OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 10 : หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,786 ครั้ง
    1 มี.ค. 61


                                                                                หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...10






               “อัณณ์” ผมเลิกคิ้วขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเสียงทักอันแสนคุ้ยเคย เพราะตัวเองเพิ่งเรียนแล็ปภาคบ่ายเสร็จและกำลังจะไปเกาะเชจู แต่ดันเห็นร่างสูงๆ ในช็อปสีเทาที่นั่งกดโทรศัพท์ยิกๆ ที่สำคัญยังตกเป็นเป้าสายตาคนมองทั้งหลายด้วย
               เพราะถึงแม้ว่าตึกหนึ่งจะเป็นตึกบริการของมหาวิทยาลัย แต่ตั้งแต่ชั้นสองเป็นต้นไปก็นับว่าคือศูนย์เรียนรวม ดังนั้นไม่แปลกที่จะมีนักศึกษานั่งกันอยู่เต็มไปหมด ยิ่งเป็นเวลาเลิกเรียนแบบนี้ด้วย…
               “เพชร เพิ่งเลิกเรียนแล้วหรือครับ?” ผมเดินเข้าไปหาน้อง 

               ปกติสายตาของคนรอบข้างก็ไม่เคยมีผลอะไรกับผมอยู่แล้ว

               “อื้อ…พี่เว? พี่ตำลึง?”
               “สองคนนั้นไปหาอะไรรองท้องก่อนครับ พี่จะไปเกาะเชจูน่ะ แล้วทำไมเพชรมานั่งตรงนี้ เหรอ?”
               “รออัณณ์” น้องทำหน้าราวเจ้าเหมียวขอคำชม พร้อมส่งตารางเรียนของผมที่ถ่ายไว้มาให้ผมดู

               นี่ถึงขั้นไปหามาเลยเหรอเนี่ย…ลงทุนดีนะเจ้าแมวตัวนี้

               ผมหัวเราะอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นลูบหัวน้องเบาๆ อย่างเอ็นดู
               ตารางเรียนของนักศึกษามหาลัยผมนั้นไม่ได้หายาก แค่รู้ชื่อ รหัสนักศึกษาก็หาได้แล้ว แต่ปกติไม่ค่อยมีใครสนใจตารางเรียนคนอื่นกันหรอกครับ…

               หากไม่ใช่แฟนหรือเพื่อนสนิท…

               “มารอพี่หรืออยากกินสตรอว์เบอร์รีกันแน่ครับ ส่วนพี่ข้ออ้าง?” ผมแกล้งหยอก เพชรเลยทำหน้างอนอย่างน่าเอ็นดู ก่อนจะกุมมือผมแล้วเขี่ยเล่นเบาๆ 
               “รออัณณ์…เชื่อนะ” ดวงตาคมทอประกายออดอ้อน พร้อมรอยยิ้มมุมปากจนผมไปไม่เป็น รู้สึกเหมือนใบหน้ากำลังร้อน…

                    แมวขนฟูหน้าหล่อตัวนี้น่ารักจริงๆ!

               “เชื่อก็ได้ครับ…แล้วเราไม่มีกิจกรรมอะไรแล้วเหรอ? ช่วงนี้แข่งบาสฯ นี่นา นาวีเฉลยสายรหัสไปหรือยังครับ?”
               “แข่ง…เสาร์นี้ ไปเชียร์นะ” น้องยังไม่ยอมปล่อยมือผม “ยังไม่เฉลยครับ” เพชรหัวเราะเบาๆก่อนจะยิ้มราวสนุกสนาน
               “แกล้งน้อง” เขาหมายความยังไม่เฉลยสายรหัสแล้วการได้แกล้งน้องๆ นั้นก็สนุกดี แต่พวกเราไม่ได้ทำอะไรมากมาย แค่อยากให้น้องหายเกร็งและสนิทสนมกับรุ่นพี่มากขึ้น ตอนผมตามหาสายเมื่อตอนปีหนึ่งก็…ขำดีครับ
               “รังแกเด็กนะครับเพชร”
               “งื้อ! เปล่านะ” เพชรช่วยผมถือเสื้อกาวน์ดูเหมือนน้องจะสนใจมาก ดวงตาคมนั้นกวาดมองขึ้นๆ ลงๆ ตั้งหลายรอบ เดี๋ยวก็ยกให้ไปเลยนี่
               “อัณณ์ ไปเชียร์ผมนะ” ถ้าจะมองอ้อนเสียขนาดนี้เดี๋ยวก็ถูกขโมยไปเลี้ยงที่บ้านหรอก เจ้าแมวตัวนี้นี่!
               “ครับ…”
               “ดีใจ” บอกไม่พอยังยิ้มพร้อมดวงตาเป็นประกายอีก ผมเลยอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปแตะแก้มเขาเบาๆ
               “ไปเกาะเชจูกันครับ เดี๋ยวพี่จะเอาของโปรดเพชรให้กิน”
               “อื้อ…อัณณ์ใจดี”
               ผมหัวเระากับคำชมนั้น ก่อนจะเดินไปพร้อมร่างสูงข้างๆ โดยที่เป้าสายตาทั้งหมดจับจ้องมาที่พวกเราอย่างสนใจ เห็นบางคนยกโทรศัพท์มาถ่ายรูปด้วย

               ตอนค่ำๆ คงมีภาพลงเพจของมหาลัยอีกแน่ๆ

               “น้องชากับน้องช้างไปไหนครับ?”
               “เกาะเชจู”
               “อ๋อ” เจ้าเหมียวคงรอผมจริงๆ ด้วย ทำดีแบบนี้ต้องให้รางวัลเป็นสตรอว์เบอร์รีสีแดงๆ ลูกโตๆ หลายลูกสักหน่อย

               เจ้าขนฟูตัวนี้น่ะ…เลี้ยงไม่ยากจริงๆ นะครับ




              “พี่อัณณ์คร้าบบบบ สตรอว์เบอร์รีพวกผมเป็นอะไรไม่รู้อ่ะ! พี่มาดูให้หน่อยได้ไหมครับ!” พอผมเดินมาถึงปุ๊บน้องช้างกับน้องชาก็วิ่งเข้าหาทันที แถมยังมีเพื่อนที่น่าจะเป็นกลุ่มโจรสลัดทั้งหลายมองผมอย่างเว้าวอนอีก
               “อะไร?” เพชรถาม เลิกคิ้วมองเพื่อน
               “ก็สตรอว์เบอร์รีของมึงอ่ะ มันเป็นจุดๆ ที่ใบ ถ้าตายนี่คือคะแนนหายเลยนะเว้ย! แล้วนี่ก็ใกล้จะมิดเทอมแล้วอ่ะ! ต้องทำรายงานครึ่งเทอมส่งด้วย”
               “ใจเย็นๆ นะครับ” ผมปลอบน้องๆ ที่กำลังทำสีหน้าเจ็บปวดสุดๆ ก่อนจะวางข้าวของตัวเองหยิบแค่โทรศัพท์กับกระเป๋าสตางค์ใส่ในกระเป๋าเสื้อช็อป แล้วเดินไปดูแปลงสตรอว์เบอร์รีให้น้องๆ ที่เดินตามเป็นพรวน 
               น้องคนอื่นที่ดูแปลงผักของตัวเองกันอยู่ก็ยกมือไหว้ผมกันระนาว
               ผมกวาดตามองแปลงของกลุ่มโจรสลัดแล้วยกยิ้มขำ  เห็นใบสีเขียวๆ นั้นมีจุดโปร่งแสง ขอบสีน้ำตาล ถ้าไม่สังเกตก็ดูไม่ออก เพราะไม่ได้เป็นทุกใบ
 
               แสดงว่ากลุ่มนี้ต้องใส่ใจดูแลแปลงสตรอว์เบอร์รีนี้มากแน่ๆ

               “เป็นโรคร้ายแรงอะไรหรือเปล่าครับพี่อัณณ์?”
               “มันจะตายไหมครับ? พวกผมต้องซื้อยาเคมีมาฉีดไหมอ่า”
               “บ้าบอดิมึง อาจารย์ห้ามใช้สารเคมีโว้ย!”
               “F! F! F! พวกมึงไปเตรียมกินปลากันเถอะ! กูบอกเลย!”
               “อัณณ์?”
               เพชรเอียงหน้ามองผม ดวงตาคมมีแววเบื่อหน่ายผองเพื่อนที่ตื่นตูมกันเกินเหตุ
                ผมหัวเราะ“ไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรงหรอกครับ นี่เรียกว่าโรคใบจุด เป็นโรคที่เกิดจากเชื้อรา ส่วนมากเกินในฤดูฝน ยังดีที่น้องๆ เจอก่อน วิธีแก้ไม่ยากครับ ให้เด็ดใบที่มีจุดโปร่งแสงแบบนี้ออก” ผมสาธิตวิธีการพร้อมอธิบายช้าๆ เห็นน้องๆ มองด้วยตาโตๆ ก็เกิดความเอ็นดูขึ้นมา
               
               เด็กๆ คงไม่ค่อยปลูกผักผลไม้กันเอง ไม่แปลกที่จะไม่รู้จักโรคพวกนี้
               วิชาปลูกผักจึงเป็นวิชาพื้นฐานที่เหมือนเรียนง่าย ได้เกรดง่าย แต่กว่าจะได้มานั้นก็พิสูจน์อะไรหลายๆ อย่างเหมือนกัน…

               “พี่ดูแล้วใบที่ติดโรคมีไม่มาก ให้น้องช่วยกันเด็ดใบทิ้ง โดยจับแล้วโยกก้านใบไปมาแบบนี้นะครับ” ผมโยกก้านใบง่ายๆ ก่อนจะดึงออกมา แล้ววางบนพื้น
               “โหย…พี่อัณณ์ พี่อย่างเท่ห์อ่ะ!” น้องๆทำตาวาวๆ ชื่นชม มองผมอย่างเคารพบูชา ไม่รู้เลื่อมใสหรือดีใจที่ไม่ต้องติด F กันแน่ๆ เด็กๆ พวกนี้
               “อัณณ์เท่ห์” เพชรชม ตาคมทอประกายอมยิ้ม “ช่วยชีวิต” เจ้าตัวชี้แปลงสตรอว์เบอร์รีกับเพื่อนๆ
               “ขอบคุณที่ชมครับ” ผมลูบหัวน้องที่เข้ามาใกล้ “โรคที่เกิดนี้ไปหาข้อมูลเอาได้ บันทึกลงรายงานด้วยก็ได้นะครับ”
               “พี่อัณณ์นี่ใจดีอย่างที่เขาร่ำลือกันเลยค่ะ!”
               “นั่นสิ ยิ้มที ที่พวกผมเครียดนี่สว่างไสวเลย”
               ผมยิ้มบาง “ชมเกินไปแล้วครับ พี่ไปเช็คงานกลุ่มอื่นก่อนนะ” ผมโบกมือลาน้องๆ แต่ติดตรงที่เจ้าแมวจับมือผมไว้ก่อน ทำให้ผมเลิกคิ้วขึ้นมอง
               “สตรอว์เบอร์รี

               ทวงของกินสินะเจ้าแมวตะกละตัวนี้

               “ช่วยเพื่อนดูแลแปลงผักเสร็จแล้วค่อยมาทวงนะครับ”
               “มาเลยมึงมา! ไอ้เพชร! ไม่ต้องตามพี่อัณณ์ไปเลย มึงช่วยอะไรพี่เขาไม่ได้ไอ้ง่วง!”
               “ยุ่ง”
               “เหอะๆ ไอ้ชามันพูดถูกแล้วไง มึงมาดูที่มึงร่ำร้องจะปลูก มึงเป็นหัวหน้ากลุ่มนะไอ้คุณชาย!”

               ทุกคนนี่ทาสแมวกันจริงๆด้วย ท่าทางแค่บ่นไปนั่น ดูแล้วคงอยากแหย่เพชรเล่นกันมากกว่า
               
               “ช่วยเพื่อนอยู่ตรงนี้นะครับ ถ้าเสร็จก็ไปที่แปลงไฮโดรฯได้”
               “อื้อ!” น้องพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง ผมหมั่นไส้จึงอดไม่ได้ที่จะเคาะจมูกน้องเบาๆ แล้วเดินไปตรวจงานกลุ่มอื่น




               “มองขนาดนี้ตามไปเลยไหมหาไอ้คุณชาย!” เพชรน้ำหนึ่งตวัดมองเพื่อน ก่อนจะยกขายาวๆ เตะไปโดยไม่สนใจว่าน้ำชาจะเปื้อนไหม
               “ยุ่ง” ย่นคิ้วใส่ทันที
               “นี่เพชรชอบพี่อัณณ์? ข่าวในเพจมหาลัยนั่นจริงดิ!” เพื่อนร่วมกลุ่มต่างสาขาถามอย่างตื่นเต้น
               “ทำไมเหรอ?” 
               “หากเป็นคนอื่นก็คงมีคนออกมาโวยวายล่ะว่าไม่คู่ควรกับเสือเสมอยิ้มยากแห่งนาวี”
               “แต่นี่พี่อัณณ์ไง คนดีศรีมหาลัย! คนที่ยิ้มใจดี เดินไปทางไหนใครก็รู้จัก”
               “ใช่แล้วเพชร” ไอยราตบบ่าเพื่อนสนิทปุๆ “ดังนั้นเลยกลายเป็นว่าคุณชายอย่างมึงอ่ะโคตรหมายปองของสูงไงว่ะ ฮะๆ” นี่ไม่ได้ซ้ำเติมเพื่อนนะ คุณไอยราแค่สะใจเฉยๆ ที่เห็นคนอย่างเพชรน้ำหนึ่งมีอาการแบบนี้
               “เมื่อกี้พี่อัณณ์เท่ห์มากอ่ะ! สุขุมๆ ใจดีๆ แล้วดูสิ ตอนอยู่กับต้นไม้แปลงผัก นี่โอ๊ย! จะละลาย!” เพชรน้ำหนึ่งมองผู้หญิงคนพูดนิ่งๆ จนสาวเจ้ายิ้มเผล่ “หวงเหรอคุณชายแมว?”
               “หวง” ยอมรับๆ ง่ายๆ จนเพื่อนๆโห่แซวกันขึ้นมาทันที
                    
                    เพราะคนพูดดันบอกว่าหวงทั้งๆ ที่หน้าเมื่อยมาก

               เสือสมอยิ้มยากแห่งนาวี…หน้าตาหล่อเหลา แต่มีนิสัยคล้ายแมว ไม่หยิ่งยโสทั้งที่ฐานะทางบ้านนั้นสุดยอด หน้านิ่งแต่ใจดีกับเพื่อนๆ ทำให้มีน้อยคนที่ไม่ชอบเขา 
               มีคนมากมายในมหาลัยสนใจและอยากมายืนข้างกาย แต่น่าแปลกที่นอกจากความสัมพันธ์ในรูปแบบเพื่อนและพี่น้องแล้ว เพรชน้ำหนึ่งก็ไม่เคยมอบอะไรเกินเลยให้ใครมากกว่านั้น…

               ไม่เคยมีใครข้างกาย ไม่เคยมีแฟน

               แต่เห็นทีจะถูกคนดีศรีมหาลัยปราบเอาแล้วเสียล่ะมั้ง…

               “เพชร…มานี่สิครับ” เสียงของอัณณ์ที่โบกไม้โบกมือเรียก ข้างๆ มีเพื่อนสนิทอย่างเวกับตำลึงอยู่ด้วย ในมือกำลังถือเจ้าลูกกลมๆ สีแดงๆ ที่ทำให้ดวงตาของเพชรน้ำหนึ่งทอประกายชอบใจ
และ…เดินไปหาอย่างรวดเร็ว ยิ่งกว่าแมวถูกหลอกล่อด้วยปลาทูของโปรด 
               โดยไม่สนใจเสียงโห่ของบรรดาเพื่อนๆ กับอาการน่าหมั่นไส้ของเขา…

               จะไปสนคนอื่นทำไม…ในสายตาของเพชรน้ำหนึ่ง มีแค่อัณณ์คนเดียวนี่ล่ะ!

               ต้องรีบพาไปแนะนำตัวกับพ่อแม่เสียแล้ว…
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.786K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #3059 เดือนสิบไงจะใครล่ะ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 13:29
    น้องแมวววว เดี๋ยวพี่ซื้อไรตอรี่ไห้ มาอยู่กับพี่น้าาา
    #3,059
    0
  2. #3025 Airzaa1810 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 17:32
    น้องหลงพี่มากกกกก
    #3,025
    0
  3. #2965 Kim-kibom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 15:20

    เอ็นดูวๆๆๆ

    #2,965
    0
  4. #2936 earnnearn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 19:42
    แมววชอบกินสตอเบอรรี่สุดยอดไปแล้ว555
    #2,936
    0
  5. #2932 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 13:59
    น้อนนนนนนนน โอ้ยแมวววว
    #2,932
    0
  6. #2898 RealThxnB (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 21:10
    หลงแบบโงหัวไม่ขึ้นแล้วคุณณณณ
    #2,898
    0
  7. #2820 Miki_milky (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 21:51
    ก้อคบเป็นแฟนไปเลยสิน้องเพชร
    #2,820
    0
  8. #2585 J☆ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 09:59
    หลงสุดอะไรสุด555
    #2,585
    0
  9. #2543 pcy921 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 15:54
    พี่อัณนี่สปอยสุดอ่ะค่ะ555
    #2,543
    0
  10. #2509 xวาuxวาu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 11:34

    พี่อัณณ์สุดแสนจะน่ารัก
    #2,509
    0
  11. #2466 khunsom08 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 01:46
    หมั่นไส้แมว
    #2,466
    0
  12. #2429 XMCB_BB (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:03
    เจ้าเหมียวน่ามึนชักน่าหมั่นไส้ 5555 พี่อัณณ์อย่าตามใจนักสิคะ >//<
    #2,429
    0
  13. #2412 Ppjk0109 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 01:54
    รีบพาไปแนะนำตัวเลยนะเจ้าเหมี๊ยว ><
    #2,412
    0
  14. #2365 «PhuengAugust» (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 12:41
    อยากไปคาเฟ่แมวเลยทีเดียว
    #2,365
    0
  15. #2292 Hajisun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 14:15
    เท่ ไม่มี ห์ นะครับ
    #2,292
    0
  16. #2183 100520 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 03:33
    นี่อ่านจนกลายเป็นทาสแมวไปเรียบร้อยแล้วค่ะ ฮื่อออออ เอ็นดู
    #2,183
    0
  17. #2171 MissbeeeBunnyfiy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 17:05
    ถึงกับจะพาเข้าบ้านเลยหรอ มาว่ะเจ้าแมว ใจมันได้ 555555
    #2,171
    0
  18. #1467 SUNOBA (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 12:59
    ค่อยๆหน่อยเจ้าแมว ฝ่าตุณพี่ชายก่อนจะเป็นดี
    #1,467
    0
  19. #1428 liver2541 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 16:07
    เพชรนี่แมวจริงๆเลยค่ะ นางดูมุ่งมั่นกับการพาพี่เข้าบ้านอ่ะ โง้ยยย งุ้งงิ้ง 55555
    #1,428
    0
  20. #917 WayVe❤ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 20:45
    เจ้าแมวววววววววว
    #917
    0
  21. #890 8764 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 20:05
    จะพาไปหาพ่อแม่ให้ได้เลยใช่ไหมฮึ? แมวเจ้าเล่ห์!
    #890
    0
  22. #698 Sei-chan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:59
    พาไปหลังเลิกเรียนเลยมั้ยล่ะแมว
    #698
    0
  23. #583 zoeyluck (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:43
    แมวน้อยยยยย โง้ยยยยตีสามกว่า ไม่หลับไม่นอนแล้วชั้น
    #583
    0
  24. #570 Mint Sch (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:18
    แมวเอ๊ยยยยย
    #570
    0
  25. #460 แบคแมน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:40
    แน่วแน่มาากเรื่อวพาไปแนะนำกับพ่อแม่555555
    #460
    0