fic KNB : kuroko no basuke Yaoi allkaga,aokaga,akakuro,other

ตอนที่ 42 : Long fic : Akakaga...ひかり...SP.มือที่กุมกันไว้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,754
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    31 ธ.ค. 58



Cr.ภูเลย์ เบย์ อะริทซ์-คาตัล รีเซิร์ฟ กระบี่


kuroko no basket

Title : SP. Red Light

Akakaga (อาคาชิ เซย์จูโร่ x คากามิ ไทกะ)


 

“เซย์...นี่เซย์...ตื่นได้แล้วน่า!” เสียงนุ่มๆที่กระซิบข้างหูทำให้คนกำลังหลับสบายปรือตามองเล็กน้อย ยกรอยยิ้มบางๆ ดวงตาคมสองสีมองร่างคนปลุกอย่างรักใคร่

“ตื่นแล้วก็รีบลุก”

“ผมขอนอนต่ออีกสักครึ่งชั่วโมงไม่ได้เหรอครับ...เมื่อคืนกว่าจะได้นอน” คากามิถลึงตาใส่

“มันเพราะนายเองที่เลิกงานก็ดึกดื่น ในหัวก็ยังคิดแต่เรื่องลามกไม่ใช่เหรอหา!!” อาคาชิยิ้มขำ คนโวยน่ะพูดไปแก้มก็แดงไป ตาเรียวคู่สวยที่พยามทำให้ดุไม่น่ากลัวแม้แต่น้อย

“ผมกลับมาไทกะก็ยั่วผมทันทีเลยนะครับ” แก้ตัว

“ฉันไปยั่วนายตอนไหนหา!!” คากามิว่า เขาเห็นหมอนี่กลับดึกก็อุ่นรังนกร้อนๆให้ทาน แต่เพราะอาคาชิเป็นเจ้าหื่นที่พอเห็นท้องอิ่มก็นิสัยเสียทันทีเลย!

กว่าเมื่อคืนเขาจะได้นอน...ต้องถูกเจ้าคนเอาแต่ใจนี่เอาเปรียบไปตั้งเยอะ!

 อาคาชิหัวเราะ เอาเถอะ...เลิกแกล้งเสือสีแดงแสนสวยนี่ดีกว่า เขินมากๆแล้วชอบเขินพาลทำร้ายร่างกายเขา

ร่างแกร่งเลิกผ้าห่มออกจากเตียง มองชุดเสื้อผ้าที่ถูกเตรียมเอาไว้ให้เรียบร้อย อุปกรณ์อาบน้ำและของใช้ต่างๆ เข้าไปในห้องน้ำก็ต้องมีน้ำอุ่นและกลิ่นเทียนหอมอ่อนๆแบบที่เขาชอบอยู่แน่นอน ไม่มีขาดตกบกพร่อง...แม้จะเห็นจนชินตา แต่หัวใจอบอุ่นทุกครั้ง

ผ่านมาจนเกือบปีกับเหตุการณ์ในอดีต พวกเขาอยู่ร่วมกันอย่างนี้ กระทบกระทั่งกันบ้าง ประคับประคองกันเรื่อยมาด้วยสองมือ สร้างสายใยแห่งความสุขและความผูกพันระหว่างคนสองคน...

“ขอบคุณครับ” อาคาชิหอมแก้มเนียนกระซิบเบาๆให้คนชอบเขินหน้าขึ้นสี

“ไม่ยั่วได้ไงครับ...เมื่อคืนส่งเสียงเรียกร้อง...เซย์เอาอีก...เอาอีกนะ จนผมอดใจไม่ไหว...”

“เซย์!!

เจ้าคนช่างแกล้ง!!

 

      “ว้าวววว~~~~ วิวสวยมากเลยล่ะเซย์!!” เสียงสดใสว่าอย่างตื่นเต้น ดวงตาเรียวสีแดงเปล่งประกายระยิบระยับเมื่อเห็นท้องทะเลสีครามอยู่ไกลๆ กลิ่นอายน้ำทะเลลอยมาตามสายลมต้องจมูก

“ไทกะ...อย่างชะโงกหน้าออกไปแบบนั้นสิครับ เดี๋ยวผมเปิดประทุนให้”

“อื้อ!!” ตาคมกริบสีแดงมองคนข้างๆด้วยความเอ็นดู

นี่ตื่นเต้นมากเลยสินะ...เอาเถอะ...

“ไปห้องพักก่อนแล้วผมจะพาเที่ยว...ห้ามเดินไปไหนคนเดียวนะครับ”

“อืม...แต่ที่นี่เขาพูดภาษาอังกฤษกันใช่ไหม? ฉันไปคนเดียวก็น่าจะได้” อาคาชิส่ายหน้าเบาๆ ไทกะส่งเสียงตอบรับแต่ก็ค้านภายหลัง ดื้อจริงๆนั่นล่ะ

“ถ้าถูกหลอกไปขายผมอาจให้คนมาถล่มที่นี่...เดี๋ยวก็เป็นปัญหาระหว่างประเทศหรอกครับ” คากามิเลิกคิ้วให้กับความหวงขั้นรุนแรงของอาคาชิ ก่อนจะพยักหน้าลงอย่างเชื่อฟัง

“ทำตามที่เซย์ต้องการเลย...เลี้ยงอาหารทะเลฉันเยอะๆด้วย”

“หึๆ...น้อมรับบัญชาครับ” คนขับรถกิตติมศักดิ์หักขับพวงมาลัยไปตามท้องถนนที่มีวิวเป็นทะเลอันกว้างใหญ่ ความจริงทุกเดือนแล้วพวกเขาจะหาเวลาว่างในการไปท่องเที่ยวที่ไหนด้วยกันสักที่...บางครั้งก็พาไทกะไปเล่นเซิร์ฟ...ท่องเที่ยวกินอาหารอร่อยๆด้วยกัน ชมความสวยงามของธรรมชาติ เดินกอบกุมมือกันไปเรื่อยๆและ...นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาออกนอกประเทศญี่ปุ่น...ทั้งเขาและไทกะได้วันหยุดยาวพอดี เลยตั้งใจมาเที่ยวให้ไกลๆหน่อย...

ประเทศที่มีทะเลงดงามจนเป็นที่เลื่องลือไปทั่ว...ประเทศไทย

“สวยจัง!

“งั้นผมซื้อบ้านไว้ที่นี่สักหลังดีกว่า คราวหน้าจะได้มาเที่ยวบ่อยๆ” คากามิมองคนขับรถที่พูดทุกอย่างราวกับเป็นเรื่องง่ายๆ

แต่นั่นล่ะ...เซย์สามารถทำทุกอย่างได้อย่างที่พูดจริงๆ ขอเพียงแค่เขา...เอ่ยปาก

“เซย์ๆ...เราจะพักที่นี่เหรอ?” รถสีแดงเพลิงเปิดประทุนคันหรูจอดลงหน้าโรงแรมงามที่อยู่ติดริมทะเล “แพงไปไหมเนี่ย?”

“ไม่เท่าไหร่ครับ...ไม่ต้องห่วง”

 โรงแรมระดับหกดาวที่ติดอันดับโลก...

“ผมจองวิลล่าเอาไว้ค่อนข้างมีความเป็นส่วนตัว” ร่างแกร่งเดินนำ จูงมือคนที่กำลังกวาดสายตามองรอบๆอย่างตื่นเต้นราวเด็กๆ

ทางเดินที่ปูด้วยหินกระเบื้องสีน้ำตาลเข้ม ประดับด้วยกล้วยไม้หายากนานาพันธ์ โคมไฟที่ราวกับอัญมณีสีขาวสว่างวาบตลอดทาง กลิ่นหอมอ่อนๆของเทียนหอมที่จุดไว้ริมทางเดิน สร้างบรรยากาศราวมนต์ขลัง เหมือนหลุดมาในโลกเทพนิยายเลย

“ชอบก็ดีแล้วครับ” พนักงานต้อนรับยกมือไหว้อย่างอ่อนช้อย เอ่ยต้อนรับอย่างนอบน้อมเพราะนี่เป็นแขกพิเศษที่มีคำสั่งให้ดูแลเป็นอย่างดี และที่สำคัญแขกรายนี้ยังจองวิลล่าหลังงามที่มีความเป็นส่วนตัวที่สุดและแพงที่สุดเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์

“ต้องการอะไรเพิ่มเติมไหมค่ะท่าน?”

“ไม่เป็นไรครับ...ผมจัดการเอง” คากามิมองคนรักที่พูดภาษาไทยได้อย่างคล่องแคล่ว

เขารู้ว่าเซย์เก่ง...แต่ไม่นึกว่าจะพูดได้หลายภาษา บางครั้งพวกเขาก็พูดภาษาอังกฤษกันไฟแล่บ เพราะคากามิชอบละเมอเป็นภาษาอังกฤษ ยิ่งหลังๆนี่เวลาไปทำงานเซย์ก็หนีบเขาไปด้วย ได้เห็นร่างแกร่งนี่พูดได้เกือบสิบภาษา

ปลื้มแฮะ...

ดวงตาคมสีแดงเบนมามองดวงตาเรียวที่จ้องเขาราวกับฮีโร่ ดีแล้ว...ให้ไทกะมองเขาอย่างชื่นชมแบบนี้ล่ะ

“อย่ายั่วกันสิครับ...เดี๋ยวไม่ได้ออกไปเที่ยวข้างนอกนะ” อาคาชิก้มลงหอมแก้มเนียนแรงๆ ยักคิ้วข้างหนึ่งให้คนหน้าแดง

“เซย์!!” ถลึงตาใส่แต่บังเอิญว่าความสวยงามของวิลล่าหลังงามทำให้คำด่ามากมากมายกลืนลงไปในลำคอทันที การผสมผสานระหว่างไม้ฉลุลายไทยและกระจกใสที่สามารถมองวิวทะเลได้แบบพาโนรามา เตียงขนาดใหญ่สี่เสาที่มีม่านสีขาวโปร่งรายล้อม โซฟานุ่มเนื้อดีสีขาวสะอาดตา โมบายเปลือกหอยที่แขวนไว้ริมหน้าต่างส่งเสียงกระทบกันกังวานเมื่อต้องกระแสลม ดอกไม้สวยงามที่ประดับรอบๆให้ความรู้สึกมีชีวิตชีวา เสียงดนตรีไม่คุ้นหูแต่กลับฟังแล้วรู้สึกอิ่มเอิบ

ราวกับหลงมาในโลกของความฝัน...

“เราจะพักที่นี่ใช่ไหม? โหย! ดีว่ะ! ขอบคุณมากนะเซย์! เซย์นี่เก่งชะมัดเลย!

“หึๆ...ออกไปเดินเที่ยวกัน แล้วมื้อค่ำมากินอาหารทะเลมื้อใหญ่กันนะครับ?”

ถ้ายังตาใสชมกันแบบนี้...เขาได้ฉลองวิลล่าหลังงามโดยการกดเสือสีแดงนี่ลงเตียงแล้วไม่ได้ออกไหนแน่ๆ

“ได้!” วางกระเป๋าใบเล็กที่พกมา ร่างแกร่งจับจูงมือคนข้างๆให้เดินตามกันไปเรื่อยๆ ท้องทะเลสีครามไกลสุดลูกหูลูกตาจรดกับแผ่นฟ้ากว้าง เมฆสีขาวปุกปุยลอยล่องตามสายลม แสงแดดอ่อนๆทอประกายต้องสายน้ำระยิบระยับราวกับอัญมณี เสียงคลื่นกระทบฝั่งฟังแล้วราวบทเพลงอันแสนไพเราะ

“เราคงต้องมากันบ่อยๆแล้วล่ะเซย์ ที่นี่รู้สึกดีมากๆเลย”

“นั่นสิครับ...ผมเองก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน” ไม่มีเสียงโหวกเหวกน่ารำคาญของพวกบ้าๆ เวลาเขาจะพาไทกะไปเที่ยวที่ไหนกันต้องมีพวกบ้าประท้วงขอตามไปด้วยทุกที ทั้งไดกิ เท็ตสึยะ ชินทาโร่ เรียวตะ อัตสึชิ คนในชมรมเซย์รินและชมรมบาสของเขาเอง! เพราะมักพาไทกะไปเป็นตุ๊กตาที่ราคุซันบ่อยๆ เสือสีแดงเลยกลายเป็นที่รู้จักและที่นิยมมากๆ เวลาอาคาชิโมโหก็เอาคากามิเป็นทัพหน้า เป็นอันต้องใจอ่อน

“หน้านิ่วคิ้วขมวดเข้าหากันแบบนี้พนันได้เลยว่าเซย์กำลังคิดถึงพวกอาโอมิเนะกับคนอื่นๆ”

“หึ! ผมดีใจต่างหากที่สบายหูขึ้นตั้งเยอะ” ผู้ชายสองคนเดินจับมือกันไปตามริมทะเล ใบหน้าที่หล่อเหลาและเส้นผมสีแปลกตาทำให้ตกเป็นเป้าสายตาผู้คน แต่ทั้งสองก็ไม่ได้สนใจ ยังคงกุมมือกันเรื่อยๆอย่างนั้น

ไม่ว่าใครจะมองยังไง...ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับใจของพวกเขาสองคน

 สัมผัสของน้ำทะเลที่เท้า และคลื่นที่กระทบครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้รู้สึกดีอย่างที่สุด

 “เซย์นั่นมันอะไรอ่ะ?” นิ้วเรียวชี้ให้เห็นมุมหนึ่งของชายหาดที่มีกลุ่มคนกำลังมุงดูอะไรกันสักอย่าง เสียงปรบมือเสียงสถบและเสียงเชียร์ดังสนั่น

“ไปดูกันครับ” อาคาชิดึงมือเรียวให้ตามมา ตาคมหรี่ลงนิดๆเมื่อเห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า...มองคนข้างๆที่กำลังทำตาใสอย่างตื่นเต้น...บาสเกตบอลชายหาด เหมือนว่าจะมีการเล่นโกงเพราะฝ่ายตรงข้ามมีห้า แต่อีกฝ่ายมีแค่สอง ที่สำคัญฝ่ายโน้นยังตัวใหญ่มากด้วย

“พวกแกยอมแพ้แล้วรีบๆเอาเงินมาเสียเถอะ!

“ฮะๆ...อย่าลืมแก้ผ้าเห่าด้วยล่ะไอ้พวกกระจอก”

“เซย์! พวกนั้นว่าอะไร?” ฟังจากน้ำเสียงแล้วต้องไม่ใช่เรื่องดีแหง! อาคาชิแปลให้คนข้างๆฟัง และไม่ต้องรออะไรเลย คากามิก็ลากอาคาชิให้ไปยืนกลางสนาม พ่นภาษาอังกฤษไฟแล่บชนิดที่ใครก็ฟังตามไม่ทัน อาคาชิส่ายหน้าถอนหายใจเบาๆ

ไทกะ...พูดเร็ว และว่ามาแต่คำด่า

“พวกเราสองคนชะเล่นบาสฯแทนพวกนี้เอง ชนะพวกคุณก็เอาเงินไป...แต่หากแพ้... พวกเขาตกลงอะไรกับพวกคุณ?” ตาคมสีแดงหรี่ลงเล่นเอาเด็ก ม.ต้นสองคนตัวสั่นนิดๆ

ตาคู่นั้น...น่ากลัว มีอำนาจน่าเกรงขาม

“จะ...จะ...”

ติดอ่างทำไม? อาคาชิกดหัวคิ้วลงเล็กน้อย เล่นเอาคนถูกมองสะดุ้งเฮือก

“เซย์...นายอย่าไปจ้องเขาแบบนั้น”

ตาท่านจักพรรดิคมกริบยังกับอะไร ดีนะที่ไม่ส่งเซย์อีกคนออกมา ไม่อย่างนั้นทะเลแถวนี้ได้กลายเป็นทะเลร้าง!

“ว่าไง? มีข้อตกลงอะไรกัน...ไม่ต้องกลัวนะ ความจริงแล้วเซย์เขาใจดี” คากามิย่อตัวลงมาพูดเป็นภาษาอังกฤษ ตาเรียวสีแดงสวยนั้นเจิดจ้าราวกับดวงตะวัน ทำให้เด็กหนุ่ม ม.ต้นทั้งสองคนใจชื้นขึ้นเป็นกอง มองหน้าคนผมแดงอย่างเคลิ้มๆ และต้องสะดุ้งเมื่อถูกรังสีอาฆาตจากคนตาคมอีกคน

“เอ่อ...พวกผมเล่นกันอยู่ดีๆ เจ้าพวกนี้ก็มาระราน...แล้ว...ขู่เอาเงิน” เอ่ยตอบกลับเป็นภาษาอังกฤษเช่นเดียวกัน

“อ๋อ! นิสัยไม่ดีจริงๆ! เซย์! แข่งกับเจ้าพวกนี้กัน!” คากามิบอก

“ได้ครับ...” ถอดเสื้อแขนยาวที่สวมอยู่โยนไว้ข้างๆ รูปร่างหน้าตาหล่อเหลา ท่าทางเหมือนคุณชายจากแดนไกลทำให้สาวๆกรี๊ดลั่น

“ไทกะ...ให้ผมจัดการคนเดียวไม่ดีกว่าเหรอครับ?” เขาไม่อยากให้เสือสีแดงแสดงความสามารถให้ใครเห็นเลยจริงๆ...ประกายความดงามของไทกะ...สะกดสายตาคนอื่นได้เสมอ

“ช่วยกันจะได้เสร็จเร็วๆ ไปเดินเล่นไง ไม่ดีเหรอ?”

เขาเคยขัดดวงตาใสๆนี่ลงเหรอ?...ไม่เคยล่ะ

 ถึงจะฟังที่พูดไม่ออกแต่ท่าทางหวานๆ บรรยากาศรอบตัวอบอุ่นนั่น... “นี่พวกแกเป็นคู่รักกันใช่ไหมว่ะ? ผู้ชายสองคน...เหอะๆ” น้ำเสียงดูถูกที่ทำให้ตาคมตวัดฉึบ แสยะยิ้มนิดๆ

“อย่าลืมแก้ผ้าเห่านะครับ” อาคาชิว่าช้าๆ

กล้าว่าเขากับไทกะงั้นเหรอ? หึ!

ฉันจัดการไหม? เสียงในหัวเขาว่า

ก็ดี...

ตาคมปรือลงเล็กน้อย ก่อนจะลืมขึ้นมาอีกครั้ง...คราวนี้เป็นตาสองสีที่ทำให้คนมองสะดุ้ง บรรยากาศเย็นยะเยือกกว่าเดิมอีกหลายเท่า

“เซย์...” คากามิครางอย่างอ่อนใจ

จนได้...เอาอาคาชิอีกคนออกมาจนได้สิน่า

“หมอนี่บอกว่าเดี๋ยวไทกะอ้อนก็ใจอ่อนอีก เลยให้ผมจัดการแทน”

“หืม? แล้วเซย์ถูกฉันอ้อนไม่ใจอ่อน?” ยักคิ้วหลิ่วตาจนได้แต่ส่งเสียงหัวเราะ

“ใจอ่อนสิครับ...แต่ช้ากว่าอีกคน”

“ฮะๆ ฉันรู้น่ามารีบจัดการให้เสร็จๆกันเถอะ!”  เอสจากเซย์รินและราคุซันเตรียมพร้อมเต็มที่ ความจริงจังของทั้งสองคนทำให้คู่แข่งสะดุ้ง และ...แน่นอนใช้เวลาไม่นานคะแนนก็ทิ้งห่างอย่างไม่มีทางตามทัน อาจเพราะเล่นบาสฯด้วยกันบ่อยๆ เพราะอาคาชิไม่ชอบเวลาเห็นคากามิอยู่กับอาโอมิเนะในสนาม เจ้าตัวจึงสละเวลามาเล่นด้วยทุกวัน ทำให้ทั้งคู่รู้ใจราวกับอยู่ทีมเดียวกัน จังหวะการรับ–ส่งลูกนั้นลงตัวเหมือนจับวาง เพียงแค่สบตาก็รู้ใจ

“สุดยอด...” เด็กม.ต้น สองคนพึมพำ ลวดลายการเล่นนั้นตื่นเต้นเร้าใจ แม้จะรู้ว่าคนแปลกหน้าทั้งสองไม่ได้เอาจริงแม้แต้น้อย กลับน่าดูถึงเพียงนี้...สุดยอดมาก!

“เอาล่ะ...ไปเดินเล่นกันเถอะครับ” เมื่อจัดการเสร็จอาคาชิก็ยื่นมือไปให้คากามิ ไม่มีแม้เหงื่อหรืออาการหอบหายใจสักนิด

“ชักหิวล่ะสิ...” มือเรียววางลงบนมือแกร่งก่อนจับเดินออกไปท่ามกลางสายตาชื่นชมและเสียงกรี๊ดสนั่น

“อ่ะ...เอ่อ...ขะ...ขอบคุณนะครับ!!” พวกเขาสองคนตะโกนบอก ซึ่งคากามิก็หันมายิ้มให้

“ไม่เป็นไร...”

บาสฯเป็นสิ่งที่สนุกสนานอยู่ที่ไหนก็สนุก...

“ที่นี่ก็มีคนเล่นบาสฯ ฮะๆ”

“ก็กีฬาดังนะครับ”

“มาเที่ยวกันแบบนี้ดีชะมัดเลย!

“แค่ไทกะชอบก็พอ” ตาคมสองสีทอประกาบอบอุ่นจนคากามิหน้าแดง

ไม่ว่าในอดีตพวกเขาจะทำร้ายกันและกันแค่ไหน...ปัจจุบันที่เป็นอยู่แค่มีกันและกัน...ประคับประคองกัน

“อ๊ะ...เซย์! อาทิตย์ตกดินล่ะ!” แสงสีส้มแต่งแต้มไปทั่งผืนฟ้า สะท้อนกับผิวน้ำจนย้อมท้องทะเลอันกว้างใหญ่ให้เป็นสีของพระอาทิตย์ ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นมาระบายสีจนทั่ว

งดงาม...จับตา

“อาทิตย์ตก...พระจันทร์ก็ขึ้นมาแทน” คากามิล้มตัวลงนอนบนผืนทราย ดึงมือคนข้างๆให้ทำตามกัน นึกๆไปก็ขำ...คุณชายอย่างอาคาชิ ถูกเขาชักชวนทำทุกอย่าง แต่อีกฝ่ายก็ไม่เคยบ่น ตามใจกันเสมอจนคากามิเอาแต่ใจตัวเองขึ้นทุกวัน โค้ชกับอเล็กซ์ก็บอกว่าเขานิสัยเสียเพราะอาคาชินี่ล่ะ

“ขอบคุณนะ”

“หืม?” ร่างแกร่งเลิกคิ้ว ที่อยู่ๆคนข้างๆก็เอ่ยคำขอบคุณ

“นายพามาเที่ยว ตามใจฉัน ทำเพื่อฉันตั้งมากมาย ไม่รู้จะพูดยังไงว่ะ...” อาคาชิยิ้ม ตาคมมองท้องฟ้า

“ไม่เห็นต้องขอบคุณนี่ครับ เพราะไทกะเองก็ทำให้ผมมากมายเหมือนกัน” มือที่กุมกันอยู่กระชับแน่น

ให้อภัยกับสิ่งที่เขาทำลงไป อยู่เคียงข้างกัน แย้มรอยยิ้มสดใส เป็นลมหายใจของเขา...แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

“ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร...เราจะกุมมือกันอย่างนี้เรื่อยๆเนอะ” ไม่ต้องมองเขาก็รู้ว่าตอนนี้เสือสีแดงต้องหน้าแดงจัดแน่ๆ นานๆทีอีกฝ่ายจะเอ่ยคำพูดน่าอายๆหวานๆแบบนี้ออกมา แค่บังคับให้เรียกชื่อเขาสั้นๆนี่ก็นานกว่าจะชิน ตอนเรียกแรกๆนะเหมือนเด็กหัดพูด เอ่ยมาแค่นิดเดียวก็หน้าแดงจัด ไม่เหมือนตอนอยู่บนเตียง...ส่งเสียงเรียกชัดแจ๋ว หึๆ

“แน่นอนอยู่แล้วครับ...ผมไม่มีทางปล่อยมือจากไทกะแน่ๆ”

กว่าจะได้มาอยู่ข้างๆกัน...ต้องเสียใจแค่ไหน ต้องเสียน้ำตาไปเท่าไหร่

“ฉันรู้”

คำพูดของอาคาชิ...แม้จะพูดผ่านๆ แต่ยิ่งกว่าคำสัญญาจากคนทั้งโลกรวมกัน...โดนเฉพาะคำพูดที่พูดกับเขา

“เซย์นี่...ดีจริงๆ” คากามิชม และไม่ให้อีกฝ่ายได้พูดอะไรก็ชะโงกหน้ามาจุ๊บเบาๆที่ริมฝีปากได้รูป ก่อนจะยักคิ้วข้างหนึ่งให้คนที่กำลังอึ้งและซุกหน้าลงบนอกแร่งเพื่อกลบเกลื่อนความอาย อาคาชิชะงักไปเหมือนสติยังไม่เข้าร่าง ก่อนจะหัวเราะเบาๆในลำคอ มองเสือน้อยที่มุดอกเขางุดๆ

นานๆทีไทกะจะจูบเขาก่อน...ดีชะมัด!

“ไปทานข้าวแล้วกันดีกว่าครับ?”

“อื้ม!!” พอพูดถึงเรื่องดินก็หายเขินทันที

 ดวงอาทิตย์ที่กำลังลาลับขอบฟ้าสะท้อนให้เห็นเงาของคนสองคนที่เดินเคียงคู่กันไป มือของทั้งสองเกาะกุมสอดประสานไม่ยอมปล่อย เสียงสดใสที่ดังเจื้อยแจ้วเมื่อเห็นอะไรน่าสนใจ และตามมาด้วยเสียงทุ้มต่ำที่คอยห้ามปราม

เป็นภาพที่งดงาม...อบอุ่น

นั่นคือ...อีกหนึ่งความทรงจำแสนล้ำค่าของทั้งคู่...

 

แถม

“สบายตัวชะมัด...อืมมมมม” คากามิครางในลำคออย่างสบายใจ กำลังอยู่ในสระน้ำขนาดเล็กในวิลล่าที่สามารถมองเห็นวิวทะเลได้ด้วย รอบตัวเขานั้นรายล้อมไปด้วยผ้าม่านสีขาว

เดินเที่ยว ออกกำลังกาย กินข้าว อาบน้ำ พักผ่อนเต็มที่... คราวหลังต้องชวนมาอีกครั้ง

“ชักง่วงแล้วสิ...” พึมพำในลำคอ กำลังเอาคางพิงรูปปั้นสิงโตพ่นน้ำและปรือตาลง

“แช่น้ำไปหลับไปไม่ดีนะครับ” เสียงกระซิบแหบพร่าข้างหูทำให้คากามิสะดุ้งเอก พอหันไปก็เห็นตาสีแดงจ้องเขาวาววับ

“ซะ...เซย์...”

 ทำไมอีกฝ่ายถึงมาอยู่ในนี้ล่ะ ไม่ใช่กำลังนอนอ่านหนังสืออยู่ในห้องเรอะ!! แถมเข้ามาโดยที่เขาไม่รู้ตัวอีก ไม่ใช่คุโรโกะสักหน่อย!! ที่สำคัย...กำลังเปลือยแช่น้ำในสระเดียวกับเบาอีก

อ๊ากกกก!!

“นะ...”

“หอมนะครับ” อาคาชิกระซิบ ไล้จมูกไปตามซอกคอสีน้ำผึ้ง ขำในใจ

ถูกเขาจ้องมองก็ยังเขินอายเสมอ...

“ไทกะ...หอม...” จากแค่ไล้จมูกเฉยๆเริ่มเพิ่มจูบและสัมผัสรุนแรงขึ้น คากามิถอนหายใจ

เห็นที...เขาคงเลี่ยงยาก เพราะสัมผัสร้อนๆของอะไรบางอย่างที่แข็งแรงแตะกับผิวเขาและทำให้สะดุ้งเฮือก มือแกร่งไล้ไปตามผิวสีน้ำผึ้งที่กำลังแดงเพราะน้ำอุ่นๆ บีบเคล้นเบาๆและแรงขึ้นเรื่อยๆ ริมฝีปากสีพีชถูกบดจูบอย่างเร่าร้อนแต่แฝงความนุ่มนวล

“อ่ะ...อื้อออ...เซย์...” คากามิปรือตาลงเมื่อซอกคอถูกขบกัดสร้างรอย และมือที่ปัดป่ายยอดอกของเขา “อย่า...รุนแรงนะ...”

พรุ่งนี้ต้องเที่ยวที่นี่อีก...เขาไม่อยากนอนมองเพดานวิลล่าเฉยๆเพราะเจ้าคนลามกนี่หรอกนะ!!

“ถ้า...ไทกะ...ไม่...ยั่วผม” เสียงแหบพร่าตอบฝังจมูกบนผิวหอมแรงๆ คากามิคล้องคอร่างแกร่ง

“ถ้าพรุ่งนี้...ลุกไม่ขึ้น...นายต้องรับผิดชอบ!” กัปตันปีศาจยกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์...

“รับบัญชา...” จากนั้นเสียงที่ลอดออกมานั้นก็มีแต่เสียงแว่วหวาน แหบพร่า

ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะได้ออกไปเดินเที่ยวหรือเปล่า?

เฮ้อออออ~~~~~   

 

            อัพอีกหนึ่งตอนค่าาาาาา~~~ ไถ่โทษที่หายไปนาน ตอนนี้เป็น SP. ของ red light อย่างที่เคยบอกว่า ปีใหม่นี้จะมี SP.หลายตอน แหะๆ  Bloody Rose ก็มี SP.ค่ะ แต่รอนิดนึงน้าาาาา ติด Shot fic ดำไฟอยู่เนอะ 

            ขอโทษจริงๆที่หายไปเกือบๆสิบวัน T_T ไม่มีอะไรจะแก้ตัวจริงๆค่ะ ไม่เคยปล่อยไว้นานจนไม่อัพแบบนี้ T_T 

            ป.ล. ขอบคุณทุกคนที่ยังติดตามกันน้าาาาา ขอบคุณมากๆๆๆ ถึงเค้าจะเกเรสุดๆก็ตาม ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกกำลังใจที่มีให้กันเสมอ ขอบคุณทุกความห่วงใยทุกคำติชมนะค่ะ ขอบคุณจริงๆ

            ป.ล. 1 รักษาสุขภาพด้วยน้าาาา ระวังอย่าให้ป่วยนะค่ะ ช่วงนี้ลมหนาวพัดมาแล้ว 

             ป.ล. 2 วันนี้เป็นวันสิ้นปีอีกหนึ่งวันก็จะเริ่มปีใหม่แล้ว...ในปีหน้าขอให้ทุกคนมีความสุขนะค่ะ อะไรที่ไม่มีเรื่องแย่ๆทั้งหลายก็ทิ้งไว้ปีนี้ ไม่ต้องพกติดไปน้าาาาา มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ป่วย ไม่ไข้ ขอให้ทุกๆวันมีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ และผ่านพ้นไปได้อย่างสดใส ใครที่สอบก็ขอให้ผ่านและได้อย่างที่ใจหวัง ใครกำลังเรียนหรือทำงานก็ขอให้ก้าวหน้านะค่ะ ^_^ ขอบคุณทุกคนมากๆที่อยู่ด้วยกันมา ^___^ 

             สวัสดีปีใหม่ 2016 'รัก' และ 'ขอบคุณ' ค่ะ ^__^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,764 ความคิดเห็น

  1. #5738 MartiniLubik (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:49
    ดีงามมากๆดลยค่ะ ชอบเวลาไทกะได้รับความรักแบบนี้ เป็นกลิ่นไอของความสุข เหมาะกับไทกะที่สุดแล้ววว นายน้อยเวอร์นี้ชอบฝุดๆตามใจเก่ง เวลาอีกคนออกมานี่กร๊าวใจมากกก
    #5,738
    0
  2. #5391 king0836264174 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 11:20

    ฟินสุดๆ
    #5,391
    0
  3. #4869 Nut .. (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 04:57
    อินและฟินมากกก
    #4,869
    0
  4. #4446 Akasora genri (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 16:13
    ตอนนี้น่าร๊ากกกกกกก ที่สุด
    #4,446
    0
  5. #3694 kim_undershine (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 22:26
    มาไทยไม่บอกอ่ะ คราวหน้ามาบ้าาเรานะ555
    ความรวยนายน้อยยังคงสถานะหน้าหมั่นไส้ได้ทุกที..
    อ่านกี่ทีก้ฟินอ่ะ รักลองฟิคนี้ มากกกกกกกคือเป็นอะไรที่เลอค่ามากกกกกก
    #3,694
    0
  6. #2504 milona (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 22:15
    รู้สึกชอบคู่นี้จางง ~
    #2,504
    0
  7. #2441 thairnee1234 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 11:49
    รอนะคะ รักษาสุขภาพด้วย(รอบที่ 2)
    #2,441
    0
  8. #2435 ควอเรีย (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 22:30
    ช้าไปนิดแต่ก็สุขสันต์วันปีใหม่นะคะ ขอให้ไรท์สุขภาพแข็งแรงแล้วก็มีความสุขมากๆนะคะ
    #2,435
    0
  9. #2434 Taiga-jun (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 22:16
    HNY. ค่าาา ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆให้อ่านนะคะ
    #2,434
    0
  10. #2432 Nillakal Mirai (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 15:20
    สุขสันต์ปีใหม่ค่ะไรต์
    ขอให้ไรต์มีความสุขมากๆนะคะ
    และขอบคุณนะคะ..ที่แต่งนิยายสนุกๆให้พวกเราได้อ่านอย่างมีความสุข
    #2,432
    0
  11. #2431 MintNiphattha Nakthan (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 09:25
    สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะไรต์ ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆให้อ่านค่ะ
    #2,431
    0
  12. #2430 Yui-na (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 04:58
    สุขสันต์วันปีใหม่ด้วยเช่นกันนะคะ ขอบคุณที่นักเขียนแต่งนิยายสนุกๆมาให้ได้อ่านก็พอใจแล้วจร้า ปีใหม่นี่ก็ขอในนักเขียนสมพรปรารถนานะ มีความสุขเยอะๆ มีเวลามาอัพฟิคเยอะๆด้วยเหมือนกัน เรื่องสุขภาพก็ขอให้โรคภัยไข้เจ็บไม่มีน้า~ 
    #2,430
    0
  13. #2429 พิม (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 02:57
    แอบเข้ามาดูทุกวันเลยค่ะ ในที่สุดก็อัพ ขอบคุณมากๆเลย ขอบคุณสำหรับปีนี้นะคะไรท์ ขอให้อยู่ด้วยกันไปนานๆ สร้างสันเรื่องราวน่ารักอบอุ่นให้กันตลอด ขอบคุณมากจริงๆค่ะ

    สุขสันต์วันปีใหม่ค่า ขอให้เป็นปีที่ดี มีความสุขมากๆๆๆ มีแต่สิ่งดีๆเข้ามานะคะ ปล. รอSP.อยู่นะคะ

    รัก~~
    #2,429
    0
  14. #2427 Shin Night (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 00:38
    สุขสันต์ปีใหม่ขอรับของให้ทุกคนมีความสุขมากๆนะขอรับ
    ทิ้งปีเก่าแล้วมาต้อนรับปีใหม่กันดีกว่า



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 1 มกราคม 2559 / 00:48
    #2,427
    0
  15. #2426 เจเจ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 00:16
    สุขสันต์วันขึ้นปีใหม่จ้าาา ขอให้มีความสุขมากขึ้นมากขึ้นทุกปี ขอบคุณที่เขียนเรื่องน่ารักๆแบบนี้ให้ในวันนี้ รออ่านอยู่ค่ะ ทุกเรื่อง แอบเข้ามาดูทุกวัน แต่คราวนี้หายไปนานกว่าทุกที แต่ไม่ว่านานเท่าไรก็รอค่ะ ติดตามตอนต่อไปนะ "^^"
    #2,426
    0
  16. #2425 กอล์ฟกุ๊กกิ๊กกกกก (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 00:03
    สุขสันต์วันปีใหม่นะค่ะ

    มาอ่านก่อน เดี๋ยวไม่ได้มาอ่านอีกหลายวัน นี้ก็พึ่งไดมา อ่านไปหลายตอนเลย 55555
    #2,425
    0
  17. #2423 sakura-chun (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 23:13
    สุขสันต์วันปีใหม่เช่นกันนะคะ
    เราก็ขอให้ไรต์มีความสุขเหมือนกันนะคะ
    ไม่ว่าจะหายไปนานแค่ไหน เราก็รอเสมอค่ะ
    รัก รัก รัก ไรต์ที่สุดที่แต่งนิยายน่ารักๆ สนุกมาให้เราอ่าน
    ปีหน้าก็ฝากตัวเช่นกันค่ะ // โค้งเก้าสิบองศา
    #2,423
    0
  18. #2421 HibariFuyu (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 22:48
    สวัสดีปีใหม่เช่นกัน^^
    อ่ะ!!ไทจังไปเที่ยวปีใหม่เป็นเพื่อนหน่อยสิ
    ทิ้งเจ้าพวกที่เหลือไว้ตรงนัั้นแหละ
    #2,421
    0
  19. #2420 MakiDear (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 19:03
    สุขสันต์วันปีใหม่เช่นกันนะค่ะ ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆให้อ่านนะค่ะ ^^
    และก็ขอให้พี่แต่งนิยายสนุกๆแบบนี้ให้อ่านไปนานๆเลยนะค่ะ พี่เป็นคนแรกเลยที่หนูยอมรับว่าแต่งนิยายสนุกแถมยังเป็นคู่ที่ไม่ค่อยฮิตอีก พี่แต่งให้คากามิน่ารักและอะไรอีกหลายๆอย่างที่หนูต้องการให้คนอื่นมองเห็นเหมือนที่เราเห็นตัวละครนั้น บางครั้งเห็นในเฟซว่าคากามิ อย่างนี้ อย่างนั้น แล้วมันปวดใจมากเลยล่ะค่ะ แต่ก็ดีใจนะค่ะ ที่ยังมีคนจิ้นเหมือนเรา รู้สึกขอบคุณพี่จริงๆค่ะ ที่แต่งคากามิให้ดูน่ารักขนาดนี้  ยังไงก็ขอให้ปีใหม่นี้ ขอให้พี่มีสุขภาพที่แข็งแรงนะค่ะและไม่มีโรคภัยไข้เจ็บอะไรมาตามรังควานนะค่ะ
    อ๋อ แล้วก็ถึงพี่จะหายไปนานแค่ไหนแต่หนูก็จะรอนะค่ะ ไม่ต้องฝืนร่างกายตัวเองเพื่อมาอัพก็ได้ ถึงหนูจะรู้จักพี่แค่ในนี้ แต่หนูก็เป็นห่วงร่างกายพี่นะค่ะ ถ้าจำไม่ผิดเหมือนพี่จะเป็นโรคแพ้อากาศ(ถ้าผิดขออภัยค่ะ)หรือเปล่าน่า....แต่ยังไงก็ดูแลตัวเองด้วยนะค่ะ ไม่ต้องฝืนค่ะ^^ เอ่อ มันก็ยาวไปแล้วเนอะ ยังไงก็ขอจบเพียงเท่านี้ล่ะนะค่ะ (เล่นซะเขียนเหมือนเรียงความเลย - -;)
    .
    .
    .
    สุขสันต์วันปีใหม่นะค่ะ \^O^/

     
    #2,420
    0
  20. #2419 Gemel (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 16:19
    ไปเที่ยวแถวไหนคะดเดี๋ยวตามไป 5555
    #2,419
    0
  21. #2418 Noeynoeyye (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 16:10
    สุขสันต์วันปีใหม่นะค้า ปีนี้ก็ขอบคุณไรท์มากๆที่แต่งนิยายดีๆสนุกๆแบบนี้ขึ้นมามห้ได้อ่านกัน ติดตามเรื่อยๆนะคะ รีกษาสุขภาพเช่นกันค้า????
    #2,418
    0
  22. #2417 ฟางเส้นสุดท้าย (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 15:22
    สุขสันต์วันปีใหม่เช่นกันนะคะ ^_^

    นิยายสนุกมากเลยค่ะอ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นสุดๆเลย

    ไม่รู้ว่าเราอินเกินไปรึเปล่านะที่เรารู้สึกอบอุ่น ตื้นตันใจ

    และมีความสุขจนน้ำตาเกือบไหล 55
    #2,417
    0
  23. #2416 ฟางเส้นสุดท้าย (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 15:21
    สุขสันต์วันปีใหม่เช่นกันนะคะ ^_^

    นิยายสนุกมากเลยค่ะอ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นสุดๆเลย

    ไม่รู้ว่าเราอินเกินไปรึเปล่านะที่เรารู้สึกอบอุ่น ตื้นตันใจ

    และมีความสุขจนน้ำตาเกือบไหล 55
    #2,416
    0
  24. #2415 มโนศิลป์. (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 15:08
    .กอดไรต์ด้วยความรัก ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้ ขอบคุณที่อัพเรื่อยๆมา ปีใหม่นี้ก็ขอให้สุขภาพแข็งแรงมากๆน้าอย่าหักโหมไปล้ะ สู้ๆนะไรต์เราค่อยเป็นกำลังใจให้ไรต์ตลอดเลย
    #2,415
    0
  25. #2414 greetlove (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 14:59

    ้Happy new year!!! ขอให้ไรท์สุขภาพร่างกายแข็งแรง มีความสุขมากๆน่าาไรท์ อยู่กับนักอ่านไปนานๆนะคะ ><

    (แล้วอย่าหายไปนานๆอีกนะคะ นักอ่านจิขาดใจ T3T)
    ปล.รักไรท์น่าาา จุ้บ >3<
    #2,414
    0