fic KNB : kuroko no basuke Yaoi allkaga,aokaga,akakuro,other

ตอนที่ 85 : Sot fic : HBD.fanclub...Akakaga

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,444
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    19 ก.ค. 60

 

SP.

 

 



คุณเชื่อไหมว่า...ที่ปลายนิ้วก้อยซ้ายของคุณมีด้ายแดงอยู่...

ด้ายที่ไม่มีใครรู้ว่าจะยาวหรือสั้น...แต่อีกปลายหนึ่งของด้ายแดงนั้น...

คลองไว้ด้วยนิ้วก้อยด้านซ้ายของคนอีกคน...

...เนื้อคู่...

 

แม้เป็นเพียงความเชื่อที่น่าขำ...แต่...การที่ฉันได้พบกับเธอ

มีเธออยู่เคียงข้างในทุกๆวัน...

ฉันก็เชื่อนะ...ว่าปลายของด้ายแดงน่ะ...คล้องอยู่ที่นิ้วของเราทั้งสอง...

 

 

“ขมวดคิ้วทำหน้าเหมือนคนถ่ายไม่ออกทำไมครับคากามิคุง? ผมเห็นคุณเป็นแบบนี้ตั้งแต่ซ้อมเสร็จแล้ว” เงามายาแห่งรุ่นปาฏิหาริย์เอ่ยถามแสงของตนขณะที่เดินกลับบ้านพร้อมกันหลังเลิกเรียนและกิจกรรมชมรม ร่างสูงโปร่งมีเสน่ห์และเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเอสเซย์รินนั้นดึงดูดสายตาคนมองเสมอ...

“อืม...ฉันกำลังอยากได้รองเท้าบาสฯคู่ใหม่ แต่ราคามันสูงมาก อีกอย่างเป็นของสั่งทำรุ่นลิมิเตดอิดิชั่นด้วย ต้องสั่งจากเมืองนอก”

“คากามิคุงนี่รสนิยมหรูหราตามคนบางคนมากขึ้นทุกทีแล้วนะครับ” คุโรโกะว่าด้วยใบหน้านิ่งๆ

“อะไร? ฉันก็ปกติ” คากามิหัวเราะรู้ว่าเงาของตนพาดพิงถึงใคร...

“จะคิดมากทำไมครับแฟนคุณเป็นคนที่รวยติดอันดับต้นๆ ของญี่ปุ่น อยากได้อะไรก็บอกเขาไปสิครับ” คากามิขมวดคิ้ว

ก็รู้อ่ะนะว่าหมอนั่นน่ะรวยมาก แต่บางทีเขาก็เกรงใจนี่หว่า...

“วันก่อนหมอนั่นเพิ่งพาฉันไปอิตาลีเพราะฉันบอกว่าไม่เคยเห็นเทศกาลคานิวัล”

คุโรโกะถอนหายใจ “คุณลาหยุดไปเกือบอาทิตย์ โค้ชโมโหจนแทบจะฆ่าคน”

ไม่ทันจะได้พูดอะไรรถนอกหรูหราก็ขับมาจอดที่พวกเขายืนอยู่ คากามิขมวดคิ้วนิดๆ ยิ้มอย่างระอาเมื่อรู้ว่าใคร Beantley Continental ราคาประมาณ 30 ล้านเยน มีไม่กี่คันและกี่คนหรอกที่กล้าซื้อมานั่งขับ และที่น่าหมั่นไส้ไปกว่านั้นคือเมื่อวานไม่ใช่รถคันนี้ไง...แต่เป็นอีกคันที่ราคาพอกัน

“ไทกะ เท็ตสึยะ...” เจ้าของรถหรูลงมาจากรถก่อนจะเอ่ยทักทายเรียบง่าย ยิ้มบางให้คนแรกและพยักหน้าหนึ่งทีให้คนหลัง จนคุโรโกะอดว่ากระทบในใจไม่ได้

 ไม่ค่อยลำเอียงเลย...อดีตกัปตันไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาสักนิด!

“มารับคากามิคุงเหรอครับ?”

“อืม...ไทกะ กลับกันเถอะ”

“อื้อ...แต่คุโรโกะล่ะ?”

“ เลี้ยวซ้ายอีกไม่ถึงสองร้อยเมตรด้านหน้าก็บ้านเท็ตสึยะแล้ว ไม่ใช่เด็กสักหน่อยที่กลับบ้านไม่ถูก”

นั่น...ขี้หวงอีก คุโรโกะได้แต่บ่นในใจ...เขาไม่เสี่ยงกับความหวงเวอร์ของอาคาชิคุงหรอก ไม่คุ้ม...

“ผมกลับเองได้ครับคากามิคุงไม่ต้องห่วง ส่วนอาคาชิคุง...อย่าพาเอสของเราหายไปไหนนานๆ อีกนะครับ ไม่อย่างนั้นโค้ชจะถล่มบ้านคุณแน่ๆ”

“แล้วแต่สถานการณ์นะ” มือแกร่งดึงกระเป๋าจากคากามิมาถือเอง ก่อนจะดึงมือเรียวให้ขึ้นรถ เมินคุโรโกะโดยสิ้นเชิง

“กลับก่อนนะคุโรโกะ เจอกันพรุ่งนี้” หัวสีแดงดำยุ่งๆโผล่ออกมาจากทางหน้าต่างอำลา ก่อนจะหดกลับไป

“หึๆ...” คนถูกเมินส่ายหน้ามองรถที่เคลื่อนตัวออกไปอย่างขำๆ

หลังจบวินเทอร์คัพ...ใครจะรู้ว่าอดีตกัปตันทีมปาฏิหาริย์อย่างอาคาชิ เซย์จูโร่ จะขอคบกับเอสทีมเซย์รินอย่างเป็นทางการ ไม่รู้ว่าไปสนิทกันตอนไหน เห็นออกไปด้วยกันบ่อยๆ แรกๆ ก็ทะเลาะกัน เถียงกันจะตาย ไปๆมาๆก็เป็นแฟนกันเสียอย่างนั้น

เขายังจำฉากการขอคบแบบอลังการงานสร้างนั่นได้เลย...มีที่ไหนจุดผลุเป็นคำว่า คบกับผมซะไทกะกลางงานทานาบาตะ แถมยังเนรมิตลานกว้างของสถานที่จัดงานเป็นสวนดอกไม้ขนาดย่อม ดอกไม้ทั้งหมดเป็นสีแดงที่ถูกตัดและตกแต่งให้มีรูปเป็นลูกบาสฯ นับพันๆลูก แถมแสงไฟสีส้มอ่อนนั่นอีก คนขอคบก็ดันปรากฏตัวในชุดสูทอย่างกับเจ้าชาย คากามิคุงทั้งเขินทั้งอายจนตัวจะระเบิดได้อยู่แล้ว...

เป็นคนรวยที่น่าหมั่นไส้

 แต่...ทั้งคู่ก็เป็นคนรักที่ดี...ล่ะมั้ง

อ้อ...ไม่สิไม่ดีเท่าไหร่ คนหนึ่งชอบตามใจ อีกคนก็เอาแต่ใจจนไม่รู้ตัว

ช่วยไม่ได้...อาคาชิคุงเป็นพวกสายเปย์  ยิ่งกับคนรัก...เจ้าตัวทุ่มไม่อั้น ขนาดตีตั๋วบินไปอิตาลีเพราะคากามิคุงบอกว่าไม่เคยเห็นเทศกาลหน้ากาก...ยังทำมาแล้วเลย

อืม...สายเปย์จริงๆ

 

 

 

“อันนี้เหรอครับที่ไทกะอยากได้?” อาคาชิหรี่ตานิดๆ มองรองเท้าสีแดงสลับดับในโทรศัพท์

“อืม...หายาก ราคาแพงด้วย แต่มันสวยดี อีกอย่างเป็นสีของนายกับฉัน เลยอยากเก็บไว้” แค่คำพูดนั้นก็ทำให้อาคาชิกดโทรศัพท์ออกแล้วกรอกเสียงสั่งการลงไป

“อืม...ผมอยากได้รองเท้าบาสฯ xxxx ไซส์เท้า 42.5 สีแดงดำ ขายหมดแล้ว?... ไม่เป็นไร...ผลิตใหม่ให้ผมพอ อีกสามวันจะให้คนไปรับของ” จากนั้นก็วางสายแล้วหันมายิ้มบางพร้อมลูบผมคากามิเบาๆ

“เรียบร้อยแล้วไทกะ อีกสามวันรอใส่ได้เลยครับ”

“หา?” ทำหน้างงๆ เหมือนเมื่อครู่เขาได้ยินว่าของหมด? ทำไมอีกสามวันถึงมีของได้?

“เซย์ไม่ได้ไปขู่เจ้าของแบรนด์ใช่ไหม?” ใช่ว่าอาคาชิไม่เคยทำสักหน่อย เป็นพวกอยากได้อะไรก็ต้องได้ เอาแต่ใจจะตายไป แถมไม่มีใครขัดได้ด้วย

“ไม่ขู่...ไทกะก็รู้ผมไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก” แต่แค่เขาเป็นเขา...คนส่วนมากก็ล้วนสยบให้...โดยง่ายดาย

“น้อยไปสิเซย์น่ะ...” อาคาชิหัวเราะดึงจมูกรั้นอย่างหมั่นเขี้ยว หักพวงมาลัยรถไปตามทางทอดยาว

“จริงสิ...ไทกะวันก่อนที่บอกผมเรื่อง Maybach Landaulet น่ะมีสีแดงด้วย ไทกะสนหรือเปล่า?” คากามิย่นคิ้วนิดๆ

“ก็สนนะ...เห็นนายสนใจรถฉันก็สนใจตามไปด้วย แล้ว Maybach Landaulet คันนั้นก็สวยมาก แต่ถ้าเป็นสีแดงฉันว่าจะสวยกว่านี้”

“ผมก็ว่างั้น... เดี๋ยวกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปดูกัน”

“มีโชว์รูมรถที่ญี่ปุ่นเหรอ?” รถนอกราคาสูงขนาดนั้นไม่น่าจะมีนะ... Maybach Landaulet  ราคาประมาณกว่า 50 ล้านเยน นี่ยังไม่รวมภาษีและของตกแต่งพิเศษภายในอีก

“ไม่ครับ...แต่อีกสองวันอเมริกากำลังมีการแข่ง NBA ทีมโปรดของไทกะ ผมให้คนจองตั๋วไว้แล้ว”

“อ้อ...ใช้โอกาสนี้ไปดูรถด้วยใช่ไหม?” คากามิพยักหน้า เอานิ้วเขี่ยมือคนขับรถเล่น เกี่ยวนิ้วก้อยของอีกฝ่ายไว้แล้วเขย่าเบาๆ

“ใช่ครับ...”

“โค้ชต้องฆ่าฉันแน่ๆ อาจฆ่านายด้วย” ยิ้มแหยๆ ไปอเมริกาอย่างน้อยก็ต้องอาทิตย์หนึ่งล่ะ ช่วงนี้เขาโดนซ้อมโหดเพราะหายไปบ่อยๆด้วย

“เรื่องโค้ชไทกะน่ะไม่ใช่ปัญหาหรอก” เขามีวิธีจัดการ อาคาชิสอดมือข้างที่ไม่ได้จับพวงมาลัยกกระชับนิ้วก้อยที่เกี่ยวกระหวัดกันไว้แน่น ก่อนจะยกขึ้นจุมพิตเบาๆ เมื่อรถติดไฟแดง ชมชอบมองยามแก้วสีน้ำผึ้งเนียนนั่นขึ้นสี...และดวงตาเรียวสวยถลึงมอง

หึๆ

“แค่ไทกะบอกผมว่าอยากไป...ก็พอ”

“อื้อ...อยากไปสิ ได้ดูการแข่ง NBA แถมไปดูรถด้วย”

“ถ้าอย่างนั้นก็ไปกันครับ”

“ดี...เออ เซย์นายอยากกินอะไรไหมเย็นนี้ ตอนเที่ยงฉันนั่งดูรายการทำอาหารที่โรงอาหาร ว่าจะลองทำให้นายชิมดู”

“เอาที่ไทกะอยากทำเลยครับ”

“ได้ๆ ต้องกินให้หมดนะ” คาดโทษ

“ผมเคยทานฝีมือของไทกะไม่หมดเหรอ?”

“ไม่เคย...เซย์ดีที่สุดแล้ว”

“หึๆ” คนถูกชมชะโงกหน้ามาหอมแก้มนิ่มแรงๆ ก่อนจะหันมามีสมาธิกับการขับรถอีกครั้ง คากามิถลึงตามองคนขับกิตติมศักดิ์ด้วยแก้มๆ แดง

“ไปอเมริกาคราวนี้คงต้องซื้อบ้านไว้สักหลักแล้วล่ะครับ” คากามิเลิกคิ้วถึงแม้การที่คนต่างชาติจะถืออสังหาริมทรัพย์ในอเมริกาจะไม่ใช่เรื่องยากเหมือนญี่ปุ่น แต่ด้วยค่าครองชีพที่และภาษาที่แพงหูฉี่ทำให้ไม่มีใครทำกันเท่าไหร่นัก

“นายมีบ้านใน LA แล้วนี่? ผมอยากซื้อที่ NY ไว้ด้วยครับ บางทีไปทำธุรการนอนโรงแรมมันก็ไม่สะดวกเท่าไหร่”

“อืม...ก็โอเคนะ แม้ที่นิวยอร์กค่าที่ดินจะแพงกว่า แต่นายซื้อในฐานะนักธุรกิจอาจได้ส่วนลดไปหลายอย่าง ก็ไม่มีปัญหาหรอก”

“เป็นชื่อไทกะไว้แล้วกันครับ” อาคาชิบอกง่ายๆ คากามิเลิกคิ้วถึงเขาจะถือสัญชาติอเมริกันแต่การที่มีบ้านหรูเป็นของตัวเองหลายหลังในอเมริกานี่ก็...เอ่อ... เพราะบ้านที่ LA ที่อาคาชิซื้อไว้ก็เป็นชื่อเขา นี่ยังจะที่นิวยอร์กอีก ไม่สิ...เดี๋ยวนี้รู้สึกทรัพย์สินของอาคาชิจะเป็นชื่อเขาไปเสียส่วนมากแล้ว ถอนหายใจเบาๆ

“เซย์นี่...เป็นพวกตามใจคนรักอย่างที่คุโรโกะบอกเลย”

 อาคาชิหัวเราะในลำคอ “คนอื่นที่ไม่ใช่ไทกะ...ไม่ได้สิทธิ์นี้หรอกครับ”

ความพิเศษนี้สงวนไว้ให้คนพิเศษ...เพียงคนเดียวเท่านั้น

เสียงเครื่องยนต์ดับลงเมื่อมาถึงหน้าคฤหาสน์ใหญ่ อาคาชิจูงมือคนข้างตัวลงมา ปลายนิ้วก้อยของทั้งคู่ยังคงเกี่ยวกันไว้...

“ขอบคุณนะ...”

พวกเขาไม่ได้เริ่มต้นด้วยสบตากันแล้วชอบหรือรัก...เป็นคู่แข่งค่อนข้างไปทางศัตรูด้วยซ้ำ แต่เวลาที่ผ่านไปในแต่ละวัน ที่ได้รู้จักกัน ทำความเข้าใจระหว่างกันและกัน ก็ทำให้ความรู้สึกต่างๆ ถักทอขึ้นเรื่อยๆ

จากคู่แข่ง...เป็นคนรู้จัก...เป็นเพื่อน...เป็นคนรู้ใจ...เป็นแฟน...และคนรักกันอย่างทุกวันนี้

“เพื่อไทกะของผม” เสียงทุ้มเปี่ยมอำนาจยามนี้อบอุ่นกระซิบข้างใบหูนิ่ม ขบกัดเบาๆ ก่อนจะมองสบดวงตาเรียวสวย

“เพื่อเซย์ของฉันเหมือนกัน” คากามิยิ้มจุมพิตเบาๆ ลงบนปากสีสดยักคิ้วจึกๆหนึ่งทีจนอาคาชิหัวเราะหึ คว้าคอคนช่างยั่วมาบดจูบแรงๆให้หายหมั่นเขี้ยว

ไม่เคยเชื่อเรื่องพรหมลิขิต โชคชะตา เนื้อคู่หรือด้าแดงอะไรทั้งนั้น แต่...การได้เจอแสงสว่างนี้เข้ามาในชีวิตเขาก็...เข้าใจ

ปลายทางของเส้นด้ายที่นิ้วของเขา...คล้องอยู่ที่ปลายนิ้วของไทกะ...

เพียงคนเดียว...

 

 

 

 

ผู้ชายสายเปย์นี่ดีต่อใจจริงๆ...อาคาชิแลดูตามใจน้องเสือมาก คือแบบคุยเรื่องเงินเป็นล้านๆกันได้หน้าตาเฉย น้องเสือก็เริ่มติดนิสัยหรูหราแบบที่น้องครก.ว่าไว้จริงๆ หุๆ

ตอนนี้...ส่งมาเป็นของขวัญวันเกิดให้ตัวเอง คุณ cumira (@cumy) และคุณ hanasawa kotoha (@kotoha) สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะคะ ขอให้มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ป่วย ไม่ไข้ มีความสุข รอยยิ้มและเสียงหัวเราะในทุกๆวันนะคะ

สำหรับช่วงนี้...ฝนตกทุกวัน รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ทุกคนเลย...

วันนี้...ราตรีสวัสดิ์...ฝันดีค่ะ ^_^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,748 ความคิดเห็น

  1. #5595 RIN-14623 (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 02:39
    'หมดแล้ว? ไม่เป็นไร ผลิตใหม่ให้ผมก็พอ' อีเวงงงงงงง กราบว่ารวยความเปย์เหมือนบอกอย่างกินข้าวไข่เจียว
    #5,595
    0
  2. #5366 domcity (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 20:58
    AkaKaga จงเจริญ
    #5,366
    0
  3. #5138 .:: Hibari★Kira ::. (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 20:37
    ต๊ายยยยยยย พ่อสายเปย์ เปย์อยู่คนเดียวล่ะเนอะ คนอื่นไม่มีสิทธิ์
    #5,138
    0
  4. #5097 kawaii neko (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 19:09
    ถ้าจะเปย์กันขนาดนี้ สนใจสร้างเกาะไว้อยู่กินกัน2คนมั้ยคะ~5555 //แหมม นี่เราไม่ได้อิจเลยนะ จริ๊งงงงง
    #5,097
    0
  5. #5094 codep (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 00:38
    เปย์หนักขนาดนี้ คางามิต้องตอบแทนให้สมกับที่อาคาชิเปย์หน่อยนะ หุหุ =v=
    #5,094
    0
  6. #5087 Panisa (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 19:29
    มาต่อเถอะนะไรท์ อยากอ่านพาร์ทอตีดไวๆจัง ไทจังจะเป็นยังไงต่อไป ลุ้นๆ
    #5,087
    0
  7. #5086 A.R.M.Y.P.J.H.S (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 12:13
    ฮ่าาาา เขินมาก เราชอบคู่นี้พอๆกับคู่อาโอคากาเลย ฟินเฟ่อ
    #5,086
    0
  8. #5085 โยรุยูกิ (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 00:27
    ไม่นะนายน้อยยยย ได้โปรดเอาค่าตั๋ว ค่าบ้าน ค่ารถที่ว่ามานั่นมาให้เราเถอะ เรายังไม่ได้จ่ายค่าหอ ค่าชุดนศ.เลยอ่าาาา
    #นี่หมดสี่หมื่นแทบขูดเซลผิวหนังแลกเงินแล้วเนี่ย
    #อิจฉาหนูมิอ่ะสิงหนูมิได้มั้ย

    สนุกมากค่ะ แต่งอีกเรื่อยๆนะคะ รอทุกเรื่องเลยค่ะ
    #ไรท์สู้ๆไรท์สู้ตาย_สบัดพู่เชียร์(?)
    #5,085
    0
  9. #5083 岭飞 (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 22:41
    ห่างหายจากฟิคเรื่องนี้ไปนานเลย กลับมาแล้วววว จะมาเม้นอย่างต่อเนื่องนะคะ (26นี้วันเกิดรีดเดอร์เองค่ะ)
    #5,083
    0
  10. #5080 ZSEN_JINN (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 20:16
    โอ๊ยยย สายเปย์ ความเปย์ที่แท้ทรูนี้!!!!!!!
    #5,080
    0
  11. #5079 khun17461 (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 19:18
    ชอบคู่นี้มากก ฮืออ akakaga เป็นอะไรที่ดีงาม นี่เป็นแผนของนายน้อยรึเปล่า ตามใจน้องเสือจนติดหรู แล้วตัวเองจะได้รับมือได้คนเดียว แหมมมม
    #5,079
    0
  12. #5077 orange-candy (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 09:24
    ตอนนี้ดีต่อใจมากค่ะ
    #5,077
    0
  13. #5076 mana_ai (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 08:32
    อิจฉาค่าาา อยากมีสามีสานเปย์แบบนายน้อยบ้างงงง
    #5,076
    0
  14. #5075 tsubakihime (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 08:09
    อ๊ากสายเปย์ มากกกก คางามิ๊ ช้านอยากเป็นนายอ่ะ 5555 อยากได้แบบนี้ต้องทำไง 55555 น่ารักจังคู่นี้ อยากได้ อาคาคากาอีก 5555 ของคุโรคากาด้วยได้มั้ยคะ 555555 
    #5,075
    0
  15. #5074 คิมดงจุน (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 07:03
    โคตรสายเปย์เลยค่าาา
    #5,074
    0
  16. #5073 W2P5 (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 05:57
    อยากได้สายเปย์จังค่าาาา
    #5,073
    0
  17. #5072 cumira (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 02:24
    ขอบคุณนะค้า ดีใจมากเลย ขอให้ไรท์สุขภาพแข็งแรงเหมือนกันนะคะ ชอบคู่นี้มากเลย ไทกะน่ารักมากและ เซย์ผู้มีความสองมาตรฐาน อยากอ่านเป็นเรื่องยาวเลย แค่คิดก็ฟินแล้วอ่า
    #5,072
    0
  18. #5071 Kiseiki5627 (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 00:19
    โอ๊ยยยยสายเปย์นี้มันร้ายกาจจริงๆ ยอมใจนายน้อยจริงๆ ไทกะก็ยังน่ารักเหมือนเดิม
    #5,071
    0
  19. #5070 preaw231 (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 00:03
    สนุกมากค่า ชอบคู่นี้ ถ้าอาคาชิสูงกว่านี้น้าาา น่าจะแจ่มกู๊ดไปเลย55555
    #5,070
    0
  20. #5069 hanasawa kotoha (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 23:58
    โอ๊ยยยย -///- !! ความเอาใจเวอร์วังนี่มันอะไรร นายน้อยตอนยอมลงให้เฉพาะ 'คนสำคัญ' น่ารักมากค่ะ
    ขอบคุณไรท์ที่เขียนนิยายสนุกๆมาให้กรี๊ดกร๊าดนะคะ

    //ขอให้คำอวยพรส่งผลกลับไปหาไรท์ด้วยนะคะ ^__^
    #5,069
    0
  21. #5068 WctCrwspBMW (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 23:56
    น่ารักมากคู่นี้ ชอบมากเลยไรท์ -////-
    #5,068
    0