fic KNB : kuroko no basuke Yaoi allkaga,aokaga,akakuro,other

ตอนที่ 3 : Shotfic : Akakuro...影の息。(ตอนเดียวจบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,004
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 131 ครั้ง
    6 พ.ค. 58

 

kuroko no basket

Title : ลมหายใจของเงา

Akakuro (อาคาชิ เซย์จูโร่ คุโรโกะ เท็ตสึยะ)

 

แปะ แปะ

สายฝนที่ตกกระหน่ำลงมาอย่างไร้วี่แววคำว่าจะหยุด ทำให้ร่างเล็กบอบบางที่อยู่ภายใต้ฮู้ดสีดำสนิทยกแขนขึ้นกอดตัวเองแน่น ละอองฝนประปรายมาสัมผัสผิวกายขาว

อา...ไม่น่ามาเลยจริงๆ บางทีเขาน่าจะเชื่อลางสังหรณ์ของตัวเอง...นอนอยู่ที่บ้านน่าจะดีที่สุด

~~~peep peep~~~

เสียงเมล์มือถือเตือน พอกดดูก็พบข้อความ

คุโรโกะ...โทษที ฝนตก ไปไมได้แล้ว นายอยู่ไหนเนี่ย เดี๋ยวส่งคนไปรับ...

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะตอบเมล์แสงของเขาไป คุโรโกะ เท็ตสึยะ เก็บมือถือลงกระเป๋า...ความจริงเขาไม่ชอบฝน เพราะมักทำให้นึกถึงความทรงจำแย่ๆตอนอยู่เทย์โคว แล้ววันนี้เขาก็มีนัดกับคากามิคุง แล้วก็อาโอมิเนะคุงด้วย ทั้งคู่อยากมาเที่ยวไกลถึงเกียวโต...บ้าบอพอกัน สมแล้วที่อยู่ด้วยกันได้... แต่ถึงอย่างนั้นคุโรโกะก็รู้ดี...

ทั้งสองคนเกิดมาเพื่อกันและกัน...เติมเต็มกันและกัน

มีแค่คากามิคุงเท่านั้นที่สามารถเป็นคู่แข่งของอาโอมิเนะคุงได้...

แม้จะทะเลาะกันประจำ...แต่สายใยของทั้งคู่กลับแน่นแฟ้น

จน...น่าอิจฉา

“ไม่รู้จะชวนผมมาทำไม” บ่นเบาๆ อยู่กับแสงทั้งสองแล้วสว่างแสบตาเสมอ

อืม...คนๆนั้นก็อยู่โตเกียวนี่นา...อยากเจออีกจังเลยนะ หลังจากวินเทอร์คัพเสร็จก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกันเลย... แย้มรอยยิ้มบางๆแต้มบนเรียวปาก

“คงจะสบายดีนะครับ...อาคาชิคุง...”

 

ดวงตาสีแดงเข้มเหลือบมองมือถือที่สั่นอย่างไม่ยอมหยุด คนปลายสายก็ช่างมีความพยามเสียเหลือเกินในการโทร ทั้งๆที่เขาก็ทำเป็นไม่สนใจมานานแล้ว

“นายน้อย...มีอะไรหรือเปล่าครับ?” พ่อบ้านคนสนิทเอ่ยอย่างแปลกใจเมื่อเห็นสีหน้าที่ฉายแววระอาของคนเป็นนาย

“เปล่า...ช่างเถอะ ให้คนยกชาไปที่ห้องให้ด้วยนะ” เอ่ยเรียบๆก่อนจะเดินขึ้นไปยังห้องตัวเองพร้อมกดรับสายไปด้วย

“ว่าไง...ไดกิ”

อ๋า...ไม่ใช่หมอนั่นหรอก } เสียงที่ตอบกลับมานั้น ทำเอาคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะหยักรอยยิ้มบาง ตอนนี้เจ้างี่เง่ามิเนะออกไปซื้อของ }

 ตอนฝนตกเนี่ยนะ...

อาคาชิมองในที่เทลงมาอย่างไม่ขาดสาย ใครจะบ้าออกไปตอนนี้...แต่คิดอีกที อดีตเพื่อนร่วมทีมของเขาคงไปทำให้คนปลายสายโกรธแน่ๆ ถึงได้โดนบังคับให้ออกไปท่ามกลางฝนแบบนี้

โทษที...ความจริงไม่ได้ตั้งใจจะโทรหานายหรอก }

“งั้นผมวางล่ะ”

เฮ้ยๆเดี๋ยวสิอย่าใจร้อนดิฟะ!! ทำมาเป็นน้อยอกน้อยใจ นายโตแล้วไม่ใช่หรือไงหา!! }

“เฮ้อ...ตกลงมีอะไรน่ะไทกะ ถ้าจะโวยนี่ผมวางจริงนะๆ”

พอดีพวกฉันมาเกียวโต แล้วฝนตกด้วย }

“ฮันนีมูนเหรอครับ?” หยอกเย้าไปนิดหน่อย...ไม่ต้องเห็นหน้า อาคาชิก็รู้ดีว่า เอสแห่งเซย์รินต้องทำหน้าแดงจัดแข่งกับสีผมอยู่แน่ๆ

เป็นคนที่แกล้งแล้วสนุกเสมอล่ะ...

บ้านนายดิ!!! ไม่ใช่โว้ยยยย!! }

“หึๆ”

เออๆ ไปรับคุโรโกะให้ฉันหน่อยสิ นัดหมอนั่นมาเที่ยว แต่ฝนตกเนี่ย เดี๋ยวส่งแผนที่ไปให้ แค่นี้นะ ไอ้หัวแดงโรคจิต!!! } อาคาชินิ่งไปนิดเมื่อปลายสายโวยวายลั่น

เขินแล้วพาลจริงๆ

ดวงตาสีแดงฉายแววระอา มองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ที่ยังคงมีหยาดน้ำโปรยปรายลงมาอย่างไม่ยอมหยุด

เท็ตสึยะอยู่ที่เกียวโตอย่างนั้นเหรอ?...อยู่กันใกล้ๆนี่เองสินะ

คงต้องรีบไปรับฝ่ายนั้นมาเสียก่อน... อาคาชิรู้ดีว่าคนตัวเล็กไม่ชอบฝนแค่ไหน...

“ช่วยเอารถออกให้หน่อย” หันไปสั่งพ่อบ้านที่ยืนอยู่หน้าห้อง

“นายน้อยจะออกไปตอนนี้เหรอครับ?”

“อืม...ไม่ต้องเอาคนขับนะ...ฉันขับเอง”

“ทราบครับ...”

 

ปิ๊น ปิ๊น

เสียงบีบแตรลั่นอย่างไม่สนใจใคร ทำให้ร่างบางที่กำลังปิดเปลือกตาลงสะดุ้งตกใจ พอแหงนหน้ามองก็เห็นรถมาเซราติสีดำสนิท พร้อมๆกับกระจกที่ถูกเลื่อนลงเผยให้เห็นใบหน้าคุ้ยเคย...

“อาคาชิคุง? ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ครับ?”

“ขึ้นมาสิเท็ตสึยะ”

“เอ๋?”

“อืม...จะขึ้นมาดีๆหรือให้ผมลงไปพาขึ้นมาเองล่ะ?” น้ำเสียงเรียบๆ จนคุโรโกะคว้ากระเป๋าและรีบเดินขึ้นรถคันหรูทันที

อาคาชิคุงพูดจริงทำจริงเสมอ

“เอ้า!” มือแกร่งส่งเสื้อขนสัตว์หนานุ่มมาให้ กลิ่นหอมอ่อนๆชวนให้ผ่อนคลาย

“ขอบคุณครับ...”

 ใช้เวลาไม่นานนักด้วยการขับรถที่ยอดเยี่ยมของอาคาชิ คุโรโกะก็มาเยือนคฤหาสน์หลังใหญ่ ที่อายุหลายปีแต่ยังคงไว้ซึ่งความสวยงาม เขาไม่เคยมาบ้านของอาคาชิคุงมาก่อน...นี่เป็นครั้งแรก ถึงจะรู้ว่าอีกฝ่ายร่ำรวย...แต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้

“นายน้อย...” เหล่าพ่อบ้านและสาวใช้ในชุดเมดโค้งตัวเป็นแถว คุโรโกะกระพริบตา ไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะมีจริง...นึกว่าเห็นแต่ในการ์ตูนเสียอีก 

“ช่วยยกขนมไปให้ในห้องด้วยนะ เท็ตสึยะ มาเถอะ...” มือเรียวถูกคว้าหมับก่อนจะลากเดินขึ้นไปยังชั้นสองของคฤหาสน์ ทิ้งให้เหล่าคนในบ้านมองตามกันอย่างสงสัย ปกตินายน้อยหวงความเป็นส่วนตัวมาก ไม่ยอมให้ใครก้าวล้ำเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง...แล้วเด็กผู้ชายตัวเล็กบอบบางนั่นเป็นใครกัน...ถึงได้รับสิทธิ์นั้น

“นี่ห้องของอาคาชิคุงเหรอครับ?” น้ำเสียงเรียบๆแต่มีแววของความตื่นเต้น ทำให้เจ้าของห้องที่กำลังปลดกระดุมแขนเสื้อเชิ้ตหันมามอง ตากลมป๊อกสีฟ้าใสนั้นทอประกายวิบวับ คล้ายลูกหมาเวลาเห็นกระดูก จนคนผมแดงกลั้นรอยยิ้มเอ็นดู

เท็ตสึยะมักจะทำหน้าตาย และเรียบๆอยู่เสมอ

ไม่ใช่เป็นคนเย็นชาแต่นั่นคือนิสัยของเท็ตสึยะเอง

พอได้เห็นสีหน้าแบบนี้ก็รู้สึกดี...อย่างน้อยก็ไม่ค่อยมีใครได้เห็นนัก

“ก็นี่บ้านผมเท็ตสึยะคิดว่าเป็นห้องของใครกันล่ะ?” ตอบกลับก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนเตียงขนาดใหญ่ ขาเรียวไขว้ห้างเอนตัวพิงเบาะโซฟาหนานุ่ม มองคนตัวบางที่กวาดตาไปรอบๆห้องราวกับอลิซที่หลงทางเข้าไปในดินแดนมหัศจรรย์

“ผมยังไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย” คุโรโกะตอบอ้อมแอ้ม

ไม่ว่าเมื่อไหร่เขาก็แพ้ทางอาคาชิคุงเสมอ ก็อีกฝ่ายทั้งเก่ง ฉลาด  เขาจะไปสู้อะไรได้

“หึๆ นั่นสิ...แล้วมาเกียวโตโดยไม่บอกผมสักคำเลย...จะไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอ?” คนถูกโยนข้อหาให้ใบ้กินไปชั่วขณะ กระพริบตาถี่ๆ ราวกับกำลังหาข้อแก้ตัว ท่าทางราวลูกหมาน้อยที่น่าเอ็นดูจนอาคาชิหลุดหัวเราะ รอยยิ้มน่ามองแต้มบนเรียวปาก...ส่งผลให้ใบหน้าหล่อๆดูอ่อนโยนขึ้น

ใครบอกเท็ตสึยะไร้ความรู้สึก...เขาขอเถียงล่ะ...อีกฝ่ายน่ารักมากๆต่างหาก

“ผม...ถูกอาโอมิเนะคุงกับคากามิคุงบังคับให้มา” สองคนนั่นใช้สารพัดวิธี จบโดยการเอาเจ้าเบอร์สองไปซ่อน จนคุโรโกะต้องยอมมานี่ล่ะ

เวลาทะเลาะกันก็ทำเอาชาวบ้านเดือดร้อน...พอรักกันดีก็ทำเขาเดือดร้อนอีก!!

แสงสองคนนั้นนิสัยไม่ดีจริงๆ!!

“ไดกิกับไทกะน่ะเหรอ?” อาคาชิเลิกคิ้ว หลังจากจบวินเทอร์คัพเขาก็สนใจตัวคากามิ ไทกะมากขึ้น ในฐานะคู่แข่งที่ยอมรับฝีมือ และเจ้าของหัวใจของอาโอมิเนะ ไดกิ คิดว่าทั้งคู่ไม่น่าจะไปกันรอด ตอนรู้ข่าวนี่ตกใจไม่น้อยทีเดียว...แต่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ยังดำเนินเรื่อยมา...

เรียบง่าย มั่นคง ราวกับเกิดมาเพื่อกันและกัน

จน...น่าอิจฉา

“อาคาชิคุงสนิทกับคากามิคุงเหรอครับ?” เห็นเรียกชื่อต้นกันเลยนี่นา 

“ไม่เชิงสนิทหรอก แค่หมอนั่นน่าแกล้งน่ะ” คุโรโกะยิ้ม

“คิดเหมือนผมเลยล่ะ”

เท็ตสึยะก็น่าแกล้งนะ อาคาชิเปรยในใจ

“ไม่มานั่งเหรอ? ผมไม่ทำอะไรหรอกน่า” เสียงทุ้มเชิญชวนคนที่กำลังยืนนิ่ง

“เปล่าครับ...แต่...” จะให้บอกได้ยังไงว่าท่าทางของคุณมันไม่น่าไว้วางใจ มือเรียวยกขึ้นกอดตัวเองเพราะหน้าต่างบานใหญ่นั้นเปิดโล่งเอาไว้ทำให้มีลมเย็นจากด้านนอกพัดพาเข้ามาโดยผิวกายขาว

“มานี่สิเท็ตสึยะ...” มือแกร่งยื่นมาข้างหน้าราวเชิญขวน น้ำเสียงเรียบแต่ราวมีมนต์สะกด ยิ่งดวงตาคมทรงอำนาจนั้นทำให้ร่างบางทำตามอย่างว่าง่าย มือขาววางลงบนมือแกร่งของอีกคน ก่อนร่างเล็กจะถูกดึงเข้าสู่อ้อมแขนแกร่ง อาคาชิกอดคุโรโกะแน่น ซบใบหน้าลงกับไหล่บาง ซึมซับความอบอุ่นจากร่างเล็ก

ตั้งแต่สมัย ม.ต้นแล้ว ที่เท็ตสึยะมักจะให้ความรู้สึกอ่อนโยนเสมอ

เป็นเงาที่แม้ไม่เจิดจ้าดั่งแสงสว่าง...แต่กลับเชื่อมโยงพวกเขาทีมปาฏิหาริย์เอาไว้

ถ้าพวกเขาทะเลาะกัน คนที่ทำให้ดีกันเหมือนเดิมก็คือเท็ตสึยะ เอาใจใส่ทุกคน และรักบาสเกตบอลมากๆ...

“อาคาชิคุง?” เสียงใสเอ่ยเรียกคนที่กอดเขาแน่น แถมยังยกร่างเขาวางบนตักแกร่งประหนึ่งลูกแมวไร้น้ำหนัก

“ก็เท็ตสึยะหนาวไม่ใช่เหรอ? ผมช่วยให้ความอบอุ่นไง”

มันอุ่นจนผมร้อนแล้วครับ

คุโรโกะเถียงในใจ ริ้วสีแดงพาดผ่านใบหน้าขาวจนเห็นชัด

ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้น “นายน้อยค่ะยกของว่างมาเสิร์ฟค่ะ”

“เข้ามาสิ” เสียงทุ้มเอ่ยอนุญาตแต่มือแกร่งกลับไม่ปล่อยร่างบางออก คุโรโกะขมวดคิ้ว แม้เขาจะไม่ใช่คนหน้าบางเหมือนคากามิคุง แต่ไอ้การถูกเจ้าของบ้านกอดแนบแน่นแบบนี้มัน...เอ่อ

สาวในชุดเมดอึ้งไปนิดๆกับภาพตรงหน้า แต่พอเห็นดวงตาคมกริบของนายน้องที่กดดันให้รีบๆออกไปก็ได้แต่โค้งหัวลง วางถาดของวางไว้ข้างเตียงก่อนก้าวออกไปอย่างรวดเร็ว

“เธอกลัวนะครับ” คุโรโกะบอก แหงนหน้ามองคนตาคม

“ช่างสิ...ผมเคยสนเสียที่ไหน”

 นิสัยไม่ดี

พึมพำด่าในใจ แต่เหมือนว่าอาคาชิจะรู้ จมูกโด่งจึงฝังลงบนแก้มนวลดังฟอดจนเจ้าของแก้มสะดุ้ง มองคนฉวยโอกาสอย่างตกใจ

“ลงโทษที่นินทาผมไงล่ะ”

เถียงไม่ออก ดูเหมือนเขาจะแพ้ทางอาคาชิคุงจริงๆนั่นล่ะ

“แต่เท็ตสึยะนี่รู้เสมอเลยนะว่าผมคิดอะไร...ตั้งแต่ ม.ต้นแล้ว” ว่าพลางหยิบขนมสีสวยที่แกะสลักเป็นดอกไม้ขึ้นมาแบ่งเป็นชิ้นเล็กๆ ก่อนจะยื่นไปชิดเรียวปากบาง คุโรโกะอ้าปากออกให้อีกฝ่ายป้อนขนมให้ ปลายนิ้วเรียวยังคงอ้อยอิ่งอยู่ไม่ไปไหน คนถูกหยอกเย้าทวีความแดงบนใบหน้ามากขึ้น อาคาชิหลุดขำ ก่อนยอมละมือออกเสียโดยดี

“หึๆ...อร่อยนะผมชอบ มีชาขาวหิมะด้วย มันช่วยให้ร่างกายอุ่นขึ้น”

“อาคาชิคุงไม่ใช่คนซับซ้อนสักหน่อยครับ” คุโรโกะพยามหาเรื่องคุย ไม่อย่างนั้นเขามีหวังถูกละลายด้วยสายตาร้อนแรงและยั่วเย้าในทีนั่นแน่ๆ

“ผมน่ะเหรอไม่ซับซ้อน มีแต่คนบอกว่าผมเข้าใจยากนะ” ยิ้มขำกับตัวเอง รับรู้ว่าร่างเล็กพยามเปลี่ยนเรื่อง แต่เอาเถอะ...เขาเองก็อยากคุยกับเท็ตสึยะ...

รู้สึกว่านานมากแล้วที่ไม่นั่งคุยกันสองคนแบบนี้

“อาคาชิคุงอาจจะเอาแต่ใจตัวเองไปหน่อย แต่ก็เป็นห่วงคนอื่น”

ไม่นับช่วงที่อีกฝ่ายเปลี่ยนไปนะ ตอนเทย์โควก็คอยดูแลทุกคนสมตำแหน่งกัปตัน แล้วตอนนี้ก็สอดส่องดูแลเพื่อนร่วมทีมทุกคน พาตัวเองไปสนิทกับคนสำคัญของพวกเขา เช่นคากามิคุงที่อาโอมิเนะคุงหวงมาก ทาคาโอะคุงของมิโดริมะคุง แถมยังทำตัวประหนึ่งคุณพ่อจอมโหดเวลามีใครมาจีบโมโมอิซังอีก

 อาคาชิคุงเป็นคนที่เข้าใจเขามากที่สุด...คุโรโกะรู้ตั้งแต่ที่อีกฝ่ายค้นพบความสามารถของเขาแล้ว ถ้าบอกว่าคากามิคุงคือคนที่เกิดมาเพื่ออาโอมิเนะแล้วล่ะก็ อาคาชิคุงก็คงเป็นคนที่เกิดมาสำหรับเขาเหมือนกัน...

“ไม่หรอก...” ดวงตาคมสีแดงที่กำลังจดจ้องตากลมโตสีฟ้าอยู่ทอแววละมุม “ผมไม่ได้เกิดมาเพื่อเท็ตสึยะ...” ใบหน้าหล่อๆโน้มเข้าไปใกล้จนเห็นแพขนตางอนของร่างบาง สัมผัสของลมหายใจ

“แต่เท็ตสึยะต่างหากที่เกิดมาเพื่อผม...” เสียงทุ้มเอ่ยอย่างอ่อนโยนก่อนจะแนบเรียวปากของตัวเองลงไปบนปากบาง กดซ้ำๆและแทรกสอดเข้าไปลิ้มรสความหอมหวาน คนตัวเล็กหัวอื้อเมื่อถูกสัมผัสร้อนแรง หน้าขาวแดงจัด มือเรียวกำชายเสื้ออีกฝ่ายแน่น ในหัวมึนงงไปหมด...แต่รับรู้ได้ถึงความนึกคิดของคนตัวสูงกว่า

ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมากมาย...แค่จูบเพียงจูบเดียวก็เข้าใจแล้วว่า..

.เราทั้งคู่...คิดถึงกันมากแค่ไหน

“หวาน...” อาคาชิค่อยๆผละออกมาจากความเย้ายวนนั่นอย่างเสียดาย หากไม่ใช่เพราะกลัวเท็ตสึยะจะหายใจไม่ทันมีหรือจะยอมหยุดน่ะ!

“ผม...คิดถึงคุณ” หลังจบวินเทอร์คัพก็ไม่ค่อยได้เจอกัน

“ผมคิดถึงเท็ตสึยะมากกว่าอีก” หยอกเย้าให้ใบหน้าขาวๆนั่นแดงจัดขึ้นกว่าเดิม ตากลมโตค้อนขวับเข้าให้

บางทีก็เข้าใจคากามิคุงที่ถูกคนอื่นแกล้งขึ้นมานิดนึงเหมือนกัน...

รู้สึกผิดนิดๆแล้วแฮะ

“คิดอะไรอยู่...หืม?” เสียงทุ้มกระซิบข้างหู มือแกร่งไล้ใบตามโครงหน้าได้รูป

“คิดเรื่องคากามิคุงน่ะครับ” อาคาชิเลิกคิ้ว หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงไม่พอใจนิดๆล่ะนะ เพราะเท็ตสึยะและไทกะเป็นคู่หูที่ยอดเยี่ยมจนน่าหงุดหงิด...แต่ตอนนี้น่ะ...ไดกิคงไม่ยอมปล่อยให้คนของตัวเองสนใจคนอื่นหรอก แล้วอาคาชิก็รู้ด้วยว่าเห็นเอสแห่งเซย์รินตัวสูงขนาดนั้น พลังเยอะอย่างนั้น

นิสัยนี่...ไม่น่าจะไปเป็นคนกดใครได้ ไปเป็นแม่บ้านให้ไดกิน่ะดีที่สุดแล้วล่ะ

“เรื่องที่ไทกะถูกแกล้งบ่อยๆน่ะเหรอ?”

“ครับ...คิดว่าน่าสงสารขึ้นมานิดนึง”

“หึๆ เท็ตสึยะก็น่าแกล้ง” ดวงตาสีแดงฉายประกายเจ้าเล่ห์ “แต่ผมแกล้งได้คนเดียวน่ะนะ” พูดเสร็จก็จัดการปิดปากบางไปอีก จูบซ้ำอยู่อย่างนั้นจนคุโรโกะปากช้ำไปหมด...

ดวงตาสีฟ้าปรือลงอย่างเหนื่อยอ่อน เมื่อร่างสูงยังอ้อยอิ่งกับปากของเขาไม่เลิก บอกแล้วว่าอาคาชิคุงน่ะเอาแต่ใจตัวเองที่สุด... แต่... ยิ้มบางๆแหงนหน้ารับสัมผัสของคนเอาแต่ใจอีกครั้ง

ก็เป็นอาคาชิคุงของเขา...คนที่เขาชอบที่สุด

ไม่ใช่แสงสว่าง...แต่เป็นลมหายใจ

ลมหายใจของเงา...

 

แถม...

 

แชะ แชะ

เสียงรัวชัตเตอร์ทำให้คนที่กำลังจูบกันอย่างดูดดื่มผละออกห่าง หันไปมองแขกผู้ไม่ได้รับเชิญที่ยกมือถือถ่ายรัวๆ

“ต่อสิ...กำลังได้ฟิล” น้ำเสียงกวนๆพร้อมยักคิ้วให้จากหนุ่มผิวดำทำให้คุโรโกะนิ่งค้าง

“เพิ่งเคยเห็นนายทำหน้าแบบนี้น่ะเนี่ย คุโรโกะ ฮะๆๆๆ” น้ำเสียงสะใจสุดๆจากคนผมแดงเข้มยิ่งทำให้ร่างเล็กสติหลุด

“นั่นสิ...ไอ้เราขอให้ไปรับ ไม่ได้ให้จับมากินสักหน่อยนะอาคาชิ” อาโอมิเนะหันไปคุยกับอดีตกัปตัน เจ้าของบ้านถอนหายใจเบาๆ ยกร่างเล็กออกจากตัก  หงุดหงิดเล็กน้อยที่ถูกขัดจังหวะ

 เอาเถอะ...เขาอารมณ์เสียไปก็ไม่ได้อะไร...มันใช้ไม่ได้ผลกับคนบ้าสองคนนี้ มีที่ไหนมาบ้านคนอื่นอย่างไร้มารยาทแบบนี้

“ไดกิอิจฉาผมเหรอ? ว่าไงไทกะ...ไม่เจอกันนานเลยนะ”

“เออ...ไปขอบคุณโมโมอิด้วยล่ะ เห็นบอกว่าช่วงนี้เท็ตสึคุงเหงาๆ คงคิดถึงอาคาชิคุงแน่ๆ คากามินกับไดจังช่วยพาเท็ตสึคุงไปส่งให้อาคาชิคุงหน่อยสิ” คากามิที่ลอกประโยคของผู้จัดการสาวโทโอมาบอก อาคาชิยิ้มบาง หันไปมองคนตัวเล็กที่ยังสติไม่เข้าร่าง

“อืม...นั่นสิ ว่าแต่ออกไปจากห้องผมได้แล้วล่ะ...นายสองคนอยู่ด้วยกันแล้วผมแสบตา”

“ไล่กันเหรอว่ะ?” อาโอมิเนะรวน ท่าทางเหมือนนักเลงกำลังไถเงินเด็ก ม.ปลาย จนคากามิส่งเสียงหัวเราะ จับไหล่คนตัวดำแล้วลากไปที่ประตู

“ขอใช้ครัวหน่อยนะอาคาชิ”

“ทำเผื่อผมกับเท็ตสึยะด้วยล่ะ”

“เออๆ” คากามิโบกมือ ก่อนไปนึกได้หันไปหาเจ้าคู่หูที่กระพริบตา อืม...สติคงกลับมาแล้ว

“เอาคืนที่ชอบแกล้งฉันนะเจ้าคุโรโกะ...เดี๋ยวจะส่งภาพนายให้ทุกคนเลยล่ะ ฮะๆๆ”

      “คากามิคุง!!” 


         เอานายน้อยมาเสิร์ฟอีกค่าาาาา คราวนี้เป็นคู่แดงดำ ไม่ค่อยชินคู่นี่เท่าไหร่แฮะ...แหะๆ ความจริงอยากให้นายน้อยดาร์กกว่านี้ เอาเป็นว่านี่เป็นอาคาชิ Ver. อบอุ่น ส่วนนายน้อย Ver.ดาร์ก เอาไว้ให้ไปขย้ำพ่อเสือเนาะ ^_^ 
         ป.ล. มี aokaga โผล่มาแจม ชอบคู่นี้มากเลยส่งไปยุ่งกับเขาทุกคู่ 5555 ^_^ 
          ป.ล. 1 ตอนหน้าเป็น allkaga ค่าาาาา อยากเห็นว่าหากทีมปาฏิหาริย์มาอยู่ร่วมกับคากามิแล้วจะเป็นยังไง มันจะโคตรวุ่นวายขนาดไหนน้อออ
          ป.ล. 2 อยากให้ฝนตกจังเลยยยยย  อากาศร้อนจนจะระเหยไปในอากาศแล้ว แงๆๆๆ ดูแลตัวเองกันด้วยนะค่ะ ^_^
          ป.ล. 3 อาจจะมาอัพอีกทีก่อนวันที่ 10 นะค่ะ เพราะว่าวันที่ 11- 22 นี้มีสอบไฟนอลแล้ว =_= ใครที่กำลังจะสอบก็สู้ๆเหมือนกันน้าาาาา
          ป.ล. 4 ขอบคุณที่ติดตามนะค่ะ
          ป.ล. 5 รักน้าาาาา~~




Spoil : 


      “พวกนายมันหื่นจริงๆ” 

“ก็ขยันแกล้งไทกะกันจังเลยนะ เดี๋ยววันนี้ก็ได้กินราเม็งถ้วยกันทุกคนหรอก”

 หากพ่อเสือน้อยเขินมากๆเข้าจะพาลโมโหเอา แล้วพวกเขาจะลำบากน่ะสิ

“ว่างๆไปเล่นบาสกันไหม?” 

      “ก็ดีนะ...แบ่งกันสามต่อสามแล้วกัน ใครแพ้วันนี้ต้องล้างจานด้วยล่ะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 131 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,748 ความคิดเห็น

  1. #5497 marionette202 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 06:58
    โอ๊ยเขินนน ละมุนอ่ะ นายน้อยดีงามมากกกก ///// อยากได้รูปน้องครกอ่ะ ส่งภาพมาให้ด้วยสิคางามิ5555 คู่นี้น่ารักจริงๆให้ตายเถอะ! อยากอ่านอีกอ่ะT_T
    #5,497
    0
  2. #5440 TiuLip (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:04
    แดงดำน่ารักกกกกก
    #5,440
    0
  3. #5329 Persassy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 01:05
    ละมุนมากๆ กี๊ดดดดดดด
    ฟ้าไฟดูป่วนดีนะคะเนี่ย 55555
    #5,329
    0
  4. #5290 SUNOBA (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 15:16
    นายน้อยขี้แกล้ง เท็ตจังน่ารักกกก
    #5,290
    0
  5. #4258 Ms.Red_Scissor (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 11:42
    ละมุนเกินไปแล้ว อ้ากกก>///<
    #4,258
    0
  6. #3603 Nut (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 17:46
    (^^)ให้เท็ตสึมันโดนบ้างแหละดี



    #3,603
    0
  7. #3267 Devgodess (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 23:43
    ไฟฟ้าร้ายกาจ แต่โมโมอินี่น่ารักเนอะ รู้ใจเท็ตสึดีจริง
    #3,267
    0
  8. #3071 Yume Mitsume (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 20:57
    คางามิน จะแกล้ง คุโระตัน อ่าาา
    #3,071
    0
  9. #2514 .:: Hibari★Shinn ::. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 21:53
    กรี๊ดดดดดดดด ฟ้าไฟช่างร้ายกาจ
    ทำกับน้องครกได้ ขำตรงเอาหมายเลขสองไปซ่อนนี่แหละ
    คงเป็นอาโฮ่ที่จับไป เพราะบากะคงไม่กล้า
    ชอบของแถมจริง บากะงามิขอภาพด้วย ๕๕๕๕
    #2,514
    0
  10. #1958 아이스 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 12:12
    ชอบคู่นี้ ละมุนมาก ฮื่ออออ -//- เท็ตจังเขินน่ารักกก
    #1,958
    0
  11. #1102 ครีม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2558 / 06:34
    แดงดำน่ารักอ่ะแอบชอบคู่นี้
    #1,102
    0
  12. #825 [T]h[E]_[E]m[P]res[S]_[Q]uee[N] (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 08:22
    อุต๊ะ!!! นายน้อยน่ารัก น้องเงาน่ารัก!!!
    ฮุๆๆๆ ชอบสองประโยคสุดท้ายจังเลยยยย
    ส่งมาให้เค้าบ้างสิคะ คากามิคุงงงงงงง

    >[]

    #825
    0
  13. #46 จีจี้ซัง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 21:13
    นายน้อยน่ารักอ่ะ. คุโรโกะจังก็น่ารัก
    #46
    0
  14. #35 helloimf14 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 17:41
    แดงดำน่ารักกที่สุดดด แงงอาคาชิอบอุ่นแพ้เลยอะเราแพ้เลยย อ่านไปก็ยิ้มไปปงั้ยยน่ารักกกที่สุดดเลย ฟ้าไฟฟไปด้วยกันได้เสมออ แกล้งกันเยอะๆเลย
    #35
    0
  15. #33 south fox (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 15:16
    แดงดำคือดีงาม ผมจิไม่ทน-///-
    #33
    0
  16. #32 phai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 16:37
    อ้ายยยย ครั้งเเรกคิดว่าจะมีเเต่เเดงดำ เเต่พอเปิดมาเจอคู่ฟ้าไฟเเล้วตาสว่างเลยค่ะ เราชอบคู่นี้มากกกกว่าคู่อื่น พูดให้ถูกน่าจะเรียกว่าฟ้าไฟที่หนึ่งในดวงใจ ทะเลาะกันก็เดือดร้อน รักกันดีก็เดือดร้อน คู่สร้างคู่สมจริงๆๆๆ รออ่านตอนหน้าน้าาา

    ปล.ขอฟ้าไฟอีกเยอะๆนะจ็ะ ชอบผลงานมากๆจ้า
    #32
    0
  17. #31 บากะะะะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 13:23
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    เวอร์ไป - -

    มุ๊งมิ๊งค่ะ >< ดีใจที่มีฟ้าไฟติดมาด้วย

    ตอนหน้านี่ จะปูเสื่อรอเลยค่ะ
    #31
    0
  18. #30 Nillakal Mirai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 22:56
    อร๊ายยยย ถึงคู่akakuroจะไม่ใช่เมนหลักๆแต่ก็ชอบค่าาาา แต่งได้น่ารักมากกกกกก มีฟ้าไฟมาเกี่ยวด้วยแบบนี้ยิ่งฟิน ปล.ตอนต่อไป...allไฟ...จะาอค่ะ รออย่างแน่นอน!!!//ปูเสื่อรอ
    #30
    0
  19. #29 greetlove (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 22:08
    โอ้ ขอบคุณที่เอาฟ้าไฟมาแจมด้วย ไม่งั้นเราคงอ่านไม่ได้ // พอเอามาแจมเราเลยอ่านได้เลยย เย้ๆ >O<

    ว้าว ต่อไปเป็น allkaga หรอ... // รีบปิดซอยฉลองเร็ว ฮิ้ว ฮิ้ววววว

    #จะค่อยติดตามนะค่าาาา ^_^
    #29
    0
  20. #26 spongplhh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 21:20
    กรี้ดดดดด ขอบคุนค้าที่แอบใส่ฟ้าไฟเข้าไปให้ฟินเป็นช่วงๆ >\\<
    #26
    0