fic KNB : kuroko no basuke Yaoi allkaga,aokaga,akakuro,other

ตอนที่ 60 : Long Fic : Allkaga...Bloody Rose...บทที่ 12 ตรากุหลาบ...บทสรุป 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,745
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    16 ก.ค. 59


12

ตรากุหลาบ...บทสรุป



แสงสีเขียวสว่างวาบในห้องนอนที่มืดสนิท ก่อนจะปรากฏร่างสูงผมสีเขียว...ในอ้อมแขนนั้นมีกุหลาบงามที่เปื้อนเลือด มิโดริมะวางคากามิลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา ราวกับกลัวว่าจะทำให้ร่างกายนี้ต้องช้ำไปมากกว่านี้ มือแกร่งไล้ตามโครงหน้าที่เย็นชืด

ไร้รอยยิ้ม...ไร้ดวงตาเปล่งประกาย...ไร้เสียงโวยวายหาของกิน

คิดไม่ออกเลยจริงๆว่าหากชีวิตพวกเขาขาดคนๆนี้ไป...จะเป็นยังไง

“รีบๆตื่นมาสักทีสิ...” เอ่ยแผ่วเบา มือกดเบาๆลงที่ตำแหน่งหัวใจ โน้มใบหน้าลงไปใกล้ ก่อนจะจุมพิตเรียวปากเย็นชืดเชื่องช้า... พึมพำเสียงแผ่ว

“ผูกลมหายใจ...” แสงสีเขียวสว่างวาบขึ้นจนแสบตา มิโดริมะค่อยๆผละออกมาช้าๆ เวทผูกลมหายใจเป็นสิ่งเฉพาะที่สืบทอดมาในตระกูลของเขา...เช่นเดียวกับที่เพลิงสีดำของตระกูลอาคาชิ และความสามารถพิเศษอื่นๆของแวมไพร์เลือดแท้ระดับราชา

จะใช้ผูกลมหายใจของคนในตระกูลไว้กับคู่ชีวิต...ตราบใดที่อีกฝ่ายยังหายใจ...อีกฝ่ายก็จะ...หายใจ

มิโดริมะกัดนิ้วตัวเองวาดตราสัญลักษณ์ของตนบนหลังมือคากามิเพื่อกระตุ้นการทำงานของเวท แสงสีเขียวค่อยๆหมุนรอบๆตัวทั้งคู่เรื่อยๆ โดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงแม้แต่น้อย

“อ่ะ...อือ...” เสียงแผ่วเบาและดวงตาสีสวยที่ปรือขึ้นมานั้นทำให้ร่างสูงยกยิ้ม มือแกร่งสอดรองที่ท้ายทอยค่อยๆยกศีรษะซึ่งปกคลุมด้วยกลุ่มผมสีแดงขึ้นมา

“มิ...อืออออ” ไม่ทันได้พูดอะไรรสจูบปะปนด้วยโลหิตก็ถูกประทับลงบนริมฝีปาก ร่างสูงกอดคนในอ้อมแขนแน่น...

จะช่วยให้คากามิฟื้นได้...ต้องผูกสัมพันธ์คู่ชีวิตเท่านั้น...

“ดื่มเลือดฉัน...เท่าที่นายต้องการ...ไทกะ” กระซิบข้างหูอย่างอ่อนโยน “ฉันเป็น...ของนาย”

เลือดของแวมไพร์ที่มีพลังในการรักษา...

แม้ตอนนี้กุหลาบงามในอ้อมแขนจะอ่อนแรง แต่เขามั่นใจว่า...เจ้าจอมซนคนเดิมจะกลับมา

รสจูบที่เริ่มหนักหน่วงและร่างของคากามิที่เอนลงบนเตียง ดวงตาคู่สวยปรือปรอยฉ่ำน้ำ ยั่วยวนและออดอ้อนไปในที

“ชิน...”

“ฉันกระตุ้นลมหายใจของนาย...ผูกลมหายใจของฉัน นายจะไม่เป็นอะไร...ตราบเท่าที่ฉัน...ยังหายใจ”

“อือ...”

“เป็นของฉันนะไทกะ...”

ถึงจะเป็นการช่วยคากามิ แต่เขาก็อยากได้...ความสมัครใจ

“อ่ะ...อือ...” คากามิกระพริบตา สติยังไม่เข้าที่เข้าทางแต่มือเรียวอ่อนแรงก็กุมชายเสื้อมิโดริมะแน่น คนๆนี้อ่อนโยนกับเขาเสมอ...มิโดริมะคืออ้อมแขนที่อบอุ่นที่สามารถทิ้งตัวลงได้อย่างสบายใจ

“หึๆ...นายน่ะ...น่ารักเสมอเลย” จมูกโด่งไล้แก้มหอมอย่างหมั่นเขี้ยวนิดๆ ก่อนจะกดจูบลงบนเรียวปากซีดแรงๆอย่างอดไม่ได้ ส่งโลหิตอันหวานหอมให้กุหลาบงามใต้ร่างดูดชิมเรื่อยๆ...

 

NC

 

“แฮ่กๆๆ” เสียงหอบหายใจของร่างสูงดังแผ่ว ร่างกายเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยรอยเล็บ โดยเฉพาะแผ่นหลังกว้าง ดวงตาสีเขียวเข้มที่ไร้แว่นตาเหมือนทุกทีนั้นฉายประกายอบอุ่น มือแกร่งลูบเส้นผมสีแดงชื้นเหงื่อของคนที่หลับไปเพราะความอ่อนเพลีย เสียงลมหายใจเป็นจังหวะเข้าออกสม่ำเสมอทำให้รู้สึกสบายใจ ตอนนี้คากามิรอดพ้นขีดอันตรายโดยสมบูรณ์แล้ว... แต่ที่น่าแปลกใจคือ...ร่างกายของคากามิมีการเปลี่ยนแปลง มีกลิ่นหอมมากขึ้น...หมอจนอดไม่ได้ที่จะสัมผัสครั้งแล้วครั้งเล่า และดูเหมือนพลังของหมอนี่จะมากขึ้นกว่าแต่ก่อนด้วย...

ชินทาโร่...ไทกะเป็นยังบ้างครับ? เสียงของอาคาชิที่ดังขึ้นในหัวทำให้ร่างสูงถอนหายใจคว้าแว่นตามาสวม

ปลอดภัยแล้ว...ทางนายล่ะ เสียงการต่อสู้ที่ลอดผ่านเข้ามานั้นทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายคงไม่ยั้งมือ

อีกสักพักก็น่าจะเรียบร้อยครับ...หึ

หัวเราะน่าขนลุกนะ

หึๆ...ก็กล้าทำให้คนสำคัญของพวกผมเป็นอันตรายนี่ครับ กำลังคิดเลยว่าจะฆ่าด้วยวิธีไหนดีให้ทรมานที่สุด ว่าแต่...ไทกะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไหมครับ...

ทำไม? มิโดริมะหรี่ตา

สำหรับผม เท็ตสึยะ ไดกิ เรียวตะ ที่ผูกพันธสัญญาคู่ชีวิตไปแล้วมีตราดอกกุหลาบสีดำปรากฏที่ต้นคอน่ะครับ...แถมยังใช้พลังได้คล่องมือมากด้วย มิโดริมะลูบต้นคอของตัวเองทันทีรู้สึกถึงความอบอุ่นแปลกๆ

อืม...ฉันก็เหมือนกัน พ่อเฮียวเซย์ว่าไงล่ะ?

 ยังไม่ได้บอกครับ...แต่ท่านพ่อของผมก็มีสัญลักษณ์นี้

อือ...

ผมติดต่อมาแค่นี้...ฝากชินทาโร่ดูแลไทกะด้วยนะครับ

อือ...รีบกลับมาล่ะ เดี๋ยวตื่นมาคงร้องหาของกินกับพวกนาย

หึๆ...นั่นสิครับ

มิโดริมะส่ายหน้า บางทีเขาน่าจะไปที่เกิดเหตุด้วย...ห้ามปรามไม่ให้เจ้าพวกนั้นทำอะไรเกินไปนัก เพราะฟังจากน้ำเสียงพวกอาคาชิไม่น่าจะปล่อยให้ซานาดะ เจิ้ง ตายสบายเท่าไหร่นัก แต่คิดอีกที...อยู่รอเจ้าตัวป่วนนี่ฟื้นขึ้นมาดีกว่า

“รีบๆตื่นสักทีสิ...กุหลาบแดง”

ฉันคิดถึงเสียงโวยวายอันแสนสดใสของนายจะแย่แล้ว...

 

....................50%...................



“ไม่ได้ห้ามฆ่าให้ตายหรอกเหรอ?” เสียงทุ้มของมิโดริมะดังขึ้นขณะที่ก้าวเข้ามาในสมรภูมิซึ่งมีไฟสีดำกำลังลุกไหม้ไม่หยุด เปลวเพลิงนั้นล้อมกรอบร่างแวมไพร์คนหนึ่งที่ถูกตรึงด้วยเคียวด้ามยาวและดาบงาม ไหนจะสายลมที่โหมกระหน่ำเปลวไฟให้ทวีความรุนแรงมากขึ้น

“ไม่นี่ครับ...” อาคาชิยักไหล่

“ไทกะล่ะครับ?”

“คากามิเป็นยังไงบ้างว่ะ?”

“ลมหายใจกลับคืนมาสู่สภาวะปกติแล้ว...” ยกยิ้มนิดๆ “เมื่อกี้ก็ตื่นมาร้องหาของกินแล้วหลับต่อไปแล้วล่ะ” หนุ่มๆที่เหลือพยักหน้า บรรยากาศที่เคยตึงเครียดนั้นเปลี่ยนไปทันที

แค่ได้ยินว่าเจ้าจอมตะกละนั่นร้องหาของกินก็รู้สึกสบายใจขนาดนี้แล้ว...

เพราะนั่นแสดงว่ากุหลาบงามคนเดิม...กลับมาแล้ว...

“แล้ว...”

“พอดีอาคาชิคุงจะเผาๆให้ตายๆไปซะน่ะครับ” คุโรโกะบอก “แต่ไหนๆก็ไหนๆ ผมว่าเผาให้ตายทีเดียวมันไม่ค่อยสะใจเท่าไหร่” ยกยิ้มเหี้ยมเกรียมอย่างไม่ค่อยเห็นบ่อยนัก

“พวกผมเลยให้โดนไอร้อนจากเปลวเพลิงอนธกาลไปเรื่อยๆน่ะฮะ” คิเสะว่า ตาคมฉายประกายเย็นเยียบ

ให้ตายก็ไม่ได้...อยู่ก็ลำบาก

ชีวิตที่ดับสูญไป...ลมหายใจที่ดับสิ้นเพราะความเห็นแก่ตัว และความต้องการอย่างบ้าคลั่งไม่รู้จบของผู้ชายคนนี้...

สมควรได้รับการชดใช้

“ฉันอ่ะ...อยาก...หักคอ...แต่อาคาจิน...กับทุกคนห้ามอ่า...คิดถึง...คากาจิน...”

“อือ...เดี๋ยวเสร็จตรงนี้แล้วไปกินข้าวเป็นเพื่อนหมอนั่นล่ะกัน”

“อื้อๆๆ” มุราซากิบาระพยักหน้าหงึกหงัก

อยากให้เสร็จๆไปสักที เขาอยากกอดคนตัวหอมจะแย่แล้วนะ

“งั้น...ตัดสินเลยดีไหมล่ะ?” อาโอมิเนะที่ใช้ดาบพาดคอเจิ้งอยู่เลิกคิ้ว ดาบของเขามีความพิเศษ...เพราะมันหลอมมาจากเปลวเพลิงสีดำเช่นเดียวกับที่สืบทอดมาในราชวงศ์ “จะได้ไปถามเรื่องไอ้นี่นี่ด้วย” ชี้ไปที่ตราดอกกุหลาบสีดำสนิทบนต้นคอ ที่ท่านราชาเพียงบอกแค่ว่าไว้เสร็จเรื่องราวค่อยอธิบายให้ฟัง

“ซานาดะ เจิ้ง ในนามของผู้สืบสายเลือดราชาแวมไพร์ อาคาชิ เซย์จูโร่ ขอใช้อำนาจนี้ตัดสินโทษของเจ้า...ประหาร” หยดโลหิตของอาคาชิหล่นลงสู่เปลวเพลิงสีดำ เช่นเดียวกับนอื่นๆที่ทำเช่นเดียวกัน เอ่ยคำว่าประหารออกมาพร้อมปล่อยเลือดให้ไหลลงสู่เปลวเพลิง

นี่คือการตัดสินโทษของโดยแวมไพร์เลือดแท้ระดับราชาแก่ผู้มีความผิดสูงสุด เมื่อเลือดของพวกเขาทั้งหกคนหลอมรวมกัน เปลวเพลิงสีดำก็ทวีความรุนแรงมากขึ้น โหมกระหน่ำจนเจิ้งได่แต่ร้องด้วยความทรมาน

เขาเห็นชิรายูกิส่งยิ้มมาให้อย่างอ่อนโยน

ไม่ๆๆ!! ไม่อยากตาย!! เขาต้องได้ครอบครองเฮียวเซย์!! ต้องได้เป็นเจ้าของกุหลาบแดง!! และไม่สมควรที่จะมาแพ้อย่างน่าอายต่อเด็กรุ่นลูกพวกนี้ ไม่ๆๆๆ!!!

“เจิ้ง...ขอให้อโหสิกันเถอะนะเฮียวเซย์” พึมพำเบาๆ ยื่นมือไปด้านหน้าปล่อยกลีบกุหลาบแดงปลิวว่อนไปทั่ว พร้อมกับที่เปลวเพลิงสีดำมอดดำลงและปราศจากร่างของซานาดะ เจิ้ง...

มอดไหม้ ดับสลาย...

“หลับให้สบาย...เจิ้ง” ท่านราชามองความว่างเปล่าเบื้องหน้าและหลับตาลงช้าๆ เอื้อมกอดกุหลาบแดงที่สะอื้นไห้มาในอ้อมแขน

ถึงอย่างไรก็เคยเป็นเพื่อนกันมา...

จะไม่ให้เสียใจก็ไม่ใช่... ต่อให้ทำเรื่องเลวร้ายเพียงใด...เจิ้งก็เป็นสหายของเขาคนหนึ่ง...

สายลมแผ่นพลิ้วอย่างช้าๆ กลีบกุหลาบปลิวว่อนไปทั่วบริเวณ หิมะโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย ย้อมสีเลือดและสภาพจากการต่อสู้เป็นสีขาวโพลน...

 

“อืออออ” เสียงสะลึมสะลือของคนบนเตียงดังอืออาในลำคอ บิดตัวเล็กน้อย อยากจะคว้าผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงและนอนต่ออย่างขี้เกียจ แต่ว่า...เขารู้สึกเหมือนตัวเองนอนมามากแล้ว ดวงตาสีแดงเรียวสวยที่เหมือนจะเข้มและเจิดจ้าขึ้นกว่าแต่ก่อนปรือขึ้นเล็กน้อย สบกับดวงตาหลายคู่ที่จ้องมองมา เจ้าตัวกระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับสภาพสายตา เมื่อลืมตาเต็มที่ก็ต้องร้องเหวอเพราะร่างถูกโถมทับจากคนผมม่วงและคนผมทองเต็มๆ

“คากามิจจิ!

“คากาจิน!!

“มุราซากิ...บาระ คิ...เสะ” คากามิเอ่ยเรียก ก่อนจะดิ้นเล็กน้อย “หายใจ...ไม่ออก”

“พอๆ...พวกนายลุกขึ้นมาเลย” มิโดริมะหิ้วเจ้าสองตัวที่ทำเหมือนเป็นลูกหมาขึ้นมา เอามือแนบหน้าผากคากามิเบาๆ

“ดีขึ้นนะ?”

“อืม...” เอียงหน้าเล็กน้อยก่อนจะแนบแก้มเข้ากับฝ่ามืออุ่น “ขอบคุณ...”

“เฮ้ยๆ...อิจฉานะโว้ยย!!” อาโอมิเนะโวยก่อนจะหอมแก้มคากามิแรงๆ “คิดถึงชะมัดเลยว่ะ!

“ฮื่อ! อาโอมิเนะ!” คากามิร้องอย่างไม่จริงจังนัก

“ดีใจที่เห็นคุณนะครับ” คุโรโกะว่าก่อนจะจุมพิตที่ปลายจมูกรั้นเบาๆให้กุหลาบแดงหน้าขึ้นสี “ผมเป็นห่วงแทบแย่”

“เหมือนที่เท็ตสึยะว่า” อาคาชิโอบร่างคากามิไว้ในอ้อมแขนแน่น สูดกลิ่นหอมจากซอกคอสีน้ำผึ้ง “พวกผมน่ะเป็นห่วงเจียนคลั่ง...”

“ฉันรู้...” ตีหัวสีแดงเบาๆ “ขอบคุณนะ... แล้วท่านพ่อกับแด๊ด...”

“กำลังจัดการเรื่องให้เรียบร้อยอยู่” มิโดริมะดันแว่น “เดี๋ยวก็มา”

“แล้ว...พี่สาวกับชินนุ?”

“กลับไปตระกูลนักล่าแล้วครับ พวกเขาเองก็มีเรื่องภายในให้จัดการ...”

“อ่าอืม...คุณลุง...คนนั้น?” บรรดาหนุ่มๆเงียบไปก่อนอาคาชิจะเอ่ยเรียบๆ

“ซานาดะ เจิ้ง ได้ชดใช้กับสิ่งที่เขาทำไปเรียบร้อยแล้วครับ ไทกะอย่าได้กังวลอะไรเลย...ไม่หิวเหรอครับ?” พอเอ่ยถึงของกินกุหลาบงามในอ้อมแขนก็เริ่มทำตามพราวระยิบระยับ

“หิว!! กิน!! ฉันหิวมาก!!

“อื้อ! หิวเหมือนกันเลยอ่า...คากาจิน...กินด้วยกันนะ...เยอะๆ” มุราซากิบาระอุ้มคากามิออกมาจากอ้อมแขนของอาคาชิ ให้ลูกชายท่านราชาส่ายหน้าอย่างเอือมระอา

“นายก็หิวล่ะสิ” คากามิยีหัวม่วงๆยุ่งๆนั่นอย่างหมั่นไส้

“อือ...มากเลยอ่า...”

“พวกนายล่ะ...ไม่หิวกันเหรอ ไว้มื้อหน้าฉันจะทำอาหารให้นะ”

“พักผ่อนให้หายก่อนนะครับคากามิคุง” คุโรโกะยิ้ม เพราะอย่างนี้ล่ะ ถึงตกหลุมรักครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งอ่อนโยนและเอาใจใส่กันเสมอแบบนี้น่ะ

 

“ง่ำๆๆๆ ง่ำๆๆๆ” แก้มสีน้ำผึ้งพองเข้าพองออกด้วยปริมาณอาหารมากมายที่ยัดเข้าปากอย่างไม่รู้จักหยุด แก้มเลอะก็ถูกหนึ่งในหนุ่มๆเช็ดอกกให้ อาหารหมดก็มีคนเติม มีคนคีบใส่ให้เรียบร้อย ชนิดที่แปรสภาพเป็นฮาเร็มๆเล็กๆให้คนที่เพิ่งก้าวเข้ามาอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าเบาๆ

“ไทกะ...ดีใจที่ตื่นขึ้นมานะ” เฮียวเซย์กอดคอลูกชายพลางโบกมือไล่พวกหนุ่มๆที่เกะกะ “ออกไปนะชิ่วๆ พ่อลูกเขาจะกอดกันด้วยความรักฟุดๆ”

“พ่อเฮียวเซย์...คากามิน่ะเป็นเมียพวกผมนะเฟ้ย!” อาโอมิเนะมือหนึ่งกินข้าว มือหนึ่งเขียหูเอ่ยคำพูดกวนประสาท

“เงียบไปเลยนะเจ้าดำกิ ดำกิ!

นั่นมีเอคโค่อีก

“เฮียวเซย์...” เสียงเอ่ยปรามจากท่านราชาทำให้เฮียวเซย์ยอมปล่อยคากามิก่อนจะดึงเก้าอี้มานั่งข้างลูกชาย ผลักมิโดริมะออกไปไกลๆ

“แด๊ดดีใจจังเลยที่ไทกะของแด๊ดกลับมากินจุแบบนี้” แนบมือกับแก้มลูกชาย

“ผมก็ดีใจที่แด๊ดไม่เป็นไรอะไร...หมดเรื่องแล้วนะแด๊ด อย่าเครียด อย่าโทษตัวเอง เดี๋ยวท่านพ่อก็เป็นห่วงแด๊ดหรอก”

“อือ...ก็รู้ไง ถ้าแด๊ดเครียด เดี๋ยวตาแก่จะเป็นตาแก่กว่าเดิม”

แม้จะโทษตัวเองแต่ซึมเศร้าไม่ได้...เพราะยังมีอีกหลายคนที่ห่วงตัวเรา และเขาเหล่านั้นก็สำคัญมากพอที่ไม่อยากทำให้เสียใจ...

“ตกลงเรื่องเรียบร้อยหมดแล้วเหรอฮะ?” คิเสะเปรยถาม

“อือ...” ท่านราชานั่งลง

“แล้ว...เจ้านี่คืออะไรล่ะครับ?” มิโดริมะชี้ไปที่ตรากุหลาบบนต้นคอ

“หืม? พวกนายมีตรานี่ตั้งแต่เมื่อไหร่?” คากามิเหลือบมอง คล้ายๆเขาเคยเห็น...อืมๆ...

“ใช่บนคอของท่านพ่อ?” ท่านราชายิ้มให้คากามิอย่างอ่อนโยน จนลูกชายกับหลานเบ้ปาก

“หึ!

“อา...ให้ตาแก่เปิดปากนี่เดี๋ยวก็ไม่รู้เรื่องหรอก เดี๋ยวอธิบายเอง” เฮียวเซย์แย่งข้าวในจานอาคาชิมากินอย่างสบายใจก่อนเล่า “ก็เป็นตราสัญลักษณ์ที่กุหลาบแดงจะมอบให้กับคู่ชีวิตอ่า แต่ปกติที่มันไม่ขึ้นเพราะพลังยังไม่ตื่นเต็มที่ แล้วนี่ไทกะก็ตื่นเต็มที่แล้ว พูดง่ายๆตามประสาก็เป็นกุหลาบที่เบ่งบานแล้วอ่ะนะ คู่ชีวิตจะสามารถใช้พลังของกุหลาบแดงได้ตามต้องการ เช่นเดียวกันที่กุหลาบแดงก็สามารถใช้พลังของคู่ชีวิตตนได้ เรื่องปกติ...ตาแก่เองก็มีตรานี้เพราะแด๊ด...อ่า...นั่นล่ะๆ” เล่าไปหน้าก็แดงจัดไป จนตาแก่หัวเราะขำในลำคออย่างเอ็นดู

“ไทกะรู้สึกผิดปกติไหมล่ะครับ?”

“อืมก็รู้สึกตัวเบาขึ้น สบายตัวมากขึ้นด้วย”

“แต่สำหรับผมน่ะฮะ...คากามิจจิหอมน่ากินมากเลย อ๋า! ไม่น่าพูดเลย!!” คิเสะฟุบหน้าลงไปกับโต๊ะบ่นงึมงำๆ ภาพกุหลาบงามที่ดิ้นเร่าอยู่ใต้ร่างบนเตียงครั้งก่อนนั่นแวบเข้ามาไม่หยุด

พลังของเขาดันทำเรื่องอีกแล้ว ยิ่งตอนนี้ใช้พลังได้สะดวกกว่าเดิมเพราะตราของกุหลาบแดง ภาพเหล่านั้นก็ยิ่งแจ่มชัด

“อ๋าา!! บ้าชะมัดเลยอ่ะ!!” คิเสะโอดครวญ โดยมีผองเพื่อนและผู้ใหญ่สองคนหัวเราะอย่างสะใจในความลำบากของเพื่อน

“สมน้ำหน้าจริงๆ” เฮียวเซย์หัวเราะ ยีหัวเหลืองๆด้วยความเอ็นดู “ไปถามพ่อนายสิว่าจะจัดการพลังในหัวตัวเองยังไง...เมื่อก่อนพ่อนายก็เป็นแบบนี้ล่ะ”

“อ๋า...ท่านพ่อไม่ว่างนี่ฮะ! ท่านอาสอนผมไม่ได้เหรอฮะ” ส่งสายตาออดอ้อนให้ท่านราชาที่มองหลานตัวเองอย่าง...ขำๆ

“ให้ลำบากเสียบ้าง”

“อ๋า! ท่านอา!!

“หึๆ...”

“อย่าหัวเราะเลยนะฮะ ทุกคนอ่ะ!! มุราซากิบารัจจิไม่ต้องหัวเราะเยาะผมเลย คอยดูเดี๋ยวคราวตัวเองนะ ผมจะซ้ำเติม!!

“ฉันจะ...ฝึกก่อน...ไม่ให้...ประสาทเสีย...เหมือนคิเสะจิน”

คากามิเลิกคิ้วงงๆ มองคิเสะที่ถูกกลั่นแกล้งอย่างน่าสงสารแต่เขากลับรู้สึกสะใจแปลกๆ ฮะๆ

“พลังของเรียวตะน่ะครับ” อาคาชิอธิบาย “คล้ายๆกับภาพติดตา...”

“ติดตาเรื่องลามกเรอะ!!” คากามิเรียกหมอนจากโซฟาในห้องนั่งเล่นมาตีหัวคิเสะแรงๆ เสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วห้องอาหาร บรรยากาศแห่งความสุขอบอวลไปโดยรอบ เสียงหัวเราะก้องกังวานไม่หยุด

รอยยิ้มที่มุมปากของทุกคนนั้นคือสัญลักษณ์ที่ยืนยันสิ่งเหล่านั้น...

 รักษาช่วงเวลาเช่นนี้เอาไว้...ให้เนิ่นนาน...



ครบแล้ววววว เป็นตอนที่ลากยาวมาอีกตอนหนึ่ง เพราะความไม่ว่างสุดๆของตัวเอง ต้องโค้งขอโทษมากๆเลยนะคะ T_T อ๊ะ NC ส่งให้แล้วน้าาาาาาาา

ป.ล. ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ให้กำลัง และอินกับตัวละครที่เขียน เป็นปลื้มมมม อ่านแล้วอาโฮ่โดนเกลียดไปมากเลย 5555 กำลังใจจากทุกคนทำให้พยามปั่นๆๆ แม้จะมีปัญหาหลายๆอย่างเข้ามา ขอบคุณจริงนะคะ >////<

ป.ล. 2 เหลืออีกอีกสองตอนก็จะจบแล้วนะคะ ส่วนตอนพิเศษต่อตอนหน้าเลยคะ เป็นตอนของท่านพ่อกับแด๊ด แล้วก็มีตอนพิเศษอีกสองตอนค่าาาา ก็จะตั้งหน้าตั้งตาปั่น AOKAGA เวอร์ชั่นอาโฮ่นาตบต่อปายยยยย

ป.ล. 3 ช่วงนี้หน้าฝน รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ^_^

ราตรีสวัสดิ์นะคะ 




>>>>>> มีอีกตอนนะจ้ะ ^_^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,748 ความคิดเห็น

  1. #5713 Thanyarat (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 09:13

    ขอncทั้งหมดเลยน่ะค่ะแฮะๆ

    kbpo658@gmail.com

    #5,713
    0
  2. #5712 Thanyarat (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 09:12

    kbpo658@gmail.com

    #5,712
    0
  3. #5705 Tohkajang (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 22:28
    nichada.24042550@gmail.com
    #5,705
    0
  4. #5566 -octopus- (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 20:31
    แงงงงงง ncหน่อยค่าาาา;-;

    asamikana06@gmail.com
    #5,566
    0
  5. #5479 เกรซ (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 22:53

    ขอ Nc ตอนนี้หน่อยนะคะไรท์ พอดีเคยอ่านมาแล้ว แต่ไรท์ไม่ได้ส่งตอนนี้ให้ นี่คิดถึงเลยมาย้อนอ่านอีกรอบ ไม่รู้ยังจะทันไหมฮ่าๆ แต่อยากอ่านมากๆเลยค่ะ เพราะรู้สึกชอบมิโดริมะที่ไรท์แต่งออกมาได้อ่อนโยนจริงๆ คือขอบคุณนะคะที่แต่งนิยายall kami ออกมาได้ดีแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็น long fic familyหรือ bloody rose คือทำออกมาได้ดีมากๆค่ะ ถ้าสองเรื่องนี้จะแต่งให้ยาวกว่านี้ ละเอียดกว่านี้ พร้อมซื้อหนังสือเลย ภาษาดีมากๆ แล้วแสดงความเป็นตัวตนของแต่ละคนได้ดีมากๆเลยค่ะ ยิ่งกลับไปย้อนดูอนิเมะเพื่อความฟินแล้วนั้น ยิ่งฟินทวีคูณ ทั้งตัวภาคหลักกับlast game ยิ่งทำให้ได้เห็นว่าเวลาทั้งหกคนอยู่กับคากามิมันดีแค่ไหน ชอบที่ไรท์แต่งออกมาได้อรรถรสที่ดีมากๆ มันอบอุ่น มันเป็นครอบครัวคนรักที่แท้จริง ชอบที่เอาความเด่นของตัวละครมาเล่น คุโรโกะเป็นยังไงจืดจางแค่ไหน แต่ก็ขี้แกล้ง อาโอมิเนะกวนตีนแค่ไหน ทะเลาะกับคากามิยังไง หรือหื่นแบบไหน มิโดริมะที่นิ่ง เงียบยิ้มยาก แต่ก็ยิ้มออกมาได้ง่ายๆเมื่อมีเรื่องที่ถูกใจ ใจดีอ่อนโยนและอบอุ่น มุราซากิบาระที่ขี้หงุดหงิด ชอบกินขนมทำตัวเป็นเด็กแค่ไหน อาคาชิที่มีความเป็นผู้นำ น่าเกรงขาม แต่ก็มีแววอ่อนโยน คือชอบทุกอย่างที่ไรท์แต่งเลยค่ะ มันลงตัวทุกๆอย่าง อยากให้แต่ต่อเลยค่ะ เนื้อเรื่องผูกดีมากๆ ส่วนตัวไม่เคยอ่านvampire knight เลยไม่รู้ว่าเนื้อเรื่องเป็นยังไง แต่นิยายเรื่องนี้บรรยายออกมาได้เข้าใจมากๆ แล้วชอบพลังของแต่ละคนมากๆค่ะ มันสร้างสรรค์ ไม่ว่าจะเรื่องสัญลักษณ์ต่างๆอีก เรียกร้องอยากให้มีต่อ คิดถึงมากๆเลยค่ะ all kami คือดี

    ปล. email = urawee.o@gmail.com

    อ้อนวอนขอให้ได้ตอนนี้ด้วยนะคะ ฮือออ เป็นตอนเดียวที่ยังไม่เคยอ่านเลย

    #5,479
    0
  6. #5458 EMPEROR 7 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 01:31

    ขอ nc หน่อยค่าาา

    7912nuttamol@gmail.com งับ ขอบคุณค่าา :)

    #5,458
    0
  7. #5405 bbowwipa-12 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 22:24
    bbowwipa80@gmail.com
    #5,405
    0
  8. #5400 Leng_ney (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 19:06
    คิกถึงไรท์จังเลย จะกลับมาแต่งต่อมั้ยไม่รู้แต่อยากคุยกับไรท์มากเลยค่าา
    #5,400
    0
  9. #5324 Nutsu_drakunee (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 22:01
    IloveyouOanimea@gmail.com
    #5,324
    0
  10. #5213 0895561072 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 21:31
    สนุกกก^^
    ขอncด้วยค้าาาา
    xingming11wan@gmail.com
    อยากอ่านนน>_<
    #5,213
    0
  11. #5204 WctCrwspBMW (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 11:30
    ขอ NC ทุดเรื่องทุกตอนนะคะไรท์ รบกวนด้วยนะคะ ;-;
    obk_nlo@hotmail.com
    #5,204
    0
  12. #5201 seobfon (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 02:21
    ขอ NCทุกตอนหน่อยค่า
    carrot149@gmail.com
    #5,201
    0
  13. #4998 wiwitchayada2 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 09:36
    ไรท์จ้าขอncของชินกับมุคหน่อย
    wiwitchayada@gmail.com
    ขอบคุณน๊าาาาาา
    #4,998
    0
  14. #4971 Jaaja (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 11:03
    ขอnc ด้วยค่ะ ทุกตอนทุกเรื่องเลยก็ได้นะ ><

    ja-daesung@hotmail.co.th



    ขอบคุณล่วงหน้านะคะ
    #4,971
    0
  15. #4954 blackkiller00 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 19:40
    ขอNC หน่อยนะค่าไรท์
    obk_nlo@hotmail.com
    #4,954
    0
  16. #4423 cake290447 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 18:20
    ขอncด่วนๆต้องการเสียเลือด cakechocotes290447@gmail.com
    #4,423
    0
  17. #4414 มาย (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 21:52
    kittichaipangma9@gmail.com

    ขอฉากncด้วยนะ
    #4,414
    0
  18. #4393 เกรซ (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 00:09
    ในที่สุดก้อจะได้อ่านของมิโดริมะแล้วว อยากรู้จะอ่อนโยนขนาดไหน ชอบมากๆเลยค่าา boyfriend_grace27@hotmail.com

    ส่งNC ให้ด้วยนะค้า อยากอ่านมากๆเลย
    #4,393
    0
  19. #4337 night_vampire (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 16:57
    นี่ก็ห่างหายไปนานจนลืม 55 วุ่นเรื่องสอบเข้ากันสอบย่อย ขอnc ด้วยคนนน joker.song00@gmail.com
    #4,337
    0
  20. #4262 Nam'Punch (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 17:34
    ขอด้วยน้าา>< 
    b2uty_punch_wk@hotmail.com
    #4,262
    0
  21. #4168 gemello (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 14:44
    ง๊าววววว~~~ น่ารักอ่าาา ชอบจังเลย ทุกคนน่ารักกกกก
    #4,168
    0
  22. #4120 NaTTy_01 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 18:23
    natthamon10054@gmail.com
    ขอบคุณค่ะ??
    #4,120
    0
  23. #4084 13ivvty (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 15:04
    ขอ nc มิโดคากาด้วยเน้อ...

    yama_135_biw@hotmail.com



    และแล้ว...

    น้องเสือเราก็ดลับมาร้องหาข้าวกินเหมือนเดิม ^^

    จบได้น่ารักมากค่ะ...

    แต่จบก่อนที่"เด็กยักษ์"จะได้กิน"น้องเสือ"ซะแล้วสิ !!!

    #4,084
    0
  24. #4079 .:: Hibari★Shinn ::. (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 16:07
    ไรต์คะมาต่อเร็วๆนะ ดุเหมือนว่าน่าจะใกล้จบเข้าไปทุกทีแล้ว
    ตามค่ะ และที่สำคัญ ขอ NC ด้วยค่าาาาาา

    satoru2kim@gmail.com
    #4,079
    0
  25. #4077 เจเจ (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 00:15
    คิเสะน่าสงสาร?? 55++ รออ่านตอนต่อไปจ้า ><
    #4,077
    0