fic KNB : kuroko no basuke Yaoi allkaga,aokaga,akakuro,other

ตอนที่ 62 : Long Fic Aokaga & Allkaga :: Baluster Blue Light....II

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,441
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    10 ก.ค. 59





Baluster Blue Light



“คากามิจจิ คากามิจจิ ตื่นได้แล้วนะฮะ นี่เช้าแล้ว...เดี๋ยวก็ไปโรงเรียนสายหรอกนะ วันนี้มีซ้อมตอนเช้าด้วยนะ” เสียงทุ้มๆปนอ่อนใจกระซิบเบาๆก่อนจะทวีความหนักแน่นของเสียงมากขึ้นเมื่อร่างเปลือยเปล่าของใครบางคนยังนอนหลับอย่างขี้เซาอยู่ข้างๆ

“อือ...จะนอน...น่าา!

“หึๆ” คิเสะส่ายหน้า ไล้มือแกร่งไปตามผิวสีน้ำผึ้งซึ่งมีรอยแดงแต่งแต้มประปราย ด้วยคืนอันเร่าร้อนของพวกเขาที่ผ่านมา

เขารู้จักคากามิ ไทกะ ตอน ม.ปลาย เจอกันครั้งแรกก็ไม่คิดหรอกว่าจะสามารถกอดผู้ชายตัวโตๆเท่ากันได้ แต่ใครจะคิดล่ะว่า...เขามีความสุขแค่ไหนยาวเห็นกระจกตาสีแดงสวยนั้นสะท้อนภาพตัวเอง ยามที่ร่างกล้าแกร่งส่งเสียงครางแหบพร่ากระตุ้นอารมณ์ มองเขาอย่างเว้าวอน

คากามิจจิไม่ชอบนอนคนเดียว...ทุกค่ำคืนต้องมีใครสักคนนอนข้างๆเสมอ...

“อือ...คิดอะไรอยู่...” เสียงแหบๆของคนเพิ่งตื่นพร้อมใบหน้าที่ยื่นมาวางบนไหล่เขา กลิ่นหอมอ่อนๆแตะจมูก

“เปล่าหรอกฮะ...ไปอาบน้ำแล้วไปเรียนกันดีกว่านะฮะ เพราะถ้ายังอยู่อย่างนี้ผมอาจจะ...” คิเสะหอมแก้มนิ่มแรงๆ คากามิเองก็ไม่ได้หลบ เพียงแค่เลิกคิ้วขึ้นนิดๆ ปรายตามองหน่อยๆ ท่าทางนั้นทำให้แบบหนุ่มส่ายหน้าอย่างระอา...

ราชินีจอมยั่วสิงร่างอีกแล้วสิ...เฮ้ออออ

“อืม...นั่นสิ...นายจะทำอะไรฉันล่ะคิเสะ” ปลายนิ้วเรียวไต่ไล้คางชายหนุ่ม กัดปากของตัวเองอย่างยั่วเย้า ดวงตาคู่สวยก็ฉ่ำน้ำ

“จะหอม...” ส่งจมูกไปใกล้แก้มคิเสะ แต่ไม่ได้สัมผัสแค่ใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจ “จะจับ...” ไต่ปลายนิ้วไล้ไปช้าๆ สัมผัสสยิวและยั่วเย้าจนอยากฟัดคนตรงหน้าลงบนเตียงจริงๆ

“จะจูบ...” จุ๊บๆ เบาๆที่ปากนายแบบหนุ่มก่อนจะผละออก “หึๆ...ทำหน้าตลก” คากามิหัวเราะ ตีหัวคิเสะ

“เลิกคิดเรื่องลามกแล้วไปอาบน้ำไป เดี๋ยวฉันทำมื้อเช้าไว้ให้”

“อ่ะ...ไม่ต่อเหรอครับ...อาบน้ำพร้อมกันก็ได้...โอ๊ะๆ ผมยอมแล้วๆ” คิเสะร้องเสียงเหวอหลบหมอนที่ลอยมาหลายใบ ก่อนจะหัวเราะและเดินเข้าห้องน้ำตามบัญชา

ถ้าคว้ามาเป็นของตัวเองได้...จะดีแค่ไหนนะ

 

“ผมว่าวันนี้ไม่ซ้อมดีกว่าไหมฮะ? เหมือนคากามิจจิจะไม่ไหวเท่าไหร่เลย”

“หืม? ไม่ไหวอะไรของนาย ฉันไม่ได้อ่อนแอบอบบางอะไรขนาดนั้นสักหน่อย กะอีแค่คนไม่มีแรงอย่างนายจัดมาไม่กี่ครั้งเมื่อคืน...ไม่ทำให้เหนื่อยหรอก” ฟังวาจาหยอกเย้าแบบนั้นแล้วคิเสะได้แต่หมั่นเขี้ยว อยากจะคว้าคนผมแดงมาฟัดแรงๆ

ว่าเขาอ่อนเรอะ!! เดี๋ยวเถอะ!!

“หึๆ...นายไปชมรมก่อนเลย บอกโค้ชกับกัปตันให้ด้วยว่าฉันแวบไปห้องพยาบาล”

“ตกลงไม่สบายจริงๆเหรอฮะเนี่ย?” คิเสะอังหน้าผากเนียน ท่าทางห่วงใยที่อยู่ในสายตาคนเกือบทั้งโรงเรียน เพราะเป็นเวลาเช้าที่นักเรียนส่วนมากมาเรียนกัน

“สบายดีเฟ้ย” คากามิหัวเราะ ปรายดวงตามองเห็นสีน้ำเงินที่หายไปไวๆแป๊บนึง “แต่มีคุณหมอเป็นห่วง...ที่ฉันไม่ยอมตอบเมลเลยว่าไปให้เห็นหน้าดีกว่า”

“อ๋อๆ หนุ่มนายแบบพยักหน้าไม่ซักไซ้” เขาก็พอรู้ล่ะว่าคนๆนี้ไม่ได้มีเขาแค่คนเดียวข้างกาย

เพราะน่าสนใจ เพราะมีเสน่ห์ดึงดูด จึงไม่แปลกเลยที่ใครต่อใครจะอยากยื่นมือเข้ามา

แต่ก็น่าขำที่คนซึ่งอาจจะมีโอกาสที่สุดในการครอบครองกับ...ไม่ใส่ใจโอกาสนั้น

“งั้นไปดีๆนะฮะ...เจอกันที่ห้องเรียน” คากามิตีหัวสีเหลืองเบาๆ ยิ้มบางขอบคุณและหอมแก้มร่างสูงเป็นการให้รางวัล

“ฉันกับนายอยู่กันคนละห้องไอ้คิเสะบ้าเอ๊ย!

“ผมเจ็บน้าา~~” เสียงอ้อนไม่ได้ทำให้น่ารักแต่กลับน่าหมั่นไส้มากกว่า หนุ่มคนดังแห่งชมรมบาสทั้งสองแยกกันไปคนละทาง

คากามิปลดกระดุมชุดกักคุรันของตัวเองออกเล็กน้อย เขารับรู้ถึงสายตามากมายที่มองมา ทั้งชื่นชม อิจฉา ไม่ชอบใจ แต่ใช่ว่าจะสน...

ตั้งแต่โตมาสิ่งที่ควรใส่ใจคือคนที่ใส่เรา คงไม่มีใครงี่เง่าถึงขนาดไปสนใจคนทั้งโลกหรอก...

แต่อะไรๆหลายอย่างย่อมมีข้อยกเว้น บางคนเกลียดเราจะตาย...ยังไปใส่ใจเขาอีก

“อ๊ะ...นั่นคากามินี่นา” เสียงทักทายรื่นเริงและเปี่ยมความร่าเริงแบบนี้ทำให้คากามิยิ้มตอบกลับไป

ทาคาโอะ คาซุนาริ เพื่อนร่วมก๊วนเดียวกับอาโอมิเนะ

“โหหห...นายเนี่ยเดินไปไหนมีแต่คนมอง” คนตัวเล็กกว่ายิ้มกระเซ้า

“ธรรมดาอ่ะนะ...แล้วทาคาโอะจะไปเข้าเรียนแล้วเหรอ?”

“อืมสายล่ะ...อาโอมิเนะยังไม่ได้ทำการบ้านเลย วิชาภาษาอังกฤษด้วย”

คากามิเลิกคิ้ว “หมอนั่นก็ไม่ฉลาดทุกวิชาอยู่แล้วนี่”

“ฮะๆๆ จริงด้วยๆ” หัวเราะตาเป็นประกาย

คนแบบนี้ที่อาโอมิเนะยอมคบด้วย เพราะมีแววตาใสซื่อ ท่าทางสดใสร่าเริง อยู่ด้วยแล้วสบายใจ

“นายไม่ไปเข้าเรียนเหรอคากามิ...”

“อ๋อ...ฉัน...” กำลังจะอ้าปากตอบแต่บังเอิญมีเสียงขัดขึ้นพร้อมมือแกร่งที่ดึงแขนคากามิไว้

“นายมาแล้วเหรอ? ทำไมไม่ยอมตอบเมลล์ล่ะ?”

คากามิยิ้มแหยๆ “โทษที...ครับพอดี...ฉัน...เอ๊ย...ผม...”

“ไม่เคยพูดสุภาพกับฉันอยู่แล้ว...วันนี้ผีเข้าหรือไง”

“อาจารย์อ่ะ!!

“หึๆ” คนเป็นอาจารย์ดันแว่นขึ้นใช้ดวงตาคมกริบสีเขียวมองคากามิ ก่อนจะมองทาคาโอะ แล้วฉวยข้อมือเรียวเดินเข้าห้องพยาบาลไป โดยมีสายตามรวดร้าวของคนร่าเริงมองตาม

ทั้งๆที่ยามเช้าของทุกวัน...นายจะเป็นคนพาฉันไปห้องพยาบาล

แม้จะเงียบไม่พูดจา แต่นายก็ฟังที่ฉันพูดเสมอ

“เฮ้ย! ทาคาโอะ! เอาการบ้านมาให้ลอกหน่อยเร็วๆ!!” เพื่อนหัวน้ำเงินตัวเกรียมที่อุตส่าห์ตามเขามาจากห้องยื่นมือยิกๆมาตรงหน้า

เมื่อก่อนอาโอมิเนะไม่ค่อยเดือนร้อนเรื่องภาษาอังกฤษเท่าไหร่นัก เพราะคนบางคนที่เป็นถึงนักเรียนนอก แม้คะแนนสอบจะไม่สวยหรู แต่ทำให้เขาผ่านและไม่ต้องอ่านหนังสือได้สบายๆ

“เฮ้ย! ทำไมทำหน้าเศร้าว่ะ?”

“หืม...ไม่มีอะไรหรอก อาโอมิเนะรีบใช่ไหม?”

“เออ รีบน่ะแหละ แต่สภาพนายแปลกๆนะ”

“อาโอมิเนะอยู่บ้านเดียวกับคากามิใช่ไหมล่ะ...เป็นคนที่มีเสน่ห์ดีนะ”

“เฮอะ! ไอ้หมอนั่นน่ะเหรอ...ก็แค่คนน่ารังเกียจ” แสยะยิ้ม “นายอย่าไปสนใจเลย เทียบกับหมอนั่นแล้วนายใสสะอาดกว่าเยอะ”

“แต่...คากามิมีเสน่ห์ใครๆก็สนใจ ใครๆก็มอง ขนาดคนเย็นชาอย่างชิน...เอ่อ...อาจารย์มิโดริมะยังสนใจเลย”

คนเย็นชาสุขุมแบบนั้น...ไม่เคยให้ความสนใจใคร

“อาจารย์มิโดริมะ อาจารย์ประจำห้องพยาบาลน่ะเหรอ?” อาโอมิเนะเลิกคิ้วอย่างหงุดหงิด

หมอนั่นมันมั่วไม่เลิกหรือไง! เมื่อคืนก็คิเสะ! ตอนเช้ามายังอาจารย์ห้องพยาบาลอีก!!

ถึงได้บอกว่าสกปรก!

“ใช่...อาจารย์เขาออกมารับคากามิด้วยตัวเองเลย...” พูดแล้วก็ก้มหน้า

“ทาคาโอะนายกลับไปห้องก่อน! บอกอาจารย์ด้วยว่าฉันท้องเสีย!

“เฮ้ยๆ อาโอมิเนะ!!” ร้องเรียกเพื่อนสนิทที่วิ่งอย่างรวดเร็วไปไหนไม่รู้ ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ

เราจะกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้จริงๆเลยเหรอ...ชินจัง

 

“นายนี่ใจร้ายจริงๆเลยน้า คุณอาจารย์... ดูสีหน้าหมอนั่นเหมือนจะร้องไห้แล้วน่ะ” คากามิบ่นใส่ร่างสูงที่ถอดชุดกาวน์สีขาวออกวางพาดไว้กับเก้าอี้ ก่อนจะใช้ดวงตมคมมองมาที่เขาอย่างสำรวจ

“พูดมากนะ...”

“อ้าว...ก็เป็นเพื่อนร่วมรุ่นกันนี่หว่า”

“ไม่ใช่เพราะทาคาโอะคือเพื่อนสนิทของอาโอมิเนะ?” คากามินิ่งไปนิดก่อนจะขึงตาใส่แล้วส่ายหน้า

“ยอมแพ้ก็ได้”

“หึๆ...” มิโดริมะหัวเราะในลำคอ

เรื่องของเขากับเด็กคนนั้นจบลงตั้งแต่ที่อีกฝ่ายเดินออกไปจากชีวิตของเขาแล้ว...

“ทำหน้าเครียด...” เสียงนุ่มๆกับกลิ่นหอมๆพร้อมร่างที่ทรุดตัวลงนั่งบนตักเขาอย่างไม่สนใจมารยาท หันหน้าเข้าหาเขา แขนแกร่งโอบเอวเรียบตึงเอาไว้ มองดวงตาสีแดงสวยราวกับสีของพระอาทิตย์อัสดง

“นายนี่น้าา~~ เป็นตาหมอปากแข็งและคิดเยอะจริงๆเลย”

“ทำไมเมื่อคืนไม่ตอบเมลล์ล่ะ?”

คากามิเอียงหน้า “อยู่กับคิเสะ นายมีธุระอะไรหรือเปล่า”

“อ๋อ...เจ้าหัวเหลืองๆที่เป็นนายแบบด้วยใช่ไหม?”

“อืม...เมื่อเย็นอาโอมิเนะออกไปกับสาวน่ารัก และไม่น่าจะกลับห้อง ฉันเลยไปนอนกับคิเสะแทน นายก็รู้...”

คากามิไม่เคยชอบการนอนคนเดียว...

อ้างว้าง เปล่าเปลี่ยว...และ...น่ากลัว

“ก็รู้น่ะสิ...ถึงได้โทรหา...เจ้าเด็กนั่นเป็นเจ้าของรอยตรงนี้?” มือแกร่งแตะเบาๆที่ซอกคอสีน้ำผึ้งซึ่งมีรอยแดงประปราย

“อา...ใช่ โกรธเหรอ?”

มิโดริมะเลิกคิ้ว ดีดจมูกรั้นหนึ่งที “เป็นห่วงมากกว่า...”

“ครับๆ รู้น่าว่านายเป็นห่วง วันนี้เลยมาหาไงเล่า!

“จะนอนพักไหมล่ะ อีกไม่กี่นาทีฉันมีประชุมด้วย”

“อืมมมม วันนี้โดดซ้อมตอนเช้ามาแล้ว พักสักแป๊บแล้วกัน...ขืนพักยาวอีกเดี๋ยวโดนกัปตันสวดยาวล่ะทีนี้”

“หืม? ใครเป็นกัปตัน?”

“รุ่นพี่อิมาโยชิน่ะ ว่างๆนายก็ไปดูสิ เป็นรุ่นพี่ที่ชมรมไม่ใช่เหรอ” คากามิเอาใบหน้าวางบนไหล่แกร่ง

ถึงมิโดริมะ ชินทาโร่ จะเป็นอาจารย์ห้องพยาบาล แต่ก็เป็นรอดีตรุ่นพี่ชมรมบาสฯ ฝีมือชู้ตสามแต้มของคนๆนี้ยังไม่เคยมีใครเลียนแบบได้ จึงได้ชื่อว่าชู้ตเตอร์อัจริยะ แม้พวกเขาจะเคยมีสัมพันธ์ลึ้กซึ้ง แต่คากามิก็รู้สึกเหมือนอีกฝ่ายเป็นคนในครอบครัวคนหนึ่ง

“ฉันไม่อยากไปเจอ”

“อ้อ...ทาคาโอะล่ะสิ” ทาคาโอะก็อยู่ชมรมบาสฯ เดียวกัน

“พูดมากจริง” อาจารย์หนุ่มปิดปากคนช่างพูดด้วยการทาบปากของตัวเองลงไปหนึ่งที ไม่ได้รุกล้ำแค่แนบปากของทั้งคู่ไว้อย่างนั้น ร่างสูงผละออกช้าๆก่อนจะจูบเบาๆที่หน้าผากแล้วดันร่างคากามิลง มองอีกฝ่ายราวเด็กๆ

“ถ้างั้นก็ไปเรียน อย่าดื้อ ฉันขี้เกียจมาติวให้นายทีหลัง”

“ครับๆๆๆ ตามบัญชาเลยครับ” คากามิหัวเราะ

มีไม่กี่คนบนโลกที่ทำให้สบายใจ และผ่อนคลายได้ขนาดนี้ หนึ่งในนั้นก็มีอาจารย์หัวเขียวประจำห้องพยาบาลคนนี้ล่ะ

ร่างปราดเปรียวเดินไปนอนบนเตียงสำหรับคนไข้ ตั้งใจว่าเสียงเริ่มเรียนคาบที่สองดังเมื่อไหร่ค่อยเข้าไปเรียน

“ฉันไปประชุม ออกไปก็อย่าลืมล็อคห้องนะ”

“อือ...”

“ถ้ามีเด็กมาหานายก็เอายาให้แล้วกัน” เพราะคากามิมักมาสิงสถิตที่นี่บ่อยๆ และว่างๆมิโดริมะก็สอนเรื่องยาและการปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้เขาด้วย

“อือ...” เสียงตอบรับของคนที่ตาปรือไปแล้วทำให้อาจารย์หนุ่มส่ายหน้าเบาๆอย่างเอ็นดู พ้นร่างมิโดริมะไปได้ไม่นานคากามิก็หลับสนิททันที เสียงลมหายใจสม่ำเสมอและสีผน้าที่ผ่อนคลายลงทำให้ไม่สามารถรับรู้ได้ว่ามีใครบางคนเดินมาข้างเตียง ดวงตาคมกริบมองตรงมาโดยอ่านความคิดไม่ออก

 

สักวันหนึ่งฉันจะอยู่ทีมเดียวกับนายในสนาม...ถึงตอนนั้นเราจะเป็นคู่หูที่ยอดเยี่ยมที่สุดเนาะ

 

น้ำเสียงแน่วแน่เอาแต่ใจตัวคำสัญญาและดวงตาสดใสในวันนั้น...

ทำไมล่ะคากามิ...ทั้งๆที่นายพูดแบบนั้นกับฉันแท้ๆ แต่สุดท้ายนายก็ทิ้งฉันไว้!!

แล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น!! มือแกร่งสีแทนแตะเบาๆที่แก้มใส

เมื่อก่อนเขาเคยปลอบโยน ถกเถียงกันด้วยเรื่องต่างๆมากมาย เคยเป็นที่พึ่งและอ้อมกอดและหมอนี่ แต่เพราะวันนั้น...วันที่มือของเขาถูกปัดทิ้งอย่างไม่ใยดี

กึก! ร่างสูงกำมือตัวเองแน่นเมื่อเห็นซอกคอเนียนสีน้ำผึ้งปรากฏร่องรอยแดงจัด ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามาได้อย่างไร!!

“อือ...มิโดริมะ...จะนอน” เสียงพึมพำทำให้อาโอมิเนะยิ่งกำมือคากามิแน่นขึ้นไปอีก ความเจ็บที่ข้อมือทำให้คนหลับปรือตาขึ้น ก่อนจะกระพริบตาปริบๆเพราะๆยังไม่ชินกับแสงสว่าง แล้วเบิกตานิดๆเมื่อเห็นว่าเป็นใคร

“อาโอมิเนะ! เอ่อ...ไม่สบายเหรอ?” คากามิดึงมือออกจากมือแกร่ง แต่ไม่เป็นผลเลย

น่าเจ็บใจชะมัดทั้งๆที่ตัวก็เท่ากันแท้ๆ! แต่อีกฝ่ายดันแรงเยอะกว่าเขามากมาย!!

“หึ...นั่นมิมาห้องพยาบาลก็น่าจะเพราะไม่สบาย ไม่ได้มาหาความสุขทางกายเหมือนใครบางคน!

“อะไรของนายเนี่ย!!” คากามิปัดมืออก

“ลีลาของคิเสะเมื่อคืนมันไม่ถึงใจนายหรือไง เช้ามาถึงได้ถ่อมาหาอาจารย์ถึงนี่!

“นั่นมันเรื่องของฉัน ไม่เกี่ยวกับนาย!!

“หึ...ใช่...มันไม่เกี่ยว หากนายไม่ได้ทำให้ทาคาโอะเสียใจ!!

“หะ?” คากามิงงทันที เขาไปทำอะไรให้ทาคาโอะเสียใจว่ะ?

“อ่อยเค้าไปทั่ว!!

“นี่อาโอมิเนะ...ฉันจะอ่อยใคร จะนอนกับใคร จะทำอะไร...มันไม่เกี่ยวกับนาย นายเคยพูดแบบนั้นเอง” คากามิว่า กำมืออีกข้างแน่น

ภาพที่อีกฝ่ายตวาดใส่กันยังติดตาอยู่ทุกวันนี้...

“ใช่!! ฉันเคยพูด!! แต่นั่นไม่รวมถึงเพื่อนฉัน!!” อาโอมิเนะกำลังโมโห!! แต่ที่เค้าไม่เข้าใจคือตอนนี้กำลังโมโหไปเพื่ออะไร ถึงปากจะบอกว่าโกรธแทนเพื่อนสนิท แต่เสี้ยวหนึ่งในใจกลับบอกว่าเขาโมโหตัวเอง!! เดือดดาลทั้งๆที่ไม่รู้ว่าทำไมต้องเป็นแบบนั้น!! ร่างสูงปัดความคิดเหล่านั้นออกจากหัว ก่อนจะโน้มตัวกักขังร่างคากามิไว้ด้วยอ้อมแขน ใช้มือแกร่งข้างเดียวรวบมือเรียวไว้เหนือศีรษะ

“นายจะร่าน จะมั่วกับใครก็ได้!! แต่อย่าทำให้เพื่อนฉันเสียใจ!!” คากามิกัดปาก

ถูกว่าแบบนี้อีกแล้ว...เขาในสายตาอีกฝ่าย สกปรกขนาดนั้นเชียว...

“ปล่อย...”

“ฮึ? รังเกียจฉันหรือไง!” มืออีกข้างไล้ไปตามผิวแก้ม ยิ่งเห็นซอกคอที่มีรอยแดงยิ่งอยากทำลายทุกอย่าง

“แต่ไม่ต้องห่วง...เพราะฉันรังเกียจนายมากกว่าอีก”

“ก็ปล่อย!!

“ทำไมต้องปล่อยล่ะ...” คากามิกัดปากแน่นขึ้น เขาไม่ยอมสถานการณ์ที่ตกเป็นรองแบบนี้เลย! มือเรียวพยามแกะออกแต่ไม่อาจสู้แรงได้ คากามิจึงตัดสินใจ... โน้มหน้าไปใกล้ ลมหายใจของทั้งสองประสานกันช้าๆ

“นี่...อาโอมิเนะ...ทำแบบนี้...ฉันมีอารมณ์นะ” เอ่ยด้วยเสียงแหบพร่าเซ็กซี่ที่ทำให้คนฟังอยากคลั่งตาย ตาสีน้ำเงินมองอีกฝ่ายราวต้องมนต์ ขยับใบหน้าแนบชิด...ก่อนริมฝีปากจะแตะกันเบาๆ จากนั้น...ทวีความรุนแรงขึ้น อาโอมิเนะกัดปากเรียวช้ำอยากตะกละตะกลาม ราวกับกำลังระบายความโกรธทั้งหมดไปกับจูบนี้ ปลายลิ้นสอดแทรกเข้าไปด้านในกวาดชิมความหวานอย่างบ้าคลั่ง ดูดชิมอย่างเอาแต่ใจ คากามิหอบหายใจ แม้เขาจะเชี่ยวชาญเรื่องพวกนี้...แต่สัมผัสรุนแรงนี่...

“อึก...” เสียงร้องเบาๆ เพราะรสจูบทวีความร้อนแรงมากขึ้น เหมือนจะรับรู้ได้ถึงรสชาติของเลือดในปาก

แวบแรกที่อีกฝ่ายตราทับจุมพิตลงมา...เขาดีใจ มันสั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก...

แต่สัมผัสที่ได้...มีแต่การลงโทษ ไร้ซึ่ง...ความรู้สึก

“อื้ออออ~~” ร่างข้างใต้ดิ่นพล่านและนั่นเหมือนทำให้อาโอมิเนะได้สติขึ้นมา ดวงตาคมสีน้ำเงินมองสบดวงตาอีกคู่ในระยะประชิด แววรวดร้าวตัดพ้อทำให้เขาผละออกมาช้าๆ... 

“ออกไป...” คากามิยกมือเช็ดปากเปื้อนเลือด เอ่ยเสียงเย็นชา

“เฮอะ! ทำเป็นไม่ชอบ ทั้งๆที่ฉันรู้ว่านายก็ต้องการ!!

“ถึงฉันจะชอบ! แต่ต้องไม่ใช่กับนาย!!

“อย่ามาสะดีดสะดิ้งเป็นผู้หญิงหน่อยเลย นายมันไม่ได้ใสซื่อไร้เดียงสา ผ่านมากี่คนแล้วล่ะ แค่จูบนิดๆหน่อยๆเพราะสมเพช!!

“อึก!” คากามิกัดปากตัวเองแน่นขึ้นไปอีก “ออกไปเดี๋ยวนี้!!

เขาไม่อยากฟังวาจาร้ายกาจ ไม่อยากเห็นหน้าอีกฝ่าย เพราะไม่อย่างนั้นทำนบน้ำตาได้ไหลออกมาให้ถูกหาว่าสำออยอีกแน่ๆ

“ทนฟังหน่อยจะเป็นอะไรไปล่ะ ไม่ใช่จูบแรกสักหน่อยนี่”

ไล่ต้อนให้อ่อนแอ กดดันให้พังทลาย...

“หยุดพูด!!

“ฉันไปก็ได้...อ้อ...ที่จูบเมื่อกี้ไม่ได้พิศวาสหรอกนะ...นั่นแค่คำเตือน...” อาโอมิเนะไล้ปลายนิ้วไปที่เรียวปากบวมช้ำและมีรอยเลือด

“หากนายทำให้เพื่อนฉันเสียใจอีก...ฉันจะทำลายนายซะ!! แค่จัดการของสกปรกๆ...ฉันทำได้อยู่แล้ว” มือแกร่งกำต้นคอคากามิแรงๆ

“ออกไป...เดี๋ยวนี้!!

“คิดว่าอยากอยู่นักรึ...น่ารังเกียจ!” อาโอมิเนะเช็ดมือกับผ้าบนเตียง ปรายตามองร่างคากามิเพียงแวบนึงก่อนจะเดินออกไป ทิ้งให้อีกคนหอบหายใจหนัก กัดปากตัวเองแรงๆเพื่อกลั้นก้อนน้ำตา

อย่าร้อง...นายบอกตัวเองว่าจะไม่มีทางร้องไห้กับเรื่องพวกนี้อีกแล้ว... เข้มแข็งสิไทกะ

คำพูดจากคนทั้งโลก...ไม่มีอะไรทำร้ายได้...หากนั่นไม่ใช่วาจาจากคนสำคัญ

ยิ่งพูดยิ่งกรีดแทง...ยิ่งฆ่ากันทั้งเป็น

 

ถ้าไม่มีเรื่องวันนั้น...นายจะยังอยู่ข้างๆฉันใช่ไหม....



เอาล่ะ...ฮือออออออ มีข่าวร้ายมาแจ้งงงงง เค้าทำ NC หายอ่ะ หายไปหมดเลยยยยยย ต้องมานั่งรื้อจากเมลล์ที่ส่งให้ทุกคนปายยยย ฮืออออออ T__T ไฟล์งานบางส่วนก็หาย กร๊าซซซซ NC ตอนของชินจังใน Bloody rose ขอพรุ่งนี้นะคะ เดี๋ยวลองกู้ไฟล์คืนดู เศร้าใจมากกก คือเนื้อเรื่องที่เหลือก็หายไป เศร้าาาาา!! ดีนะแยกไฟล์เรื่องนี้ออกมาแล้วววว ไม่งั้นหายหมดแน่ๆๆๆ ขอโทษนะคะ T_T


ที่จริงว่าจะปั่นทุกอย่างให้เสร็จก่อนค่อยลง แต่ทิ้งไว้หลายๆวันกลัวคนอ่านคิดถึง เอามิเนะไปก่อนนะคะ เดี๋ยวถ้ากู้ไฟล์ไม่ได้จริงๆก็ปั่นใหม่ให้ค่ะ ฮือออออออออ


ทุบตีมิเนะได้เลยนะคะ นางร้ายมากกกก คือรู้ว่าน้องเสียใจก็ทำ มิเนะเรื่องนี้จะกดดันน้องเสือ อารมณ์เหมือนพวก SM อ่ะคะ แต่น้องเสือของเราก็มีฮาเร็นะ นี่โผล่มาแค่ไม่กี่คน ต้องรอบอสมา รับรองมิเนะได้คลั่ง หึๆๆๆ


อากาศช่วงนี้น่านอนมากกกก 5555 แต่นอนไม่ได้นี่สิ ดูแลตัวเองด้วยนะคะ ฝนตกแทบจะทุกวันเลย อย่าให้ป่วยน้าาาาา ขอบคุณที่ติดตามและให้กำลังใจกันมาตลอดเลยนะคะ ทุกคนคือรอยยิ้มและความพยามที่ทำให้ไม่ท้อแท้ ขอบคุณมากๆๆจริงคะ ^_^


ราตรีสวัสดิ์...ฝันดีนะคะ ^_^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,748 ความคิดเห็น

  1. #5714 Fefieeiei (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 15:09
    จะอ่านกี่รอบก็เคืองอาโฮ่เสมอ แต่ใดใดใดคืออยากรู้ว่าเรื่องในอดีตมันเป็นยังไง
    #5,714
    0
  2. #5660 Shipnielong (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 12:17
    ออหอออออออ โกดมากกกกก ฉันโกดมากกกก อย่ามาพาลใส่น้องนะยะ!!! ไม่รักมาต้องมาทำร้ายจิตใจกันได้ไหมหาาาาา
    #5,660
    0
  3. #5285 Aom (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 11:20
    ไรต์มาต่อเรื่องนี้เหอะนะ....อ่านมาสี่รอบแล้วรอแต่ฟิคนี้...เค้ายังรอๆๆๆๆกลับมาอ่านเค้าอยากให้ไรต์มาต่อฟิคนี้อ่าาาาาาา...จะผ่านไปแค่ไหนก็รอ....ช่วยมาต่อเถอะนะไรต์..ขอร้องล่ะค่ะ.....เค้าอยากเห็นงี่เง่ามิเนะมันคลั่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงง....และก็รอไรต์ด้วยอ่ะ....จะตายอยู่ล้าวววววววว..มาต่อเถอะน้าาาา.อย่าทิ้งกันไปแบบนี้...แง่ๆๆๆๆๆๆ
    #5,285
    0
  4. #4462 lolicon (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:24
    มารอบ2เเย้วว มาต่อหน่อยไรตื อยากอ่านใจจิขาดรอนๆ เอ้อะ555
    #4,462
    0
  5. #4452 ... (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:44
    เรื่องนี้ออกเเนวซาดิสๆป่ะ อร้ายยยย >///< ปราบปลื้มมม

    คือเราเเสวงหามานานเเสนนาน รีบๆมาต่อน้ะะะ

    # ไรต์ไฟท์ติ้งๆๆๆๆ //โบกธงรัวๆ
    #4,452
    0
  6. #4450 Lolicon (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 16:32
    ไรต์อยากอ่านเรื่องนี้ต่อเเล้วอ่าาาา รีบมาต่อเถอะน๋าาาาาาาาาาาาาา พรีสๆๆๆๆ
    #4,450
    0
  7. #4404 ZANDRO (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 22:13
    ตุงเองงง มาต่อเถอะคิดถึงคู่นี้หนักมาก
    #4,404
    0
  8. #4398 lolicon (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 20:19
    ไรต์จ๋าาา ช่วยมาต่อเรื่องนี้ที คือบับตอนเเรกมาก้สื่อเเววมาม่าล่ะ เเต่ลุ้นอ่ะ มาต่อเถอะะะะะ//ดิ้นๆๆๆๆๆ
    #4,398
    0
  9. #4273 Luciferเฟ่อร์ (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 07:35
    รอฉันรอเธออยู่ //โกนหนวดรอ
    #4,273
    0
  10. #4048 Shin Night (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 20:58
    อยากดูตอนอาโฮคลั่งจังเลย!!!
    #4,048
    0
  11. #4040 Anny (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 03:43
    ดีมากเลยค่ะ!! เอาเยอะๆ ให้มิเนะคลั่งตายไปเลย หุหุหุ

    ปล. เราเคะจินตนาการคากามิเวอร์ช้่นนี้เหมือนกันนะ อึ๋ย!คิดแล้วฟิน!!(+U+)
    #4,040
    0
  12. #4034 Aetanirandon (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 11:29
    กรี๊ดดดดดดดดดด อยากฆ่าอาโฮ่มิเนะ
    อยากให้นายน้อยออกโรง
    เค้าชอบนายน้อยอ่ะน๊าาาาาาา
    #4,034
    0
  13. #4033 Pymcliffe (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 03:03
    ทำไมทุกคนว่ามิเนะ ถึงจะโง่แต่เป็นคนจริงใจรักใครรักจริงนะ เค้าว่าคากามิต้องทำอะไรแน่ๆ ไม่งั้นอาโอมิเนะไม่เป็นแบบนี้แน่ๆ ดูก็รู้ว่าเมื่อก่อนเคยแคร์เคยรักกันขนาดไหน ที่เป็นขนาดนี้เพราะเรื่องที่ไทจังทำมันคงหนักหนาจริงๆ

    ทำไมเชียร์มิเนะอะ สงสารไดกิมาก เรื่องนี้ทำไมมืดอาภัพจัง สู้ๆน้าา มาหาพี่แทนก็ได้ทิ้งไปเลยคากามิอะ หลายใจไปแล้วว
    #4,033
    0
  14. #4032 gemello (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 23:00
    อยากจะเปลี่ยนเรื่องนี้เป็น ไทกะกับฮาเร็มที่ตัดอาโอมิเนะไป555
    ไรเตอร์สู้ๆนะคะ
    #4,032
    0
  15. #4031 gemello (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 23:00
    อยากจะเปลี่ยนเรื่องนี้เป็น ไทกะกับฮาเร็มที่ตัดอาโอมิเนะไป555
    ไรเตอร์สู้ๆนะคะ
    #4,031
    0
  16. #4030 .:: Hibari★Shinn ::. (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 21:10
    โอ้ววว คืออยากรู้เบื้องลึกเบื้องหลังมาก คู่นี้มันเกิดอะไรกัรขึ้นเน้อ แล้วคู่เขียวเหยี่ยวอีก
    มาต่อเร็วๆนะคะ แล้วอย่าลืมกุหลาบของหนุ่มแวมไพร์นะคะ
    #4,030
    0
  17. #4027 sanglert (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 12:46
    อย่าลืมnc ของหนูน่ะค่ะ
    kacharporn03022546@gmail.com
    #4,027
    0
  18. #4026 thanatsorn (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 12:20
    อ้างทาคาโอะอ่ะ ความจริงทาคาโอะนั่นแหละผิดยังจะต้องการอะไรอีกล่ะ เฮอั
    #4,026
    0
  19. #4025 คิมดงจุน (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 11:15
    โคตรเบื่ออาโฮ่ ไทกะไปรักกับฮาเร็มดีกว่าหุหุหุหุ
    #4,025
    0
  20. #4024 หงษ์ปีกราตรี (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 09:45
    อาโอมิเนะใจร้ายมาก
    เกิดเรื่องอะไรขึ้นในอดีตกันแน่
    #4,024
    0
  21. #4023 HOMzaXXX (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 09:03
    ชอบอะแปลกดีเป็นเรื่องที่พระเอกไม่มีใครต้องการ
    555555555555555555555
    อย่างน้อยน้องก็มีฮาเร็มเป็นของตัวเองเน๊าะ
    #4,023
    0
  22. #4022 Nut (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 08:39
    ชั้น...จะ!......ฆ่า!!..............อาโฮ่มิเนะ!!!!!!!!
    #4,022
    0
  23. #4021 senshi art (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 07:24
    หุหุ บอสที่ว่านี่......น้องครกหรือว่าอาคาชิคุงเอ่ย?
    อาโฮ่นี่ใจโหดเ-้ยมเกรียมดำจริงๆ เกลียดนางนิดๆอ่ะ
    #4,021
    0
  24. #4020 ammykjd (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 06:47
    ใจร้ายอ่ะแกรรรร ฮือออออ
    #4,020
    0
  25. #4019 Luciferเฟ่อร์ (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 06:28
    อาโฮ่ฮฮฮ ทำไมใจร้ายงี้ น้องเสือไม่ผิด แกแหละผิด เจ้าดำกิ ไม่ยอมอยู่เป็นเพื่อนน้องเสือเอง
    #4,019
    0