fic KNB : kuroko no basuke Yaoi allkaga,aokaga,akakuro,other

ตอนที่ 2 : shot fic : Aokaga...びょうき (ตอนเดียวจบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 200 ครั้ง
    3 พ.ค. 58

 



Kurogo no basket

 Title : fever

Aokaga (อาโอมิเนะ ไดกิ x คากามิ ไทกะ)

 

      ดวงตาสีน้ำเงินเข้มมองการแข่งขันบาสฯรอบคัดเลือกของอินเตอร์ไฮด้วยสายตาเบื่อหน่าย ร่างสูงนั่งไขว้ห้าง ยกมือขึ้นปิดปากหาว ส่วนตาคมนั่นก็กำลังจะหลับแหล่มิหลับแหล่ ชุดนักกีฬาสีดำแถบแดงของโรงเรียนที่เป็นถึงรองแชมป์อินเตอร์ไฮเมื่อปีที่แล้วและเป็นหนึ่งในตำนานที่ถูกกล่าวขานของวงการบาสฯ ม.ปลาย ร่างนั้นตกเป็นเป็นเป้าสายตาของใครต่อใครในสนาม...ยิ่งหน้าตาหล่อเหลา และความสามารถที่ใครต่างก็รู้จัก...อย่าง

อาโอมิเนะ ไดกิ...

อัจฉริยะในการทำแต้ม อดีตเอสแห่งรุ่นปาฏิหาริย์

“อ่า...บ่าเบื่อ...” เสียเปรยเบาๆ ยังไงๆเซย์รินก็ชนะแหงอยู่แล้ว ได้ยินว่าคู่แข่งของพวกเท็ตสึเอานักกีฬาจากอเมริกามาเล่นด้วย คิดว่ามันจะน่าตื่นเต้นกว่านี้เสียอีก... นี่ขนาดเซย์รินส่งแค่ปีหนึ่งปีสองไปลงสนาม แต้มยังห่างขนาดนี้

ความจริงเขาน่าจะกลับไปนอนให้รู้แล้วรู้รอด อยากจะทำอย่างนั้นเหมือนกัน...

หากไม่ใช่เพราะ...

“อาโอมิเนะ? แปลกนะที่เห็นนาย”

“หืม?” ใบหน้าหล่อๆแต่ดำปี๋หันไปมองคนเรียก “มิโดริมะ? กับ...” ปลายตาไปมองไอ้คนที่ยิ้มกว้างทักทายอย่างไม่รู้จักแยกแยะมิตรหรือศัตรูข้างอดีตเพื่อนร่วมทีม

“ทาคาโอะ” สองคนนี้ตัวติดกันราวกับทากาว!! บางทีอาโอมิเนะก็อยากบอกไอ้บ้าหัวเขียวนี่จริงๆว่า ทำไมมันไม่พกเจ้าทาคาโอะเป็นลัคกี้ไอเทมไปเลยล่ะ เห็นเจอมิโดนิมะที่ไหนต้องเจอหมอนี่ที่นั่น!

“ว่างน่ะ” มิโดริมะไม่เชื่อคำพูดนั้น มองหาที่นั่งว่างก่อนจะนั่งลงข้างอาโอมิเนะพร้อมทาคาโอะอย่างไม่ต้องเชิญ

“มีแข่งเหรอนาย ชนะมาล่ะสิ?”

“อืม 120 : 70” อดีตรุ่นแห่งปาฏิหาริย์ทั้งสองเริ่มต้นบทสนทนา แม้จะดูห้วนๆ แต่ก็เป็นกันเอง...

กลับไปเป็นแบบเมื่อก่อน สมัยที่พวกเขายังสนิทสนมกัน...ก่อนที่เทย์โคจะได้แชมป์สามสมัย...ตอนที่พวกเขาเล่นบาสฯด้วยความรู้สึกสนุกสนาน...

“โมโมอิไปไหน?”

“เรียนทำขนม”

“น่าจะคิดได้ตั้งนานแล้ว...”

“อ๊ะ! ตัวดำๆกับหัวเขียวๆนั่น อาโอมิเนจจี้~~~ มิโดริมัจจี้~~ โอ๊ะ! แล้วก็มีทาคาโอจจิด้วย!!” แค่ได้ยินเสียงสองหนุ่มก็ทำหน้าเบื่อหน่าย ส่วนอีกหนึ่งหนุ่มนั้นหัวเราะขำ ทั้งๆที่ไม่มีเรื่องให้ฮา แล้วเจ้าของเสียงโหวกเหวกนั่นก็ฝ่าฝูงชนมานั่งหน้าสลอนอยู่ข้างๆ

“คิเสะ! เลิกแหกปากสักที!!

“นายมันบ้าชัดๆ”

“ก๊ากๆๆๆๆ”

“อ๋าาา~ ทำไมต้องว่าฉันด้วยล่ะอาโอมิเนจจิ มิโดริมัจจิ!! ทาคาโอจจิ! ห้ามหัวเราะนะ!!

“ปวดหัว” อาโอมิเนะยกมือกุมขมับ บางทีเขาก็เริ่มถามตัวเองแล้วว่าไอ้รุ่นปาฏิหาริย์นี่มีคนปกติบางไหม!!

สี่หนุ่มตกเป็นเป้าสายตาของผู้มาชมการแข่งขัน เนื่องจากเกมส์ในสนามเป็นอะไรที่ค่อนข้างน่าเบื่อมาก ในเมื่อเซย์รินเป็นฝ่ายทำแต้มนำโด่ง สู้สนใจหนุ่มหล่อที่กำลังคุยกันดีกว่า เป็นอาหารตากว่ากันเยอะ

“วันนี้เซย์รินใช้แค่ปี 1 ปี 2 ลงแข่งนี่นา” คิเสะเลิกเถียงกับเพื่อนๆแล้วหันไปสนใจในสนาม คุโรโกจจิ เด็กน้อยขี้กลัวฟุริคุง คาวาฮาระ ฟุคุดะ ปีหนึ่งหนึ่งคน

เอ๋? เอ๋? เหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง... อืม...

“คากามิไปไหน?” มิโดริมะที่สังเกตเห็นก็ถามขึ้น

“นั่นสิ...ปกติหมอนั่นไม่น่ายอมนั่งข้างสนาม” ทาคาโอะว่าต่อ แล้วสายตาทั้งสามคู่ก็เบนไปยังคนผมสีน้ำเงินที่ยังทำหน้านิ่งอยู่ อาโอมิเนะถอนหายใจ

“มันไม่สบาย...ไข้ขึ้น แถมยังงอแงจะลงแข่งให้ได้ ดื้อชะมัด!” เถียงกันแถบตาย ยังไงเจ้าบ้านั่นก็จะลงเล่นลูกเดียว  แล้วเขานี่ล่ะที่เป็นคนขู่มันเอาไว้หากวันนี้เห็นหัวแดงๆนั่นอยู่ในสนามจะทำให้มันนอนซมอยู่บนเตียงจนลุกไม่ขึ้นเลย!!

เจ้าบ้าคากามิคงรู้ว้าเขาเอาจริงถึงได้ยอมฟัง

“อ๋อ...นายเลยมานั่งเฝ้า” มิโดริมะสรุป มิน่าล่ะคนอย่างอาโอมิเนะถึงยอมเสียสละเวลานอนกับเวลาซ้อมบาสฯ มานั่งเป็นคนดูเกมส์ที่น่าเบื่อแบบนี้

“ใช่น่ะสิ!! นิสัยแบบไอ้บ้านั่นต้องแอบขอลงเล่นแน่ๆ ดื้อชะมัด!!” สบถอย่างอารมณ์เสีย “ไอ้บ้าบาสฯเอ๊ย!!

“เอ่อ...หมอนั่นของขึ้นแล้วล่ะชินจัง ฮะๆๆ” ทาคาโอะหัวเราะ ไม่ค่อยได้เห็นท่าทางแบบนี้ของคนไม่สนโลกอย่างเอสแห่งโทโอคนนี้เท่าไหร่นักหรอก...แต่พอเป็นเรื่องของใครบางคน ก็ดูเหมือนได้เห็นปฏิกิริยาที่เป็นไปไม่ได้หลายๆอย่าง

“อาโอมิเนจจิยังมีหน้าไปว่าคากามิจจิอีกเหรอ?”

 ไอ้เรื่องบ้าบาสฯน่ะมันก็ทั้งคู่น่ะล่ะ!!

“แหมๆที่นายคาดการณ์นี่น่าจะจริงนะอาโอมิเนะจัง นั่นๆ” คนมีดวงตาเหยี่ยวที่เห็นหัวแดงๆเพียงแวบเดียวก็บอก อาโอมิเนะเมินคำว่าจังที่ต่อท้ายชื่อของเขาก่อนจะมองในสนาม

ร่างสูงเรือนผมสีแดงเข้ม และดวงตาสีเดียวกันปรือปรอยเพราะพิษไข้ ผิวสีน้ำผึ้งราวกับมีไอร้อนแผ่ออกมา รูปร่างสมส่วนยามนี้ระโหยโรยแรง อยู่ในชุดนักกีฬาเบอร์ 10 ของเซย์ริน ไอ้ลมหายใจหอบแฮ่ก ใบหน้าแดงระเรื่อ

หมอนั่นไม่รู้หรือไงว่าไอ้ท่าทางเหล่านั้นมันเซ็กซี่ ยั่วใจคนมองขนาดไหน

เพราะไอ้ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามยังหน้าแดง เอ๋อจัดจนถูกเซย์รินแย่งลูกไปง่ายๆอีก!!

“วิ้วๆ คากามิจังนี่เซ็กซี่จังเลยน้าาา~~” ดวงตาสีน้ำเงินเข้มคมตวัดมองคนพูดทันที ประกายตาจริงจังยิ่งกว่าอยู่ในสนามบาสฯ ทำเอาทาคาโอะเสียววูบ

อา...ไม่น่าไปแหย่เล่นเลย แต่... ริมฝีปากหยักรอยยิ้ม ขี้หวงชะมัด!!

“อย่าไปดุทาคาโอะ ก็คนของนายมันเซ็กซี่จริง”

“ช่ายๆชินจังพูดถูก”

“หา!! จะมีเรื่องใช่ไหมมิโดริมะ!!

 ไอ้บ้าหัวแดงนั่นของเขา!! เขามองได้คนเดียวเฟ้ย!!

“คากามิจจิน่ารักสุดยอดดด~~~ อาโอมิเนจจิเลิกกันเมื่อไหร่บอกฉันน้าาา ฉันจะปลอบใจคากามิจจิเอ๊งงง”

“คิเสะ!! ไอ้ปากเสีย เรื่องอะไรมาแช่งฉัน!!”  

“ก็คากามิจจิดื้อกับอาโอมิเนจจินี่นา”

“หมอนั่นดื้อแค่ไหนฉันก็มีปัญญากำราบแล้วกัน!!” ว่าแล้วกผลุดลุกขึ้นเสียเฉย ทำเอาสาวๆที่จ้องร่างสูงอยู่มองตามอย่างเสียดาย ส่วนสามหนุ่มหัวเหลือง หัวเขียวและหัวดำเทานั้นได้แต่หัวเราะลั่น

ฮะๆ ใครจะเชื่อล่ะว่าคนอย่างอาโอมิเนะ ไดกิ เป็นมนุษย์ที่ขี้หวงได้ขนาดนี้

ดูสินั่น...แป๊บเดียวไปโผล่ที่นั่งฝั่งของเซย์รินแล้ว...

 

      “คากามิคุง มานั่งเป็นอาหารสายตาคนอื่นทำไมครับ?” หลังจบควอเตอร์ที่สาม พวกคุโรโกะที่ลงเล่นก็กลับมาที่นั่งข้างสนาม

“อา...หาร อะไร...ของนายคุโรโกะ!”  

“คากามิคุงซื่อหรือโง่ครับ”

“หา! จะหาเรื่อง...แค่กๆๆ” หนุ่มผมสีฟ้าหน้าตายถอนหายใจ

ไม่สบายหนัก ไข้ขึ้นจนเกือบ 40 องศา ยังถ่อมานั่นดูบาสฯ และอาจจะดื้อลงแข่งหากไม่มีคำขู่น่ากลัวของใครบางคนคัดค้านเอาไว้ก่อน เมื่อวานก็ดื้อจะกลับบ้านคนเดียว เดือดร้อนเขาต้องไปตามคนที่กำราบคากามิคุงได้ให้พาไปส่ง ดีนะวันนี้พวกรุ่นพี่ปีสามติดเรียนพิเศษกัน ไม่อย่างนั้นถูกคุณริโกะมัดกับเตียงไปนานแล้ว

บางทีการเป็นเงาให้คากามิคุงนี่ก็น่าเหนื่อยใจจริงๆ

“กลับไปนอนรอข้างในเลยครับ นั่งตรงนี้เดี๋ยวพวกผมจะเดือดร้อน”

 ไม่รู้หรือไงว่าสภาพคุณมันยั่วน้ำลายคนมอง

“เดือดร้อนอะไร?...แค่นั่ง...เฉยๆ เนอะฟุริ เนอะพวกนาย”

“เดือดร้อนมาก!! / ครับ” เหล่าปีสองและสมาชิกปีหนึ่งประสานเสียงกัน จนคากามิขมวดคิ้ว

ให้นั่งๆนอนๆมันน่าเบื่อ น่าอึดอัด เขาเป็นคนไม่อยู่นิ่ง แล้วไม่ได้ลงแข่งทั้งๆที่อุตส่าห์ซ้อมมาแท้ๆ ถึงแต้มจะไม่น่าห่วงเพราะเซย์รินนำอยู่ด้วยคะแนนสูง

แต่เขาก็อยากลงเล่นอยู่ดีนี่นา!!

“เป็นเด็กดีแล้วไปนอนซะนะครับ” มือเล็กตบแปะๆบนไหล่ คากามิเลยยื่นหมัดที่เบาแสนเบาไปชกหัวเจ้าคู่หู

กวนประสาทที่สุด!!

“เจ้าคุโรโกะอย่าให้หายดีนะ!!

ใบหน้านิ่งๆของหนุ่มจืดจางยิ้มน้อยๆ “ครับๆจะรอคากามิคุงหายดีเลยครับ แต่ดื้อมาแบบนี้บอกเขาหรือยังครับนั่น...” ดวงตาสีแดงเบิกกว้าง พลางกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

อา...จำได้แว่วๆว่าเจ้านั่นย้ำให้เขานอนพัก ห้ามลุกไปไหนจนกว่าไข้จะลด...ไม่งั้น...ตายแน่ๆ

มองสีหน้าที่ซีดเผือดลงของคู่หูแล้วคุโรโกะยิ่งนึกสนุก “อาโอมิเนะคุงขู่ไว้ไม่ใช่เหรอครับ?”

“อ่ะ...นั่น...มัน”

 เถียงไม่ออก ตายแหงๆ

“แล้วก็...” ดวงตาสีฟ้าเบนไปมองร่างสูงผิวดำที่ทำหน้าตาจริงจัง แถมกระโดดพรวดจากอัฒจรรย์คนดูลงมาอย่างสวยงาม แล้วก้าวยาวๆมาทางนี้ด้วยความเร็วๆพอกับการเล่นบาส

อืม...สมเป็นคนที่เร็วที่สุดในวงการบาสฯ ม.ปลาย

“แก้ตัวกับเขาเอาเองแล้วกันครับ” คุโรโกะทิ้งท้ายก่อนเดินกลับเข้าสนามพร้อมคนอื่นๆที่มีสีหน้าหวาดๆเมื่อเห็นแววตาของพ่อหนุ่มผมสีน้ำเงิน

“คุโรโกะนายกำลังสนุกสินะเนี่ย”

“พูดอะไรอย่างนั้นครับฟุริ หึๆ”

เห็นหน้าก็รู้แล้วเฟ้ย/ครับ!

เพื่อนร่วมทีมเถียงในใจ ถึงจะดูใจเย็น ใจดี หน้าตาย จืดจาง แต่ซิกซ์แมนเงาลวงตาคนนี้ก็มีนิสัยขี้แกล้งอย่างร้ายกาจ

โดยเฉพาะการแกล้งคู่หูของตัวเองอย่างคากามิ ไทกะ ด้วยแล้ว

“อ๊ะ!! ทำไมมาอยู่นี่ได้อ่ะ อาโอมิเนะ!!” คากามิสะดุ้งโหยง มองคนตาสีน้ำเงินที่ตอนนี้มีสีหน้าจริงจังอย่างหวาดๆ

ซวยแล้ว...ตายแหงๆ

เขาคิดว่าหมอนี่ไม่น่าจะเสียสละเวลาอันมีค่าในการนอนกับการซ้อมบาสฯ มาดูแบบนี้

อ่า! นี่ก็เท่ากับว่าถูกมันลงโทษแหงๆ!!

“มาดูคนดื้อที่ทำเก่ง ไม่กลัวบทลงโทษของฉัน” เสียงตอบนิ่งเรียบ ทำเอาคากามิขนลุก ใบหน้าแดงจัดเพราะพิษไข้ซีดลงยิ่งกว่าเก่า

ไม่รอดชัวร์!!

“ฉะ...ฉัน...แค่กๆ” กำลังจะเถียงแต่ไอออกมาเสียก่อน อาโอมิเนะถอนหายใจ ปรายตาดุๆมองเสือพยศที่ตอนนี้ทำตาวาวฉ่ำน้ำ สีหน้าสำนึกผิดเต็มสตรีม แถมยังหอบหายใจแฮ่กๆอีก

อืม...ลืมไปเสือกับแมวมันก็พันธุ์เดียวกัน คากามิกลัวหมาอีกด้วย...ไม่แปลกหรอกที่จะอ้อนเหมือนแมวแบบนี้

เฮ้อ...โกรธไอ้บ้านี่ไม่เคยลงสักทีสิ!!

“ไม่ว่าแล้วก็ได้...แต่กลับกันได้ล่ะ นี่กินยามาหรือเปล่า?”

“กิน...มั้ง”

“คากามิ!” อาโอมิเนะถลึงตาใส่

“ยะ...อย่าโกรธสิ กลับแล้วก็ได้” รีบคว้ามือแกร่งเอาไว้ก่อนที่คนตัวดำจะทะมึนไปมากกว่านี้

“เดินไหวไหมเนี่ย?” ร่างสูงกว่ามองด้วยความเป็นห่วง สภาพมันเหมือนจะคลานได้เสียมากกว่า ก็ช่างพยามเอาตัวเองมานั่งข้างสนามอีก

ไอ้บ้าเอ๊ย!!

“วะ...ไหว” คากามิรีบตอบ ไม่งั้นเขาได้ถูกพากลับด้วยวิธีน่าอายอีกแน่ๆ เมื่อวานยังจำได้ดีเลยตอนที่ล้มพับไปเพราะพิษไข้ คุโรโกะก็โทรตามอาโอมิเนะมาทันที เจ้าบ้านี่อุ้มเขากลับง่ายๆด้วยทั้งๆที่ตัวก็ห่างกันไม่กี่เซ็นต์! เล่นเอาคนในชมรมส่งเสียวแซวเกลียวกราว พอออกมาข้างนอกก็ถูกมองด้วยสายตาแปลกๆอีก

“ดูท่าจะไม่ไหว เดี๋ยวอุ้มกลับ” ไม่พูดเปล่าอาโอมิเนะยังทำท่าจะช้อนตัวคนผมแดงขึ้น คากามิส่ายหน้าแดงจัดเป็นพัลวัล

“ไม่...ไม่เอา ขี่หลังแล้วกัน...นะ...นะไดกิน้าาา~~” สีหน้าออดอ้อนและน้ำเสียงอ่อนเรียกชื่อไดกิ ซึ่งปกติเจ้าตัวจะขี้เขินไม่ยอมเรียกนอกจากตอนอยู่บนเตียงแท้ๆ อาโอมิเนะมองด้วยแววตาแพรวพราวพยักหน้าตามใจ ย่อตัวลงให้อีกฝ่ายเกาะหลังเขาได้ถนัด หันไปมองในสนามเห็นอดีตคู่หูมองมาอย่างขำๆ

อา...จริงสิ เท็ตสึชอบแกล้งคากามินี่นะ

“อย่าทำคากามิคุงตกนะครับอาโอมิเนะคุง”

 “จะบ้าเหรอเท็ตสึ” ใบหน้าคมยิ้มบางๆ “ฉันไม่มีวันทำหมอนี่ตกหรอกน่า!!” คากามิแยกเขี้ยวใส่คู่หูที่ดวงตาสีฟ้านั่นฉายแววล้อเลียนชัดเจน

เจ้าบ้าคุโรโกะ! ช่วยสนใจเกมส์ในสนามมากกว่าหาเรื่องล้อเขาได้ไหมเนี่ย!!

ใบหน้าของเอสแห่งเซย์รินซบบนหลังแกร่งเป็นการตัดปัญหา ความอุ่นสบายจากร่างสูงเริ่มทำให้ง่วงนอน แผ่นหลังของอาโอมิเนะให้ความรู้สึกปลอดภัย...สามารถวางใจได้เสมอ...

“หลับไปแล้วเหรอเนี่ย?” ดวงตาสีน้ำเงินเข้มปรายมองเล็กน้อย ขยับรอยยิ้ม “เด็กน้อยจริงๆ...เอาล่ะ...กลับบ้านกันดีกว่า” แสยะยิ้มนิดๆ

“แล้วค่อยลงโทษเด็กดื้อที่ชอบขัดคำสั่ง ทำให้คนอื่นเป็นห่วง”

 

แถม...

 

“ไอ้บากะกามิ!!! สามวันแล้วนะที่หมอนั่นไม่มาซ้อม!!!” โค้ชสาวแห่งเซย์รินตะโกนลั่น สีหน้าทะมึน ถือพัดตบไปมา จนสมาชิกคนอื่นมองอย่างหวาดแทนคนถูกคาดโทษ

กลับมาเมื่อไหร่...เอสแห่งเซย์รินคงเหลือแต่ชื่อ

“เอาน่าๆริโกะ หมอนั่นไม่สบายนา” คิโยชิห้ามด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

“เพราะมันบ้าน่ะสิ! ได้ข่าวว่าวันก่อนยังจะลงแข่งอีก!!

 สมเป็นไอ้บ้าบาสฯจริงๆ

 “หืม? คุโรโกะ? มีอะไร” หนุ่มจืดจางยกมือขึ้นน้อยๆ

“ผมว่าคากามิคุงไม่มาเพราะถูกอาโอมิเนะคุงลงโทษแน่ๆเลยครับ ฐานขัดคำสั่ง”

“เอ๊ะ! จริงด้วยนี่หว่า!” ฮิวกะตบมือแปะ ตีหัวอิซูกิที่กำลังต่อมุกฝืดๆ

“งั้นเดี๋ยวลองโทรฯถามอาโอมิเนะคุงแล้วกันครับ” หยิบมือถือมากด ก่อนจะกรอกเสียงลงไป จากนั้นก็กดเปิดลำโพงให้ได้ยินได้ทั่วๆ

“อาโอมิเนะคุง”

{ ว่าไงเท็ตสึ }

“คากามิคุงล่ะครับ ตอนนี้ที่ชมรมกำลังเป็นห่วงกันมาก”

{ อ๋อ...นอนอยู่... }

“หายป่วยยังครับ”  

{ หายแล้ว...หมอนั่นปวดกล้ามเนื้อน่ะเลยไม่ไปเรียน }

“อาโอมิเนะคุง...ฝีมือคุณใช่ไหมครับ?”

{ อา...นิดหน่อยน่ะ พอดีมีเสือพยศใส่เลยต้องกำราบกันบ้าง หืม? ตื่นแล้วเหรอ? }

[ ใครโทรฯมาน่ะอาโอมิเนะ? ] เสียงแหบที่ลอดเข้ามาในสายทำเอาหลายคนวิ่งมาล้อมรอบโทรฯศัพท์ทันที

{ นิดหน่อย นอนต่อเถอะ }

[ นอนเยอะแล้ว...นายหิวยัง เดี๋ยวไปทำอะไรให้กิน ]

“อย่างกับบทสนทนาของสามีภรรยา” ริโกะทำสีหน้าฟินสุดๆ

“นั่นสิ” ทุกคนเห็นด้วย  

{ อย่าดื้อสิคากามิ... }

[ ก็...อื้อ ฮ้า!...อาโอ...อื้อ ] เสียงแหบพร่าฟังดูเย้ายวนจนคุโรโกะต้องรีบตัดสาย ปรายตามองสมาชิกในชมรมที่หน้าแดงกันเป็นแถบๆ

“เสียงคากามินี่สุดยอด!!

“ยั่วชะมัดเลย”

“น่าอิจฉาอาโอมิเนะชะมัด!!

“แล้วนี่เมื่อไหร่ไอ้บ้ากามิจะได้มาซ้อมเนี่ยยยยยยยยยย!!!





           คู่นี้เป็นคู่ที่ชอบที่สุดเลยล่ะค่ะ ^_^ เพราะเหมือนว่าฟ้าไฟเขาเกิดมาเพื่อเติมเต็มกันและกัน >/////< เป็นพรมลิขิตเนอะ(?) ป.ล. เพราะมีกำลังใจที่ดี เลยขยันพิมพ์รัวเลยค่ะ 55555+++ ^_^
     ป.ล. 1 อากาศร้อนจัด อย่าลืมดูแลตัวเองกันนะค่ะ เดี๋ยวจะป่วยกัน 
     ป.ล. 2 ดีใจที่ชอบกันค่ะ คนเขียนเป็นปลื้มมมมมมมมมม 5555+++
     ป.ล. 3 ....รักน้าาาาาาาาาา~~~~~......
     ป.ล. 4 ตอนหน้าเป็น akakuro เนอะ ^_^




spoil : akakuro

"อาคาชิคุง?" เสียงใสมองเจ้าของอ้อมแขนที่รวบตัวเขาขึ้นไปนั่งบนตัก พร้อมฝังใบหน้าลงบนซอกคอขาว
"หนาวไม่ใช่เหรอเท็ตสึยะ ผมจะช่วยให้ความอบอุ่นเองไง"




ป.ล. 5 ไว้เจอกันน้าาาาาาาาาาา ^_^








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 200 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,764 ความคิดเห็น

  1. #5715 MonHupeiei (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 08:55

    ไรท์บรรยายได้เห็นภาพเลยค่ะหุหุ
    #5,715
    0
  2. #5636 Don't disappoint (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 00:33
    ไม่มีคากามิเป็นของตัวเอง มันก็จะอิจฉาหน่อยๆแหละ
    #5,636
    0
  3. #5583 spiral_sai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 02:11
    ชอบคู่นี้มากกกก ><
    #5,583
    0
  4. #5540 Don't disappoint (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:48
    หื้มมมม!!!
    #5,540
    0
  5. #5481 เพชรดารา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 20:43
    กรี๊ดดดดด จิกหมอนฟิน มันดีมากกก สำนวนแบบเดียวกับที่นักพากย์พากย์ให้ฟังเลย ให้ความรู้สึกเรียลจริง ฮือ ดี
    #5,481
    0
  6. #5444 Chawalinee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 20:22
    ถูกต้องที่สุด คู่นี้ที่สุดของที่สุดด the best !!
    #5,444
    0
  7. #5300 PAlINAP (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 13:56
    กรี้ดดดด รักคู่นี้จริงๆ อาโฮ่คนขี้หวงงง
    #5,300
    0
  8. #5258 Leng_nako (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 12:52
    ไดกิ นายจะแกล้งไทกะตอนรับสายไม่ได้น้าา
    #5,258
    0
  9. #5126 velaz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 20:53
    ชอบคู่นี้มากกกกกเหมือนกันค่ะ ฮื้ออ คางามิคุงเซะซี่~ ฮื่อออออ อิจอาโฮ่จริงๆค่ะ น้องครกไม่น่ารีบวางสายเลย--
    #5,126
    0
  10. #5009 apcym (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 11:30
    เกร้ดดด ชอบบ ฮื้อออ สู้ๆนะคะไรท์
    #5,009
    0
  11. #4850 Nut .. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 11:19
    อาโฮ่สุดยอดดดดดดดดดด ปราบคางามิได้ (ถึงวิธีจะเเปลกๆก็เหอะนะ)
    #4,850
    0
  12. #4745 M.D. MayDay (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 02:46
    ชอบคู่นี้มากกกกกกกกกกกๆๆๆ ขอบคุณค่ะ
    #4,745
    0
  13. #4420 Akasora genri (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 23:46
    คู่ฟ้าประทานของช้านนนนน
    #4,420
    0
  14. #4278 M.D. MayDay (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 22:07
    ชอบคู่นี้ที่สู้ดดดดดดดดดด ขอบคุณนะคะ
    #4,278
    0
  15. #4263 Nam'Punch (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 17:38
    โอ้ยยยอ่านไปยิ้มไปโดนคนรอบข้างหาว่าเป็นบ้าแน่เลย😂 พ่อเทนชิก้น่ารักอะไรเบอร์นี้เนี่ยยย
    #4,263
    0
  16. #3881 ZANDRO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 18:07
    ฟินเเค่ไหนถามใจเธอดู โอ้ยยน น่ารักอะไรเบอร์นั้น
    #3,881
    0
  17. #3743 Tasanee Buram (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 18:34
    เขิลอ่ะ
    #3,743
    0
  18. #3373 layna (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 13:53
    น่าร้ากกกก
    #3,373
    0
  19. #3354 The_Soma1691 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 01:51
    กรี้ดดดดดดดดดด!!!! ชอบคู่นี้ค่ะ! โอ้ย! จะลอยแล้ว~><
    #3,354
    0
  20. #3208 Shin Night (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 13:34
    ฟินแล้วฟินอีกจริงๆ
    #3,208
    0
  21. #2513 .:: Hibari★Shinn ::. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 21:36
    งื้อออออออ ฟินอ่ะ ชอบคู่ฟ้าไฟที่สุดเลย
    อาโฮ่นางลงทุนมาเฝ้าบากะเลยอ่ะ
    แล้วฉากขี่หลังนี่จินตนาการออกเลย คือฟินจริงไรจริง
    ฉากคุยโทรศัพท์นี่ก็แหมะ จิ้นเสียงคางามิตอนนั้นแป๊ป ฟินนนนน
    #2,513
    0
  22. #1629 Levi Heichou850 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 20:24
    คำพูดตอนคุยโทรศัพท์ของอาโฮ่ที่ฟังดูเหมือนคนสุขุมเป็นผู้ใหญ่นั่นมันอาร๊ายยยยย สงสารคางามิ อาโฮ่นี่ก็น้าาาาา ฟินค่ะฟิน>//< เป็นกำลังใจให้นะคะไรท์
    #1,629
    0
  23. #1605 Kuroshio (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 14:51
    ชอบคู่นี้มากอ่ะ // ครก นายจะรีบตัดสายทำไมเนี่ยยยยยยยยยย
    #1,605
    0
  24. #1101 ครีม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2558 / 06:29
    อาโฮ่ขี้หวงอ่ะ คางามิน่ารัก ชอบคู่นี้ที่สุด
    #1,101
    0
  25. #957 กอล์ฟกุ๊กกิ๊กกกกกก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 22:05
    อ่านแล้วฟิน กัดผ้ากระจุยยยยยย 5555+

    เสือน้อยดื้อแบบนี้ต้องลงโทษหนักๆเลย (เสือตะปบ) อาโอหึงโหดนะเนี้ย เอาเปรียบเสือน้อยมากกว่า อาโอหืนนนนนน (แต่ชอบนะ หุหุ) แต่เสือน้อยเซ็กซี่แบบนี้จะไม่ห่วงได้ไง (เติมเลือดแปป) เสือน้อยอย่าขัดคำสั่งมากนะ เดี๋ยวปวดกล้ามเนื้อ หุหุ
    #957
    0