[Fic Monsta X] Once in a Dream

ตอนที่ 11 : ☃ :: 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    5 มี.ค. 60

 

CHAPTER 11

 

ชางกยุนกำลังก้มหน้าก้มตาทำความสะอาดครัวและภาชนะหลังจากมื้อเย็นจบลงไปแล้ว มือบางถอดผ้ากันเปื้อนออกก่อนจะซับมือด้วยผ้าเช็ดมือให้แห้งหลังจากเสร็จหน้าที่ ขาเล็กๆหมุนตัวกลับออกจากครัวแต่ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นฮยองวอนยืนอยู่ข้างหลัง

            คุณฮยองวอน…”

            เร็วสิ ใกล้จะเที่ยงคืนแล้วนะ

            ยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรต่อ ฮยองวอนก็จูงมือชางกยุนให้เดินตามขึ้นไปที่ห้องนั่งเล่น หน้าต่างบานใหญ่ที่เชื่อมตรงไปยังระเบียงด้านนอกถูกเปิดออก ลมหนาวพัดเข้ามาจนทำให้ขนลุกซู่ เมื่อเดินออกมาด้านนอกก็เห็นว่ามีเก้าอี้ตัวเดิมที่เขานั่งกินข้าวสองตัวตั้งอยู่ ใกล้ๆกัน มีกล่องกระดาษที่ข้างในใส่อะไรบางอย่างวางเอาไว้ด้วย

            ฉันเดินผ่านร้านมันพอดีน่ะ แล้วคิดว่านายน่าจะชอบ

            ฮยองวอนพูดก่อนจะหยิบก้านไฟเย็นออกมาจากซองขึ้นมาถือไว้คนละอัน ไฟแช็คจุดที่หัวก้านก่อนที่ประกายไฟเล็กๆจะพุ่งออกมาสร้างความตกใจให้ชางกยุนไม่น้อย แต่มือเล็กๆก็ยังคงไม่ยอมปล่อยเจ้าไฟเย็น จากความตกใจเปลี่ยนเป็นตื่นตาตื่นใจในเวลาอันรวดเร็ว

            โอ้โห! สวยจังเลยครับคุณฮยองวอน

            ฮยองวอนพยักหน้าก่อนจะลอบมองใบหน้ากลมๆที่กำลังยิ้มออกมาจนลักยิ้มขึ้นชัดที่สองข้างแก้มอย่างน่ารัก มือหนายกนาฬิกาข้อมือของตังเองขึ้นมาดูก่อนจะเห็นว่าตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่ถึงสองนาทีก็จะเข้าสู่ปีใหม่แล้ว

            ชางกยุน มานี่เร็ว ใกล้จะปีใหม่แล้ว

            มือหนาตบลงที่เก้าอี้ตัวข้างๆเขาก่อนที่คนตัวเล็กจะวิ่งมานั่งตามคำสั่งโดยที่มือยังคงถือไฟเย็นไว้อยู่

            เร็วครับคุณฮยองวอน เตรียมอธิฐานขอพรสิครับ

            ชางกยุนวางก้านไฟเย็นที่หมดแล้วลงที่พื้นก่อนจะเอื้อมไปจับมือฮยองวอนให้ทำท่าเหมือนกำลังขอพร ทำให้ฮยองวอนรู้สึกแปลกใจ เพราะนิสัยที่ชอบขอพรจากที่ต่างๆและในวันสำคัญก็เหมือนจะมีแค่แม่ของเขา

            เอาล่ะ นับถอยหลังนะ

            ชางกยุนพยักหน้าให้รัวๆอย่างตื่นเต้น มือทั้งสองข้างกุมเข้าด้วยกันเตรียมตัวที่จะขอพรทันทีเมื่อเข้าสู่วันใหม่ของปีใหม่

            “10…9…8…7…6…5…4…3…2…1…”

            ปุ้งๆ

            เสียงพลุจากสถานที่ใกล้ๆดังขึ้นจนชางกยุนสะดุ้งน้อยๆ ตาเรียวเล็กรีบหลับตาลงก่อนจะตั้งใจขอพรอย่างเต็มที่โดยมีฮยองวอนคอยมองอยู่ตลอด การกระทำน่ารักนั้นทำเอาเขาอย่างจะขยำที่แก้มยุ้ยๆเบาๆ ไม่นานเปลือกตาบางก็ค่อยๆลืมขึ้นก่อนที่ชางกยุนจะหันมาที่ร่างสูง

            ขอพรรึยังครับ?”

            คนที่ถูกถามแค่พยักหน้าไปอย่างนั้นทั้งๆที่เขาไม่ได้ทำเลยสักนิด โกหกรับวันปีใหม่เลยทีเดียว

            ก็จะขอพรไปทำไมล่ะ ในเมื่อความปรารถนาของเขากำลังเป็นจริงอยู่ในตอนนี้แล้วนี่นา

            นายขอพรว่าอะไร บอกฉันได้ไหม?”

            ฮยองวอนเป็นฝ่ายถามกลับบ้าง ปากเล็กเม้มเข้าหากันเล็กน้อยอย่างเขินอายก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา

            ผมขอให้คุณฮยองวอนมีความสุขครับ

            อ้าว ทำไมขอพรให้ฉันล่ะ นายควรขอให้ตัวเองสิ

            ชางกยุนก้มหน้าลงก่อนที่เท้าน้อยๆจะเขี่ยกับพื้นไปมา แสงจากพลุที่ยังคงส่องสว่างเต็มท้องฟ้าทำให้คนตัวเล็กเบนความสนใจไปที่จุดนั้นแทน ชางกยุนลุกขึ้นก่อนจะเดินไปที่ริมระเบียง มือเกาะที่รั้วระเบียงเอาไว้ก่อนจะเงยหน้ามองพลุที่กำลังระยิบระยับแข่งกับดวงดาวบนฟ้า

            นายยังไม่ตอบฉันเลยนะ

            เจ้าของคำถามเดินตามมาเพื่อทวงหาคำตอบที่เขาอยากรู้ ชางกยุนละสายตาจากลูกไฟข้างหน้าก่อนจะหันไปมองคนที่สูงกว่าเกือบสิบเซ็นติเมตรด้วยแววตาสุกใส

            ความสุขของผมก็คือการได้เห็นคุณฮยองวอนมีความสุขครับ เพราะฉะนั้นผมเลยขอพรให้คุณฮยองวอนมีความสุขมากๆ ผมจะได้มีความสุขตามไงครับ

            คำตอบที่ได้รับกลับมาทำเอาฮยองวอนรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว เขาไม่คิดว่าชางกยุนจะทำเพื่อเขามากขนาดนี้ ไม่คิดว่าคนตรงหน้าที่เขาเคยทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจจะรักในตัวเขามากมายขนาดนี้

            ขอบคุณนะ…”

            ปากอิ่มเอ่ยออกมาเบาๆก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะค่อยๆโน้มลงมาใกล้ ในเสี้ยววินาทีที่รู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่กำลังใกล้เข้ามา ริมฝีปากเฉียดจนเกือบจะแตะกันอยู่แล้ว

            สวัสดีปีใหม่ครับ!”

            เสียงที่ดังขึ้นจากบ้านใกล้ๆกันทำเอาทั้งสองคนสะดุ้งสุดตัว เพื่อนบ้านผู้น่ารักออกมายืนอวยพรวันปีใหม่ได้ถูกเวลาพอดี ฮยองวอนรีบโน้มตัวกลับเป็นการขอบคุณก่อนจะเอ่ยคำอวยพรตอบกลับไปเช่นกัน

            เมื่อกี้เขาทำอะไรหรอครับ สวัสดีปีใหม่คือคำพูดแบบไหนหรอครับ?”

            ชางกยุนที่กำลังสงสัยได้แต่เอียงคอเล็กน้อย ฮยองวอนหัวเราะออกมาก่อนจะวางมือลงที่หัวหลมๆแล้วโยกไปโยกมาอย่างเอ็นดู

            เป็นคำทักทายในวันปีใหม่

            อ๋องั้นคุณฮยองวอนก็สวัสดีปีใหม่นะครับ

            ชางกยุนเลียนแบบข้างบ้านได้เหมือนเป๊ะๆทั้งน้ำเสียงและท่าทางยิ่งทำให้ฮยองวอนหัวเราะออกมาเสียงดัง ดูเหมือนว่าวันนี้เขาจะหัวเราะมากเกินไปจนกลัวว่าจะนอนละเมอเสียแล้ว

            อืมสวัสดีปีใหม่นะชางกยุน

            น้ำเสียงนุ่มๆออกมาจากปากของฮยองวอนก่อนที่ทั้งสองจะยิ้มให้กัน ในใจรู้สึกขอบคุณเพื่อนบ้านผู้แสนดีที่มาได้ทันเวลาก่อนที่เขาจะทำอะไรออกไปมากกว่านี้ และดูเหมือนว่าพรของชางกยุนจะเป็นจริงในเวลาอันรวดเร็วเสียด้วย เพราะตอนนี้เขามีความสุขมากจริงๆ และเขาก็อยากจะให้พรของเขาเป็นแบบนี้ไปนานๆ

            พรของฉันคือการที่นายอยู่กับฉัน ฉันขอให้นายอยู่กับฉันแบบนี้ไปอีกนานๆนะชางกยุน

 

            เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ภายในหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาทุกคนต่างก็ยุ่งอยู่กับงานโฆษณาของชมรมและคนที่ดูงานเยอะที่สุดคงหนีไม่พ้นกีฮยอนและฮยองวอนที่อาสาเข้ามาช่วงงานเต็มตัว ชางกยุนก็ทำหน้าที่ของตัวเองเหมือนอย่างทุกวัน เมื่อมีเวลาว่างแล้วก็จะมาฝึกซ้อมบทเล็กๆน้อยๆกับฮยองวอน จนในที่สุดวันถ่ายโฆษณาก็มาถึง

            อุปกรณ์ต่างๆในห้องครัวถูกจัดให้เป็นระเบียบมากกว่าเดิม สมาชิกในชมรมทำอาหารส่วนหนึ่งที่ได้รับการคัดเลือกกำลังจัดเครื่องแต่งกายเชฟของตัวเองให้เข้าที่ ในห้องครัวแห่งนี้จึงมีแต่เสียงจ้อกแจ้กจอแจดังคละไปกับความวุ่นวายของผู้คนที่รวมกันกว่ายี่สิบชีวิต

            โอเคไหมคุณผู้กำกับ ทำไมสีหน้าไม่ค่อยดี มีอะไรติดขัดหรอ?”

            กีฮยอนในชุดเชฟสีดำต่างจากคนอื่นบ่งบอกถึงตำแหน่งหัวหน้าเดินเข้ามาหาร่างสูงที่นั่งอยู่หลังจอมอนิเตอร์ด้วยสีหน้าซึมๆ

            ไม่มีอะไรหรอกกีฮยอนแค่กๆทุกอย่างเรียบร้อยดีไม่ต้องเป็นห่วงนะ

            ฮยองวอนเอ่ยคละไปกับกระแอมไอก่อนจะลุกขึ้นจัดหมวกบนหัวของเพื่อนรักให้เข้าที่ กีฮยอนในชุดเชฟเป็นอะไรที่ดูดีมากจริงๆ

            ชางกยุนแต่งตัวเสร็จแล้ว เดี๋ยวเราเริ่มถ่ายเลย

            รุ่นพี่ในชมรมภาพยนตร์ที่เข้ามาช่วยงานตรงนี้ด้วยบอกกับฮยองวอนเพื่อให้เขากลับมานั่งประจำที่ก่อนที่คนตัวเล็กจะเดินออกมาจากห้องน้ำหลังครัว ชางกยุนในชุดเชฟสีขาวบนคอผูกด้วยผ้าพันคอสีเทากำลังยุ่งอยู่กับการจัดเสื้อผ้าที่ตัวเองไม่ค่อยชิน ขาน้อยๆในกางเกงสแล็คสีดำเดินๆหยุดๆอย่างไม่มั่นใจแต่นั่นกลับดูน่ารักในสายตาของฮยองวอน ผมสีน้ำตาลเข้มในวันนี้ถูกเซ็ตให้ปัดเสยขึ้นเล็กน้อยเพื่อไม่ให้แยงตาและดูสะอาดสะอ้าน ทำให้ใบหน้าที่น่าเอ็นดู น่ารักเหมือนเด็กๆกลายเป็นชายหนุ่มหล่อขึ้นมาในทันที

            ทุกคนประจำที่นะครับ

            เสียงของผู้ช่วยผู้กำกับดังขึ้น เสียงที่เคยดังอื้ออึงในห้องก็เงียบลงทันที ชางกยุนมองไปที่ฮยองวอนด้วยสายตาที่สั่นระริกเหมือนกำลังตื่นเต้น แต่เพราะรอยยิ้มบางๆจากร่างสูงทำให้เขาคลายความกังวลลงได้เล็กน้อย

            พร้อมนะครับ 5 4 3 2”

            เสียงสับสเลทดังขึ้นก่อนที่ทุกคนจะเริ่มการแสดงตามบทบาทของแต่ละคนที่กำหนดไว้ ชางกยุนยื่นมืออันสั่นเทาออกไปจับอุปกรณ์แต่ก็ตกลงพื้นเสียงดัง ซึ่งนั่นก็ไม่เป็นปัญหาอะไรมากจึงปล่อยให้ผ่านไปได้ก่อน แต่ด้วยความตื่นเต้นเขาก็ยังคงทำพลาดอยู่เรื่อยๆโดยการเทของหก และสีหน้าท่าทางที่ไม่คล่องแคล่วแบบเดิมทำให้ฮยองวอนต้องสั่งคัททันที

            ชางกยุน นายโอเคใช่ไหม?”

            กีฮยอนที่อยู่ข้างๆถามขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กไม่เป็นเหมือนแบบวันแรกที่เจอกันเลยสักนิด ฮยองวอนเดินเข้ามาหาชางกยุนก่อนจะจับข้อมือของคนตัวเล็กแล้วดึงให้เดินตามเขาไป ซึ่งบรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความเงียบ เป็นอันรู้กันทุกคนในมหาวิทยาลัยว่าถ้าฮยองวอนทำงานเมื่อไหร่เขาจะหัวเสียง่ายมากๆกับเรื่องที่ไม่ควรจะผิดพลาดแบบนี้

            ชางกยุนต้องโดนชุดใหญ่แน่ๆ หมอนั่นเคยใจดีกับการทำงานที่ไหน

            มินฮยอกที่ยืนดูอยู่นอกกำแพงกระจกของห้องครัวเอ่ยขึ้นสร้างความกังวลให้จูฮอนเป็นอย่างมาก กลัวว่าชางกยุนจะโดนดุจนรับไม่ไหว เมื่อฮยองวอนพาชางกยุนเดินเข้าไปที่หลังครัวแล้วภายในห้องก็เริ่มส่งเสียงกันขึ้นมาเล็กน้อย บรรยากาศตรึงเครียดเริ่มคลายลงบ้าง

            ประตูห้องเก็บของปิดลงก่อนที่ฮยองวอนจะปล่อยมือออกจากชางกยุน คนตัวเล็กตัวสั่นด้วยความกลัวเพราะรู้ตัวว่าเกิดจากความผิดพลาดของเขาคนเดียวทำให้งานต้องล่าช้า

            ผะผม…”

            ยังไม่ทันที่ชางกยุนจะเอ่ยคำขอโทษออกมา มือหนาก็ดันตัวของเขาให้ชิดติดกับกำแพงห้องก่อนที่ฮยองวอนจะเดินเข้ามาใกล้เสียจนชางกยุนต้องเบือนหน้าหนี แขนแกร่งข้างหนึ่งยันเข้ากับกำแพงส่วนอีกข้างยกขึ้นเหมือนกำลังจะฟาดลงมาที่แก้มของเขา ใบหน้าเรียบเฉยของฮยองวอนทำให้คาดเดาอารมณ์ของร่างสูงตอนนี้ไม่ได้เลย ชางกยุนที่เห็นว่ามือข้างที่เงื้อขึ้นกำลังจะฟาดลงมาแล้วก็ได้แต่หลับตาปี๋พร้อมทำใจรับกับความเจ็บที่กำลังจะเกิดขึ้น

            ตื่นเต้นใช่ไหม?”

            เสียงที่คิดว่าจะต้องก่นด่ากลับกลายเป็นเสียงอ่อนโยนที่ทำให้ชางกยุนต้องค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้น มือหนาที่เหมือนจะฟาดลงมากำลังลูบที่ผมของเขาเบาๆเป็นการปลอบโยน

            คุณฮยองวอน…”

            แม้ว่าวันนี้ชางกยุนจะทำผมให้ดูโตขึ้นมามากแต่ยังไงก็ยังคงเป็นเด็กน้อยของฮยองวอนอยู่ดี ใบหน้างุ้ยๆนั้นทำให้ปากอิ่มฉีกยิ้มก่อนที่จะโดนหยิกที่แก้มยุ้ยไปหนึ่งที

            ทำไมนายถึงไม่เหมือนกับครั้งแรกที่เคยทำเลยล่ะ ครั้งแรกที่นายหนีฉันมาที่นี่น่ะ

            ก็ตอนนั้นผมไม่รู้นี่นาว่ากำลังทำอะไรกันอยู่ คุณกีฮยอนบอกแค่ว่าให้ทำอาหารให้คนที่รัก ผมก็แค่ทำตามนั้น…”

            ใบหน้าหล่อเหลาที่วันนี้ดูซีดเซียวเล็กน้อยค่อยๆก้มลงมาใกล้ๆ จมูกโด่งคลอเคลียอยู่ที่แก้มหอมๆจนชางกยุนรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ

            แล้วตอนนั้นนายนึกถึงใคร ฉันใช่ไหมคนที่นายรัก?”

            เสียงทุ้มที่กระซิบข้างๆหูของชางกยุนเบาๆทำเอาเจ้าตัวรู้สึกร้อนไปทั้งหน้า ฮยองวอนหัวเราะในลำคอก่อนจะเปลี่ยนเป็นกระแอมไอเสียงดัง

            คุณฮยองวอนเป็นอะไรครับ ไม่สบายรึเปล่า?”

            ชางกยุนที่เห็นท่าไม่ดีจึงเอื้อมมือหวังจะไปทาบที่หน้าผากเพื่อวัดอุณหภูมิแต่ก็โดนมือหนาจับไว้เสียก่อน

            อืม เหมือนจะเจ็บคอนิดหน่อย งั้นนายช่วยทำงานให้มันเสร็จทีนะ เราจะได้กลับบ้านกัน

            น้ำเสียงเชิงออดอ้อนทำเอาชางกยุนอ่อนยวบไปทั้งตัว คนตัวเล็กพยักหน้าช้าๆก่อนที่ฮยองวอนจะจูงมือเขาและเดินไปที่ประตู แต่แล้วร่างสูงที่ทำท่าจะผลักประตูออกไปก็เปลี่ยนใจหันกลับมาหาเขาแทน ฮยองวอนโน้มหน้าลงมาอีกครั้งก่อนจะฝังจมูกโด่งลงที่แก้มนิ่มเบาๆ

            คุณฮยองวอน!”

            ชางกยุนสะดุ้งตัวด้วยความตกใจก่อนที่มือเล็กๆจะยกขึ้นมาปิดที่แก้มของตัวเอง ดูเหมือนว่าการละลายความตื่นกล้องของนักแสดงที่ฮยองวอนมักใช้กับทุกๆคนนั้นใช้ได้ผลดีกับชางกยุนมากทีเดียว แม้วิธีการจะต่างจากคนอื่นก็ตาม แต่นั่นใครเขาเรียกว่าวิธีแก้อาการตื่นกล้องกันล่ะ เขาเรียกว่า ทำอะไรตามใจตัวเองมากกว่า

            ฉันให้รางวัลล่วงหน้าสำหรับคนเก่งแล้วนะ อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ

            พูดแค่นั้นคนที่สร้างใบหน้าแดงก่ำให้กับชางกยุนก็ผลักประตูเดินออกไปหน้าตาเฉย ทิ้งไว้แต่คนตัวเล็กที่ตอนนี้เหมือนหัวใจจะระเบิดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ชางกยุนพยายามปรับสีหน้าให้ปกติที่สุดก่อนจะรีบเดินตามออกไป ทุกคนภายในห้องมองมาที่เขาเป็นสายตาเดียว แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจอะไรแล้ว รีบทำงานให้เสร็จดีกว่าก่อนที่ฮยองวอนจะมาเอา รางวัลคืน

            หน้าแดงขนาดนั้น แอบร้องไห้มารึเปล่าน่ะ

            ครั้งนี้เป็นโฮซอกที่พูดขึ้นมาบ้าง แต่ก็สร้างความไม่สบายใจให้กับจูฮอนเช่นเดียวกัน ถึงอย่างนั้นก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากยืนดูด้วยความเป็นห่วง แต่เมื่อชางกยุนกลับมาอีกครั้งก็ทำได้ดีขึ้น คราวนี้เป็นตัวของตัวเองและคล่องแคล่ว ที่สำคัญดูจะสดใส ร่าเริงขึ้นเป็นกอง ทุกคนต่างก็คิดว่าเป็นเพราะโดนดุมาแน่ๆ แต่ใครเล่าจะรู้ความจริงที่เกิดขึ้นได้นอกจากเจ้าตัวทั้งสองคน

            คัท!”

            เสียงที่บ่งบอกว่างานทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดีดังขึ้นในที่สุด ทุกคนต่างโห่ร้องออกมาด้วยความดีใจก่อนจะโค้งทำความเคารพซึ่งกันและกันที่ทำงานกันอย่างหนักมาตลอดเกือบสองชั่วโมง

            ผมทำได้ดีใช่ไหมครับคุณฮยองวอน?”

            ร่างสูงที่ยังนั่งอยู่กับที่ยิ้มบางๆก่อนจะยันตัวด้วยแรงทั้งหมดให้ลุกขึ้นยืนแต่ก็เซเล็กน้อยจนชางกยุนต้องรีบเข้ามาประคองไว้

            คุณฮยองวอน! เป็นอะไรไหมครับ?”

            น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเป็นห่วงของชางกยุนทำให้ร่างสูงหัวเราะออกมาก่อนที่มือหนาจะเอื้อมไปลูบที่ผมนิ่มเบาๆ

            ไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวนายไปเปลี่ยนชุดซะ ฉันต้องไปคุยงานกับทีมงานนิดหน่อย เดี๋ยวจะรีบกลับมารับนะ

            ปากเล็กๆเบะออกน้อยๆอย่างเป็นห่วง ทั้งสีหน้าและแววตาของฮยองวอนดูไม่ค่อยสู้ดีเลย แต่เขาก็ทำได้เพียงแค่พยักหน้าตอบรับกลับไป

 

            ชางกยุนเดินออกมาจากห้องเปลี่ยนชุดด้วยเสื้อกันหนาวตัวหนาดังเดิม ขาเล็กๆเดินออกมานอกห้องเพื่อรอฮยองวอน แต่ก็เจอเจ้าของตาเล็กๆที่มายืนอยู่ก่อนหน้าแล้ว

            ชางกยุน

            จูฮอนที่เห็นชางกยุนก็รีบเดินเข้ามาหาทันที ดวงตารีเล็กตีบลงเพราะร่างสูงกำลังฉีกยิ้มกว้างเสียจนชางกยุนเผลอยิ้มตาม

            มีอะไรหรอครับพี่จูฮอน หน้าผมมีอะไรแปลกๆหรอครับ?”

            ชางกยุนจับๆที่หน้าของตัวเองเพื่อเช็คให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรติดจนทำให้อีกคนยิ้มไม่หุบขนาดนี้ จูฮอนหัวเราะน้อยๆก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือเล็กไว้

            เปล่า หน้านายไม่ได้มีอะไรแปลกหรอก แต่วันนี้นายหล่อมากต่างหาก

            คนที่ได้รับคำชมได้แต่ยิ้มพลางก้มหน้างุดๆด้วยความเขิน

            จริงๆวันนี้ฉันมาทวงสัญญาจากนายต่างหาก ฉันนึกออกแล้วนะว่าจะขออะไรจากนาย

            ชางกยุนเอียงคออย่างสงสัย ตาแป๋วๆนั้นทำให้ดูน่ารักขัดกับทรงผมที่ดูหล่อเหลาโดยสิ้นเชิง

            พรุ่งนี้เราไปเที่ยวกันเถอะ ฉันจองร้านอร่อยๆไว้ให้แล้ว

            คำขอของจูฮอนดูเหมือนจะเป็นคำขอปกติทั่วๆไปแต่สำหรับชางกยุน ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของฮยองวอน นั่นหมายถึงเขาจะไปได้ไหมต้องรอให้ฮยองวอนอนุญาตก่อน

            งั้นผมจะลองขอคุณฮยองวอนก่อนนะครับ

            จูฮอนพยักหน้ารัวๆเพราะยังไงชางกยุนก็ต้องได้รับอนุญาตจากฮยองวอนแน่นอนอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่จัดการเรื่องร้านอาหาร หรือซื้อเสื้อตัวใหม่มาตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วหรอก

            แค่กๆ

            เสียงไอที่ดังขึ้นทำให้ชางกยุนรีบหันไปมองทันที ฮยองวอนเดินมาอย่างช้าๆ ขายาวทั้งสองข้างดูอ่อนแรงเหมือจะล้มตลอดเวลา มือหนาคอยยันกำแพงเพื่อช่วยพยุงให้ตัวเองยังคงยืนได้ต่อ ใบหน้าหล่อเหลาซีดลงจนน่ากลัว

            คุณฮยองวอน!”

            ชางกยุนตะโกนลั่นเมื่อเห็นว่าร่างสูงกำลังล้มลงต่อหน้าต่อตา ขาเล็กๆวิ่งอย่างไม่คิดชีวิตเข้ามาช้อนตัวฮยองวอนขึ้นจากพื้น

            คุณฮยองวอน ฮึก…”

            ฮยองวอนในอ้อมกอดของชางกยุนหลับตาสนิท มือที่โอบกอดเขาไว้สัมผัสได้ถึงไอร้อนที่ออกมาจากตัวของคนที่สลบไปแล้ว ชางกยุนแตะฝ่ามือที่หน้าผากก็ต้องตกใจเมื่อรู้ว่าฮยองวอนไข้ขึ้นสูงขนาดนี้

            พี่จูฮอน ช่วยคุณฮยองวอนด้วยครับ ฮือ

            น้ำตาใสไหลลงอาบที่แก้มของชางกยุน ในใจเต็มไปด้วยความเป็นห่วงและหวาดกลัว จูฮอนตกใจที่เห็นน้ำตาจากใบหน้าของคนที่มีแต่รอยยิ้มมาตลอดแต่ก็ต้องรีบตั้งสติแล้วเดินเข้าไปที่ห้องครัวเพื่อเรียกให้คนอื่นออกมาช่วย ฮยองวอนที่มีสติขึ้นมาเล็กน้อยค่อยๆขมวดคิ้วเพราะความปวดที่ศีรษะ แต่เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของคนที่กอดเขาไว้ไม่ยอมปล่อยก็ได้แต่ปรือตามองด้วยความสงสาร ในใจนึกอยากจะจับมือเล็กไว้แต่ก็ไม่มีแรงแม้กระทั่งยกมือ

            ฉันขอโทษที่ทำให้นายร้องไห้นะชางกยุน

 

 

------------------------------

 

 

 

::MyWish::

ไม่มีอะไรจะพูดนอกจาก มอนจะคัมแบคแล้ววว

ปล. ต่อไปนี้คุณฮยองวอนจะรุกหนักมาก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

145 ความคิดเห็น

  1. #94 SilinpaE (@SilinpaE) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 08:06
    พี่จูต้องเสียใจแน่เลยยย
    #94
    0
  2. #93 Miiz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 18:38
    พิแชจะรุกแล้วว รอติดตามนะคะ ^^
    #93
    0
  3. #92 Miiz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 18:37
    พิแชจะรุกแล้วว รอติดตามนะคะ ^^
    #92
    0
  4. #91 BarbieA (@ayfai1998) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 20:50
    รอไรท์นะค้าาา เป็นกำลังใจให้ไรท์ปั่นผลงานดีๆฟินๆแบบนี้มาให้เราอ่านเรื่อยๆ สู้ค้าาาา :)
    #91
    0
  5. #90 crazychen (@crazychen) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 11:58
    รุกน้องเลยๆ ตั้งตารอวันฮยองวอนลุกน้องหนักๆ อิอิ
    #90
    0
  6. #89 Marrtywartt (@jeawmama) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 11:30
    ฮืออออออออออออ จูฮอนนนเราแอบสงสารนายนะ แต่ก็แอบเอาใจช่วยฮยองวอนให้รุกชางกยุนเร็วๆอีกแหละ คนเลวเบาๆ555555555 | ชางกยุนต้องเป็นห่วงมากแน่ๆ ไม่ต้องร้องไห้นะฮือ
    #89
    0
  7. #88 jinny36 (@jinny36) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 05:01
    น้องกุ๊งเป็นห่วงพี่เค้ามากใช่ไหมลูก หายไวไวนะฮยองวอน รอดูการรุกหนักๆของชายแชนะ แชต้องสู้นะ
    #88
    0
  8. #87 Pomayo (@Pomayo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 00:03
    กรี้ดดดด ฮืออออ จะรอชมการรุกหนักของคุณฮยองวอนนะคะ ว่าแต่พี่ท่านเป็นอะไรไปแล้วคะนั่น ทำไมไม่สบายหนักจังเลยย
    หรือพอมีคนให้อ้อนแล้วร่างกายอ่อนแอกระทันหันซะอย่างนั้น แค่นึกถึงว่าน้องกุ๊งจะดูแลเค้าดีขนาดไหนตอนไม่สบายแล้วคุณชายจะรุกหนักกลับยังไงก็เตรียมเขินแล้วค่ะ ฮือออออออ
    #87
    0
  9. #86 กุกุ๊งนะฮะ (@candyjelly123) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 22:53
    งื้อแต่ทำไมเรื่องนี่เราสงสารจู
    #86
    0
  10. #85 nayzgalaxy (@nayzgalaxy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 22:36
    รอชมผลงานการรุกหนักของคุณฮยองวอนนะคะ อิอิอิ ได้หอมน้องแล้วง่าาาา เขินนนนน ><
    #85
    0
  11. #84 Fairy.tail (@meigeni_bebe) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 22:32
    แอร๋ หลอกกินเต้าหู้เฉ๊ยยยยย
    #84
    0