Fanfic : SlamDunk..รักร้าย..นายจิ้งจอกกับลิงหัวแดง (YAOI)

ตอนที่ 21 : 20 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,689
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    19 มิ.ย. 59

20


ย้อนกลับไปหลังแข่งอินเตอร์ไฮ

 

เฟี้ยว ฟึบ! ฟึบ!

เสียงตวัดดาบดังอย่างรวดเร็ว พร้อมกับหุ่นฟางจำนวนมากที่ถูกฟันขาดเป็นสองท่อน ด้วยฝีมือของชายหนุ่มร่างสูงในชุดยูกาตะสีน้ำเงินเข้ม เส้นผมสีดำสนิทนั้นถูกรวบไว้อย่างเรียบร้อย

“ฝีมือดีนี่ริว”

“อ้าว...คาเอะ ทำไมมาที่นี่ล่ะวันนี้” ยกยิ้มให้ลูกพี่ลูกน้อง “มาหาท่านปู่เหรอ?”

“อืม...ถูกเรียกมา นายว่างล่ะสิ ถึงได้มาซ้อมดาบแบบนี้”

“แหมๆ...ฉันมันคนว่างงานไม่เหมือนนายนี่ นอกจากดูแลธุรกิจให้คุณอาแล้วยังต้องเป็นนักบาสฯ ยอดเยี่ยมอีก” ยิ้มกวนประสาทให้เท้าคนเป็นน้องชายกระตุกยิกๆ

“เออ...พูดถึงเรื่องบาสฯ คู่หมั้นฉันก็กำลังมีปัญหาเลย” รุคาว่าเลิกคิ้ว ร่างสูงเดินมานั่งตรงชายระเบียงบ้าน จิบน้ำชาร้อนๆ

“มุราซาชิ โนะ โกโตะ?”

“อืม...”

“ไม่ใช่นักกีฬา”

“ก็ยัยตัวเล็กเป็นเทรนเนอร์ที่ช่วยทำกายภาพให้นักกีฬา”

“แล้ว?”

“ก็เลยมีปัญหาน่ะสิ นานๆ ทียัยนั่นจะยอมเป็นเทรนเนอร์ให้ใครสักคน” รุคาว่าพยักหน้า เขาก็เคยได้ยินชื่อเหมือนกัน...

มุราซาชิ โนะ โกโตะ เป็นหญิงสาวที่เก่งกาจ รวมถึงเป็นแพทย์ด้านกายภาพที่เก่งที่สุดคนหนึ่งของญี่ปุ่น นักกีฬาทั้งหลายที่ประสบอุบัติเหตุส่วนมากก็อยากให้เทรนเนอร์คนนี้คอยดูแล...แต่น่าเสียดายที่หญิงสาวขึ้นชื่อเรื่องความเอาแต่ใจตัวเองอย่างที่สุด...ต่อให้มีเงินมากมายมหาศาลแค่ไหนก็ไม่อาจบังคับเธอคนนี้ได้...หากจะรักษาใครนั้น...ขึ้นอยู่กับความพอใจของเธอเอง...

“ฉันขำมากตอนยัยตัวเล็กโทรฯ มาโวยว่าอยากหักคอคน หึๆ”

“ทำไม?”

“เห็นบอกว่าทั้งบ้า ทั้งเซ่อ ทั้งโง่ ทั้งงี่เง่า”

นิสัยรวบๆคล้ายใครบางคนจนรุคาว่าเลิกคิ้ว

“แล้วทำไมคู่หมั้นนายยังยอมเป็นเทรนเนอร์ให้?”

“เอ็นดูน่ะสิ...” ริวหัวเราะในลำคอ

โกโตะน่ะปากร้ายก็เท่านั้นเอาแต่ใจสุดๆ...แต่หากให้ความสำคัญกับใครก็จะทุ่มเทให้สุดๆเหมือนกัน

“ฉันเคยไปดูอยู่ห่างๆ ทะเลาะกันจนยิมแทบแตก”

แต่เด็กคนนั้นก็...น่าสนใจจริงๆ

“เออ...คิดว่าคาเอะน่าจะรู้จัก”

“ใคร?” คิ้วเรียวเลิกขึ้นนิดๆ ซากุรางิ ฮานามิจิ ดวงตาคมไหววูบเล็กน้อย เจ้าประสาทหัวแดงนั่นนี่เอง...ก็ไม่แปลกใจหรอกหากว่าหมอนั่นจะผู้หญิงที่ชื่อโกโตะมาเป็นเทรนเนอร์ให้ ถึงจะแหกปากโวยวายยังไง...ก็มีเสน่ห์ที่ชวนให้ใครๆต่างเอ็นดู...

“ทำหน้าอย่างนี้รู้จักใช่ไหมล่ะ?”

“อืม...เพื่อนร่วมทีม...และ...คู่แข่ง...มั้ง”

เขายอมรับฝีมือของหมอนั่น พรสวรรค์ ความพยาม...

ความมีชีวิตชีวาในสนาม

เลิกคิ้วมองน้องชายนิดๆ หยักรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ น้อยครั้งที่จะเห็นคนไม่สนใจโลกอย่างคาเอะทำสีหน้าแบบนี้

“อ๋อ...เรียนอยู่ชูโฮคุเหมือนคาเอะนี่เอง แต่เห็นโกโตะบอกว่าหากเด็กคนนี้ฝืนตัวเองบ่อยๆ จะทำให้ไม่สามารถเล่นบาสฯ ได้ไปตลอดชีวิต” รุคาว่าชะงักกับคำพูดนั้น ดวงตาคมฉายแววจริงจังขึ้นมา

“ยังบอกอีกว่าหากให้กระโดดสูงๆแบบเดิมมีหวังอาจจะมีปัญหาข้อเท้าจนถึงขั้นเดินไม่ได้ขึ้นมา”

“เฮ้ย! คาเอะนั่นนายจะไปไหน!!” ร้องเรียกน้องชายที่ผุดลุกไปทันที ก่อนจะหัวเราะในลำคอ

อา...เห็นทีคงมีเรื่องสนุกๆแน่ๆ คาเอะร้อนใจแบบนี้...เพิ่งเคยเห็น

อ๊ะ...แต่เขาลืมบอกไปนี่นะ ว่าไอ้ที่พูดมาน่ะคือ...หากพ่อหนุ่มซากุรางิไม่ยอมทำกายภาพดีๆ...ถึงจะเกิดเหตุการณ์แบบนั้น...แต่บังเอิญว่าคนที่เป็นเทรนเนอร์ให้น่ะ...คือมุราซาชิ โนะ โกโตะ ผู้หญิงที่เก่งจนไม่อาจบรรยายได้

เพราะอย่างนั้น...อีกไม่นานก็หายเป็นปกติแน่ๆ...

 

“อ๊ากกกก~ ยัยปีศาจ เธอจะฆ่าฉันเหรอ!! ตีมาได้!!” เสียงโวยวายดังลั่นในโรงยิมสำหรับทำกายภาพบำบัด ทำให้คนที่มาแอบดูมุ่นคิ้วลงนิดนึง ก่อนจะเห็นเจ้าหัวแดงเด่นมาแต่ไกล ข้างๆนั่นก็มีหญิงสาวร่างเล็กที่ถือพัดกระดาษให้หมอนั่นยืดกล้ามเนื้อ

“เงียบๆ!! แล้วทำตามที่ฉันพูดย่ะ! นายอยากเดินไม่ได้หรือไง!

“รู้แล้วๆ ไม่เห็นต้องใช้กำลังเลย เธอมันไม่ใช่ผู้หญิง...อ๊ากกกก ยอมแล้วๆ” รุคาว่าส่ายหัวเล็กน้อย ก่อนจะเดินกลับมาพิงรถคันโปรดของตน

หมอนั่นอาจเล่นบาสฯ ไม่ได้

อาจจะเดินไม่ได้

ความจริงที่ทำให้เขาอึ้งไปพักใหญ่ ถึงตอนแรกๆ จะยอมรับว่าหมั่นไส้คนหลงตัวเองแต่ไร้ซึ่งฝีมือ หากพอได้รู้จักกันนานๆ ได้เล่นบาสฯ ด้วยกัน เขาก็ยอมรับในตัวหมอนั่น...เป็นทั้งเพื่อนร่วมทีมและเป็นทั้งคู่แข่ง...

และบางความรู้สึกที่มากกว่า...

ยังจำภาพการร่วมมือกันในสนามครั้งนั้นได้ติดตา... และเขาเองก็ไม่อยากให้นั่นเป็นครั้งสุดท้าย อยากเล่นบาสฯ ด้วยกันอีก เถียงทะเลาะด้วยกัน รอยยิ้มใสซื่อรวมถึงใบหน้าที่คิดอะไรก็แสดงออกมาดังนั้น

ความไร้เดียงสามีชีวิตชีวา...

เขาอยากรักษาไว้

 

 

“อ๋า...นี่ใช่ไหมเหตุผลที่นายพูดจาแย่ๆกับฉัน!!” ซากุรางิโวยขึ้นมา ขึงตาใส่รุคาว่าทันที เมื่อพอจะรู้เรื่องราวคร่าวๆ

นี่คงเป็นสาเหตุที่ทำไม่ดีกับเขาด้วยล่ะสิ! เหอะ!!

“ฉันอยากให้นายรักษาตัวเองให้ดีก่อน ค่อยกลับมานี่” รุคาว่ายักไหล่

ไม่ได้ตั้งใจจะใจร้ายกับหมอนี่...เขาแค่ไม่อยากให้มันฝืนตัวเอง ร่างกายมันเหมือนเมื่อก่อนเสียที่ไหน

“เดี๋ยวนะรุคาว่า” โกโตะขมวดคิ้ว “ริวบอกนายอย่างนั้น?” หญิงสาวหรี่ตาพอเห็นรุคาว่าพยักหน้าก็แสยะยิ้ม

“เหอะ!! เจ้าทานุกิเจ้าเล่ห์!!

“ยัยตัวเล็กว่าฉันทำไมอ่ะ? ใจร้ายนะ” ชายหนุ่มกระพริบตาทำหน้าไร้เดียงสา

“หยุด! มันไม่น่าดู! นี่รุคาว่าคุง...รู้ไว้เลยนะว่าฮานะจังน่ะหายดีแล้ว!! คิดว่าใครลำบากลำบนเป็นเทรนเนอร์ให้หมอนี่กัน!! แต่ที่ฉันไม่พูดและนัดมาตรวจสุขภาพบ่อยๆ เพราะไม่อยากให้เด็กบ้านี่มันฝืนแล้วเอาตัวเองไปหาเรื่องอีก ให้คิดว่าตัวเองป่วยจะได้เพลาๆเรื่องปวดหัวลงบ้าง!!

“จริงเหรอ?” ซากุรางิตาโต

“เออ!! นายอย่าโง่นะฮานะจัง...ไม่รู้หรือไงว่าตัวเองกระโดดได้เหมือนเดิมแล้วน่ะ!!

“อ่า...ก็...แหะๆ ซากุรางิหัวเราะแก้เก้อ”

เขาก็รู้สึกได้นะ...แต่แบบ...

“เห...นายก็เป็นคนดีนะรุคาว่า” เซนโดชม แต่รุคาว่าดันเมินหน้าใส่ อารมณ์ไม่ชอบหน้าเซนโดยังไงก็ยังคงเป็นอยู่อย่างนั้น หนุ่มหัวตั้งก็หัวเราะเบาๆอย่างไม่ถือสา

“แต่การแสดงออก...เหมือนเด็ก” มากิสำทับ ก็มีความรู้สึกดีๆให้เจ้าหัวแดงนั่นมาตั้งนาน...แถมสมองก็ดี จะคิดว่าวิธีบอกดีๆไม่เป็นหรือไง?

คงอย่างว่า...พอมีความรักคนเราจะกลายเป็นเด็กลง

ใช้วิธีเหมือนเด็กน้อยหัดรักที่ชอบแกล้งคนที่ตัวเองชอบเจ็บๆ

“แหมๆ คาเอะเคยสนใจอย่างอื่นนอกจากบาสฯ เสียที่ไหนล่ะ ไม่แปลกใจหรอก ฮะๆ” ริวหัวเราะอย่างน่าเตะ รุคาว่าขมวดคิ้ว หมายมาดในใจว่ากลับไปจะจัดการเจ้าลูกพี่ลูกน้องงี่เง่านี่สักที!!

“เอาล่ะ...” โกโตะกระแอม ทำให้ทุกเบ้าสายตาหันมาทางหญิงสาวทันที ดวงตากลมโตมองสบดวงตาคมกล้าคู่นั้น

เธอพิสูจน์มามากพอแล้ว...หมอนี่...

“เห็นแก่ที่นายทำเพื่อฮานะจัง...ฉันจะ...ยอมให้นาย...ผ่าน”

รุคาว่า คาเอเดะ คู่ควรที่จะดูแลน้องชายของเธอ... รุคาว่านิ่งไปครู่ก่อนจะยกรอยยิ้มกว้างอย่างไม่เคย ค้อมศีรษะลงและเอ่ยคำพูดที่ไม่มีใครเคยได้ยินจากปาก

“ขอบคุณครับ...”

“อื้ม! ก็ดูแลให้ดีล่ะ!! อย่าให้ฮานะจังมีน้ำตาอีก!! เพราะครั้งหน้าต่อให้เป็นน้องชายของริว...ฉันจะจัดการให้ยับ!!

“ไม่มีวันนั้น...” เขาจะไม่ยอมให้คนสำคัญของตัวเองต้องร้องไห้...อีก...

เมื่อได้กลับคืนมาก็จะดูแลรักษา...

และไม่มีวัน...ปล่อยให้ลุดมือ...




“แล้วนี่จะกลับกันเลยไหมคาเอะ...”

“นายว่าไง?”

คนเป็นพี่เอ่ยถามน้องชาย แต่น้องนี่ดันไปถามแฟนเสียงั้น เหอะๆ!! ไม่บอกไม่รู้เลยนะเนี่ยว่าหมอนี่คือรุคาว่า คาเอเดะ จอมหยิ่งไม่เห็นหัวใคร

“อือ...ค่อยกลับก็ได้ นายมีธุระอะไรไหมล่ะ?”

“ไม่มี”

“แล้วซ้อมกับทีมเยาวชนล่ะรุคาว่า...ไม่ซ้อมเหรอ?”

“นายก็โดดนะคิทสึเนะ”

“เอ้า...ก็ฉันมันแค่สมาชิกร่วมทีมธรรมดาๆ ไม่เหมือนนายที่เป็นเอชของทีมเยาวชนฯ”

“พูดมาก...”

“เออ...เซนโดแล้วที่นายบอกว่าไปธุระแถวสนามกีฬากลางวันนั้นอ่ะ ไปทำไม?”

“พอดีโค้ชทีมนายอยากให้ฉันไปร่วมทีม...กำลังคิดอยู่”

“อา...เฮ้ย! เซนโดจะมาเหรอ!!

“ทำไมล่ะคิทสึจัง...นายไม่ดีใจหรือไงที่มีฉันมาร่วมทีม” หนุ่มผมตั้งยิ้มยั่วเย้าให้คนที่กำลังอึ้งอ้าปากค้าง

“เฮ้ยๆ รุคาว่าช่วยดูแลทีมโชโฮคุด้วยล่ะ”

“ครับ”

“เซนโดก็เหมือนกัน”

“ครับ...คุณอุโออิสึมิ”

“จบเรื่องสักทีใช่ไหม...วุ่นวายชะมัดเลย” มากิบ่นพึมพำ

“แต่นายก็เป็นห่วงใช่ไหมล่ะ” จินยิ้ม

“เออๆ...เอาเป็นว่าพวกนายนอนที่นี่สักคืนกันก่อนแล้วกัน ฮานะจังในเมื่อนายเป็นตัวก่อเรื่องวุ่นวายทั้งหลาย นายก็ทำมื้อใหญ่เลี้ยงพวกฉันเสียดีๆ”

“ห่ะ...เออๆ...ก็ได้ๆ เจ้าจิ้งจอกมาเป็นลูกมือหน่อยสิ”

“อืม...”

“คาเอะมันทำอาหารเป็นเสียที่ไหนเล่าฮานะจัง เอาไปก็พังครัวพอดี”

“เงียบปากไปซะริว”

“พูดอย่างนี้กับพี่ชายได้ยังไง...ฉันเสียใจนะเนี่ย”

“ไปเถอะ” รุคาว่าดึงมือคนผมแดงให้เดินไปในครัว ทำประหนึ่งบ้านตัวเองของแท้ เมื่อมาถึงในครัวซากุรางิก็จัดการรื้อของออกมาเตรียมอย่างชำนาญ ดวงตาคมมองร่างสูงโปร่งด้วยแววตาเปี่ยมรอยยิ้ม

ในที่สุดก็ได้มา...

“ยืนยิ้มอะไรอยู่เจ้าจิ้งจอก เอาผักไปล้างสิ ทำเป็นใช่ไหม?”

“อืม...นี่...”

“หือ”

“เสร็จจากที่นี่ไปบ้านฉันกัน”

“ห่ะ...หา”

“ไปบ้านฉัน” รุคาว่าย้ำ

“ปะ...ไป...ทำไมอ่า”

“พานายไปแนะนำตัวให้พ่อกับแม่รู้จัก”

“เอ่อ...” ซากุรางิหน้าแดงจัด แต่ก็ยอมพยักหน้าโดยดี “ฉันเหลือตัวคนเดียว พานายไปแนะนำให้ใครรู้จักก็ไม่ได้ พวกโกโตะกับตาแก่นายก็รู้จักแล้วนี่นา”

“ฉันจะดูแลนายเอง...” รุคาว่าพูดเรียบๆ...

แต่นี่คือคำมั่น...นี่คือสัญญา

เขาจะดูแล...จะปกป้อง

“ขอบใจนะ”

“ให้มาช่วยกันทำอาหาร ไม่ได้ให้มาจีบกันนะคาเอะ” น้ำเสียงนุ่มกลั้นขำของคนเป็นพี่ชาย ทำให้รุคาว่าตวัดสายตามอง

“มาทำไม”

“มาช่วยฮานะจังน่ะสิ”

“ทำอาหารเป็น...เหรอ...ครับ?”

“แน่นอน ฝีมือฉันดีมากด้วย ถามคาเอะดูสิ”

“ให้ริวมันช่วยนั่นล่ะ”

ถึงจะเห็นอย่างนี้ แต่ฝีมือพี่ชายเขาก็...ยอดเยี่ยมนั่นล่ะ เห็นท่าทางคุณชายทุกกระเบียดนิ้วอย่างนี้ แต่ก็ทำเป็นทุกอย่าง...

ไม่อย่างนั้นคงไม่ถูกกล่าวขานว่าริวจะเป็นผู้นำตระกูลที่ยอดเยี่ยมที่สุดหรอก

“เออ...คาเอะ นายจะพาฮานะจังไปที่บ้านใช่ไหม? อีกสามวันฉันจะพายัยตัวเล็กไปเหมือนกัน ไปเจอกันวันนั้นเป็นไง”

“อืม...” รุคาว่าปรายตามองเจ้าหัวแดงที่เอียงคอมองพวกเขา ก่อนจะบีบจมูกนั้นหนึ่งทีอย่างหมั่นเขี้ยว

“นายจะได้ไม่เกร็งด้วย”

“ฉันไม่ได้จะเกร็งสักหน่อย พวกตาแก่บอกว่าฉันน่าเอ็นดู ใครๆก็ชอบ” ยิ้มกว้างอย่างมั่นใจ หึๆ

“นั่นสิน้าา~~” ริวหัวเราะ “ส่งเนื้อนั่นมาสิฮานะจัง แช่โชยุจะรสชาติดีขึ้นนะ”

“จริงเหรอครับ เพิ่งรู้นะเนี่ย!

“มาๆๆ เดี๋ยวฉันสอนสูตรพิเศษให้” แล้วจากนั้นรุคาว่าก็ถูกดันไปยืนเป็นวอลเปเปอร์ประดับผนัง แม้ดวงตาคมจะหงุดหงิดเจ้าพี่ชายไปนิด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงยิ้มน้อยๆ

เขาดีใจที่คนสำคัญกลับมาในอ้อมแขน...

ไม่ว่าจะต้องเจออะไรมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อีกแล้ว...เพราะรู้ว่าหากมองมา...จะเห็นหัวแดงๆนี่อยู่ข้างๆเสมอ 



อีกสองสามตอนก็น่าจะจบแล้วละคะ เพราะเจ้าจิ้งจอกต้องกลับไปเคลียร์เรื่องผู้หญิงให้ชัดๆ แล้วต้องพาฮานะจังของเราไปฝากตัวกับที่บ้านอีกกกกกก ^_^

ป.ล. 1 ขอบคุณที่ติดตามนะค่ะ ขอบคุณมากๆ ถึงจะเกเรก็ยังมีคนอ่าน มีคนรอ ปลื้มอ่าาาา >/////<

ป.ล. 3 รักษาสุขภาพกันด้วยน้าาาาา ระวังอย่าให้ป่วยนะค่ะ หน้าฝนมาเยือนแล้วววววว ^_^

ป.ล. 4 ราตรีสวัสดิ์นะค่ะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

870 ความคิดเห็น

  1. #762 Naona (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 12:57

    คุณริวแผนคุณทำให้แมวน้อยน้อยใจเสียใจที่เจ้าจิ้งจอกปากร้ายส่นะหึ้ยยย//ตบปากกกกก

    #762
    0
  2. #560 Mint Sch (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:25
    เจ้าจิ้งจอกเด็กน้อยมากๆ ฮื่ออ
    #560
    0
  3. #508 เวนีล่า (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 02:08
    ต้นเหตุของความปากร้ายคือคุณพี่ชายนั่นเอง!!! //ดักตบริวแปป
    #508
    0
  4. #413 superman (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 01:01
    อ๊ากกกก อยากอ่านต่อ

    กลับมาต่อเถอะ ได้โปรดดด
    #413
    0
  5. #410 bee (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 06:14
    แต่งต่อเหอะนะ

    อยากเห็นฮานะจังตอนไปบ้านนรุคาว่ามากๆๆๆ

    น่าร๊ากกกกกก😗😗
    #410
    0
  6. #406 :FramE (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 22:51
    งือออออออออ น่าร้ากกกกก
    #406
    0
  7. #398 thairnee1234 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 18:00
    ขอncด้วยคนนะคะ เห็นเรื่องนี้ช้าไปหน่อย หวังว่าไรท์เตอร์์จะกรุณาเราน้า เอาทุกตอนเลยนะค้าาาา

    thairnee1234@gmail.com
    #398
    0
  8. #397 Pim (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 05:21
    ขอ nc ทั้งหมดเลยนะคะ

    Pimpant-love@hotmail.com
    #397
    0
  9. #391 Patty (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 16:42
    ชอบมากเลยอยากให้มีแต่งคู้นี้อีกจัง

    อย่าลืมcnน่าขอด้วย

    rpooroy011@gmail.com
    #391
    0
  10. #387 aNa_AoNg (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 23:38
    อ้าาาาาา น่ารักอ่าาาา. ชอบมากๆๆๆเลยค่ะ ขอหวานอีกฟๆๆๆๆๆๆ
    #387
    0
  11. #382 yuisaka (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 20:23
    สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไปมาต่อเร็วๆนะ
    #382
    0
  12. #380 inlove_Yaoi (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 14:17
    โทดทีน๊าาา พึ่งเห็นว่าไรท์อัพแล้ว พลาดไปนานเลยอ่าาาา
    หวังว่าพ่อจิ้งจอกความดันต่ำจะเคลีย์ตัวเองให้ชัดเจนซะที  อย่าให้ฮานะจัง(ของเรา???) ต้องช้ำใจอีก


    ไรท์แต่งได้น่ารักมากเลย สนุกมากจริงๆจ้าา  เค้ารอตอนต่อไปอยู่น๊าาา
    #380
    0
  13. #377 Akachi (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 09:10
    น่ารักมาก ฮานะจังจะไปพบว่าที่พ่อแม่สามีแล้ว
    #377
    0
  14. #376 MintNiphattha Nakthan (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 13:38
    ขอบคุณที่มาต่อนะค่าาาาาาา
    #376
    0
  15. #375 พอรอ. (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 09:26
    แอร้ยยย น่ารักมากกก ขอบคุณค่าา
    #375
    0
  16. #374 yammy4545 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 06:49
    มาต่อแล้ววววว เย้ ตอนต่อไปก็รีบๆมาต่ออีกน้าาาา
    #374
    0
  17. #373 Jirachaya Ketsantea (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 06:34
    ดีใจมาก มาต่อสักที เล่นเอารากงอกเลยคะ แล้วก็มาต่อเร็วๆนะคะอย่าดอง
    #373
    0
  18. #371 yammy4545 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 05:49
    หื้อออออออ เมื่อไหร่จามาต่ออ่ะ รอตั้งนานแล้วน้าาาาา
    #371
    0
  19. #369 pimpant (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 19:14
    รู้สึกผิดที่มาอ่านช้า T_T แต่งได้กระแทกใจมากๆค่ะ 

    #369
    0
  20. #368 paifah2002 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 09:27
    แหม่พ่อซึนเดเระในที่สุดก็ยอมเผยความจริงมา
    #368
    0
  21. #347 Kannagi (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:32
    รอติดตามค่า สนุกม๊วกๆ
    #347
    0
  22. #344 หมวย (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 00:04
    ขอบคุณที่ยังกลับมาเขียนเรื่องนี้ต่อค่ะ ดีใจมากกกกก.นึกว่าไรต์จะทิ้งเรื่องนี้ซะแล้ว
    #344
    0
  23. #343 akachi (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 13:22
    รุคาว่า ตอนนี้ได้จัยไปเลย รักและถนอมฮานะจังให้มาก ๆ นะ



    รอติดตามตอนต่อไปค่าาา
    #343
    0
  24. #342 สายฝน (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 22:38
    รุคาว่านายซึนมากจริงๆเลยนะ

    >_<~
    #342
    0
  25. #338 inlove_Yaoi (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 22:09
    ที่แท้ก็ห่วงนี่เอง งี้สินะ  พวกแสดงความรู้สึกไม่เก่ง555555
    แต่ก็ น่ารักดี 

    มาบ่อยๆก็ได้ค่ะ ไรท์ จะได้หายคิดถึง  ^^

    #338
    0