหายัยเปี๊ยกไว้ดีกว่า ช่วยฝากฝังไว้อีกที ไม่ได้โทรเพราะะอยากได้ยินเสียงเลยนะ!
               “มานานๆ คนทางโน้นของคุณพระเพลิงอาจจะคิดถึงแล้วนะครับ” อาคาริ อุนเม ได้ยินการพูดคุยก็เอ่ยขึ้นมา อดจะเสียมารยาทไปสักหน่อยที่ฟังคนอื่นคุยโทรศัพท์ แต่เขาก็เพิ่งได้เห็นสีหน้าและท่าทางแบบนี้ของพระเพลิงเป็นครั้งแรก

               ไม่ใช่ไม่เห็นที่คนๆ นี้มักถ่ายภาพส่งอีเมล์ให้ใครสักคนดูเสมอ เดาว่าไม่ใช่น้องชายตัวเองแน่ๆ

               “คุณอุนเมหมายถึงน้องชายผมสินะครับ?” พระเพลิงรู้ว่าเขาไม่ได้หลายถึงน้องชายตัวเองแน่ๆ แต่ทั้งสองคนเพียงมองตากันอย่างรู้ทันเท่านั้น

                คนนิสัยเหมือนกันมักจะมองกันออกเสมอ…

               “อีกหนึ่งชั่วโมงเราจะลงงานกัน ระหว่างนี้คุณพระเพลิงก็อย่าลืมส่งความคิดถึงและความห่วงใยไปให้คนทางโน้น…อ้อ…ผมหมายถึงน้องชายคุณนั่นล่ะครับ…” ยกยิ้มขำก่อนจะเดินไปสำรวจพร้อมกล้องคู่ใจ 
               พระเพลิงส่ายหน้าขำๆ กดโทรออกหาใครสักคนที่ว่า เดินเข้ามานั่งด้านใน เปิดคอมฯ ส่งเมล์ให้น้องชายและคนปลายสายที่ส่งเสียงทักทาย
               ( กำลังกินมื้อเที่ยงอยู่เลยมาทานด้วยกันไหมคะ? พี่เพลิง )
               “จะเป็นหมีอ้วนแล้วหรือไงครับ…น้องปาย”



               แมวขี้งอน เจ้าของชมคนอื่นก็ไม่ได้ปากคว่ำใส่เลย 5555 ส่วนทางพี่เพลิงก็ละมุนเหลือเกิ๊นนนน แหมๆๆ
               อากาศแปรปรวนมากเลยค่ะ เดี๋ยวหนาว เดี๋ยวฝนตก เดี๋ยวแดดออก สามฤดูในหนึ่งวัน ยังไงก็รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ ระวังอย่าป่วยกันน้าาาา

               สำหรับคืนนี้...ราตรีสวัสดิ์นะคะ ^_^ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.205K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #3148 Gu_on_yaoi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 22:16
    น่ารำคาญปายอ่ะ ดูง้องแง้ง เรื่อง ชช ไม่ควรมี ชญ เลย ;-;
    #3,148
    0
  2. #3027 Airzaa1810 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 21:35
    พี่อัณณ์ลูกอย่าชมคนอื่นเยอะแมวแถวนี้ขี้หวง
    #3,027
    0
  3. #2967 Kim-kibom (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 20:39
    ใครไปหาอัณณ์
    #2,967
    0
  4. #2933 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 14:25
    ฉันว่าคู่พี่อ่ะแนวหวานนนน งุ้ยยยยย เขินนนนน
    #2,933
    0
  5. #2901 RealThxnB (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 00:48
    จะเกิดเรื่องอะไรอะ?
    #2,901
    0
  6. #2823 Miki_milky (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 07:40
    หวงเจ้าของจังนะน้องเพชร
    #2,823
    0
  7. #2468 khunsom08 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 10:15
    เรื่องอะไรจะเกิดนะ
    #2,468
    0
  8. #2431 XMCB_BB (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:49
    เรื่องราววุ่นวายที่เกี่ยวกับพี่อัณณ์และน้องเกรย์ เจ้าแมวดูแลเจ้าของดีๆด้วย ส่วนน้องเกรย์ให้พี่ชาดูแลไป อิอิ ข้อดีของการอ่านน้องเกรย์มาก่อน >//<
    #2,431
    0
  9. #2367 «PhuengAugust» (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 13:00
    ปมมาาาา แต่ถึงชั้นเจ้าแมวต้องดูแลเจ้าของได้และพี่เพลิงเป็นห่วงในระดับใหญ่ คือต้องมีประเด็นอน่ๆ
    #2,367
    0
  10. #1827 sttks.p2h (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 18:20
    ใครม๊าาาา
    #1,827
    0
  11. #1469 SUNOBA (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 13:46
    หมาหมี แต่ใครจะมา
    #1,469
    0
  12. #1448 angle-wing (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 12:59
    พี่หมาน้องหมีก็น่ารัก ปมปัญหาเริ่มมาละ
    #1,448
    0
  13. #1430 liver2541 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 16:30
    ไม่สนใจเลยว่าใครจะมา! สนใจพี่เพลิงของน้องมากกว่า ฮือออ อยากให้มีเรื่องพี่พระเพลิงกับน้องปายสักหลายๆตอน
    #1,430
    0
  14. #1355 DreamingDreamer (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 14:07
    ใครจะมาน้า ดีหรือร้ายก็ไม่รู้ แมวดูแลทาสด้วยน่ะ
    #1,355
    0
  15. #892 ัyoyo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 20:07
    เรื่องกำลังมีปม!
    #892
    0
  16. #585 zoeyluck (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 04:14
    ใครจะมาง่ะ มันต้องมีเงื่อนงำแน่ๆ
    #585
    0
  17. #572 Mint Sch (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:49
    พี่เพลิงน้องปายทำเราลืมแมวไปเลยค่ะ
    ชอบบบบ
    #572
    0
  18. #465 แบคแมน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:11
    เหมือนจะมีเรื่องอะไรอ่าาาา
    #465
    0
  19. #463 kannika_1805 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:23
    แย่งพี่เพลิงมาจากปายได้ไหม ฉันจะอาวววววว
    #463
    0
  20. #352 ดินสอ2B (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:50
    ปกติอ่านวายส่วนมากจะเจอแต่คู่วาย พอมาเจอคู่ปกติเลยรู้สึกแปลกๆนิดหน่อย ><
    #352
    0
  21. #350 K24J28 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:17
    อิจฉาปายมากกกกกก
    #350
    0
  22. #301 orart2 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:02
    นายร้ายมาแล้ว
    #301
    0
  23. #272 rannydewppO5 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 21:13
    นายเกรย์นี่ตัวร้ายชัวร์ค่ะ! รัดฟันธงเลย

    ทำไมรีดไม่เครียดนะ เพราะแมวมึนแน่ๆ เลยค่ะ
    #272
    0
  24. #213 แกงส้ม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 22:55
    ใครมาไทย
    #213
    0
  25. #137 ความตายสีเงิน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 08:04
    รอนานแล้วนะต่อสักทีเถอะ
    #137
    0