[ Stranger things AU ] Pretty Babysitter Boy : END ( Steve & Billy //Harringrove )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,054 Views

  • 74 Comments

  • 41 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    97

    Overall
    1,054

ตอนที่ 2 : Goodnight kiss

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 190
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    8 มิ.ย. 62


Chapter 1

Goodnight kiss

23 / 03 / 2561


 

 

          ถึงโจนาธานจะเป็นพวกตัวประหลาดที่ไม่ค่อยชอบปริปากพูดจาสุงสิงกับใคร แต่การรับบทเป็นพระเอกคู่กันกับแนนซี่ของเจ้าตัวก็ไม่ได้ทำให้สตีฟรู้สึกแปลกใจเลยแม้แต่น้อย

 

           ฉากแรกมาปิดไฟทั้งหมด แล้วส่องสปอร์ตไลซ์ไปที่แนนซี่ จนกว่าเธอจะพูดบทจบแล้วค่อยเปิดไฟทั้งหมดใหม่อีกครั้ง เข้าใจมั้ย?” สตีฟว่าขณะที่ดัสตินผู้ทำหน้าที่ควบคุมแสง สี เสียงบนละครเวทีร่วมกันกับเขาในครั้งนี้พยักหน้ารับอย่างกระตือรือร้น

 

          ไม่รู้ว่าทำไมเด็ก ม.ต้น อย่างหมอนี่ถึงได้ถูกจับพลัดจับพลูมาอยู่ในห้องควบคุมแสง สี เสียงของโรงเรียน ม.ปลาย กับเขาได้ แต่ก็ช่างมันซะเถอะ

 

           แนนซี่บอกว่าวันนี้จะซ้อมแค่นี้ก่อน ส่วนที่เหลือฉันจะเอากลับไปคิดว่าจะเอายังไงต่อดีทีหลัง นายช่วยดูแลต่อจากนี้ทีด้วยนะ

 

           รับทราบ สตีฟ!

 

          สตีฟขยี้หัวดัสตินตอบกลับท่าทางเด็กๆ นั่น ก่อนจะเดินกลับออกมาจากด้านหลังเวทีเพราะว่านี่มันถึงเวลากลับบ้านของเขาแล้ว แต่ก่อนที่จะทำแบบนั้นเขาก็ควรไปบอกให้แนนซี่รู้ไว้ซะก่อน

 

          แนนซี่ยืนอยู่ตรงนั้น แถวบริเวณที่ควรจะมีบ่อน้ำจำลองตั้งเอาไว้ สตีฟได้ยินเสียงเธอหัวเราะซึ่งดังคลอประสานกันกับเสียงท่องบทกุกๆ กักๆ ของโจนาธาน สายตาคู่นั้นมองตรงไปที่ชายหนุ่มอย่างมีความหมาย ที่สตีฟรู้ดีก็เพราะว่าเขาจำได้ว่าตัวเองเคยถูกแนนซี่มองด้วยสายตาแบบนั้นมาก่อน

 

          สายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหลงใหลหรือว่าอาจจะเป็น...ความรัก?

 

          สตีฟแน่ใจว่าที่ตัวเขาเคยได้รับจากแนนซี่อาจจะเป็นความหลงใหล แต่ถ้าเป็นอย่างหลังเขากลับไม่เคยแน่ใจ

 

          หึ ก็เรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้วนี่นะ

 

           เฮ้! คิงสตีฟ!ทันใดนั้นยังไม่ทันที่สตีฟแม้แต่จะได้ส่งเสียงเรียกแนนซี่ วงแขนหนักๆ ก็ลอยมาพาดเข้าที่คอของเขาซะก่อน สตีฟย่นคิ้ว เกลียดจริงๆ ที่ตัวเองจำได้ว่านี่เป็นเสียงของใคร

 

          บิลลี่ ฮาร์โกรฟ กับใบหน้าที่ยังคงเต็มไปด้วยรอยแผลไม่ต่างไปจากเมื่อวาน

 

           เอาแขนนายออกไปจากคอฉันเดี๋ยวนี้

 

           ฮะ? ว่าไงนะ ฉันไม่ได้ยินเลย เมื่อกี้นี้นายพูดว่าอะไรนะ?” ว่าไม่พอยังเอนหูเข้ามาใกล้หน้าฉันอีก ฮึ่ยยย!!!

 

           เอา-แขน-ของ-นาย-ออก-ไป-จากคอฉัน เดี๋ยวนี้!

 

          สตีฟแผ่รังสีอำมหิตออกไปแบบเต็มพิกัด แต่รอยยิ้มกวนบาทาก็ยังคงปรากฏอยู่บนใบหน้าของอีกฝ่าย จนสตีฟนึกฉุกใจขึ้นมาว่าบิลลี่อาจจะตายด้านด้านการรับรู้ถึงอารมณ์ความรู้สึกของคู่สนทนาไปแล้วก็ได้

 

           ก็ถ้าอยากให้เอาออก ก็ลองเอาออกเองดีๆ สิ~”

 

          ก็แค่เอาแขนออกจากคอของคนอื่นแล้วมันจะต้องลีลาอะไรกันนักหนาฟะ!!?

 

           เอาสิ แฮร์ริงตัน...รีบเอาแขนหนักๆ ของฉันออกจากคออ่อนๆ ของนายซะสิ

 

          ฉันไม่ได้คออ่อนโว้ย! ไอปลวกเอ้ย!

 

          ฟึบ! สตีฟมุดหัวถอยหลังหนี แต่ก็ถูกบิลลี่ตามมาวางแขนเอาไว้แบบไม่มีหลุด สตีฟเคลื่อนตัวหนีไปมาอีกครั้ง อีกครั้งและอีกครั้ง แต่บิลลี่ก็ยังไม่ยอมหยุดตามมาแม้แต่ครั้งเดียว จนสุดท้ายสตีฟก็ตัดสินใจยืนอยู่นิ่งๆ แล้วใช้มือดันปะทะกับแรงแขนที่บิลลี่กดลงมา แต่นั่นก็กลับยิ่งทำให้เขาถูกรัดคอแน่นขึ้นไปอีก

 

           ให้ตายเถอะ! พอซักที นายต้องการอะไรจากฉันกันแน่!?”

 

           แค่นี้ก็จบแล้ว~”

 

          แท้ที่ตามมากวนประสาทกันไม่เลิกก็เพราะว่าต้องการอย่างงี้เองสินะ

 

           มีไรว่ามา

 

           จะว่าเลยก็ได้ แต่ก่อนอื่นนายต้องเลิกทำหน้ายู่ๆ แบบนี้ซะก่อนบิลลี่เลื่อนมืออีกข้างมาวนขมับเขาทั้งสองข้าง สตีฟรีบปัดมืออีกฝ่ายทิ้งอย่างสะดีดสะดิ้ง

 

           เลิกลีลาซักทีเถอะฮาร์โกรฟ ฉันไม่ใช่พวกสาวๆ ที่จะยอมมาพลีเวลาให้นายได้ทั้งวันหรอกนะ

 

           ก็ไม่ได้ขอทั้งวันซักหน่อยขอแค่ทั้งคืนเท่านั้นเอง

 

          สตีฟขนลุก ในหัวของเขาไม่ได้คิดไกลไปถึงไหน แต่ไอคำว่า ทั้งคืนมันฟังแล้วรู้สึกเสียวสันหลังพิกลชะมัด!

 

           ทั้งคืน? นายจะต้องการเวลามากมายขนาดนั้นจากฉันไปทำไมกัน?”

 

           ก็ไปปาร์ตี้ที่บ้านไอทอมมี่ไงบิลลี่ขยิบตา

 

           ไม่มีทางขนาดเดี๋ยวนี้สตีฟยังมองหน้าเจ้าของงานยังไม่ติด แล้วคิดเหรอว่าเขาจะไปที่นั่นโดยที่ไม่ต้องมีเรื่องกันได้

 

           มีสิ ไว้ไปถึงงานแล้วฉันจะคุยกับหมอนั่นให้ แล้วถ้ามันมาหาเรื่องนาย สาบานได้เลยว่าฉันจะเด็ดหัวมันทิ้งเอง

 

          ไอเรื่องใช้กำลังนี่เก่งจังเลยนะ

 

          สตีฟยักไหล่ ไม่ไปหรอก คืนนี้ฉันไม่ว่างก็ต้องกลับไปคิดเรื่องไอระบบแสง สี เสียงนี่เนี่ยแหละ

 

           เฮ้ๆๆ ธุระอะไรจะสำคัญเท่ากับการไปปาร์ตี้...เพื่อลืมเรื่องเจ้าหญิงของนายล่ะ หืม? คิงสตีฟ

 

          โคตรจี้ใจดำ บิลลี่รู้ว่าควรจะหว่านล้อมชักจูงเขาแบบไหน แต่ไอหนุ่มแคลิฟอร์เนียนี่จะไม่มีวันเอาชนะความไม่ยอมคนของเขาไปได้หรอก!

 

           ไม่ไป นายเลิกมาเสียเวลากับฉันแล้วไปชวนคนอื่นซะเถอะ

 

           ไม่ไปเหรอ อืม...สงสัยว่าสิ่งที่ฉันเข้าใจจะเป็นเรื่องจริงซะแล้วสิ

 

           เรื่องจริงอะไร!?”

 

           ก็เรื่องจริงที่ว่าคิงสตีฟ...คออ่อนยังไงล่ะพวก

 

           ฉันไม่ได้...!

 

           ไม่ๆๆ ยอมรับซะเถอะว่านายมันคออ่อน แถมยังขี้ป๊อดเพราะไม่กล้าไปแม้กระทั่งปาร์ตี้ของอดีตเพื่อนที่ผันตัวมาเป็นศัตรู แหมๆๆ แล้วอย่างนี้ควรจะเรียกว่าคิงสตีฟต่อไปดีมั้ยเนี่ย...!

 

          สตีฟกำหมัดแน่น นี่มันชักจะหยามกันมากเกินไปแล้ว!!!

 

           เออ! ฉันจะไปไอปาร์ตี้บ้านั่นก็ได้

 

           เยี่ยม! มันต้องอย่างงี้สิถึงจะสมกับคำว่าคิง!

 




          .




 

          บิลลี่ขับรถไปส่งแม็กซ์ก่อนจะมารับสตีฟที่บ้าน ใช่ว่าสตีฟคิดจะไปกับบิลลี่ตั้งแต่ทีแรก แต่เพราะข้ออ้างร้อยพันแปดอย่างที่อีกฝ่ายสรรหามาจนสตีฟจำแทบไม่ได้ว่าตัวเองมานั่งบนเบาะรถของไอนักเลงแคลิฟอร์เนียหัวแข็งนี่ได้ยังไง

 

          นี่มันกับดักชัดๆ!

 

           พร้อมจะซิ่งรึแล้วยังพริตตี้บอย?” บิลลี่ยิ้ม และแน่นอนว่ามันยังดูกวนเบื้องล่างของสตีฟไม่มีเปลี่ยน

 

           สตีฟถอนหายใจ ขณะที่หูก็ได้ยินเสียงเร่งเครื่องแรงๆ ที่อีกฝ่ายตั้งใจทำ ให้ตายเถอะ! นี่มันหน้าบ้านฉันนะโว้ย!

 

           ตามใจนายเถอะ แค่อย่าพาฉันไปตายก็พอ

 

           กลัวเหรอ แฮร์ริงตัน

 

           เออ แต่อย่าเข้าใจผิดไปล่ะ เพราะที่จริงแล้วฉันไม่อยากไปตายกับคนอย่างนายต่างหาก

 

          ไม่อย่างงั้นวิญญาณของเขาคงไม่มีวันได้อยู่อย่างสงบสุขแน่!

 

           งั้นก็อย่าได้ห่วงไปเลย อมิโก้บิลลี่เร่งเครื่องอีกครั้ง เพราะฉันก็ยังไม่อยากตายเหมือนกัน

 

           บรื้น~ เสียงรถของบิลลี่เคลื่อนตัวออกไป

 



          .



 

          เมื่อรถของบิลลี่จอดสนิท สตีฟก็รีบลงจากรถแล้วเดินดุ่มๆ เข้าไปในงานปาร์ตี้ทันที โดยที่มีสายตาอาฆาตของเจ้าของงานกับพรรคพวกจ้องตามมา แต่เพราะว่าบิลลี่เดินเข้าไปกอดคอทักทอมมี่ไว้ซะก่อน พวกนั้นเลยไม่ได้เดินมาหาเรื่องเหมือนอย่างที่เขาคาดการณ์เอาไว้

 

          โซนเครื่องดื่มคือที่แรกที่สตีฟก้าวเข้าไป แล้วกลับออกมาอีกครั้งพร้อมกับน้ำสีประหลาดในแก้วพลาสติกสีแดงฉาน เสียงเพลงร็อคที่เขาไม่รู้จักเปิดเสียงดังกระหึ่ม ผู้คนโยกย้ายกันไปมาราวกับคลื่นสึนามิ สตีฟยกแก้วเครื่องดื่มในมือขึ้นจรดริมฝีปาก โยกหัวและร่างกายไปตามเสียงเพลง สตีฟทำทุกอย่างให้วนลูปไปมาอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งเขาจำไม่ได้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

 

          เพราะถึงแม้ว่าจะทำอะไรลงไปก็ไม่มีใครมองเห็น ไม่มีใครแคร์หรือว่าสนใจอะไรเขาอยู่แล้ว

 

          หึ! น่าสมเพชชะมัด

 

           แฮร์ริงตัน! ให้ตายสิ วันนี้ฉันพานายมางานปาร์ตี้นะ ไม่ได้พามาดื่มบิลลี่เดินฝ่าวงล้อมคนเต้นมาตะโกนใส่เขาแข่งกับเสียงเพลง

 

           อย่ามายุ่งน่า!สตีฟย่นหน้ายู่ แล้วยกแก้วขึ้นมาหมายจะดื่มน้ำข้างในเข้าไปอีกครั้ง แต่มือหนาของคนตรงหน้าก็กลับฉวยแก้วในมือเขาไปถือไว้หน้าตาเฉย เอาแก้วฉันคืนมานะ!

 

           ไม่! คืนนี้นายต้องหยุดดื่มได้แล้ว

 

           เหตุผลที่นายพาฉันมาที่นี่ก็เพราะว่านายคิดว่าฉันมันคออ่อนไม่ใช่รึไง!

 

          บิลลี่หัวเราะ หึ! นี่นาย...เชื่ออย่างงั้นจริงๆ น่ะเหรอ

 

           ไม่เชื่อ! แต่มันเป็นข้ออ้าง เป็นแค่ข้ออ้างเข้าใจมั้ย!?

 

           ฮะๆๆ คิงสตีฟ บางทีนายก็จะเชื่อคนง่ายเกินไปแล้วนะพวกบิลลี่ยื่นแขนมาหมายจะกอดคอสตีฟ แต่เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสโดนกับหัวไหล่ ก็ถูกปัดออกอย่างแรงจนร่างของบิลลี่แอบมีเซไปเล็กน้อย

 

           อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!

 

           เฮ้! บิลลี่ หมอนั่นมีปัญหาอะไรรึเปล่า?” เสียงทอมมี่ดังแว่วมา สตีฟตวัดสายตาไปมอง ถึงบิลลี่จะไปคุยกับหมอนั่นแล้ว แต่ถ้าหากว่าเขาทำตัวมีปัญหา หมอนั่นก็พร้อมที่จะพุ่งเข้ามาเอาเรื่องเขาได้ทุกเมื่อ

 

          คงจะคันไม้คันมือกันมากเลยสินะ หึ! งั้นก็จงเชิญคันมันต่อไปเถอะ!

 

          สตีฟไม่รอให้บิลลี่ตอบอะไร แล้วจงใจก้าวออกไปทางประตูหน้าบ้าน น่าแปลกที่เขาดื่มไปตั้งมากมายขนาดนี้ แต่กลับไม่รู้สึกถึงความคลื่นเหียนเลยสักนิด

 

          อา...แต่ก็มึนหัวใช่ย่อยเลยนะเนี่ย

 

          สตีฟถอนหายใจ ยืนจ้องมองหลอดไฟเพียงดวงเดียวที่เปล่งแสงสะท้อนกับกำแพงบ้านจนกลายเป็นสีเขียวจ้า ถึงบ้านของทอมมี่ในตอนนี้จะเต็มไปด้วยเสียงเพลงโครมกระหึ่มตามแบบฉบับของงานปาร์ตี้ แต่ในบริเวณที่เขายืนอยู่นี้กลับไม่มีใครอยู่เลยซักคน

 

          น่าแปลก แต่สำหรับสตีฟในตอนนี้มันดีมาก...เผื่อว่าเขาเกิดอยากจะร้องไห้คิดถึงใครขึ้นมาจะได้ไม่มีใครเห็น

 

          เพราะว่าความอ่อนแอมันไม่เหมาะที่จะแสดงออกมาให้ใครเห็น โดยเฉพาะกับคิงอย่างเขาหรอก

 

          ไม่เหมาะเลยซักนิด

 

           แฮร์ริงตันทันใดนั้นบิลลี่ก็โผล่หัวออกมาจากบานประตูบานเดียวกับที่สตีฟเพิ่งก้าวออกมาเมื่อกี้ ดวงตาสีน้ำเงินคู่นั้นจ้องมองมาที่เขาโดยที่ไม่มีแววกวนบาทาเหมือนอย่างหลายชั่วโมงที่ผ่านมาแต่อย่างใด หากแต่มันมีความรู้สึกบางอย่างแฝงอยู่ในดวงตาคู่นั้น ซึ่งสตีฟคิดว่ามันอาจจะเป็นความสงสาร สมเพช...เรือห่วงใย

 

          เขาคงจะเมามากเกินไปแล้วจริงๆ เพราะอย่างสุดท้ายมันต้องไม่มีทางใช่แน่ๆ

 

           ฉันเอาน้ำเปล่ามาให้ เผื่อว่านายอยากจะกลั้วคอซักหน่อยบิลลี่ว่าพลางยื่นแก้วพลาสติกบรรจุน้ำสีใสส่งมาให้ สตีฟกระพริบตาปริบๆ พยายามชั่งใจคิดว่าตัวเองได้ตาฝาดไปหรือไม่ รึว่านี่อาจจะเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา? หรือว่าอีกฝ่ายกำลังตั้งใจจะวางแผนแกล้งเขาให้รู้สึกอับอายอยู่กันแน่?

 

          โอ้ยยย! ปวดหัวโว้ยยย

 

           เอาไปเถอะน่า ฉันไม่แอบใส่เหล้าขาวมาให้นายบ้วนทิ้งเล่นๆ หรอกพออีกฝ่ายเริ่มทำน้ำเสียงหงุดหงิดใส่ สตีฟก็รีบยื่นมือไปคว้าแก้วมาถือไว้ในทันที เพราะไม่อยากจะเสียเวลามาทะเลาะกับไอคนเลือดร้อนอย่างหมอนี่ให้อารมณ์เสียเล่นมากไปกว่านี้

 

           ขอบใจเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายพยักหน้ารับ สตีฟก็เดินจับนู่นประคองนี่ไปที่ขอบระเบียงเพื่อใช้น้ำในแก้วล้างคอตัวเองในทันที สตีฟเช็ดปากตัวเองด้วยหลังมือ ก่อนจะเงยตัวขึ้นมาอีกครั้ง แต่ดูเหมือนว่าเขาจะก้มต่ำจนเกินไป เวลายืดตัวขึ้นความรู้สึกมึนวูบเลยถามหา

 

           เฮ้ย! ช้าๆ หน่อยเดี๋ยวก็ล้มลงไปหรอกยังไม่ทันที่สตีฟจะได้เตรียมใจรับกับความเจ็บปวดจากพื้นเบื้องล่าง คนที่คอยยืนดูสถานการณ์อยู่ข้างๆ ก็พุ่งเข้ามารับเขาไว้ซะก่อน

 

           บอกว่าอย่ามาโดนตัวไง!สตีฟสะบัดอ้อมแขนหนาออกจากการเกาะกุมอีกครั้ง แต่เพราะมึนหัวยังไม่หาย แรงที่ออกมาเลยมีเพียงแค่น้อยนิด อีกฝ่ายเลยยังรั้งข้อมือข้างนึงของเขาเอาไว้ได้ มิหนำซ้ำยังดึงให้เขาหันกลับไปเผชิญหน้าด้วยอีกต่างหาก

 

          ไอ้!!!

 

           สตีฟ...

 

           ปล่อย! ฉันบอกว่าให้ปล่อยไง!สตีฟพยายามแกะฝ่ามือหนานั้นออกไป แต่บิลลี่ก็ยิ่งกำข้อมือเขาไว้แน่นขึ้น ถ้านายไม่ยอมปล่อย สาบานได้เลยว่าฉันชกหน้านายแน่!

 

           สตีฟบิลลี่ดูไม่สะทกสะท้านกับคำขู่ของเขาเลยแม้แต่น้อย แล้วนี่จะมายืนเรียกชื่อเขาทำไม และถือวิสาสะอะไรมาเรียกชื่อต้นเขาด้วย!

 

          แต่ยอมรับเลยว่าเสียงเรียกอ่อยๆ นั่นมันสามารถทำให้เขาเลิกขัดขืนอีกฝ่ายได้จริงๆ

 

           สตีฟ...

 

           ให้ตายเถอะ อย่ามาเรียกฉันแบบนั้นนะ

 

           ก็ถ้าไม่ให้เรียกแบบนั้นแล้วจะให้เรียกว่า ไอขี้เมารึไงล่ะ?” รอยยิ้มยียวนเริ่มฉายขึ้นมาอีกครั้ง ความขุ่นใจของสตีฟก็เช่นกัน

 

           จะเรียกอะไรก็เรียกไปเถอะ แค่อย่ามาเรียกชื่อต้นของฉันก็พอ

 

           ทำไมจะเรียกไม่ได้ สตีฟๆๆๆ

 

           ก็บอกว่าอย่าเรียกไง เราไม่ได้สนิทกัน นายไม่มีสิทธ์มาเรียกฉันแบบนั้น!

 

           งั้นถ้าจูบแล้วจะสนิทขึ้นมั้ยล่ะ?”

 

           สตีฟเบิกตาขึ้น จะ...จูบอะไร!? จูบบ้าอะไรของแกฟะ!

 

           เพ้อเจ้ออะไรของนาย ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!

 

           เขินเหรอ ก็แค่อยากจูบเอง ไม่เห็นจะต้องทำเป็นเขินขนาดนั้นเลยนี่น่า~”

 

           ปะ...เปล่าซักหน่อยใช้ตรรกะอะไรมาบอกว่าชาวบ้านทุกคนเค้าอยากจะจูบกับแกน่ะหา!

 

           อย่าโกหก ถ้าอยากจูบก็บอกว่าอยากสิ

 

           ฉันไม่อยาก!

 

           แต่ฉันอยาก

 

           “...” สตีฟแทบอยากจะเดินเอาหัวตัวเองไปโขกกับผนัง เมื่อกี้หมอนี่พูดว่าอะไร? ไม่ได้บอกว่าอยากจะจูบกับเขาหรอกใช่มั้ย!?

 

          พระเจ้า! ใครก็ได้ช่วยเอาเขาออกไปจากตรงนี้ที!!!

 

           บิลลี่เดินเข้ามาประชิดตัวเขาอีกก้าว สตีฟรีบถอยหลังหนีด้วยความผวา

 

           อย่าแม้แต่จะคิดเชียวนะ ฮาร์โกรฟ

 

           งั้นก็ขอโทษที พอดีว่าฉันคิดไปแล้วว่ะ” วินาทีนั้นสายตาของสตีฟก็เผลอเบนไปจ้องที่ริมฝีปากของนักเลงแคลิฟอร์เนียเข้าอย่างจัง ใช่ว่าเขาอยากจะทำเรื่องบ้าๆ กับหมอนี่ แต่เพราะเขากำลังเตรียมจะหาทางหนีทีไล่จากริมฝีปากนั่นอยู่ต่างหากล่ะ!

 

          “ละหลีกไป ฉันจะกลับบ้าน” สตีฟแกล้งตีเนียนเดินชนไหล่บิลลี่ แต่อีกฝ่ายก็ยังไม่วายหันมารั้งตัวเขาแล้วดันกลับเข้าไปขังเอาไว้ที่ขอบระเบียงอีกครั้ง “ปล่อย!

 

          “ใจเย็นๆ ก่อนสิคิงสตีฟ ยังไม่ทันได้จูบเลย นายจะรีบไปไหนซะล่ะ” ทำเป็นมายิ้มยียวน ห้ตายเถอะ! เวรกรรมอะไรเขาถึงจะต้องมาถูกคนอย่างไอหมอนี่กลั่นแกล้งในเวลาที่ไม่มีแรงสู้แบบนี้ด้วยฟะ!

 

          “จูบบ้าจูบบออะไรกันเล่า! เลิกล้อเล่นซักที ฉันจะกลับไปนอนแล้ว…!!!” สตีฟตัดสินใจเดินหนีไปอีกครั้ง แต่คราวนี้บิลลี่ชะโงกหน้าเข้ามาขวางทางเขาเอาไว้ แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยปากด่า ไอคนบ้าตรงหน้าก็ทำเรื่องบ้าๆ ใส่เขาจนได้!

 

          ใช่ บิลลี่จูบเขา! ไอหมอนี่จูบเขา! ไอบ้านี่มันจูบเขาาาาาา!!!

 

          สตีฟได้แต่ยืนเบิกตาแทบถลนให้กับการกระทำของไอมนุษย์ป่าเถื่อนที่เคยหาเรื่องเขามาเป็นสิบๆ ครั้ง แต่ตอนนี้กลับมายืนจูบเขาแบบหน้าตาเฉยเหมือนกับว่าไม่เคยเสยหน้าเขามาก่อนยังไงยังงั้นแหละ!

 

          บิลลี่ผละออกไปหลังจากที่ริมฝีปากของพวกเขาสัมผัสกันเพียงแค่เสี้ยววินาที ก่อนจะยกยิ้มขึ้นอย่างนึกสนุกที่แกล้งเขาได้ สตีฟอึ้งจนพูดอะไรไม่ออกแต่พอได้สติจะเอ่ยปากต่อว่า บิลลี่ก็ทำท่าจะโน้มใบหน้าเข้ามาฉกจูบเขาอีกครั้ง แต่ว่าคราวนี้สตีฟเอนหัวหนีไปได้ทัน

 

          “เฮ้ย! ทำบ้าอะไรของนาย! ปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!” สตีฟผลักบิลลี่เสียงดัง ปั๊ก! แต่อีกฝ่ายก็ยังยืนนิ่งไม่ต่างไปจากรูปปั้นที่ไม่มีท่าทีตอบสนองต่อแรงกระทำของเขาเลยแม้แต่น้อย สตีฟถอนหายใจ “ให้ตายเถอะฮาร์โกรฟ ฉันชักจะเหลืออดกับนายจริงๆ แล้วนะ!

 

          “แน่ใจเหรอว่าอยากให้ปล่อย” บิลลี่ที่เห็นความโมโหของสตีฟเป็นเพียงแค่ธาตุอากาศขยับตัวเข้ามาใกล้เขามากขึ้นเรื่อยๆ สตีฟขนลุกซู่ตอนที่เนื้อตัวของพวกเขาสัมผัสกัน นึกโกรธตัวเองที่ไม่มีแรงมาต่อกรกับบิลลี่ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เขาจะไม่ดื่มไอน้ำนรกนั่นเข้าไปโดยเด็ดขาด!

 

           “ปล่อย” สตีฟว่าเสียงแผ่ว ใจของเขาเริ่มชื้นขึ้นเมื่อบิลลี่ยอมผละตัวออกไป แต่หลังจากที่ความโล่งใจมาเยือนเขาได้เพียงแค่ชั่วครู่ บิลลี่ก็โน้มใบหน้ากลับเข้ามาหาเขาใหม่อีกครั้ง แถมยังใกล้มากยิ่งขึ้นจนสตีฟสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของอีกฝ่ายที่กำลังปะทะลงมาอยู่บนใบหน้า ใกล้กันเกินไป...เกินไปแล้วจริงๆ

 

          ตึกๆ! เสียงหัวใจของสตีฟเต้นตอบสนองต่อลมหายใจนั้น และเขาชักจะอยู่ไม่เป็นสุขตอนที่มันเริ่มเต้นดังขึ้นทันทีที่บิลลี่ยื่นใบหน้าเข้ามาแนบริมฝีปากประกบจูบเขาอีกครั้งอย่างเชื่องช้า แผ่วเบา แต่ยาวนานและแนบแน่นกว่าในตอนแรก ถึงแม้ว่าบิลลี่จะไม่ได้จู่โจมเขาแบบล่วงล้ำ แต่ความรู้สึกประหลาดบางอย่างกลับก่อตัวขึ้นจนสตีฟไม่รู้ว่าควรจะเอาตัวเองออกไปจากสถานการณ์น่าสิ่วน่าขวานนี้ได้ยังไง สตีฟขาเริ่มสั่นและมันทำท่าเหมือนจะหมดแรงจนเขาต้องยื่นมือไปคว้าระเบียงที่อยู่ด้านหลังมาเป็นหลักยึดเอาไว้ นี่สินะความรู้สึกที่เหมือนว่ากำลังถูกหลอมละลาย แต่มันไม่น่าพิสมัยตรงที่เขาเพิ่งจะมารู้สึกอะไรแบบนี้กับผู้ชายด้วยกันเองเนี่ยแหละ!

 

          นี่มันบ้า! บ้ากันไปใหญ่แล้ว!!!

 

          "อื้อ ปล่อย...ก็ฉันบอกว่าให้ปล่อยไง!" ตุ๊บ!!! สตีฟกัดฟันสู้ผลักบิลลี่ออกไปแบบสุดแรงเกิด ผสมกับที่บิลลี่กำลังเอาแต่งุ่นง่านอยู่กับริมฝีปากของเขา ก้นของอีกฝ่ายก็เลยลอยไปจ้ำเบ้าลงกับพื้นเข้าอย่างจัง สตีฟได้ยินเสียงบิลลี่ร้อง ที่ถึงแม้จะแผ่วเบาแต่ความจุกไม่เบาแน่ สตีฟยกมือขึ้นมาขยี้ริมฝีปาก ไปตายซะไอฮาร์โกรฟ!

 

           สตีฟส่งแค่นยิ้มสะใจไปให้บิลลี่ ก่อนจะเบนเป้าหมายเดินตรงไปที่บันได ไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาควรจะอยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว

 

           เฮ้! คิงสตีฟ!

 

          ฟื้นตัวเร็วชะมัด! สตีฟหยุดเดินแล้วหันไปย่นหน้าหงิกๆ ใส่คู่สนทนา ประมาณว่า บ้าอะไรอีกล่ะ!?

 

           ฝันดีนะ

 

          สตีฟยกนิ้วกลางใส่ ดีบ้านแกสิโว้ยยย!

 

          แต่ดูเหมือนว่าคำอวยพรของบิลลี่จะเป็นผล เมื่อสตีฟหันกลับมาแล้วอาการมึนวูบเกิดถามหาเขาอีกครั้ง

 

          บ้าชิบ

 

          ตุ๊บ! เฮ้ย!เสียงอะไรบางอย่างหล่นกระทบลงกับพื้นผสมกับเสียงร้องหลงๆ ของบิลลี่ คือสิ่งที่สุดท้ายที่สตีฟรับรู้ได้ในวันนี้ หลังจากที่ใบหน้าของเขาร่วงลงจูบกับพื้นดิน

 

          ฝันดีว่ะ ฮาร์โกรฟ




------------------------------------------------------------------

ฉากจูบเขียนยากมาก เขียนยากมาก เขียนยากมากกกกกกกกก ( ก ไก่ล้านตัวกับระดับความมึนของยัยไรท์เตอร์ T^T ) แต่แล้วในที่สุดบิลลี่ก็ได้มีจูบแรกกับสตีฟจนมึนตกบันไดบ้านกันไปข้าง5555 จะเป็นยังไงต่อก็ติดตามกันในตอนต่อไปนะจ้ะ บัยยยยยย

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน คอมเม้นต์และติดตาม เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ รัก >_<///

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #46 แบล๊คฟอกซ์ (@Ployngern) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 22:58
    บอกฝันดีกันด้วยย
    #46
    0
  2. #24 R-davil (@rossaton) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 23:21

    แงงงงงคิงหรือปริ้นเซสทำไมน่ารักอย่างงงี้

    #24
    0
  3. #9 Here.I.Am (@supernovas) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 22:02
    สตีฟลูกกก บิลลี่เขาตามจีบลูกอยู่จ๊ะะ
    #9
    0