Fanfic : SlamDunk..รักร้าย..นายจิ้งจอกกับลิงหัวแดง (YAOI)

ตอนที่ 22 : 21 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,610
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    3 มิ.ย. 60

21




            "ไม่ต้องกลับไปที่บ้านนายแล้วล่ะ...มาอยู่กับฉันนี่เลย" รุคาว่าเอ่ยอย่างจริงจังเมื่อพวกเขามาถึงโตเกียว จากเมืองท่าโยโกสุกะมาที่นี่ก็ใช้เวลาแค่ประมาณสองชั่วโมงกว่า ๆ โดยมีรุคาว่าเป็นคนขับรถกิตติมศักดิ์
ความจริงเซนโดก็ชวนเขามาด้วยกัน เพียงแค่หมอนั่นหนีบคิทสึจังมา ส่วนหมอนี่ก็หน้าบึ้งใส่เอ่ยสั้นๆ แค่ว่ามีปัญพาเขากลับ ให้เซนโดไปสนใจคนของหมอนั่นเถอะ! 
           นิสัยเสียจริงๆ 
           "แต่..." 
           "อย่าดื้อน่า! ฉันให้คนไปขนของนายมาไว้ที่คอนโดเรียบร้อยแล้ว" 
ซากุรางิตาโต มองคนชอบบังคับ
            นี่แสดงว่าใช้วิธีมิชอบในการเข้าบ้านเขาน่ะสิ!! 
           "ความจริงนายไม่ต้องลำบากก็ได้นะรุคาว่า ฉันอยู่ของฉันได้" แต่ไหนแต่ไรมาเขาก็อยู่คนเดียว  
          "ไม่เอา" รุคาว่าเอ่ยอย่างเอาแต่ใจ เมื่อพวกเขามาอยู่ในห้องกว้างของตัวเอง ข้าวของของซากุรางิถูกวางเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ 
           "ฉัน...อยากดูแลนาย" ดวงตาเรียวคู่สวยทอประกายขำๆ แม้จะมีความสุขสว่างวาบอยู่ในดวงตาก็ตาม 
           "เอาอย่างนั้นก็ได้..." มาอยู่ที่นี่เขาเองจะได้ดูแลเจ้าจิ้งจอกจอมซึนนี่ด้วย หมอนี่กินแต่ราเม็งถ้วย ไม่ดีต่อสุขภาพเลย 
           "เออ...เดี๋ยวฉันไปทำมื้อค่ำให้ นายปล่อยสักที จะกอดทำไมนักหนา!!"
  รุคาว่าหัวเราะเบาๆ รั้งอ้อมแขนให้แน่นขึ้น ใช้จมูกโด่งสูดกลิ่นหอมจากแก้มนิ่มไปหลายฟอด รู้สึกดีจนไม่อยากให้กลิ่นหอมของแสงแดดนี่ห่างกายเลย 
กว่าจะได้กลับมาต้องพยามมากมายแค่ไหน...  
       "รุคาว่า...ผู้หญิงที่ชื่ออากิคนนั้น?" ซากุรางิถามอย่างลังเล เขาจำได้ว่าหญิงสาวตัวเล็กคนนั้นมองรุคาว่ายังไง และไม่ชอบหน้าเขาแค่ไหน 
วันนั้น...ก็กอดกับรุคาว่า... 
        "ฉันไม่ได้ชอบเธอ...แค่เอ็นดูเหมือนน้องสาว" มือแกร่งไล้เส้นผมสีแดงนิ่มของคนในอ้อมแขน 
        "อากิเป็นลูกสาวของโค้ช..." 
        "แต่เธอชอบนายมาก"
        "อือ...พอจะรู้ล่ะมั้ง" ถอนหายใจเบาๆ แต่เขาไม่ได้คิดเกินเลยไปมากกว่านั้น ในหลายเรื่องที่ยอมให้หากไม่ลำเส้นก็เพราะเห็นแก่โค้ช แต่... "ถ้านายไม่ชอบ ไม่สบายใจ ฉันจะเคลียร์ให้" 
        ซากุรางิทำตาโตมองคนตัวสูงกว่าก่อนจะหัวเราะ
        "อย่าตามใจฉันมากเลย เดี๋ยวฉันนิสัยเสียนะ  ยัยปีศาจก็บอกนายแล้วนี่ว่าอย่าตามใจฉัน”  ยัยนั่นย้ำรุคาว่าก่อนมาว่าหากตามใจเขามากเดี๋ยวเขาจะเสียคน แต่หมอนี่ดันยักไหล่ไม่สนใจ 
       "ไม่เป็นไร... นายเสียคนกับฉันก็พอ..." คำแว่วหวานน่าฟังของคนไม่ค่อยพูดเพราะทำเอาอดไม่ได้จะแก้มแดง และ...ขำ 
        นานๆ ทีจะได้ยินคนอย่างรุคาว่า คาเอเดะพูดแบบนี้ 
        "ที่จริงก็ไม่ได้ไม่ชอบหรอก...แต่...แบบว่า..."
  เจ้าจิ้งจอกเป็นของเขา เขามีสิทธิ์ใช่ไหมล่ะ อีกอย่าง...ใครให้แม่นั้นเป็นตัวตั้งตัวตีทำให้เขาต้องรอรุคาว่าตั้งหลายชั่วโมง แถมยังส่งสายตาไม่เป็นมิตรให้เขาอีก ซากุรางิไม่ใช่คนดี เขาเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นมากด้วย เพราะอย่างนั้น... 
        "ไปเคลียร์เถอะ แต่พรุ่งนี้นายต้องไปซ้อมที่โรงเรียน โดนพวกอายาโกะซังกับลุงบ่นแน่ๆ" รุคาว่าถอนหายใจอีกครั้ง เขาถูกโวย...แน่ๆ โดดซ้อมมาหลายวัน เรื่องทีมเยาวชนฯ คิทสึแนะคงช่วยพูดให้ได้ ส่วนที่โชโฮคุ...ยาก รุ่นพี่อายาโกะเอาพัดกระดาษฟาดเขาแน่ๆ 
         "เออ...แล้วเรื่องจะไปบ้านนาย..." หวั่นๆ ยังไงไม่รู้ 
         "บ้านฉันอยู่เกียวโต ไม่ต้องกังวล พ่อกับแม่ ญาติๆใจดี" อีกอย่างท่าทางพ่อของเขาจะชอบหมอนี่มาก...แม้ไม่เห็นหน้า สงสัยเพราะริวโทรฯ ไปเล่าให้ฟัง พ่อจึงรบเร้าให้เขารีบพาเจ้าแมวป่าขนฟูไปหา ยังมีคุณแม่ที่โทรฯ มาอีกคน 
         "ริวชอบนายมาก หมอนั่นเป็นผู้นำตระกูลคนต่อไป เอ่ยคำเดียว...ไม่มีใครกล้า" 
          "เหมือนว่าตระกูลนายจะเป็นตระกูลใหญ่" พักเรื่องที่จะไปทำมื้อค่ำไว้ก่อนล้มตัวลงพิงอกแกร่ง จนในที่สุดทั้งคู่ก็นอนหงานบนเตียง โดยมีซากุรางินอนทับบนแขนแกร่ง ร่างสูงเท้าศีรษะกับแขนอีกข้าง ดวงตาคมทอแววอ่อนโยน  
          "เป็นตระกูลใหญ่...มาก เครือญาตของซานะดะ สืบเชื้อสายโบราณ ในรุ่นฉัน...มีแค่ฉันกับริวสองคนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน สนิทกันที่สุด หมอนั่นเป็นคนเก่ง เป็นที่ยอมรับ ส่วนฉันเองก็ถูกเขี้ยวอย่างเข้มงวดเหมือนกัน เรียนทุกอย่าง...ทั้งฟันดาบ ยูโด เคนโด้ ศิลปะป้องกันตัว ธุรกิจ เพียงแต่...พอเจอบาสฯ ก็รู้สึกว่าเจอสิ่งที่ทุ่มเทให้ได้...จึงสนใจบาสฯ มากกว่าอย่างอื่น" เสียงทุ้มเล่าไปเรื่อย ถ่ายทอดเรื่องราวของตนให้อีกฝ่ายได้ฟัง 
         เรื่องของเขา ตัวตนของเขา 
         "นายล่ะ..." 
         "หืม? ฉัน?" 
         "เล่าเรื่องของนายบ้างสิ...ฉันอยากฟัง" รุคาว่าพบว่าเขาไม่รู้เรื่องอะไรของเจ้าลิงหัวแดงนี่มาก่อน 
         แต่...
        ไม่เป็นไร...เรื่องพวกนั้นเราค่อยๆเข้าใจ ค่อยๆ เรียนรู้กันและกัน 
เพราะเวลาของพวกเขา...ยังคงทอดยาวเรื่อยๆ 
        "เอาแบบไหนอ่ะ...ฉันไม่ได้มีอะไรซับซ้อนเหมือนนายนะ" 
        "ของที่ชอบ ไม่ชอบ ทุกอย่าง..." 
        "ของที่ชอบเหรอ...ฉันกินได้ทั้งนั้นนะ ไม่ค่อยมีอะไรที่ไม่ชอบ เกิดวันที่ 1 เมษายน ชอบเล่นบาสฯ เพื่อนสนิทก็มีพวกโยเฮ นายน่าจะรู้จัก" ทั้งคู่ยังคงนอนพูดคุยกันไปบนเตียงเรื่อยๆ ถ่ายทอดเรื่องราวของกันและกันให้อีกฝ่ายฝั่ง 
       เรื่องราว...ที่ทำให้หัวใจของเขาทั้งสองคน...ใกล้กันมากกว่าเดิม




ปึก! ปึก! ปึก! เสียงลูกบาสฯ กระทบพื้นไม้ในโรงยิมดังสลั่น บรรดาผู้เล่นต่างก็ซ้อมอย่างตั้งใจ บรรยากาศจริงจังและดูเคร่งเครียด คนที่นั่งมองดูการแข่งในสนามอยู่อ้าปากหาว รู้สึกเหมือนท้องกำลังร้องประท้วง ดวงตาเรียวสีน้ำตาลกวาดมองไปรอบๆ

วันนี้เจ้าจิ้งจอกมีซ้อมสำคัญหลังจากขาดซ้อมไปหลายวัน และเป็นวันหยุด รุคาว่าจึงลากเขามานั่งเฝ้าอยู่นี่ เขาเองก็ไม่ได้รู้จักใครนอกจากรุคาว่ากับคิทสึจัง

ไม่สิ...เรียกรุคาว่าไม่ได้อีกแล้ว เพราะหมอนั่นบังคับให้เขาเรียกสั้นๆว่าคาเอะ ส่วนเจ้าตัวก็เรียกเขาว่าฮานะจัง

 ดูความไม่เท่าเทียมนี่สิ เฮ้อ!!

แล้วพอไปเรียกในชมรมพวกรุ่นพี่กับอายาโกะจังก็สงสัย ตงิดๆ เข้ามาซักถาม ยิ่งเห็นเขากับเจ้าจิ้งจอกสนิทกันมากกว่าเดิมยิ่งอยากรู้อยากเห็นกัน ส่วนคนต้นเรื่องอย่างเจ้าจิ้งจอกน่ะเหรอ ไม่หลับก็นั่งหน้ามึนใส่ทุกคน ทิ้งปัญหาไว้ให้เขาตอบคนเดียวเลย!!

“นายเป็นอะไรกับรุคาว่าคุง!” เสียงถามอย่างไม่เป็นมิตรจากเด็กสาวที่ชื่ออากิทำให้ดวงตาเรียวหันไปมองแต่ไม่ได้ตอบอะไร ยิ่งเห็นท่าทางแบบนี้อากิยิ่งไม่ชอบใจ

คราวก่อนเธออุตส่าห์ไปหารุคาว่าคุงถึงโรงเรียน สารภาพว่าชอบเขา แต่จู่ๆ อีกฝ่ายก็วิ่งออกไปแถมยังให้มินาโมโตะเป็นคนมารับเธอแทนอีก หายไปตั้งเกือบอาทิตย์ พอมาวันนี้กลับพาเจ้าหมอนี่มาด้วย!

 คนที่เธอเกลียด!

เพราะคนๆ นี้ได้รับรอยยิ้มอ่อนโยน ได้รับแววตาอบอุ่นจากคนที่เธอชอบ แบบที่เธอหรือใครก็ไม่เคยได้รับ!!

“ฉันถามก็ตอบสิ!!

ทำไมถึงมาเอาแต่ใจกับเขาเนี่ย ซากุรางิมองอย่าไม่เข้าใจ แม่คุณมาถึงก็ทำหน้าเหมือนเขาไปตีหัวเธออย่างนั้นล่ะ ตั้งแต่มาก็นั่งเฉยๆ ไปไปไหนเลยนะ

“ไม่เกี่ยวกับเธอ”

“ทำไมจะไม่เกี่ยว!!” อากิแทบจะกรีดร้องอย่าไม่พอใจ เธอถูกตามใจมาเสมอ คุณพ่อและคนอื่นๆในทีมเยาวชนฯ ก็เหมือนกันเพราะเธอเป็นลูกสาวของโค้ช ดังนั้นจึงไม่เจอคนที่ไม่ไว้หน้าตัวเองมาก่อน

“ฉันกับรุคาว่าคุงชอบกัน!!” คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันนิดๆ

นี่เจ้าจิ้งจอกเสน่ห์แรงเกินไปจนคุณเธอเอาไปมโนเลยหรือยังไงกันนะ อีกอย่าง...หมอนั่นเป็นแฟนเขาต่างหาก

รุคาว่าชอบเขาคนเดียวด้วย

“คาเอะไม่เคยบอกว่าคบกับเธอนะ”

“คาเอะ?” อากิทวนชื่อนั้นก่อนจะกัดปากตัวเองแน่น เธอยังไม่เคยได้รับสิทธิ์ในการเรียกชื่อเขาสั้นๆแบบนี้เลย!! แล้วคนๆนี้เป็นใครกัน!!

อิจฉา!!

“มีอะไรกันอ่ะฮานะจัง” คิทสึเนะเดินเข้ามาพร้อมร่างสูงของรุคาว่า ดวงตาคมสีดำสนิทมองเจ้าตัวป่วนเป็นเชิงถาม ซึ่งซากุรางิเพียงยักไหล่น้อยๆ

“รุคาว่าคุงฉันแค่เข้ามาถามเพราะเป็นห่วงเห็นเขานั่งคนเดียว จำได้ว่าเป็นเพื่อนของรุคาว่าคุง แต่เขากลับมาพูดว่าฉันคิดจะจับ...รุคาว่าคุง” ท่าทางเหมือนได้รับความเจ็บช้ำใจอย่างรุนแรงแถมไปแขนรุคาว่า การเปลี่ยนอารมณ์ที่รวดเร็วของคุณเธอทำให้ซากุรางิตาโต

 โห...มารยาผู้หญิง ปั้นน้ำเป็นตัวได้เก่งมาก

นี่หากยัยปีศาจโกโตะมาเห็นได้แขวะจนแสบแก้วหูอีกแน่ๆ

“หืม? นายทำแบบนั้นเลยเหรอเนี่ยฮานะจัง?” คิทสึเนะหัวเราะ เป็นเรื่องที่เชื่อไม่ได้สุดๆ อ่ะ หากคนใสซื่อแบบฮานะจังใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไรแบบนี้เป็น และมีอาการหวงรุคาว่าคงดีใจแทนที่จะโกรธ

“นายทำ?” เสียงทุ้มถามดวงตาคมมองสบไม่มีวี่แววกล่าวหา จนซากุรางิถอนหายใจดูก็รู้ว่าหากเขาทำเจ้าจิ้งจอกคงดีใจน่าดู

“ไม่อ่ะ...ไม่ได้ทำ”

“นี่หาว่าฉันโกหกเหรอ!! รุคาว่าคุงดูสิ!

“ถ้าฮานะบอกว่าไม่ได้ทำฉันก็เชื่อ” รุคาว่าปลดแขนหญิงสาวออกอย่างนิ่มนวลก่อนจะก้าวมายืนข้างร่างโปร่งผมแดง “เชื่อคนของตัวเอง...แฟนของฉัน”

“วะ...ว่ายังไงนะ!!!” เธอจ้องมองคนที่ชอบอย่างไม่อยากเชื่อ ดวงตากลมโตมีน้ำตาเอ่อคลอน่าสงสารและชวนให้ปลอบประโลมอย่างที่สุด

“ไม่จริง!! รุคาว่าคุงชอบฉัน!! เราสองคนถึงจะเหมาะสมกันที่สุด!!

เธอเป็นลูกสาวของโค้ชทีมบาสฯ เขาก็เป็นนักบาสฯ ยอดเยี่ยม หน้าตาหล่อเหลาเปี่ยมเสน่ห์ แค่ได้พูดคุยกับเขามากกว่าผู้หญิงคนอื่นก็มีแต่คนอิจฉา

“ฉันเอ็นดูอากิเหมือนน้องสาว”

“ฉันไม่เชื่อ!! หมอนี่ไม่เห็นมีอะไรดีสักอย่าง!! ไม่คู่ควรกับรุคาว่าคุงเลย!!

“รักก็คือรัก...ไม่มีเหตุผล” มือแกร่งกุมมือเรียวแน่น ส่งรอยยิ้มให้แก่กันเป็นภาพที่อากิกรีดร้องเสียงแหลมออกมา ทั้งกลุ่มจึงตกเป็นเป้าสนใจของทุกคนทันที

“ฉันไม่เชื่อ กรี๊ดดดด!!

“อากิ! พอสักที!!” โค้ชเข้ามาห้ามลูกสาวตัวเอง เด็กคนนี้เอาแต่ใจเพราะมีเขาคอยให้ท้ายแต่ครั้งนี้เธอเอาแต่ใจเกินไป รุคาว่า คาเอเดะ ให้เกียรติเขาก็จริง แต่หากเจ้าตัวอยากทำอะไรขึ้นมาจริงๆ

เบื้องหลังเด็กคนนี้...เขาเองก็ไม่อาจเสี่ยง

“พ่อคะ!! พ่อต้องพูดกับรุคาว่าคุงให้เขาชอบอากินะ!!

“ความรักมันบังคับกันไม่ได้...สักหน่อย” ซากุรางิเอ่ยเบาๆ

“หุบปากนะ!!” อากิตวาดอย่างหมดความน่ารัก ตาคมวาววับเมื่อเจ้าแมวป่าของตัวเองถูกตะคอก มือแกร่งกระชับมือเรียวแน่น

“ผมไม่เคยชอบอากิ...คนที่ผมรักมีคนเดียว หากโค้ชไม่พอใจเรื่องนี้ ปลดผมออกได้ทุกเมื่อ ฮานะไปกัน ฉันหิว” คำพูดยาวๆ ดังออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นๆ ก่อนจะจูงมือเรียวออกไป

“อ้ะ! รุคาว่ารอด้วยสิ! ฉันก็หิวนะเว้ย!” คิทสึเนะร้องตาม หยิบกระเป๋าแล้ววิ่งฉิวออกจากโรงยิมทันที

อากิเอาแต่ใจ เธอคิดว่าตัวเองพิเศษกว่าคนอื่น ไม่รู้หรือว่าที่ทุกคนเข้าใกล้เพราะเกรงใจพ่อของเธอ กับเด็กนิสัยแบบนี้ไม่มีคนอยากคุยด้วยหรอก

เด็กสาวกรีดร้องตามหลังอย่างไม่อาจระงับอารมณ์ คนเป็นพ่อได้แต่มองยังลูกสาวตัวเองแล้วถอนหายใจเบาๆ

เฮ้อ...หวังว่ารุคาว่าคุงคงไม่เอาเรื่องและอยากออกขึ้นมาจริงๆหรอกนะ  

 


เคลียร์เรื่องของยายอากิไปแล้ว เหลืออีกสองตอนกับตอนพิเศษอีกสองตอนเรื่องนี้ก็จะจบลงแล้วววววว ฮืออออออ เดี๋ยวตอนหน้าเจ้าจิ้งจอกพาฮานะจังเข้าบ้านแล้วววววว

ช่วงนี้หน้าฝน รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ระวังอย่าให้เป็นหวัดน้าาาาา

จะพยามมาบ่อยๆ คะ ขอบคุณที่ยังคงติดตามและรออ่านเสมอเลยนะ ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ ^_^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

870 ความคิดเห็น

  1. #763 Naona (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 13:05

    นายแน่มากคาเอะจัดเลยยย

    #763
    0
  2. #609 ยัยตัวร้าย (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 10:39

    รุคาว่าสุดยอดดดดเอาใจฉันไปเลยยยทำดี แอบสะใจ5555 สมยัยอากิให้มันรู้ซะบางว่าฮานามิจิสำคัญต่อรุคาว่าแค่ไหนฮ่าๆๆๆ

    #609
    0
  3. #561 Mint Sch (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:33
    คาเอะคนจริง
    ตรงมาก555
    #561
    0
  4. #509 เวนีล่า (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 02:18
    ยัยชะนีากิช่างน่ารำคาญจริงๆค่ะ
    #509
    0
  5. #450 Jirachaya Ketsantea (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 08:32
    คิดว่าไรต์จะไม่มาต่อซะแล้ว แต่พอมาต่อรู้สึกดีใจและโล่งมากคะ
    #450
    0
  6. #449 yammy4545 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 06:57
    มาต่อไวๆนะค้าาาาา
    #449
    0
  7. #448 aNa_AoNg (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 02:46
    เย้ๆๆครบ100%แล้ววววว จะติดตามต่อไปเรื่อยๆนะคะขอฉากน่ารักๆๆอีกนะคะ
    #448
    0
  8. #447 bk1991ify (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 02:20
    มาต่อเถอะค่ะ เรื่องรอตลอด รอนานมาเลยจริงๆ
    #447
    0
  9. #446 pimpant (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 02:04
    น่ารักอ่ะ กรี๊ดๆๆๆๆ
    #446
    0
  10. #445 ployironman (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 22:29
    โอ้ยยย น่าร้ากกกกกกกก ขอบคุณไรท์เตอร์ที่มาต่อมากๆนะคะ
    #445
    0
  11. #438 Death-Site (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 19:52
    น่าร้ากกกกก
    #438
    0
  12. #435 akachi (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 05:37
    น่ารักมุ้งมิ้งอะไรเช่นนี้ ดูแลฮานะจังให้ดีนะรุคาว่า
    #435
    0
  13. #434 Yuisaka (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 22:10
    ดีใจที่กลับมาค่ะ รออ่านต่อไป
    #434
    0
  14. #433 Yuisaka (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 22:09
    ดีใจที่กลับมาค่ะ รออ่านต่อไป
    #433
    0
  15. #427 Jirachaya Ketsantea (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 19:07
    แบบว่าพอเปิดหน้าจอ แล้วแจ้งเตือนขึ้น แบบ รีบเข้ามาอ่านในทันที ขอบมากคะ ขอบคุณไรต์ ขอบคุณแอปนี้ ที่ได้ให้เราได้อ่านนิยายดีๆแบบนี้ (ขอยืมหน่อยนะคะครูอ้วน) และขอบคุณไรต์มากๆนะคะที่ไม่ทิ้งเรื่องนี้ คือแบบว่าต่อนี้ไม่หวือหวา แต่ก็ถือได้ว่าอบอุ่นหัวใจดีคะ น่ารักมาก เป็นกำลังใจให้ต่อไปคะ
    #427
    0
  16. #426 Mina_Chu+Chu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 18:51
    เขินมากกกก รุคาว่าอบอุ่นมาก ฟิคนี้ฟีลกู๊ดจริงๆ แอบอิจฉาคิทสึคุงเบาๆได้เซนโดเป็นแฟน แล้วคุณจินกับคุณมากิมีซัมติงกันป่าวคะนี่สัมผัสได้ -..-
    #426
    0
  17. #425 yammy4545 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 18:32
    ขอบคุณที่มาต่อค่ะ รักไรท์มากจริงTT
    #425
    0