fic KNB : kuroko no basuke Yaoi allkaga,aokaga,akakuro,other

ตอนที่ 82 : Sot fic : HBD.fanclub...Kikaga

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    24 พ.ค. 60


ในอดีตกาล...นานมา นับหลายร้อยหลายพันปี ต่างกล่าวถึงเผ่าพันธุ์ของเทพและปีศาจที่เป็นปรปักษ์ต่อกัน หากเทพเซียนองค์ใดเห็นปีศาจก็จะตรงเข้าจับกุม เช่นเดียวกับเผ่าพันธุ์ปีศาจที่จะหลีกหนี แต่ถึงกระนั้นในวงศ์วานปีศาจก็ยังคงมีอีกหนึ่งเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งจนเหล่าเทพเซียนเองก็ยังหวั่นเกรงในอำนาจ...

รูปโฉมงดงาม ดวงตาเย้ายวน กลิ่นกายหมอจรุง และมีเสน่ห์มีล่อลวงผู้พานพบ

เผ่าพันธุ์ปีศาจศักดิ์สิทธิ์

 จิ้งจอกเก้าหาง...

และบางทีความเชื่อหรือตำนานทั้งหมดก็ไม่ใช่เรื่องจริงไปเสียทุกอย่าง เทพเซียนและปีศาจเป็นมิตรสหายกันได้...

เฉกเช่น...

 

 

 

“อ๊ากกกก!! เจ้าเทพบัดซบคิเสะ! เอาอะไรมาให้ข้ากินอ่ะ! รสชาติแย่มาก! ไม่อร่อยที่สุด นี่มันแย่ยิ่งกว่าเคี้ยวเทียนไขอีก!!” เสียงโวยวายกลางหุบเขาสูงที่รายล้อมไปด้วยต้นซากุระสีขาวงดงามสูงค่า แต่ดูราวกับเสียงตะโกนนั้นจะทำให้เหล่าสรรพสัตว์ต่างโผบินออกไปเงียบๆ

“คิเสะ! คิเสะ! ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะเอ็ง!!” คนพูดพูดไปก็ก้าวเท้าไปตามชานระเบียงทางเดิน พอถึงห้องกว้างก็ถีบประตูออกทันทีอย่างไม่คิดรักษามารยาท “เจ้าเอาอะไรให้ข้ากิน!!

“หืม? คากามิจจิ? เอะอะอะไรป่านนี้ ข้าจะนอน”

“ไม่มีสิทธิ์นอน!” ผู้บุกรุกตรงเข้าเขย่าร่างสีทองตรงหน้าทันที “เจ้ากลับจากประชุมเทพของเจ้าแล้วโยนของฝากมาให้ข้า พอเอาเข้าปากแล้วรสชาติแย่จนรับไม่ได้!!

ล้อเล่นอะไรกับเขาก็ได้อย่ามาล้อเล่นเรื่องของกิน!

“เจ้าคายทิ้งไปแล้ว?” เทพสีทองปรือตาขึ้นหนึ่งข้างอย่างยากลำบาก

“ถ้าคายทิ้งไปข้าจะอารมณ์เสียแบบนี้ไหม!!

“อืม...ดีแล้ว นั่นเป็นยาปรับสมดุลปราณในร่างของเจ้า ข้าเจอเทพรักษาเข้าจึงขอมา รสชาติแย่ไปหน่อยก็ต้องเข้าใจว่าเขาไม่มีรสนิยมด้านการปรุงยาแต่สรรพคุณมันเป็นของจริง” พูดไปก็กำลังจะหลับไป แต่มืออีกคนไม่ยอมปล่อยออกจากไหล่แถมยังดึงขึ้นมานั่งทั้งหลับด้วย

“เจ้าเทพหัวเขียวใส่แว่นปากเสียชอบพกของประหลาดนั่นไม่เคยมีอารมณ์สุนทรีย์อยู่แล้ว!! เจ้าบอกว่ามันเป็นยาปรับสมดุลปราณ?” ดวงตาสีแดงสวยราวกับสีของอาทิตย์ยามอัสดงทอประกายระยิบ ก่อนหลับตาเพ่งจิตอยู่ครู่เดียวก็ลืมตาด้วยความลิงโลด

“โอ๊ะ! ปราณในร่างข้าเป็นปกติแล้วจริงด้วย!!” ยิ้มกว้างก่อนจะ...สะบัดหางทั้งเก้าของตัวเองไปมา

เทพสีทองพอสัมผัสได้ถึงความดีใจเขาก็ยอมปรือตาทั้งสองข้างขึ้น เห็นร่างคน...ไม่สิปีศาจตรงหน้าชัดเจน เจ้าจิ้งจอกรูปร่างสูงโปร่ง เส้นผมสีแดงดำยาวสยายถึงกลางหลัง สวมชุดยูกาตะสีแดงสด หางสีเพลิงทั้งเก้าสะบัดไปมาจนสุดก็ขดม้วนกันคล้ายเบาะรองนั่งให้เจ้าของเอนตัวไปซุกแล้วกลิ้งๆ ไปมา

เป็นภาพที่อเนจอนาถอย่างบอกไม่ถูก

เทพเซียน...โดยเฉพาะเซียนศักดิ์สิทธิ์ผู้ดูแลอาณาเขตพิเศษของโลกอย่างเขานั้นไม่มีปีศาจตนไหนกล้าเข้ามาใกล้ แม้บางครั้ง...ส่วนมากที่พำนักจะมีปีศาจหรือเทพสตรีมาวนเวียนอยู่บ้างเพราะหน้าตาอันโดดเด่นแต่ก็ไม่มีใครโง่เดินดุ่มๆเข้ามาแบบ...ไม่คิดหน้าคิดหลัง สุดท้ายไม่พอยังถูกอาคมของเขาเล่นงานเข้าไปอีก

ใครบอกว่าจิ้งจอกเก้าหางเป็นเผ่าพันธุ์ปีศาจศักดิ์สิทธิ์นะ...ทำไมเขาเจอแต่จิ้งจอกซื่อบื้อตัวนึงเท่านั้น

งดงามล่มบ้านล่มเมืองเหรอ...ตัวก่อกวนบ้านพังล่ะสิไม่ว่า

จิ้งจอกน้อยที่ผลัดหลงเข้ามาในถิ่นของเขา...เป็นสิ่งมีชีวิตที่บริสุทธิ์และ...

โง่จนไร้หนทางเยียวยา

“คากามิจจิ...เลิกกลิ้งไปมาบนหางตัวเองสักที”

“ข้าดีใจ” ยักคิ้วส่งคืน “อีกอย่างเจ้าก็รักษาคำพูด”

เขาสูญเสียปราณในร่างจนเรียกหางทั้งเก้าออกมาไม่ได้ ต้องใช้ชีวิตเหมือนมนุษย์ธรรมดาอยู่ปีกว่าเพราะถูกกับดักอาคมของเจ้าเทพสีทองนี่เล่นงาน แถมยังต้องอยู่รับใช้เจ้าคนเอาแต่ใจอีก ถึงจะฟื้นฟูปราณในร่างได้แต่ต้องอาศัยยาปรับสมดุลปราณ

ไม่คิดว่าเทพงี่เง่านี่จะมีความรับผิดชอบด้วย...ปกติที่เห็นมาปีกว่าคือไม่เห็นมีไง

“เจ้าไม่หลับแล้ว?” คากามิขมวดคิ้วถาม

“ข้ายังหลับลงอีกเหรอ ถูกเจ้าป่วนขนาดนี้”

“อะไร?” อย่ามามองข้าแบบนั้น ก็รสชาติยาบ้านั่นแย่จริงๆนี่ มาๆคิเสะ...มานอนๆ” ดึงร่างคนตัวสูงให้นอนลงบนหางปุกปุยของตน ใช้หางที่เหลือและอ้อมแขนกอดรัดไว้ “ข้ากอดจะได้อุ่นๆ” ตาพราวสวยจนคิเสะเลิกคิ้ว หัวเราะเบาๆ แนบใบหน้าลงกับไหล่ปีศาจบื้อ

ใครบอกว่าจิ้งจอกน้อยยั่วยวนไม่เป็น...ทำเอาเขาใจสั่นเลย

แค่ทำท่าทางเหนื่อยอ่อนหน่อยก็ใจอ่อน เป็นปีศาจที่น่ารัก...จนไม่อยากปล่อยให้ห่างตัว

ช่วยไม่ได้นะเจ้าจิ้งจอกน้อย...ในเมื่อเดินหลงมาในอาณาเขตของข้า กล้าปั่นป่วนหัวใจข้าก็รับผิดชอบอยู่กันไปนานๆเลย...

 

 

หลายปีผ่านไป

 


“คิเสะ!! เจ้าเทพลามกคิเสะ!!

“โวยวายอะไรคากามิจจิ?” เจ้าเทพลามกปรากฏกายพร้อมอ้อมแขนที่โอบรอบเอวเรียบตึงรัดเอาไว้ ก่อนจะดึงคนโวยให้นั่งลงบนตักแกร่ง ดวงตาสีทองมีเสน่ห์จ้องมอง

“มีอะไร หืม?”

“วันนี้ข้ากลับไปเยี่ยมบ้าน! แล้วพี่ชายข้าก็...” จิ้งจอกแดงที่กำลังโวยวายเงียบลงทันที ใบหน้าแดงจัดแข่งกับสีผมและสีหาง ยิ่งมองสบดวงตาสีทองคมละมุนนั่นก็ยิ่งหน้าร้อน จนต้องเอาหางหนึ่งมาปิดหน้า คิเสะหัวเราะอย่างชอบใจ ลูบหางสีแดงเล่นไปมา

“อย่าลูบ!

“ไม่ให้ลูบก็บอกสิว่ามีเรื่องอะไร?”

“กะ...พี่ชายบอกว่าเจ้า...ทำเรื่อง...ลามกกับ...กับข้า!!

“เรื่องลามก?” คิเสะหัวเราะอีกครั้งกอดจิ้งจอกน้อยแน่นขึ้น “หากให้พูดจริงๆเรื่องลามกที่ข้าทำกับเจ้านั้นมีนับไม่ถ้วน...แล้วเรื่องไหนหืม?”

คากามิถลึงตาใส่! “แบบเมื่อคืน!! ไงเล่าไอ้เทพลามก!!

“แบบเมื่อคืน?” คิ้วเรียวเลิกขึ้นก่อนจะยิ้มขำมากกว่าเดิม “อย่าบอกนะว่าเจ้าเล่าให้พี่ชายฟัง...” มือขาวเกี่ยวเส้นผมสีแดงเล่น กลีบซากุระสีขาวที่บานสะพรั่งไปทั่วหุบเขาลอยมาตามกระแสลม ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆไปทั่ว หุบเขาแห่งนี้มีซากุระบ้านเสมอไม่ว่าจะฤดูไหน...

เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ของเทพศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีใครกล้าย่างกราย

แต่ตอนนี้กลับมีจิ้งจอกน้อยๆ...คอยควบคุม และมีอำนาจเด็กขาดโดยที่เจ้าตัวไม่เคยรับรู้

“เมื่อคืนข้าทำทั้งกอด...” กระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น “ทั้งหอม” เลื่อนปลายจมูกไปสูดดมแก้มนิ่มจรุงกลิ่นหอมก่อนจะซุกไซร้ซอกคอเนียน ร่องรอยสีแดงประปรายบนลำคอยิ่งทำให้ท่านเทพยกยิ้มพอใจ

“ทั้งจุมพิต” ปิดปากเรียวด้วยปากตนเองดูดชิมความหวานล้ำและไร้เดียงสาอย่างไม่รู้จักอิ่มเอมอยู่สักพักก่อนจะผละออกช้าๆ มองปีศาจน้อยที่หน้าแดงจัดและทิ้งตัวอย่างอ่อนแรงลงบนอ้อนแขนตัวเองอย่างเอ็นดู

“หรือกระทั่ง...” มือแกร่งสอดไปใต้ชุดยูกาตะแต่กลับถูกหางสีแดงหยุดเอาไว้

“อย่ามาลามกกับข้า!!

“เขิน...”

“ไม่ได้เขินโว้ย!

“จิ้งจอกน้อยตัวแดง!

“ข้าเป็นจิ้งจอกไฟตัวแดงไม่ผิด! อีกอย่างอย่าเรียกจิ้งจอกน้อยสิ!!

“เมื่อคืนข้าก็เรียก...เจ้ายังบิดตัวเร่าๆใต้ร่างข้า ส่งเสียงยั่วเย้าเชิญชวนให้ข้าลุ่มหลง พอข้าเข้าไปในเจ้า...เรียกเจ้าว่า จิ้งจอกน้อยของข้า...เจ้าก็มองข้าด้วยดวงจาพร่าเว้าวอน...จากนั้น...”

“อย่าพูดนะ!!” มือเรียวเอื้อมปิดปากเทพลามกทันที

ใครบอกเขาว่าเทพต้องงดงามสูงส่ง แสนดี มีจิตใจซื่อตรง เขาเห็นแต่เทพหน้าด้าน ไร้รางอาย ลามก เจ้าเล่ห์ร้ายกาจและนิสัยเสียที่สุด!

เทพแสนดีที่ไหนจะหลอกให้เขาอยู่บ้านตัวเองไปตลอด ให้ไปเยี่ยมเผ่าจิ้งจอกได้เดือนละสองครั้ง  ไปเจรจาอะไรกับพ่อเขาไม่รู้ ท่านพ่อที่รักจึงเตะเขาส่งมาให้อยู่บ้านนี้ แถมยังวางแผนทำมิดีมิร้ายเขาอีก เขาไม่ใช่เด็กน้อยใสซื่อแบบเมื่อก่อนแล้วนะ อยู่กับหมอนี่มาตั้งเกือบร้อยปีไม่รู้นิสัยมันให้รู้ไปสิ!

ถึงตอนนี้เผ่าปีศาจกับเทพจะไม่ได้เป็นศัตรูกันและมีการไปมาหาสู่กันบ่อยๆ แถมมีการแต่งงานข้ามเผ่าแล้ว แต่มันใช่เรื่องไหมที่เทพองค์หนึ่งต้องมาอยากเลี้ยงจิ้งจอกสักตัวไว้ในบ้าน บางทีเขาก็สงสัยนะว่าใช้อะไรตัดสินในการยกตำแหน่งเทพ

เจ้าเล่ห์บัดซบ นิสัยตัวร้ายเอาแต่ได้อย่างเจ้าคิเสะนี่เป็นถึงเทพศักดิ์สิทธิ์...

หมอนี่คือเทพที่ห่างไกลกับคำนั้นที่สุดเลย!!

“อย่าเหม่อสิ...” คิเสะฉวยโอกาสใช้ปลายลิ้นร้อนไล้เลียมือที่กำลังปิดปากตน พอมือนั้นผละไปร่างหอมในอ้อมแขนก็ดีดตัวขึ้น ขึงตาใส่เขา แล้วเรียกหางทั้งเก้ามาห่อหุ้มตัวเองทันที

 คิเสะหัวเราะ ตาสีทองพราวอย่างชั่วร้ายชนิดที่หากจิ้งจอกน้อยมาเห็นคงต้องอยากฟ้องร้องให้อีกฝ่ายถูกถอดจากตำแหน่งเทพศักดิ์สิทธิ์แน่ๆ มือแกร่งแตะหางหนึ่งเบาๆลูบไล้ขึ้นลงช้าๆ

เขารู้...จิ้งจอกน้อยของเขามีจุดอ่อนอยู่ที่หางทั้งเก้า...หยอกเล่นหน่อยก็จะอ่อนแรง

แล้วนั่นไง...ไม่ต้องทำอะไรมาก เกราะหางที่แข็งแกร่งก็คลายตัวลงเผยให้เห็นใบหน้าชวนมองแดงก่ำ มือแกร่งรวบร่างนั้นเข้ามากอดแล้วอุ้มช้อนขึ้นอย่างง่ายดาย

“อากาศดีจริงๆ...ไปนอนพักผ่อนกันเถอะ”

“นอนจริงๆ?” เสียงอู้อี้เอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ

“นอนจริงๆสิ...ข้าเพิ่งกลับจากประชุมน่าเบื่อจะตายไป หือ?” เขาขมวดคิ้ว ตอนแรกไม่สังเกตเหมือนจิ้งจอกน้อยของเขาจะมีอะไรบางอย่างแปลกๆ

ปราณรอบๆตัว...ราวกับบริสุทธิ์ขึ้น

“พี่ชายเจ้าว่าไง?” เขาถามต่อขณะก้าวเดิน

“พี่ชายจับข้อมือข้าอยู่สองที แล้วถามว่า เทพศักดิ์สิทธิ์ทำเรื่องลามกกับเจ้าสินะ...อืม...ถึงจะเป็นเผ่าจิ้งจอกที่เปี่ยมพลัง แต่เจ้าต้องระวังตัวให้ดี อย่ากระโดดโวยวายเหมือนเมื่อก่อน อย่าอารมณ์เสียง่ายๆ เจ้าไม่ใช่ตัวคนเดียวแล้ว ประมาณนี้ ที่จริงมีอีกเยอะข้าจำไม่ได้ จากนั้นท่านพ่อ ท่านแม่ และคนอื่นๆในเผ่าก็ยินดีปรีดากับข้าอะไรไม่รู้ ข้าขี้เกียจสังสรรค์กับพวกเขาจริงกลับมา” ดวงตาสีทองทอประกายระยิบระยับทันที

มิน่าล่ะปราณในร่างจิ้งจอกน้อยถึงบริสุทธิ์ขึ้นขนาดนี้

จำได้ว่าหลังลักขโมยจิ้งจอกน้อยตัวนี้มาเทพอย่างเขาก็ต้องไปเยือนเผ่าจิ้งจอกสักครั้ง...เอาสมบัติมีค่าไปมหาศาล ราวกับไปสู่ขอเจ้าสาว ดีหน่อยที่หัวหน้าเผ่าจิ้งจอกอย่างอาคาชิ เซย์จูโร่ เป็นคนมีเหตุมีผล ถึงจะหน้าเลือดขูดสมบัติเขาเพิ่มและหาประโยชน์จากเขาบ่อยๆก็เถอะ แต่ก็ช่วยไม่ได้ในเมื่อจิ้งจอกน้อยที่เขาเก็บได้นั้นเป็นถึงลูกชายสุดรักสุดหวงของราชาจิ้งจอก...

คิเสะวางร่างคนในอ้อมแขนลงบนเตียงดอกไม้อย่างนุ่มนวล แตะชีพจรอีกฝ่ายแล้วหัวเราะอย่างชอบใจ ในดวงตาคมทอประกายมีความสุขระคนอบอุ่น

ชีพจรสองสาย...จังหวะไพเราะ

เขากระซิบข้างหูจิ้งจอกน้อยของตัวเอง “ถึงจะน่าเสียดายที่...นับแต่นี้ไปข้าคงได้แต่นอนกอดเจ้าไปเฉยๆอีกหลายเดือน...เพราะ...เจ้ากำลังตั้งท้องลูกแฝดของข้า...”

“หา!!!

เสียงตะโกนดังลั่นไปทั่วทั้งหุบเขาทำให้เหล่าสรรพสัตว์ที่เมื่อก่อนได้ยินเป็นอันต้องบินนี้ ด้วยความเคยชิน...ตอนนี้ก็ยังคงเกาะอยู่ที่เดิม

จากนั้นอีกหลายปี...หุบเขาแห่งนี้ก็ยังคงเปี่ยมเสียงหัวเราะ เสียงกังวานและเสียงเจื้อยแจ้วของเหล่าเด็กๆ ในโลกมนุษย์เองได้ปรากฎตำนานเล่าขานถึงเทพผู้หนึ่งซึ่งถูกปีศาจจิ้งจอกล่อลวงให้หลงรัก

 แต่ความจริงนิดหน่อยที่ใครไม่รู้ก็คือ...จิ้งจอกเก้าหางอยากกินขนมกลีบซากุระและหลงทางมาจนถูกเทพชั่วร้ายจับเอาไว้และหาทางไม่ให้ไปไหนต่างหาก...

บอกแล้วตำนานไม่ได้เป็นจริงไปทุกเรื่องหรอก...นะ ^_^

 



แถมนิดหน่อย!!

 

“ข้างามกว่า!!

“ข้าสิงามกว่า! ท่านพ่อบอกว่าข้าเป็นผู้ที่งามเลิศในปฐพี!!

“ท่านพ่อโกหกเจ้า...ท่านแม่บอกว่าท่านพ่อคือพวกสับปลับ กลับกลอก เจ้าเล่ห์ ชั่วร้าย ไร้ยางอาย!

“อย่างไรเสียข้าก็งามกว่าเจ้า!

“ข้าเป็นพี่เจ้า! ข้างามกว่า!

“เกิดก่อนข้าแค่หนึ่งนาทีไม่ถือว่าเป็นพี่!

“เกิดก่อนก็คือเกิดก่อนเจ้าเป็นน้องย่อมต้องเชื่อฟัง ไม่อย่างนั้นข้าจะฟ้องท่านพ่อ ฟ้องท่านแม่!

“ท่านพ่อบอกว่าท่านแม่ซื่อบื้อ โง่และไร้เดียงสาเกินเยียวยา ท่านแม่ตอบเจ้าไม่ได้หรอก”

คนที่กอดอกมองลูกทั้งสองทะเลาะกันมาเกือบสองชั่วโมงกลอกตาถอนหายใจ มิวายถลึงตาใส่อีกคนข้างๆกันอย่างคาดโทษ ซึ่งอีกคนกลับหัวเราะก่อนจะตรงไปอุ้มเด็กน้อยขึ้น

“อ๊ะ! ท่านพ่อ!

“อ๊ะ! ท่านแม่” เด็กอีกคนก็ถูกอุ้มขึ้นเช่นกัน

“ทะเลาะอะไรกันซากุระยูกิ? คินเทนชิ?”

“ท่านแม่บอกยายยูกิไปสิว่าข้างามกว่า”

“ท่านพ่อ! คินแกล้งข้า! ข้าสิงามเลิศที่สุดในปฐพี!

คากามิขมวดคิ้ว เจ้าแฝดทั้งสองทะเลาะกันเรื่องใครหน้าตาดีกว่าใคร...เนี่ยะ

“เอ่อ...แต่พวกเจ้าเป็นแฝดชายหญิง คิน...จะไปแข่งความงามกับยูกิทำไม ฮึ? เจ้าเป็นผู้ชายนะ ให้น้องสาวงามเลิศไม่ดีตรงไหน”

“ไม่เห็นดี! ข้าจะงามเลิศที่สุด ให้ยูกิงามที่สุดในปฐพีก็ได้! แต่ข้าจะงามที่สุดในสามภพ! จริงๆด้วย!! ข้าจะงามที่สุด!

“ไม่เอานะ! ข้างามกว่าเจ้า!!

ประเด็นเรื่องใครงามกว่ากันนี่ยังไม่จบอีก...

คากามิมองสบตาคิเสะที่ยิ้มกว้าง ตาคมคู่นั้นพราวระยับ ต้องเป็นเพราะการสั่งสองของเข้าเทพนิสัยย่ำแย่จนเกินเยียวยานี่แน่ๆ ถอดสายตามองลูกตัวเองที่ดิ้นไปเถียงกันต่อบนพื้นแล้วถอนหายใจยาว

นิสัยเป็นเช่นนี้ แถมพ่อยังเป็นเทพเช่นนี้ บอกข้าหน่อยสิว่าหากเด็กสองคนนี้โตไป...

สมองพวกเขาจะไม่มีปัญหาจริงๆ...เฮ้อออ!!



แฮ่มๆ...ตอนนี้แต่งให้เป็นของขวัญของคุณ codep (@codep36) และ คุณอิสระ_ (@Candy__) ทั้งคู่เกิดเดือนนี้ทั้งคู่เนอะ ^_^ สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะคะ ^_^ แล้วก็ตามรีเควสของคุณ gemello ที่บอกว่าอยากอ่าน Kikaga เลยรวบยอดเข้าไว้ด้วยกันเลยทีเดียว ^_^ อยากลองแต่งแนวเทพกับปีศาจมาสักครั้ง แต่นี่มันมุ้งมิ้งหวานๆอีก 555 

อย่างที่บอกว่าหากใครมีวันเกิด หรือวันพิเศษ แล้วอยากได้ฟิคไม่ว่าจะแบบไหนก็บอกกันได้นะคะ จะพยามส่งของขวัญให้ทุกคนนนน ^_^ 

ช่วงนี้กำลังเดินทาง...บ่อยหลือเกิน =_= จะพยามมาอัพให้ได้อาทิตย์ละครั้งนะคะ รักษาสุขภาพด้วยน้าาาาาา ฝันดีค่าาาาาาาาาาาาาาาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,763 ความคิดเห็น

  1. #5143 velaz (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 21:29
    แงงงงงงง น่ารักมากกกกกกกเลยค่ะ ฮือออออ คุณจิ้งจอกเก้าหางน่าเอ็นดูมากก อยากจะฟัดพวงหางนั้นจังเลยค่ะ ! ดูนุ่มมมม งือว ยิ่งตอนน้องกลิ้งบนหางตัวเองนี้ตลกกมากค่ะ พุ่งเลยตอนคุณเทพบอกน้องกลิ้งบนหางแล้วดูน่าอนาถและโง่เกินเยียวยา 555555555555555555555555555 นี่มันคู่สร้างคู่สมมากค่ะ
    #5,143
    0
  2. #5044 .:: Hibari★Kira ::. (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 10:21
    ว้ายยยยยย น่ารักมากอ่ะ ตอนรู้อาคาชิเป็นพ่อคางามินี่แบบ...ฮาลั่นเลยค่ะฉัน
    คิเสะก็เจ้าเลห์ คางามิก็บื๊อบื้อ
    #5,044
    0
  3. #4960 0895561072 (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 09:46
    อร๊ายยย>///<
    ไทกะน่ารักก
    ชอยคู่นี้อ่ะ
    #4,960
    0
  4. #4959 blackkiller00 (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 21:43
    ตามล่าอ่านจนครบเลยค่ะ 55555 ชอบมากจิ้งจอกเก้าหางด้วย คากามิต้องน่ารักมากๆเลย แค่จินตนาการก็ อะเหื้อ! -,.-
    #4,959
    0
  5. #4948 Yui-na (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 23:14
    อร๊างงงงงงงงง น่ารักมากเลยยยยยยย นานๆทีจะเจอคู่นี้ชอบมากกก เคยจะแต่งฟิคคู่นี้ล่ะแต่พล็อตมาแปบเดียวก็หายไปซะงั้นเลยไม่ได้เขียนเลย
    #4,948
    0
  6. #4947 bbowwipa-12 (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 19:07
    ขอไลค์รัวๆให้เลย แต่งสนุกมากๆเลยล่ะค่ะ อ่านแล้วฟินๆ :)
    #4,947
    0
  7. #4946 YingStarlight (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 18:32
    คือดีงามมากค่าไร น่าร้ากกกกกมากกก
    #4,946
    0
  8. #4943 คิมดงจุน (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 17:45
    เลยวันเกิดเราไปนานแล้วค่ะ???? ท่านเทพโคตรเจ้าเล่ห์ล่อจิ้งจอกด้วยขนม5555
    #4,943
    0
  9. #4942 cumira (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 17:42
    ง่าาา เสือน้อยน่ารักเหมือนเดิม เรียวต้องบอกลูกๆนะ คนที่งามที่สุดน่ะแม่เจ้า ดูแลสุขภาพนะคะไรต์
    #4,942
    0
  10. #4940 mykkkk (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 17:26
    งื้ออ น่ารักอ่า
    #4,940
    0
  11. #4939 codep (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 17:25
    รักไรทททท์ //กอดด
    เป็นเทพที่เจ้าเล่ห์มาก ลักพาตัวมาแบบนี้เลยเนี้ยนะ 555 ดีที่ยังไปสู่ขอให้ถูกต้อง ฮาา
    คางามิโดนทำเรื่องลามกขนาดนี้ยังไม่รู้ตัวอีกก ถูกหลอกโดยสมบูรณ์ 555
    #4,939
    0
  12. #4938 Kiseiki5627 (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 17:17
    น่ารักอ่า~~~ ลูกๆไทกะน่ารักมากก
    #4,938
    0
  13. #4936 อิสระ_ (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 17:12
    ขอบคุณนะคะใจปลื้มปริ่มมากเลยค่ะของขวัญปีนี้รีดชอบที่สุดเลยยยย
    #4,936
    0
  14. #4934 gemello (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 17:02
    งื้อเขินนนน น่ารัก ลูกๆตลกอ่ะ แข่งกันงาม ได้พ่อแน่ๆ อิอิ
    ขอบคุณนะคะไรเตอร์ ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
    #4,934
    0