Written in the stars | BAEKTAE

ตอนที่ 1 : 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 372
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    18 ม.ค. 62




01



อยากหายไปจากตรงนี้


มือขาวกระชับห่วงราวจับแน่นจนรู้สึกชื้นที่บริเวณฝ่ามือ อีกข้างกำสายกระเป๋าสะพายของตัวเองแน่น คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน ดวงตากลมโตเหลือบมองผู้โดยสารคนอื่นที่กำลังสนใจธุระบนหน้าจอเป็นส่วนมาก


การขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดินในเช้าวันธรรมดาไม่ใช่เรื่องน่าสนุก มันชวนทำให้อยากถอนหายใจเป็นร้อยๆรอบ จำนวนผู้โดยสารมหาศาลที่แห่กันขึ้นให้บริการนั่นทำเท่ากับว่าโอกาสในการได้ที่นั่งจะลดน้อยลงไปด้วย


วันนี้ไม่ต่างจากวันอื่น ฝุ่นมาถึงสถานีเป็นคนที่อยู่ท้ายแถว พอเข้ามาด้านในที่นั่งก็เต็มหมดแล้ว เจ้าของร่างหนึ่งร้อยห้าสิบแปดเซนติเมตรไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยืนจับห่วงด้านบนให้แน่นเพื่อเป็นหลักกันล้ม


“……….” ฝุ่นกัดริมฝีปากของตัวเองแน่น พยายามเหลือบมองไปทางด้านหลังของตัวเอง


เพราะคนที่เยอะจนต้องอัดเบียดกันเป็นปลากระป๋อง มันไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ แต่สิ่งที่ทำให้ต้องยืนเหงื่อตกขยับไปในไม่ได้เพราะอะไรที่ดันอยู่ข้างหลังตัวเองต่างหาก


เกิดมายี่สิบปีก็มีบ้างที่ได้ดูข่าว เนื้อหาตามอินเตอร์เน็ตก็เยอะแยะไปที่มีสาวเคราะห์ร้ายถูกลวนลามบนรถสาธารณะ แต่ใครจะคิดว่าวันหนึ่งต้องมาโดนกับตัวเอง


ร่างเล็กพยายามถดสะโพกตัวเองหนี ก็ยังพยายามจะคิดในแง่ดีด้วยซ้ำว่าเขาอาจจะแค่เบียดโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่มันไม่เป็นอย่างนั้น ชายกลางคนที่ฝุ่นพยายามเลี่ยงกลับย้ายตัวเองตามมาติดๆแถมยังเบียดช่วงล่างจนมั่นใจได้ว่าเจอโรคจิตเข้าแล้ว


ด้านซ้ายมือเป็นเด็กมัธยมที่สวมหูฟังแถมยังยืนสัปหงก ด้านหน้าที่ดูเหมือนจะเป็นสาวออฟฟิศแต่ในมือยังคงแนบโทรศัพท์ไว้กับหู บทสนทนาดูเคร่งเครียดจนแทบไม่กล้าขอความช่วยเหลือ


อยากตะโกนแทบตาย แต่เหมือนกับว่าเสียงหายไปเสียดื้อๆ


ทำยังไงดี


ตอนนี้ยังไม่ถึงปลายสถานี แต่ฝุ่นคิดว่าตัวเองควรจะลงสถานีที่ใกล้ที่สุดซะ ยอมจ่ายค่าแท็กซี่ต่อไปยังมหาวิทยาลัยดีกว่าต้องจมอยู่กับสถานการณ์ที่ชวนให้น้ำตาไหลแบบนี้เป็นไหนๆ


คะ… คุณลุง—”


นาทีสุดท้ายที่ตัดสินใจจะหันไปหาคู่กรณี เสียงหวานเอ่ยเรียกอีกฝ่ายแต่ยังไม่ทันจะพูดจบประโยคด้วยซ้ำ ใบหน้าของชายโรคจิตที่ว่าก็ถูกแทนที่ด้วยร่างสูงๆของใครคนหนึ่งแทน


“………..”


งงสิ งงมากๆด้วย


เจ้าของเสื้อฮู้ดสีดำเดินเข้ามาแทรกกลางระหว่างคนตัวเล็กกับชายวัยกลางคนจนอีกฝ่ายต้องถอยห่างออก แน่นอนว่าสิ่งที่กำลังดันอยู่ด้านหลังไม่มีแล้ว ฝุ่นอยากก้มหัวขอบคุณคนที่คิดว่ากำลังจะเดินผ่านตรงนี้ เธอตั้งใจจะเดินหนีไปอีกทางเพื่อลงสถานีที่กำลังจะจอด


แต่มันกลับไม่เป็นแบบนั้น คนที่คิดว่าแค่เดินผ่านเฉยๆกลับหยุดอยู่ที่ด้านหลังเหมือนเดิม มือหนาคว้าห่วงราวจับอันเดียวกับที่มือนุ่มนิ่มกำลังยึดมันไว้


อะไรเนี่ย


ขอโทษครับ” อีกฝ่ายก้มลงกระซิบแผ่วเบาด้วยน้ำเสียงทุ้มหน้าฟัง ฝุ่นไม่กล้าแม้จะหันกลับไปมองด้วยซ้ำนอกจากก้มหน้าลง


คุณ เมื่อกี้ทำอะไร”


ฝุ่นเงยหน้าอีกครั้ง แต่แทนที่จะหันกลับไปมองก็เลือกมองผ่านเงาที่สะท้อนในกระจกแทน


มือหนาของคนตัวสูงกว่ายังจับที่ห่วงอยู่เหมือนเดิม เขาไม่ได้สัมผัสกับมันจนชนมือที่ฝุ่นจับไว้ก่อนหน้านี้ อีกฝ่ายทำเพียงจับเชือกที่ห้อยด้านบนเท่านั้น เธอยังไม่เห็นด้วยซ้ำว่าใครที่กำลังช่วยไว้นอกจากเสียงที่เอ่ยแบบไม่ดังมาก แต่เพราะทั่วทั้งบริเวณมันเงียบเลยได้ยินเสียงนั้นแบบชัดแจ๋ว


ผม?”


ครับ”


จะให้ทำอะไร ก็ยืนจับห่วงอยู่นี่ไง” เสียงแหบเอ่ย ฝุ่นอยากจะหันไปเขย่าคอด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายนั่นแหละที่กำลังพยายามลวนลาม


คุณลวมลามเธอ”


ไม่ใช่แต่เจ้าตัวที่สะดุ้ง ทั้งฝุ่น หรือแม้แต่ผู้โดยสารคนอื่นๆก็มองมาทางนี้เป็นตาเดียว เมื่อมองจากกระจกก็เห็นว่าชายหนุ่มยังคงหันหน้าไปทางคนโรคจิต อีกทั้งเพยิดมาหาฝุ่นอีกด้วย


ผมไม่ได้ทำ” อีกฝ่ายฟึดฟัด “คุณจะกล่าวหาผมแบบนี้ได้ยังไง ผมฟ้องคุณได้นะ”


แต่ผมเห็นว่าคุณทำ คุณพยายามดันสะโพกของเธอ”


ก็คนมันเยอะนี่คุณ มันจะแปลกอะไรถ้าเผลอไปโดนเนื้อโดนตัว”


เหรอ แต่ผมเห็นนะ เธอพยายามหนีคุณแล้ว แต่คุณก็ยังตาม”


คะ คุณ” ฝุ่นหันกลับมา เธอมองใบหน้าของคนโรคจิตชัดๆ อีกฝ่ายกำลังขมวดคิ้ว จ้องหน้าคนข้างๆเขม็ง ร่างเล็กถอนหายใจ เหลือบมองสารทิศก่อนจะจับที่ชายเสื้อของอีกฝ่ายเบาๆ “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ”


นั่นแหละ พอพูดแบบนั้น อีกฝ่ายก็ก้มลงมองมาแบบไม่เข้าใจใหญ่เลย


เราไม่อยากมีปัญหา”


ได้ยินเสียงถอนหายใจ “แต่ผมมี”


ตกลงพวกคุณจะเอายังไง” เสียงเริ่มดังขึ้นแล้ว เหมือนว่าจะสร้างความไม่พอใจเท่าไหร่ให้ทั้งคนที่ช่วยไว้หรือแม้แต่ฝุ่น


ขอโทษเธอซะ”


คุณ”


ทำไมผมต้องขอโทษ”


ก็คุณลวนลามเธอไง”


ไหนละหลักฐาน”


เป็นคราวที่อีกฝ่ายหันมามอง พอฝุ่นเงยหน้าดูชัดๆก็พลันทำให้ต้องขมวดคิ้วเพราะคุ้นหน้ายังไงชอบกล


คุณ บอกเขาไปว่าถูกลวนลาม”


ระ.. เรา”


หรือไม่ ถ้าคุณไม่ยอมรับ” เสียงทุ้มเงียบอีกหน เหลือบมองฝุ่นครู่หนึ่งก่อนจะเพยิดไปทางด้านบน “ให้เป็นหน้าที่ของตำรวจแล้วกัน จะฟ้องก็ฟ้อง แต่ผมว่ากล้องจับภาพได้หมดแน่ว่าคุณพยายามจะลวนลามเธอ”


“……..”


โรคจิตหน้าเสียไปเลย


ไม่รู้ว่าสวรรค์จะกำลังช่วยคนผิดหรือเปล่า เพราะในจังหวะที่กำลังทำอะไรไม่ถูก รถไฟใต้ดินก็ผ่อนความเร็วลงก่อนจะหยุดลง โรคจิตที่ว่าพยายามแทรกผู้โดยสารจนไม่มีใครตั้งตัว อีกทั้งยังกระแทกฝุ่นจนแทบล้มไปกองกับพื้นอีกต่างหาก


ก็แค่แทบล้ม โชคดีที่มีแขนแกร่งคว้าไว้ได้ทัน


ขอบคุณค่ะ”


เสียงหวานเอ่ยขอบคุณ อีกฝ่ายไม่ว่าอะไรนอกจากพยักหน้ารับ ก่อนจะเขยิบมาทางด้านซ้ายของฝุ่นจับกับเสาไว้แทนการเบียดเมื่อครู่


ให้ตาย โรคจิตชัดๆ”


กูน่าจะถ่ายคลิปเอาไว้”


น่ากลัวจริงๆ”


และอีกมากมาย


หนู ยายว่าไปขอดูกล้องวงจรปิดไหม จะได้แจ้งความ”


ฝุ่นคลี่ยิ้มให้คุณยายที่นั่งเยื้องกันไม่ไกลก่อนจะก้มหน้างุด


ช่างมันเถอะค่ะ”


โชคดีหน่อยที่หลังจากนั้นทุกคนก็กลับไปให้ความสนใจกับชีวิตของตัวเองเหมือนเดิมกว่าจะตั้งตัวได้ก็แทบจะถึงปลายสถานีว่าควรทำอะไรสักอย่างกับคนมีพระคุณ


พอหันกลับไปมองก็เห็นว่าอีกคนเพิ่งทำท่าหันกลับไปอีกทางหนึ่ง


หมายความว่าเขาเพิ่งมองมาทางนี้


เอ่อ” อีกฝ่ายหันกลับมาเมื่อฝุ่นส่งเสียงพร้อมกับนิ้วเรียวที่ยกขึ้นสะกิดไหล่ยิกๆ


“………”


ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยไว้”


ครับ”


ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีสีหน้าอื่นนอกจากการพยักหน้าแล้วตอบรับด้วยถ้อยคำสั้นๆ


อึดอัดอีกแล้ว


เพราะอีกฝ่ายดูไม่ติดใจอะไร ต่างฝ่ายเลยต่างหันหน้าเข้ามุมของตัวเอง ฝุ่นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเข้าแอพลิเคชั่นสำหรับแชท เข้าไปในหน้าต่างสำหรับแชทกลุ่มเพื่อนสนิท รัวนิ้วบนแป้นพิมพ์ด้วยมือเดียว


FOON

ช่วยด้วย

อยากร้องไห้ TT

FAYE

ทำไมๆ

เมื่อไหร่จะมาถึงเนี่ย อยู่คนเดียวเหงามาก

IMM

รถติดมาก รอแปปนึง

แล้วฝุ่นเป็นอะไร

FOON

ถึงแล้วเดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟัง


กำลังจะพิมพ์ตอบแท้ๆ แต่เพราะเสียงเตือนจากโอเปอเรเตอร์แจ้งเตือนว่าถึงสถานีที่หมายเลยจำเป็นต้องล็อคหน้าจอโทรศัพท์ เก็บใส่กระเป๋าสะพายแล้วเตรียมเดินออกจากรถไฟฟ้า


ฝุ่นไม่ได้หันกลับไปมองผู้มีพระคุณเมื่อครู่ พอเดินออกมาประตูก็ปิดลงแล้ว แค่คิดในใจว่าหากเจอเมื่อไหร่ค่อยตอบแทนบุญคุณ


หมายถึงในกรณีที่เขารับน่ะนะ


แต่ก็น่าแปลกเหมือนกันที่เสียงทุ้มน่าฟังยังติดอยู่ในหู แถมกลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวอีกฝ่ายตอนที่ยืนชิดกันยังติดจมูกอยู่เลย


ฝุ่นส่ายหน้าไล่ความคิดบ้าๆ จนถึงตอนนี้ก็ยังนึกไม่ออกด้วยซ้ำว่าไอ้ความรู้สึกคุ้นหน้า ร่างเล็กในชุดนักศึกษาเดินมาหยุดที่หน้าสถานี มองระยะทางที่ต้องเดินไปจนถึงมหาลัยที่ไม่ไกลกันแต่ก็ต้องท้อใจเพราะฝนกำลังตกหนักเสียด้วย


ท้อเพราะดันไม่ได้หยิบร่มหรือเสื้อฝนมาเลยสักอย่าง

แต่ยิ่งก้มมองนาฬิกาก็แทบจะร้องไห้อีกหน อีกไม่ถึงสิบนาทีจะเข้าคลาสแล้วด้วยซ้ำ อีกทั้งไม่รู้ว่าฝนจะหยุดตกเมื่อไหร่ ถ้าไม่ไปตอนนี้ ก็อาจจะโดนเช็กขาด


จะไม่เครียดเลยด้วยซ้ำถ้ามันเป็นครั้งแรกที่ฝุ่นจะขาดเรียน


“เอาวะ”


ความคิดงี่เง่าผุดขึ้นพร้อมกับลมหายใจที่ผ่อนออก ฝุ่นยกกระเป๋าเป้ขึ้นเหนือหัว ทำท่าจะวิ่งฝ่าสายฝนเหมือนกับคนอื่นๆ


หมับ


เกือบเสียหลักอีกแล้ว


ร่างเล็กสะดุ้งเพราะแขนขวาโดนจับไว้แน่นจนวิ่งออกไปไม่ได้ ทำท่าจะหันหน้าไปเหวี่ยงอีกครั้งแต่ก็ต้องตกใจหนักกว่าเดิมเมื่อหันกลับมามองเจ้าของมือที่กุมแขนเธอไว้


“คะ คุณ”


“จะวิ่งไปแบบนี้เหรอ”


……..


เจ้าของเสื้อฮู้ดสีดำตัวเดิมมองหน้าฝุ่นสลับกับท้องฟ้าที่ฝนยังเทกระหน่ำลงมาไม่หยุด เค้าโครงใบหน้าหล่อเหลาดูไม่เข้าใจเท่าไหร่ อีกฝ่ายรีบปล่อยมือออกเพราะฝุ่นก้มหน้าลงมองแขนที่ถูกจับไว้ เขาเอ่ยขอโทษเบาๆ


“คือเรากำลังจะไปเข้าเรียนสาย”


“ก็เลยจะวิ่งออกไป”


“มันไม่ทางเลือกอื่น”


อีกฝ่ายถอนหายใจ จ้องหน้าฝุ่นนิ่ง ไล่สายตามองตั้งแต่ผมสีน้ำตาลเข้มยาว เสื้อนักศึกษาสีขาวสะอาด กระโปรงทรงพลีทที่เหนือเข่ามาหน่อย รวมถึงคอนเวิร์สสีครีมแล้วกลับขึ้นไปมองหน้าอีกครั้ง


“หนึ่ง คุณเปียกเป็นลูกหมาตกน้ำแน่ถ้าวิ่งออกไปตอนนี้”


………


“สอง อาจารย์กับเพื่อนต้องมองคุณทั้งคลาส ถ้าเข้าไปด้วยสภาพยับเยิน”


………


“และสาม ตอนนี้คุณใส่เสื้อนักศึกษา ซึ่งเป็นเสื้อขาวและบาง” อีกฝ่ายเพยิดมา “ถ้าอยากตกเป็นอาหารสายตาให้กับโรคจิตแบบที่คุณเจอเมื่อกี้ก็เชิญวิ่งออกไปตามสบาย”


ฝุ่นไม่ทันคิดด้วยซ้ำ


“แต่เราไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆนะ”


“รับ”


อยู่ดีๆอีกฝ่ายก็โยนร่มสีน้ำเงินเข้มที่พับเก็บไว้อย่างดีมาให้ โชคดีที่ฝุ่นรับไว้ได้ทัน จากนั้นก็ยื่นสมุดสีชมพูเล่มเล็กมาให้


สมุดที่มีตัวอักษร F O O N เขียนเอาไว้ตรงกลางเลย


“คุณทำหล่นไว้”


“คุณเก็บได้เหรอ”


อีกฝ่ายพยักหน้ารับอีกครั้ง


“คือ.. ขอบคุณมากนะคะ ทั้งเรื่องสมุดแล้วก็เมื่อกี้ด้วย” ฝุ่นโค้งซ้ำๆ ใบหน้าหวานพยายามยิ้มกว้างอย่างจริงใจที่สุด “ให้เราตอบแทนคุณได้ไหม”


“เรื่องนั้นช่างเถอะ คุณควรไปเรียนให้ทัน”


“แล้วร่มนี่ คุณไม่ใช้เหรอ”


อีกฝ่ายยักไหล่ “ผมไม่ได้ใส่เสื้อสีขาวแบบคุณ”


อ่า กวนตีนหรือเปล่า


“งั้นราจะคืนร่มนี้ให้คุณได้ยังไง”


“เจอเมื่อไหร่ก็ค่อยคืนตอนนั้นแหละ”


“แล้วเมื่อไหร่ล่ะ”


แว๊บหนึ่งที่ฝุ่นเห็นว่าอีกฝ่ายชะงัก จากตอนแรกที่มองไปด้านนอกก็หันมามองจนฝุ่นต้องเป็นฝ่ายหลบเสียเอง


“ไม่รู้สิ อาจจะเป็นตอนที่คุณเจอโรคจิตอีกครั้งก็ได้”


พอถึงประโยคนี้ก็รู้สึกว่าคิ้วเริ่มกระตุก ฝุ่นไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร หรือแม้แต่ตัวเองกำลังเข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายกำลังจะสื่อหรือเปล่า


เหมือนว่าคนตรงหน้าจะเริ่มรู้ตัวว่ากำลังพูดอะไรที่ไม่ค่อยเข้าหูถึงได้พูดต่อ


“ถ้าคุณเจอผมครั้งต่อไปก็ค่อยคืน”


ฝุ่นยกมือขึ้นเกาศีรษะ ยังคงลังเลระหว่างบุคคลตรงหน้ากับร่มที่กำลังถืออยู่ “เอาแบบนั้นก็ได้ ขอบคุณนะคะ”


คำตอบคือแค่พยักหน้ารับอีกครั้ง


“แล้ว..”


“........”


“เราควรรู้ชื่อคุณไหม”


คนตรงหน้าชะงัก “คุณเรียนอะไร”


“บริหารค่ะ” เสียงหวานตอบกลับทั้งที่ในใจยังคงสงสัย ดูจากสายตาก็ทำเอาไม่กล้าเดาด้วยซ้ำว่าคนที่กำลังคุยด้วยเรียนอยู่หรือทำงานแล้ว


สายตาของฝุ่นไม่ผิดพลาด เหมือนจะเห็นว่าอีกฝ่ายยกยิ้มที่มุมปากพร้อมกับสองมือที่ยัดลงไปในกระเป๋ากางเกง


“ลองถามพวกปีสามในคณะคุณสิ ว่ารู้จักอาชวินไหม”


อาชวิน


ทำไมรู้สึกคุ้นชื่อนี้อีกแล้ว


หรือว่า


พะ.. พี่หมอกหรอ


หมอก อาชวิน บุคคลที่ตามตัวยากที่สุดในปีสามของคณะบริหารแล้วล่ะ











#writtenBT

TBC


**********
ฝากคอมเม้นเป็นกำลังใจกันได้นะฮะ จุ้บๆ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

223 ความคิดเห็น

  1. #222 yellowvitc (@yellowvit-c) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 12:42
    คุณอาชวินนนนนนนน โอ๊ยน่ารักกก
    #222
    0
  2. #79 nattyness1 (@nattyness1) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 00:58
    ฝุ่นนี้คาแรคเตอร์นางเอกเกาชัดๆ โก๊ะๆ เปิ่นๆ น่ารักชะมัดเลย ส่วนอีกคนก็นะ พระเอกแจ่มใสมาเลยย คุณอาชวินนิ่งๆ แต่สุภาพบุรุษมากกกก
    #79
    0
  3. #60 Phetyne (@Phetyne) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:46
    ชอบการบรรยายแบบนี้มากเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #60
    0
  4. #42 5641020072 (@5641020072) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:07
    น่าร๊ากกกกกกกกกหหหหห มากกกกกกกกกก โอ๊ยยยยยย ยิ้มจนแก้มจะฉีกแล้ว อาชวินน่ารัก น่ารักมากกกกกกกกกกก
    #42
    0
  5. #41 5641020072 (@5641020072) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:07
    น่าร๊ากกกกกกกกกหหหหห มากกกกกกกกกก โอ๊ยยยยยย ยิ้มจนแก้มจะฉีกแล้ว อาชวินน่ารัก น่ารักมากกกกกกกกกกก
    #41
    0
  6. #19 M0720 (@M0720) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 11:58
    มีความหล่อทะลุตัวหนังสือ
    #19
    0
  7. #12 miwmm58 (@miwmm58) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 06:12
    ทำไมรู้สึกเท่มากก พี่หมอก
    #12
    0
  8. #11 taeyeon0309pleum (@taeyeon0309pleum) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 20:45
    ชอบๆๆ ติดตามค่าาา😍
    #11
    0
  9. #10 Good_Night (@n1i2c3e4) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 15:03

    งื้ออออ ทำไมดูเป็นผู้ชายน่าค้นหาอย่างนี้คะ

    #10
    0
  10. #9 CABAlike (@CABAlike) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 02:47

    พี่หมอกเท่อ่าาาาา
    #9
    0
  11. #8 pleaseme’q (@ploypyy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 01:08
    แงงงงง พี่หมอกโคตรเท่ๆๆๆ น่าติดตามมากกกกกก มาอัพบ่อยๆนะคะ!
    #8
    0
  12. #7 Channev (@channev) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 00:00
    วู้วๆๆๆ คนดังซะด้วยยย รอน้า
    #7
    0
  13. #6 EstherIda (@pop502) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 21:56
    โคตรแฟน แงงงงงง พิ่หมอกค๊าาาาา
    ว่าแต่ทำไมถึงตามตัวยากล่ะน้อ
    #6
    0
  14. #5 BUTTERFLY'TY (@feangfha) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 15:16
    แงเปิดเรื่องมาก็น่าติดตามเลยค่ะ พี่หมอกคือมีความ boyfriend material ส่วนน้องฝุ่นก็เป็นแฟนพี่หมอกไปนะคะ5555 /พร้อมชงค่า😂
    #5
    0
  15. #4 NetNok (@pai_netty) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 13:50
    แก อ่านแค่ตอนแรกก็รู้สึกได้ถึงความเท่ห์ของพี่หมอก ฮืออออ มันดีมากกก รอนะคะคุณไรท์สู้ๆเน้อ
    #4
    0