ตั้งค่าการอ่าน

ค่าเริ่มต้น

  • เลื่อนอัตโนมัติ
    คุณชายสุดซ่าห์กะยัยบ้าสุดเซี้ยว

    ลำดับตอนที่ #1 : ไม่มีทางที่จะขอโทษ...

    • เนื้อหาตอนนี้เปิดให้อ่าน
    • 26
      0
      14 ต.ค. 49


        
    เหวอ~~สายแล้ววววๆๆๆๆ....ตายล่ะโดนบอสด่าแน่เรย...

    โอย...ดีคะฉันเลิฟนะคะอ่ะ!!ตอนนี้ไม่ใช่เวลาแนะนำตัวแล้ววว...ฉันต้องไปทำพาสทามก่อนน่ะคะ...

         ----ปึ้ง----!!!ทันเวลา...เลิฟผลักประตูหลังของร้านเข้ามา

         ทันบ้านเทอนะสิเลิฟ...มีเด็กเสิร์ฟอยู่2คนเองนะ...ตอนเช้าคนเค้ามากินมาดื่มยะ--

         -เยอะประจำทู้ก~~วันไม่มีใครเค้ารอเทอหรอกนะ..ยัยเลิฟ-หัดเปลี่ยนบ้างสิคะฉันน่ะจำได้หมดแล้วว

         ยังจะเถียงอีก...ไปเปลี่ยนเสื้อเลยไป๊!!!”

         คร้าาาาา---

    เฮ้อ!!!...โดนบอสเทศน์อีกและพรุ่งนี้ก็เปิดเทอมแล้วซินะ อิอิ

         เฮ้!!น้องๆ....มารับออร์เดอร์หน่อยซิ

    หืม---โต๊ะ7หรอ...

         คะ...รับอะไรดีคะตอนเช้าอย่างนี้รับอะไรร้อนๆพร้อมขนมปังอร่อยๆไหมคะ...

         สะเหร่อ....หนุ่มหล่อหัวโต๊เอ่ยด่าเลิฟ...

         เฮ้ย...ทำไมแกพูดอย่างนี้ล่ะ

         เอ๋ะ!!!...ชั้นเอ่ยด้วยอาการงง..

    มะกี้ใครพูดย่ะ...บังอาจมากๆ....

         อะไรกัน...มะกี้ใครพูด ห๊า!!!”

         ชั้นเอง...ทำไมยัยสาวเสิร์ฟต๊อกต๋อย...จะทำไรฉันรึไง..

    หึๆๆ...ท่องไว้ๆๆลูกค้าคือลูกค้าๆๆๆๆๆๆๆๆ......

         หึ...ประทานโทษคะ...ที่เสีย มา-ระ-ยาด

         อืม..รู้จักที่ต่ำที่สูงก็ดีล่ะ....ร้านจนๆแบบนี้ชั้นก็ไม่อยากนั่งหรอกนะ..แต่ร้านอื่นมันเต็ม(บ่นๆๆ)

    หน๊อยยยยย...

         ตุบ...

         “”เฮ้ย!!!....เทอเอาถาดสกปรกๆมาตบไหล่ฉันงั้นรึ...

         เออ!!!แร้วไง...มีไรปะ...ชั้นไม่เอาไปตบปากนายก็บุญแค่ไหนแล้วห๊ะ!!!...

    สะใจยังล่ะ...เดี๋ยวปั๊ดซัดให้เต็มปากเลย~~

          หยุดนะเลิฟ....!!!!”

    ง่า..ชั้นหันตามเสียงที่โหดร้าย....

          เง้อ~~บอสสสสส...

          ขอประทานโทษจริงๆนะครับ...คือยัยนี้เค้าก็เปนแบบ--

          เหอะๆๆ...ขอโทษหรอผมไม่ต้องการที่มันออกมาจากปากคุณแต่..

          แต่... บอสลองย้ำ

          ผมต้องการให้มันออกมาจากปากยัยนี้ต่างหาก...

    ห๊า!!!....

          นายน่ะผิดชัดๆเลย..บอสคะตานี้มาว่าร้านเราว่าเป็นร้านจนๆนะคะ..

          เลิฟ...ไปหลังร้านได้แล้ว.....บอสก้มหน้าลงแร้วบกชั้นอย่างแผ่วเบา

          คะ...บอส(ปึง)เลิฟเดินออกไปหลังร้าน

          นี้กลับมาขอโทดษชั้นเดี๋ยวนี้นะ..เฮ้ๆยัยบ้า..

          เชิญครับ...

          อะไร...

          เชิญพวกคุณเดินไปจากร้านผมเลยครับ....

    ตานี้ไม่รู้จริงๆหรอเนี้ยว่าชั้นเป็นใคร...

          หึ...อบรมลูกน้องคุณให้ดีๆด้วยล่ะ..

    ………………หลังร้าน........................

          ฝืดๆ---ฮึ...ฮือๆๆเลิฟร้องไห้

          เลิฟ...นั้นเทอกำลังร้องไห้หรอบอสเอ่ยถาม...

          ฝืดๆ...ก็ชั้นไม่ผิดนิ...ชั้นไม่ผิดเลย...ใช่ไหมบอส..ใช่ไหม

    ยัยเลิฟเสียใจขนาดนี้เชียวหรอ...

          เอ่ออ.....อื้ม-ใช่เทอไม่ผิดเลยๆ..บอสเอ่ย

     

    เอ๊ะ!!!...

           บะ...บอสทำไรน่ะ...กะ...กะ..กอดชั้นทำไม(////)

    ทำไมต้องพูดตะกุกตะกักด้วยนะเรา...

           ก็เทอกำลังเสียใจไง...ปลอบไง..ปลอบ

    ปลอบหรอ...ครั้งแรกนะเนี้ยที่บอสมาปลอบชั้น..

           เอ่อ...ถ้าเค้ามาอีกก็...ขอโทษเค้าไปเถอะนะ(ปึก)เลิฟผลักบอสออก

           ...ไม่...ไม่มีทางที่ชั้นจะขอโทษตานั้น...ไม่มีทาง
    เพราะตานั้นล่ะ ที่ ผิด...

    ติดตามเรื่องนี้
    เก็บเข้าคอลเล็กชัน

    ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น

    ×