fic KNB : kuroko no basuke Yaoi allkaga,aokaga,akakuro,other

ตอนที่ 84 : Long Fic : ??? x Kagami...Tear of Light...Tear part Past.II

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,465
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    17 ก.ค. 60

part past II.



“คากามิจจิทำไมเหม่อๆ? แถมยังไม่ค่อยทานด้วย ไม่สบายหรือเปล่าเนี่ย?” มือขาวเรียวของนายแบบหนุ่มที่ดังมากที่สุดอย่างคิเสะ เรียวตะ เอื้อมมาแตะหน้าผากของคนฝั่งตรงข้าม คากามิที่กำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ต้องสะดุ้งแล้วยิ้มแหยๆ

“อ่า...สบายดีๆ” ปัดมือเรียวออก ถึงสำหรับพวกเขาการสัมผัสถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้จะเป็นเรื่องปกติแต่กับคนอื่นไม่ได้มองแบบนี้ไง...โดยเฉพาะแฟนของบรรดาเจ้าพวกนี้

คากามิไม่ได้รู้สึกชอบคิเสะเหรอ? คิเสะใจดีกับนายมากกว่าที่ใจดีกับฉันเสียอีก จนฉันอิจฉานายมาก คาซามัสสึซังเคยพูดกับเขาแบบนี้

เวลาคากามิกับอาโอมิเนะคุงอยู่ด้วยกัน ฉันรู้สึกอิจฉามาก พื้นที่ตรงนั้นแม้แต่ฉันที่เป็นแฟนของอาโอมิเนะคุงก็เข้าไปแทรกแซงไม่ได้ ซากุราอิ

เงากับเงา...อยู่คู่กันไม่ได้ แสงถึงจะคู่กับเงา ตัวตนของนายทำให้ฉันอิจฉา มายุสึมิซังบอกไว้

อาคาชิไม่เคยยิ้มให้ฉันแบบที่ยิ้มให้นาย ไม่เคยตามใจฉันเหมือนที่ตามใจนาย จนฉันสงสัยกว่าตกลงใครกันแน่ที่อาคาชิเขาชอบ ฟุริฮาตะบอกไว้

ชินจังน่ะปากร้ายแต่ใจดี แต่กับนายแล้วชินจังปฏิบัติแตกต่างไปจากคนอื่นนะคากามิ ทาคาโอะ

อัตสึชิน่ะเหรอชอบฉัน? ตลกแล้วไทกะ หมอนั่นแค่มึนและเด็กที่ไม่รู้ว่าตัวเองชอบใครเท่านั้น พี่ชายต่างสายเลือดเคยบอกไว้

คากามิไม่รู้คำตอบ...แต่ระยะเวลาที่อยู่ร่วมกัน เป็นเพื่อน เป็นคู่แข่ง เป็นสมาชิกที่อยู่บ้านหลังเดียวกัน เขาก็รู้สึกดีกับทีมปฏิริหาริย์ทุกคน...รู้สึกดีจนคิดว่ามันเกินคำนั้นไปแล้ว

ชอบ...จนถึงขั้นรัก...

ทั้งๆ ที่รู้ว่าเจ้าพวกนั้นมีแฟนอยู่แล้ว แต่เขาห้ามความรู้สึกตัวเองไม่ได้ ยิ่งทุกคนดีด้วย ให้ความสำคัญและดูแลเอาใจใส่เขา ความรู้สึกยิ่งเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ แต่คากามิเองก็ไม่คิดจะทำลายความสัมพันธ์ของใคร เขาแค่เก็บความรู้สึกเหล่านั้นเอาไว้ในใจคนเดียว

“สบายดีแต่ทานน้อยกว่าปกติเนี่ยนะ?” คิเสะเลิกคิ้วดวงตาเรียวสีทองทอประกายเป็นห่วง “ไปหาหมอไหมฮะ?”

“คิเสะแค่ฉันกินน้อยเพราะไม่หิว ต้องไปหาหมอ? นายจะให้ฉันตอบหมอว่ายังไงหา!

“อ่า...ก็ปกติคากามิจจิกินมากกว่านี้นี่ฮะเดี๋ยวกลับบ้านไปถามมิโดริมัจจิดีกว่า”  เพราะวันนี้คิเสะออกมาถ่ายแบบคากามิจึงมาเป็นเพื่อน ทั้งคู่เลยแวะมาทานอะไรง่ายๆ กันเสียก่อน

“ว่าแต่คากามิจจิช่วงนี้ยูคิโอะมาพูดอะไรกับคามิจจิบ้างหรือเปล่าครับ?”

“ห่ะ...หา? อืม...ก็พูดนั่นล่ะ” คากามิเกาแก้ม ถึงเขาจะไม่ได้บอกเรื่องที่แอบชอบพวกรุ่นปาฏิหาริย์ แต่ก็ไม่ใช่คนคิดเยอะ บอกแล้วว่าไม่อยากทำลายความสัมพันธ์ของใคร

“มาถามว่าฉันชอบนายหรือเปล่า?”

คิเสะหรี่ตา สงสัยยูคิโอะคงเห็นเขาใจดีกับคากามิจจิกว่าคนอื่นจึงรู้สึกหึงขึ้นมา ดีเหมือนกัน แหม...แผนทำให้หึงนี่ก็ดีนะ เพราะเดี๋ยวนี้รู้สึกเหมือนว่าจะยอมให้เขาสัมผัสร่างกายมากขึ้น หึ...

“แล้วคากามิจจิบอกไปว่ายังไงล่ะ?”

“ก็ไม่ได้ชอบไง...นายมีแฟนแล้ว”

ไม่ได้ชอบ...มันมากกว่านั้น คำตอบที่ได้รับทำเอาคิเสะนิ่งไป ความหงุดหงิดบางอย่างผุดขึ้นในใจ หงุดหงิดยิ่งกว่าตอนของจูบยูคิโอะแล้วอีกฝ่ายปฏิเสธ

หงุดหงิด...จนรอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาหายไป

“แวะซื้อของสดเข้าบ้านดีกว่า...” คากามิลุกขึ้นยืน “นายเลี้ยงนะคิเสะ”

ไม่ได้ชอบเขางั้นเหรอ...

 

 

 

“อารมณ์เสียอะไรอีกล่ะครับเนี่ย...เรื่องแฟนคุณอีกหรือไง?” เสียงนิ่งๆ ของเงามายาแห่งรุ่นปาฏิหาริย์ถามขึ้นเมื่อตอนนี้พวกเขานั่งจิบไวน์กันอยู่ริมสระน้ำ เป็นงานดื่มกินเล็กๆ ทุกๆ สัปดาห์ของบ้าน

“อ๋อ...เปล่าหรอก แต่มีบางอย่างติดอยู่ในหัวฉัน คราวนี้น่าหงุดหงิดกว่าเก่า... ว่าแต่ฉัน คนอื่นก็หงุดหงิดเหมือนกันนั่นล่ะ” วันนี้ตอนกินข้าว แต่ละคนทำสีหน้าอึมครึมแถมไม่พูดไม่จาอะไรกันเท่าไหร่ด้วย

“ก็มันน่าหงุดหงิดไงล่ะวะ!!” อาโอมิเนะยื่นขาลงไปในสระน้ำแตะจนน้ำกระจุย

ถูกคนบางคนบอกว่าไม่ได้ชอบ มันอารมณ์เสีย ยิ่งคนๆนั้นเป็นหมอนั่นด้วย!!

“ทะเลาะกับแฟนหรือไงพวกนาย?” มิโดริมะเลิกคิ้ว

“ไม่น่าจะใช่นะ...ถูกไทกะพูดอะไรเข้าให้ล่ะสิ?”

“เอ๋?!! ทำไมรู้” ทุกคนเลกคิ้วมองอาคาชิ อีกฝ่ายจิบไวน์ในมือแค่นยิ้ม

“เพราะผมก็เพิ่งถูกปฏิเสธมาซึ่งๆ หน้า แค่ถามไปว่าหากผมชอบไทกะ...จะรับคำว่าชอบของผมไหม?” คำถามที่ไม่รู้ว่าทำไมต้องถามออกไป แต่อยากเก็บคนๆนั้นเอาไว้

หวงแหนและพิเศษกว่าใคร

“หึ...คากามิคุงก็พูดเป็นเชิงบอกว่าไม่มีทางชอบผมได้เหมือนกัน” คุโรโกะเสยผม แสงของเขาทำให้เขาหงุดหงิดอารมณ์เสีย

“อ่า...ถ้าคากาจินไม่ชอบพวกเรา...แล้วจะชอบ...ใครได้?”

“จะไปรู้เหรอ?” มิโดริมะขมวดคิ้ว ทำไมรู้สึกร้อนรนแปลกๆ ความรู้สึกนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับเขามาก่อน

“นี่ๆ!! พวกนาย พรุ่งนี้วันหยุด มีการแข่งสตรีทบาสฯที่สนามใกล้ๆบ้าน ไปดูกัน!!” คากามิถือจานของหวานมาพร้อมผ้ากันเปื้อนผืนโปรด นั่งลงข้างสระ

“พรุ่งนี้ว่างกันทุกคนออกไปดูกันเถอะ!

“ตัดสินใจไปแล้วนี่ครับ..” คุโรโกะยิ้ม ความหงุดหงิดเหมือนจะหายไปเพียงแค่เห็นรอยยิ้มของแสงคนสำคัญ

“จะไปก็ได้...ทำอาหารไปด้วยนะโว้ยบากะ เผื่อหิว” อาโอมิเนะเอาหัววางไว้บนตักคากามิ ปล่อยให้ขาจุ่มลงไปในน้ำโดยไม่กลัวเปียก

“ได้ๆ เอาของหวานไปด้วย ไม่ต้องห่วงมุนะราซากิบาระ”

“งื้อ! คากาจินใจดีที่สุด” ร่างยักษ์ทิ้งเก้าอรี้แล้วมานั่งข้างๆ เอาหัวม่วงๆพิงไหล่คากามิแล้วแตะขาอาโอมเนะในน้ำ

“เดี๋ยวเถอะไอ้ยักษ์หน้ามึนนี่!

“ไปดูเฉยๆเหรอคากามิจจิ?”

“ถ้าได้เล่นด้วยก็ดีไง”

“ช่วงนี้หิมะตกบ่อย เดี๋ยวนายก็ไม่สบายหรอก” มิโดริมะส่ายหน้า เจ้าตัวบ้าบาสฯ บางคนชอบเล่นบาสฯ จนลืมเวลา ไม่สนใจสภาพอากาศ ไม่ห่วงตัวเอง จนเขาต้องมาคอยดูแลเสอมๆ

“ไม่ต้องห่วงน่า” คากามิยิ้มแฉ่ง “ตกลงนะอาคาชิ ไปนะ?”

ดวงตาออดอ้อนนั่น...เขาขัดลงเหรอ? ไม่เคยไงล่ะ

ยอมลงให้และตามใจอย่างที่ไม่เคยมอบให้ใคร

“ครับ...”

จุดเปลี่ยนแปลง...และจุดเริ่มต้นของพันธนาการ...

 

 

 

“รุ่นพี่สุดยอดมากเลย...” เสียงชมของหนุ่มรุ่นน้องที่มาเล่นสตรีทบาสฯเอ่ยกับร่างสูงในชุดเครื่องแบบนักกีฬาโรงเรียนเซย์ริน เขาเห็นคนๆ นี้ตั้งแต่เดินเข้ามา เห็นดวงตาเปล่งประกายที่มองการแข่งสตรีทบาสฯ เห็นรอยยิ้มงดงาม และยามที่ร่างนั้นวาดลวดลายบนสนามตรึงทุกสายตาเอาไว้

เคลื่อนไหวคล่องแคล่ว มีพลัง และที่ใครไม่มีก็คือดวงตาเจิดจ้าที่สะท้อนความสนุกสนานและความรักในบาสเกตบอล

“ฮะๆ ขอบใจ นายก็ฝีมือดี” คากามิเสยผมที่ปรกใบหน้าขึ้น เจ้าเด็กคนนี้มีฝีมือกว่ารุ่นเดียวกันในสนาม

“นายอายุเท่าไหร่?”

16 ผมเป็นลูกครึ่งเพิ่งย้ายมาทำให้เรียนช้ากว่ารุ่นเดียวกัน ผมสูงกว่าด้วย เห็นไหมครับสูงกว่ารุ่นพี่เสียอีก” คากามิเลิกคิ้ว

ก็จริง...เจ้าเด็กนี่สูงแทบจะเท่ามิโดริมะ

“รุ่นพี่ชื่ออะไรครับ? ผมคาเสะ ไคลน์”

“คากามิ ไทกะ”

“เห!! รุ่นพี่คือนักกีฬายอดเยี่ยมของอินเตอร์ไฮนี่! ผมได้ดูการแข่งรอบรองชนะเลิศด้วย น่าเสียดายที่เซย์รินแพ้โทวโอไปตั้งสามแต้ม ผมเชียร์ทีมรุ่นพี่นะ” รอยยิ้มบนใบหน้าทำให้คากามิยิ้มตาม

รอบรองชนะเลิศอินเตอร์ไฮที่เพิ่งผ่านพ้นมาราคุซันครองอันดับหนึ่ง โทวโอเป็นอันดับสอง เซย์รินครองได้ที่สี่ไป

“มาเข้าเซย์รินสิ...จะได้ซ้อมด้วยกัน”

“บ้านผมก็อยู่แถวนั้น แน่นอนอยู่แล้ว ถึงตอนนั้นฝากตัวด้วยนะครับรุ่นพี่คากามิ!

“อื้อ! ฉันจะรอ”

“รออะไรหรือครับคากามิคุง?” เสียงเรียบๆไร้ที่มาทำให้คากามิสะดุ้งเช่นเดียวกับหนุ่มรุ่นน้อง ดวงตาเรียวสอดส่องหา คากามิกลอกตา

“คุโรโกะ! อย่าโผล่มาเงียบๆสิฟะ!!

“ผมมาสักพักแล้วนะครับ” คุโรโกะหรี่ดวงตามองคนที่ยืนตรงหน้าแสงสว่างของเขา

รอยยิ้มนั้นน่าหงุดหงิด ท่าทางสนิทสนมนั้นน่าโมโห

“นี่คาเสะเขาจะมาเข้าทีมเซย์รินล่ะ ฝีมือดีด้วย!” คากามิถือวิสาสะคล้องคอเจ้ารุ่นน้องที่สูงกว่าอย่างสนิทสนม พอรุ่นปาฏิหาริย์คนอื่นๆ เดินกลับมารวมกันเห็นปฏิกิริยานั้นก็ต้องขมวดคิ้วพร้อมแผ่รังสีเย็นๆกันทุกคน

“นี่พวกนาย! สมาชิกคนใหม่ทีมฉัน แข่งคราวหน้ารับรองเซย์รินชนะแน่!” คาแสะหัวเราะให้กับรุ่นพี่

“ผมจะย้ายเข้าในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี่ล่ะครับ”

“ดีๆ รีบมา ฉันจะซ้อมกับนาย!มีคนเก่งๆมาร่วมทีมดีจะตาย!!

“นี่ใครหรือว่ะ?” อาโอมิเนะหรี่ตา มองความสนิทสนมนั้นอย่างไม่ชอบใจ

“คาเสะ ไคลน์ ว่าที่สมาชิกใหม่ชมรมบาสฯ เซย์ริน”

“คนที่ชนะสตรีทบาสฯ เมื่อครู่สินะ?” มิโดริมะว่า

“ไปสนิทกันได้ยังไงหรือฮะคากามิจจิ?”

“ก็เห็นคาเสะเล่นอยู่ ฝีมือดี ฉันเลยไปเล่นด้วย เออ...คาเสะนี่รุ่นปาฏิหาริย์ที่มีชื่อเสียงสุดๆไง”

“ผมรู้ครับ...แค่เห็นก็รู้สึกได้เลย” บรรยากาศไม่เหมือนใคร...กดดันและน่ากลัวนิดๆ

“ไทกะกลับกันได้แล้ว” อาคาชิที่เงียบมานานเอ่ยปากขึ้น น้ำเสียงเย็นกว่าทุกที

“อืมๆ ไปก่อนนะคาเสะเจอกันที่โรงเรียนมาหาฉันได้ ชมรมบาสฯเซย์รินยินดีต้อนรับ!!

“ครับ...ไว้เจอกันนะครับรุ่นพี่คากามิ”

“อื้อ!!” ยิ้มกว้างขวางแต่ขัดสายตาคนหลายคน อาโอมิเนะคล้องคอคากามิแล้วก้าวเดิน

“เฮ้ยๆ! ช้าๆหน่อยอาโอมิเนะ อารมณ์เสียอะไรของนาย!

“เหอะ!!” คนผิวเข้มไม่ตอบเค้นเสียงอย่างหงุดหงิด

“ไม่ใช่แค่เจ้าอาโอมิเนะ พวกนายทุกคนก็ดูอารมณ์เสีย ทะเลาะกับแฟนมาอีกแล้วหรือไง?” เพราะเขาชวนมาสตรีทฯ บาสฯเจ้าพวกนี้ก็ไม่ยอมมาเล่นด้วย อ้างว่าไม่มีใครฝีมือดีสักคน แล้วเอาแต่นั่งปูเสื่อใต้ต้นไม้กินของว่างที่เขาทำมาเสียเกลี้ยง

“คากามิคุงดูตะถูกชะตากับเด็กคนนั้นมากเลยนะครับ” คุโรโกะเอ่ยปาก

“คาเสะ? ก็...อืม...เด็กนั่นน่ารักดี” รอยยิ้มเขินๆ และชอบบาสฯของคาเสะทำให้เขารู้สึกดีไปด้วย

 คำชมที่ทำให้เท้าของเหล่ารุ่นปาฏิหาริย์ชะงักกึก ดวงตาทั้งหกคู่โชนแสงกล้า ความรู้สึกบางอย่างที่เกิดขึ้นในหัวใจทำให้กำข้อมือตัวเองแน่น

หงุดหงิด น่าโมโห!! จนอยากทำลายอะไรสักอย่าง

แค่ปากนั่นเอ่ยชมใครอื่น...มันก็หงุดหงิดจนแทบบ้า!!  

 

 

 

“ฮ้าวววววว~~ ง่วงจังเลยว่ะ คากามิไปไหน?” อาโอมิเนะที่เพิ่งตื่นถามหาใครบางคนทันที

“เตรียมข้าวกล่องอยู่ในครัว เห็นว่าจะออกไปข้างนอกน่ะ”

“ไปไหนอ่า...ฉันอยากไปกับคากาจินด้วย”

“ไทกะจะไปดูบ้านน่ะ”

“นายไม่ได้สั่งให้คนดูแลให้เหรอ?” บ้านของเอสเซย์รินก่อนจะย้ายมาอยู่กับพวกเขา

“สั่งไว้ครับแต่ไทกะเคยสนใจเรื่องนั้นที่ไหน” เวลาว่างๆ หรือหากพวกเขาทำเรื่องกวนประสาทมากๆคากามิก็ไปหลบหน้าอยู่ที่นั่น

“ช่วงนี้คิเสะคุงดูอารมณ์ดีขึ้นนะครับ?” คุโรโกะเลิกคิ้ว

“แน่นอนเดี๋ยวนี้ยูคิโอะชอบให้ผมสัมผัสมากขึ้นกว่าเดิม สงสัยหึงแน่ๆ หึๆ”

“เหมือนกันเลยครับ จิฮิโระเข้าหาผมเองบ่อยขึ้นด้วย...”

“แผนนายใช้ได้นี่ไดกิ” อาคาชิยักไหล่ เพราะแฟนของเขาก็กล้าที่จะสัมผัสเขามากกว่าเดิมเหมือนกัน พอถูกกระตุ้นก็คงกลัวที่จะมีปัญหา

“งื้อ...แต่ฉันหงุดหงิดอ่า” มุราซากิบาระขมวดคิ้ว

“ทำไมล่ะครับ? ฮิมุโระซังยังไม่ยอมตกลงเป็นแฟนคุณสักทีเหรอครับ?”

“ไม่ใช่อ่า...ก็ช่วงนี้คากาจินไม่ค่อยไปซื้อขนมกับฉันเลย”

“คากามิออกไปกับเด็กนั่น...บ่อยเกินไป” มิโดริมะดันแว่นดวงตาภายใต้กรอบแว่นนิ่งสนิท

“เชอะ!! พูดเรื่องนี้แล้วผมหงุดหงิดชะมัดเลย! คากามิจจิติดเจ้าเด็กคาเสะนั่นเกินไปแล้ว!!” ไม่ค่อยมาซ้อมกับพวกเขา นัดไปเที่ยวก็ไม่ค่อยไปด้วย น่าโมโหจริง!!

“เดี๋ยวนี้หมอนั่นไม่ค่อย 1 on 1 กับฉันเหมือนกัน!! เห็นบอกต้องฝึกฝีมือให้ไอ้เด็กเวรนั่น!!”  อาโอมิเนะฟาดหมอนใส่โซฟา

“อยู่ในโรงเรียนก็สนิทกันมากครับ หายไปทานข้าวเที่ยงกันบ่อยๆ” แสงของเขา...ทิ้งให้เขาอยู่กับเพื่อนคนอื่นโดยที่ตนหายไปกับเด็กนั่น!

“น่าหงุดหงิดจนน่าทำให้หายไปเลยนะ” อาคาชิแสยะยิ้มนิดๆ

“ถึงผมจะสัมผัสคากามิจจิเพราะอยากทำให้ยูคิโอะหึงแต่ผมไม่ชอบใจเลย”

“เออ!!

“ไทกะเป็นหมากที่ดี” ตัวตนของแสงสว่างนั้นทำให้ผู้อื่นหรือคนที่ถูกเปรียบเทียบรู้สึกด้อยค่าแต่ในขณะเดียวกันก็แทรกซึมเข้าในจิตใจผู้คน ทำให้โหยหาและหลงเสน่ห์แสงนั้น

“แค่ทำให้จิฮิโระหึงผมรู้สึกไม่คุ้มค่ายังไงไม่รู้ เดี๋ยวนี้เหมือนคากามิคุงห่างเหินกับผม” คุโรโกะขมวดคิ้ว

“แฟนหึงมันก็ดี! แต่บอกไม่ถูกว่ะ!

“คากามิคงเหงาเหมือนกัน” มิโดริมะถอนหายใจ ที่เดี๋ยวนี้พวกเราไม่ค่อยมีเวลามาอยู่ด้วย เพราะสัมพันธ์ระหว่างคนรักของพวกเขาดีขึ้น ทำให้ออกไปแฟนตัวเองกันบ่อยๆ ปล่อยให้เอสเซย์รินอยู่คนเดียว

น่าแปลก...ที่พออีกฝ่ายทิ้งพวกเขาไปกับคนอื่น

กลับยอมไม่ได้

“ฉันคิดว่าตัวเองอารมณ์ดีแล้วนะคุยเรื่องนี้หงุดหงิดกว่าเดิมอีก” รุ่นปาฏิหาริย์ยังคงพูดคุยกันไปเรื่อยๆ โดยไม่รู้ว่าทุกคำพูดนั้นคนบางคนได้ยินชัดเจน... ดวงตาเรียวสีแดงเบิกกว้างความจริงบางอย่างเข้าสู่สมอง

ที่เข้ามาใกล้ชิด สัมผัสตัวเขาบ่อยๆ ดวงตาอ่อนโยน รอยยิ้มที่มีให้กัน ความห่วงใยเหล่านั้นเป็นเพียงเรืองหลอกลวง ก็แค่ต้องการให้แฟนของตนเองยอมให้สัมผัสมากขึ้น

ส่วนเขาแค่ตัวหมาก

มิน่าล่ะพอเจอแฟนเจ้าพวกนั้นทุกคนถึงถามราวกับเขากำลังจะแย่งพวกรุ่นปาฏิหาริย์ไป เพราะแบบนี้นี่เอง ดวงตาแสบร้อน ร่างกายอ่อนแรง คากามิสูดลมหายใจก้าวเดินออกจากบ้านไปอย่างช้าๆ

สถานที่เปี่ยมรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ความทรงจำแสนสุขเหล่านั้น...ไม่ใช่ความจริง

ปวดใจชะมัด...รัก...แต่เป็นเพียงแค่ตัวหมาก

 เปาะ แปะ เปาะ แปะ

เสียงฝนกระหน่ำลงมาอย่างไม่ปราณี ทั้งที่นี่กำลังจะย่างเข้าสู่หน้าหนาวแล้ว พอมีเรื่องแย่ๆ เรื่องแย่อื่นๆก็ตามมาอีก คากามิเสยผมที่ปรกใบหน้าออก นัยน์ตาร้อนผ่าว รู้สึกเหมือนน้ำตาไหลปะปนกับสายฝน เจ็บจนไม่อยากขยับตัว... ร่างทรุดนั่งลงแถวนั้น พิงกำแพงด้วยความเหนื่อยล้า

ที่ผ่านมาก็โกหกทั้งหมดอย่างนั้นเหรอ...ทุกสิ่งทุกอย่าง

“ใจร้าย...” เสียงพร่าพึมพำ

“รุ่นพี่...คากามิ” น้ำเสียงทุ้มพร้อมเงาที่บดบังและร่มกางกั้นสายฝนทำให้ดวงตาเรียวเงยมอง เห็นรุ่นน้องคนสนิทก้มมองเขาอย่างสงสัย ดวงตานั้นมีความจริงใจจนคากามิได้แต่ซบหน้ากับหน้าท้องอีกฝ่าย ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาเรื่อยๆ ถึงแม้จะไม่เข้าใจสถานการณ์เพราะออกมาหาอะไรทานแต่ฝนดันตก แต่รุ่นพี่แสนเจิดจ้าที่เขารู้จักกลับร้องไห้จนตัวสั่นอย่างน่าสงสาร มือแกร่งจึงลูบหลังอีกฝ่ายเป็นเชิงปลอบแม้ไม่ได้พูดอะไร

 มีอะไร...หรือใครทำให้ดวงตะวันอันงดงามสดใสนี่โรยแสงกันนะ?





ยิ่งแต่งพาร์ทอดีต ยิ่งเกลียดรุ่นปาฏิหาริย์และรู้สึกว่าสมควรแล้ว ต้องจัดให้หนัก?? หมั่นไส้จัง เหอะ! นี่เป็นฟิคเรื่องแรกนะคะที่คิเซกินิสัยราวกับผู้ร้ายแบบนี้ หุๆ เดี๋ยวตอนหน้ามาต่อพาร์ทปัจจับันให้คะ หากไม่ยุ่งเกินไปจะพิมพ์โซตัสต่อให้ด้วย แหะๆ 

ป.ล. ใครเกิดเดือนนี้อยากขอฟิคทักมาได้นะคะ เพราะวันที่ 19 นี้มันเกิดคนเขียนเหมือนกัน หุๆ 

ป.ล. 1 รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ช่วงนี้ฝนตกทุกวันเลย ระวังอย่าให้ป่วยน้าาาาา

ป.ล. 2 สำหรับวันนี้...ราตรีสวัสดิ์ และฝันดรค่าาาาาาาาาาาาาา

^_^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,748 ความคิดเห็น

  1. #5671 Shipnielong (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 14:39
    ต้องเจอสักป้าปแล้วแหละค่ะ พาร์ทอดีตคืออ่านเเล้วจุกมาก สงสารน้อง
    #5,671
    0
  2. #5137 .:: Hibari★Kira ::. (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 20:18
    โอ้ยยยยย ถ้าไม่อ่านจนถึงตอนที่โฮ่เอาตัวมาปกป้องกระสุนให้คางามิ อิฉันคงยังเกลียดอาโฮ่อยู่ด้วยแน่ๆ อ่านพาร์ทอดีตแล้ว รู้สึกมีมุคคุงคนเดียวเลยที่ไม่ได้มีแฟนเป็นตัวเป็นตน แถมยังพูดถึงแต่คางามิซะส่วนใหญ่ #เด็กโข่งเอ้ย
    #5,137
    0
  3. #5088 anima-tong (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 19:19
    อยากทะลุเข้าไปในฟิคแล้วฆ่าทิ้งแม่ง ( ทำร้ายไทกะจังของเค้าตะไม T^T)
    #5,088
    0
  4. #5067 tsubakihime (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 23:43
    ฮรือ คากามิช้าน คิเซกิ เลวอ่ะ คนเลว!! เจอพาร์ทอดีตเข้าไปนี่ปวดตับเลยอ่ะ คือแบบ รู้ซึ้งถึงสิ่งที่อีพวกนี้ทำไว้กะคากามิเลยอ่ะ ยังไม่หมดใช่มั้ยคะวีรกรรมที่พวกนี้ทำกะคางามิคุง อยากรู้พาร์ทอดีตต่อเลยค่ะ 5555 แบบพาร์ทปัจจุบัน ค่อยรวบยอดไปเลยก็ได้   ฮรือออ  แล้วก็เอาคืนหนักๆ แค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำอ่ะกะสิ่งที่พวกนี้ ทำกะคางามิ ชิชิ!!
    อาโอมิเนะ เป็นนายสินะที่คิดแผนแบบนี้ งื่อ อาโฮ่มิเนะบ้าที่สุด ไม่อยากให้คากามิยกโทษให้นางเลยอ่ะ  จริงๆไม่อยากให้ยกโทษให้ใครสักคน ทีตัวไปกะแฟนไม่เลียวแลคนข้างหลังพอเค้าไปบ้าง ทำเป็นโกรธ คนเห็นแก่ตัวเอ้ย!! //แค้นแทนคากามิอ่ะ //ถ้าหลุดเข้าไปในฟิคได้ จะตบเรียงตัวให้ดูโทษฐาน ทำร้ายจิตใจคางามิคุง ชิชิ!!


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 กรกฎาคม 2560 / 23:49
    #5,067
    1
    • #5067-1 tsubakihime(จากตอนที่ 84)
      19 กรกฎาคม 2560 / 23:45
      อ่ะ สุขสันต์วันเกิดไรต์ล่วงหน้าด้วยค่ะ รักษาสุภาพด้วยน้า เห็นไรต์ป่วยบ่อยแล้วช่วงนี้ ฝนตกบ่อยด้วย 5555
      #5067-1
  5. #5065 Panisa (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 19:49
    อยากได้พาร์ทอีกจังเลย แล้วจัดรวบยอดพาร์ทหลักทีเดียว มันลุ้นๆ อตีดกำลังมันส์เลยค่ะ

    วันเกิดมีความสุขมากๆนะค่ะไรท์ ฝนตกบ่อย ระวังเป็นหวัดนะ
    #5,065
    0
  6. #5062 gemello (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 21:02
    อ๋าาาาา สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้าค่าาาา มีความสุขมากๆ สุขภาพร่างกายแข็งแรงนะคะ
    ถึงพวกรุ่นปาฏิหาริย์จะไม่ดีก็เถอะ แต่ก็สงสารอ่ะ55555
    #5,062
    0
  7. #5060 0804359592 (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 19:15
    มาต่อนะค่ะ
    #5,060
    0
  8. #5059 0804359592 (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 19:15
    มาต่อนะค่ะ
    #5,059
    0
  9. #5058 0804359592 (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 19:15
    มาต่อนะค่ะ
    #5,058
    0
  10. #5057 ZANDRO (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 10:15
    เย่มาต่อเเล้ววว
    #5,057
    0
  11. #5056 WctCrwspBMW (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 09:06
    จะร้องง่า ทำไมทำกับคากามิแบบนี้ ;-;
    #5,056
    0
  12. #5055 Yui-na (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 07:35
    โฮกกกก เหมือนสวรรค์กลายเป็นนรกในพริบตาอ่ะ ยิ่งคากามิรักแล้วนี้ยิ่งเจ็บมาก เล่นมันเยอะเล่นมันหนักๆเลยคะ ทำขนาดนี้นี่ยอมไม่ได้! 😈



    เอาไว้จะเดือนกันยาแล้วเดียวขอนะคะ เราเกิดเดือนกันยาคะ ><



    นักเขียนก็รักษาสุขภาพด้วยเหมือนกันนะคร้าาา🤗
    #5,055
    0
  13. #5054 preaw231 (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 07:13
    อ่านละโกรธมากเลยอ่ะ พาร์ตหลักเอาคืนให้มันหนักๆทุกคนเลย55555 สุขสันต์วันเกิแล่วงหน้านะคะ
    #5,054
    1
    • #5054-1 คิมดงจุน(จากตอนที่ 84)
      18 กรกฎาคม 2560 / 08:15
      จากตอนที่แล้วเริ่มสงสาร อ่านตอนนี้ไม่ละจ้า
      #5054-1
  14. #5053 KinJuu (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 03:04
    โห อยู่ๆมาโดนความจริงโหดร้ายโยนใส่หน้าเเบบไม่ทันตั้งตัวเเบบนี้ สงสารเสือน้อยของเราอะ ฮือออ
    คือเเบบเเค่ไปหลงรักคนที่เขามีเจ้าของเเล้วก็เจ็บพอเเล้วอะ มารู้ว่าคนที่เองรักคิดกับตัวเองเป็นเเค่หมากให้เขาได้ใกล้ชิดกับคนรักอีก
    ทำไมใจร้ายกันได้ขนาดนี้นะ เเถมยังเห็นเเก่ตัวจะดึงไว้ทั้งสองด้านทั้งเเฟนตัวเองทั้งคากามิอีก
    โอ้ย หงุดหงิด พาร์ทหลักเอาคืนหนักๆไปเลย ตอนเเรกนึกว่าชินทาโร่จะดีสุดเเต่ตอนนี้ก็เริ่มเกลียดอีกเเล้ว(?) ทั้งชินทั้งอาโฮ่เลย ไม่มีเอาคืนสองคนนี้หน่อยหรอ(ยัง ยังอีก 5555)
    ไปๆมาๆรู้สึกดีสุดก็พ่อหมียักษ์นี่ล่ะมั้ง ดูจะไม่ได้คิดอะไรไม่ดีเท่าไหร่ คล้อยๆตามเกมไปกับเพื่อนมากกว่า สนิทกับใครก็อยากคลอเคลียกับคนนั้น
     ปล.เกิดวันเดียวกันเลยอะไรท์ ฮื่อ สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้านะค้า<3

    #5,053
    0
  15. #5052 codep (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 02:05
    มารู้ความจริงเองแบบนี้มันเจ็บปวดจริง ๆ... คาเสะที่เข้ามาตอนที่คางามิกำลังเศร้านี่ที่พักใจชั้นดีเลย ไม่แปลกที่คางามิไปคบกับคาเสะทันที
    ไม่สงสารเลยค่ะ ต้องเอาคืนให้หนัก ๆ คางามิอย่ายอม อย่าใจอ่อนนะลูก (มิโดริมะ มุคคุง มิเนะดีแล้วที่เปลี่ยนใจทัน)
    สุขสันต์วันเกิดไรท์ล่วงหน้านะคะ ^^ ขอบคุณที่แต่งฟิคสนุก ๆ ให้ได้อ่านกัน รักษาสุขภาพด้วยนะคะ สู้ ๆ
    #5,052
    0
  16. #5051 hanasawa kotoha (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 00:44
    อยากอ่านพาร์ทอดีตต่อค่ะ โอยยย ค้างคามาก -///-
    HBD ล่วงหน้านะคะ เราเองก็เกิดเดือนนี้เหมือนกันค่ะไรท์ วันที่ทานาบาตะที่ผ่านมานี่เอง 555

    อยากรีเควสคู่แดงไฟเยอะๆ จริงๆชอบมากๆที่ไรท์แต่งแล้วบีบหัวใจ อ่านแล้วเจ็บตามน้องเสือ
    #5,051
    0
  17. #5050 MakiDear (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 00:37
    ทำไมพวกนายเป็นคนอย่างนี้!! ไทกะไม่สมควรให้อภัยพวกนายเลยยย (อ่ะ ยกเว้น มุราซากิบาระครับ คนนี้ขนมตลอดเลย - 0-;)
    อย่างนี้ต้องจัดคืนให้หนักๆแล้วล่ะครับ!!

    อ่า HBD ล่วงหน้านะคะ ขอให้สุขภาพแข็งแรง ไม่เจ็บ ไม่ไข้นะคะ (วันเกิดเราเดือนหน้าค่ะ ฮ่าๆ)
    #5,050
    0
  18. #5049 cumira (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 00:34
    จัดให้หนักเลยค่ะ ทำกับไทกะได้ยังเนี่ย ไรต์ค้าเราเกิดเดือนนี้ค้า เราเกิดวันที่ 14 รอตอนต่อไปด้วยความหวัง
    #5,049
    0
  19. #5048 ZaintapiaKair (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 00:19
    โอ๊ยยย คิดถึงพี่จังเลยค่ะ อยากสอบถามว่าสนใจจะรวมเล่มมั้ยคะ อยากได้มากเลยค่ะ เราชอบสำนวนแล้วก็พล็อตเรื่องของคุณทุกเรื่องเลยค่ะ คงคอนเซปต์ของตัวละครไว้แต่ก็ทำให้ดูหวานได้ดราม่าได้ตามที่คุณต้องการ ถ้ายังไงรบกวนพิจารณาเรื่องรวมเล่มด้วยนะคะ ถ้าคุณทำ เราจะซื้อแน่นอนค่ะ
    #5,048
    0