Fanfic : SlamDunk..รักร้าย..นายจิ้งจอกกับลิงหัวแดง (YAOI)

ตอนที่ 5 : 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 126 ครั้ง
    29 พ.ย. 57

4

“ฮ้าวววววว~~” ร่างสูงผมยกมือขึ้นปิดปากที่หาวกว้างๆ มือข้างหนึ่งสะพายกระเป๋า ตาจะหลับแหล่มิหลับแหล่ จอดรถจักรยานคู่ใจไว้โดยไม่สนใจว่าตัวเองจะตกเป็นเป้าสายตาแค่ไหน ด้วยรูปร่างหน้าตาและส่วนสูงที่ดีกว่ามาตรฐานคนทั่วไป

“ง่วงว่ะ” รุคาว่าพึมพำกับตัวเอง เดินตาลอยๆเข้าซุปเปอร์ข้างคอนโดฯ ความจริงตั้งแต่ปีก่อนที่เขาติดเยาวชนทีมชาติญี่ปุ่น ที่บ้านก็อนุญาตให้มาพักข้างนอกได้ เขาต้องซ้อมบาสฯหนักกว่าคนอื่นเป็นเท่าตัว ไหนจะความรับผิดชอบในฐานะผู้เล่นของโชโฮคุและนักบาสเยาวชนทีมชาติ แม้มันจะสามารถทำให้เขาไปถึงจุดสูงๆได้กว่าคนอื่นแต่ก็ต้องเหนื่อยกว่าเป็นหลายเท่าตัว รุคาว่าเลยกลับบ้านดึกๆดื่นๆตลอด นี่ก็เกือบๆจะสามทุ่มแล้วด้วย ซ้อมมาตั้งแต่ บ่ายสามโมง

ยิ่งเขาทำอะไรไม่เป็นนอกจากราเม็งสำเร็จรูป ชีวิตเลยฝากไว้กับซุปเปอร์ฯข้างคอนโดนี่ล่ะ

“นั่นมัน...” ตาปรือๆเบิกขึ้นอีกนิดเมื่อเจอคนที่คาดไม่ถึง

ไอ้ลิงหัวแดง...แถมอยู่ในชุดพนักงานซุปเปอร์ฯคอนโดของเขาอีก

มันมาทำไงที่นี่ว่ะ ถามตัวเองในใจ แล้วพอเห็นท่าทางคล่องแคล่วตอนคิดเงิน และรอยยิ้มที่มันมอบให้ลูกค้าก็เหลือเชื่อที่คนอย่างหมอนั่นทำอะไรแบบนี้ได้ เอาจริงๆแล้วเจอกันครั้งแรกเขาก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นคนที่มีความเคารพให้ใคร ขนาดโค้ชอันไซหมอนี่ยังไม่ค่อยให้ความเกรงใจเท่าไหร่ แต่ก็เข้าใจล่ะนะว่ามันเป็นคนที่แสดงออกในรูปแบบของตัวเอง พวกรุ่นพี่และคนอื่นๆถึงได้ให้ความสนใจ

 ใสซื่อ ตรงไปตรงมา ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม...สะอาดเหมือนเด็ก

แล้วนี่เขาจะไปสนใจมันทำไมว่ะ! เกาหัวตัวเองอย่างงงๆ ทำท่าจะเดินเข้าร้าน หากไม่ติดว่ามีรถเบนซ์สีขาวมาจอดเทียบแล้วไอ้คนที่ก้าวลงมานั่นก็ทำให้คิ้วบนใบหน้าหล่อๆขมวดเข้าหากัน

เซนโด อากิระ

หมอนั่นมาทำอะไร?

“อ้าว...เซนโด โทษทีนายมานานยัง ขอเปลี่ยนชุดแป๊บ ยืนรอไปก่อน เอ่อ...เอางี้ดีกว่า เข้ามานั่งข้างใน เดี๋ยวหาอะไรให้กิน” รุคาว่าเห็นเจ้าหัวแดงมันวิ่งร่ามาหาเซนโด ร่ายยาวแล้วก็ลากไอ้หมอนั่นหายเข้าไปในซุปเปอร์ฯ เฉย ไม่เห็นรู้ว่าสองคนนี้จะสนิทกัน โชคดีที่เขายืนหลบอยู่หลังเสา ทำให้สองคนนั้นมองไม่เห็น แต่เขาสามารถมองเห็นได้ชัดเจน ไม่นานนักก็เดินออกมาแล้วพากันไปขึ้นรถจากนั้นก็ขับออกไปอย่างรวดเร็ว

คนที่ไม่สนใจอะไรนอกจากบาสฯ เริ่มขมวดคิ้ว ตาคมฉายชัดถึงความไม่พอใจ ที่ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าไม่พอใจอะไร!! แค่เห็นไอ้หัวแดงกับคู่แข่งของตัวเองสนิทกัน!! แล้วไอ้กริยาท่าทางขยี้ผม หัวเราะ นั่นก็ไม่ใช่ธรรมดาๆ

“โว้ย!!” สบถแรงๆ เตะถังขยะดังปัง แล้วเดินเข้าคอนโด

ไม่กงไม่กินมันแล้ว!! หงุดหงิด!! อารมณ์เสีย!!

 

“ฮานามิจิ!!

“หืม? มีอะไรอ่ะเรียวจิน?” ผมที่กำลังนั่งก้มๆเงยๆกับเอกสารภาษาอังกฤษข้างสนาม เนื่องจากต้องรอซ้อมกับเจ้าจิ้งจอกความดันต่ำ ซึ่งตอนนี้มันยังไม่เสด็จมา ผมเลยเอาการบ้านขึ้นมาอ่านฆ่าเวลา

“นายทำอะไรอ่ะ?”

“ก็...การบ้าน”

“หา!!! O_O

ไอ้สีหน้าไม่อยากเชื่อนี่มันอะไรฟะ? แค่การบ้านเองนะ!!

“เฮ้ย! เป็นไปไม่ได้ ภูเขาไฟฟูจิระเบิดแล้วเหอะ!!

“ตื่นเต้นอะไรหนักหนาว่ะ มิจจี้?” ผมเขียนคำตอบลงไปไม่ทันเสร็จ ก็มีมือยื่นมาดึงเจ้ากระดาษนั่นออกไปเสยก่อน

“คุณอายาโกะ?”

“โอ้โห!! มันถูกหมดเลยนี่นา ซากุรางิ ฮานามิจิ!! ไม่น่าเชื่อ!!

 เอาเข้าไปครับ ตื่นเต้นกันให้พอเถอะ ผมกลอกตาหน่ายๆ

“นายเคยสอบตกนี่หว่าซากุรางิ?”

“นายก็ตกเหอะมิจจี้ ผมขอคืนด้วยครับคุณอายาโกะ”

“ให้ตาย นายเปลี่ยนไปนะฮานามิจิ” เรียวจินเกาะคอผมแล้วยิ้มอย่าล้อเลียน ส่วนผมก็แค่ยักไหล่ หากไม่เจอพวกติวเตอร์มหาภัยเหล่านั้น...ผมว่าตัวเองก็ยังคงโง่อยู่แบบเดิมนั่นล่ะครับ แต่บอกตามตรง...ผมโคตรจะกลัวคำว่า คอร์สพิเศษของยัยปีศาจเทรนเนอร์ผมเลย

“เมื่อไหร่เจ้าจิ้งจอกจะมาว่ะ?”

“แหมๆ รุคาว่าเขาเป็นนักบาสเยาวชนทีมชาตินี่ มันก็ต้องงานยุ่งเป็นธรรมดา ไม่เหมือนนายร้อกกกกกก~~

“ชิ!! ผมเบ้ปาก”

“ว่าแต่ทำไมโค้ชอันไซต้องให้นายรับมือเซนโดว่ะซากุรางิ? ไหงไม่ใช้งานรุคาว่า?”

“จะไปรู้ไหมล่ะ” ผมกลอกตาใส่มิจจี้ “ไม่ไปถามตาลุงนั่นเองฟะ”

“เซนโดน่ะสุดยอด...เรื่องนี้ใครๆก็รู้ ขนาดมากิของไคนันยังยอมรับ น่าเสียดายที่ไม่ได้ไปทีมชาติ?” ผมหัวเราะเบาๆในลำคอ

นั่นสิ...เป็นคนอื่นอาจเสียดายกับโอกาสแบบนี้...แต่ผมว่านิยามนั้นใช้ไม่ได้กับหมอนั่นหรอก เจ้าเซนโดน่ะ...มันโคตรจะบ้าเหอะ!! ผมถามมันมาแล้วล่ะ ก็เจ้ารุคาว่ามันเด่นแค่คนเดียวที่ไหน ตลอดการแข่งเซนโดก็โชว์ฟอร์มได้ยอดเยี่ยมเสมอ แล้วเจ้าซาวาคิตะอะไรนั่นอีก ถึงรู้ตอนหลังว่าเจ้าซาวาคิตะมันไปอเมริกาก็เหอะ

 เซนโดบอกว่ามีคนมาติดต่อนะ...แต่หอมนั่นออกไปตกปลา แล้วไม่คิดจะติดต่อเขากลับด้วย ทิ้งโอกาสโดยใช่ที่จริงๆ

“อย่างเซนโด...ไม่จำเป็นต้องติดทีมชาติ หมอนั่นก็...ไปยืนในจุดสูงสุดของวงการนี้ได้ไม่ยากหรอก” พอผมพูดออกไปแบบนั้นทั้งคุณอายาโกะ มิจจี้ เรียวจิน ก็จ้องหน้าผมอย่างกับเห็นผี  

อะไรว่ะ!!

“รู้จักกันดีเหลือเกิน!!” เสียงทุ้มที่เจือแววหงุดหงิดดังขึ้น ทำให้สามคนนั้นรู้สึกตัว ผมหันกลับไปมองเห็นเจ้าจิ้งจอกนั่นกำลังขมวดคิ้วเข้าหากัน หน้าตาดูบึ้งตึงไม่พอใจ...แต่ปกติมันก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วนี่หว่า +_+

“อ่ะ...รุคาว่า มาแล้วเหรอ”

“เอ่อ...งั้นๆๆ” เรียวจินติดอ่างทำไม?

“ฝากหมอนี่ด้วยนะรุคาว่า!!” คุณอายาโกะผลักผมไปหาเจ้าจิ้งจอกโดยไม่ทันตั้งตัว ผมเลยแทบจะล้มหน้าคว่ำ หากไม่ติดว่ามีคนคว้าแขนผมไว้ก่อน พอเงยหน้าขึ้นไปมองก็เห็นว่าใครเป็นผู้หวังดี ดวงตาของไอ้จิ้งจอกดูแปลกๆ แต่พอเห็นผมจ้องอยู่ มันก็สะบัดมือออก จนผมเกือบล้มอีกรอบดีนะที่ทรงตัวได้

“บ้าชิบ!! ไม่เต็มใจแล้วช่วยทำไมว่ะ!!” ผมหันไปว่ามันทันที คนที่อยู่ใกล้ก็กระเถิบหนี แถมเรียกสายตาให้มารวมที่จุดเดียวอีก

“ไปซ้อมได้แล้ว” ไอ้จิ้งจอกมันว่า แล้วเดินหันหลังออกไปที่หน้าประตูยิม ผมเห็นคุณฮารุโกะยืนยิ้มอยู่ พอไอ้หมอนั่นเดินเข้าไปหาแล้วคุณอะไรกันสักอย่างก็ยิ่งทำให้คุณฮารุโกะหน้าแดง ผมกัดปาก เบนหนีจากภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากมอง...รู้สึกเจ็บแปลบๆ แต่ที่ไม่เข้าใจว่า...เพราะใคร ต้องเป็นคุณฮารุโกะสิ!! ก็ผมชอบเธอนี่นา!!

ไม่เกี่ยวกับรุคาว่ามันสักหน่อย!! ไม่เกี่ยววววววววว!!

“เหม่ออะไรน่ะเจ้าทึ่ม” เสียงดังเหนือหัว ผมเงยหน้าขึ้นไปมองนิดนึง ก่อนจะแบะปาก

“เปล่า ไปสิ ซ้อมให้เสร็จๆฉันจะได้กลับสักที” ไม่เต็มใจก็ไม่รู้จะรับปากลุงไปทำไมไอ้หมอนี่ ผมล่ะโคตรจะไม่เข้าใจมันเลยจริงๆ เข้าใจยาก!!

“หึ! ทำไม...อยากกลับมากนักหรือไง?” รอยยิ้มน่าขนลุกและแววตาไม่พอใจนั่นอะไรของมัน? แต่เอาเหอะ...อยู่กับผมมันก็ต้องเป็นธรรมดา

“เออสิ!” ผมปัดลูกจากมือไอ้หมอนั่น แล้วเดาะลูกฉวยโอกาสจะชู้ตลงห่วง หากไม่เพราะไอ้คนตัวสูงกว่ามันไล่กวดมาทันเสียก่อน  รุคาว่าใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาที เลี้ยงลูกกลับแล้วชู้ตสามแต้มลงห่วงอย่างสวยงาม มันหันมาหยักรอยยิ้มกวนโมโหให้ผม

“ถ้านายยังทำแต้มจากฉันไม่ได้...ก็คง...กลับไม่ได้” ผมหรี่ตาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะพุ่งพรวดไปแย่งลูกจากมันอย่างรวดเร็วแทน แม้ว่าหลังกับข้อเท้าผมจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่การได้ประมือกับคนเก่งๆมาบ่อยๆมันก็ช่วยให้ผมสามารถพัฒนาฝีมือตัวเองขึ้นได้มากเหมือนกัน

“ซากุรางิ นี่ฝีมือดีขึ้นมาเลยนะ นอกจากจะใจเย็นลงแล้วยังเร็วขึ้นอีกด้วย” เรียวตะกับมิตสึอิที่ยืนมองการเล่นของคนสองคนซึ่งดึงดูดสายตาอย่างมากอยู่

“โฮะๆๆ อาจจะไปไกลกว่านี้ก็ได้นะ...ซากุรางิคุงน่ะ” โค้ชอันไซยิ้ม มองภาพตรงหน้า

เธอเองก็รู้ดีใช่ไหมล่ะ...รุคาว่าคุง...ความแข็งแกร่งของซากุรางิคุงน่ะ ไม่อย่างนั้น...เธอคงไม่ทำสีหน้าสนุกสนานและดีใจแบบนั้นหรอก...

 

“โธ่โว้ย!! แพ้อีกแล้วเหรอเนี่ย!!” เสียงสบถอย่างหงุดหงิด มือก็ขยี้หัวแดงๆของตัวเองไปด้วย คิดว่าดีขึ้นแล้วนะ แต่คะแนนก็ยังทิ้งห่างกับไอ้จิ้งจอกนั่นพอควรอยู่

“น่าโมโหชะมัด!!

“หุบปากได้ไหม” ซากุรางิสะดุ้ง จนเผลอทำน้ำหกเลอะชุดเสื้อกล้ามสีขาวของตัวเอง พอหันไปมองว่าเป็นคู่ปรับก็ได้แต่ทำหน้าแปลกๆ

ก็...ดวงตาของเจ้าจิ้งจอกเหมือนจะอึ้งอะไรไม่รู้ แถวหน้ามันยังแดงๆหน่อยๆด้วย...เอ...ปกติมันไม่เป็นอย่างนี้นี่หว่า แล้วคนอย่างไอ้จิ้งจอกก็ไม่น่าจะมีอาการน่ารักอย่างหน้าแดงเป็นกับเขาด้วย!!

“มีอะไรอีกรุคาว่า จะมาถากถางเรื่องที่ฉันแพ้นายหรือไง?” ยกมือเสยผมเปียกๆไปข้างหลัง แต่มันก็ยังปรกหน้าอยู่ดี แถมยังกอดออกยักคิ้วให้คนตัวสูงกว่าด้วย รุคาว่าไม่ตอบละสายตาจากสีหน้ายียวนของคนหัวแดง เปิดล็อคเกอร์ของตัวเอง หยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพายหลัง

“มาแปลก...” ซากุรางิบอกตัวเอง แต่ช่างเถอะ...มันไม่ว่าอะไรน่ะดีแล้ว เขาเองก็ใช่จะชอบให้ถูกคนอื่นด่าว่าอยู่บ่อยๆเสียเมื่อไหร่

“จะไปไหน?” ไม่ทันได้เดินออกไป มือแกร่งก็คว้าข้อมือคนหัวแดงเอาไว้เสียก่อน

“กลับบ้านสิว่ะถามแปลก แกนี่” ซากุรางิพยามบิดข้อมือออก แต่มันยังคงติดหนึบไม่ปล่อย

นี่มือคนหรืออะไร =_= ไม่เข้าใจมันเลยวุ้ย!!

“นายมีอะไรว่ะเจ้าจิ้งจอก พูดมาดีๆ ฉันรีบนะโว้ย!!” ไปทำงานสายนี่โดดหักเงินเลยนะ เรื่องอะไร เดินไปก็ไม่ทันแล้วด้วย ต้องขึ้นรถไฟสถานเดียว T_T

“ไปไหน?”

“เอ้าก็บ้าน...เอ่อ...” มันจะจ้องผมทำไมอ่ะครับ จ้องแบบดุมากๆๆ ตาค้มคม แถมไม่พอใจสุดๆ คือปกติผมก็ไม่เคยจะกลัวมันนะ...แต่แบบเอิ่ม

“เอ่อ...ไป...ไปทำงานนะสิ...ถามได้” ผมอ้อมแอ้มตอบมันกลับ

“อืม...” เห็นมันพยักหน้าเหมือนรับรู้ แต่ลากมือผมให้เดินตามไปด้วยทำไมครับ? =_=

คือ...ไม่เข้าใจ

“รุ่นพี่ อาจารย์ ผมกลับก่อนนะครับ”

“อ้ะ! รุคาว่าเหรอ เออๆ กลับไปเหอะ อย่าหักโหมมากล่ะนายน่ะ” เรียวจินที่กำลังคุยกับคุณอายาโกะอยู่บอก

“แล้วนั่นจะเอาซากุรางิไปด้วย?” มิจจี้ทำตาโต สอดปากขึ้นมา แถมยังมองที่มือของผมซึ่งถูกเจ้าจิ้งจอกจับไว้ไปล่อยอีก เล่นเอาทำหน้าไม่ถูกเลยล่ะครับ =_=

“ครับ” นี่ก็ตอบเรียบไป

“จะฝึกต่อเหรอรุคาว่า?” คุณอายาโกะ “ซากุรางิเพิ่งจะหายป่วยมานี่นา ยังไงๆก็เพลาๆมือหน่อยล่ะกัน”

“ครับ” มันโค้งลาแล้วลากผมเดินลิ่วๆจนต้องตะโกนบอกทุกคน

“เอ่อ ไปก่อนนะลุง เรียวจิน มิจจี้ คุณอายาโกะ!!” ผมรีบก้าวตามไอ้คนที่สาวเท้ายาวๆให้ทัน ตอนนี้เป็นเวลาเลิกเรียนก็จริง แต่ก็มีหลายคนที่ทำกิจกรรมชรมอยู่ การที่ผมถูกไอ้จิ้งจอกลากมาแบบนี้มันเลยกลายเป็นเป้าสายตาของคนอื่นได้ง่ายๆไงล่ะครับ!! เชื่อเถอะ! ว่าพรุ่งนี้เรื่องของผมต้องกลายเป็นเรื่องซุบซิบประจำวันแน่ๆ T_T

“อ่ะ...เอ๋?” ผมถึงกับหยุดนิ่งเลยครับ เมื่อเห็นว่าตัวเองถูกลากมาหยุดข้างรถยุโรปสีเพลิงคันหรู...หากจำไม่ผิดน่าจะเป็นเฟอร์รารี่? นี่มันเด็ก ม.ปลายจริงอ่ะ? ทำไมมันถึงขับรถหรูราคาโคตรแพงขนาดนี้ได้อ่ะ =_=

 เซนโดก็คน หมอนี่ก็คน ใช้ชีวิตกันยังไงว่ะ!!

เจ้าจิ้งจอกมันไม่ได้ปั่นจักรยานมาเรียนเหรอว่ะ? เห็นเมื่อก่อนนี่หลับตาปั่นเลยนะ =_=

“อ่ะ...เอ่อ...นี่รถ...นาย?”

“เออ” มันว่า ปลอดล็อคแล้วผลักหัวผมเข้าไป แถวยังมีการเอื้อมมาคาดเซฟตี้เบลล์ให้อีก หน้ามันอยู่ใกล้ผมมากๆ จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจกลิ่นไอเหงื่อ...และรู้สึกว่า...หัวใจมันจะเต้นแรงขึ้น ยิ่งมองสบกับดวงตาคมซึ่งตรึงอยู่ที่หน้าของผม...

ตึกๆๆๆ ตึกๆๆ

“อ่ะ...เอ่อ” ผมเอยขัด ก่อนที่ตัวเองจะรู้สึกแปลกๆกับเจ้าจิ้งจอกไปมากกว่านี้ คนตัวสูงกว่าหลุบตาลงต่ำ ก่อนเอามือมันมาขยี้หัวผมราวกับเป็นเพื่อนซี้!! ทั้งๆที่หากจำไม่ผิดนี่เกลียดกันจะตาย!!

“นี่เจ้าจิ้งจอก!! ฉันงงนะ จะเอาไงแน่เนี่ย!!” ผมปัดมือมันออก...แล้วเหมือนนั่นจะเป็นการกระทำที่ผิด...เพราะรุคาว่าจ้องผมเขม็งเลยอ่ะ T_T ตาคมดุแสนจะน่ากลัว เห็นหมอนั่นบดกรามแน่นราวกับระงับอารมณ์ ก่อนจะกระชากรถออกอย่างรุนแรง โชคดีนะที่ผมคาดเบลล์แล้วไม่งั้นหัวโหม่งกระจกแน่ๆ T_T

คิดผิดหรือเปล่าหว่าที่ยอมมากับมัน ทำเหมือนจะพาผมไปทัวร์นรกแบบนั้น T_T

*******************************
จิ้งจอกจอมซึน ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 126 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

870 ความคิดเห็น

  1. #859 somza (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:57

    หึงก็บอกหึง เพอื่นกันเขาไม่ทำงี้นะ

    #859
    0
  2. #814 Benzzaaaaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 13:18
    เฟอร์รารี่กับเบนซ์อันไหนจะชนะน้าาาา
    ฮานจังเอาสองอันเลยลูกเชื่อแม่สิ
    #814
    0
  3. #730 `เยลลี่พีชจัง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 20:27

    เซนโดกับฮานะจังน่ารักกก​ ส่วนรุคาว่า​ โห​ คาแรกเตอร์​นาย​โคตรพระเอกที่ไม่รู้​ใจตัวเอง​ ซึนสุดๆๆ​ แล้วก็​ 'หึง'​ พูดอย่างงี้นะรุคาว่า

    #730
    0
  4. #704 Sunflower.W (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 03:37
    เจามีรถขับ พ่อก็เลยเอาเฟอร์มารับ นี่ไม่ได้เป็นอะไรกันนะ รุคาว่ามันรู้รึเปล่า 5555
    #704
    0
  5. #611 pasation (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 21:41
    มีลูบหัวกันด้วย น่าร้ากกก
    #611
    0
  6. #567 โลลิค่อน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:42
    สนุกค่ะ
    #567
    0
  7. #545 Mint Sch (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:54
    คนปากแข็งหึง5555
    #545
    0
  8. #492 เวนีล่า (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 22:40
    หึงสินะ! หึงสินะคะ!!
    #492
    0
  9. #355 paifah2002 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 21:46
    อ่านไปเขินไปอร้ายยย~
    #355
    0
  10. #316 bk1991ify (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 17:19
    เริ่มคะแนนได้แล้วนะพ่อคนซึน คนขับเบนซ์เค้านำไปหลายขุมแล้ว
    #316
    0
  11. #285 Buka (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 20:24
    แบบนี้ต้องเรียกว่าทั้งหึงทั้งหวง อะไรที่เซนโดซังทำให้ฮานะจังคุณจิ้งจอกจอมซึนก็ทำบ้าง แต่ฮานะจังคงยังไม่รู้หรอก
    #285
    0
  12. #183 bee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 14:30
    รุคาว่าหึงเหรอ ฮึๆๆๆ
    #183
    0
  13. #160 aNa_AoNg (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 14:49
    หึงล่ะเซ่ๆๆ ดีรีบทำคะแนนซะนะคราวนี้ สู้ๆนะรุคาว่าคุง
    #160
    0
  14. #159 aNa_AoNg (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 14:47
    หึงล่ะเซ่ๆๆ ดีรีบทำคะแนนซะนะคราวนี้ สู้ๆนะรุคาว่าคุง
    #159
    0
  15. #137 O_O (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 22:07
    มันต้องอย่างเน้! หนูรุ!~

    《กองสนับสนุนเมะโหด》

    ตอนนี้ขอเทคะแนนให้รุคาว่าหมดหน้าตักเลยค่ะ! 555
    #137
    0
  16. #79 Zoare (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 20:01
    รุคาว่านี่ถ้าจะหึงไม่รู้ตัวแฮะ แต่ไม่รู้วิธีแสดงออกที่ดีชะ????

    #79
    0
  17. #15 NaSUMe (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2557 / 07:49
    ไม่อยากเพ้เซนโดสินะ ฮิๆ ฉันจะกลับมาเชียร์นายก็ได้รุคาว่า//โฮะๆ*-* สนุกมากค่ะ รอทุกวันเลย~
    #15
    0
  18. #14 NaSUMe (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2557 / 07:48
    ไม่อยากเพ้เซนโดสินะ ฮิๆ ฉันจะกลับมาเชียร์นายก็ได้รุคาว่า//โฮะๆ*-* สนุกมากค่ะ รอทุกวันเลย~
    #14
    0