fic KNB : kuroko no basuke Yaoi allkaga,aokaga,akakuro,other

ตอนที่ 46 : SP.สุขสันต์วันวาเลนไทน์ ^_^

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,519
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    14 ก.พ. 59

kuroko no basket

Title : SP. >>>>> Happy Valantine Day

Allkaga (All x คากามิ ไทกะ)

               

1.   อาโอมิเนะ ไดกิ

 

“กริ๊งงงงงง กริ๊งงงงง~~” เสียงออดหน้าห้องที่ดังอย่างต่อเนื่องนั้นทำให้คนที่กำลังเตรียมมื้อเช้าอย่างขะมักเขม้นเลิกคิ้วนิดๆ คนที่กระหน่ำกดออดอย่างไร้มารยาทมีคนเดียวเท่านั้น

“กระหน่ำกดอย่างไร้มารยาทแบบนี้... มีอะไรแต่เช้าว่ะงี่เง่ามิเนะ!” ร่างในชุดกันเปื้อนโผล่มาทำตาถมึงถึงเปิดประตูให้คนหน้าด้านยักไหล่สอดตัวเข้าไปในห้อง ตาสีน้ำเงินเข้มมองพ่อครัวเอกอย่าขำๆ ยักคิ้วกวนประสาทแล้วไปนั่งที่โซฟาราวกับเป็นเจ้าของห้อง คว้ารีโมททีวีไปกดรายการไมจังสบายอารมณ์

“มาทำไมเนี่ยอาโอมิเนะ”

“มากินข้าวฝีมือแกน่ะสิ...เออ...กินเสร็จไปเล่นบาสฯ กัน”

“หืม...ได้นะ...เออว่าแต่ทำไมนายมาเช้าล่ะ ปกติมีนัดกันวันอาทิตย์ไม่ใช่เหรอ?”

“ก็วันนี้มันพิเศษ...เออ...ไก่เทอริยากิของฉันล่ะ ที่นายสัญญาไว้คราวที่แล้ว?”

“ทวงเนอะ! มาไม่บอกแล้วยังมีหน้ามาทวงอีก!

“หึๆ...ยังไงๆ นายก็ทำอยู่ดีเพราะฉันได้กลิ่น” คากามิหน้าแดง ก่อนจะถลึงตาใส่อาโอมิเนะ แล้วเดินไปยกอาหารมื้อเช้ามาวาง

“ใครมันชอบมาไม่บอกไม่กล่าว แล้วเรียกร้องหาแต่ของกินล่ะหา!!

แต่เขาก็เคยชินนะที่หมอนี่ทำแบบนี้...เพราะเจ้าเอสตัวดำของโทโอจะเอาแต่ใจกับเขามากๆ

“รีบๆกินแล้วไป 1 on 1 กันดีกว่า” สองคนบ้าบาสฯ ใช้เวลาไม่นานก็จัดการข้าวเช้าเสร็จ ก่อนจะพาทั้งคู่ไปวาดลวดลายบนสนาม การแข่งที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ยังสะกดสายตาผู้พบเห็นได้เสมอ...

พื้นที่ที่ราวกับเป็นโลกของคนสองคน

“อีกรอบ...อาโอมิเนะ!” เอสจากเซย์รินที่เป็นฝ่ายแพ้เสมอเอ่ยท้าอีกรอบ

“พอแล้วน่า! ไอ้บ้า!” มือแกร่งสีแทนยื่นมาขยี้หัวสีแดงชื้นเหงื่อ

“แพ้แล้วก็คือแพ้น่า! เหนื่อยจะตายแล้วแกน่ะ!

“แต่ว่า...”

“ถ้าไม่ดื้อจะให้เจ้านี่” อาโอมิเนะยื่น เจ้านี่ ที่ว่ามาตรงหน้าคากามิ มันคือ...

รองเท้าบาสฯ สีน้ำเงินสลับดำยี่ห้อและไซส์เท้าเดียวกับที่เขาใช้แป๊ะ

“คือ...”

“อย่าเซ่อสิว่ะ...ให้ๆก็ใส่ๆไปเถอะน่า!!

“มาให้กันทำไมว่ะ? มันน่าสงสัยนี่หว่า!” คากามิเลิกคิ้ว

“วันนี้...เป็นวันพิเศษ นายก็รับๆไว้สักทีสิว่ะ!” คากามิกลอกตา

เออเนอะ...มันให้ของขวัญเขายังทำบังคับเขาอีก...สมเป็นอาโอมิเนะผู้เอาแต่ใจตัวเองจริงๆ

“ขอบใจแล้วกันนะเจ้างี่เง่ามิเนะ”

“เงียบเถอะน่าบากะกามิ!” แก้มสีแทนขึ้นสีอ่อนๆ ให้คากามิหัวเราะ ก่อนจะรับรองเท้าคู่ใหม่มาใส่เพื่อไม่ให้เจ้าของเสียใจ มันพอดีเท้าอย่างน่ามหัศจรรย์ เขากับเจ้ามิเนะมีไซส์เท้าเท่ากันแป๊ะๆ ส่วนสูงก็ห่างกันแค่ไม่มีเซ็นต์ เวลาหมอนี่มาพักห้องเขาก็เอาเสื้อผ้าเขาใส่ได้อย่างไม่ลำบากลำบนเท่าไหร่นัก

“สวยแฮะ...รสนิยมดีเหมือนกันนะนาย”

“นี่มันแน่นอนอยู่แล้วว่ะ” อาโอมิเนะยักไหล่ ก่อนจะย่อตัวลงผูกเชือกรองเท้าให้คากามิ

“ไม่ระวังเลยนะนายน่ะ...ถ้าเหยียบเชือกรองเท้าล้มไปจะเป็นยังไง” ดวงตาเรียวสีแดงสวยนั้นฉายแววประกาย แก้มสีน้ำผึ้งขึ้นสีแดงจัดกับกริยาเหล่านั้น

อาโอมิเนะ...ดูดี

“เอาล่ะ...เรียบร้อย...อะไร? มองฉันอย่างนั้นทำไม?” คิ้วเข้มเลิกขึ้นเมื่อเห็นกริยาน่ารักๆของเจ้าเสือสีแดงแห่งเซย์ริน

“หึๆ...อย่าบอกนะว่าหลงเสน่ห์ฉัน?”

“ไอ้บ้า!!” พอกระเซ้าไปเจ้าคนขี้เขินก็พาลโมโหใส่เขาอีก

“หึๆ...ไม่เขินก็ไม่เขิน ไปกินข้าวเถอะว่ะ...ฉันหิวชะมัดเลย พอออกแรงแบบนี้”

“นี่...อาโอมิเนะ” เสียงนุ่มเอ่ยขึ้น เอียงหน้าเล็กน้อย

“ให้รองเท้า...ทำไมเหรอ?”

“วันนี้เป็นวัน...พิเศษ”

“หืม?” คากามิทำสีหน้าฉงน

วันนี้...มัน... 14 กุมภาพันธ์

14...วันวาเลนไทน์

“อ๋ออออออ” ลากเสียงยาวก่อนจะหัวเราะ ใบหน้านั้นแดงจัดกว่าเดิมก่อนจะเอ่ย

“งั้นวันนี้ทำช็อคโกแลตกินกันเถอะเนอะ”

“อืม...” อาโอมิเนะรับ ไม่หันหน้ากลับมาเพราะตอนนี้...ผิวแก้มเขากำลังแดงจัด...

“คากามิ...”

“อะไร?”

“จะรอของตอบแทนนะ”

“หืม?”

14 เดือนหน้า”

วันไวท์เดย์...

“ฮะๆ ได้ๆ ไม่มีปัญหา”

 “เลิกหัวเราะได้แล้วน่าบากะ!!

“หึๆ...” เสียงสองหนุ่มคู่กัดดังไปตลอดทาง พวกเขาสองคนเป็นแบบนี้เสมอ...ไม่มีวันไหนไม่ทะเลาะกัน

แต่...ก็ผูกพันกันมากกว่าใครๆ...

แสงสีแดงและแสงสีน้ำเงิน...

 

 

 

2.   อาคาชิ เซย์จูโร่

 

 

“ที่ผมสั่งไว้เรียบร้อยแล้วใช่ไหม?” เสียงทุ้มกรอลงไปในโทรศัพท์เครื่องหรูที่ยังไม่วางขาย เมื่อได้คำตอบที่ต้องการเขาก็โยนมันลงโซฟาอย่างไม่ใยดี คว้ากุญแจรถและก้าวลงอย่างเร่งรีบ

มือแกร่งหักพวงมาลัยไปตามเส้นทางที่คุ้นเคย ใช้เวลาไม่นานนักเขาก็มาถึงเป้ามาหมาย เหลือบมองนาฬิกาที่ติดตัวรถอยู่ก็เลิกคิ้วนิดๆ

เวลานี้...เลิกเรียนพอดี เจ้าตัวคงอยู่ที่ชมรม

 เมื่อจอดรถนิ่งสนิทเขาก็เปิดประตูออกไป และแน่นอน...ท่าทางนั้นได้รับสายตาสนใจจากใครต่อใครมากมายทีเดียว ในเมื่อเป็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา บรรยากาศเยือกเย็น ที่สำคัญใส่ชุดต่างโรงเรียนและขับรถคันหรูเหมือนไม่ใช่เด็ก ม.ปลาย แต่ร่างนั้นก็หาได้สนสายตาของใครอาจเพราะความเคยชิน เขาก้าวเท้าไปตามเส้นทางอย่างช้าๆ เสียงเอะอะโวยวายและเสียงตึงตักจากโรงยิมบาสฯ ของชมรมเซย์รินนั่นทำให้ดวงตาคมฉายแววอ่อนลง เรียวปากยกยิ้มน้อยๆ

“เจ้าคุโรโกะ!! ทำบ้าอะไรของนายน่ะหา!!” เสียงโวยวายลั่นยังคงดังต่อไปเรื่อยๆ

“หนวกหูนะครับคากามิคุง”

“ก็นายบังคับให้ฉันมานั่งทำไมอ่ะ! ฉันจะซ้อม พรุ่งนี้รอบคัดเลือกการแข่งนะโว้ยยยย!!

“คากามิคุงอาละวาดแล้วคนอื่นลำบากนี่ครับ อีกอย่าง...ผมเป็นกัปตัน คุณไม่มีสิทธิ์เถียงครับ”

“ว่าไงน้า!!

“ไปนั่งเล่นกับเบอร์สองก็ได้ครับ”

“ใครจะทำ!!” เหล่ารุ่นน้องในชมรมต่างก็มองเอสของทีมและกัปตันผู้จืดจางเถียงกันไปกันมาโดยไม่มีใครคิดห้าม ราวกับเป็นกิจวัตรประจำวันอันขาดไปไม่ได้เสียแล้ว

“อย่ารังแกไทกะสิครับ...เท็ตสึยะ” เสียงทุ้มกลั้นขำจากประตูโรงยิมทำให้ทุกการเคลื่อนไหวหยุดชะงัก ยิ่งเจ้าของเสียงเดินตรงมายังชื่อทั้งสองที่เอ่ยถึงคนอื่นๆแหวกทางให้ราวกับผู้แยกทะเล

“เซย์?”

“อาคาชิคุง? คงไม่ได้คิดจะมาลักพาตัวคากามิคุงไปอีกใช่ไหมครับ?” ตาสีฟ้าเขม่นมองอดีตกัปตันตัวเองที่ชอบลักพาตัวเอสทีมเขาไปบ่อยๆด้วยความเอาแต่ใจ

“ผมน่ะหรือทำแบบนั้น?” ตาคมกล้าสีแดงฉายแววระริก ยื่นมือให้เสือแห่งเซย์รินที่กำลังนั่งมองเขางงๆ คากามิจับมือแกร่งนั้นและค่อยๆลุกขึ้น

“มีอะไรอ่ะ? ทำไมวันนี้นายมาที่นี่ ไหนบอกว่างานยุ่ง เลิกเรียนแล้วเหรอ?” เสียงถามรัวทำให้อาคาชิส่ายหน้า

“ไทกะ...ใจเย็นๆครับ ผมมารับไปทานข้าว...ไปกันเลยไหมครับ?”

“เห?...ทานข้าว” คากามิทำตาใสขึ้นมาเมื่อพูดถึงของกิน ให้อาคาชิยิ้มเอ็นดู ยกมือไล้ข้างแก้มนิ่มโดยไม่สนใจสายตาจากรอบข้าง

“งั้นเท็ตสึยะผมพาไทกะไปก่อนนะ” ไม่รอฟังคำตอบ อาคาชิก็จัดการลากมือคากามิไปทันที คุโรดกะได้แต่ถอนหายใจส่ายหน้าเบาๆ

เอาแต่ใจชะมัดเลย...

พอพ้นร่างทั้งสองคนอื่นๆในชมรมก็กลับมาซ้อมกันตามปกติ นี่ก็...กิจวัตรประจำวันที่ขาดไม่ได้เหมือนกัน

ที่เอสของทีมจะถูกลักพาตัวไปโดยกัปตันทีมราคุซันแบบนี้...

  

 

“เห...นี่มันอะไรเนี่ย...” ตาเรียวสีแดงเบิกกว้างก่อนจะมองภาพเบื้องหน้าปริบๆ พยามหยิกตัวเองแรงๆก็พบว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป คนที่อยู่ข้างๆหัวเราะกับท่าทางนั้นก่อนจะเดินนำไปที่โต๊ะอาหาร

“มื้อพิเศษน่ะครับไทกะ”

“ห่ะ...หา” คากามิกำลังอึ้งอยู่นิดๆ

คือเขารู้นะว่าอาคาชิรวย...มาก แต่นี่มันเอ่อ...การที่อีกฝ่ายสามารถเนรมิตดาดฟ้าตึกสูงชะลูดที่สามารถชมวิวของโตเกียวได้แทบจะเรียกว่า 360 องศา ให้เป็นเหมือนสวนดอกกุหลาบนี่มันก็...

ดาดฟ้าหรูที่บัดนี้ถูกตกแต่งด้วยดอกกุหลาบหลากลายสีไม่ว่าจะเป็นสายพันธ์หายากแค่ไหนก็มีหมด โคมไฟระย้าก็ประดับประดาด้วยดอกไม้ มีผ้าระย้าสีขาวสลับพาดไปทั่ว พื้นก็เป็นหินอ่อนที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ...และใจกลางก็คือ...โต๊ะทานข้าวที่ราบกับเอาต้นกุหลาบมาตัดแต่งอย่างสวยงาม

“มีอะไรพิเศษเนี่ย?” คากามิเลิกคิ้วถามงงๆ ถึงตั้งแต่คบกันมาอาคาชิชอบเซอร์ไพร์สเขาบ่อยๆก็เถอะ...แต่วันนี้ดูเหมือนจะพิเศษกว่าทุกวัน

“ไทกะ...วันนี้มันวันอะไรหรือครับ?” กัปตันปีศาจเลิกคิ้วนิดๆ

“วันนี้...วันอาทิตย์...”

อาคาชิส่ายหน้า เสือแดงของเขา...ซื่อจน...โง่

“วันสำคัญเหรอ? วันเกิดเซย์ก็ไม่ใช่นี่ เดือนกุมภา...วันนี้วันที่...อ้ออออ!!

วันวาเลนไทน์

พอคิดได้ใบหน้าก็ขึ้นสีแดงชวนมองให้อาคาชิยกยิ้มพอใจ “ผมเลยอยากทานข้าวกับไทกะในวันพิเศษไงครับ”

“แค่กินกันปกติก็ได้นี่นา เซย์เว่อร์”

“หึๆ...” หัวเราะในลำคอกับสีหน้างุดๆ ที่ไม่กล้าสบตาเขานั่น

ก็เขินล่ะนะ

“กุหลาบที่อยู่บนนี้มีทั้งหมด 7 สี สีละ 9,999 ดอก”

จะรักเธอชั่วนิจนิรันดร์

“ห่ะ...หา”

“เพราะไทกะคือคนสำคัญที่สุดของผม...” ตาคมคู่นั้นทอแววจริงจังให้คากามิหน้าแดงจัดก่อนจะพยักหน้าหงึกหงักและขยับตัวมาใกล้ หอมแก้มอาคาชิแรงๆหนึ่งทีกระซิบแผ่วๆ

“ขอบคุณนะเซย์” คนที่ได้รับรางวัลไม่ทันตั้งตัวอึ้งไปนิดก่อนจะหัวเราะเบาๆ

“ส่วนไวท์เดย์หากไทกะจะตอบแทน ก็นอนรอผมบนเตียงเฉยๆพอนะครับ...”

“เซย์!!” สายลมยามค่ำคืนที่พัดผ่านทำให้กลิ่นหอมของดอกกุหลาบฟุ้งไปทั่ว ท้องฟ้าเปล่งประกายด้วยแสงดาวระยิบระยับจนงดงามจับตา...

วันพิเศษที่แค่มีกันและกัน...ก็เพียงพอ

 

 

3.   ฮิมุโระ ทัตสึยะ

 

“มุโระจิน...คิดอะไรอยู่น่ะ?” เสียงทุ้มง่วงๆของเจ้าเด็กโข่งเอสของทีมเอ่ยถามรุ่นพี่จอมโหดที่กำลังจ้องมองใครบางคนอยู่ไม่วางตา “เห...นั่นมันคากาจินนี่นา”

“คากาจิน?” ฮิมุโระทวนเสียงเย็น “นายไปสนิทกับไทกะขนาดเติม จิน ลงท้ายอย่างสนิทสนมตั้งแต่เมื่อไหร่?” น้ำเสียงรุ่นพี่นั้นเต็มไปด้วยความเยือกแข็งจนไททันยักษ์ส่ายหน้าหวือ รับรู้ไดถึงลางอันตรายบางอย่างให้เขาถอยหลังไปทันที

“อ๊ะ! ทัตสึยะ!!” เสียงใสตะโกนเรียกพร้อมวิ่งตรงมาหาด้วยรอยยิ้มกว้าง ในอ้อมแขนเต็มไปด้วยข้าวของมากมาย

“ไทกะ...อย่างวิ่งสิ” ฮิมุโระดุน้องชาย

“ฮะๆ...ไม่เจอกันนานเลยนะ”

“ฉันเพิ่งมาหาไทกะเมื่อสองอาทิตย์ก่อนเอง” แย่งเอาถุงกระดาษมากมายมาถือเอง ก่อนจะพยักเพยิดไปทางบิ๊กไบค์สีดำแดงคันโตด้านหลัง

“ขึ้นมาสิไทกะ...เดี๋ยวฉันไปส่ง”

“อืมๆ...ว่าแต่ทัตสึยะมาทำอะไรที่โตเกียวอ่า”

“ก็มาลองสนามน่ะ ใกล้จะถึงการแข่งแมตใหญ่ๆแล้วนี่ โค้ชเลยให้มาสำรวจก่อน”

“งั้นคืนนี้ก็มาค้างกับฉันได้น่ะสิ!” คากามิเอ่ยชวน

เขาคิดถึงพี่ชายมากๆ อยากนอนคุยกันเหมือนเมื่อก่อน

 น้ำเสียงใสซื่อและคำชวนนั่นทำให้รุ่นพี่ปีศาจหน้าขึ้นสีนิดๆ น้องชายเขา...บางทีก็ใสซื่อเกินไปจริงนะ

“ไทกะซื่อบื้อ”

“ห่ะ...” คากามิไม่ได้ยินเสียงเพราะลมที่กำลังโต้ข้างหู ด้วยฝีมือการขับรถอย่างเชี่ยวชาญของพี่ชาย ทั้งคู่เลยมาถึงหอพักของคากามิอย่างรวดเร็ว

“ไทกะจะทำขนมหรือ?”

“อืม...ช็อคโกแลตน่ะ ทัตสึยะมาช่วยกันทำด้วยดีกว่านะ” ยิ้มกว้างที่ยากจะปฏิเสธ จากนั้นอุปกรณ์ต่างๆก็ถูกเตรียมโดยฝีมือของเจ้าของห้อง ดวงตาเรียวมองน้องชายที่กำลังทำขนมอย่างชำนาญ ท่าทางชวนมอง มือแกร่งยกแตะแหวนที่ห้อยติดตัวอยู่เสมอ

สัญลักษณ์ของความเป็นพี่น้อง

ที่เขาทั้งชอบและเกลียดมันเหลือเกิน...

“ทัตสึยะ ชิม!!” ช็อคโกแลตก้อนเล็กถูกยื่นมาจ่อที่ปากให้เขาอ้ารับเข้าไป และเผลอดูดชิมปลายนิ้วของคนป้อน... บรรยากาศระหว่างทั้งคู่เหมือนจะหยุดนิ่งไปเพียงครู่ สีหน้าแดงๆและท่าทางอึ้งๆนั้นช่างน่ารักในสายตา

“อ่ะ...ฉะ...ฉันจะ...ไปอบต่อนะ!!” ฮิมุโระตวัดลิ้นเลียริมฝีปาก

หวาน... เขาหัวเราะในลำคอ

 

 

   “เฮ้อ...เสร็จสักที” คากามิปิดฝากล่องช็อคโกแลตที่ทำให้พี่ชายพลางยืนแขนขึ้นสูง “วันนี้เหนื่อยๆทั้งวันเลยแฮะ”

“ไทกะ...ของในห้องนั่นมันอะไรเหรอ?” เสียงเย็นเอ่ยถาม เพราะเขาเข้าไปอาบน้ำในห้องไทกะจึงเห็นว่ามีกล่องช็อคโกแลตมากมายกองอยู่เต็มไปหมด

“อ๋อ...วันนี้น่ะ จู่ๆก็มีใครไม่รู้ยื่นของพวกนี้มาให้เต็มไปหมดเลย” คำตอบที่ทำให้ฮิมุโระกำหมัดแน่น

พวกวอนหาเรื่อง!!

“ฉันไม่อยากปฏิเสธให้เสียน้ำใจจึงรับมา แต่พวกรุ่นพี่ก็ด่าว่าฉันโง่อ่ะ” แบะปากนิดๆ “ทัตสึยะว่าไง?”

“ก็โง่จริงๆนั่นล่ะ...”

นั่นสินะ...วันนี้มันวันแห่งความรักนี่ แต่ไทกะไม่ค่อยสนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว เลยไม่รู้เรื่องรู้ราวกับเขา

“ฉันทำขนมให้ทัตสึยะไว้เยอะแยะเลย เอากลับไปกินที่อาคิตะได้เลยนะ”

“ขอบใจนะไทกะ”

“ไม่เป็นไรหรอกน่า” ยิ้มกว้างให้ “ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ” ฮิมุโระพยักหน้าก่อนจะเปิดกล่องขนมดู ช็อคโกแลตหน้าตาน่าทาน และคุกกี้แสนอร่อย

ไทกะที่แสนดี...เด็กน้อยที่เคยตามหลังเขา...ตอนนี้นั้นกลายเป็นแสงสว่างที่งดงามไปเสียแล้ว

กล้าแกร่งเป็นที่หมายปองของทุกคนที่ได้รู้จัก...

“ทัตสึยะคิดอะไรอยู่?” กลิ่นของสบู่อาบน้ำโชยมาแตะจมูก ตาคมมองร่างที่อยู่ในชุดนอนก่อนจะยกยิ้ม

“ไทกะ...ไม่เช็ดผมให้เรียบร้อยเดี๋ยวเป็นหวัดนะ”

“ทัตสึยะเช็ดให้หน่อย”

“นี่อ้อนใช่ไหม หืม?”

“อ่ะ...อย่าทำเหมือนฉันเป็นเด็กนะ!!

“ไทกะก็เป็นเด็กจริงๆนั่นล่ะ” หัวเราะก่อนจะดึงมือน้องชายให้ไปนั่งบนโซฟาและลงมือเช็ดผมให้อย่างเบามือ

“ดีจัง...” คากามิพึมพำ

“หืม?”

“ดีจังที่ทัตสึยะอยู่ด้วย...ในวันนี้” คำตอบที่ทำให้เขาอึ้งไปก่อนจะยิ้มน้อยๆ

“ไทกะพูดให้ฉันดีใจนะ”

“ก็วันนี้...วันวาเลนไทน์ ไทกะจะสารภาพรักฉันเหรอ?” ก้มมองใบหน้าแดงเถือกนั้นด้วยความเอ็นดู ก่อนจะฉวยโอกาสหอมแก้มนิ่มเหมือนสมัยที่ทำตอนอยู่อเมริกา

“ฉันโมโหมากตอนที่รู้ว่ามีคนอื่นให้ของขวัญไทกะ” กระซิบเสียงต่ำ

“ฉะ...ฉัน”

“ฉันรู้ไทกะไม่ค่อยใส่ใจเรื่องพวกนี้หรอก...แต่บางที...ฉันก็ไม่ทำอะไรให้มันชัดเจนไปเอง” มือแกร่งปลดสร้อยคอที่ติดตัวอยู่เสมอออก กริยานั้นทำให้คากามิตกใจ

“ทัตสึยะ?” เห็นตาสีแดงทอแววเสียใจนั่นเขาก็ยิ้มน้อยๆ

ไทกะกลัว...เขารู้

การที่สร้อยนี่เคยไม่ปรากฏบนคอของเขานั้นมันเกิดเรื่องขึ้นมากมาย แต่คราวนี้ มือแกร่งไล้ไปที่ตะขอบนสร้อยของคากามิก่อนจะร้อยแหวนของตัวเองลงไป แหวนคู่ที่เคยแยกเป็นสองตอนนี้อยู่บนคอที่ล้อประกายแสงไฟวาววับ

“ใส่แหวนคู่คนอื่นจะได้รู้ว่ามีเจ้าของแล้ว”

“อ่ะ...” เสือแห่งเซย์ริยหน้าแดงจัด ยิ่งเมื่อพี่...ไม่สิอดีตพี่ชายจุมพิตเบาๆลงที่แหวนและยักคิ้วให้เขาก็ทำให้ในหัวเหมือนมีระเบิดบิ้ม

“ความจริงนอกจากดอกไม้และช็อคโกแลต วันวาเลนไทน์ก็นิยมให้เครื่องประดับด้วยนะ”

สัญลักษณ์แสดงความเป็นเจ้าของ

“ไทกะเป็นของฉันมาตั้งนานแล้วรู้หรือเปล่า?” ยื่นใบหน้ามาชิดจนเหลือช่องว่างเพียงนิด สัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน...

“อ่ะ...อืม...”

แล้วช่องว่างเหล่านั้นก็...ปิดสนิท...



ฟิคสั้นๆฉลองวันวาเลนไทน์ให้ทุกคนค่ะ ^_^ พรุ่งนี้จะมีมาต่อน้าาาา อ้อ...พรุ่งนี้จะส่ง NC ให้ค่าาาาา

สุขสันต์วันแห่งความรัก มีความสุขมากๆน่ะค่ะ ให้วันนี้เป็นตัวแทนขอบคุณทุกคนที่อยู่ด้วยกันเสมอมา ^_^

รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,764 ความคิดเห็น

  1. #5162 velaz (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 22:22
    เป็นคนละสไตล์จริงๆค่ะ 1 on 1 ในวันวาเลไทน์นี่สมเป็นของขวัญมิเนะจริงๆค่ะ 5555555555 รองเท้าบาสนี่มันเหมาะกับของขวัญสไตล์มิเนะมากๆ ฮื่อออ นายน้อยนี้ก็เว่อร์วังตลอดด กรี๊ดกร๊าดมากับของตอบแทนวันไวท์เดย์ที่นายน้อยอยากได้ เจ้าเล่ห์ตลอดอะ! เซอร์ไพร์สพี่ฮิมุคนสวยมากกกกก ชอบคู่พี่น้องเหมือนกันค่ะ อยู่กับ(อดีต)พี่ชายแล้วดูเสือน้อยยิ่งเป็นเด็กตัวเล็กๆไปเลยย
    #5,162
    0
  2. #4343 Doublrcore (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 01:33
    นายน้อยทำเราอึ้งได้อีก ชอบค่ะๆๆๆ
    #4,343
    0
  3. #3693 kim_undershine (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 22:13
    มีพี่ฮิมูด้วยอ่ะแก !!! ฉันฟินนนนนนนนน
    @รักคู่พี่น้องมากกกกก
    #3,693
    0
  4. #2812 เจเจ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:41
    มีพี่ชายเพิ่มมาด้วย น่ารักดีค่ะ ^^
    #2,812
    0
  5. #2803 ยูซ่า (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:01
    อ่าเขินจังน่าอิจฉาเสือน้อยอ่ะ คากามิก้อน่าร้าก เราจะรออ่านตอนไวน์เดย์นะ
    #2,803
    0
  6. #2791 +STARDUST_ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:11
    น่ารักอ่ะะะะะ
    ชอบจุง
    ขอNCอีกรอบนะคะกลังลืม
    dark.vampire.shining@gmail.com
    #2,791
    0
  7. #2790 kkmmt111 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:50
    ตกใจมากค่ะคุณพี่ก็มา แต่งได้น่ารักมากค่ะ ขอnc อีกครั้งน่ะค่ะ(กลัวลืม) mayfcg1412@gmail.com ค่ะ
    #2,790
    0
  8. #2787 jaaja (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:26
    ฟินทุกคู่

    ไวท์เดย์ ไทกะจะให้อะไรนะ รอเลยค่ะ
    #2,787
    0
  9. #2786 โมโมอิจ้า (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:13
    โอ๊ยฟินมากค่าาาาาาาา รักไรท์ที่สุดติดตามอยู่นะค่ะ ไทกะน่ารักจังเลย
    #2,786
    0
  10. #2784 สาวกชาว y (yaoi) ^w^ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:02
    ชัดเลย!!! ชัดเลยมดขึ้เกลือโว้ยยยยยยย หวามมั๊คๆๆๆๆ โอ้ยฟินนนน////^////
    #2,784
    0
  11. #2783 Genius_prince (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:32
    ก็กรี๊ด(?)ลั่นบ้านให้ได้มีไหกะลามังลอยมาเล่นๆ 
    เขินมากกับช่วงคุณพี่ฮ่ะ สนุกดีเเต่คู่มีเเค่3คู่เอง มีอีกไหมฮับ 
    จริงๆก็ขอ ncไปแล้วรอบหนึ่งตั้งเเต่ตอนที่เเล้ว เเต่กลัวไรท์ลืมก็ขอใหม่อีกครั้งฮ่ะ white_evil_magic@hotmail.com รบกวนช่วยส่งให้ด้วยนะฮ่ะ
    #2,783
    0
  12. #2781 ฟางเส้นสุดท้าย (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 06:26
    น่าร้ากกก~~ น่ารักทุกคู่เลยค่ะ ไรท์แต่งได้สนุกมากๆ

    เลย ไทกะก็ใสซื่อได้น่ารักสุดๆ มีแต่คนหลงรักเสือน้อย

    คนนี้กันทั้งนั้น...เค้าอยากมีโมเมนต์แบบนี้บ้างจัง
    #2,781
    0
  13. #2777 aom apple (ออม) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:27
    ถ้ามันจะน่ารักขนาดนี้ =..= \\ซับเลือด
    #2,777
    0
  14. #2776 Shin Night (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:50
    อิจฉาคากาจินอ่า /// คากาจินน่ารักใครๆก็รักใครๆ็หลงT_T
    #2,776
    0
  15. #2774 .:: Hibari★Shinn ::. (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:16
    กรี๊ดดดดดดดดดด แต่ละคนโรแมนแบบสไตล์ของตน
    น่ารักเฟ่อค่าาาาาาาา
    ฟ้าไฟคืองามมม คนบ้าบาสทั้งสองก็ต้องสิงอยู่กับบาสนี่แหละ
    แดงไฟก็เด่น เด่นด้วยกุหลาบ เขินไปอีกกกกกกก
    น้ำแข็งไฟ โอ้วววว คุณพี่ขี้หึง ทำจนเด็กโข่งกลัว ๕๕๕
    ชอบค่ะ
    #2,774
    0
  16. #2773 จีจี้ซัง (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:44
    ชอบมากอ่ะ....น่ารักกันไปคนละแบบ~~~~อิจฉาเสือน้อย ><
    #2,773
    0
  17. #2772 gemello (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:35
    อร๊ายยย เขิน กลายเป็นเขินฮิมุโระสุดเลยยยย คนอื่นก็น่ารัก
    #2,772
    0
  18. #2770 คิมดงจุน (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:28
    คู่กับพี่ชายก็ไม่เลวนะคะ555555
    #2,770
    0
  19. #2768 thairnee1234 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:14
    น่ารักอ่ะ -///- 
    มิเนะตอนนี้ไม่หื่นแหะ ดูดีฉะมัด
    นายน้อยน่ารักอ่ะ -/////- โรแมนติกสุดๆ
    ฮิมุโระ(โผล่มาจากไหนหว่า)น่ารักอ่ะ โรแมนติกสุดๆ
    #2,768
    0
  20. #2767 thairnee1234 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:14
    น่ารักอ่ะ -///- 
    มิเนะตอนนี้ไม่หื่นแหะ ดูดีฉะมัด
    นายน้อยน่ารักอ่ะ -/////- โรแมนติกสุดๆ
    ฮิมุโระ(โผล่มาจากไหนหว่า)น่ารักอ่ะ โรแมนติกสุดๆ
    #2,767
    0
  21. #2766 Nong Kik Indy (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:01
    เย้ๆ^^
    #2,766
    0
  22. #2763 MakiDear (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 07:47
    อ้ายย!!! ขอกรี้ดดังๆได้ไหมค่ะ อ่านแล้วรู้สึกเขินแทนเสือสีแดงแสนสวยเลยล่ะค่ะ>///< คือมัน หวานละมุน มากกกกกกก(ก ล้านตัว #ผิดๆ)
    ยังไงก็อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะค่ะ ^o^


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:05
    #2,763
    0
  23. #2762 "Bluebell" (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 07:15
    อ๊าก ฟินของทุกคนเลย โดยเฉพาะคู่สุดท้าย นางหึง หวง ห่วงน้องชาย(?)ของนางได้น่ารักมากกกกก
    #2,762
    0
  24. #2757 codep (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:50
    หืมมมมม มิเนะไม่หื่น ปกติกับเขาก็เป็นด้วยหรอ???//แอ้ก!โดนบาสอัดหน้า  ตอนมิเนะก้มลงไปผูกเชือกรองเท้าให้นี้แบบอ้ากกเขินหลายตลบมากกก โอ้ยยยนายเป้นใครแว้!!! //โดนบาสอัดหน้ารอบสอง

    ถ้าไม่อลังก็ไม่ใช่อาคาชิสินะ 5555

    ไทกะเนื้อหอมต้อทำใจหน่อยนะคะขุ่นพี่ชาย แต่ยังไงขุ่นพี่ก็ชนะเลิศค่าาาา มีใครของแทนแสดงความเป็นเข้าของอีก อ้ากกก เขินวุ้ย

    ส่วนไทกะก็ยังคงเป็นไทกะ ยังคงความซื่อบื้ออยู่ดี 555555
    #2,757
    0
  25. #2752 Mizu (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:20
    อ่าน SP นี้แล้วเขิน น่ารักทุกคนเลยอ่ะ >///<

    - ทำไมตอนนี้มิเนะดูเป็นผู้ชายอบอุ่น ไม่หื่นเหมือนทุกครั้ง ฮาาาาา

    ชอบมุมนี้ของมิเนะจัง น่ารักแถมยังแอบซึนอีกด้วย อิจฉาเสือน้อย ><

    - เสือน้อยยังคงโดนน้องแกล้งแบบตีหน้าตายตลอดเลย

    ส่วนนายน้อยก็ยังคงเป็นผู้ชายในฝันเหมือนเดิม โรแมนติก เพอร์เฟคแมนที่สุด อิจฉาเสือน้อย ><

    - คุณพี่ชายที่สุดแสนจะหึง หวง ห่วงน้องชายที่สุดก็คงไม่พ้นคนนี้

    ต่อหน้าคนอื่นอาจจะเป็นรุ่นพี่ปีศาจ แต่ต่อหน้าเสือน้อยนี่อย่างกับคนละคน อิจฉาเสือน้อย ><



    บอกเลยว่าสำหรับเราพาร์ทนี้คุณพี่ชายชนะเลิศค่ะ

    โดยเฉพาะประโยคที่ว่า "ไทกะเป็นของฉันมาตั้งนานแล้วรู้หรือเปล่า?"

    มันทำให้เราแบบว่า...>///<
    #2,752
    0