[ Stranger things AU ] Pretty Babysitter Boy : END ( Steve & Billy //Harringrove )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,053 Views

  • 74 Comments

  • 41 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    96

    Overall
    1,053

ตอนที่ 20 : In love with the candles

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    8 มิ.ย. 62


Chapter 19

In love with the candles

28 / 04 / 2562





          บิลลี่เล่าเรื่องแม่ของตัวเองให้สตีฟฟังระหว่างที่พวกเขากำลังเดินเล่นด้วยกันอยู่ที่ริมชายหาด ( หลังจากที่ปล่อยโฮออกมาจนไม่มีอะไรจะให้โฮแล้ว ) มันเลยทำให้สตีฟพอจะจับใจความได้ว่าทุกครั้งที่บิลลี่กับพ่อทะเลาะกัน เจ้าคนข้างๆ นี่ก็จะคิดถึงตอนที่ยังอยู่ที่แคลิฟอร์เนียเสมอ เพราะมันเป็นช่วงเวลาที่พ่อยังไม่เข้มงวดกับเจ้าตัวมากเท่ากับตอนนี้ เหตุการณ์เมื่อวานนี้มันจึงทำให้บิลลี่ฟิวส์ขาดจนอยากหนีออกจากบ้านเหมือนอย่างที่เห็น

          สตีฟกับบิลลี่เดินเล่นดื่มด่ำบรรยากาศอยู่ซักพัก ก่อนจะกลับมานอนจุ้มปุ๊กกันที่ผ้าปูผืนเก่า สตีฟเผลอหลับไปแล้ว ดูท่าว่ากาแฟแก้วที่บิลลี่หามาให้เมื่อเช้าจะหมดฤทธิ์ไปเป็นที่เรียบร้อย

          บิลลี่นอนตะแคงข้างมองใบหน้านิ่งสงบของอีกฝ่าย จดจ้องหยาดเหงื่อที่ซึมบางๆ ขึ้นแถวไรผม ริมฝีปากที่เผยอออกมาเล็กน้อยเพื่อถ่ายเทลมหายใจได้อย่างสม่ำเสมอ

          นายคงเหนื่อยมาก เพราะความเอาแต่ใจของฉันแท้ๆ

          ขอโทษด้วยนะ

          บิลลี่ถือวิสาสะทัดปอยผมที่ปลิวพัดขึ้นมาบนเปลือกตาให้กับคนที่นอนหลับไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ถึงแม้ว่าลมที่พัดมาเมื่อครู่จะไม่ได้แรงมากซะจนผมสีเข้มของสตีฟปลิวว่อนไม่เป็นทรงขนาดนั้นก็ตามที มันเป็นความรู้สึกที่อยู่ดีๆ ก็แค่อยากจับ อยากสัมผัส อยากคอยรัก คอยดูแล เอาใจใส่คนข้างๆ นี้ เหมือนอย่างที่สตีฟคอยทำทุกอย่างที่ว่ามานั้นให้กับเขาตลอดมาก็เท่านั้นเอง

          บิลลี่พอจะเคยได้ยินมาบ้างว่าสตีฟเคยทำตัวเกเรเหมือนอย่างเขามาก่อน ซึ่งสตีฟก็ได้เปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อแนนซี่...คนที่ตัวเองรัก ถึงแม้ว่าภายหลังจะไม่ได้ความรักตอบกลับมา แต่ก็ใช่ว่าสตีฟจะกลับไปทำตัวแย่ๆ เหมือนอย่างเมื่อก่อน

          แต่กลับกันสตีฟยังคงทำตัวน่ารัก...มากเสียจนเขาตกหลุมรัก

 

          หวังว่าคนข้างๆ นี้คงจะไม่รังเกียจ ถ้าหากว่าเขาจะเป็นที่มอบหัวใจให้กับสตีฟเอง






          .






          “ทำไมนายไม่ปลุกฉัน?” สตีฟถามย้ำเป็นครั้งที่สองหลังจากที่ตื่นขึ้นมาพบกับบรรยากาศอันเย็นย่ำของริมชายหาด บิลลี่จัดการพาคนงัวเงียเก็บของขึ้นรถแล้วพาวนหาที่พักโดยที่ยังไม่ได้ตอบคำถามนั้น บิลลี่ ถ้านายปลุกฉันป่านนี้เราก็คงจะมีที่พักกันไปแล้ว

          “ฉันเห็นนายเหนื่อยขับรถมาตลอดทั้งคืน เลยอยากให้พักผ่อนซักหน่อยนี่นา

          “ก็ปลุกให้มาหาที่พักด้วยกันก่อนแล้วค่อยให้นอนก็ได้ ให้ตาย! นายน่าจะปลุกฉัน

          “อย่าโมโหไปเลยน่า กินนี่ไปก่อนจะได้อารมณ์ดีขึ้นว่าแล้วก็หยิบของกินที่แวะซื้อข้างทางขึ้นมาใส่ปากให้คนข้างๆ

          “แก้ปัญหาด้วยของกินนะนายเนี่ยกินต่ออย่างใจเย็นขึ้นมาทันตา

          “อันไหนแก้ได้ก็แก้

          “แล้วถ้าแก้ไม่ได้?”

          “ก็ต้องมีขืนใจกันหน่อยแหละงานนี้

          หื้มมม~

          “ลองที่นี่ดีกว่า ไม่น่าเต็มนะบิลลี่เลี้ยวรถเข้าไปในลานจอดรถของโรงแรมแห่งที่ห้า ด้วยความหวังเดียวกับโรงแรมทั้งสี่แห่งที่ผ่านมาว่าจำนวนคนเข้าพักจะไม่เต็ม


          ซึ่งก็เต็มมันทั้งสี่ที่เนี่ยแหละ!

          “ไม่ทราบว่ามีห้องว่างสำหรับสองคนมั้ยครับบิลลี่เปิดฉากถามพนักงานสาวตรงเคาน์เตอร์ ดูนิ่งๆ ไม่แพรวพราวเหมือนกับตอนสมัยแรกๆ ที่รู้จักกันแม้แต่น้อย

          “เอ่อ...มีอยู่สองห้องค่ะ แบบห้องเตียงเดี่ยวกับห้องเตียงคู่ ถ้าเป็นแบบห้องเตียงเดี่ยวจะราคาถูกกว่า แต่ไม่มีเทียนหอมแบบห้องเตียงคู่ค่ะ

          เรื่องราคาห้องต่างกันนี่เข้าใจครับ แต่ไอเรื่องมีเทียนหอมกับไม่มีเทียนหอมนี่สตีฟไม่เข้าใจ ทำไมถึงคิดว่าพวกผมอยากจะใช้เทียนหอมกันด้วยล่ะครับ!?

          แต่คิดไปคิดมาแล้วมันก็น่าสนใจดีน้า~

          “งั้นขอห้องเตียง...!

          “คู่ครับ!สตีฟตะโกนตัดหน้า

          “แต่ห้องเตียงเดี่ยวราคามันถูกกว่านะบิลลี่กระซิบ

          “เอาเถอะน่า ฉันมีเงินหยิบเงินไปวางไว้บนเคาน์เตอร์เป็นภาพประกอบ ( ทั้งที่ยังไม่รู้ราคาค่าห้อง ) 

          “เกือบลืมไปว่าฉันมีแฟนเป็นลูกคนรวย” บิลลี่ว่าพลางหยิบเงินแบงก์ซึ่งมีมูลค่าเท่ากับที่สตีฟจ่ายไปเมื่อกี้ขึ้นมาส่งให้ “แต่ว่าฉันต้องเป็นฝ่ายที่ต้องดูแลนายคืนนี้ ห้ามขัดขืน”

          “แต่ว่า...”

          “ห้ามขัดขืน” บิลลี่แกล้งทำเสียงดุ ประจวบเหมาะกับตอนที่พนักงานเดินกลับมาพร้อมกับเงินทอนและกุญแจห้องพอดี

           ห้องของพวกเขาอยู่บนชั้นสอง บิลลี่คว้ามือสตีฟให้เดินขึ้นไปในลิฟต์ด้วยกัน โดยที่เขายังแย้งเรื่องค่าห้องอะไรนั่นไม่จบเลย

          “นี่ ถึงนายจะไม่อยากให้ฉันจ่ายค่าห้องทั้งหมด ก็ให้ฉันช่วยนายออกเงินครึ่งนึงเถอะน่า” ราคาค่าห้องที่ว่ามันไม่ใช่ธรรมดาเลยนะ

          “ก็บอกแล้วไงว่าห้ามขัดขืน ฉันจะเป็นคนดูแลนายเอง” เสียงของบิลลี่ชัดถ้อยชัดคำ ดูมุ่งมั่นเวลาที่สบตากับเขา แล้วแบบนี้จะไม่ให้เขาเชื่อใจบิลลี่ได้ยังไง 


          ไม่ใช่หมายถึงเพียงแค่คืนนี้ แต่รวมทั้งในทุกๆ วันและตราบอีกนานเท่านาน


          “รู้แล้วล่ะน่าว่าอยากดูแล”


          “...”


          “แต่ว่าฉันก็อยากดูแลนายเหมือนกันนะ” สตีฟยื่นเงินค่าห้องครึ่งนึงไปให้บิลลี่ และรอบนี้อีกฝ่ายก็รับเงินคืนไปอย่างว่าง่าย


          แบบนี้สิถึงค่อยดูน่ารักหน่อย
           

          บิลลี่เดินจูงมือสตีฟไปจนถึงห้อง ร่างหนาทิ้งตัวนอนหงายลงบนเตียงทันทีราวกับเหนื่อยมาเป็นร้อยปี


          “นายเข้าไปอาบน้ำก่อนเลยนะสตีฟ เดี๋ยวฉันค่อยไปอาบทีหลัง” คนนอนก่ายหน้าผากพูดเสียงอู้อี้ สตีฟขยับศีรษะถึงแม้ว่าบิลลี่จะไม่เห็นเขาพยักหน้าก็ตาม


          งั้นก็ใช้โอกาสนี้แหละ!


          สตีฟหายตัวเข้าไปในห้องน้ำประมาณสิบห้านาทีก่อนจะกลับออกมาอีกครั้ง


          “บิลลี่” สตีฟกระตุกแขนเจ้าของชื่อเบาๆ ซึ่งตอนนี้เผลอหลับตาพริ้มไปแล้ว “นี่ไอสิงโต ตื่นขึ้นมาอาบน้ำก่อนเร็ว”


          “คืนนี้ขอไม่อาบได้มั้ยอ่า”


          “ก็ได้ แต่ถ้านายไม่อาบ ฉันก็ไม่ได้อาบนะ”


          “!!!”


          “พออยู่แปลกที่ฉันก็ไม่กล้าอาบน้ำคนเดียวเลยน่ะสิ” ใช้มารยาไปอีกกก


          “งั้นไปอาบด้วยกันนะ!” แหม บิลลี่ก็ใช่ว่าจะน้อยหน้า ทีอย่างงี้ล่ะรีบพุ่งตัวขึ้นมาซะเร็วแถมยังคะยั้นคะยอลากเขาให้เข้าไปห้องน้ำด้วยกันอีกต่างหาก


          ไม่ได้ดูหื่นกามแม้แต่นิดเลยจริงๆ!


          บิลลี่เป็นฝ่ายนำเปิดประตูห้องน้ำเข้าไป ก่อนจะเริ่มกวาดสายตามองดูกลุ่มเทียนหอมที่ถูกวางกระจัดกระจายเอาไว้ทั่วห้องโดยฝีมือของคนผมเข้ม

           บิลลี่หันมายิ้มและขำหึ “รู้แล้วว่าทำไมนายถึงไม่อยากได้ห้องเตียงเดี่ยว

          “ก็เทียนหอมพวกนี้จะทำให้นายรู้สึกดีขึ้น รึว่าไม่จริง?”

          ฟอด! บิลลี่คว้าคอสตีฟเข้าไปหอมฟอดใหญ่ หน้าฉันร้อนไปหมดแล้วโว้ย! ขอบคุณนะ

          “ไม่เป็นไร...ถอดชุดเถอะ

          สตีฟใช้เวลาคิดไม่มากนักในการตัดสินใจว่าจะลงมือทำการเช่นนี้ แต่เขากลับมาคิดมากเอาตอนที่กำลังจะปลดกระดุมเสื้อให้บิลลี่เนี่ยแหละ!

          “นายลงไปก่อนเถอะ ฉันสัญญาว่าจะไม่แอบดู

          “อืมสตีฟพยักหน้าก่อนจะเดินไปปลดอาภรณ์ชิ้นเกือบสุดท้ายแล้วก้าวขาลงไปในอ่าง ระหว่างนั้นก็ลอบหันไปสังเกตว่าบิลลี่ไม่ได้แอบมองเหมือนอย่างที่เจ้าตัวว่าไว้จริงๆ หรือเปล่า ซึ่งแน่นอนว่าคนผมบลอนด์ไม่ได้แอบมอง

          ได้แต่เงี่ยหูฟังแล้วแอบลอบยิ้มคนเดียวอยู่นั่นแหละ!

          บิลลี่เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้งตอนที่ได้ยินเสียงสตีฟลงไปในอ่างอาบน้ำแล้ว สตีฟมองการกระทำของบิลลี่ตั้งแต่ตอนที่อีกฝ่ายปลดเข็มขัดออก พอรู้ว่ามือหนานั้นกำลังจะดึงขอบกางเกงยีนส์ของตัวเองลง สตีฟก็ท้วงขึ้น

          “บิลลี่!

          “...?”

          “ละ...เหลือชั้นในเอาไว้ด้วย...นะพูดเสร็จก็ก้มหน้างุด หลบใบหน้ายิ้มขันที่ไม่ว่ายังไงก็ดูเจ้าเล่ห์ไม่มีเปลี่ยนอย่างเขินอายแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

          แล้วสตีฟก็ได้เรียนรู้ว่าประสบการณ์จากในห้องอาบน้ำรวมที่โรงเรียนนั่นไม่ได้มีประโยชน์อะไรต่อสถานการณ์แบบนี้เลยแม้แต่นิดเดียว อาเมน

          สตีฟกล้าสบตาบิลลี่ก็ตอนที่อีกฝ่ายทิ้งตัวลงมาในอ่าง คนผมทองถูมือในน้ำไปมา ผิวสีแทนที่พอต้องกับเเสงเทียนแล้วก็ดู...เซ็กซี่ไม่เบา

          “สตีฟ

          “!?”

          “ฮะๆ มัวแต่เหม่ออะไรอยู่ ฉันยื่นสบู่นี่ให้ตั้งนาน

          “เหม่ออะรั้ย ใครเหม่อแก้ตัวน้ำขุ่นๆ พลางรับสบู่มาถือเนียนๆ อาบน้ำสิ มัวแต่ยิ้มอยู่นั่นแหละ

          “สตีฟ

          “อะไร

          “สบู่มันมีอยู่แค่ก้อนเดียว

          “อะ...อ้าวเหรอ ไม่รู้ ขอโทษทีหน้าแตกยับเลยมั้ยล่ะ สตีฟรีบถูสบู่กับฝ่ามือพอให้มันเกิดฟองแล้วส่งคืนให้กับบิลลี่ แต่แทนที่บิลลี่จะทำเหมือนเขา อีกฝ่ายกลับถูสบู่เพื่อให้มันละลายเป็นฟองในน้ำ


          คิดไปคิดมาแล้ว ทำแบบบิลลี่ก็น่าจะดีกว่า


           บิลลี่เริ่มใช้สบู่ทำความสะอาดตัวเอง แต่ก็ถูกขัดจังหวะโดยคนตรงหน้า 


          “หันหลังมาสิ เดี๋ยวฉันถูหลังให้” ซึ่งสำหรับบิลลี่แล้ว เขาย่อมยอมให้สตีฟมาขัดจังหวะได้เสมอ บิลลี่เปลี่ยนทิศทางการนั่งตามที่สตีฟบอก ฝ่ามือนุ่มรับสบู่ไปถูหลังให้เขาอย่างละเมียดละไม


          “ทำไมวันนี้นายใจดีกับฉันจัง?”

          “ก็เห็นบ่นว่าคิดถึงแม่ เลยอยากเล่นบทแม่ให้ซักหน่อย” สตีฟว่าโดยที่ไม่ละสายตาไปจากแผ่นหลังกว้าง ทำให้เจ้าตัวไม่ทันได้เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่นเข้าเสียได้

          “ไม่อยากได้แม่อ่ะ...แต่อยากได้เมีย

           !!! สิ้นประโยคนั้น บิลลี่ก็โถมกายตัวเองเข้าไปบดเบียดสตีฟเข้ากับขอบอ่าง ริมฝีปากหนาประทับจูบอย่างจาบจ้วงหากแต่ให้ความอ่อนโยนเมื่อสัมผัสกัน สตีฟหายใจแทบไม่ทันเมื่อถูกกอดรัดแต่ก็ไม่ได้ผลักร่างหนาๆ นี่ออกแต่อย่างใด กลับโอบกอดรอบคออีกฝ่ายนึงไว้พลางจูบตอบไปอย่างเต็มรัก

 

          "ให้ฉันได้มั้ยคืนนี้?" บิลลี่ถามเสียงพร่าพลางโน้มหน้าไปจูบขี้แมลงวันที่ข้างแก้มและลำคอของสตีฟซ้ำไปมาอย่างรักใคร่ ส่วนสายตาก็หวานหยดเยิ้มให้คนถูกมองหน้าแดงเป็นลูกตำลึงเล่น

 

          แล้วแบบนี้จะให้ฉันปฏิเสธได้ยังไงกันเล่า!

 

          "ว่าไง? ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของนายนะ"

 

          สตีฟที่เบนสีหน้าไม่กล้าสบตา ตอบกลับมาเสียงเบาหวิวว่า "...อืม"


          ควับ! บิลลี่ช้อนตัวเขาแล้วลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำทันที


          “นะ...นี่ เราเพิ่งจะเริ่มอาบน้ำกันเองนะ

          “เดี๋ยวฉันพามาอาบใหม่น่า

          บิลลี่ช้อนตัวสตีฟขึ้นในท่าอุ้มเจ้าสาว อ้อมแขนเรียวยาวจึงจำต้องตวัดกอดคอบิลลี่ไว้โดยอัตโนมัติ ปลายจมูกโด่งยื่นเข้ามาเกลี่ยจมูกสตีฟอย่างรักใคร่ ก่อนประทับริมฝีปากลงไปขณะที่เดินอุ้มพาเขาออกจากห้องน้ำไป

          ริมฝีปากของทั้งสองหนุ่มยังคงเกี่ยวรัดซึมซับรสชาติหวานหอมปนร้อนแรงของกันและกันอย่างไม่มีเว้นว่าง แม้กระทั่งตอนที่บิลลี่วางสตีฟลงไปบนเตียงกว้างก่อนจะตามขึ้นไปคร่อมทับเอาไว้อย่างรวดเร็ว เหมือนกลัวว่าเขาจะลุกหนีหายไปไหน


          บิลลี่จำต้องยอมผละริมฝีปากออกไปอย่างอ้อยอิ่ง เมื่อรู้สึกว่าลมหายใจของพวกเขาเริ่มจะหอบและโรยริน คู่ตาสองสีสบประสานมองกันอย่างมีความหมาย บิลลี่ใช้ปลายนิ้วมือขยี้เส้นผมสีน้ำตาลที่ยุ่งไม่เป็นทรง แต่ก็ยังคงมีกลิ่นฟาร์ร่าติดอยู่จางๆ ของสตีฟไปมาอย่างแผ่วเบา สตีฟยื่นมือมาจับติ่งหูไล่ลงมาจนถึงปลายต่างหูของเขา บิลลี่จึงจูบมือบางไปอย่างรักใคร่


          “พริตตี้บอย พริตตี้บอย พริตตี้บอย” บิลลี่พูดย้ำซ้ำๆ จนคนฟังนึกอยากหัวเราะ


          “ฮะๆๆ อะไร”


          “นายสวยจัง...สวยตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันเลยล่ะมั้ง” ควรรู้สึกยังไงเมื่อโดนชมว่าสวยทั้งที่กายหยาบยังเป็นผู้ชายอยู่เนี่ยฮะ? “คนที่ถูกชมว่าสวยไม่จำเป็นต้องเป็นผู้หญิงอย่างเดียวซักกะหน่อย”


          “รู้ได้ไงว่าฉันคิดอะไรอยู่?”


          “ก็หน้านายมันฟ้อง” บิลลี่ยิ้มกริ่ม ถึงเห็นใบหน้างองุ้มก็ยังคงคิดว่าอีกฝ่ายยังดูสวยน่ารักไม่เสื่อมคลาย “จำได้มั้ยว่าครั้งแรกที่ฉันเรียกนายว่าพริตตี้บอยนั้นมันเมื่อไหร่”


          “ในห้องอาบน้ำรวมไง ลืมไปแล้วเหรอ” สตีฟนี่จำฝังใจเลยนะ


          “เปล่า ไม่ได้ลืม” คนผมบลอนด์ปฏิเสธก่อนจะก้มหน้าลงมากระซิบเสียงหื่นที่ข้างหู “ใครจะลืมวันที่ได้เห็นหุ่นของพริตตี้บอยเป็นครั้งแรกได้ล่ะ”


          “นี่นายคิดถึงเรื่องลามกมาตั้งแต่ตอนนั้นเลยเหรอ!?”


          “พอเห็นใครมายืนแก้ผ้าอยู่ตรงหน้ามันก็ต้องมีคิดกันบ้าง รึว่านายไม่เคย?”


          “ไม่อ่ะ ไม่เคย” ก็นั่นมันห้องอาบน้ำรวมของพวกตัวผู้ด้วยกันนี่โว้ย!


          “ฉันก็ไม่เคย...จนกระทั่งมาเจอนายเนี่ยแหละ”


          แปร๊ด! เขินสิครับจะรออะไร!?


          ที่จริงแล้วสมัยตอนที่บิลลี่ยังไม่ชอบขี้หน้าสตีฟใหม่ๆ เวลาอยู่ในห้องอาบน้ำรวมด้วยกัน เขาก็ยังไม่ค่อยรู้สึกว่าตัวเองถูกดึงดูดมากมายอะไรขนาดนั้น แต่ว่าพอเริ่มคิดแล้วนึกย้อนกลับไปมันก็ชวนให้รู้สึกปึ๋งปั๋งขึ้นมาทุกที


          รู้อย่างงี้ฉุดมาตั้งแต่ทีแรกแล้ว!


          บิลลี่ยิ้มถูกใจใบหน้าแดงก่ำของแฟนหนุ่มของเขา แล้วจูบมอบความหวานฉ่ำและร้อนแรงให้กับริมฝีปากบางนั่นอีกครั้ง ขณะที่คนใต้ร่างก็ปรับองศาโครงหน้ารับสัมผัสวาบหวามที่อีกฝ่ายบรรจงมอบให้ เป็นครั้งแรกที่สตีฟยอมให้บิลลี่กอดตัวเองแน่นขึ้นยิ่งกว่าครั้งไหนๆ


          ว่าแต่จะกอดแน่นยังไง...ก็ไม่ขออธิบายล่ะกันนะ~




----------------------------------------------

แค่นี้พอก่อนค่ะเดี๋ยวถูกแบน 555555 ในที่สุดคืนนี้ก็มาถึงงง รู้สึกว่าตัวเองแต่งได้ยืดเยื้อมาก ไม่อยากดราม่าค่ะ ไว้ไปกรีดร้องตอนดูซีซั่นสามล่ะกัน T^T 

ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ เจอกันตอนหน้าจ้า~


TBC

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #71 aomttyn (@Dodobyun) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 03:05
    ในที่สุดหลังจากที่รอมานาน555555 บิลเเฮปปี้สุดเเล้ววว555555
    #71
    0
  2. #61 Koon Maprang (@tanaporn45) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:11

    ฮว้าาา ในที่สุดดดดด //จุดพลุ ปุ้ง ปุ้ง ปุ้ง
    #61
    1
  3. #60 Sloth (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 21:54

    สตีฟเสร็จไอสิงโตเเล้ววง อีนี่มันร้าย>\\\<

    #60
    1