[ Stranger things AU ] Pretty Babysitter Boy : END ( Steve & Billy //Harringrove )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,041 Views

  • 73 Comments

  • 40 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    84

    Overall
    1,041

ตอนที่ 18 : No one know?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    8 มิ.ย. 62


Chapter 17

No one know?

15 / 04 / 2562



 

          นายทำดีมากพวก ไว้เจอกันนะ

 

           อืม กลับบ้านดีๆ ล่ะ

 

           รับทราบ!

 

          ดัสตินพูดก่อนจะเดินออกจากโรงยิมไปพร้อมกับแก๊งปั่นจักรยาน และยังมีอีกหลายคนที่เดินเข้ามาบอกลาเขาก่อนจะออกไปเช่นกัน จนกระทั่งสตีฟสังเกตเห็นว่าในโรงยิมนี้มีแค่ตัวเองกับบิลลี่เหลือกันอยู่เพียงแค่สองคน

 

           มานั่งทำอะไรตรงนี้ล่ะคิง ไม่รีบตามกลับไปดูแลพวกเด็กๆ เหรอ?”

 

          สตีฟเงยหน้าขึ้นไปมองเจ้าของน้ำเสียงยียวนกับลิ้นกวนประสาทที่ก้าวเข้ามาในระยะประชิดจนหน้าขาติดกัน ขณะที่สตีฟกำลังนั่งอยู่บนม้านั่งเหล็กตัวยาวในยิมนั้น

 

           ฉันต้องกลับกับนาย ลืมไปแล้วรึไง?”

 

           ล้อเล่นเฉยๆ เองหรอกน่า ก็แค่ลองถามดู เผื่อจะได้ยินนายพูดว่า ก็รอนายอยู่ไง ที่รักอะไรแบบนี้

 

           ถ้าอยากได้ยินก็ขอฉันสิ...วินเนอร์

 

          ฉันจะได้หยุดระแวงไอเดิมพันนี่ซักที

 

          และใช่ ทีมบิลลี่เป็นฝ่ายชนะ!

 

           ก็อยากจะขออยู่หรอกนะ แต่วันนี้ฉันต้องรีบกลับบ้านน่ะ

 

           ทำไม? วันครอบครัวเหรอ

 

           เปล่า ไม่ใช่ ฉันเคยมีวันแบบนั้นซะที่ไหนบิลลี่ตอบโดยที่ไม่สบตาเขา แต่สตีฟก็สังเกตเห็นความสั่นไหวในดวงตาสีน้ำเงินคู่นั้น บิลลี่ดูเป็นคนอ่อนไหวไปเลยเมื่อพูดถึงเรื่องครอบครัว

 

           นี่ เศร้าอะไร วันนี้นายชนะฉันนะสตีฟชกไหล่บิลลี่เบาๆ ทำให้เจ้าตัวหันมามองหน้าเขาอีกครั้ง

 

           แล้วนายล่ะ

 

           ฮะ?”

 

           นายชอบวันครอบครัวหรือเปล่า?” ว่าแล้วก็ฉีกยิ้มกว้าง อารมณ์หรือกิ้งก่าถึงได้เปลี่ยนสีเร็วขนาดนี้!

 

           ไม่ล่ะ ฉันไม่ชอบวันครอบครัว

 

           “...”

 

           ฉันชอบวันที่ได้อยู่กับนายมากกว่า

 

          Ohhhhhhhh!

 

           นายนี่มัน...ขี้ยั่วชะมัดบิลลี่ยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ สตีฟจึงรีบยกมือขึ้นไปปิดปากห้ามอีกฝ่ายไว้ทันที

 

           ชู่ว นี่มันในยิมนะมองไปรอบๆ อย่างหวาดระแวง

 

           แต่ไม่มีคนอยู่

 

           ถึงไม่มีก็ไม่ได้...บิลลี่!สุดท้ายคนหัวรั้นก็ก้มลงมาประกบจูบเขาอย่างถือวิสาสะ สตีฟยกมือขึ้นอย่างตั้งใจจะผลักอกกว้างๆ นั่น แต่สุดท้ายก็ถูกบิลลี่รวบมันไว้ทั้งสองข้างอย่างรู้ทัน นี่มันในโรงยิมนะโว้ยยย!

 

           นี่!

 

           ใจร่มๆ เถอะน่า ไม่มีใครเข้ามาเห็นเราในเวลาแบบนี้หรอก

 

           แต่ฉันเห็นนะ

 

          เฮือก!!!

 

          พรึบ!

 

          พรึบ!

 

          มะ...แม็กซ์ซีน!!!

 

           “WTF”

 

 



          .

 

 



          ไม่มีใครพูดอะไรระหว่างที่บิลลี่ขับรถมาส่งสตีฟที่บ้าน บรรยากาศดูอึมครึมเพราะมีแม็กซ์ ( ผู้ซึ่งย้อนกลับเข้าไปในโรงยิมเพื่อชวนบิลลี่กลับบ้าน แล้วดันบังเอิญมาเห็น...พระเจ้า ให้ตายเถอะ ) นั่งอยู่บนเบาะหลัง ถึงแม้ว่าเธอจะนั่งกอดอกมองออกไปนอกหน้าต่างรถและทำเป็นไม่สนใจพวกเขามาตลอดทั้งทาง แต่ว่าความจริงเธอก็รู้แล้วนี่นา

 

          ความเงียบของเธอทำให้สตีฟกลัว

 

           เจอกันสตีฟบอกลาก่อนจะตั้งท่าเปิดประตูลงไปจากรถเหมือนอย่างทุกครั้ง

 

           เดี๋ยว...แต่มือแกร่งกลับคว้าต้นแขนเขาให้หันไปปะทะด้วยกันอีกครั้ง ก่อนที่บิลลี่จะ...

 

          จุ๊บ!

 

           บิลลี่!ทำบ้าอะไรของนาย!? แม็กซ์ยังนั่งอยู่ข้างหลังนี่นะเว่ย! แล้วดูสีหน้าเธอสิ สยดสยองอย่างกับพวกเราเป็นเจสันกับเฟรดดี้แน่ะ!

 

           ไว้เจอกันนะ

 

          สตีฟทำได้เพียงแค่ส่งเสียง อืมแล้วลงจากรถไปด้วยสีหน้าตื่นๆ เขายืนมองรถบิลลี่ขับออกไปจนลับสุดสายตา

 

          ถึงมันจะดูแย่ที่มีคนบังเอิญมาล่วงรู้ความลับนี้เข้า แต่พอหลังจากที่บิลลี่ทำแบบนั้น สตีฟก็รู้สึกได้ว่ามันอาจจะไม่ได้แย่เหมือนอย่างที่ตัวเองคิดเอาไว้ก็ได้

 

          อย่างน้อยบิลลี่ก็ไม่ทำเนียนเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นอ่ะนะ

 



 

          .

 

 



          สตีฟเผลอหลับไปในทันที หลังจากที่อาบน้ำแล้วหัวถึงหมอนไปได้สามวิ เขาตื่นขึ้นมาอีกครั้งตอนกลางดึก ซึ่งพ่อกับแม่ก็คงจะนอนหลับกันไปตั้งนานแล้ว เพราะว่านอนเต็มอิ่มจนหลับต่อไม่ได้สตีฟจึงลงไปทานมื้อเย็นที่แม่เก็บเอาไว้ให้ในตู้เย็น

 

          กริ้ง! แล้วเสียงโทรศัพท์บ้านก็ดังขึ้น

 

           ตอนจะตีหนึ่งครึ่งเนี่ยนะ?” สตีฟพึมพำก่อนจะเดินไปรับสาย สวัสดีครับ บ้านแฮร์ริงตัน...

 

           สตีฟ

 

          เสียงนี้มัน...

 

           บิลลี่? นั่นนายเหรอ

 

           ใช่...

 

           ว่าไง? โทรมาทำไมป่านนี้ มีอะไรรึเปล่า?”

 

           สตีฟ

 

           หืม?”

 

           คืนนี้นายช่วยพาฉันหนีนอกจากบ้านทีสิ

 

          !!!?

 

 



          .

 

 



          สตีฟเขียนโน้ตทิ้งเอาไว้ในห้องครัว ก่อนจะออกจากบ้านไปพร้อมกับกระเป๋าเสื้อผ้า บิลลี่ขับรถมารับเขาตรงถนนหน้าบ้านในเวลาไม่นานนัก

 

          บิลลี่ไม่พูดอะไร แต่รอยช้ำตรงเบ้าตาสามารถช่วยอธิบายได้ว่ามีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับเจ้าตัวเป็นแน่

 

           ตานาย...?”

 

           ไว้เช้าแล้วฉันจะเล่าให้ฟังนะบิลลี่พูดเสียงเบา มองตอบเขาด้วยแววตาเศร้า ทั้งที่มันควรจะมีไฟราคะเหมือนอย่างทุกทีที่บิลลี่ไปมีเรื่องกับใครมา

 

          ฝีมือแม็กซ์ ซูซาน รึว่าเนล อย่างงั้นเหรอ?

 

           อื้มถึงจะอยากรู้มากแค่ไหน แต่สตีฟเชื่อว่าเขารอได้

 

          ฉันกำลังรอนายเล่าให้ฟังอยู่นะ

 

 



          .

 



 

          ปรี้น!!!

 

           เฮ้ย! นี่! ก่อนจะมาขับรถ นายได้นอนมาก่อนมั้ยเนี่ย!?” สตีฟแหวเสียงดังลั่นรถ หลังจากที่เอื้อมไปหมุนพวกมาลัยหนีรถบรรทุกที่ขับสวนอีกเลนส์นึงมาได้อย่างหวุดหวิด และเหตุการณ์นี้มันก็เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สามแล้วด้วย!

 

           “...”

 

           บิลลี่! ตื่นอยู่รึเปล่าเนี่ย!

 

           อืม ฉันยังไหวน่า

 

           ไหวบ้าไหวบออะไรกัน นายมานอนนี่เลย เดี๋ยวฉันจะเป็นคนขับให้เอง

 

           แต่ว่า...

 

           นี่คำสั่งฉันนะ!สตีฟพูดเสียงเย็น และมันทำให้บิลลี่เงียบไปเหมือนเวลาที่เด็กน้อยโดนคุณแม่ดุไม่มีผิด

 

           เพราะอย่างนี้เอง...

 

          หืม?

 

           เพราะแบบนี้เองสินะบิลลี่ยิ้มอย่างอ่อนโยนขณะที่สายตาทอดมองออกไปยังถนนเบื้องหน้า มันเป็นเหมือนกับการพึมพำเสียงดัง ในขณะที่กำลังย้อนความทรงจำอะไรทำนองนั้นอยู่

 

          ความทรงจำ...ความทรงจำอะไรกันนะ?

 

          บิลลี่หมุนพวงมาลัยไปจอดรถที่ข้างทาง เปลี่ยนที่นั่งกับสตีฟแล้วนอนหลับไปในทันทีที่เอนหัวซบลงกับเบาะรถข้างๆ คนขับ สตีฟมองภาพนั้นแล้วจับมือบิลลี่ไว้หลังจากที่เคลื่อนตัวรถออกไปได้ซักพัก

 

          ไม่ว่าเหตุผลที่ทำให้นายอยากออกจากบ้านแบบด่วนจี๋นี่จะเป็นอะไร

 

          ฉันก็พร้อมที่จะยืนอยู่เคียงข้างนายเสมอนะ




----------------------------------------------

- บิลลี่ชนะจ้าาา 55555 ไว้มารอดูกันว่านางจะขอให้คิงสตีฟทำอะไร สำหรับตอนนี้แมดแม็กซ์ของเราก็ได้รู้ความลับเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แถมบิลลี่ยังดูเหมือนโดนทำร้ายร่างกายมาด้วย จะเกิดอะไรขึ้นต่อไปก็ขอให้รอติดตามในตอนหน้านะจ้ะ 

- ไรท์กลับมาแล้วจ้าาา ช้าไปวันนึงเพราะไรท์มัวแต่ติดเกม โฮ่ววว ถ้าถามว่าไรท์ได้ไปเล่นสงกรานต์มั้ย? ก็ขอตอบเลยว่าไม่ค่ะ อิอิ ตอนนี้ไรท์ผ่านสัมภาษณ์มหาลัยแล้ว รอยืนยันอย่างเดียว เลยคาดว่าน่าจะได้มาลงฟิคเรื่องนี้บ่อยขึ้นตามที่ได้บอกเอาไว้ รอให้แน่นอนแบบเต็มร้อยจริงๆ แล้วไรท์จะกรีดร้องให้เต็มที่ค่ะ ฮิ้ววว

- ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน มาให้กำลังใจและคอมเม้นท์นะคะ ทำให้ไรท์รู้สึกชุ่มชื่นยิ่งนักในวันสงกรานต์ สุดท้ายนี้ก็ขอสุขสันต์วันปีใหม่ไทยล่ะกันนะจ้ะ บายจ้าาา


TBC

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #56 Mayyongchy (@Mayyongchy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 18:13
    งือออออ รออ่านนร้า
    #56
    1
    • #56-1 Eski (@0eski0) (จากตอนที่ 18)
      25 เมษายน 2562 / 04:46
      ขอบคุณค่ะ ดีใจที่รอน้า~~~
      #56-1
  2. #55 Etadius (@Etadius) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 15:34
    หาคู่นี้แบบภาษาไทยยากมากกกก
    #55
    1
    • #55-1 Eski (@0eski0) (จากตอนที่ 18)
      25 เมษายน 2562 / 04:47
      หายากจริงค่ะ ไรท์เลยต้องสนองนี้ดตัวเอง อิอิ
      #55-1