fic KNB : kuroko no basuke Yaoi allkaga,aokaga,akakuro,other

ตอนที่ 63 : Long Fic : Allkaga...Bloody Rose...SP. DESTINY & DESTINATION

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,857
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    16 ก.ค. 59


SP.

DESTINY & DESTINATION




ในอดีตอันแสนจะยาวนาน...เนิ่นนานนิรันดร์

ไม่รู้กี่พันต่อกี่พันปี...

นั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด...

 


“โอ้โห...นี่เป็นโรงเรียนที่หรูหราไฮโซ ฟูฟ่าแบบสุดๆเลยอ่ะ ฮิเมะ...เรามีเงินจ่ายค่าเทอมที่นี่เหรอ?” เสียงสดใสเอ่ยถามร่างของหญิงสาวที่อยู่ข้างๆ เส้นผมสีแดงสวยปลิวสยายไปตามแรงลม รอยยิ้มเปล่งประกายระยิบระยับ เสียจนดอกไม้ข้างๆยังอาจหมองได้

“มีหรือไม่มีน่ะไม่ใช่ปัญหา...ถ้าหากนายไม่กินเหมือนมีหลุมดำอยู่ในท้อง” เสียงหวานเอ่ยเย้า

“ฮิเมะ!

“ไปๆ...ไปรายงานตัว รู้ไม่ใช่หรือไงว่าโรงเรียนนี้น่ะ...เป็นโรงเรียนของ...แวมไพร์”

“ก็รู้ล่ะ...แต่ถ้ามาใกล้ฉันนะ...ฉันจะ...วิ่งหนีให้ไกลๆเลย”

“คากามิ ฮิเมะ และคากามิ เฮียวเซย์?” เสียงทุ้มนุ่มนวลเอ่ยขึ้นมาทำให้สองคนหันไปมอง ร่างสูงในชุดสีดำสนิท ผมสีเขียวดวงตาสีมรกต ท่าทางสูงส่งงดงาม บรรยากาศนุ่มนวล และอีกคน...ร่างสูงสง่าผิวสีแทนเข้ม เส้นผมสีน้ำเงินและดวงตาสีเดียวกัน ดูงดงาม...ลึกลับดุจดั่งมหาสมุทรลึกสุดหยั่ง บรรยากาศรอบตัวเอื่อยเฉื่อย

“ฉันมารับ...”

“แวมไพร์?” เฮียวเซย์ชี้หน้าคนสองคนเบื้องหน้า “เอ่อ...ใช่ไหม...นายหัวเขียวน่ะก็ใช่อยู่หรอก แต่เอ่อ...นายหัวน้ำเงิน?”

ผิวดำแบบนี้...แวมไพร์

“ทำไม?” คนผิวดำเลิกคิ้ว

“อ่า...ฉันแค่สงสัยว่าปกติมีแวมไพร์ที่ไหนผิวดำปิ๊ดปี๋แบบนี้ แวมไพร์ต้องผิวขาวซีดไม่ใช่เหรอ? แต่นายนี่ผ่าเหล่าผ่ากอมาก”

“หึๆ...นั่นสิอาโอมิเนะ” คนผมเขียวเหลือบมองเพื่อนตัวเอง

“เดี๋ยวเถอะ! นายน่ะกุหลาบแดงใช่ไหม หน็อย!

“ฮะๆ...คากามิ เฮียวเซย์ ยินดีที่ได้รู้จักนะ”

“มิโดริมะ ชินโตะ”

“อาโอมิเนะ ฮิคารุ”

“ฮิคารุ?...แสงสว่าง? ไม่เหมาะอย่างแรง!! อ้อๆ ส่วนนี่คากามิ ฮิเมะ แล้วพวกเราต้องไปที่ไหนกัน?”

“ไปรายงานตัวก่อนแล้วกัน...เพราะกุหลาบแดงมาที่นี่ในฐานะพิเศษ”

ไม่ใช่มนุษย์ที่มาให้ดื่มเลือดได้เหมือนปกติทั่วไป

“กับใครล่ะเนี่ย...ฉันหิวนะ”

“เฮียวเซย์...เลิกพูดมากสักทีเถอะ ฉันปวดหู” ฮิเมะปรามอย่างอ่อนใจ

เจ้าบ้านี่ก็สดใสจนไม่สนใจอะไรเลยจริงๆ ใครมันจะจ้อกับคนไม่รู้สักได้อย่างสนิทสนมแบบนี้ แล้วยิ่งอีกฝ่ายเป็นแวมไพร์ด้วยแล้ว

เฮ้อ...ต่อมการรับรู้ด้านอันตรายของเฮียวเซย์นี่...ตกต่ำติดลบสินดีเลยจริงๆ

“นำทางไปเถอะคะ...ฉันมีเรื่องต้องพบราชาแวมไพร์เช่นเดียวกัน” สองหนุ่มเหลือบมองหญิงสาวผมแดงก่อนจะพยักหน้าและเดินนำ

โรงเรียนแห่งนี้ไม่เคยมีกุหลาบแดงปรากฏ...ไม่สิ...ในโลกนี้มีเผ่าพันธุ์ที่พิเศษที่สุดเช่นกุหลาบแดง แต่ไม่มีใครทราบ ไม่เคยมีใครเห็นตัวตน นึกไม่ถึงว่าท่านราชาของพวกเขาจะให้มารับเผ่าพันธุ์พิเศษนี้ แต่ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่หากคนๆนั้นจะรู้...

ในเมื่อหญิงงามผู้มองเห็นอนาคต...อยู่ข้างกายเขา

 

“นี่หลงจริงๆใช่ไหมเนี่ยฉัน...แค่แวบออกมาเพราะเห็นของน่ากินหน่อยเดียวเอง” เฮียวเซย์บ่มงึมงำกับตัวเอง ขณะที่เดิมตามสองหนุ่มนั่นมาเขาก็เป็นคนเดินรั้งท้าย แล้วพอดีเหลือบเห็นมีใครสักคนถือของกินแสนอร่อย เลยว่าจะมาถาม แต่จู่ๆคนเดินนำก็หายไปหมด ทิ้งให้เขาหลงอยู่คนเดียว

“ไปทางไหนล่ะทีนี้...” ร่างปราดเปรียวเดินไปเรื่อยๆตามทางเดินที่ทอดยาว ดอกไม้นานาพันธ์โดยเฉพาะดอกกุหลาบบานสะพรั่ง หลากสีสันที่แจ่งกันชูช่อออกดออย่างสวยงาม

“ว้าว...สวยชะมัด!” นอกจากที่บ้านแล้วเพิ่งเห็นที่นี่ล่ะที่มีสวนกุหลาบมากขนาดนี้ “แต่บ้านเรามีแค่กุหลาบแดงนี่หว่า” หัวเราะขำๆ ก่อนจะเดินไปใกล้ดงกุหลาบเหล่านั้น มือเรียวกำลังจะยื่นออกไป...

“ดอกไม้ของคนอื่น...หากไม่ขออนุญาตเจ้าของก็ไม่มีสิทธิ์แตะต้องนะครับ” มือแกร่งที่ยื่นออกมาห้ามมือซุกซน ทำให้เฮียวเซย์ชะงักก่อนจะยิ้มแหย

“เอ่อ...ขอโทษนะ...ฉันไม่ได้ตั้งใจอ่า แค่เห็นว่ามันสวยมากกกกก” ลากเสียงยาวให้เจ้าของสวนกุหลาบยกยิ้มเอ็นดู “ก็เลยเข้ามาดู...คุณ...เอ่อ...นายเป็นเจ้าของใช่ไหม งั้น...ฉันขอสักหน่อยนะ” ยิ้มกว้างแล้วเอ่ยเสียงสดใส ให้เจ้าของส่ายหน้า

เพิ่งเจอคนแบบนี้ครั้งแรก...ไม่ได้โวยวายอะไร แถมยังยิ้มตาใสแบบนี้อีก

เป็นคนที่มองแล้วก็ทำให้อยากยิ้มตาม...

คนๆนี้...เป็นใครกันนะ

“นายเป็นแวมไพร์ใช่ไหม?” เฮียวเซย์เอ่ยถาม ก่อนจะยื่นมือไปเหนือดอกกุหลาบดอกเล็กที่ยังไม่บาน “เจ้ากุหลาบน้อย...รีบๆโตนะ...” สิ้นเสียงนุ่มหวานนั่นกุหลาบทั้งสวนก็บานสะพรั่งขึ้นมาอย่างน่าแปลก พร้อมกันชูช่ออวดความสวยงาม และส่งกลิ่นหอมกรุ่นไปทั่ว ทำให้เจ้าของสวนอดจะอึ้งไม่ได้ ยิ่งเห็นคนแปลกหน้ายื่นดอกกุหลาบหนึ่งดอกมาตรงหน้าและยิ้มกว้าง ดวงตาสีเดียวกับกลีบกุหลาบแดงนั้นทอประกายงดงาม กลิ่นหอมอ่อนๆที่ไม่รู้ว่าเป็นกลิ่นของกุหลาบในสวนหรือกลิ่นของร่างตรงหน้าชวนให้หัวใจเต้นแรงไม่หยุด...

ไม่เคยเกิดความรู้สึกแบบนี้มาก่อน

“ฉันให้...ขอบคุณนะ อ๊ะ! ฉันชื่อ คากามิ เฮียวเซย์ ยินดีที่ได้รู้จักนะ คุณแวมไพร์ผู้เป็นเจ้าของสวนกุหลาบ” เจ้าของฉายายาวๆรับดอกไม้งามนั้นมา กลิ่นหอมแผ่กระจายไปทั่วอีกครั้ง

น่าหลงใหล...

“ผม...ซานาดะ เจิ้ง ยินดีที่ได้รู้จักเช่นเดียวกันครับ”

นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาตกหลุมรัก เป็นครั้งแรกที่หัวใจเต้นแรงได้เพราะใครสักคนแบบนี้ รอยยิ้มกว้างงดงามที่ทำให้หมู่มวลราชินีดอกไม้บานสะพรั่ง ดวงตาสดใสราวกับแสงตะวัน

คากามิ เฮียวเซย์ คุณคือดอกกหุลาบที่บานในหัวใจของผมตั้งแต่วันนี้ไป....

 

“นายหายไปไหนมาฮึ? เจ้าตัวป่วน?” ฮิเมะเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นร่างปราดเปรียวเดินเข้ามาในห้องอาหาร พร้อมๆกับร่างสูงในชุดดำ

“ใครเป็นตัวป่วนน่ะฮิเมะ อย่ามาใส่ร้ายฉันนะ แค่หลงทางนิดเดียวเอง เออ...ฉันหิวชะมัด”

“นายเดินตามของกินมาล่ะสิ” หันไปค้อมศีรษะให้แวมไพร์ชุดดำข้างๆเฮียวเซย์ “ต้องขอบคุณนะคะที่ช่วยพาเฮียวเซย์มาส่ง”

เพราะขืนให้หาทางมาเอง ไม่มางมาได้แน่ๆ

“ไม่เป็นไรครับ...”

“อื้อ...ใช่เจิ้งน่ะใจดี แล้วฮิเมะรายงานตัวเสร็จแล้วเหรอ”

“เรียบร้อยแล้ว...ไม่งั้นฉันจะบอกให้นายมาหาที่โรงอาหารหรือไง เออ...นี่ตารางเรียน ภาคบ่ายก็เรียนเลย”

“อะไรนะ!” เฮียวเซย์ตาโต “ฉันเพิ่งมาถึง จะไม่ให้พักผ่อนหน่อยเหรอ ฉันเหนื่อยนะ!!

“ประท้วงไปก็เท่านั้นล่ะ” ฮิเมะเอาปลาทอดจิ้มเข้าปากเฮียวเซย์

“ง่ำๆ งื้อ...ขี้เกียจ!

“เดี๋ยวก็ชินครับเฮียวเซย์” เจิ้งหัวเราะเบาๆ มองคนข้างๆด้วยความเอ็นดู “มีอะไรติดต่อผมได้เสมอนะครับ...ผมต้องขอตัวก่อน วันนี้ขอบคุณนะครับเฮียวเซย์”

ช่วงเวลาที่แสนพิเศษ...การพบกันที่ทำให้หัวใจของเขารู้สึกสัมผัสกับคำว่า...รัก

“ง่วงจังเลย...” เฮียวเซย์ไถตัวไปกับโต๊ะ

“อย่าหลับน่า นายจะกลายเป็นหมูอยู่แล้ว”

“ไม่ใช่สักหน่อย...”

“ฮิเมะจัง...อ้าว...นี่คือกุหลาบแดงอีกคนใช่ไหมล่ะฮะ”

“อา...คิเสะ ใช่...เฮียวเซย์ ลืมตาขึ้นมาหน่อย นี่คิเสะ มาสะ เป็นหนึ่งในผู้คุมกฎ”

“หวัดดี...หน้าตาดีมากเลยนะ...หล่อดี”

“คิกๆ...” คนถูกชมอึ้งไปนิด มิน่าล่ะมิโดริมะกับอาโอมิเนะถึงพูดถึงคนๆนี้ไม่หยุด เพราะน่าสนใจแบบนี้น่ะสิ

“กินข้าวกันล่ะสิ...ถ้าไม่พอสั่งเพิ่มได้เลยนะฮะ”

“ฟรีเหรอ!!” ทะลึ่งตัวขึ้นมาส่งสายตายิบยับทันที

“ครับๆ...” หนุ่มผมทองส่ายหน้า เป็นกุหลาบน้อยๆที่น่าเอ็นดูเสียจริง...ไม่รู้ว่าหากเจอหน้าท่านราชาขึ้นมาจะเป็นแบบไหน

คิดๆไปก็น่าสนุกแฮะ กระตุกยิ้มนิดๆ

“ฟรีอยู่แล้วฮะ...ผมขอตัวก่อนนะ มีอะไรก็อ้างชื่อพวกผมไว้นะฮะ” เพราะพวกเขาก็เสมือนองค์รักษ์ที่ดูแลความสวยงามของกุหลาบแดงทั้งสองอยู่แล้ว

“เฮียวเซย์เราก็ไปกันได้แล้ว อย่าเข้าเรียนสาย...มันไม่ดี”

“ฮิเมะอ่ะ...” หญิงสาวลากเจ้าตัวป่วนไปเข้าห้องเรียนทันที เพราะขืนปล่อยให้ไปไหนมาไหนคนเดียว ไม่หลงก็เดินตามของกินอีกแน่ๆเลย...

 

“ฮ้าววววว ง่วงชะมัดเลย...” มือเรียวยกขึ้นปิดปากหาววอดๆ หลังจากเรียนไปสองคาบและได้ใช้เวลาพักครึ่ง เขาก็ขอฮิเมะออกมาเดินเล่น อีกฝ่ายยอมอนุญาตแต่มิวายย้ำนั่นย้ำนู่น ไม่รู้ว่าเป็นคู่หมั้นกันหรือว่าเป็นแม่กันแน่... แต่ฮิเมะคือเผ่าพันธุ์ที่เหมือนกับเขา...เพียงหนึ่งเดียวที่ยังเหลืออยู่

ระหว่างพวกเขาสองคนจึงมากยิ่งกว่าความรัก...ความพูกพัน

“หึๆ...นั่นสินะ...” เอ่ยยิ้มๆก่อนจะสะดุดที่ต้นไม้ใหญ่ตรงสวนกว้าง น่าแปลกที่ดอกไม้บริเวณนี้เป็นสีแดงสด...ใช่...แดงราวกับสีตาของเขา... แต่ท่ามกลางดอกไม้แดงเหล่านั้นยังมีต้นไม้ใหญ่ซึ่งกำลังชูกิ่งก้านสาขาแผ่กว้าง ต้นไม้แปลกๆ...และบรรยากาศที่เย็นสงบใจอย่างน่าประหลาด

“ขอไปงีบสักหน่อยแล้วกัน...” เฮียวเซย์ยิ้มกว้าง วิ่งพรวดๆและปีนต้นไม้นั้นอย่างชำนาญ ไม่นึกสงสัยสักนิดว่านี่มันเขตหวงห้าม และมีอาคมอันแข็งแกร่งกางกั้นผู้บุกรุกเอาไว้ แต่บังเอิญว่าเขาเองก็เป็นกุหลาบแดงที่บริสุทธิ์...

ดังนั้นไม่ว่าอาคมหรือมนต์สะกดใดๆก็ไม่มีผลกับตัวเขา

ดวงตาคู่สวยพริ้มหลับเหยียดร่างบนกิ่งไม้ใหญ่อย่างสบายใจ ทันที แต่ระหว่างที่กำลังเคลิ้มๆสายลมหอบใหญ่ก็พัดมาทำให้คนที่กำลังสะลึมสะลือปรือตาและร้องเหวอ เมื่อร่างของตัวเองนั้นกำลัง...ร่วง!!

“เฮ้ย!!” เฮียวเซย์ร้อง พยามนึกเวทมนต์เอาตัวรอดในสถานการณ์แบบนี้แต่ก็นึกไม่ออก

อ๊าก! ไม่น่าโง่เล๊ยยยย!!!

ตุ๊บ!!

คนที่กำลังหลับตาปี๋เตรียมรับความเจ็บกลับไม่รู้สึกสักนิด “อ่ะ...เอ๋? เอ๋? ไม่เจ็บแฮะ...” รู้สึกว่าตัวเองตกใส่อะไรสักอย่าง...

“หนัก...หนังสือยับ”

อ้อ! ใช่เขาตกใส่คนๆหนึ่งที่ตอนนี้ดวงตาคมสีแดงนั้นกำลังมองมายังยังตัวป่วนแบบไม่ชอบใจ

“อ่ะๆ ขอโทษๆๆ ขอบใจนะที่ช่วย”

ไม่ได้อยากช่วยเลย...แค่มานั่งอ่านหนังสือในที่ของตัวเอง ก็ดันมีใครไม่รู้มาตกใส่แบบนี้

“อืม...” เฮียวเซย์ลุกขึ้นยืนมองร่างสูงที่ดูท่าทางจะห่วงหนังสือจนได้แต่เบ้ปาก เย็นชามาก...ชนิดที่ว่าทำให้บรรยากาศรอบๆเย็นชาตาม

น้ำแข็งชะมัด!!  

“นายเป็นแวมไพร์เหรอ?” อีกคนไม่ตอบ “ก็น่าจะใช่หรอกนะ...ใส่เครื่องแบบสีดำ ผิวขาวซีด....” ทำจมูกฟุดฟิดๆ

“แถมมีกลิ่นอายแปลกๆแบบนี้อีก...แวมไพร์...ขั้นสูง” อีกคนเลิกคิ้วกับท่าทางประหลาดของคนตรงหน้า

สีผม...สีตา เหมือนกับหญิงสาวอีกคนที่เขาเคยเจอไปเมื่อเช้า

“กุหลาบแดง?” เฮียวเซย์พยักหน้า

“ยินดีที่ได้รู้จัก...คากามิ เฮียวเซย์” อีกฝ่ายแค่พยักหน้าหนึ่งที

“อะไรเนี่ย! นายนี่ไร้มนุษยสัมพันธ์มาก แย่มาก!” คนถูกหาว่าแย่ย่นคิ้ว

บางทีเขาน่าจะเชื่อที่พวกมิโดริมะและคนอื่นๆเตือน...ว่ากุหลาบแดงอีกคนน่ะ...ตัวป่วนดีๆนี่เอง เข้ามาในเขตหวงห้ามของชาวบ้านแบบไม่รู้ตัว...เพราะเป็นกุหลาบแดงจึงไม่มีผลกับมนต์ใดๆ แต่เดินเหินตาใส ไร้ความระมัดระวังตัวแบบนี้มัน...

ตัวซื่อบื้อดีๆนี่เอง

“หน้าตาก็หล่อนะ...แต่ไร้อารมณ์มาก เออ ขอโทษนะเรื่องหนังสือ เดี๋ยวชดใช้ให้ ไหนขอดูหน่อย...” มือเรียวเอื้อมไปคว้าทันที ตาคมขึงดุๆแต่ไร้ผล เมื่อหนังสือเล่มน้อยแสนยับยู่ยี่ไปอยู่ในมือเจ้าตัวป่วนแล้ว

“อ่า...ภาษาแวมไพร์โบราณ ยากชะมัด ต้องให้ฮิเมะหาให้อีกล่ะเนี่ย นายน่ะชื่ออะไรล่ะ? เดี๋ยวฉันเอาไปให้ถูก เงียบไม่ตอบ...อ๊ะ...งั้นฉันเรียกว่าตาแก่น้ำแข็งแล้วกัน” คนถูกโมเมฉายามองคนตาใสอย่างระอาใจ

“ก็เป็นแววไพร์อายุมากแล้วใช่ไหมล่ะ? อีกอย่างนายอ่ะเย็นๆอย่างกับผลิตน้ำแข็งได้ โอ๊ะ! หน้าร้อนฉันจะมาพึ่งนาย!

น่าแปลกที่กุลาบแสนสดใสนี่รู้ว่าเขาคิดอะไร...

“ได้เวลาอาหารแล้ว...นายเป็นพวกเดียวกับพวกมิโดริมะใช่ไหมล่ะ ถ้าจะทวงหนังสือก็ถามพวกนั้นเอานะ ไว้เจอกันใหม่นะตาแก่แวมไพร์น้ำแข็ง”

“ตัวยุ่ง...” เสียงเย็นพึมพำว่าร่างที่หายลับไปจากสายตา ซื่อบื้อก็เท่านั้น... แต่ดวงตาคู่สวยนั่นก็มองตรงมาอย่างแน่วแน่ สดใส ไร้ความกลัวเกรง มีแค่ความอยากรู้และหมั่นไส้นิดๆ

“หึ...กุหลาบยุ่ง” รอยยิ้มบนมุมปากของคนไม่เคยยิ้มปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ ดวงตาคู่คมฉายประกายระยับ

“อิจิ...ได้เวลาอาหารแล้วนะครับ” เสียงเรียกจากหนุ่มผมฟ้าด้านหลังทำให้ร่างสูงพยักหน้ารับรู้ “ทานข้าวเสร็จจะได้เจอกุหลาบแดงอีกคนนอกจากฮิเมะจังด้วยล่ะครับ...ผมล่ะอยากรู้จริงๆเลยว่าอีกฝ่ายเป็นยังไง ฟังจากที่มิโดริมะคุง อาโอมิเนะคุง แล้วก็คิเสะคุงพูดมา น่าสนใจมากเลยนะครับ” ชายหนุ่มนามว่าอิจิยกยิ้มอีกครั้ง ก่อนจะพึมพำเบาๆให้เพื่อนสนิทเบิกตานิดๆ ก่อนจะยิ้มกว้าง

“ตัวป่วน...ยุ่ง...ซื่อบื้อ”

แหม...ไม่เคยมีใครถูกว่าแบบนี้จากปากอิจิมาก่อน ท่าทางกุหลาบแดงคนนั้นจะเป็นที่ถูกใจของอิจิเสียแล้วสิ

อืม...จะน่าเสียใจหรือน่าดีใจดีล่ะเนี่ยที่ทำให้อิจิสนใจ ในเมื่อราชันย์สีเลือดสนใจใครสักคน...คนๆนั้นจะอยู่ไม่สุขสักราย

เอาเถอะ...ก็เป็นถึงราชาของเผ่าพันธ์แวมไพร์ทั้งปวงนี่นะ

ใครจะไปขัดใจท่านราชาได้กันล่ะ...

 

   

 พวกคุณพ่อๆ เขาก็น่ารักเนาะ ^_^ ตอนนี้เป็นตอนพิเศษการเจอกันครั้งแรกของตาแก่กับกุหลาบแดงคนพ่อคะ หุๆๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,748 ความคิดเห็น

  1. #5480 เกรซ (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 23:07

    ขอบคุรนะค้าา ชอบบบบ อ่านเรื่องที่มีความหลังยิ่งรู้สึกผูกพันธุ์เลย

    #5,480
    0
  2. #4874 Nut .. (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 19:44
    มาปั๊บก็หว่านสเหน่ปุ๊บเลนนะ เฮียวจังงงงงงง
    #4,874
    0
  3. #4082 .:: Hibari★Shinn ::. (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 02:15
    งื้ออออ มันยังไม่จบใช่มั้ยคะไรต์ รีบๆมาต่อด่วนเลยค่ะ
    คุณพ่อน่ารักมากกกกกกกก
    ไม่แปลกทำไมลูกถึงซื่อบื้อ...ได้เชื้อพ่อเต็มๆ
    #4,082
    0
  4. #4081 Akachi (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 19:12
    น่าร๊ากก อยากอ่านตอนตาน้ำแข็งออกโรงจีบตากุหลาบแดงซื่อบื้อแล้ว
    #4,081
    0
  5. #4080 Akachi (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 19:12
    น่าร๊ากก อยากอ่านตอนตาน้ำแข็งออกโรงจีบตากุหลาบแดงซื่อบื้อแล้ว
    #4,080
    0
  6. #4078 Mild Pk (M) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 00:26
    งื้ออออออชอบรุ่นพ่ออ คุณพ่อขี้อ่อยอะะะ
    #4,078
    0
  7. #4074 Luciferเฟ่อร์ (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 21:50
    คุณพ่อเหมือนคุณลูกเลย ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆค่ะ
    #4,074
    0
  8. #4073 gemello (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 21:42
    อร๊ายยยยยย พวกคุณพ่อน่ารักจังงงงงง อิอิ
    #4,073
    0
  9. #4070 preaw231 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 19:29
    คุณพ่อน่ารักจังเลยค่ะ 555
    #4,070
    0
  10. #4069 preaw231 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 19:29
    คุณพ่อน่ารักจังเลยค่ะ 555
    #4,069
    0
  11. #4067 Katima3355katima (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 19:04
    คุณพ่อของไทกะจังน้ารักจังเลย คิดอยู่เเล้วว่าไทกะจังได้ความชื่อมาจากใคร
    สู้ๆๆๆๆๆๆนะค่ะไรท์เป็นกำลังใจให้อยุ่นะค่ะ
    #4,067
    0
  12. #4065 หงษ์ปีกราตรี (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 18:36
    จุดเริ่มต้นเป็นแบบนี้นี่เอง
    รุ่นคุณพ่อตัวยุ่งกับตาแก่น้ำแข็ง
    #4,065
    0
  13. #4064 Tasanee Buram (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 18:25
    คุนพ่อน่ารักมากอ่ะ
    #4,064
    0
  14. #4063 codep (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 18:19
    คุณพ่อน่าร้ากกก ตอนเจอกับราชายนี่อย่างกะโลกเรามีแค่ 2 คนเลย 555 บรรยากาศมุ้งมิ้งสุด ๆ
    #4,063
    0
  15. #4060 Nillakal Mirai (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 17:56
    งู้ยยยยย...น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกก ขุ่นพ่อน่ารักม๊ากค่ะ
    #4,060
    0
  16. #4059 Shin Night (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 17:36
    เป็นการเจอครั้งแรกที่น่ารักมากกกก
    #4,059
    0
  17. #4058 คิมดงจุน (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 17:32
    น่ารักกันจริงๆเลยยย
    #4,058
    0
  18. #4056 ryo (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 17:23
    อยากอ่านอีกอ่าาา
    #4,056
    0
  19. #4055 Nut (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 17:22
    ตัวป่วน! ยุ่ง! ซื่อบื้อ!!^^*คือไรอ่ะตาแก่!!#เฮียวจัง
    #4,055
    0
  20. #4053 mizu (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 17:16
    น่าร๊ากกกกกกก-////-
    #4,053
    0