fic KNB : kuroko no basuke Yaoi allkaga,aokaga,akakuro,other

ตอนที่ 56 : Special 1 year : ご ....あお : อาโอมิเนะ ไดกิ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 103 ครั้ง
    26 พ.ค. 59




5. อาโอมิเนะ ไดกิ X คากามิ ไทกะ


 

“ปล่อยนะ!! บอกให้ปล่อยไงเล่า!!” เสียงโวยวายและเสียงของการต่อสู้ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องและไร้วี่แววว่าจะไม่มีทางหยุดลงอย่างง่ายๆ แต่ผู้คนที่เดินสวนไปมากลับไม่มีใครมีท่าทีสนใจหรือเดือนร้อนแต่อย่างใด เพราะราวกับเป็นเรื่องปกติของบริเวณนี้...

ตลาดค้าทาส

“ไอ้บ้านี่!! เงียบสิโว้ย!!” พ่อค้าทาสคนหนึ่งฟาดแส้ใส่ทาสที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยโซ่หนา แต่ถึงกระนั้นก็มีเรี่ยวแรงดิ้นรน และที่ไม่ชอบใจที่สุด คือดวงตาสีแดงสวยที่จ้องเขม็งนั่น หากไม่ติดว่าเป็นทาสที่ราคาสูงเขาจะฆ่ามันให้ตายคามือเลย!! พยศอยู่ได้!!

“ปล่อย!!

“ไอ้ทาสชั้นต่ำนี่!!

กุบกับ กุบกับ เสียงม้าสามสี่ตัวที่ก้าวผ่าน พร้อมมือแกร่งที่เอื้อมคว้าแส้เส้นยาวก่อนจะถึงตัวทาสหนุ่มซึ่งไม่ยอมหลบแม้แต่น้อย

“พ่อค้าทาสสินะ...” เสียงทุ้มภายใต้ผ้าคลุมสีดำสนิทเอ่ยว่า ก่อนจะโยนอัญมณีบางอย่างใส่มือแล้วคว้าร่างทาสหนุ่มคนนั้นขึ้นบนหลังม้าก่อนจะออกไปจากบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว

ชนชั้นสูง...

แต่ช่างเถอะ! ไอ้เด็กนั่นขายได้ราคาดีกว่าที่คิดเสียอีก ขยับรอยยิ้มอย่างดีอกดีใจพลางมองอัญมณีในมืออย่างโลภๆ

 

ดวงตาสีแดงสวยจ้องเขม็งไปยังผู้ซึ่งซ้อนหลังตัวเอง พลางบังคับม้าไปด้วย แขนแกร่งสีแทนแบบชาวทะเลทราย และเพราะถูกจับให้นั่งเฉียง ทำให้มองเห็น...ดวงตาสีน้ำเงินเข้มคมกล้า

“ชื่ออะไร?” เอ่ยถามเจ้าหนุ่มที่ยังจ้องเขาเขม็งไม่เลิก นึกขำในใจ ตั้งแต่โตมาเพิ่งจะมีนี่ล่ะคนกล้าจ้องเขาแบบไม่กลัวเกรง

“คากามิ...คากามิ ไทกะ”

“เป็นชื่อที่ดี”

เหมาะกับดวงตาที่เปล่งประกายราวดวงอาทิตย์นั่น...

เขาผ่านไปตลาดค้าทาสเพราะทำธุระ...ไม่เคยคิดอภิรมย์กับการซื้อขายทาส แต่เมื่อเห็นดวงตาของเด็กคนนี้...กลับรู้สึกว่า...ปล่อยผ่านไม่ได้ ชาวทะเลทรายทุกคนเคารพพระอาทิตย์เป็นเทพและมิตรสหาย...

และดวงตาสีแดงสวยนี่...งดงามจนไม่อาจละ

“จะพา...ไปไหน ทำอะไร?”

“ไม่รู้สิ ไม่เคยซื้อทาสเสียด้วย” ตอบง่ายๆ อย่างกวนประสาท และไม่ทันที่คากามิจะอ้าปากเถียง มือแกร่งก็ดันใบหน้ามอมแมมให้หันไปมองด้านหน้า ก่อนดวงตาคู่สวยจะเบิกกว้าง...

ปราสาทหินอ่อนสีขาวแสนงาม ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางต้นไม้เขียวชอุ่มอันแสนหายากในท้องทะเลทรายแห่งนี้

“นี่มัน...”

“บ้านฉันเอง ลงมาสิ” ร่างแกร่งตวัดตัวเองลงจากหลังม้า ก่อนจะอุ้มเจ้าคนมอมแมมลงมาด้วย

“บ้าน?...”

“พาหมอนี่ไปอาบน้ำ เสร็จแล้วส่งมาที่ห้องให้ด้วย” เอ่ยสั่งกับคนข้างๆ วางร่างคากามิลง แล้วก็เดินหายไปทันที

“อ่ะ...นี่!” ไม่ทันได้ส่งเสียงตามหลังด้วยซ้ำ

“หืม?...เจ้าหนูนี่เป็นใครกันแน่” ดวงตาผู้ดูแลก้มกวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้าเจ้าตัวมอมแมม

“ทำไม...เอ่อ...ครับ”

“ก็ปกติเจ้าชายเขาไม่ค่อยยื่นมือเข้าช่วยเหลือใครหรอกนะ”

“เจ้าชาย...เจ้าชาย...หา...นั่นอ่ะนะเจ้าชาย!!” คากามิอ้าปากค้าง ทำตาโต...

ใครจะไปคิดละว่าผู้มีพระคุณของเขาเป็นถึงเจ้าชาย!!

 

      “เจ้าชาย...พามาแล้วขอรับ” เสียงของผู้ดูแลปราสาทดังขึ้น พร้อมร่างโปร่งในชุดพื้นเมืองของทะเลทรายถูกผลักเข้ามาในห้องส่วนตัวของเขา เจ้าเด็กมอมแมมเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนบัดนี้ไม่เหลือเค้าโครงเดิม พอล้างหน้าล้างตาแล้วก็...ดูดีกว่าที่คิดเอาไว้เสียอีก

ผิวสีน้ำผึ้งเนียนดูสุขภาพดี ใบหน้าได้รูป เรียวปากสีพีช ดวงตาเรียวสีแดงสวยสดราวดวงอาทิตย์

“อ่ะ...เอ่อ...”

“มานี่สิ” มือแกร่งกวักเรียก เสียงทุ้มออกคำสั่ง คากามิทำหน้าแปลกๆก่อนจะยอมเดินไปหาร่างสูงนั้นอยู่ดี

“นั่ง...” เขามองหาที่นั่ง ปกติหากเป็นทาส...ก็ไม่อาจเทียบกับชนชั้นสูงได้อยู่แล้ว ยิ่งคนตรงหน้าเป็นถึงเชื้อพระวงศ์...

“ให้นั่งตรงไหนอ่า...ครับ?” คิ้วเข้มเลิกขึ้นนิดๆ ดวงตาพราวระยับและเรียวปากแสยะยิ้มขึ้น

“นั่ง...นี่” ทาสหนุ่มอึ้งไปนิดเพราะ...ไอ้ นี่ที่ว่าคือบนตักของคนเป็นเจ้าชายนั่นเอง...

“เอ่อ...”

“อย่าขัดคำสั่งสิว่ะ” ไม่รอให้คากามิตัดสินใจ แขนแกร่งก็จัดการรวบเอวให้ร่างนั้นตกอยู่บนตักตัวเอง ดวงตาคมมองคนตกใจอย่างสบายอารมณ์ กลิ่นหอมอ่อนๆแตะจมูกจนอดไม่ได้ที่เผลอจะสูดดมเข้าไปเต็มปอด

 “นะ...ไม่สิ...เจ้าชาย อืม... เอ่อ...”

“เงียบๆได้ไหม ฉันหนวกหู”

“ห่ะ!” เงยหน้าขึ้นมองเขม็ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีแดงจัดเมื่อสบดวงตาสีน้ำเงินเข้มใกล้ๆ “เอ่อ...ให้ฉัน...เอ่อ...ผม...” ไม่ชินเอาเสียเลยกับคำสุภาพ

“พูดตามที่ถนัดเถอะ ฉันไม่อยากฟังนายอ้ำอึ้ง ขัดหูขัดตามาก” คนเป็นเจ้าชายว่า กวนประสาทที่สุด!

“นาย...จะให้ฉันทำอะไร”

“ไม่รู้” ตอบสั้นๆ “ไม่เคยซื้อทาสด้วย”

คากามิหรี่ตา เขาก็เคยได้ยินมาว่าพวกเศรษฐีหรือชนชั้นสูง จะซื้อทาสไปใช้ในบ้าน เป็นเครื่องระบายอารมณ์ แรงงาน หรืออะไรก็แล้วแต่...

“ทำอะไรเป็นบ้างล่ะนาย”

“ได้หลายอย่าง”

“ฉันมีพร้อมทุกอย่างอยู่แล้ว...” ยักไหล่ง่ายๆ “ขาดแค่...” ตาคมหรี่ลงเล็กน้อย ริมฝีปากหนาแตะบนขมับเบาๆให้คากามิสะดุ้ง

“หึๆ...คนอุ่นเตียง...”

“อุ่นเตียง...” เอียงหน้ามองอย่างไม่เข้าใจ “คือทำให้เตียงนายอุ่นเหรอ? อากาศทะเลทรายกลางคืนหนาวเสียด้วย...แล้วต้องทำยังไงอ่ะ สุมไฟ? เตียงจะไม่ไหม้เอาหรือ” คำถามใสซื่อ ดวงตาใสแป๋ว ทำให้คนเป็นเจ้าชายไปไม่ถูกไประยะหนึ่งก่อนจะหัวเราะ

“ฮะๆๆ โตมาในสังคมพ่อท้าทาสแต่ไม่รู้เรื่องพวกนี้เนี่ยนะ!! หึๆ”

แล้วดวงตาคู่นั้นก็...ไม่ได้โกหกเสียด้วย!!

“นั่นสิ...ทำยังไงดี นั่นเป็นการบ้านให้นายไปคิด ฉันจะให้คนจัดห้องให้ คืนนี้มาเจอฉันที่ห้องนี้...”

“อืม...แล้ว...นายน่ะ” คากามิที่เริ่มรู้สึกสบายกับตักแกร่งและอ้อมแขนอุ่นๆ ปรือตาลงเล็กน้อย สายลมบางเบาพัดผ่านทำให้เขารู้สึกง่วงนอน

“ชื่ออะไร...”

“อาโอมิเนะ ไดกิ หืม?”

ฟรี้ ฟรี้~~

ดวงตาสีน้ำเงินเข้มก้มมองคนในอ้อมแขนที่เหมือนจะหลับไปง่ายๆ ก่อนจะยกยิ้มอย่างเอ็นดูปนเจ้าเล่ห์ รู้สึกคิดไม่ผิดที่ยอมเสียอัญมณีล้ำค่าเพื่อแลกกับตัวเด็กคนนี้

คากามิ ไทกะ เป็นดวงตะวันที่งดงาม...

ร่างสูงช้อนคนในอ้อมแขนขึ้นไปนอนบนเตียงสี่เสาของตน ไล้ปลายนิ้วไปตามเส้นผมนิ่ม “ฉันคาดหวังอยู่นะ”

นอกจากส่องประกายเฉกเช่นดวงตะวันแล้ว...นายจะเหมาะสมหรือไม่กับตำแหน่งกุหลาบแก้วแห่งทะเลทราย... คนหลับพลิกตัวเล็กน้อยเพื่อหาท่านอน นี่เป็นการหลับที่รู้สึกสบาย อบอุ่นและผ่อนคลายที่สุดตั้งแต่โตมา... รอยยิ้มน้อยๆแต้มบนเรียวปาก ราวกับอยู่ในห้วงฝันอันแสนสุข ราวกับมีมนต์สนะกดด้วยชื่อใครบาง 

อาโอมิเนะ ไดกิ

 

“วันนี้มีอะไรล่ะ? แล้วทำไมนายไปมุดเตียงอยู่ตรงนั้น” ร่างที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องกว้างเอ่ยถาม คนที่กำลังเอาผ้าห่มพันตัวเอง และโผล่มาแค่ตา

“ไปฟังใครพูดอะไรมาอีกแล้วล่ะสิ” อาโอมิเนะว่า เดินไปดึงคากามิออกมาก่อนจะล้มตัวทับ

“ฉันไม่สนใจหรอก...แค่ไม่อยากฟังนี่หว่า”

“ก็อย่าไปฟังไงว่ะ” คากามิพยักหน้า เขาอยู่กับอาโอมิเนะมาได้ปีกว่าแล้ว และได้รับการดูแลอย่างดี ในฐานะคนสนิทของเจ้าชาย มีหลายคนที่ไม่ชอบขี้หน้าเขามากๆ เพราะสิทธิต่างๆที่เขาได้ แล้วยิ่งพวกญาติๆอาโอมิเนะก็มักจะเรียกเขาว่า กุหลาบแก้วซึ่งคากามิก็ไม่เคยรู้ความหมายของมันเหมือนกัน

“อยากฟังนิทาน...เล่าต่อสิ” ตั้งแต่วันนั้นที่อาโอมิเนะให้เขาทำหน้าที่คนอุ่นเตียง คากามิก็ไม่เคยรู้ว่าคนอุ่นเตียงเนี่ยมันคืออะไร ในความหมายของเขา คือทำให้เตียงอุ่น? นอนหลับสบาย เขาจึงเลือกที่จะเล่านิทานให้คนเป็นเจ้าชายฟังแทน เพราะตั้งแต่เด็กคากามิก็ได้ฟังนิทานมากมายจากพวกทาสคนอื่นๆ พอบอกอาโอมิเนะแบบนี้ หมอนั่นก็อึ้งและหัวเราะไปพักใหญ่

ร่างแกร่งถอดชุดประจำตำแหน่งออกหมด เหลือเพียงเสื้อคลุมสีขาวบางๆ พลิกตัวมานอนตะแคงเท้าแขนมองคากามิ “นี่ยังไม่มืดเลย...นายจะนอนแล้ว”

นิทานของเขาทำให้คนเป็นเจ้าชายนอนหลับฝันดี...เหมือนเด็กๆเลย

“หึๆ วันนี้ทำอะไรบ้างล่ะ”

“ก็ไปช่วยในครัว ตอนเย็นก็ออกไปดูการปลุกพืชแถวๆโอเอซิส ไปดูคอกสัตว์ด้วย ฉันว่าเราน่าจะขยายการเพาะปลูกนะ เท่าๆที่ฉันคุยมาอีกไม่นานฝนก็คงจะตกแล้ว...” อาโอมิเนะฟังคนข้างๆเล่าไปด้วยรอยยิ้ม

การที่เขาให้คากามิทำเรื่องพวกนี้อาจทำให้คนหลายคนไม่ชอบใจ แต่คนข้างก็ทุกอย่างได้ดี...และพยามทำให้มีอีกมากที่สนับสนุน ด้วยนิสัยและรอยยิ้มของเจ้าตัวแล้วก็มีคนรักมากกว่าคนเกลียดล่ะนะ

“นี่...อาโอมิเนะ”

“หืม?”

“อยากไปดูกุหลาบทะเลทราย เห็นมีคนบอกว่าหลังฝนคราวนี้คงจะออกดอกสวยเลย”

“แถวชายแดนใช่ไหม ไปสิ แล้วทำไมถึงอยกไปล่ะ?”

“ก็...มีแต่คนเรียกฉันแบบนั้น อยากรู้นิดๆ นี่หมายความว่าไงอ่ะ”

“ไม่บอกหรอกว่ะ” นิ้วแกร่งดันหน้าผากเนียนอยากหยอกล้อ

“ขี้งก”

“หึๆ”

กุหลาบทะเลทราย...กุหลาบแก้ว มักจะใช้เรียกแทน หัวใจของคนในราชวงศ์ทะเลทราย...

นั่นหมายถึง...คนข้างๆนี่เป็นของเขา

“บอกหน่อยสิอาโอมิเนะ” ตาสีแดงกระพริบออดอ้อน แต่คนเป็นเจ้าชายที่เห็นจนชินกลับทำเมินเสียเฉย

“หึ...อยากฟังนิทานแล้วว่ะ” เฉไฉเปลี่ยนเรื่อง สูดดมกลิ่นหอมจากแก้มนิ่ม กระซิบเบาๆข้างหู

“กัลบี*...รัวหะ*

“หมายถึงอะไร?” ดวงตาสีแดงมองสบดวงตาสีน้ำเงินที่อยู่ใกล้เพียงคืบ ถ้อยคำที่ไม่เข้าใจความหมาย แต่หัวใจกลับสั่นไหวและอบอุ่น...ยิ่งดวงตาคู่คมมองตรงมาอย่างชวนให้ใจสั่นนั่นอีก เรียวปากจูบบนจมูกนิ่มเบาๆ

“เล่านิทานให้ฉันฟังครบหนึ่งพันราตรีเมื่อไหร่...จะบอกความหมายแล้วกัน...” อ้อมแขนแกร่งกระชับแน่น ดึงร่างหอมให้ทับบนตัวเอง แล้วปิดเปลือกตาลง

“แน่นะโว้ยยย”

“อืม...สัญญาน่า” คากามิยิ้มกว้าง ก่อนจะเริ่มเล่านิทานอย่างที่ทำมาทุกคืน...

เอาน่าพันราตรีเอง...

เพราะไม่ว่าจะอีกกี่ราตรีต่อจากนี้...พวกเขาก็ยังคง...อยู่ด้วยกันอย่างนี้...

 

 

 

กัลบี* เป็นภาษาอารบิค ชนเผ่าทะเลทรายบางชนเผ่ามักจะใช้ภาษานี้ หมายถึง “หัวใจของฉัน”

รัวหะ* เป็นภาษาอารบิค เช่นเดียวกัน หมายถึง “วิญญาณของฉัน”

เพราะงั้นสองคำนี้เลยรวมๆกันว่า “เธอคือหัวใจและจิตวิญญาณของฉัน”



ตอนให้เพื่อนช่วยตรวจคำผิด...นางบอกว่าที่จริงแนวนี้มันต้องโหดๆ SM ไม่ใช่หรือ ทำไมมุ้งมิ้งได้ขนาดนี้ล่ะ 55555


>>>>> มีอีกตอนน้าาาาาา ^_^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 103 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,748 ความคิดเห็น

  1. #5525 Tenpointe (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 01:59

    ละมุนละเกินค่ะแม่ค่าาาา จิงๆคาดหวังว่าอาโอมะเนะจะต้องแบบมีเจ้บตัวกันบางอะไรแบบนี้55555555555555

    #5,525
    0
  2. #5303 PAlINAP (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 14:28
    ไม่เคยต้านทานคู่นี้ได้จริงๆ โอ้ยยยยย ละลาย ฟิน ละมุนนนนน
    #5,303
    0
  3. #4494 Fahsai_Kon (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 19:36
    โง้ยยยยยยยย หวานมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งมากกกกกกก // จิกหมอนขาดกระจุย
    #4,494
    0
  4. #3843 .:: Hibari★Shinn ::. (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 19:31
    มุ้งมิ้งมากกกกก ตอนแรกคิดว่าโฮ่จะดิบเถื่อนลามกไรงี้ แต่...ตรงกันข้ามกับที่คิดเลยย หวานนนน หวานมาก
    ชอบฟ้าไฟมากไปอีกล้านระดับ 555
    #3,843
    0
  5. #3781 Tasanee Buram (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 23:16
    คนอุ่นเตียง คากามินี่ก็ใสซื่อ เข้าขั้นโง่เลยทีเดียว
    #3,781
    0
  6. #3760 คิโดะ คาจิ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 23:31
    โอ้ ไรต์ไม่เคยทำให้ผิดหวังเลยเจ้าค่ะ
    อ่านทีอายุยืนอีกหลายปีเลยทีเดียว อะฮ้า~
    #ฟินนาเล่
    #3,760
    0
  7. #3754 fah (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 17:39
    กริ้ดดดดดดดดฟ้าไฟฟฟฟชอบคู่นี้หนักมากกกกกสู้ๆต่อไปนะคะไรท์
    #3,754
    0
  8. #3752 F9tiss (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 17:19
    โอ๋ยยน่ารักอะ^^ นึกว่าจะsm ซะอีก
    #3,752
    0
  9. #3749 me__paper (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 22:13
    อ้ายยยยยย หวานมากกก ละลาย
    #3,749
    0
  10. #3747 Shin Night (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 21:09
    อาโอเปลี่ยนไป!!แต่ก็ชอบนะฮะ!!
    ไรท์ฮะตรงแถวแรกตอนให้พาคากาจินไปอาบน้ำอะมันมีคำที่สลับกันอยู่นะฮะ
    #3,747
    0
  11. วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 19:04
    มันเป็นอะไรที่มุ้งมิ้งมากอ่ะ
    #3,745
    0
  12. #3744 EXO'PCY (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 18:59
    โอ้ยยยยยตอนแรกก็คิดว่าSM
    ชัวๆเลยแต่พออ่านไปทำไมมัน
    มุ้งมิ้งขนาดนี้ ชอบมากอ่ะ
    #มันดีต่อหัวใจจริงๆ#ฟินมาก
    #3,744
    0
  13. #3740 Taiga-jun (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 16:38
    ชอบบบบบบบ พันหนึ่งราตรีชอบมาก ^^
    #3,740
    0
  14. #3739 HOMzaXXX (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 15:18
    นี่มิเนะจริงป้ะ งื้ออออน่ารักมากก>,,<
    #3,739
    0
  15. #3737 คิมดงจุน (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 12:44
    นี่คืออาโฮ่จริงๆเหรอ! ทำไมดูเท่แบบนี้55555
    #3,737
    0
  16. #3732 gemello (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 10:46
    ตอนนี้อบอุ่นน่ารักมากเลย
    #3,732
    0
  17. #3730 หงษ์ปีกราตรี (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 09:13
    หวานละมุนมาก
    #3,730
    0
  18. #3725 Luciferเฟ่อร์ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 06:48
    ว้ากกกก อาโอมิเน้้้้้้้้้้้้ มีความละมุนนนน มุ้งมิ้งมาก นี่มิโดริมะรึเปล่าาาา ฮือออ ดีต่อใจ
    #3,725
    0
  19. #3723 codep (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 02:26
    เดียวๆๆๆ นายเป็นใครเนี้ย!!! นายต้องหื่นไม่ใช่หรอมิเนะ ความใจดีนี่มันอัลไล 55555
    เอาจริงๆแอบหวังให้เรื่องนี้แนวsmนะคะเนี่ย 5555
    #3,723
    0
  20. #3719 cumira (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 01:37
    O*O อาโอมิเมะ นายมีโมเม้นนี้ด้วยเหรอ
    นี่มันมิโดริมะคนที่สองใช่ม่ะ นายสู้ไม่ได้หรอก กลับไปหื่นซะ!!!!
    #3,719
    0
  21. #3718 preaw231 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 01:37
    มุ้งมิ้งมาก ทั้งๆที่เปิดเรื่องมาน่าจะ sm
    #3,718
    0