PRODUCE101「daehwi's bed」ϟ baekhwi ◦ nielong

ตอนที่ 1 : คุณคือผู้ชายคนแรกที่เห็นผมเลยนะ ☼

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    12 ต.ค. 60











cd, vinil, and gif image

Daughter - Medicine

(เพลงฟังได้เฉพาะในคอม)
B
E
R
L
I
N
 



「daehwi's bed」ϟ baekhwi ◦ nielong

▸ #เตียงของแดฮวี

chapter 1

คุณคือผู้ชายคนแรกที่เห็นผมเลยนะ




โปรดคอมเม้นถ้าชอบฟิคกันนะจ๊ะ มาเตือนอย่างเป็นมิตร เลิฟยู 

yellow image







  จำไว้นะครับ คุณขึ้นไปดูแลแดฮวีได้ตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าถึงหนึ่งทุ่มเท่านั้น

ถ้าคุณทำนอกเหนือจากนี้ เราจะไล่คุณออกทันที

  

  ชายหนุ่มเจ้าของนัยต์ตาสีน้ำตาลอ่อน ยังคงใช้สายตามองกวาดไปทั่วเรือนร่างของเด็กตัวน้อยบนเตียง ในขณะที่ภายในหัวสมองของเขามีคำพูดแปลกๆ ดังก้องราวกับเสียงตะโกนในถ้ำสะท้อนกลับไปมาไม่ยอมหยุด



  ดวงตาคู่สวยเริ่มเบนมองใบหน้าของเด็กที่กำลังหลับตาพริ้มเป็นอย่างแรก แพรขนตาสวยของดวงตาที่ปิดลงยามเข้าสู่ห้วงนิทรา ทำให้ลีแดฮวีเป็นเหมือนกับภาพวาดอันประณีต ที่เขาคิดว่าตัวเองคงยอมทุ่มไม่อั้นเพื่อที่จะได้ครอบครองรูปภาพรูปนี้



  แต่ถึงอย่างนั้น.. ริมฝีปากซีดกับผิวแทบไร้สีเลือด มันยังเป็นสัญญาณที่บ่งบอกชัดเจนว่าเด็กคนนี้มีร่างกายที่อ่อนแอ ตามที่ผู้ว่าจ้างของเขาบอกมาก่อนหน้านี้



  ‘เด็กคนนี้กลายเป็นเจ้าชายนิทรามาสามปีแล้ว’



  ‘ถ้าเป็นแบบนั้น คุณก็ควรให้เขาอยู่ในความดูแลของแพทย์อย่างใกล้ชิดนะครับ’



  ‘ไม่จำเป็นหรอก คุณแค่ทำตามที่เราบอกให้คุณทำก็พอ’



  ผมไม่เข้าใจมันนัก คุณมินฮยอน ประธานบริษัทหน้าใหม่ผู้เป็นคนว่าจ้างผมมาด้วยราคาสูงลิ่ว บอกกับผมแบบนั้นขณะที่เขายกชาร้อนขึ้นดื่มโดยไม่แสดงอาการเป็นห่วงใดๆออกมา  ผู้ชายตัวสูงโปร่งในชุดกอล์ฟ ทำเพียงยื่นเอกสารให้ผมอ่าน และกำชับบางอย่างให้ผมฟัง



  แต่ครั้งนี้เขามีสีหน้าที่จริงจัง จนทำให้ผมรู้สึกถึงความกดดันได้ทันที



  ‘จำไว้นะครับ คุณขึ้นไปดูแลแดฮวีได้ตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าถึงหนึ่งทุ่มเท่านั้น

ถ้าคุณทำนอกเหนือจากนี้ เราจะไล่คุณออกทันที’



  ในขณะที่ผมก้มอ่านสัญญา คู่สนทนาผู้ร่ำรวยเงินทองและอำนาจนั้นเริ่มใช้สายตาคมกริบจ้องมองผม แม้กระทั่งตอนที่เขายกชาขึ้นมาจิบอีกครั้ง ผมก็ยังสามารถมองเห็นดวงตาข้างหนึ่งที่แสดงถึงความต้องการอันแรงกล้านั่นได้อยู่ดี



  ‘ผมตกลงรับงานดูแลเด็กคนนี้ครับ’



  ‘ดีครับ ฝากน้องชายผมด้วยนะ’



  ‘ครับ ไม่ต้องห่วง’



  มินฮยอนยกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะลุกขึ้นยืนเพื่อเรียกให้คนขับรถพาผมออกไปจากสนามกอล์ฟโดยทันที มันไม่ใช่ความดีใจที่หาบุรุษพยาบาลมาดูแลน้องชายแท้ๆของตัวเองหากมองจากสีหน้าเรียบเฉย แต่การให้เริ่มงานทันทีที่เซ็นสัญญา ก็ค่อนข้างจะแสดงออกถึงความรีบได้ดีเหมือนกัน



  นั่นเป็นเหตุการณ์ก่อนที่ผมจะเดินทางมาถึงที่นี่



  ชายหนุ่มผู้สวมชุดบุรุษพยาบาลนั่งลงบนเตียงนุ่มอย่างไม่เกรงใจ เขามองไล่จากใบหน้าของเด็กที่ยังคงหลับไหลมาจนถึงช่วงโคนขาขาวที่โผล่พ้นผ้าห่มอย่างไม่ได้ตั้งใจนัก ดงโฮหลุดยิ้มกับตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมไปดึงผ้าห่มให้มาคลุมขาของเด็กชายอย่างที่มันควรเป็น



  “สวัสดี ฉันคือคนดูแลเธอหลังจากนี้นะ”



  ดงโฮพูดอย่างอ่อนโยน ขณะตบโคนขาภายใต้ผ้าห่มผืนหนาของเด็กชายเบาๆ



  “ฉันว่า เตียงสำหรับเด็กตัวแค่นี้ มันออกจะใหญ่ไปหน่อย ว่าไหม” ดงโฮพูดติดตลกแกมเหยียดคนบนเตียง ก่อนจะเงยหน้าขึ้น แล้วกวาดมองไปทั่วห้องนอนของเด็กคนนี้



  ผมจะขออธิบายบ้านหลังที่ผมจะต้องมาอยู่เพื่อดูแลเด็กคนนี้สักหน่อย มันเป็นบ้านสองชั้นที่มีสวนกว้างเป็นไร่ มีสระว่ายน้ำทรงกลมขนาดใหญ่ภายในสวน ทำให้มันกลายเป็นสระว่ายน้ำที่สวยงามที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา หญิงชราผู้เป็นคนดูแลสวนเอ่ยบอกกับผมว่า



  ‘คุณสามารถใช้สระว่ายน้ำนี้ได้ค่ะ’ และนั่นเป็นคำที่ผมอยากได้ยินมัน



   เมื่อเราเริ่มสำรวจภายในบ้าน มันก็เป็นอย่างที่ทุกคนคิดนั่นแหละครับ มันไม่ได้เหนือความคาดหมายของผมนัก ถ้าเราจะประเมินความอลังการของบ้านหลังจากที่ได้เห็นสระว่ายน้ำท่ามกลางธรรมชาติกันมาแล้ว


  ตัวบ้านเป็นบ้านสองชั้นขนาดใหญ่ที่ยังคงให้อารมณ์ชนบทอยู่บ้าง ทางเข้าบ้านเป็นประตูไม้สีน้ำตาลเข้มแกมดำที่รูปทรงโค้งเป็นครึ่งวงกลมบริเวณด้านบน ภายในมีห้องครัว มีโต๊ะกินข้าวขนาดสักยี่สิบคนนั่ง ซึ่งมันเป็นจุดแรกที่ทำให้ผมเกิดคำถามในใจอย่างจริงจัง ว่านี่มันเกินความจำเป็นสำหรับเด็กคนเดียวมากไปหรือเปล่า



  แต่ก็ช่างมันเถอะ นี่มันบ้านของครอบครัวรวยระดับพันล้าน และแดฮวีก็เป็นถึงน้องชายคนสุดท้ายที่ทุกคนคงรักกันน่าดู พวกเขาถึงได้ทุ่มเทดูแลขนาดนี้   



  “เธอรู้ไหม พวกเขาห้ามไม่ให้ฉันมาดูแลเธอหลังหนึ่งทุ่มด้วยนะ” ดงโฮพูดด้วยรอยยิ้มเหยียดๆอย่างคนที่ไม่ค่อยอยากจะเชื่อคำพูดนั้นสักเท่าไหร่



  “ฉันไม่ทำตามหรอก” ดงโฮพูดเสียงทุ้มกังวานภายในลำคอ ขณะค่อยๆใช้มือลูบไปตามเรียวขาสวย ที่อยู่ภายใต้ผ้าห่มสีเทาผืนหนา “เพราะถ้าเธอต้องการความช่วยเหลือตอนกลางคืน ในฐานะคนดูแล เราก็ต้องขึ้นมาดูแลสิ”



  “แล้วก็อีกอย่าง” ดงโฮลอบยิ้ม



  “ฉันเป็นหมอต่างหาก ไม่ใช่แค่บุรุษพยาบาล พี่ชายของเธอโดนหลอกแล้วล่ะแดฮวี”



…..



  “คุณดงโฮอยากกินอะไรคะวันนี้”



  “..นี่ผมได้รับการดูแลขนาดนี้เลยหรอครับ” ชายหนุ่มหันมองหญิงชราด้วยรอยยิ้ม ด้านหญิงชรายิ้มรับและพยักหน้าให้เขา ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องครัวที่ออกจะมืดทึบเนื่องจากยังไม่ได้เปิดไฟ โดยเมื่อไฟในห้องนั้นเปิดขึ้น ดงโฮจึงเดินตามเข้าไปบ้าง



  ในช่วงเย็นของวัน (ประมาณห้าโมงเย็น) ดงโฮเปลี่ยนชุดไปเป็นชุดธรรมดาอย่างเสื้อผ้าฝ้ายสีขาวหม่นๆ ตรงคอกว้านลึกถึงช่วงหน้าอกเพื่อให้เขาไม่ร้อนเพราะอากาศที่อบอ้าว และอีกอย่าง เขาค่อนข้างอยากปรับตัวให้เข้ากับคนที่นี่โดยเร็วจึงแต่งชุดที่สบายและเข้ากับบรรยากาศของที่นี่ แถมยังมาคอยดูแลหญิงชราที่กำลังจะทำอาหารนี้อีกด้วย



  “คุณไปนั่งรอเถอะค่ะ”



  “ไม่เป็นไรครับ” ดงโฮตอบยิ้มๆ



  “ไปเถอะค่ะ”



  ชายหนุ่มเริ่มจะรู้ว่าหญิงชรากำลังไล่เขาอย่างสุภาพ จึงพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มอีกครั้งแล้วเดินออกไปยังห้องนั่งเล่นแทน ดงโฮนั่งลงบนโซฟาสีแดงเลือดหมู พร้อมกับหยิบหนังสือเล่มหนึ่งมาอ่านฆ่าเวลา แต่อันที่จริง เขากำลังแอบมองหญิงชราที่ทำอาหารอยู่ต่างหาก



  เขาทันเห็นด้วยว่าหญิงชราจัดอาหารอย่างดีให้กับใครบางคนไว้ก่อนหน้านี้แล้ว



  คุณว่ามันเป็นของใคร?



  ดงโฮย่นคิ้วตัวเองอย่างสงสัย อันที่จริงเพราะเขาเป็นหมอที่ค่อนข้างจะจับสังเกตุคนไข้ได้ดี ทำให้เรื่องพวกนี้มันไม่รอดพ้นสายตาของเขาไป ยิ่งเรื่องอีกอย่างที่ทำให้เขาสงสัยมาตั้งแต่กลางวัน มันก็ยิ่งทำให้รู้ว่าเรื่องราวทั้งหมดที่เขากำลังเจอมันแปลกเอามากๆ



  ผมเป็นหมอ แต่เป็นหมอที่ประวัติไม่ดีสักเท่าไหร่ สุดท้ายจึงมาตกงานแบบนี้ ผมเลยอยากมาลองทำงานดูแลคนอื่นดูบ้าง แต่แล้วไอความขี้สงสัยของผมมันก็ทำพิษจนได้



  ชายหนุ่มรอเวลาที่เหมาะสมมาจนถึงประมาณสามทุ่มกว่า เสื้อสีขาวหม่นปลิวไปตามลมพัดแรงเมื่อเข้าสู่ราตรีอันมืดมิด ชายหนุ่มที่ยืนอยู่บริเวณหน้าประตูบ้านหลังใหญ่นี้ ดันประตูบ้านเข้าไปอย่างไม่ลังเล ก่อนจะพบว่าภายในบ้านที่ถูกปกปิดด้วยผ้าม่านสีเข้มนี้ มีจุดที่เปิดไฟเอาไว้บางจุด



  ห้องนั่งเล่นน่ะครับ ผมเป็นคนจำแม่น



  ร่างกำยำก้าวเข้าไปในบ้านอย่างระมัดระวัง กางเกงขายาวสีน้ำตาลขยับตามขาแต่ละข้างทุกครั้งที่เขาก้าวเดิน ยิ่งเดินเข้าไปใกล้เท่าไหร่ เขาก็ยิ่งมองเห็นแสงไฟที่ชัดเจนมากขึ้น แถมยังเริ่มได้ยินเสียงเพลงบรรเลงดังคลอมาเบาๆ บวกกับเงาสีทึบที่ขยับไปมาน้อยๆบนพื้น



  แดฮวี



  ชายหนุ่มอุทานภายในห้วงความคิดตัวเอง หลังจากที่พบเห็นเด็กชายตัวน้อยกำลังนอนเล่นบนโซฟาสีแดงเลือดหมู ขณะอมลูกอมที่มีแท่งสีขาวยื่นออกมาจากปาก และอ่านหนังสือการ์ตูนท่ามกลางแสงสลัว ที่สำคัญ ใบหน้าของเด็กชายมีความสุขมากจนทำให้เขาประหลาดใจ



  ดงโฮเปลี่ยนไปยืนพิงกำแพงข้างๆ ก่อนจะเสยผมที่ไม่ได้จัดทรงของตัวเองพร้อมกับยิ้มขำเบาๆ แต่นั่นก็เพียงพอที่จะทำให้เด็กชายเงยขึ้นมามองด้วยสีหน้าตกใจได้



  “คุณเป็นใครน่ะ” แดฮวีถามขณะยังคงมีลูกอมอยู่ในปาก



  “หืม” ดงโฮยักคิ้วอย่างมีเลศนัย “ฉันคิดว่าเธอรู้แล้วนะ”



  “ไม่สักหน่อย” เด็กชายขมวดคิ้วเหมือนจะโกรธ แต่ไม่ได้ดูน่ากลัวอะไร “ผมจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ”



  “ก็ตอนที่ฉันบอกตอนเธอแกล้งหลับบนเตียงไง ฉันเป็นหมอนะ ฉันดูออกว่าหลับจริงหรือปลอม”



  ดงโฮกอดอกขณะบอกเด็กชายด้วยดวงตาที่ถือวิสาสะมองไปทั่วเรือนร่างโดยตั้งใจ แดฮวีสวมเพียงแค่กางเกงในสีเหลืองไว้เท่านั้น แต่ก็ดูเหมือนจะไม่อายเท่าไหร่ เพราะแม้จะรู้ว่ามีคนมาเห็นเข้า ก็ยังคงไม่หาอะไรมาสวมทับร่างกายที่เกือบเปลือยของตัวเอง



  ซึ่งก็ดี ผมชอบมัน



  “คุณโดนไล่ออกแน่” แดฮวีลุกขึ้นจากโซฟา ก่อนจะเอียงคอพูดกับเขาด้วยใบหน้าร้าย



  “หรอครับ” ดงโฮยิ้มกริ่ม พร้อมกับพยักหน้าตาม คล้ายกับจะยั่วโมโหอีกคน “ไล่คนที่รู้ความจริงเรื่องที่เธอแกล้งเป็นเจ้าชายนิทราออกไป เพื่อให้ความลับมันแตก จะเอางั้นก็ได้นะ”



  “ม.. ไม่ได้นะ”



  “แล้วทำไมต้องแกล้งเป็นเจ้าชายนิทราด้วย คุณป้าที่ดูแลที่นี่ก็เหมือนจะรู้เรื่องด้วยใช่ไหม”



  “เอ่อ.. ผม”



  “ว่าแต่ ทำไมใส่แค่กางเกงในล่ะ ไม่หนาวหรอ”



  ดงโฮเปลี่ยนเรื่องไปง่ายๆ จนทำให้แดฮวีตามไม่ทัน เด็กชายหน้างอลงอย่างเห็นได้ชัด แต่กลับเดินเข้ามาหาเขาแทนที่จะหาอะไรมาใส่อยู่ดี ชายหนุ่มก้มมองดวงตาสวยหวานของเด็กตัวน้อยที่เดินมายืนข้างหน้าตนจนห่างกันไม่ถึงก้าว ด้วยดวงตาเอ็นดูผสมผสานกับเสน่หา ในเรือนร่างไร้ที่ติตรงหน้า



  “พี่ชายผมกับคุณป้ารู้เรื่องนี้ มันมีสาเหตุที่ผมต้องแกล้งเป็นเจ้าชายนิทรานะ”



  “โอเค ฉันไม่ได้จะคะยั้นคะยอ” ดงโฮเอ่ยปรามโดยที่ดวงตายังคงมองลงต่ำ



  ผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังไม่สามารถหยุดมองร่างกายของเด็กคนนี้ได้ ผมสีดำสนิทของแดฮวีขยับไปมายามที่พูดใส่อารมณ์กับผม ร่างกายผอมบางมีกลิ่นหอมอ่อนๆของครีมอาบน้ำ เรียวขาเล็กที่ปกปิดไว้เพียงส่วนอ่อนไหว ทำให้ผม.. เผลอมองลงต่ำไปอยู่ตลอด และมันเป็นความคิดที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก



  “แดฮวี” ดงโฮเอ่ยเรียกชื่อด้วยรอยยิ้มน้อยๆ



  “ครับ?”



  “เธอทำแบบนี้ ไม่คิดว่าฉันจะรู้สึกอะไรกับเธอเลยงั้นหรอ”



  ดงโฮกระซิบที่ข้างหูของเด็กชายเบาๆ ก่อนจะผละออกมาใช้นิ้วเกลี่ยผมหน้าม้ายาวๆที่ปรกดวงตาของแดฮวีไปทัดหู จนทำให้เด็กชายหน้าขึ้นสีในทันที เด็กตัวน้อยก้มหน้างุดและรีบหันหน้าหนีไป แต่ดงโฮก็เชยคางของแดฮวีให้กลับมามองเขาเหมือนเดิม



  “ไหนเรียกฉันว่าคุณดงโฮสิ”



  “..อะไรล่ะครับ”



  “เรียกเร็วเด็กน้อย ตอนนี้เธออยู่ในความดูแลของฉันแล้วนะ”



  ดวงตาคู่สวยสั่นระริกทันทียามเมื่อดงโฮเอ่ยบอกแบบนั้น และชายหนุ่มก็เห็นมันว่าเด็กน้อยกำลังหัวใจสั่นไหวเพราะคำพูดของเขาอยู่ ดงโฮลอบยิ้มเล็กน้อย.. เมื่อตอนนี้เขากำลังรู้สึกดีใจ ที่การมาทำงานมันดูเหมือนจะมีเรื่องสนุกรอเขาอยู่ โดยเฉพาะเด็กน้อยที่ไม่รู้ว่าตัวเองงดงามเพียงใดคนนี้



  แดฮวี



  มีเสน่ห์ที่ทำให้ผมอยากทำอะไรโดยไม่สนใจผิดชอบชั่วดีขึ้นมาเลยล่ะ



  “คุณดงโฮ” แดฮวีเอ่ยเรียกเสียงเบาหวิว ก่อนจะรีบสะบัดหน้าหนีไป



  “เป็นเด็กที่ว่านอนสอนง่ายดีจริงๆ” ดงโฮพยักหน้ารับอย่างพอใจ



  เมื่อแดฮวีวิ่งหนีกลับไปที่โซฟาเหมือนเดิม เด็กตัวน้อยก็รีบคว้าเสื้อสีขาวมาใส่ทันที แต่เสื้อตัวนั้นมันก็ยังสั้นจนทำให้เห็นช่วงขากับกางเกงในตัวจิ๋วได้ชัดเจน แดฮวีกระชับลูกอมในปากตัวเองโดยการขยับแท่งสีขาวเล็กน้อย ก่อนจะคว้าหนังสือการ์ตูนเล่มโปรดมาไว้ในมือแล้วทำท่าจะเดินออกไปจากห้องรับแขก แต่ก็ยังไม่วายหันมาเอ่ยลาเขาอย่างสุภาพ



  “ราตรีสวัสดิ์นะครับ”



  “เดี๋ยว” ดงโฮโอบเอวของเด็กชายที่กำลังจะเดินผ่านตัวเองไปเอาไว้เสียก่อน แดฮวีหันมามองอย่างตกใจ ด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าวอย่างเห็นได้ชัด



  “ฉันก็ชอบกินลูกอมเหมือนกันนะ” ดงโฮพูดด้วยรอยยิ้มกริ่ม

  “วันหลังแบ่งให้ฉันบ้างนะ ลูกอมในปากของเธอน่ะ”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

247 ความคิดเห็น

  1. #243 tawanrat (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 14:51
    คุกมากกกกก คุกจริงงงงง 5555555
    #243
    0
  2. #225 Zomanica (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 05:02
    คุกคุกคุกคุกคุกคุกคุกคุก อิพรี่บร้าาาาาา
    #225
    0
  3. #194 Paviny (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 12:12
    คุกกกกกกกกก
    #194
    0
  4. #188 new_9394 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 22:54
    กรี๊ดดดด ชอบๆๆๆๆ ติดตามเลยค่ะ
    #188
    0
  5. #180 gatchan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 05:33
    พล็อตแปลกน่าค้นหามากค่ะ โดยเฉพาะน้องคนนั้นที่ใส่กางเงในสีเหลก่ปใหใืกวปปน /โดนคุณหมอต่อย อย่างไม่ต้องสงสัย5555555555555
    #180
    0
  6. #175 M.Choc_Parfait (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 14:15
    ลึกลับน่าค้นหา ว่าแต่ทำไมบรรยากาศมันต้องเซ็กซี่ขนาดนี้คะ ฮอลลล
    #175
    0
  7. #170 Jhw'  (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 23:23
    คุณหมอจอมหื่น ฮือออออยากสิงดงโฮ แค่คิดก็บาปแล้วอะ น้องงงงงงงงงงงง TT
    #170
    0
  8. #161 maybee23 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 14:45
    อห. คุณหมอไม่ธรรมดาฮะ
    #161
    0
  9. #160 maybee23 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 14:45
    อห. คุณหมอไม่ธรรมดาฮะ
    #160
    0
  10. #138 babyhwihwang (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 11:25
    โอ้วววว ลูกอมมมมในปาก /-\
    #138
    0
  11. #88 maya93 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 22:43
    พล็อตดีจังค่ะ น่าติดตาม
    #88
    0
  12. #57 hmatam_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 05:25
    พล็อตน่าสนใจมากค่ะ น้องจ๋าแกล้งป่วยทำไมกันนะ
    #57
    0
  13. #44 `PRAKZPHENX ! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 19:59
    พลอตน่าสนใจมากจ้าาา ตามเลยยย
    #44
    0
  14. #37 Penpilas Wichaisutthikul (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 07:50
    อู้ววววววววววววชอบเลอตดูแปลกแบบน่าจิดตามมากกกกก แถมดงโฮยังเจ้าเล่ห์แบบที่ตัวจริงจินตนการไม่ออกเลย 55555 น้องก็ยั่วมากใส่แค่กุงเกงในตัวน้อย รู้สึกหื่นตามดงโฮแปลกๆ5555 รออ่านต่อนะคะ
    #37
    0
  15. #33 มันเทศ. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 00:20
    พล็อตน่าติดตามมากค่า
    #33
    0
  16. #27 _nnnnumx_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 20:03
    กรี้ดดดดชอบพล็อตแบบนี้มากๆเลยค่ะ
    น้องจ๋าเรื่องนี้ดูแซ่บมากกกก ชอบความไม่ใส่เสื้อผ้า ชอบความกางเกงในสีเหลือง.//.,\\.(เราเป็นทาสรักสีเหลืองค่ะแฮ่กๆ)
    นี้ไปเจอในทวิตมาบอกเลยค่ะว่าคลิกเพราะรูปยิ่งเป็นแบคฮวีนี้กดรั่วๆเลยฮ่อยยยย
    #27
    0
  17. #24 T wertz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 18:20
    โอ้โหหหหหห รู้สึกถึงความพอร์นอย่างแรงเลยค่ะ ชอบบบบบ พล็อตแปลกน่าสนใจมาก รอติดตามนะคะ
    #24
    0
  18. #23 Yoyoiiz_yy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 14:37
    น่าติดตามมากกก รอเลยค่ะ
    #23
    0
  19. #22 PPN. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 13:24
    ร้ายกาจจจ รอติดตามค่ะๆ
    #22
    0
  20. #21 twothree (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 13:07
    เอ็นดูน้องแดฮวีเลยค่ะ 55555 เหมือนจะเอาแต่ใจเหมือนจะแอบร้าย แต่ก็สู้ความเจ้าเล่ห์และร้ายกาจของคุมดงโฮไม่ได้ 5555555 เด็กยังไงก็เป็นเด็กละเนอะ เอ็นดูจังเลย ตอนนี้อยากรู้จังเลยค่ะว่าคุมดงโฮเขาไปทำอะไรมา ส่วนเจ้าหนูทำไมต้องแกล้งเป็นเจ้าชายนิทรา คุณไรท์สู้ๆน้า
    #21
    0
  21. #20 xCBx (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 12:19
    เด็ดดด เด็ดมากกก รอนะคะ
    #20
    0
  22. #19 yellowgirlx♡ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 10:55
    ชอบพล้อตมากกกกก เปิดมาตอนแรกก็เด็ดเลยยย
    #19
    0
  23. #18 TaoHun DakHyo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 08:55
    อือหือ เด็ดมาก. ทำไหมฮวีต้องแกล้งป่วย
    #18
    0
  24. #17 chomnrs (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 02:30
    คุนหมอดงโฮ T///////T
    #17
    0
  25. #16 tolbi101 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 01:41
    omg ตอนแรกก้เผ็ดเลยยยยย o.o
    #16
    0