Fanfic : SlamDunk..รักร้าย..นายจิ้งจอกกับลิงหัวแดง (YAOI)

ตอนที่ 19 : 18 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,919
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    21 ต.ค. 58

18


“นายจะสู้กับยัยปีศาจเหรอ?” ซากุรางิถามขณะลูบเส้นผมสีดำสนิทของร่างสูงที่ใช้ตักเขาต่างหมอน “ยัยนั่นร้ายกาจมากเลยนะ...”

มุราซาชิ โนะ โกโตะ เป็นหญิงสาวที่เก่งกาจ ฉลาดและเจ้าเล่ห์...

แล้วบางที...ก็เลือดเย็นที่สุด

หากไม่ใช่คนที่เจ้าตัวเอ็นดู...และใครก็ตามที่นับเป็นศัตรู...ถือว่า...ชีวิตลำบากและซวยสุดๆ

“หึ...ไม่ต้องห่วง พอมีตัวช่วย” เสียงทุ้มตอบกลับ ยกมือเกลี่ยแก้มนิ่มเบาๆ

ได้มอง...ได้สัมผัส และอยากมองไม่รู้เบื่อ

เจ้าแมวป่าตัวโตสีแดงของเขา...

“หืม?”

“ช่างเถอะ...แค่นายโอเค...ปัญหาอย่างอื่นก็เคลียร์” ซากุรางิหน้าแดง

เจ้าจิ้งจอกจอมซึนนี่...บทจะพูดขึ้นทีก็ทำเอาเขาเขินไปไม่ถูกเลย

“ท่าทางแบบนี้เลิกงอนกันแล้วสิ?” เสียงทุ้มนุ่มๆเจือด้วยรอยยิ้มบางๆของชายหนุ่มหัวตั้งที่เท้าแขนกับขอบประตูเอ่ยขึ้นเบาๆ เรียกให้คนทั้งสองหันไปมอง

“เซนโด”

“ว่าไงซากุรางิ...หน้าตาสดใสขึ้นนะ”

ดวงตาที่เปล่งประกายชีวิตชีวาแบบนี้...มีแค่คนเดียวที่เป็นเจ้าของ

“มาทำไม!” เจ้าของที่ว่าส่งเสียงขุ่นทันใด ประกายตาคมกริบขึ้นยามมองเจ้าคนที่ไม่เคยทำใจชอบหน้าลง...ถึงเมื่อครู่เพราะหมอนี่ยอมเปิดทางให้เขาเข้ามาก็เถอะ!

“หึๆ...นั่นสิ” เซนโดยักไหล่ เอื้อมมือมาขยี้หัวสีแดงยุ่งๆหนึ่งที “ดีใจที่เห็นนายยิ้ม”

“ขอบคุณนะเซนโด...”

ที่อยู่ข้างๆกัน...เป็นเพื่อนและที่พักพิงให้กัน...

“ไม่เป็นไร...” บรรยากาศที่ประหนึ่งว่ามีกันแค่สองคนทำให้ร่างสูงอีกคนหงุดหงิด ชันตัวขึ้นก่อนจะกอดเอวสอบหมับ ดึงร่างของซากุรางิมานั่งซ้อนบนตักตัวเอง เอาขาก่ายทับขาอีกคนแล้ววางคางลงบนไหล่ แถมยังส่งสายตาเย็นๆให้เซนโดเป็นอันเสร็จขั้นตอน

หนุ่มหัวตั้งหัวเราะเบาๆ ส่ายหน้าอย่างระอา...

หมอนี่...ขี้หวงมากๆ...สุดๆไปเลยด้วย

หึๆ...น่าแหย่เล่นจริงๆนั่นล่ะ

“เฮ้ยๆรุคาว่า...เดี๋ยวยัยปีศาจจะมาแล้ว นายรีบๆไปเลย ก่อนจะเกิดสงคราม” นายน้อยของบ้านที่กำลังสวมยูกาตะซึ่งหลุดลุ่ยเพราะเจ้าตัวขี้เกียจรีบบอก

“คิทสึจัง?”

“ว่าไงฮานะจัง...หน้าตาสดใสขึ้นนะเนี่ย”

“อ่ะ...เอ่อ...>////<” อดจะเขินนิดๆไม่ได้แฮะ

“อย่าแกล้งสิคิทสึเนะ” รุคาว่าบอก โอบเอวแน่นขึ้น ประกาศความเป็นเจ้าของและปกป้องเต็มร้อย

จน...น่าหมั่นไส้นิดๆ

ผู้ถูกกีดกันไปเป็นคนนอกทั้งสองคิดเหมือนกันเป๊ยบๆ

“หึ...เตรียมเจอศึกหนักได้เลย...โชคดีล่ะ” เซนโดหัวเราะ ลุกขึ้นก่อนจะลากคิทสึเนะไปด้วย โดยมีเสียงโวยวายดังมาเป็นระยะๆ

“เป็นอะไร?” รุคาว่าเลิกคิ้วเมื่อเห็นคนในอ้อมแขนทำสีหน้างงๆ ที่สำคัญยังมองไปทางประตูสลับกับมองหน้าเขาอีก

“เอ่อ...คิทสึจังกับเซนโด...แปลกๆ หรือฉัน...คิดไปเอง”

“หึๆ...นั่นสิ...” เสียงทุ้มไม่ตอบคำ แต่กดจมูกลงบนแก้มอีกฝ่ายแรงๆ

เมื่อเป็นเจ้าของก็กลับยิ่งอยากสัมผัส...กลิ่นกายหอมๆ เสียงน่าฟัง

จนบางทีก็รู้สึกว่าตัวเอง...ค่อนข้างประสาท

“ฉันว่า...ฉันออกไปข้างนอกดีกว่า...” เมื่อเห็นแววตาวาววับราวจิ้งจอกจ้องขย้ำเหยื่อ ซากุรางิจึงดิ้นออกจากอ้อมกอด กระโดดพรวดลงบนพื้นก่อนจะวิ่งออกจากห้องทันที

ขืนอยู่ต่อ...มีหวังเขาว่า...อันตราย

ก็ดูเจ้าจิ้งจอกทำหน้าเข้าสิ...ฮึ่ย!!

ดวงตาคมมองร่างที่หลุดไปจากอ้อมแขนอย่างขำๆ

เอาเถอะ...ไว้คราวหน้าจะทำให้ไม่มีแรงผละจากอกเขาได้เลย...คอยดูสิ

เรียวปากยกยิ้มร้ายกาจ และดวงตาก็ทอประกายระยิบ ในที่สุด...ก็พาหัวใจกลับมาจนได้...ในที่สุดก็เป็นเห็นรอยยิ้มเจิดจ้าที่อยากเห็น

แมวป่าแสนดื้อกลับมาอยู่ในอ้อมกอดแล้วเขาก็จะไม่มีวันปล่อยให้เจ้าแมวตัวนั้นไปไหนอีกเด็กขาด...เขาสาบาน!!!


ต่อจ้าาาา~~~~~


“เป็นยังไงบ้างคาเอะ...อยู่ที่นี่สบายดีหรือเปล่า?” เจ้าบ้านมุราซาชิเอ่ยถามหลานชายของเพื่อนสนิทที่ออกปากว่าอยากมาพักผ่อนบ้านของเขา...

รู้ดีว่าคงมีแผนอะไรสักอย่าง เพราะถึงจะเคยเจอหน้ากันมาหลายปี...แต่หลานชายคนนี้กลับเอาแต่สนใจในสิ่งที่ตัวเองชอบจนไม่สนใจรอบข้าง...

ทั้งๆที่ร้ายกาจไม่แพ้คนเป็นปู่สักเท่าไหร่...โดยเฉพาะไอ้นิสัยที่อยากได้อะไรก็ต้องได้นั่น

“สบายดีครับท่านปู่...” น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลและนอบน้อม จนเหล่าผู้ร่วมโต๊ะมื้อเย็นต่างก็อดมองอย่างสงสัยไม่ได้

นี่มันใช่...เจ้าคนไม่เห็นหัวใครคนนั้นจริงๆหรือเปล่าฟะ!!

“เอ้าๆ เด็กๆกินข้าวได้แล้ว...วันนี้ปู่จะไปพักที่เรือนฮาจิไซ ทำตัวตามสบายเลย”

“เอ๋?...ทำไมอ่าครับ?” คิทสึเนะเลิกคิ้ว ถึงเรือนฮาจิไซจะไว้สำหรับพักผ่อนหย่อนใจ ด้วยบรรยากาศและห้องที่ยื่นออกไปในทะเล... แต่ท่านปู่ของเขาก็ชอบที่จะนอนบ้านใหญ่มากกว่า

“พอดี...โกโตะจะชงชาให้ปู่ดื่มที่นั่นน่ะสิ...นานๆทีก็เลยตกลง” คิทสึเนะมองพี่สาวคนสวยแล้วถอนหายใจ

นี่กะจะเล่นงานรุคาว่าแบบไม่ให้มีคนช่วยใช่ไหมเนี่ย...

“นายท่าน...”

“อืม...ปู่ไปก่อนล่ะ” เจ้าของบ้านออกไปแล้วโดยมีเหล่าเด็กๆโน้มศีรษะส่ง บรรยากาศที่เคยรื่นเริงและครื้นเครงเป็นอันเงียบลงทันใด แถมยังมีรังสีมาคุๆอึมๆ จนแทบจะไม่มีใครกล้าขยับ ชนิดที่หากมีเข็มตกก็คงได้ยิน

“นี่...รุคาว่าคุง...วันนี้ว่างใช่ไหมเอ่ย?” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มหวานจับใจ แต่สำหรับคนที่รู้จักดี...นี่มันรอยยิ้มอาบยาพิษชัดๆ

รุคาว่าหรี่ดวงตาคมลง...รู้ว่านี่คือบททดสอบ...แล้วเขาก็มีทางเลือกเดียวด้วย

“ว่าง...ครับ”

“ดีเลย” โกโตะยังคงยิ้มกว้างขวาง “งั้นวันนี้เรามาทำอะไรแก้เบื่อกันดีกว่าเนอะ...อยู่ในบ้านเฉยๆก็เฉาตายกันพอดี เดี๋ยวจะหาว่าตระกูลมุราซาชิดูแลแขกไม่ดี”

คิทสึเนะลูบแขนตัวเองพลางมองเพื่อนร่วมทีมบาสเยาวชนด้วยสายตาไว้อาลัย พี่สาวของเขาไม่ใส่คนอ่อนหวาน...และ...เมื่อใดที่เจ้าตัวยิ้มกว้างมากขึ้นๆ...นั่นก็แสดงว่ากำลังโกรธ...และสะสมความโกรธ...มากๆขึ้นๆ

ตายๆ...งานนี้ตายแน่ๆ

“อืม...เรามีเวลาวันนี้หนึ่งวัน...งั้นอันดับแรกเลย...เอาที่นายถนัดดีกว่า เดี๋ยวจะหาว่าฉันไม่ยุติธรรม” โกโตะแสยะยิ้ม “บาสฯ นี่แหละ”

“หืม?” คิทสึเนะมองพี่สาวตัวเอง เป็นไปไม่ได้ที่พี่จะไม่สืบข้อมูลรุคาว่า และไม่รู้ว่าเจ้าหมอนี่มันเก่งมากๆๆ

“แบบ...สามต่อหนึ่ง ให้มากิ จิน และอุโอมิสึมิแข่ง อาคางิเป็นกรรมการ” แต่ละคนเลิกคิ้ว “กับนาย...คนเดียว”

ยุติธรรมตรงไหนกัน!!

รุคาว่าชะงักไปแป๊บนึงก่อนจะพยักหน้า

“เฮ้ย! เจ้าจิ้งจอก! นี่มันเอาเปรียบเลยนะ พวกตาแก่น่ะฝีมือดีมากๆ แล้วนายคนเดียวเนี่ยนะ นี่มันขี้โกงอ่ะยัยปีศาจ!!” ซากุรางิประท้วงแทน รุคาว่าส่งมือไปกุมมือคนโวยเอาไว้ก่อนจะบีบเบาๆ

“ไม่เป็นไร...เชื่อฉัน”

“แต่...” ทำท่าจะค้าน หากไม่ใช่ดวงตาคมกริบคู่นั้นกำลังทอแววจริงจังอย่างที่ไม่เคยเห็น ประกายตาแน่วแน่ที่บอกให้เชื่อมั่นในคำสัญญา...

คำพูดที่บอกว่า...จะพาเขากลับไป...

อยู่ข้างๆกัน

“แฮ่มๆๆๆ แยกๆๆ ไม่ต้องมาทำตาหวานใส่กันเลย!” โกโตะขัด กอดอกด้วยสีหน้าบึ้งๆ แม้มุมปากจะมีรอยยิ้มจางๆ

ดีใจที่เห็นเจ้าฮานะจังมีความสุข...แววตาที่เคยเศร้าหมอง...เปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาอีกครั้ง...

แต่...บอกแล้วว่าจะไม่ปล่อยไปง่ายๆน่ะ!!

ถือเสียว่าเป็นดอกเบี้ยค่าน้ำตาของฮานะจังแล้วกัน!!

“นี่ยัยปีศาจ...อย่าแกล้งเจ้าจิ้งจอกมากเลยนะ...นะ...” ซากุรางิหันมาทำตาใสใส่ ท่าทางออดอ้อนอย่างน่ารักจนยัยปีศาจเริ่มใจอ่อน สะบัดหน้าไปมาเพื่อเรียกสติ ดีดหน้าผากของเจ้าแมวป่าไปแรงๆหนึ่งที

“มะ...ไม่ต้องอ้อน! ฉัน...”

“น้า...โกโตะน้า...ถ้าเจ้าจิ้งจอกเป็นอะไรไป...ฉันก็จะเสียใจ...นะ...”

“อึก...” รุคาว่าเลิกคิ้ว เขาไม่รู้มาก่อนเลยนะว่าคนของเขาจะมีความสามารถในการอ้อนได้น่ารักมากๆแบบที่หากปฏิเสธก็นางมารสุดๆ

“เออๆๆๆก็ได้ๆ!!” โกโตะว่า กระทืบเท้าลงพื้น “แข่งบาสฯเสร็จแล้วมาเจอฉันที่ห้องดาบ!! ฉันลดให้เหลือสองด่าน แค่สองด่านนี้นายต้องผ่านให้ได้!! พอใจหรือยัง!” ถลึงตาใส่รุคาว่า

“ขอบคุณนะ...เธอน่ารักที่สุดเลย!! ซากุรางิฉีกยิ้มกว้าง ลุกขึ้นกอดหญิงสาวหมับ จนคนอื่นๆส่ายหน้าไปมาด้วยความอ่อนใจ ตอนแรกเห็นวางแผนกลั่นแกล้งรุคาว่าเสียยาวเหยียด นี่แค่ถูกซากุรางิอ้อนก็ใจอ่อนเสียแล้ว...เฮ้อ...

“คุณโกโตะยอม...แต่ฉันไม่ยอมง่ายๆหรอกนะ” มากิเอ่ยเสียเย็น แม้ใจจะอ่อนลงไปกว่าครึ่ง...เพราะเขารู้...รุคาว่าเป็นคนเดียวที่ทำให้ซากุรางิกลับมาเป็นคนเดิม...ทำให้เจ้าบ้านั่น...มีความสุขแบบนี้ หากเป็นเมื่อหลายวันก่อนไม่มีทางที่ซากุรางิจะอ้อนใคร มักจะยิ้มฝืนๆเพื่อไม่ให้คนอื่นเป็นห่วง

แต่ตอนนี้...ไม่ใช่แล้ว

“ตามสบาย” รุคาว่ายักไหล่

เพราะเขาจะไม่มีวันแพ้...

ในเมื่อเดิมพันครั้งนี้คือหัวใจของตัวเอง...ไม่ว่ายังไงก็ต้องเอากลับมา!!

 

อีกไม่กี่ตอนเรื่องนี้ก็จะจบแล้วค่ะ ตอนหน้ามาเอาใจช่วย(?) หรือสมน้ำหน้าเจ้าจิ้งจอกกันค่ะ 5555 แต่...เหมือนที่เคยเกริ่นไว้ตอนแรกๆ ว่าเจ้าจิ้งจอกเขามีเหตุผลของเขา ว่าทำไมถึงใจร้ายกับฮานะจัง 

ขอบคุณที่มีคนรออ่านนะค่ะ ขอบคุณมากๆๆๆ หายไปนานก็ยังมีคนรอ ดีใจมากๆเลยค่ะ ทวงนิยายได้เค้าไม่โกรธ....รู้สึกผิดด้วยซ้ำที่ต้องทำให้คนอ่านรอ T_T

ป.ล. ดูแลสุขภาพด้วยนะค่ะ ระวังอย่าให้ป่วยน้าาา ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

ป.ล. 1 เราตรีสวัสดิ์ ฝันดีนะค่ะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

870 ความคิดเห็น

  1. #761 Naona (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 21:36

    นายหลงน้องแล้วสินะเจ้าจิ้กจอกหลงมากๆฮานะจังอ้อนน่ารักมากกกกก

    #761
    0
  2. #742 `เยลลี่พีชจัง (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 01:06

    หลงเขามากแล้วนะรุคาว่า​ แต่ก็อย่างว่าแหละฮานะจังน่ารักขนาดนี้ใครจะไม่ชอบ~

    #742
    0
  3. #558 Mint Sch (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:05
    ทำไมอ่านไปเขินไปค่ะ
    #558
    0
  4. #506 เวนีล่า (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 01:45
    เจ๊โกโตะยอมฮานะจังง่ายเกิ๊นนนน เจอประเภทแพ้ทางสินะคะ...
    #506
    0
  5. #385 aNa_AoNg (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 23:08
    ฮานะอ้อนน่ารักกกกก รักรุคาว่ามากเลยใช่ม้าาาา รุคาว่าแกขี้หวงไปแล้วแต่ก้ดีและ อิอิ น่ารักดีค่ะ ชอบมากๆเลย
    #385
    0
  6. #367 paifah2002 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 09:08
    ตอนนี้รุคาว่ารังสีพระเอกมาเต็มแต่มันน่าหมั่นไส้เล่นบทร้ายเถอะ//โดนถีบ
    #367
    0
  7. #330 bk1991ify (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 21:24
    น่ารักกกกกกก ฮานะจังน่ารักกก รุคาว่าเริ่มมีบทพระเอกซักที ทำเหมือนตัวเองเป็นตัวร้ายมานาน
    #330
    0
  8. #300 ์Nitchy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 19:28
    อ่านรวดเดียวจบเลย...แอบจิ้นคู่นี้นานแล้ว น่ารักมากมายคะ (แอบเขินแทนหลาย shot) ปู่มากิจัดหนักเจ้ารุคาว่าเลยนะคะ (เฮ.........สม) ขอบคุณในความเหนื่อยยากนะคะ
    #300
    0
  9. #299 Buka (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 20:28
    เจอทักษะการอ้อนขั้นเทพของฮานะจังเข้าไปคุณโกโตะใจอ่อนเลย
    #299
    0
  10. #279 yammy4545 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 11:50
    รีมาต่อเน้อไรท์ ค้างมากมายเลย
    #279
    0
  11. #276 furi02 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 20:51
    มันกลับมาแล้วววววววว แอร๊ยยยยยยยยยยยย ฮานะจังอ้อนทีเดียว ยอมเลย 5555555555+
    #276
    0
  12. #275 inlove_Yaoi (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 12:35
    กริ๊ดดดดดดดดดดด   มาต่อแล้ว   อ่า...ได้อ่านแล้ว ชื่นจายยยยยยยยยย
    ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่า ใคร-ใคร ต่างก็แพ้ให้กับการอ้อนสุดน่ารักของ ฮานะจัง


    สู้สู้ นะค่ะ ไรท์ !!! จัดไป เอาให้หนักๆ ให้หลาบจำ ทำให้ ฮานะจัง เสียใจ+ร้องให้


    ที่สำคัญ มาต่อด้วยน๊าาาา  รออยู่จ้า
    #275
    0
  13. #271 MintNiphattha Nakthan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 08:16
    รอคะไรต์
    #271
    0
  14. #270 HoshiRO (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 06:14
    มาต่อเเล้ว ดีจายยย เย้
    #270
    0
  15. #266 kaname (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 16:01
    รอเต็มที่เลย มาไวไวน๊า



    รักษาสุขภาพด้วยน๊าไรท์เตอร์



    อยู่ทางนี้เจอหมอกอินโดท้้งวัน
    #266
    0
  16. #264 ซึนๆๆๆ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 08:38
    ไรท์ กลับมาแล้วววววววว โอ้วว ดีใจเป็นบ้าเป็นหลัง (เว่อร์)

    วะ555 รอต่อไปคะ สู้ๆ
    #264
    0
  17. #263 Marionetta (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 22:56
    รอต่อค่ะ
    #263
    0
  18. #262 ยูซ่า (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 13:45
    เค้ารออ่านอยู่น้า มาต่อเร็วๆนะคะ
    #262
    0
  19. #261 เงามืด (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 02:09
    ไรท์กับมาแล้วเย้ๆๆ หายไปนานเลยนะค่ะเนี่ยสู้ๆนะค่ะมาอัพเร็วๆนะ
    #261
    0
  20. #260 misaki9989 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 22:24
    รออ่านอยู่เสมอนะค่ะ  
    fic เรื่องนี้ไม่ค่อยมีเลยอ่าาา
    #260
    0
  21. #258 beangky (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 21:57
    ไรท์กลับมาแล้วyoy ฮือออออในที่สุดก็ได้อ่าน รอมานานมากกกก~ #รักไรท์ สู้ๆค่ะ
    #258
    0