fic KNB : kuroko no basuke Yaoi allkaga,aokaga,akakuro,other

ตอนที่ 7 : Shot Fic : Aokaga...靴 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,922
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 169 ครั้ง
    18 พ.ค. 58



 

kuroko no basket

Title : รองเท้า

Akakuro (อาโอมิเนะ  ไดกิ x คากามิ ไทกะ)

 

คำเตือน...ระวังมดขึ้นจอน้าาาาาาาาาาาา ^_^

      “อ๋าาาา!!” เสียงร้องอย่างตกใจของเอสทีมเซย์ริน ทำให้ทั้งบรรดาเหล่าเพื่อนๆ รุ่นน้อง และรุ่นพี่หันมามองเป็นตาเดียว ยิ่งเห็นร่างสูงๆนั่นยกรองเท้าซึ่งพื้นขาดจนไม่น่าจะเอามาใส่ได้ขึ้นห้อยไปมาก็ได้แต่ส่ายหน้าขำๆ

“คากามิคุง...เท้าใหญ่เกินจำเป็นนะครับ” คู่หูอย่างคุโรโกะ มองสภาพรองเท้าด้วยแววตาสงสาร

ถูกคากามิคุงใช้งานอย่างสมบุกสมบันนี่นา...

“ไอ้บ้าคากามิ!!” โค้ชสาวนามริโกะคว้าพัดกระดาษมาตีหัวคนผมแดงแรงๆ “ไปหาซื้อรองเท้ามาซะ! พรุ่งนี้ต้องซ้อมแข่งกับโทโอด้วย ถ้าแพ้นะ...” ยิ้มอย่างน่าสยอง จนคนอื่นๆในทีมถอยห่าง คากามิส่ายหน้า

“ครับๆ เดี๋ยวผมไปหาคู่ใหม่ ทันใส่พรุ่งนี้แน่นอน” เอารองเท้าเก่าๆใส่ถุง แล้วคว้ามือถือออกมาโทรหาใครบางคน

{ ฮ้าววว~~ นายโทรมามีอะไรอ่ะ คิดถึงฉันเหรอ? } น้ำเสียงยียวนจากปลายสายทำเอาเขาแทบจะเขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้ง...

กวนประสาทที่สุดเลย!

“อย่ามาตลกน่ะเจ้างี่เง่ามิเนะ!” เอ่ยเสียงดัง ทำให้กลุ่มคนที่แยกย้ายกันไปทำกิจกรรมต่างๆเริ่มสนใจ แล้วกางหูอย่างรอฟังกันเต็มที่ โดยเฉพาะเหล่ารุ่นน้อง...หลายคนรู้สึกชอบรุ่นพี่ผมแดงคนนี้

นิสัยที่ดึงดูดผู้คน รอยยิ้ม ความสนุกสนาน วิธีคิดอันแปลกใหม่ รวมถึงคำปรึกษาในเรื่องต่างๆ ก็ชวนให้มองตามไม่ละสายตา...แต่ได้ข่าวแว่วๆจากวงในมาว่า...

เอสของทีม...มีเจ้าของแล้ว

“นายน่ะ...โดดซ้อมอีกหรือไง กำลังนอนหาวน้ำลายไหลยืดอยู่ล่ะสิ!

{ ใส่ร้ายกันนะไอ้บ้า } ปลายสายว่า น้ำเสียงกลั้นขำ ดูเหมือนอารมณ์ดีที่ได้กวนโมโหคากามิ

“ชิ! ก็นิสัยแกมันเป็นอย่างนี้นี่หว่า”

{ ฉันเป็นเด็กดีเถอะ วันนี้เลิกเร็ว พรุ่งนี้จะซ้อมแข่งกับพวกนายนี่ }

“ก็จริง...”

{ แล้วนายโทรฯมามีอะไรหรือเปล่า จะให้ฉันไปรับ? แหมๆ อยากให้แฟนหล่อๆคนนี้ทำหน้าที่เหรอจ๊ะ? } แก้มสีน้ำผึ้งพลันแดงก่ำกับคำล้อเลียนนั่น ความแดงค่อยๆลามจนถึงใบหู ท่าทางน่าขำและน่ารักในเวลาเดียวกัน

“ไอ้บ้า!” โวยวายแก้เขิน แต่เหมือนคนกวนโมโหจะรู้แกวเลยได้แต่หัวเราะยกใหญ่ “รองเท้าบาสฉันพังอ่ะ จะหาซื้อร้านก็ปิดหมดแล้ว แล้ว...แล้ว...” เสียงใสอ้ำอึ้ง

{ อ๋ออออ...ฉันเคยบอกนี่นะ หากรองเท้าบาสฯนายพังก็มาเอาที่ฉันได้ตลอดเวลา งั้นเดี๋ยวเจอกันที่ร้านมาจิเบอร์เกอร์เลยแล้วกัน จะเอาไปให้ วันนี้จะค้างห้องนายด้วย }

“อ่ะ...เอ๋? อื้อๆ ก็ได้” พยักหน้าด้วยรอยยิ้มบางๆ ก่อนจะวางสายไป

“หวานแหววกันจังเลยนะครับ...คากามิคุงกับอาโอมิเนะคุงเนี่ย” คากามิสะดุ้งเฮือก ปลายมองเจ้าคนผมฟ้าที่ทำตาแป๋ว

เดาได้ไม่ยากว่าได้ยินทุกคำพูดที่เขาคุยกับเจ้าตัวดำ!

“เฮ้ยยย!! อยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ะ คุโรโกะ!

“ผมอยู่มานานแล้วเถอะครับ...คากามิคุงเองต่างหากที่ไม่สังเกต” ดวงตาสีแดงเข้มเขม่นมองคู่หูตัวเอง ก่อนยกมือขยี้ผมสีฟ้าให้ยุ่งเหยิงอย่างหมั่นไส้

นับวันยิ่งจืดจาง!!

“โค้ชครับ! รุ่นพี่ ผมกลับก่อนนะ” ตะโกนบอก

“เออๆ”

“อย่าไป 1 On 1 กับอาโอมิเนะอีกล่ะ” เตือนไอ้พวกบ้าบาสฯสองคนที่ซ้อมก็หนัก แต่ไม่รู้ว่าไปเอาเรี่ยวแรงจากไหนมาแข่งกันตัวต่อตัว พวกเขาเคยผ่านไปเห็น...การแข่งเพียงแค่ห้าลูก แต่เจ้าพวกบ้านี่กลับเล่นกันประหนึ่งศึกระดับประเทศ!

คากามิไม่ได้ฟังแล้วคว้าเจ้าคู่หูให้เดินออกไปทันที

“อาโอมิเนะ...เอสทีมโทโอที่เราจะเจอพรุ่งนี้เหรอครับ?” รุ่นน้องถามทันที

ใครบ้างไม่รู้จักชายหนุ่มที่ถูกขนานนามว่าปีศาจแห่งวงการบาสฯ ม.ปลาย อดีตเอสแห่งรุ่นปาฏิหาริย์

“ใช่ๆคนนั้นแหละ”

“รุ่นพี่คากามิเป็นเพื่อนกับเขาเหรอครับ?”

“อ๋า...เปล่าหรอก” เหล่ารุ่นพี่ยิ้มขำๆ ส่ายหน้า ตบไหล่เด็กใหม่ที่ดูเหมือนจะหลงเสน่ห์เอสของทีมเซย์รินไปเต็มเปา

ลืมไปว่าเห็นบ้าๆบอๆอย่างนั้น...เจ้าเสือหัวแดงขี้กลัวนั่นก็...น่ารัก น่าแกล้ง

“พรุ่งนี้คงได้รู้เองล่ะ เวลาที่ทั้งสองคนอยู่ในสนาม...พื้นที่ตรงนั้นไม่มีใครสามารถเข้าไปแทรกกลางได้...

คนที่เกิดมาเพื่อเป็นของกันและกัน...

 

      “คากามิคุง...กะเพราะหลุมดำเหมือนเคยเลยนะครับ” คุโรโกะมองคู่หูที่ยัดชีสเบอร์เกอร์อันที่ยี่สิบกว่าเข้าปาก แก้มสีน้ำผึ้งพองออกราวกับกระรอก แถมเคี้ยวตุ้ยๆอีก

อืม...ไม่น่าเชื่อว่าคนที่ชอบสาวอกโตๆอย่างอดีตแสงของเขาจะมาหลงเสน่ห์แสงปัจจุบันได้

บางที...รสนิยมอาโอมิเนะคุงก็...แปลกๆนะครับ

“นายกำลังนินทาใช่อีกใช่ไหม หา!!

“คากามิคุงใส่ร้ายผมครับ” ละจาวานิลาเชคของโปรด แล้วยิ้มน้อยๆ เมื่อเห็นร่างสูงผมสีน้ำเงินเข้มและชุดเครื่องแบบของโรงเรียนโทโอ ในมือสีแทนนั่นมีกล่องกระดาษซึ่งถูกถือมาอย่างดีอยู่ด้วย

ไม่ต้องเดาก็รู้...รองเท้าของคากามิคุง

เอ...ผมควรจะไปดีกว่าไหมน้า...ไม่อยากอยู่เป็นก้าวขวางคอ อีกอย่างแถวนี้มันก็สว่างแสบตาเกินไป

“โย่...เท็ตสึ!” อาโอมิเนะส่งเสียงทัก ก่อนจะนั่งลงข้างคากามิ คว้าเบอร์เกอร์สองสามชิ้นที่ไม่ถูกยัดเข้าปากเจ้าตัวตะกละไป

ก็มันเป็นเทอร์ริยากิเบอร์เกอร์...ของโปรดของอาโอมิเนะนี่นา

“รอนานไหม?”

“ไม่อ่ะ...แอ๊บเอียว” หันมาตอบอู้อี้ ทั้งๆที่ในปากเคี้ยวไม่หยุด ร่างสูงส่ายหน้า คว้าคอคนผมแดงมาก่อนจะเอื้อมมือเช็ดคราบที่มุมปากสีพีชให้อย่างเบามือ แววตาสีน้ำเงินเข้มทอประกายอ่อนโยน เสียจนใครเห็นเป็นอันต้องเขิน

“กินดีๆหน่อย”

“อ่ะ...อื้อ” คากามิพยักหน้าขึ้นสีให้แรงๆ ส่วนคนผมฟ้าที่ดูเหมือนจะกลายเป็นส่วนเกินไปแล้วได้แต่ยิ้มขำๆ

ก็เอาใจใส่กันดีนี่นา...

สมแล้วล่ะ...ที่เป็นสองคนนี้

เหมือนจะบ้าๆบอๆ แต่ความจริงแล้ว...กลับเข้าใจกันมากที่สุด

“ผมว่า...ผมไปก่อนดีกว่า” คนเป็นเงาลุกขึ้น คว้าแก้ววานิลาของตัวเอง “อย่าไปดวลกันก่อนกลับนะครับ ริโกะซังรู้ถูกฆ่าทั้งๆคู่แน่ๆ” เอ่ยห้าม ก่อนจะส่งรอยยิ้มกวนประสาทให้คู่หู

“คากามิคุง...หน้าแดงแล้วน่ารักนะครับ”

“อึก! ไอ้...บ้า...ไอ้” ยังไม่ทันเถียงอะไรก็ถูกประโยคแอทแทคจากคุโรโกะจนหน้าแดงเถือก...อย่างน่ากลัวว่ามันจะระเบิด

“เป็นเจ้าสาวที่ดีของอาโอมิเนะคุงนะครับ... ผมไปล่ะ” คุโรโกะหัวเราะขำ ชกหมัดกับอดีตแสงหนึ่งครั้ง คว้ากระเป๋านักเรียนของตัวเองเดินออกไปอย่างสบายใจ

“คุโรโกะนิสัยเสียชะมัดเลย!!” คากามิบ่นตามหลัง น้ำเสียงแง่งอนและใบหน้าที่แดงระเรื่อ ทำเอาอาโอมิเนะส่ายหน้า

คากามิ...พอเขินขึ้นมาก็พาลใส่คนอื่นตลอดล่ะ

“งั้น...กลับกันเลยไหม ฉันหิวแล้วอ่ะ อยากกินไก่ทอดเทอริยากิด้วย”

“งั้นเดี๋ยวแวะซื้อของแล้วกัน”

“โอเค”

 เมื่อจ่ายเงินเสร็จสองหนุ่มก็เดินออกไปจากร้าน พูดคุยกันบ้าง กวนประสาทกันตลอดทาง แต่บนใบหน้าทั้งคู่กลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

แค่วันหนึ่งๆ...แต่กลับอิ่มเอมหัวใจ...และมีความสุข

 

      หลังจากกลับมาถึงห้องของคากามิ อาโอมิเนะก็ทิ้งตัวลงเอนหลังกับโซฟาทันที ควานหาหนังสือไมจังที่เขาเอาทิ้งไว้เปิดอ่านอย่างสบายใจ

“อาโอมิเนะ...ไม่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนล่ะ” หัวแดงๆในชุดผ้ากันเปื้อนสีน้ำเงินโผล่หน้าออกมา ในมือเรียวนั้นมีตะหลิวให้ความรู้สึกเหมือนคุณภรรยาที่รอคุณสามีหลังเลิกงานเลย ขยับรอยยิ้มก่อนตอบ

“ขี้เกียจนี่หว่า...เหนื่อยสุดๆด้วย พอต้องซ้อมแข่งกับเซย์รินคนในชมรมก็ฮึดกันใหญ่ โดยเฉพาะเจ้าวากามัตสึ”

“ฮะๆเหมือนกันนั่นล่ะ” คากามิเดินมาใกล้ๆก่อนจะเอื้อมปลดเนคไทให้ สงสายตาดุๆแล้วถอดเสื้อคลุมออกจากร่างแกร่ง

“เตรียมน้ำอาบไว้ให้แล้ว ไปอาบน้ำซะ!” เอาผ้าขนหนูสีแดงแปะหน้าดำๆกวนโมโหไปหนึ่งที

“คร้าบๆๆๆคุณภรรยา”

“ใครเป็นภรรยานายหา!

“งั้นก็...เมีย”

“ไอ้บ้าอาโอมิเนะ!!

 ฟอดดด ฟอดด!

แก้มซ้ายขวาถูกกดหนักๆแรงๆ ก่อนที่เจ้าตัวเกรียมจะใช้ความสามารถอันแสนรวดเร็วของตัวเองไปอยู่หน้าประตูห้องน้ำ แล้วหันมายักคิ้วให้คนแก้มแดงหนึ่งที

“แก้มหอมจังเลยครับ...คุณภรรยา”

“อ่ะ >//////////<” ได้แต่ยืนอึ้งหน้าร้อนจัด กระทืบเท้าอย่างอารมณ์เสียที่ไม่สามารถโต้คืนคนกวนโมโหได้ แม้รีมฝีปากจะยิ้มบางๆก็ตาม

ให้ตาย...เขาแพ้เสมอล่ะยามอาโอมิเนะพูดเพราะๆน่ะ...

เวลาเจ้าตัวดำนั่นอ้อน...ไม่เคยโมโหลงสักที

 

“หืม?...ทำไม?” เอสแห่งโทโอเลิกคิ้วขึ้นขณะมองร่างโปร่งที่ยืนหงุดหงิดอยู่กับอะไรสักอย่างตรงเคาน์เตอร์ครัว

“ก็...นายบอกอยากลองกินซอสรากิยี่ห้อนี้ดู...แต่มันเปิดยากอ่ะ” เบ้ปากราวเด็กๆ ทำเอาอาโอมิเนะต้องกลั่นขำ พยามเต็มที่ไม่ให้ปล่อยเสียงหัวเราะออกมา ไม่อย่างนั้นวันนี้เขาคงอดกินมื้อเย็น

“ไหน...เอามาดูสิ” ยืนซ้อนด้านหลังเอื้อมมือโอบเอวคนในชุดผ้ากันเปื้อน ก่อนจะคว้าขวดซอสเจ้าปัญหามาลองดู และเพียงครู่เดียว...ฝาโลหะก็ถูกเปิดออกอย่างง่ายดาย เล่นเอาคากามิที่พยามกับมันมาหลายนาทีอ้าปากค้าง...ดวงตาสีแดงเข้มมองคนที่วางคางบนหัวเขาอย่างทึ่งๆ

โห...ไม่นึกเลยว่าเจ้างี่เง่ามิเนะก็เจ๋งเหมือนกัน...นึกว่าจะเท่ห์เฉพาะเวลาเล่นบาสฯ เสียอีก

อาโอมิเนะยิ้มให้คนที่มีสีหน้าอ่านง่ายมองเขาอย่างกับฮีโร่...อืม...ก็ดีแล้ว ให้หมอนี่มองเขามากๆ...จะได้ไม่สนใจมองคนอื่น มีแค่เขาในสายตาก็พอ...

“ไม่มีรางวัลให้คนเก่งอย่าฉันหน่อยเหรอ?” ไม่ทันได้พูดอะไรมาก...จมูกนิ่มก็กดลงบนแก้มคนผิวดำแรงๆ แล้วยกมือขึ้นโอบรอบคอก่อนกล่าวเสียงนุ่มๆ

“ขอบคุณนะ...” อาโอมิเนะอดจะเขินไม่ได้กับรางวัลน่ารักๆของเสือขี้อาย ก่อนจะจับคางเรียวให้เงยขึ้น...รับจูบหนักหน่วงให้สมกับความน่ารักของเจ้าตัว ปลายลิ้นร้อนตวัดไล้ไปทั่วเกาะเกี่ยวกับอีกคนอย่างรู้หาย...ลมหายใจร้อนเริ่มผสานเป็นหนึ่งเดียว... จนต้องผละออกมาอย่างเสียดาย...

 ขืนต่อ...มีหวังวันนี้ไม่ได้กินข้าวเย็น...แล้วคากามิก็คงไม่มีแรงซ้อมแข่งพรุ่งนี้แน่ๆ

เพราะเวลาอยู่บนเตียง...เสือสีแดงตัวนี้น่าขย้ำจนอาโอมิเนะไม่ค่อยจะออมแรงเท่าไหร่...

“แฮ่กๆๆๆ” มองคนที่หอบหายใจอย่างเอื้อเอ็นดู ก่อนจะปาดนิ้วโป้งเช็ดหยาดน้ำหวานออกให้

“ไปรอที่โซฟานะ”

      “อืม...”

..............................................50%..................................................



         บ่ายวันนี้ชมรมบาสฯของโรงเรียนคึกคักเป็นพิเศษ...เหล่าสมาชิกต่างตั้งหน้าตั้งตาวอร์มร่างกายอย่างแข็งขัน ไม่มีใครกล้าอู้แม้แต่น้อย เพราะว่า...วันนี้พวกเขาต้องเจอกับทีมบาสฯที่ยอดเยี่ยมอย่าง...โทโอ

โรงเรียนที่มีอดีตเอสแห่งรุ่นปาฏิหาริย์อย่าง...อาโอมิเนะ ไดกิ

แม้หลายคนจะสงสัยว่าทำไม...เอสคนที่ว่าถึงได้กอดคอเอสหัวแดงของทีมเซย์รินมาก่อนคนอื่นๆในทีมโทโอ แถมยังมานั่งไขว้ห้างเปิดอ่านหนังสือไมจังอย่างสบายอารมณ์

“รองเท้าใหม่สวยนะครับ...คากามิคุง” คุโรโกะปรายตามองรองเท้าบาสสีดำสลับน้ำเงิน...ยี่ห้อ Nike Air Jordan 1 แบบเดียวกับที่คากามิคุงชอบใช้พอดี

ไซส์เท้าก็ขนาดเท่ากัน...ยังจำตอนถูกลากให้ไปซื้อของกับสองคนนี้ได้ดี...คนอะไรจะเหมือนกันขนาดนั้น เมื่อก่อนอาโอมิเนะคุงเป็นพวกบ้ารองเท้า เดี๋ยวนี้ยิ่งบ้าหนัก เพราะชอบซื้อแบบแพคคู่...เผื่อคากามิคุงด้วย

“เงียบไปเลยนะนาย!” คากามิแหวใส่ แต่คุโรโกะก็ไม่ได้เปลี่ยนสีหน้า แม้แววตาจะฉายแววขำขันก็ตามที

“อย่าเขินสิครับ...ผมแค่สงสัยว่าทำไมเมื่อก่อนคากามิคุงชอบสีแดง เดี๋ยวนี้ถึงชอบสีน้ำเงินกันน้าา”

“อ่ะ...” มองหน้าเอสของทีมที่แก้มแดงก่ำแล้วก็หัวเราะ

น่าแกล้งจริงๆ ชักอิจฉาอาโอมิเนะคุงหน่อยๆแล้วสิ...

ก็คากามิคุงน่ะ...น่ารักขนาดนี้นี่นา

“แกล้งอะไรคากามิน่ะเท็ตสึ?” แขนแกร่งของเอสทีมโทโอโอบพาดลงมาอย่าไม่กลัวคุโรโกะจะหนัก

“รู้ได้ไงครับ...”

 ปกติเฉื่อยชากับทุกเรื่องยกเว้นเรื่องบาส...แต่กับคากามิคุงนี่ความรู้สึกเร็วจัง...

“ก็เห็นคากามิหน้าแดง...อย่าแกล้งมากนะเฟ้ย! นี่น่ะของฉัน!!” ว่าพลางชี้บอกว่า นี่ที่ว่าน่ะใคร

“นิดหน่อยเองครับ...คากามิคุงเขินแล้วน่ารักดี”

“เออ...ยอมให้ก็ได้ เห็นว่าเป็นนายเลยนะเนี่ย!” แล้วอดีตแสงกับเงาทั้งสองก็คุยกันอย่างออกรส โดยไม่สนใจคนเป็นหัวข้อสนทนาจะรทำสีหน้าแบบไหน  

โป๊ก! โป๊ก!

คากามิเคาะหัวเจ้าสองตัวไปคนละที ข้อหากวนประสาท

“เจ็บนะครับ...” คุโรโกะลูบหัวตัวเองป้อยๆ ส่วนอาโอมิเนะได้แต่ส่งสายตาคาดโทษ...

“เขินแล้วชอบลงไม้ลงมือตลอด...คอยดูนะคืนนี้จะทำให้ลุกจากเตียงไม่ได้...ครางจนเสียงแหบเลย”

“ไอ้บ้า!!” คากามิหน้าแดงจัด ค้อนใส่คนชอบพูดลามก

“คำพูดคำจาติดเรทนะครับอาโอมิเนะคุง”

“พวกนาย...เลิกคุยกันได้แล้วน่า!” ฮิวงะส่ายหน้า มองดูพวกรุ่นน้องที่พยามเงี่ยหูฟังเต็มที่ “อาโอมิเนะทีมนายมาแล้วนะไปวอร์มร่างกายสักหน่อย”

“ไม่อ่ะ...” ส่ายหัว “แวะดวลกับคากามิมาแล้วนิดหน่อย”

“ไอ้พวกบ้าบาส!” ริโกะถลึงตาใส่

อุตส่าห์ห้ามว่าอยากออกแรงหนักๆ เจ้าสองคนนี้คนฟังกันบ้างไหมก็ไม่รู้!!

“นิดเดียวเอง...ครับ” คากามิช่วยแก้ตัว

“นิดหน่อย...นิดเดียว เนี่ยล่ะแป๊ะเลย!

“อิซิกิเงียบซะ!!

“เอาน่าๆไปเตรีมตัวลงสนามไป” เมื่อเห็นนักกีฬาชุดดำของโทโอมากันพร้อม...บรรยากาศก็ตึงเครียดทันที

ไม่ว่าเมื่อไหร่ๆก็ปล่อยรังสีฆ่าฟันทำลายคู่แข่งได้น่ากลัวจริงๆนะโรงเรียนโทโอเนี่ย...

“ไดจัง!! แอบมาหาคามินอยู่นี่นี่เอง!!” ผู้จัดการสาวคนสวยของทีมตะโกนด่า วิ่งเข้ามาหาเพื่อนสนิท

“เงียบน่าซัทสึกิ!!

“ก็ไดจังอ่ะ...มาหาคากามินไม่ยอมบอก ฉันอยากให้คากามินสอนทำอาหารเพื่อที่จะเป็นเจ้าสาวที่ดีของเท็ตสึคุงนี่นา” ทำท่าเขินอายพลางกระโดดกอดหนุ่มผมฟ้าแน่น

“สงสารเท็ตสึบ้างเถอะ แล้วฝีมือของคากามิก็เจ๋งเกินจะให้ถูกอาหารอวตารของเธอมาทำลายนะ!

“พอๆ พวกนายไม่ต้องเถียงกันไปซ้อมแข่งได้แล้วไป๊!!” ริโกะห้ามด้วยสีหน้าน่ากลัว จนทุกคนต้องแยกย้ายไปทำตามที่คุณเธอบอก...

 

 

การแข่งในสนามเป็นไปอย่างดุเดือด แม้ขาดคิโยชิที่ต้องไปทำการกายภาพบำบัดแต่โรงเรียนเซย์รินก็สามารถพัฒนาและต่านโทโอได้อย่างสูสี โดดเฉพาะตัวทำคะแนนอย่างเอสหัวแดงที่ปะทะกับอาโอมิเนะแบบไม่อ่อนข้อ ฝีมือของทั้งสองที่แสดงออกมานั้นทำให้ทุกคนจับจ้องอย่างไม่อาจละสายตา

 รอยยิ้มที่แต่งแต้มบนใบหน้า...ความสนุกสนาน แววตาที่เป็นประกาย

 ยามที่ทั้งสองคนปะทะกัน ผลัดกันรุกผลัดกันรับ ผลัดกันทำแต้ม

ทั้งรวดเร็วและสวยงาม...

เหมือนการต่อสู้ที่...ไม่มีใครสามารถเข้าไปแทรกกลางได้

“คากามิเหมือนจะใช้ fromless shot ของอาโอมิเนะได้เลยนะ” ฮิวงะมองเจ้าสองคนที่ปะทะกันแล้วยังไม่มีใครทำแต้มได้มาเกือบๆนาทีแล้ว หันมาคุยกับคุโรโกะ

“ผมว่าคงอ้อนให้อาโอมิเนะคุงสอนนั่นล่ะครับ”

“หึๆ คราวหน้าบอกให้คากามิอ้อนให้อาโอมิเนะไม่ลงแข่งดีไหม? อะไรจะตามใจขนาดนั้น”

คุโรโกะขยับรอยยิ้ม “โกงไปหน่อยแต่ก็ดีครับ...พวกเราจะได้ไม่เหนื่อย”

ใครใช้ให้เอสโทโอหลงคนรักมากๆๆกันล่ะ

“แต่ผมว่าพวกรุ่นน้องคนแห้วกันไปหลายคน” มือเรียวปัดลูกด้วยอิกไนต์พาส ไค ที่พัฒนาขึ้นอีกขั้นให้คู่หู ซึ่งอีกฝ่ายก็กระโดดดังค์ด้วยความสูงที่ไม่มีใครทำได้...แต่นั่นล่ะ...ก็ถูกอาโอมิเนะปัดออกไปอยู่ดี

แม้ไม่ได้เอ่ยเป็นคำพูดอะไรมากมาย...หรือไม่ได้บอกกล่าวให้ใครรู้ แต่ว่า...ยามที่คนทั้งสองอยู่ด้วยกัน ก็บอกได้อย่างดี...ไม่มีพื้นที่ให้ใครเข้ามาแทรกกลาง

สายใยที่ผูกพัน

คนที่เกิดมาเพื่อเป็นของกันและกัน...

แสงสว่างกับแสงสว่าง...

ปิ๊ดดดดดดดดดดดด!!

การแข่งควอเตอร์ที่สี่จบลงด้วยผลคะแนนห่างกันเพียงแต้มเดียว 100 : 101 โดยโทโอเป็นฝ่ายชนะ แม้จะแพ้แต่สีหน้าของทุกคนในทีมเซย์รินไม่ได้เสียใจแม้แต่น้อย

“พวกนายเก่งขึ้นนะ ขนาดไม่มีคิโยชิยังลำบากขนาดนี้” วากามัตสึจับมือกับฮิวงะ

“อ่า...เดี๋ยวเจ้าบ้านั่นก็กลับมา”

“ทันลงแข่งอินเตอร์ไฮไหม?”

“ไม่น่า...แต่วินเทอร์คัพคงทัน”

“ก็ดี...”

 นักกีฬาทั้งสองทีมต่างพูดคุยกันอย่างสนิทสนม ผลการแข่งจะเป็นยังไง...แต่นอกสนามพวกเขาก็เป็นเพื่อนกัน...และมีสิงที่ชอบอย่างบาสฯ ทั้งทางเซย์รินและโทโอคุ้ยเคยกันเป็นอย่างดีอยู่แล้ว เพราะต่างฝ่ายต้องมาลากเอสของทีมกลับไปซ้อมเสมอๆ ความจริงทางเซย์รินน่ะไม่เท่าไหร่...แต่คากามิมักถูกอาโอมิเนะลักพาตัวไปนั่งแหมะที่โทโอประจำ พวกเขาเลยต้องลำบากไปลากกลับมา จึงได้คุยกับคนของโทโอบ่อยๆ

 

“เจ็บใจเหรอที่แพ้?” อาโอมิเนะเลิกคิ้ว ถามคนที่กำลังยกเสื้อเช็ดเหงื่อออกจากหน้า จนเผยให้เห็นหน้าท้องสีน้ำผึ้งเรียบตึง ดวงตาคมกวาดมองไปรอบๆ สายตาของเจ้าเด็กปีหนึ่งมองคนของเขาอย่างโลมเลีย จนรู้สึกหงุดหงิด ก่อนจะคว้าคออดีตคู่หูแล้วกระซิบกระซาบ

“นี่ เท็ตสึ รุ่นน้องชมรมนายชอบคนของฉัน?”

“อาโอมิเนะคุงฉลาดขึ้นนะครับ” คุโรโกะไม่ตอบตรงๆ

“หา? ว่าฉันรึไง!

“ผมเปล่าครับ...แต่ คนของคุณน่ะ เป็นที่ถูกใจมากๆเลยล่ะครับ”

“ชิ!” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ก่อนจะหรี่ตานิดๆ เมื่อมีพวกรุ่นน้องกวนประสาทเดินไปคุยกับคากามิ เจ้าคนหัวแดงนั่นก็ซื่อไปไหม ไม่รู้หรือไงว่าคนอื่นเขาหวังผล!!

“นี่...คากามิ”

“หืม? มีอะไร?”

 แม้เสียงเรียกจะเบาแค่ไหน แต่เพราะเป็นเสียงของอาโอมิเนะ คากามิก็ได้ยินอยู่ดี

“กลับกันไหม...ฉันหิวแล้ว”

“เอ๋...ก็ได้ๆ วันนี้นายอยากกินอะไรไหม อุตส่าห์ชนะทั้งที”

“ไม่เจ็บใจ?”

“ก็เปล่า...แค่หมั่นไส้ แต่ไม่ต้องห่วง อินเตอร์ไฮปีนี้เซย์รินชนะแน่นอน!” รุ่นน้องที่เข้ามาคุยกับคากามิรู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกินขึ้นมาทันที...บรรยากาศยามเอสของทั้งสองทีมอยู่ด้วยกัน...ทำให้รู้สึกว่า...ไม่มีใครเข้าไปแทรกกลางระหว่างสองคนนี้ได้ ยิ่งเห็นดวงตาสีน้ำเงินเข้มปรายมองมาอย่างน่ากลัว ก็ขาสั่นจนอยากก้าวหนี...

“งั้น...ฉันปลอบใจให้แล้วกัน” ไม่ทันได้ถามว่าปลอบใจอะไร คากามิก็ต้องร้องเสียงหลง เมื่อร่างถูกดึงโดยแขนแกร่ง และใบหน้าหล่อๆของเอสโทโอก็ฝังลงที่ซอกคอ ริมฝีปากร้อนผ่าวเม้มแน่นแรงๆ เมื่อผละออกมาจึงเห็นเป็นรอยแดงแจ่มชัด...แต่อาโอมิเนะยังไม่พอใจแค่นั้น ชายหนุ่มจูบลงบนแหวนที่คากามิห้อยติดตัวเสมอๆ ก่อนจะแนบริมฝีปากของตัวเองลงไปบนปากสีพีช กดต้นคอของคนที่กำลังอึ้งให้โน้มหาตัวเองมากขึ้น ไม่ได้แทรกปลายลิ้นเข้าไปกวาดชิมความหวานข้างในเพียงแค่ประทับปากเอาไว้และไล้วนอยู่เฉยๆ แล้วจบท้ายด้วยการหอมหน้าผาก เปลือกตา ปลายจมูก และแก้มใสฟอดใหญ่

ท่ามกลางสายตาของคนในทีมเซย์ริน โทโอ และเหล่ารุ่นน้องที่อ้าปากค้างกันไปเป็นแถบๆ!!!

คุโรโกะมองภาพตรงหน้าด้วยแววตาระอา แม้มือเรียวจะกดถ่ายทุกช็อตแบบไม่ยอมพลาด

อาโอมิเนะคุงขี้หวงที่สุด เท่านี้ก็บอกให้รู้ว่าคากามิคุงเป็นของใคร

และนับจากนี้ไป...คงไม่มีรุ่นน้องคนไหนกล้าคิดไม่ซื่อกับเอสแห่งเซย์รินแน่ๆ หากไม่อยากเป็นศัตรูกับคนที่ได้ฉายาว่าปีศาจแห่งวงการบาสฯ

“อ่ะ....>//////<” คนถูกประกาศความเป็นเจ้าของยังยืนอึ้งเหมือนสติไม่เข้าร่าง อาโอมิเนะยิ้มขำ

“ฉันปลอบใจแล้วนะ...แต่หากยังไม่พอ เอาไว้กลับไปปลอบใจที่ห้องก็ได้” ว่าเสียงดังเน้นๆ พาดมือบนไหล่อีกคนก่อนจะหยิบข้าวของทั้งของตัวเองและของคากามิขึ้นมา บอกลาลวกๆ

“กลับล่ะ...” ว่าแล้วก็ออกแรงดึงคนหัวแดงให้ตามไปด้วย  

ทิ้งให้คนอื่นๆตกอยู่ในความอึ้ง...และตะลึง...

บางคนก็...ใจสลาย

ที่บอกว่าเอสของทีมเซย์รินมีเจ้าของแล้ว...นี่จริงๆด้วย

แม้จะอิจฉา...แต่ก็รู้ดีว่าคนทั้งคู่เหมาะสมกันที่สุด...

 

แถม...

 

“ไอ้บ้า!! ไอ้บ้าๆๆๆๆๆ!!! นายทำอะไรลงไป!! เจ้างี่เง่ามิเนะ!!” คนที่เมื่อกลับมาถึงห้องแล้วเพิ่งได้สติ เริ่มโวยวายเสียงดัง ใบหน้าแดงจัด คว้าหมอนตีรัวๆลงบนหัวเจ้าผมดำที่ยังทำสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้

“ก็...ปลอบใจไง”

“ปลอบใจหรือฉวยโอกาสหาไอ้หื่นนนนน!!! ฮึ่ยยยย!!

“เอาน่าๆ หรือนายกลัวพวกรุ่นน้องรู้ว่าเป็นคนรักของฉัน” เริ่มหรี่ตาลงอย่างอันตราย ดึงคนที่กำลังโมโหให้หล่นมาซบอกแกร่ง

“เปล่า...” คากามิส่ายหน้า หอบหายใจหลังจากออกแรงอาละวาดใส่เจ้าคนหื่นไป “คนในทีมก็รู้กันเกือบหมดแล้ว...แต่ว่า...”

“หืม?” อาโอมิเนะเหลือบมองคนในอ้อมแขน ใบหน้านั้นซุกกับอกเขาจนเกือบมิด เหลือแค่ใบหูสีแดงจัดจนได้แต่กลั้นรอยยิ้ม

“อ่า...ที่แท้ก็เขิน”

 อืมเหมือนจะเห็นแวบๆว่าเท็ตสึถ่ายรูปไว้...ค่อยไปขอมาเก็บเป็นคอลเลคชั่นแล้วกัน

“หึๆๆ เขินหรือไง?” กระซิบเบาๆข้างใบหู เมื่อคนขี้โวยวายไม่ตอบก็รู้ดีอยู่แล้วว่าไม่ใช่แค่เขินธรรมดา แต่เขินมากกกกก จนจะระเบิดได้อยู่แล้ว

ฮะๆๆๆ คากามินี่...น่ารักเสมอเลย ไม่ใช่แค่เป็นคนที่เข้าใจเขา ไม่ใช่แค่แสงสว่างที่เข้ามาในชีวิต ไม่ใช่แค่ลมหายใจ...แต่เป็นอีกครึ่งหนึ่งของชีวิต...เขารู้สึกโชคดีเสมอที่ได้เจออีกฝ่าย

ขอบคุณโชคชะตา พรหมลิขิตหรืออะไรก็ตามที่ชักนำคนๆนี้มา

“ขอบใจนะ”

“เห?” ใบหน้าแดงจัดเงยขึ้นมามองคนที่จู่ก็พูดขอบคุณกันโดยไม่มีปีมีขลุ่ย โดยไม่รู้ว่าท่าทางแบบนั้นไปกระตุ้นอะไรบางอย่างของคนหื่นเข้าเต็มๆ

ก็รู้ว่าหมอนี่เขินแล้วน่าฟัด...แต่เวลาเขินจัดๆ นี่....

“งั้น...ฉันปลอบใจต่อล่ะกัน” ไม่ทันได้คัดค้าน ริมฝีปากก็ถูกฉกจูบอย่างรวดเร็ว รุนแรงและเร้าร้อนจนแทบจะละลาย...

“อ๊ะ...อาโอ...อย่าจับ...ไม่...อื้อ”

“ฉันกลัวนายเสียใจไง” ฉีกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ด้วยแววตาอันตราย “พรุ่งนี้ก็วันหยุดด้วย...งั้นปลอบใจทั้งคืนเลยดีกว่า” คากามิอึ้งกิมกี่

แววตาอย่างนี้...เขาคงไม่ได้ลุกไปไหนตลอดวันหยุดนี้แน่ๆ

ก่อนจะร้องเสียงหลงเมื่อถูกอุ้มขึ้นด้วยคนที่ส่วนสูงห่างกันนิดเดียว “ไปต่อในห้องกันเถอะ...”

 

“อึก...อื้อ...ได...กิ...”

“ไทกะ...น่ารัก...นายนี่มันทั้งเซ็กซี่...ทั้งน่ารัก...”

 

 จบเถอะเนอะ ^_^

                              รู้สึกว่าตอนนี้ยาวยังแฮะ พอแต่งฟ้าไฟที่ไร...เพลินทุกที หวานเว่อร์ๆๆๆ ^_^ แต่งเองยังรู้สึกว่ามดอาจขึ้นจอ ^_^  อาโอมิเนะนี่หื่นสุดๆ แถมยังขี้หวงด้วย ฮะๆๆๆ          
                              
          ป.ล. 1 ขอบคุณทุกเมนต์ ทุกกำลังใจที่คอยติชมนะค่ะ ^_^ ดีใจมากๆๆๆ ถึงไม่ได้ตอบกลับแต่ก็อ่านทุกเมนต์น้าาาาาาาา ^_^  อากาศแปรปรวนอีกแล้ววววว TT___TT ดูแลสุขภาพกันด้วยนะค่ะ  กำลังจะหลุดพ้นจากช่วงเวลาอันโหดร้ายแล้ว ฮึบๆๆ ใครที่จะสอบ กำลังจะเข้ามหาลัย พยามเข้านะค่ะ สู้ๆ ปรึกษากันได้น้าาาาา เพราะว่าเค้าเองก็เป็นนิสิตมหาลัยเหมือนกัน ^_^
          ป.ล. 2 ตอนหน้ากลับไปครอบครัวป่วนๆต่อเนอะ ^_^ ลองดูกันว่าคุณพี่เขยกับน้องสะใ้ภ้เขาเจอหน้ากันแล้วจะเป็นยังไง? ^_^
          ป.ล. 3 ใครอยากอ่านคู่ไหนรีเควสตั้งไว้ได้นะค่ะ ถ้าให้คนเขียนรีเควสเองนี่คงมีแต่ฟ้าไฟ ไม่ก็แดงไฟ หรือไม่ก็ allkaga ^_^
          ป.ล. 4 ไว้เจอกันตอนหน้าน้าาาา ^_^ ไปอ่านเพจของญี่ปุ่นมา คนญี่ปุ่นเขาจิ้นเสือน้อยเป็นเคะเยอะมากๆๆๆๆๆ ^_^ มีกระทั่งเล่มหนังสือออกมา ถ้าสกิลภาษาเค้าดีๆ คงหาทางสอย ฮะๆๆๆ เริ่มเยอะล่ะ...เจอกันตอนหน้านะค่ะ ^_^
          
          ป.ล. 5 ~~~~~รักน้าาาาาาา~~~~~~~~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 169 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,748 ความคิดเห็น

  1. #5640 Don't disappoint (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 12:59
    แค่ฉากเช็คปากก็คือวินยานจะหลุดจากร่างแล้วนะ แต่พอมาเจอฉากหลังๆแล้วนี่........ ขออนุยาทลาตาย5นาทีค่ะ
    #5,640
    0
  2. #5626 Cuj27eja (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 20:53
    เราผู้อยากอ่านNc
    #5,626
    0
  3. #5555 ZANDRO (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 01:13
    คิดถึงฟ้าไฟมากๆๆๆ กลับมาอ่านอีกเเล้วค่า
    #5,555
    0
  4. #5553 ยุนกิอปป้าน่ารัก^^ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:50

    มดมันไม่ได้ขึ้นจอแล้วแบบนี้อ่ะ มันสร้างรังในโทรศัพท์แล้วววว
    #5,553
    0
  5. #5544 Don't disappoint (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:55
    ห้ะ ห้ะ ห้ะ รู้สึกเหมือนโดนมดกัดแบบงงๆ
    #5,544
    0
  6. #5301 PAlINAP (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 14:08
    กรี้ดดดด ชอบที่สุดดด เจ้าอาโฮ่หื้นหื่นส่วยคากามิจจินี่น่ารังแกจริงๆ เหมาะสมจริงๆวุ้ยยย
    #5,301
    0
  7. #4855 Nut .. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 15:32
    สงสารรุ่นน้องคางามิจริงๆ แห้วกันระนาว
    #4,855
    0
  8. #4279 M.D. MayDay (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 22:42
    คู่นี้น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #4,279
    0
  9. #3751 Tasanee Buram (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 22:14
    เขิลมาก...
    #3,751
    0
  10. #3750 Tasanee Buram (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 22:13
    เขิลอ่ะ
    #3,750
    0
  11. #2984 Bark_mnr (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 16:11
    มดขึ้นจอแล้วค่าา เขินแรงมากกก ฟ้าไฟนี่เขินสุดแล้ว งื้อออ
    #2,984
    0
  12. #2519 .:: Hibari★Shinn ::. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 23:30
    กรี๊ดดดดดดดดดดด ฟ้าไฟ คู่นี้ใช่เลย คิตะโคะเร!!! #เลียนแบบพี่ชุน
    ฉากอาโฮ่แสดงความหวง(+ความหื่น)ต่อหน้าคนอื่นๆนี่ฟินมากบอกเลย
    เขินแรง ฟินแรง ขอย้านฐานทัพไปอยู่ฟินแลนท์ค่ะ
    #2,519
    0
  13. #1983 thairnee1234 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 21:22
    ฟ้าไฟ บันไซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซวววววว
    ฟ้าไฟ จงเจริญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญ
    ไอเลิฟฟ้าไฟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #1,983
    0
  14. #1982 thairnee1234 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 21:22
    ฟ้าไฟ บันไซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซวววววว
    ฟ้าไฟ จงเจริญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญ
    ไอเลิฟฟ้าไฟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #1,982
    0
  15. #1630 Levi Heichou850 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 20:41
    มดขึ้นค่ะมดขึ้นนนนนนน อะไรจะหวานได้ขนาดนี้ อาโฮ่หวงเสือน้อยจังน้าาาา>///< แต่หวงบ่อยๆก็ดีนะอาหารตาสาววาย55555555+ #ผิดประเด็น
    เป็นกำลังใจให้นะค้า เราอวยคู่นี้อันดับหนึ่งเลย ฟ้าไฟ ไฟฟ้า><
    #1,630
    0
  16. #1510 daikitaiga2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 02:44
    Aokaga คือที่สุดของความฟินค่ะ ฮือออ
    #1,510
    0
  17. #833 [T]h[E]_[E]m[P]res[S]_[Q]uee[N] (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 09:09
    โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    คุโรโกะคุงคะ!!! ขอรูปด้วยคนค้าาาาาาา
    ขายเท่าไหร่เอ่ย?

    อือ คู่สมการสองคนหนึ่งคู่ที่ฟินสุดๆรองจาก AKAKURO & HIMUKAGA คือ AOKAGA ค้าาาาา
    #จุดพลุฉลองงงงงง

    (พักการคอมเม้นท์แต่เพียงเท่านี้ เพราะจะออกไปทำธุระ+ทานข้าวข้างนอกค้า แล้วเจอกันตอนค่ำๆนะคะ)
    #833
    0
  18. #801 irviny (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 00:07
    อ่านไปมดกัดไป หวานดีจริงๆแบบว่าอิจฉาเลยงานนี้ 
    #801
    0
  19. #697 R_T_R (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2558 / 23:25
    อยากจิบอกว่าเขินมาก เขินแทนคากามิอ่ะ ฟินเว่อร์ อยากกรี๊ด>///<
    #697
    0
  20. #673 Blood JOKER (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2558 / 20:02
    อยากจะบอกว่า.... คำเตือนไม่ช่วยเลยค่าาา มดเต็มคอมแล้วเนี่ยย

    อยากจับคากาจังมาขังไว้จริงๆเลยยย //คงโดนรุ่นปาฏิหาริย์จัดการก่อนแน่ๆ
    #673
    0
  21. #137 &#12411;&#12358;&#12375; (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2558 / 14:09
    หวานเฟ่อร์ หวานจนมดขึ้นจอค่าาาา ตอนเช้านี่ไม่น่าตัดจบเลยอ่าาาา อยากตามไปดูในห้องจังเลย หุๆๆๆ หวานจนน่าอจฉาค่าาา ว่าตอนป่วยฟ้าไฟฟินแล้วตอนนี้สุดจะฟินแลนด์เลยค่าาาาา ฟ้าไฟนี่สนุกเสมอเลย
    #137
    0
  22. #107 preaw231 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 16:59
    ไรเตอร์อยากอ่านnc อ่าาาา เขินสุดๆ > #107
    0
  23. #102 greetlove (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 21:30
    กรี๊ดดดดด ไรท์ทำไมถึงตัดฉากนั้นออกปายยยยยยย // รับไม่ได้ บรรยากาศกำลังพาไปเลยอะ แง่ง -3-

    อ้ายยย มดตรอมมากเลยค่ะ คู่นี้ เป็นอะไรที่แบบหวานนนนนนและมุ้งมิ้งกันมากก // เสียใจด้วยนะคะ รุ่นน้อง คนเขามีเจ้าของแล้ว อย่าริไปแตะอีกนะคะ อันนี้แค่จูบขู่ต่อไปอาจมาเปงคลิปก้ได้ (อย่าท้านะคะ อย่าท้า อาโอเขาหวงโหดสมหน้าตานะ // โดนคนดำฆ่า!?)

    แหม่ แต่ว่าไปแล้ว คุโรโกะอย่าลืมส่งรูปพวกนั้นมาให้เราด้วยนะคะ // ถูกฆ่ารอบที่ 2 !?





    #102
    0
  24. #92 phai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 23:50
    ฟินสุดๆ ตอนล่างๆนี้ เล่นมโนไปไกลเหลือเกิ้นนน ไม่อยากให้จบเลยอ่ะ ชอบคุ่นี้ที่สุดดด
    #92
    0
  25. #88 ปลาดาว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 11:01
    ไรตขาาาาาา อยากให้ต่อ ไม่อยากให้ตัดจบเลย หุๆๆๆ อาโอหื่นมากกกก ขี้หึงมากกกก และหวานมากกกกก ฟรุ้งฟริ้งมุ้งมิ้งสุดๆๆๆ น่ารักกกก หวานจนมดขึ้นจอ
    #88
    0