OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 11 : หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,981
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,293 ครั้ง
    4 มี.ค. 61

หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...11





               - เมื่อวานมีคนส่งภาพนี้มาให้เจ้…เห็นแล้วเจ้อยากดิ่งลงจากชั้นสี่ ลงไปถามถึงเกาะเชจู ว่าตกลงสองคนนี้เป็นอะไรกันคะ? ทำไมถึงได้ใกล้ชิดสนิทสนมกันเยี่ยงนี้ #แมวเพชร #พี่อัณณ์คนเลี้ยงแมว-
(แนบรูปสี่รูป)

               ผมเลิกคิ้วนิดๆ มองเจ้าแอพสีฟ้าที่เวส่งลิงค์มาให้ดู คนโพสต์ยังเป็นรองประธาน อบก.คนเดิม แต่คราวนี้โพสต์ลงเฟสส่วนตัว ที่มีคนติดตามพอๆ กับเฟสของ อบก.
               รูปถ่ายสี่ภาพ…เป็นรูปของผมกับเพชรที่ตึกหนึ่งสองภาพ ภาพที่น้องยิ้มให้ผม ถือเสื้อกาวน์ของผม แล้วเดินคู่กันไป อีกสองภาพเป็นที่เกาะเชจู น้องกำลังช่วยผมรดน้ำต้นไม้ โดยใบหน้าหล่อๆ ของเขาเปื้อนดินนิดๆ ส่วนอีกภาพกำลังยิ้มรับของโปรดสีแดงๆ จากมือผม
               คิดแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ แต่ที่นึกไม่ถึงคือยอดกดไลค์และยอดคอมเมนต์นี่สูงมาก

               สาววายหัวใจใส : โอ๊ยยยย!! ฟินมากเลยค่ะ! พวกพี่เขาคบกันใช่ไหมคะ! คบกันสินะ! ถ้ายังก็คบกันไปเลยเถอะค่ะ!
               BarBee : คนสวยอยากบ่นนะคะ แต่เห็นรอยยิ้มของแมวเพชรแล้ว ยกให้พี่อัณณ์คนเลี้ยงแมวไปเลยค่ะ ยิ้มทีจะละลาย…
               Hajisai : เดี๋ยวนี้เห็นช็อปสีเทามาที่ตึกวิทย์ ตึกสิ่งแวดล้อมบ่อยเหลือเกิน…สงสัยอยู่ว่าทำไม ที่แท้พี่เขยแมวก็มาเฝ้าเจ้าของนี่เอง
               เหนือน้ำ : อ๋อออออ ที่มึงรีบทำควิชเร็วๆ ออกคนแรก นี่เพราะว่าไปเฝ้าพี่อัณณ์คนดีสินะ @เพชรน้ำหนึ่ง
               ลมกับวายุมันก็ชื่อเดียวกันนั่นล่ะโว้ย : กูว่าแล้ว! ปกติคุณชายแมวมันง่วงจะตาย! หลับแล้วส่งสุดท้ายตลอด นี่มันส่งคนแรก! กูไม่อยากด่าความเห่อของมัน @เพชรน้ำหนึ่ง
               I_IYA : มึงด่ามันเถอะ ด่ามันเลย @ลมกับวายุมันก็ชื่อเดียวกันนั่นล่ะโว้ย  กูกับไอ้ชานี่แบบ…มองบนมาก มันเลิกเรียนปุ๊บเสล่อไปรอหน้าห้องแล็ปปั๊บ เป็นครึ่งชั่วโมง! ปล่อยให้กูกับไอ้ชาไปผจญภัยเกาะเชจูกันเอง!
               นางสาวสยาม : ทำใจว่ะไอยรา เพื่อนเรามันเป็นหนักแล้ว มึงต้องปล่อยวาง สวดมนต์สิคะ! รอไร!

               ผมมองข้อความเหล่านั้นอย่างขำๆ ส่วนมากเป็นแฟนคลับเจ้าแมว รวมถึงเพื่อนๆ และพี่ของเขานั่นล่ะ ส่วนเพชรน่ะไม่ไปตอบโต้ใดๆ ทั้งสิ้น ผมรู้ได้ยังไงน่ะเหรอ?...
               
                    ก็แมวขนฟูตัวโตกำลังกลิ้งอยู่บนพรมข้างๆ ผมนี่ล่ะครับ…

                    แมวตัวนี้อ้อนมาขอทานมื้อค่ำด้วย ตาคมนั้นทำราวแมวขอของกิน จนทาสแมวอย่างผมนี่ไม่อาจปฏิเสธใดๆ
               “อยากกินอะไรครับวันนี้?” ผมปิดเฟสบุ๊คลงแล้วถามคนตัวสูงที่กำลังกลิ้งประกาศอาณาเขต 
               
               ดีนะที่บริเวณนี้ปูพรมขนฟูที่พี่เพลิงหิ้วมาฝากจากต่างประเทศ ไม่อย่างนั้นน้องคงไม่กลิ้งอย่างสบายใจแบบนี้หรอก
               
               เพชรกดยึกๆ ในโทรศัพท์ก่อนจะยื่นมาตรงหน้าผม
               
                    มันเป็นสปาเก็ตตี้แกงเขียวหวานฝักกับลูกชิ้นปลาท่าทางน่ากิน

               “กินอันนี้ครับ…ใส่ฝักเยอะๆ” บอกด้วยเสียงทุ้มๆ เจือแววออดอ้อน เอาใบหน้าหล่อจัดมาวางไว้บนขาผมแล้วถูไปมา ช้อนดวงตาคมใสขึ้นมองราวแมวเหมียว

               ละลาย…

               ผมลูบหัวน้องเบาๆ ด้วยความเอ็นดู เจ้าแมวตัวนี้นี่ขยับทำให้ผมอยากเอามาเลี้ยงที่บ้านได้ทุกวันจริงๆ
               “เดี๋ยวทำให้ทานครับ…เพชรต้องเข้ามหาลัยอีกไหม?”
               “ครับ…กิจกรรมเยอะ” น้องฟ้อง 
               ผมเข้าใจดีเลย สำหรับคณะที่มีทั้งบรรยายและแล็ปนั้นปีสามเป็นปีที่เรียนหนักและกิจกรรมก็หนักด้วย ดังนั้นจึงเป็นปีที่สำคัญเลยล่ะครับ…หลายคนท้อแท้และซิ่วไปเรียนอย่างอื่นตอนปีสามก็มี… 
               “พี่ก็ไปเหมือนกันครับ…วันนี้นัดรวมปีหนึ่ง” ผมยิ้มนิดๆ
               “ซ่อม?”
               “เปล่าครับ ตักเตือนเรื่องระเบียบกันนิดๆ หน่อย พวกพี่ไม่ได้โหดขนาดนั้น” 
               “อยากไปดู…อัณณ์ดุน้อง”
               ผมหัวเราะ “พี่ไม่ใช่คนดุครับ คนเราพูดกันด้วยเหตุผลได้” เกาคางอีกฝ่ายเบาๆ ซึ่งแมวตัวโตก็เคลิ้มเพราะปรือตาลงรับสัมผัสมือของผมอย่างชอบใจ
               “เพชรน่ะสิที่ดุน้อง ทำตาดุ หน้าดุ จนน้องๆ กลัวกันไปหมด พี่เห็นนะครับ” ตอนเจ้าแมวคุมน้องๆ น่ะ…เป็นเสือเลยล่ะครับ
               “นั่นใจดีแล้วครับ…น้องดื้อ ต้องดุ” แมวมึนแก้ตัว ผมเคาะจมูกโด่งๆ นั้นอย่างหมั่นไส้ บอกน้องว่าขอไปเข้าครัวเตรียมมื้อค่ำให้เราสองคน ก่อนจะกลับไปทำกิจกรรมที่มหาลัยต่อ


               ดวงตาคมมองร่างที่กำลังทำอาหารอยู่อย่างคล่องแคล่วด้วยประกายวิบวับชอบใจ เรียวปากยกยิ้มน่ามอง กอดหมอนใบโตที่มีกลิ่นหอมของแสงแดดเหมือนนที่นั่งให้เขาคลอเคลียอยู่เมื่อกี้…
               บ้านหลังนี้มีกลิ่นอายของอัณณ์อยู่เต็มไปหมด แค่ก้าวเข้ามาก็สดชื่น จนลืมเรื่องการเรียนที่สาหัสและกิจกรรมหนักๆ ไปได้หมด
               ยิ่งเจ้าของบ้านจะมีรอยยิ้มและแววตาอ่อนโยนอยู่เสมอยิ่งทำให้รู้สึกผ่อนคลายมาก

               ถ้ามาทุกวัน…กลิ้งที่นี่ทุกวันจะทำให้มีกลิ่นอายของเขาติดอยู่บ้างไหมนะ?

               “เพชรครับ...กินซุปผักด้วยไหม?” เสียงทุ้มอ่อนโยนนั้นถามโดยที่ไม่เงยหน้ามอง เพชรน้ำหนึ่งยิ้ม 
               “ทานครับ”

               อะไรที่อัณณ์ทำ เขากินทั้งหมดนั่นล่ะ

               ใช้เวลาไม่นานสปาเก็ตตี้แกงเขียวหวานฟักใส่ลุกชิ้นปลา กับซุปผักหน้าตาน่าทาน ส่งกลิ่นหอมเรียกให้พยาธิในท้องพากันประท้วงก็วางบนโต๊ะเล็กๆ ทันที
               เพชรน้ำหนึ่งยกมือถือขึ้นถ่ายรูปพ่อครัวที่ก้มหน้าลงวางอาหาร และถ่ายภาพอาหารไปด้วย กล้องมือถือของเขาเก็บมุมภาพได้กว้างสมกับราคาที่เสียไป
               จากนั้นเสือสมอแห่งนาวีก็อัพภาพลงหน้าวอลฯ ตัวเองอย่างที่ไม่เคยทำ เพราะปกติเขามักลงเรื่องราวทั่วไปตามประสาผู้ชาย มีทั้งรูปสถานที่ท่องเที่ยว การ์ตูน รถ บอลหรือแปลงผักของตัวเอง
พร้อมแคปชั่นภาพสั้นๆ

               -มื้อค่ำกับคนเลี้ยงแมว-







               “ยอมรับว่าตัวเองเป็นแมวได้อย่างมั่นหน้ามากเลยนะมึงไอ้คุณชาย!” น้ำชาปากคว่ำใส่เพื่อนและเอ่ยแขวะทันทีที่ร่างสูงนั้นเดินขึ้นบรรไดแคนทีนมา
               “คนจริงไง” เพชรน้ำหนึ่งตอบเรียบง่าย ยักไหล่ กวาดตามองบรรดาน้องปีหนึ่งที่นั่งเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ ทุกสายตามองมาที่เขาอย่างสนใจแต่เพชรน้ำหนึ่งไม่สนสายตาใครอยู่แล้ว
               “ไปเกาะติดพี่อัณณ์คนดีเขาขนาดนี้ เอาความมึนไปใส่เขาบ้างหรือเปล่าเนี่ยไอ้แมว!” ไอยราตบไหล่เพื่อน
               “ไม่…อัณณ์ใจดี” ยกรอยยิ้มมุมปากนิดๆอย่างที่ไม่ค่อยทำ พอพูดถึงชื่อพี่อัณณ์เท่านั้นบรรยากาศรอบตัวก็ดูจะอ่อนโยนขึ้นมาทันตา
     
               อ่อนโยนทั้งๆ ที่หน้าง่วงและมึนนั่นล่ะ!
               ไอ้แมวมึนเอ๊ย!! 

               “หมั่นไส้โว้ย!” ไม่ใช่แค่เพื่อนสนิทสองคนแต่เหล่าก๊วนนาวี ปีสามในเสื้อช็อปสีเทาก็ตะโกนขึ้นมาพร้อมเพรียงกันกับอาการหลงเจ้าของ ของแมวมึนบางตัว
               “มาดูปีหนึ่งกันก่อนเลยพวกมึง! เรื่องไอ้คุณชายแมวค่อยไปซักฟอกกันทีหลัง มีหลายเรื่องต้องคุยเลยเนี่ย!”
               “เออ! แล้วที่ได้น้องเราไปมีเรื่อกับเด็กวิศวะตรงร้านเป็ดโง่นั่นยังไง?” ชาวนาวีปีสามเริ่มปรึกษากันอย่างจริงจัง ตอนนี้น้องปีหนึ่งก็ยังมาไม่พร้อม 
               พวกเขาไม่ได้เป็นพี่ที่ใจร้าย แจ้งเวลาน้องว่านัดกี่โมง ส่วนในฐานะรุ่นพี่ก็ต้องมาก่อน เพื่อประชุมกันว่าจะคุยอะไรกับน้องบ้างจะได้ไม่ยืดเยื้อเกินไป เพราะต่างคนก็ต่างมีเรียน มีงาน มีการบ้านต้องทำ
               เมื่อได้เวลานัดแล้วบรรยากาศครื้นเครงเมื่อครู่จึงดูจริงจังขึ้นมาทันตา เหล่าปีสามเดินเรียงกันไปอย่างเป็นระเบียบไปยืนหน้ากระดาน ปีสองกำลังล้อมน้องๆ ที่นั่งเรียงกันอย่างเรียบร้อย
               “ปีหนึ่งครับ…วันนี้พวกคุณมากันกี่คน?” เสียงถามไม่ได้ตะคอกหรือหยาบคายซ้ำคนถามอย่างพี่วายุเฮดชั้นปีสามยังมีรอยยิ้มบางๆ แต้มใบหน้า แต่ดวงตาคมกริบที่กวาดมองนั้นก็ทำให้เหล่าน้องๆ ใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ
               “217 คนค่ะ/ครับ!!” เสียงดังฟังชัด สมกับที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี
               “ทั้งรุ่นมี 220 อีกสามคนหายไปไหนครับ?”
                    น้องๆ มองหน้ากัน เพื่อนใครคนนั้นก็ยกมือขึ้น พอรุ่นพี่พยักหน้าก็ยืนขึ้น รายงานชื่อรหัสนิสิตก็บอกสาเหตุการไม่เข้าร่วมประชุม

                    กฎละเว้นได้…หากมีเหตุผลที่จำเป็น

               “เอาล่ะวันนี้พวกผมมีเรื่องจะแจ้งให้พวกคุณทราบห้าเรื่องด้วยกัน” 
               ไอยราก้าวออกมาข้างหน้าก่อนจะเอ่ยอย่างจริงจัง “เรื่องแรกคือเรื่องป้ายชื่อ..อย่าทำหายนะครับ ต้องพกติดตัว ไม่ต้องคิดเรื่องที่ปีสองต้องมานั่งทำให้น้องทุกขั้นตอน แต่ป้ายชื่อนี้เป็นประโยชน์เมื่อคุณไปไหนมาไหนรอบมหาลัย หากเกิดเรื่องหรืออะไร ทางคณะจะทราบทันทีและสามารถช่วยเหลือพวกคุณได้ง่ายขึ้น ถึงจะมีพวกคุณบางคนบ่นว่าสวยสู้คณะอื่นไม่ได้บ้างก็ต้องติดนะครับ ทำใจไว้เยอะๆ…นาวีเราผู้หญิงน้อย และทุกวันนี้ก็เริ่มไม่ใช่ผู้หญิงแล้ว…โอเคไม่พูดล่ะ” ไอรยาหันไปยิ้มแหยให้เหล่าเพื่อนสาวทั้งหลายที่ยกกำปั้นใส่เป็นการขู่เขาทันที

               น่ากลัวกว่าผู้หญิงวิศวะก็ผู้หญิงนาวีนี่ล่ะ…ไม่สิ…สาวสิ่งแวดล้อมด้วย
               ไอยราจะไม่มีแฟนเป็นผู้หญิงสามคณะนี้เด็ดขาด!!

               “ปากไม่ดี!!” เมื่อเดินมาก็ถูกส้นเข็มเหยียบจนอยากร้อง แต่ต้องรักษามาดรุ่นพี่ ก่อนคนเหยียบจะเฉิดฉายออกไปพูดกับน้องๆ ต่อ 
               “เรื่องที่สองนะคะ เรื่องเรียนของพวกคุณ คนที่เรียนแล้วคิดว่าไม่ไหว เริ่มรู้สึกว่าไม่ใช่ ไหนจะการฝึกและกฎระเบียบต่างๆที่ต้องปฏิบัติอีก ให้ปรึกษาปีสองก่อน เพราะไม่อยากให้พวกคุณดันทุรังและเสียโอกาศในการทำสิ่งที่อยากทำหรือเหมาะกับตัวเอง ปีหนึ่งเป็นปีที่เรียนไม่เยอะ แต่จะหนักไปทางกิจกรรม แต่หากพวกคุณขึ้นปีสองหน้าที่รับผิดชอบจะมากขึ้น ให้ทบทวนตัวเองดีๆ ว่านาวี…เหมาะกับพวกคุณจริงหรือเปล่า? แต่หากชอบ...และคุณคิดว่าไม่ไหว ปรึกษาพี่คุณได้ทุกคน คงไม่มีอะไรยากเกินกว่าพยามหรอกใช่ไหมคะ? อย่างน้องการที่พวกคุณนั่งอยู่ตรงนี้ก็บอกได้ดีทีเดียว…ถ้าคิดว่าที่นี่ใช่ก็อย่าท้อไปเสียก่อนนะคะ เพราะปีสูงได้ยินบ่นมาหลายคนว่าเรียนหนัก ฝึกหนัก”
               เพชรน้ำหนึ่งยืนฟังเพื่อนๆ พูดกับปีหนึ่งด้วยใบหน้าง่วงๆ ตาคมนั้นปรือลงราวจะหลับได้ แต่หากมีใครเริ่มกดโทรศัพท์เล่น ดวงตาคู่นั้นก็จะมองนิ่งๆ จนน้องยิ้มแหยเก็บแทบไม่ทัน

               พี่เพชรสุดหล่อเหมือนไม่สนใจทุกสิ่งรอบตัว แต่พี่ท่านตาไวมาก! 
               และ…น่ากลัวมากด้วย!

               “สุดท้าย…ที่ไปมีเรื่องกับวิศวะนี่ใครพอจะอธิบายพวกผมได้บ้างไหมครับ?”
               น้องๆ เงียบกริบกันขึ้นมาทันใด หันมองหน้ากันก็ไม่รู้จะให้ตอบว่ายังไง
               ปกติเด็กมหาลัยก็มีบ้างล่ะนะการทะเลาะตบตีกันน่ะ โตๆ กันแล้ว แค่ไม่มามีเรื่องในมหาลัยหรือเอาชื่อสถาบันไปทำเสียหายก็จะได้เคลียร์กันเอง โดยเฉพาะผู้ชายแมนๆ ที่มองหน้ากันก็มีเรื่องกันได้ หรือปิ๊งหญิงคนเดียวกันสุดท้ายเลยต้องวัดกันที่หมัดแบบนี้…

                    แต่…เรื่องนี้มัน…

               วายุพยักหน้าให้น้องที่ยกมือขึ้นตอบ ส่วนเพชรน้ำหนึ่งเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งทันที
                              
                หากจำไม่ผิด…น้องคนนี้มัน…
               ว่าที่น้องเล็กของสายรหัสเขาเอง
               ส่วนชื่อสายอะไรนั้น…เพชรน้ำหนึ่งไม่อยากพูดซ้ำให้เครียด…

               "ผมรัตติกาล พิบูลกัลยา M01 รหัส XXXXXXXXXX ครับ!! คือ…ผมเป็นคนมีเรื่องกับฝ่ายวิศวะเองครับ คู่กรณีชื่อ เกรย์ ฮิลลารี สาเหตุก็…” เด็กหนุ่มอ้ำอึ้งเล็กน้อย เพชรน้ำหนึ่งมองหน้าเหล่าเพื่อนที่กำลังรอฟัง ก่อนคนปากไวอย่างไอยราจะสอดขึ้นมา
               “แย่งหญิง?”
               “แหะๆ ไม่ใช่ครับพี่ช้าง มันมีสตอรี่ครับพี่” 
               มีความเป็นมาด้วยวุ้ย! เหล่าปีสามเหลือบมองลุงรหัสอย่างเพชรน้ำหนึ่งที่กอดอกรอฟัง

               เออ…สายนี้มันพี้ยนทั้งสายเลยจริงๆ!! เป็นการรวมตัวที่สุดจะบรรยาย!!

               “คือผมอ่ะมีเพื่อนสนิทมาตั้งแต่เด็กอ่ะครับ มหาลัยก็มาเรียนที่นี่กัน อยู่ ENVI แล้วไอ้ยูมันหน้าตาน่ารักมาก ตัวนิดเดียว ปากก็แดง แก้มก็ป่องน่าหยิก ผิวก็ขาว” เริ่มเพ้อจนวายุต้องยกมือห้าม ก่อนที่มันจะยาวไปกว่านี้ เหลืบอตามองว่าที่ลุงรหัสเด็กนี่แล้วกลอกตาไปอีกรอบ
               “ไนท์...ผมง่วง” คุณชายแมวเปิดปาก เป็นการบอกนัยๆ ว่ารีบเล่ามาเร็วๆ ก่อนแมวจะองค์ลงแปลงร่างเป็นแมวยักษ์เพราะ…ง่วง
               น้องผู้รู้กิตติศัพท์ของรุ่นพี่สุดหล่อในตำนานดี ยกมือไหว้ประเหลาะ เกาแก้มตัวเองที่เริ่มแดงๆ “ยูเป็น…เอิ่ม…เป็นแฟนผมอ่ะพี่ๆ” 
               เท่านั้นล่ะเสียงโห่ร้องจากเหล่าปีหนึ่ง ปีสองกับเสียงผิวปากดังสนั่นทันที

               ความมั่นหนังหน้านี้…เป็นกันทั้งสาย!!

               “แล้วคือ นายเกรย์อะไรนั่นจะลวนลามแฟนผมไง ผมก็คุยอย่างสุภาพชนแล้วนะพี่ แต่หมอนั่นเริ่มลามปามมาถึงพี่ ถึงเพื่อน ถึงคณะ ผมเลยให้เขาต่อยหมัดนึง ก่อนสวนกลับ แต่ผมไม่ได้เริ่มก่อนนะครับ ผมอดทนให้เขาต่อยก่อน พี่เพชรบอกว่าถ้าตีกันไม่ว่าจะยังไงคนเริ่มก่อนก็ผิดอยู่ดี นี่ผมสะกดจิตตัวเองมากเลยนะไม่ให้ซัดหน้ามันอ่ะ!”
               ดูการสอนน้อง…เหล่าปีสามค้อนขวับให้คุณชายทันที
               “อืม…เรื่องนี้คงต้องเคลียร์กันเอง ปีหนึ่งทั้งหมดแยกย้ายได้ครับ ส่วนคุณรัตติกาล…คุณอยู่ก่อน” 
               เหล่าปีหนึ่งยืนขึ้นและสวัสดีพร้อมกันเสียงดังก่อนจะทยอยลงจากแคนทีนอย่างเป็นระเบียบ แต่ก็ไปซื้อของกินนั่งเล่นกันแถวเซเว่น และบริเวณโรงอาหาร
     
               รอเพื่อน…

               เหล่ารุ่นพี่ยกยิ้มอย่างพอใจที่เด็กพวกนี้เรียนรู้ที่จะไม่ทิ้งเพื่อนของตัวเองให้เจอปัญหาคนเดียว…
               สิ่งที่พวกเขาดุ สอน หรือแนะนำ ไม่ใช่เพราะให้น้องกลัวเกรงหรือเคารพ แต่อยากให้น้องได้เพื่อน…ที่จะประคับประคองกันไป…อีกนาน

               “ว่ามาสิไอ้ไนท์? เรื่องแฟนมึงอ่ะ” พอยกเลิกการประชุมบรรยากาศพี่น้องก็กลับมา ปีสองบางส่วนก็ทยอยกลับ บางส่วนก็มาสอบถาม บางส่วนก็ลงไปคุยและดูแลน้องๆ ที่ยังไม่กลับ
               “คนนี้ไงพี่ลม! น่ารักป่ะล่ะ!” นี่ก็ไม่มีอาย อวดรูปหน้าจอในมือถือให้ดูด้วย
               “ขี้อวดเหมือนกันจริงๆว่ะ!” ไอยราแบะปาก มองลุงรหัสเด็กมันแล้วบ่น

               เจ้าเด็กนี่รู้ว่าใครเป็นลุงตั้งแต่วันแจกสาย เพราะแมวมันเดินไปบอกเอง แต่ไม่ยอมเช็นต์สมุดให้สักที เพราะอยากแกล้งน้อง

               “เฮ้ย! บังเเอิญกว่านั้นอีกนะครับ!” นายรัตติกาลหัวเราะตาหยี ใบหน้าหล่อเหลาดูดีที่รั้งตำแหน่งว่าที่เดือนนาวีนั้นสดใสมาก  “ยูอ่ะมันเป็นหลานรหัสพี่ปายอ่ะพี่เพชร”
               เพชรน้ำหนึ่งเลิกคิ้วทันที ยิ้มบางกับความบังเอิญนี้…

               หลานรหัสปายก็หลานรหัสคนใจดีของเขา…
               สายรหัสเดียวกับอัณณ์…
               ไม่หรอกนี่ไม่ใช่ความบังเอิญ…นี่คือพรหมลิขิต

               “ดูมันยิ้มดิไอ้ช้าง! แมร่ง! หมั่นไส้ว่ะ!”
               “โอ๊ยยย! คุณชาย! ถ้าจะเป็นเบอร์นี้นะย่ะ!” เหล่าสาวๆ ร่วมคณะเริ่มมองบนใส่ แต่ก็อยากยกกล้องมาถ่ายภาพรอยยิ้มคุณชายแมวไปลงเพจเหมือนกัน ไม่อยากบอกหรอกนะพวกเธออยู่ทีม #ทาสแมว #คนเลี้ยงแมว! 
               “งั้น…ไปหาอัณณ์?” เพชรน้ำหนึ่งไอ้โอกาส ดูก็รู้ว่าเดี๋ยวพวกเพื่อนๆ ต้องชวนไปนั่งร้านเหล้าแถวนี้สักร้าน หรือไม่ก็หมูกระทะ เขาเอาตัวเองไปอยู่กับคนใจดีอย่างอัณณ์ดีกว่าพวกเพื่อนกวนๆ ของตัวเอง

                จรรโลงใจกว่าเยอะ!

               “ได้ทีเนียนนะมึง!” น้ำชาแขวะ “เอาการบ้านวิชาแล็ปมารีนมาให้กูลอกหน่อย จารย์ออกยากเกินไปแล้ว คิดว่ากูจะทำถูกไหม! กูคำนวณจนกระดาษเป็นรูแล้วยังไม่ได้คำตอบเลย!!”
               เพชรน้ำหนึ่งถอนหายใจใส่เพื่อนสนิท เอากระดาษที่พับกันหลายทบที่พกใส่เชื้อช็อปมาส่งให้คนขอทันที

               รู้ไงล่ะว่าพวกมันต้องขอ…

               อาจารย์คณะเขาไม่ได้เรื่องมากที่กระดาษมันจะยับไปบ้าง แค่หาคำตอบได้และอธิบายที่มาคำตอบให้ถูกเวลาท่านเรียกถามเท่านั้นก็พอ
               “เฮ้ย! วิชาแล็ปมารีน มึงทำเสร็จแล้วอ่ะเพชร!”
               “อืม” เพชรน้ำหนึ่งขี้เกียจส่งเสียงมาก แต่หากพูดกับอัณณ์ ให้เขาพูดมากกว่านี้ก็ไม่มีปัญหา!
               “เฮ้ยๆ ไอ้ชา มึงถ่ายรูปลงไลน์กลุ่มกูยังไม่ได้ทำเหมือนกัน!” ฝูงไฮยีน่าแย่งกระดาษแผ่นนั้นกันทันที ดีนะเขารู้นิสัยผองเพื่อนจึงลอกอีกชุดไว้แล้ว

               เห็นอย่างนี้…คุณชายแมวเขาก็ได้ชื่อว่าเรียนเก่งที่สุดในรุ่นนะเออ…

               “ฝากเรื่องไนท์มันด้วยนะเพชร” วายุยิ้มให้เพื่อน ไม่ไปแย่งชิงการบ้านกับฝูงไฮยีน่าสีเทาเหล่านั้น เพราะตัวเองก็ทำเสร็จไปแล้ว แต่ดูคำตอบของแมวไปเทียบหน่อยว่าถูกหรือเปล่า
               “ไว้ใจได้…ไนท์ไป” นายรัตติกาลก้าวทันทีที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเอง ตั้งแต่เข้ามาคณะนี้วันแรกเขาก็เรียนรู้การปรับตัวเป็นอย่างมาก
 
               เรื่องสำคัญที่สุดที่จะทำให้ชีวิตมหาลัยของคุณสงบสุขตลอดสี่ปีนี้ก็คือ…อย่าพยายามมีเรื่องกับคุณชาวแมวของนาวีเด็ดขาด!

               “ยูบอกผมว่าอยู่ตึกสิ่งแวดล้อมอ่ะพี่เพชร”
               “อือ…ไปส่งอัณณ์มา”

               ไม่ค่อยโม้เลยลุงรหัสเขา! นี่จะไปช่วยน้องเคลียร์หรือจะไปหาเจ้าของกันแน่?
               ไม่ต้องถามออกไปก็เดาออก…

               หาเจ้าของน่ะเรื่องหลัก ส่วนหลานรหัสตาดำๆ อย่างเขาน่ะของแถม!!

               พี่เพชรนี่เป็นแมวที่เป็นทาสคนเลี้ยงชัดๆ ทำเสียสถาบันแมวมาก 
               นายรัตติกาลล่ะไม่อยากแซ่ดเลย!!






               ปกติคนต้องเป็นทาสแมว...แต่แมวตัวนี้เป็นทาสคนดีอย่างพี่อัณณ์ แถมยังโมเมทุกอย่างเข้าข้างตัวเอง และจะไปกลิ้งบ้านเขาทุกวันอีก ความแมวนี้...5555
               ก็จะมีเรื่องเรียน และชีวิตการรับน้องแทรกมาบ้างนิดๆ เพื่อให้ดูเป็นชีวิตมหาลัยที่สุด 555
               ช่วงนี้...ฝนตกหนักอีกแล้ว หน้าหนาวอันน้อยนิดกำลังจะมา รักษาสุขภาพด้วยนะคะ อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยเหลือเกิน ระวังอย่าให้ป่วยกันน้าาาาา
               สำหรับคืนนี้...ฝันดีและราตรีสวัสดิ์นะคะ ^_^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.293K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #3026 Airzaa1810 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 21:25
    น้องเพชรติดคนเลี้ยงแบบน้องอัณณ์มากกกกกก
    #3,026
    0
  2. #2966 Kim-kibom (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 16:43

    น้องแมว กะ หลานแมวน่ารักมาก

    #2,966
    0
  3. #2900 RealThxnB (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 00:31
    เป็นทาสแมวที่แมวยอมเป็นทาสอีกทีนึง555555
    #2,900
    0
  4. #2822 Miki_milky (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 07:32
    หาข้ออ้างไปหาพี่อัณณ์ตลอดเลยนะเพชร
    #2,822
    0
  5. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 08:52
    ความเพชรแบบบ 555555555555 ทั้งตลกทั้งเอ็นดู
    #2,559
    0
  6. #2544 pcy921 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 17:33
    แมวทาสคนเลี้ยง555555
    #2,544
    0
  7. #2510 xวาuxวาu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 11:46

    5555 ทาสมนุ๊ดดดด
    #2,510
    0
  8. #2467 khunsom08 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 10:08
    แหมๆ แมวตัวนี้ติดเจ้าของ
    #2,467
    0
  9. #2430 XMCB_BB (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:18
    แหมมมมม คุณชายแมงเอ้ย ไนท์ยูมา น้องเกรย์ก็จะมา >//<
    #2,430
    1
    • #2430-1 XMCB_BB(จากตอนที่ 11)
      3 ตุลาคม 2561 / 19:18
      แมวสิ ฮืออ
      #2430-1
  10. #2366 «PhuengAugust» (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 12:53
    โอ้ย โลกกลม พรหมลิขิตหรออออ แหมมมม
    #2,366
    0
  11. #2309 Recekalte (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 18:06
    สนุกมากเลยค่ะ TT แต่แอบอยากกระซิบนิดนึงเห็นไรท์ใช้พวกคำผิดค่อนข้างเยอะอ่าค่ะ อาจจะทำให้อ่านงงๆอยู่ช่วงนึง
    #2,309
    0
  12. #2172 MissbeeeBunnyfiy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 17:14
    เกลียดการเสียสถาบันแมว 555555555
    #2,172
    0
  13. #1468 SUNOBA (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 13:37
    ไม่เห่อเลย ไม่เห่อเลยจริงๆนะไอคุณแมวเพชร ความบังเอิญนี่มันน่ากลัวจริงๆ แมวขี้โมเมนะเนี่ย#แมวหลงนาย [คิดให้ 555]
    #1,468
    0
  14. #1429 liver2541 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 16:17
    จะไปกลิ้งบ้านพี่
    จะอวดว่าพี่ทำอาหารให้
    โมเมว่าหลานรหัสสายเดียวกันคือพรมลิขิต
    5555 ความแมวของเพชรสูงมากจริมๆ
    #1,429
    0
  15. #918 WayVe❤ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 21:12
    แมวติดเจ้าของ แมวขี้อ่อย ล่าสุดก็แมวขี้อวด 55555
    #918
    0
  16. #891 yoyo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 20:06
    ช่างเป็นแมวที่เสียสถาบันจริมๆ
    #891
    0
  17. #766 WindyWeed_Wolny (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 05:14
    น่ารักจริมๆ
    #766
    0
  18. #700 Sei-chan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:11
    น่ารักๆๆๆ
    #700
    0
  19. #681 Dark Diamond (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:14
    ชอบความมึนและความหลงพี่อัณณ์ของเพชรมาก น่าร้ากกกกกก

    ป.ล.คำนี้มีคำผิดหลายคำมากค่ะ อยากให้เช็กก่อนลง แล้วก็มีตรงที่พอมพ์ ฟัก เป็น ฝัก แล้วเราก็งงนานมากว่ามันคืออะไรจนเลื่อนมาอ่านพารากราฟล่างๆ
    #681
    0
  20. #584 zoeyluck (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 04:06
    เง้อออออ มีความหลงทาสหนักมากละเหมียวเพชร
    #584
    0
  21. #571 Mint Sch (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:38
    แมวหลงเจ้าของหนักมากกกก
    #571
    0
  22. #464 แบคแมน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:47
    สมาคมพ่อบ้านใจกล้าป่ะไนท์55555
    #464
    0
  23. #315 aum sk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:34
    นาวีที่แมวเรียนนี่ ปรกติมีแต่ผู้ชายเรียนรึเปล่าคะ ที่ใส่เครื่องแบบขาว ตัดผมเกรียน ฝึกหนัก ออกเรือ สาขานี้นี่รับแต่ผู้ชายนะคะ ไม่รับผู้หญิง
    #315
    1
    • #315-1 yachiru279(จากตอนที่ 11)
      5 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:08
      คิดเหมือนกันเลยค่ะ ว่าสาขานี้ไม่รับผู้หญิง
      #315-1
  24. #299 orart2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:53
    ฉันรู้แกต้องยิ้มอยู่แน่ๆๆ
    #299
    0
  25. #281 สุกี้ยากี้ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 12:03
    น่ารักก. ฮือออ. อยากได้แมวที่เป็นทาสเราบ้าง. ทุกวันนี้ทาสแล้ว. 5555.
    มีคำผิดอ่า. โอกาส. ใช้ ส สะกดนะ ไม่ใช่ ศ
    #281
    0