#รอยสักจอน [JUNGKOOK X YOU] *tattoo Jeon*

ตอนที่ 28 : Chapter Jeon : 27

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 223 ครั้ง
    4 พ.ค. 63

B
E
R
L
I
N





Chapter 27














    ทุกอย่างที่เกิดขึ้น..มันอยู่ในเวลาเดียวกัน และฉันก็กำลังสับสนเพราะไม่รู้จะทำยังไงต่อดี เพราะตอนนี้สมองหยุดทำงานเสียแล้วสิ ....








    .
    .
    .
    .







    "นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!"


    เสียงทุ่มเอ่ยขึ้นอย่างแปลกใจ ที่จู่ๆเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันเกิดขึ้นพร้อมๆกัน ทั้งจองกุกและอึนพา...สองคนนั้นหายไป และไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน


    จีมินได้แต่นั่งก้มหน้า ยกมือขึ้นกุมขมับเพราะรู้สึกปวดหัวกับการใช้ความคิดหาทางช่วยและบวกกับความเครียดที่น้องชายของตนนั้นเกิดอุบัติเหตุและไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไงบ้าง



    ชายหนุ่มตัดสินใจเงยหน้าขึ้นก่อนจะมองไปที่คนตัวเล็กด้วยความเป็นห่วง..มือหนาค่อยๆเอื้อมออกไปลูบผมคนตัวเล็กอย่างอ่อนโยนพร้อมถอนหายใจออกมาด้วยความแผ่วเบา



    "...ไม่ต้องห่วง พี่จะตามหาอึนพาให้เจอ เพราะมันเป็นความผิดพี่ ที่ดูแลหลานไม่ดีเอง"    เสียงนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆก่อนจะดึงร่างบางเข้ามากอดแนบกายเอาไว้..ร่างเล็กไม่ตอบหรือพูดใดๆเพียงแต่พยักหน้าก่อนที่ร่างกายจะสั่นเทาอย่างห้ามไม่ได้



    เพราะเสียใจและกลัว...กลัวว่าจะไม่ได้เจอพวกเขาอีก



    "(ชื่อคุณ)..รออยู่ที่นี่ก่อนได้มั้ย พี่ต้องออกไปตามเรื่องอึนพาหน่อย เราน่ะรอที่บ้านและรอฟังข่าวของจองกุก..ทำได้มั้ย?"    จีมินพูดขึ้นก่อนจะค่อยๆดันร่างเล็กออกจากตัว



    สายตาคมมองหญิงสาวอย่างให้ความหวังและจงเชื่อใจในสิ่งที่เขาพูดและทำ..เขาจะไม่ยอมให้ผู้หญิงคนนี้ต้องออกไปเสี่ยงอันตรายใดๆทั้งสิ้น เพราะแค่นี้เธอก็ผ่านเรื่องร้ายๆมามากพอแล้ว ตอนนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของจีมินจะดีกว่า เพราะเขาไม่อยากให้ใครเป็นอะไรไปอีก




    "ดูแลตัวเองด้วยล่ะ..ไม่ต้องเครียด ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี^^"

    "ค่ะ..พี่เอง ก็ดูแลตัวเองด้วย"

    "ครับ^^"



    ว่าจบชายหนุ่มก็เดินจากไป เพียงทิ้งแค่รอยยิ้มไว้เพื่อให้อีกฝ่ายรู้สึกสบายใจ..หลังจากนั้น จีมินก็ออกไปจากตัวบ้าน เหลือไว้แค่เพียงหญิงสาวที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นเพื่อรอความหวัง..หวังว่าเขาจะพาอึนพากลับมาโดยเร็ว




    แต่ตอนนี้..อีกฝ่ายก็น่าเป็นห่วงไม่แพ้กัน จองกุกป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง เขาจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ย..เขาจะกลับมาใช่มั้ย...






    "อึก..."


    อยู่ๆเสียงอันน้อยนิดก็สะอื้นออกมา ก่อนที่จะยกมือขึ้นปิดหน้าพร้อมกอดเข่าตัวเอง..ก่อนที่สายตากลมจะเหลือบมองไปที่สมาร์ทโฟนเครื่องหรูที่ตอนนี้ไม่มีการติดต่อมาใดๆ เงียบสนิท ไม่มีแม้แต่สายที่จะโทรเข้ามาเลย






    Rrrrrrr !!









    หลังจากที่ออกมาจากบ้านของ(ชื่อคุณ)แล้ว จีมินก็มุ่งหน้าไปที่บ้านหลังใหญ่อย่างเร่งรีบ ตอนแรกเขากะว่าจะออกไปดูกล้องที่สำนักงานของตัวเองว่าอึนพาหายไปได้ยังไง แต่ทว่าเขาต้องตีรถกลับเมื่ออยู่ๆพ่อของเขาก็โทรมาแจ้งข่าวไว้ซะก่อน...




    ขายาวๆของชายหนุ่มก้าวเข้าไปในบ้านอย่างเร่งรีบ พร้อมมองไปที่พ่อของตัวเองที่กำลังรออยู่ภายในห้องนั่งเล่น...




    " อึนพา!! "


    " ลุงจีมิน "










    "ฮัลโหลค่ะ...นี่(ชื่อคุณ)พูดค่ะ"    มือเล็กหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาแนบหู พร้อมเอ่ยน้ำเสียงพูดเบาๆเพราะหมดแรงที่จะสนทนา แต่ก็ต้องพูดเพราะจู่ๆก็มีเบอร์แปลกหน้าโทรเข้ามา..มันคือเบอร์โทรจากต่างจังหวัด และที่แน่ๆมันคือเบอร์ของสถานีตำรวจที่โทรเข้ามาในเวลานี้



    "คุณ(ชื่อคุณ)ใช่มั้ยครับ..."

    "ค่ะ...มีอะไรรึเปล่าคะ"    ฉันพูดอย่างสงสัย ก่อนจะค่อยๆปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติ และรอฟังจากปลายสายที่โทรเข้ามา

    "ตอนนี้ทางเราพึ่งติดต่อญาติของคุณ จอน จองกุกได้ไม่กี่คนครับ..ผมเลยมั่นใจว่าเบอร์นี้อาจเป็นเบอร์ของภรรยาเขานั่นก็คือคุณใช่มั้ยครับ"

    "ชะ..ใช่ค่ะ!! คุณเจอเขาแล้วใช่มั้ย เขาเป็นยังไงบ้างคะ!!!?"



    ฉันเด้งตัวลุกขึ้นยืน ก่อนจะถามออกไปอย่างไม่หยุดพักหายใจ..ตอนนี้ หัวใจของฉันรู้สึกกลับมาเต้นอีกครั้ง มันเต้นตุบๆอยู่ในกายด้วยความหวังและตื่นเต้นเพราะกำลังจะได้รับข่าวจากคุณตำรวจ..ฉันมั่นใจว่าเขาต้องเจอจองกุกแล้วแน่ๆ !!



    ได้โปรด..ขอให้เจอเขาจริงๆนะ ไม่ใช่ว่าโทรมาแล้วบอกว่าเขาหายไปน่ะ แบบนี้ฉันไม่เอาด้วยนะ ฉันไม่เอาจริงๆด้วย เพราะฉันไม่อยากเสียเขาไป




    เพราะ...ฉันรักเขา...







    "ครับ..ทางเราเจอร่างของเขาแล้วครับ แต่อีกคนเสียชีวิตคาที่"

    "อะ..อะไรนะคะ..."



    ไม่จริงอ่ะ..คุณฮยอนบิน ไม่จริงใช่มั้ย



    "คุณล้อเล่นรึเปล่า..."    น้ำเสียงของฉันเอ่ยออกมาสั่นๆ ก่อนที่น้ำตาแห่งความเสียใจจะค่อยๆไหลอาบแก้ม..แม้ว่าฉันกับคุณฮยอนบินจะไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันมากนัก แต่ฉันก็ถือว่าเขาเป็นพี่ชายของฉันคนนึง ที่คอยให้คำปรึกษาในการทำงานและช่วยฉันง้อจองกุกตลอดในเวลาที่เขางอนในเรื่องงี่เง่า



    มันไม่ยุติธรรมเลย..เขาควรรอดสิ พวกเขาทั้งสองคนต้องรอดด้วยกัน ไม่ใช่คนเดียวแบบนี้





    จองกุกทำไมถึงไม่พาคุณฮยอนบินกลับมาด้วยล่ะ





    " ฮึก "

    " ผมเสียใจด้วยนะครับ "









    "อึนพา..หนูทำไมถึง..."    มือหนาเอื้อมออกไปจับหลานตัวน้อยเข้ามากอดด้วยความเป็นห่วง..จีมินเผยยิ้มทั้งน้ำตา ดีใจที่อึนพายังปลอดภัยดี



    แต่..ทำไมจู่ๆถึงกลับมาได้ล่ะ



    "ป้าเห็นคุณหนูวิ่งออกมาจากซอยท้ายหมู่บ้านน่ะค่ะ..ทางนั้นมันเปลี่ยวมาก ไม่รู้ว่าคุณหนูไปอยู่ที่นั่นได้ยังไง"


    "อึนพา..บอกลุงได้มั้ย ทำไมหนูไปอยู่ที่นั่นคะ?"    ชายหนุ่มผลักร่างเด็กน้อยออกเบาๆก่อนจะขอคำตอบที่เกิดขึ้น



    อึนพาดูตื่นนิดหน่อย แต่พอยังมีสติดีและไม่ร้องไห้..เด็กน้อยเม้มปากแน่นพร้อมใช่สายตาน่ารักๆมองไปที่ลุงจีมินของตนเอง..ก่อนที่จะอ้าปากแล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา




    "บอกพวกเราได้มั้ย..."


    "คือ..มีคนพาอึนพาไปไหนก็ไม่รู้...แต่อึนพาอยากมาหาลุงจีมิน อึนพาเลยรีบวิ่งกลับมาค่ะ"


    "โธ่..คุณหนูของป้า ใครกันถึงได้กล้าทำแบบนี้"



    "อึนพาไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว..อึนพาเก่งมากๆเลย ที่กลับมาหาลุง^^"

    "อื้อ..อึนพาจะไม่ไปไหนกับใครนอกจากลุงจีมินค่ะ!"


     เด็กน้อยยกยิ้มออกมาอย่างไม่เกรงกลัวกับสิ่งที่เกิดขึ้น..ความกล้าหาญนี่มันเหมือนจองกุกมากจริงๆ ความคิดกล้าที่จะทำก็เหมือนแม่ไม่มีผิด...



    "ตัวนิดเดียว แต่เก่งเหมือนกันนะเนี่ย..."

    "เก่งเหมือนปะป๊าไงคะ^^"

    "ครับ^^"    จริงสิ..อึนพายังไม่รู้เรื่องของจองกุกเลย ถ้าบอกไปต้องเสียใจมากแน่ๆ



    ขณะที่ทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่..พ่อของจีมินก็กระซิบเรียกการ์ดมายืนข้างกาย พร้อมออกคำสั่งในเฝ้าระวังอึนพาให้มากกว่านี้


    "เหมือนมีคนจะไม่หวังดีกับครอบครัวหนู(ชื่อคุณ)สักเท่าไหร่..ฉันอยากให้แกเอาเรื่องนี้ไปประสานงานกับกลุ่มมาเฟียทั้งหมดให้รู้เรื่องนี้ ให้ทุกคนช่วยเป็นหูเป็นตา บอกว่านี่คือคำขอร้องจากฉัน..."


    "ครับท่าน!"



     จากนั้นการ์ดก็รีบวิ่งออกไป..ก่อนที่คนใช้จะวิ่งเข้ามาในห้องนั่งเล่นแล้วรีบยื่นโทรศัพท์บ้านให้จีมินอย่างโดยด่วน


    "คุณจีมินค่ะ คุณ(ชื่อคุณ)โทรมาค่ะ!"

    "มามี๊หรอคะ..."










    @โรงพยาบาล





    เมื่อได้รู้ว่าร่างของจองกุกถูกส่งตัวมาที่โรงพยาบาลของโซล ทุกคนก็รีบเร่งมาอย่างไม่คิดชีวิต..ถึงแม้ว่าจะมาแล้วตอนนี้ แต่ก็ยังเจอหน้าเขาไม่ได้เพราะตอนนี้จองกุกอยู่ในห้องฉุกเฉิน ร่างของเขาถูกประคองอาการเอาไว้ขณะที่หมอกำลังรักษาเขาอย่างเต็มที่



    ตอนนี้ทุกคนเพียงแต่เฝ้ารออยู่ที่หน้าห้องด้วยความหวังว่าหมอจะเดินออกมาจากห้องนั้นเร็วๆพร้อมกับจองกุก...ถึงจะนานแค่ไหนทุกคนก็รอ..รอจนเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง จนร่างเล็กแทบเผลอหลับแต่ก็พยายามลืมตาแล้วกอดลูกสาวเอาไว้ในอ้อมแขนไม่ห่าง



    รอแล้วรอเล่า...และภาวนาให้เขาปลอดภัย








    5 ชั่วโมงต่อมา ...



    เสียงประตูห้องถูกเปิดออก พร้อมตัวคุณหมอเดินออกมาพร้อมชุดผ่าตัด เมื่อเห็นแบบนั้นจึงทำให้ทุกคนรีบลุกขึ้นยืนพร้อมกันแล้วไถ่ถามอาการของจองกุกด้วยความเป็นห่วง



    "จองกุก..เขาเป็นยังไงบ้างคะ!?"


    "ครับ ตอนนี้คนไข้ปลอดภัยดีครับ ร่างกายมีส่วนแตกหักอยู่หลายจุดแต่ไม่เป็นไรแล้วครับ อยู่รักษาอยู่ที่นี่สัก2-3สัปดาห์ทุกอย่างจะดีขึ้นเอง"


    "โล่งอกไปที..ขอบคุณมากๆนะคะ"


    "ด้วยความยืนดีครับ...งั้นผมขอคนที่จะไปเซ็นเอกสารเกี่ยวกับคนไข้ตอนนี้เลยนะครับ"

    "เดี๋ยวพี่ไปเอง..(ชื่อคุณ)กับอึนพาไปหาจองกุกเถอะ"


    "ค่ะพี่จีมิน"




    จากนั้นร่างของจองกุกก็ถูกย้ายไปที่ห้องพักฟื้น..เมื่อฉันเห็นเขาครั้งแรก ก็เกือบจะร้องไห้แต่พยายามกลั้นเอาไว้ เพราะร่างกายของเขามีแต่รอยช้ำ แขนและขา แม้แต่หัวก็ได้รับบาดเจ็บ...ภาพของเขาทำฉันปวดใจอยู่ไม่น้อย



    อึนพาไม่ควรเห็นเขาในสภาพแบบนี้..แต่ก็เลี่ยงไม่ได้เพราะเธอต้องการที่จะเห็นหน้าปะป๊าอยู่ตลอดเวลา และเสียงของเด็กน้อยก็พูดกล่อมร่างของจองกุกบอกว่าให้ตื่นขึ้นมาเร็วๆ








    อึนพาพูดแบบนี้กับจองกุกทุกวัน ในเวลาที่เขายังหลับใหลอยู่ในห้อง..ฉันและลูกคอยดูแลเขาอยู่ตลอดมา1สัปดาห์ แม้ว่าจองกุกจะยังไม่ลืมตาก็ตาม



    "ปะป๊ารีบๆตื่นมาเล่นกับอึนพานะคะ..."    เสียงเล็กๆของอึนพาพูดกล่อมจองกุกอยู่ข้างเตียง ขณะที่ฉันนั่งปลอกผลไม้อยู่บนโซฟาใกล้ๆ



    สายตาของฉันมองเด็กน้อยด้วยความใจหายอยู่ไม่น้อย..ไม่นึกเลยว่าวันที่เธอหายไป เพราะมีคนพาไปที่ไหนก็ไม่รู้..นับตั้งแต่จากนั้นทุกคนก็เฝ้าระหวังอึนพาตลอด และไม่ยอมให้ไปไหนมาไหนคนเดียว เพราะกลัวว่าเหตุการณ์แบบนั้นจะเกิดขึ้นอีก


    ส่วนเรื่องของคุณฮยอนบิน...ฉันก็พร้อมรับผิดชอบทุกอย่าง ให้ความเป็นธรรมกับครอบครัวของเขา และส่งเขาขึ้นสวรรค์ไปอย่างสมเกียรติ






    "อึนพาคะ"

    "คะ~"

    "มามี๊เข้าห้องน้ำแปปนึงนะคะ เฝ้าปะป๊าอย่าไปไหนนะรู้มั้ย"

    "ค่ะ!^^"


    เด็กน้อยรับคำสั่งอย่างว่าง่าย ก่อนที่ฉันจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำทันที




    เมื่อมามี๊เข้าห้องน้ำ..อึนพาก็หันกลับมาสนในปะป๊าต่อ ก่อนที่มือน้อยๆจะเอื้อมออกไปลูบแก้มของปะป๊าด้วยความอ่อนโยน..แต่ทว่ามือเล็กๆต้องรีบชักออกทันที เมื่อร่างของปะป๊าเริ่มขยับตัว




    เด็กน้อยเบิกตากว้างพลางอ้าปากเหวออยู่ไม่น้อยเมื่อเห็นว่าเปลือกตาของจองกุกนั้นเปิดขึ้น พร้อมลืมตาขึ้นท่ามกลางความเงียบของห้อง..อึนพาค่อยๆขยับตัวเข้าไปมองใกล้ๆ เท้าน้อยๆที่เหยียบเก้าอี้อยู่ต้องยืดขึ้นเพื่อที่จะคลานขึ้นไปหา




    "ปะป๊า...."


    "..."    


    อึนพาพยายามเรียกสติของจองกุก ที่ดูท่าทีของเขากำลังมึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น...และแล้วเขาก็เหลือบสายตามามองเด็กน้อยที่กำลังยิ้มออกมาอย่างดีใจ



    "ปะป๊าตื่นแล้ว^^"




    "อะไร..ใครพ่อเธอ.."

    "ปะป๊า..."



    มือเล็กยกขึ้นปิดปาก พร้อมมองเหตุการณ์ตรงหน้า..ร่างของอึนพาสั่นเล็กน้อย แต่ก็พยายามที่จะเข้าหาจองกุก แต่ดูเหมือนเขาจะปฏิเสธลูกของตัวเอง



    "อย่ามายุ่ง!!"



    ผลัก!




    "อึนพา!!!!!"


    อึนพาถูกผลักตกเก้าอี้ต่อหน้าต่อตาฉัน..ฉันรีบวิ่งไปประคองตัวขึ้นก่อนที่จะได้ยินเสียงร้องไห้ของเด็กน้อยสะอื้นออกมา



    "ฮึก..มามี๊ อึนพาเจ็บ อึก!"


    "นี่พี่ทำอะไร ทำไมถึงทำแบบนี้!!.."


    "ฉันควรถามเธอมากกว่า..ว่าพวกเธอสองคนเป็นใคร?"



    เป็นใคร..เป็นใครงั้นหรอ !?







  To be continued





    #TALK


      ไรท์มาแล้ว หลังจากที่หายไปนานมาก มาอัพแล้วจากไป(ไม่ใช่หรอก ล้อเล่น) ไรท์จะพยายามกลับมาให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ ขอบคุณค่ะ ><






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 223 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,565 ความคิดเห็น

  1. #1314 Lapassatorn (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 01:40
    มาอัพได้แล้วนะค้าาา🥺💜
    #1,314
    0
  2. #1313 jkp_08 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 15:36

    ไรท์จ้าาา คิดถึงแล้วนะ เดือนนึงแล้วมาอัพได้ไหมคะ เราคิดถึงอ่าาา รีบๆมาอัพนะคะ สู้ๆค่ะ
    #1,313
    0
  3. #1311 Jinkarn (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 21:47
    รออยู่นะคะไรท์~~ ต่อไวๆนะคะ~~
    #1,311
    0
  4. #1310 biwey (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 21:12

    จองกุกผลักอึนพาทำไมㅠㅠ นี่ลูกนะ! เเล้วถ้านางเอกจะมีน้องอีกคนในท้องขึ้นมาจะทำไงเจ้ากุก

    #1,310
    0
  5. #1307 JK_nest9704 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 14:48

    โอ่โห่ เป็นเศร้าเลยทีนี้

    #1,307
    0
  6. #1306 ketnipha8324 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 21:01

    รีบมานะคะ ค้างเลย

    #1,306
    0
  7. #1305 Noonutthaya (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 11:26
    ม่ายยยย ป๊าจำมี๊ไม่ด้ายยยยยย
    #1,305
    0
  8. #1302 SadEmMee (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 14:33

    ค้างมากกกกก
    #1,302
    0
  9. #1301 jkp_08 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 21:44

    ไรท์~~~~ ได้โปรดอัพเถอะน้าา เราคิดถึงน้องอึนพาไม่ไหวแล้วอ่าา สู้ๆนะค่ะ
    #1,301
    0
  10. #1300 jkp_08 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 09:15

    ไรท์จ้าาา รีบมาอัพเถอะน้าา คือมันค้างมากเลย เราเข้ามาส่องทุกวันเลยนะ รีบๆมานะ สู้ๆจ้าา
    #1,300
    0
  11. #1299 0971769001 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 21:48

    รอค่ะรีบมาต่อนะค่ะ

    #1,299
    0
  12. #1298 บิงซู (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 21:25

    ไรท์คะกลับมาก่อนเดี๋ยวนี้~~~อ๊ากกก5555 ไรท์สู้ๆนะค้าบบบ

    #1,298
    0
  13. #1297 jungkookminkook (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 00:33

    อัปเถอะเจ้าค่ะ
    #1,297
    0
  14. #1296 เจเคคนหล่อออออ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 23:28

    ไรท์จ๋าาาามาต่อเร็วๆนะจ๊าาาาาาาาาา~¶~¶

    #1,296
    0
  15. #1295 คิงกี้ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 00:12

    สนุกมากเลยไรท์ รีบมาต่อนร้าาาา สู้ๆค้าบบย

    #1,295
    0
  16. #1292 mingsaetang (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 21:01

    แง่~ พี่จองกุกจำไม่ได้ 😭//ต่อจ้าสู้ๆน้าาา❤😍

    #1,292
    0
  17. #1291 PJMBN (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 00:05

    ปะป๊าาาา ฮรือออ

    #1,291
    0
  18. #1290 siripimmoonmat (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 11:02
    ม่ายยยยยยย~~
    #1,290
    0
  19. #1289 ลลิน. (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 10:49
    ฮือออออ ปะป๊าาา
    #1,289
    0
  20. #1287 Icebear2002 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 21:10
    ดราม่าอีกแล้ว
    #1,287
    0
  21. #1286 _fxxoz (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 01:12

    พี่จอนน่าจัวววว

    #1,286
    0
  22. #1284 army_seonmin (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 13:21

    ฮีอTT^TT ขอบคุณนะคะที่ไรท์ยังไม่ทิ้ง มาต่อไวๆน้า เป็นกำลังใจให้ค่ะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-07.png

    #1,284
    0
  23. #1283 Meemee32 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 11:44
    ไม่เอาเเบบนี้สิ ใจไม่ดีเลยย
    #1,283
    0
  24. #1282 2000TT09 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 07:32
    ฮื่อออออ จะร้องไห้แล้ว
    #1,282
    0
  25. #1281 p0993136611 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 12:38
    ไม่เอาจองกุกโหมดนี้ จะร้อง
    #1,281
    0