Written in the stars | BAEKTAE

ตอนที่ 2 : 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 282
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    18 ม.ค. 62




02



สุดท้ายก็มาทันคลาสแบบเส้นยาแดงผ่าแปด


เพราะร่มสีน้ำเงินคันนั้นช่วยให้ฝุ่นรอดจากเม็ดฝนที่ยังกระหน่ำโหมลงมาแม้กระทั่งตอนนี้ พอเข้ามาเจอกับห้องแอร์เย็นๆก็ชวนให้รู้สึกหนาวขึ้นมาบ้าง แต่สิ่งที่ติดตัวมามีเพียงกระเป๋าสะพายที่ด้านในมีหนังสือสามเล่ม กระเป๋าดินสอ กระเป๋าเครื่องสำอาง ไม่มีเสื้อคลุมหรือเสื้อกันหนาวติดมาเลยสักตัว


“แก สรุปมีอะไรหรือเปล่า”


เฟย์กระซิบหลังจากที่ฝุ่นทรุดตัวลงนั่ง พาดกระเป๋าไว้กับเก้าอี้พร้อมกับสมุดเลกเชอร์ที่ยกขึ้นมาตั้งไว้บนโต๊ะ


“เจอโรคจิต”


“อย่ามาล้อเล่น”


“เรื่องจริง”


ฝุ่นพยักหน้ายืนยันพร้อมกับถอนหายใจอีกรอบ เหลือบมองเพื่อนสนิทที่ทำตาโตตกใจ มือขาวของเฟย์สะกิดอิมที่กำลังนอนฟุบหน้าอยู่ข้างๆให้เงยหน้าขึ้นมา


“เล่าๆ”


“ตอนนี้จะดีเหรอ” ว่าพลางเหลือบมองอาจารย์ที่เริ่มเปิดสไลด์ แต่เฟย์ก็ยังยืนยันว่าอยากจะฟังก่อนอยู่ดี “เมื่อกี้ตอนขึ้น mrt โดนลวนลามอะดิ”


“เห้ย จริงไหม”


“จริง”


ขอไม่ลงรายละเอียดแล้วกัน พูดแล้วอยากร้องไห้อีกรอบเลย


“แล้วจับได้ป่ะ” อิมชะเง้อหน้าเข้ามาทันทีพร้อมกับทำหน้ายุ่ง


“ไม่ได้ หนีไปก่อน”


“ถ้าเราอยู่นี่จับแทงเข่าแล้ว”


เฟย์กับฝุ่นถึงกับหัวเราะออกมาเบาๆ ตีแขนอิมอีกครั้งเพราะเริ่มรู้สึกว่าเสียงจะดังเกินไป หลายครั้งที่ดวงตาเฉี่ยวของอาจารย์ภายใต้กรอบแว่นเหลือบมองมาทางนี้


“เอ้อเฟย์”


“ว่าไง”


ฝุ่นกัดริมฝีปากสีชมพูพีชของตัวเองอย่างลังเล ก่อนจะตัดสินใจกระซิบกับเฟย์แบบให้ได้ยินกันสองคน


“รู้จักพี่หมอกไหม”


เฟย์ขมวดคิ้วมุ่น “หมอกไหน”


“หมอก... อาชวินปีสาม”


ที่ตัดสินใจถามเพื่อนสนิทเพราะตัวเองแทบไม่รู้จักกับใครที่อยู่ปีสามเลยด้วยซ้ำนอกจากพี่รหัสของตัวเอง เฟย์เป็นดาวมหาลัย ทั้งสวยทั้งกว้างขวาง ตัวเลือกที่ดีที่สุดคงไม่พ้นเฟย์เพราะรู้จักแทบทุกคนแล้ว


“อ่า คณะเราใช่ป่ะ”


“อือ”


“รู้ พี่หมอก ไม่ค่อยเข้ามอ”


ก็นั่นแหละ ชื่อเสียงของอาชวินรู้จักกันดีถึงจะหาตัวจับยากมาก ที่รู้มาก็คือพี่เขามาถึงก็เข้าเรียน หมดเวลาก็ออกจากคลาสทันที ไม่ยุ่งกับใครนอกจากเพื่อนสนิทตัวเอง เว้นไว้แค่เวลาทำงานกลุ่มถึงจะยอมพูดคุยบ้าง แต่ถึงแบบนั้นก็ยังเป็นหนึ่งในคนที่ได้เกรดดีอันดับต้นๆอยู่ดี ไม่ต้องเดาให้เสียเวลาว่าก่อนจบคงจะเป็นที่ต้องการของหลายหน่วยงานเพราะมีใบเกียรตินิยมเป็นเครื่องยืนยันแน่ๆ


“ทำไมอะ”


“เปล่าๆ”


“เอาจริงๆเรายังไม่เคยเห็นหน้าพี่เขาเลยอะ แต่เห็นหลายคนบอกมาเหมือนกันว่าหล่อ”


อ่า ขอยืนยันอีกเสียงก็ได้ว่าหล่อ


ละมั้ง


มิน่า ทำไมถึงรู้สึกว่าคุ้นหน้านัก แถมยังมีรังสีบางอย่างที่ฝุ่นรู้สึกว่าหมอกต้องไม่ธรรมดาด้วย


ฝุ่นส่ายหน้าอีกครั้งเมื่อภาพของพี่หมอกโผล่เข้ามาในสมอง ใบหน้าเรียบเฉยกับท่าทางเชิดๆหยิ่งๆที่ไม่รู้ทำไมมันถึงลบออกจากหัวไม่ได้สักที อาจจะเป็นเพราะได้เจอคนที่ไม่คิดว่าตัวเองจะได้เจอด้วยล่ะมั้ง


ถึงจะพยายามเพ่งจุดสนใจไปที่จอโปรเจกเตอร์ แต่สุดท้ายสายตาก็กลับมาโฟกัสที่ร่มคันสีน้ำเงินที่พับเก็บไว้ใต้โต๊ะ ฝุ่นไม่กล้าตั้งตากเอาไว้ด้านนอก เพราะกลัวว่าจะปลิวหรือหายไป


จะทำยังไงได้ ก็มันไม่ใช่ร่มของฝุ่นนี่


พอย้อนกลับไปตอนที่ฝุ่นเพิ่งจะรู้ตัวว่าคนที่กำลังคุยด้วยคือรุ่นพี่ในคณะ หน้าตัวเองคงจะเหวอไปพอสมควรเพราะริมฝีปากของพี่หมอกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย อีกฝ่ายยักไหล่ให้เป็นเชิงว่าเข้าใจถูกก่อนจะวิ่งฝ่าฝนออกไปโดยไม่พูดอะไรอีกเลย


ฝุ่นเป็นใบ้อยู่เกือบสองนาที ถ้าไม่ใช่เพราะเสียงเรียกเข้าของเฟย์ที่โทรมาตามก็คงยืนแช่มองตามแผ่นหลังของเจ้าของฮู้ดสีดำนั่นจนเที่ยงแน่ๆ


สามชั่วโมงแห่งความทรมานสิ้นสุดลงเมื่อโปรเจกเตอร์ด้านหน้าดับลงพร้อมกับนักศึกษาที่ทยอยเดินออกจากห้องไปจนเกือบหมด ฝุ่นก้มเก็บทั้งปากกาไฮไลท์และปากกาเข้ากระเป๋า สายตาเหลือบมองเฟย์ที่กำลังบิดขี้เกียจตัวเองไปมาพร้อมกับสะกิดอิมที่หลับอยู่ให้ตื่นขึ้นมา


“เดี๋ยวไปไหนต่อ”


ฝุ่นก้มมองนาฬิกาข้อมือ เงยหน้ามองเฟย์ก่อนจะขมวดคิ้วมุ่น


“เที่ยงแล้ว เราควรกินข้าวก่อนหรือไปที่ร้านเลยดี”


“ร้านไหน” อิมทำหน้างง พอเฟย์ใช้ศอกสะกิดก็อ๋อเบาๆพร้อมทำสีหน้ากรุ้มกริ่มใส่ “อ๋อ นัดเดทอ่ะนะ


“โอ้ย อย่าพูดแบบนั้นได้ไหม เซ็งจะแย่แล้ว”


“เหอะน่า ช่วยทำตัวเป็นน้องรหัสที่ดีให้พี่รหัสหน่อยได้ไหม”


ต่อล้อต่อเถียงกันไม่เท่าไหร่ก็เดินพ้นจากตัวตึก ดวงตากลมเงยมองท้องฟ้าที่ถึงจะยังเป็นสีของน้ำเพราะพายุฝนแต่ก็ไม่ได้ตกหนักเหมือนช่วงเช้า ร่มที่ถืออยู่ก็แห้งจนเกือบสนิทเพราะถูกลมแอร์เป่านานกว่าสามชั่วโมง ฝุ่นไม่ได้พับมันเก็บเสียทีเดียวแต่เลือกที่จะถือไว้ในมือ


“ไปยังไง ให้ไปส่งไหม”


“ไม่เป็นไร เดี๋ยวนั่งรถเมล์”


“อะตามใจ เจอกันพรุ่งนี้คนสวย” อิมกวาดวงแขนโอบคอของเฟย์ตามความเคยชิน มืออีกข้างที่ถือกระเป๋าผ้าอยู่ด้วยยกขึ้นโบกมือให้ฝุ่น “ถ้าคนที่เจอเวิร์คละก็ อย่าปล่อยให้หลุดมือเชียวนะ”


“พอได้แล้วน่า”


ฝุ่นทำหน้าย่นใส่เพื่อนสนิท เพราะอาคารที่เรียนกับทางออกไม่ได้ไกลกันนักร่างเล็กเลยเลือกการเดินไปแทน มือขาวควานหาหูฟังสีขาวก่อนจะสวมไว้ที่หูทั้งสองข้างจัดการเปิดเพลย์ลิสท์ที่ฟังประจำก่อนที่ขาเรียวก้าวไปตามฟุตบาทที่มีนักศึกษาเดินกันขวักไขว่   


ใช้เวลาไม่นานที่มาถึงป้ายรถเมล์ ฝุ่นพิงตัวเองไว้กับเสาเพราะที่นั่งเต็มไปด้วยนักศึกษาคนอื่น หยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาสไลด์หน้าจอ กดเข้าไปที่ไอค่อนสีเขียวเพราะเห็นแจ้งเตือนจากพี่รหัสของตัวเอง


Kkwan

เป็นยังไงบ้าง หล่อไหม

FOON

ใจเย็นก่อนพี่ขวัญ ฝุ่นเพิ่งออกจากมหาลัย นี่รอรถอยู่

Kkwan

อ่อ ลืมว่าแกเลิกเที่ยง

FOON

พี่ ฝุ่นไม่ไปแล้วได้ไหมอะ

TT

Kkwan

ไม่ได้ รับปากแล้วก็ต้องไป

อย่าทำอะไรเปิ่นๆอีกเข้าใจป่ะ

ห้ามให้เสียชื่อฉันนะ นังตัวดี


ฝุ่นถอนหายใจ กดล็อคหน้าจอก่อนจะระบายยิ้มออกมา ขอบอกว่ามันเป็นยิ้มที่เหมือนจะเป็นยิ้มที่ไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่ก็แล้วกัน


พี่ขวัญเป็นพี่รหัสของฝุ่น เป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัว ทั้งป๊ากับม๊าเลยเอาแต่คอยจับคู่ให้วันๆ ถ้าพูดให้ชัดก็คือการดูตัว ฝุ่นได้ยินพี่ขวัญบ่นเรื่องจับคู่ดูตัวตั้งแต่ฝุ่นเพิ่งขึ้นปีหนึ่งใหม่ๆ มันจะไม่ใช่ปัญหาเลยถ้าพี่ขวัญไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว


ประเด็นคือแฟนของพี่ขวัญเป็นผู้หญิง ป๊ากับม๊าไม่มีทางยอมรับแน่ๆ เรื่องที่มีแฟนเลยถูกเก็บเป็นความลับจนถึงตอนนี้ ฝุ่นไม่รู้ว่าเรื่องที่อีกฝ่ายมีแฟนแต่ยังต้องไปดูตัวพี่ขวัญเอาตัวรอดยังไง


แต่ครั้งนี้การดูตัวดันชนกับวันที่พี่เขากับแฟนนัดกันไปเที่ยวถึงภูกระดึง สิ่งสำคัญคือพี่ขวัญไม่ได้บอกเรื่องนี้กับป๊าม๊ารวมถึงไม่สามารถยกเลิกทริปได้ ดีหน่อยที่พี่เขาอยู่คอนโดและบ้านจริงๆอยู่ภาคเหนือเลยไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครตามเจอ


ฝุ่นคือตัวเลือกแรกที่พี่ขวัญนึกถึงเพราะเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่อีกฝ่ายยอมเล่าเรื่องในครอบครัวให้ฟัง พี่ขวัญขอร้องให้ฝุ่นไปดูตัวแทน ทำอะไรก็ได้ให้อีกฝ่ายเชื่อว่าเป็นพี่ขวัญที่ไปดูตัว


พอปฏิเสธหน่อย พี่เขาก็ยกเรื่องสายรหัสมาขู่ บอกว่าถ้าไม่ทำตามจะตัดสายซะ


เผด็จการแบบนี้ มีเหรอที่ฝุ่นจะมีทางเลือกอื่นให้ปฏิเสธ


ตั้งใจไว้ว่าอาจจะเลี้ยงข้าวฝั่งนั้นสักมื้อ ขอโทษแทนพี่รหัสที่มาไม่ได้และขอให้เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับก็น่าจะพอใจ


ในตอนแรกฝุ่นตั้งใจจะกลับห้องไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดไปรเวทก่อนด้วยซ้ำ แต่พี่ขวัญกลับบอกว่าให้ใส่ชุดนี้ไปเลย หากเป็นผู้ใหญ่หน่อยก็อาจจะเอ็นดูจนไม่เอาเรื่องก็ได้


มันเหมือนพวกเมียเก็บเด็กเสี่ยโดยที่พี่รหัสตัวเองเป็นแม่เล้าเลยแฮะ


ร่างเล็กใช้เวลาบนรถเมล์ประมาณยี่สิบนาทีก่อนจะถึงที่หมาย อีกเกือบยี่สิบนาทีกว่าจะถึงเวลานัด แบะแน่นอนว่าปลายทางที่จะไปตอนนี้คือห้องน้ำหญิงในห้างหรู ฝุ่นจัดการธุระของตัวเองตั้งแต่การล้างหน้า ทาแป้งพัฟ เติมสีปากอ่อนๆที่ไม่ได้ดูซีดหรือแดงเกินกว่าวัยรวมถึงการหวีผมที่ยุ่งเหยิงให้เรียบร้อย


ฝุ่นเปิดโทรศัพท์อีกครั้งเพื่อดูพิกัดของร้านที่พี่ขวัญเคยส่งมาให้ พอเจอร้านที่เป็นจุดนัดหมายก็ตรงปรี่เข้าไป เลือกที่นั่งติดกับกระจกและหันหน้าไปทางประตู เป็นคาเฟ่ที่ตกแต่งอย่างน่ารัก เคยเห็นรีวิวผ่านตามาบ้างจากตามอินเทอร์เน็ต


“น้ำเปล่าค่ะ”


แน่นอนว่าเมนูที่รสชาติดีนั้นพ่วงมาด้วยราคาที่สูงลิ่วเช่นกัน


ฝุ่นยังไม่กล้าสั่งอะไรจนกว่าอีกฝ่ายจะมา และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องทำตัวยังไง คู่ที่เจอกันวันนี้จะแอบด่าในใจหรือเปล่าถ้าหากว่าต้องมานั่งมองฝุ่นที่ได้กินก่อนในขณะที่ของตัวเองยังไม่มาเสิร์ฟ


พี่ขวัญบอกว่าคนที่เลือกร้านเป็นอีกฝ่าย แค่นี้ฝุ่นก็พอจะเดาได้ว่าอาจจะเป็นหนุ่มเนิร์ดหรือเด็กแพทย์สักคนหรือเปล่าถึงเลือกร้านอะไรแบบนี้แทนที่จะเป็นร้านอาหารที่อิ่มท้องมากกว่า


ฝุ่นไม่มีเบอร์ติดต่อ ไม่มีคอนแทค ไม่มีรูปหรือไม่รู้แม้กระทั่งชื่อ ตัวเองเลยทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งนิ่งๆพร้อมกับเสียงท้องที่ร้องไม่หยุด


แน่ล่ะ นี่จะบ่ายโมงอยู่แล้ว มีแค่น้ำเปล่าเท่านั้นที่ตกถึงท้อง


ดวงตากลมสอดส่องไปทั่วร้านเพื่อมองหาใครสักคนเผื่อจะเป็นฝ่ายนั้นที่มาก่อน แต่มันค่อนข้างหน้าผิดหวังที่ในร้านไม่มีใครเลยนอกจากพนักงานและคู่รักมัธยมประมาณสองคู่ที่นั่งอยู่ในร้านตอนนี้


มือเรียวทำท่าจะพิมพ์ข้อความไปหาพี่รหัสอีกครั้ง แอบหวังไว้ในใจลึกๆว่าอีกฝ่ายอาจจะไม่มาตามนัดหรือหนีไป ใดๆก็ตาม ฝุ่นเองก็จะถือโอกาสนั้นชิ่งหนีเหมือนกัน


“ยินดีต้อนรับค่ะ” เสียงกระดิ่งดังขึ้นเมื่อประตูถูกเปิด เสียงต้อนรับของพนักงานสาวตามมาติดๆพร้อมกับประโยคถัดมาที่เรียกให้ฝุ่นต้องเงยหน้าขึ้นมอง “หนึ่งที่เหรอคะ”


……….


“ครับ” เสียงทุ้มเดียวกับเมื่อเช้าดังเข้ามาในโสตประสาท เสี้ยววินาทีที่ฝุ่นสะดุ้งเมื่อเห็นชัดๆว่าคนที่เพิ่งเดินเข้ามาเป็นใคร บังเอิญเหมือนกันที่สายตาคมเองก็จ้องมาทางนี้เองเหมือนกัน


ฝุ่นเจอพี่หมอกรอบที่สองของวัน


เสียงฝีเท้าดังกระทบกับพื้นเป็นเสียงเดียวที่ฝุ่นได้ยิน หมอกไม่ได้เลือกที่นั่งสองที่ใกล้หน้าประตูหรือมองไปทางอื่น


แต่กลับกัน สายตาคู่นั้นจ้องมาที่ฝุ่นตลอด แถมยังเดินเข้ามาใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆด้วย


สุดท้ายฝีเท้าคู่นั้นก็หยุดลงที่โต๊ะของฝุ่น ข้างกับเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกันเลยด้วย


“พะ พี่หมอก สวัสดีค่ะ” ศีรษะกลมก้มเป็นเชิงทักทายรุ่นพี่หนุ่ม


พี่เขาเดินมาทำไม ฝุ่นเอาแต่ถามตัวเองเป็นร้อยๆรอบในใจพร้อมกับฝ่ามือเริ่มชื้นเหงื่อ


ร่างสูงที่ยังอยู่ในฮู้ดตัวเดียวกับเมื่อเช้าหรี่ตามองฝุ่น ลากมายังเก้าอี้ฟังตรงข้าม เอียงคอเล็กน้อยก่อนที่จะเปล่งเสียงเบาแต่ก็พอให้ได้ยินออกมา


“นั่งด้วยได้ไหม”


“ค—คะ?


“ที่นั่งตรงนี้” อีกฝ่ายว่าพลางบุ้ยปากมาทางเก้าอี้ว่าง “นั่งได้ไหม”


“อะ เอ่อ คือว่ามันเป็นที่นั่งของ—”


มาแทนขวัญเหรอ


ตอนนี้หน้าของฝุ่นคงยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว


ทำไมหมอกถึงต้องเดินมาแล้วถามว่านั่งตรงนี้ได้ไหม


พอรู้ว่าพี่เขาอาจจะรู้จักกับพี่ขวัญ แต่ทำไมถึงรู้ว่ามาแทนพี่ขวัญ


หรือว่า


“หรือว่าพี่หมอกคือ…..


อีกฝ่ายยกมือขึ้นเกาจมูกตัวเองเบาๆ “อือ”


………


………” อีกฝ่ายหรี่ตาอีกรอบเมื่อเห็นใบหน้าของฝุ่น อีกฝ่ายเลิกคิ้วเป็นเชิงตั้งคำถาม “คือเดียวกันไหม”


“คะ?


“หมายถึง.. เข้าใจตรงกันหรือเปล่า”


……….


“ชื่ออะไร”


“เราเหร— เอ้ย” หญิงสาวยกมือขึ้นปิดปาก ขมวดคิ้วมุ่นแสดงความสับสน เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นรุ่นพี่ ทำตัวไม่ถูกแม้แต่อย่างเดียว ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องแทนชื่อตัวเองแบบไหน


เหมือนหมอกจะรู้ถึงได้ยักไหล่ด้วยท่าทีสบายๆ “แทนตัวเองว่าอะไรก็ได้ ไม่ถือ”


“ค่ะชื่อฝุ่น”


อีกฝ่ายพยักหน้า “ฝุ่นเข้าใจว่าอะไร”


“เข้าใจว่าพี่หมอกเป็นคนที่ต้องนัดมาดูตัวกับพี่ขวัญวันนี้”


“อืม” หมอกทำหน้าใช้ความคิด ก่อนที่มือขาวจะจับเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามเลื่อนออก หย่อนสะโพกนั่งลงเบาะนุ่มหลังจากที่เป็นฝ่ายยืนเท้าหัวรุ่นน้องอยู่สองนาน


…….


“งงอะไร”


…….


“ก็เข้าใจถูกแล้ว”


…….


พี่นี่แหละที่นัดดูตัวกับขวัญวันนี้











#writtenBT
TBC

**********
อาจจะดูตอนละไม่ยาวเท่าไหร่ แต่เป็นนิยายที่แฮปปี้กับการแต่งมาก ฟิลกู้ดกรุบกริบ หัวไหลลื่น สัญญาจะมาอัพบ่อยๆครับผม <3
คอมเม้นเป็นกำลังใจกันได้ฮะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

220 ความคิดเห็น

  1. #138 orangekkrinn (@orangekkrinn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 19:04
    งงๆ อ๋องๆ ไปกับน้องฝุ่นเย้..!!
    #138
    0
  2. #80 nattyness1 (@nattyness1) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 01:05
    Destiny &#10084;&#65039;
    #80
    0
  3. #23 natthamonc (@natthamoc) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 19:16

    ฮือออ น่ารัก????
    #23
    0
  4. #22 BunnyJ. (@taetae914) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 08:39
    มันคือพรมลิขิตแน่ๆเลยค่ะที่ทำให้พี่หมอกและฝุ่นมาเจอกันอีกกก ฮือออน่ารักมากๆ ไรท์มาอัพบ่อยๆน้าาา
    #22
    0
  5. #21 lekky_> (@laolertworakul) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 23:27

    คนไม่รู้จักกันเจอกันสองครั้งในหนึ่งวัน มันไม่ธรรมดาแล้วนะ พี่หมอกก
    #21
    0
  6. #20 M0720 (@M0720) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 12:09
    กว่าจะรู้ชื่อกัน5555
    #20
    0
  7. #18 pleaseme’q (@ploypyy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 11:55
    แง้ นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่ไหมหรือยังไงง ตอนนี้ในใจแอบคิดแบบถ้าตอนหลังมีปัญหากันเรื่องที่ฝุ่นมาแทนพี่ขวัญจะเกิดอะไรขึ้น ฮือ หรือคิดมากไปเองง
    #18
    0
  8. #17 BUTTERFLY'TY (@feangfha) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 08:28
    ฮืออนี่มันอพรหมลิขิตชัดๆ พี่หมอกน้องฝุ่นนนนน แค่ชื่อก็เหมาะสมกันแล้วค่ะ แงงงง
    #17
    0
  9. #16 EstherIda (@pop502) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 02:13
    พี่หมอกกกกกก อุแง้ เป็นแฟนกันเถ้อะะะะะ ทำไมหล่อทะลุตัวอักษรขนาดเน้ น้องฝุ่นอย่าปล่อยไปนะ!
    #16
    0
  10. #15 Channev (@channev) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 00:33
    ว่าแล้วต้องเป็นพี่หมอกกกก หหกกดวง
    #15
    0
  11. #14 NetNok (@pai_netty) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 00:20
    เหยคือมันดีอ่ะ ไม่ใช่บังเอิญแน่ๆเพราะว่ามันคือพรหมลิขิต กรี๊ดดดด
    #14
    0
  12. #13 Pim-Pie (@Belle-JibJib) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 00:12

    เจอกันครั้งที่สองในรอบวัน มันเป็นพรหมลิขิตรึเปล่าน้า มาอัพบ่อยๆนะคะ
    #13
    0