#รอยสักจอน [JUNGKOOK X YOU] *tattoo Jeon*

ตอนที่ 25 : Chapter Jeon : 24 ::NC::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 181 ครั้ง
    10 มี.ค. 63

B
E
R
L
I
N





Chapter 24














    YOU


    ฉันเดินวนอยู่ในบริษัทอยู่หลายรอบ เพราะตอนนี้กำลังเบื่อสุดๆ เพราะต้องรอให้จองกุกเขาเคลียร์งานให้เสร็จ!!..แต่ก็นะ บ่นไปจะได้อะไร ยังไงซะหน้าที่ของฉันก็มีแต่รอเขาเท่านั้น จะไปเร่งก็ไม่ได้ เห็นแล้วเหนื่อยใจเปล่าๆ



    "อ่ะ..จองกุก!" ขณะที่กำลังเดินไปเรื่อย ฉันก็เจอจองกุกและพี่จีมินเดินออกมาด้วยกันพอดิบพอดี...


    สงสัยคงเคลียร์งานเสร็จแล้วสินะ


    "กลับกันเถอะ^^"

    "อื้ม...ว่าแต่ เราไม่แวะไปรับอึนพากลับก่อนหรอ?" เห็นหน้าของพี่จีมินแล้วก็นึกถึงลูก ตอนนี้จะเป็นยังไงบ้างนะ

    "ไม่ต้องหรอก พี่ขอพาอึนพาไปอยู่กับคุณพ่อก่อนจะได้มั้ย พี่อยากให้พวกเขามีเวลาอยู่ด้วยกัน..."

    "แต่ว่ามันจะไม่รบกวนเอาหรอคะ"

    "ไม่หรอก คุณพ่อออกจะดีใจด้วยซ้ำที่มีหลานอยู่ด้วย^^"


    ประโยคคำพูดของพี่จีมิน ที่พูดออกมานั้น ทำให้ฉันกัดริมฝีปากล่างพลางคิดหน้าคิดหลังว่ามันจะดีหรือเปล่า..ใจนึงก็ห่วงว่าลูกจะไปเป็นภาระคุณพ่อ แต่อีกใจ ก็คงดีไม่น้อยถ้าให้ปู่กับหลานเขาใช้เวลาอยู่ด้วยกัน


    "อืมมมม..เอางั้นก็ได้ค่ะ ถ้าพี่ว่าแบบนั้น^^"

    "ครับ ไม่ต้องห่วง อึนพาจะถูกดูแลอย่างดีเลย...ส่วนเวลาที่เหลือ จงใช้เวลานี้อยู่กับผัวจะดีกว่า^^" ร่างสูงของพี่จีมิน เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงชวนขนลุกแปลกๆ ทั้งสีหน้าและท่าทางของเขา มันน่าสงสัยแฮะ..ดูโรคจิตชะมัด!..



    "งั้นพี่ไปก่อนนะ ไว้เจอกัน^^"

    "ค่ะ! ขับรถดีๆนะคะ~"



    จากนั้นพวกเราก็แยกทางกับพี่จีมิน..ฉันกับจองกุกเดินกลับมาที่รถ ก่อนที่จะมุ่งหน้ากลับบ้านโดยที่ไม่แวะไปไหนเลย










    @บ้าน



    ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงบ้าน พร้อมลมฝนอ่อนๆที่ตามหลังมา..เมื่อกลับมาบ้าน จองกุกก็แยกตัวขึ้นไปอาบน้ำ ส่วนตอนนี้ฉันกำลังเตรียมมื้อเที่ยงที่ใกล้จะถึง...เที่ยงนี้ฉันก็ไม่ทำอะไรมาก ทำอาหารจานเดี่ยวก็พอแล้ว



    "เฮ้อ..ทำไมมันเงียบแบบนี้ล่ะเนี่ย?" อึนพาก็ไม่อยู่ บรรยากาศในบ้านนี่มันวังเวงชะมัด ฉันต้องทำยังไงเนี่ย บ้านถึงจะมีสีสันขึ้นมาบ้าง


    เดี๋ยวนี้คิดอยากทำนู้นทำนี่ไม่หยุดเลยแฮะ...







    เวลาต่อมา . . .


    "กินเสร็จแล้ว ล้างจานด้วยนะ"

    "คร้าบบบ" 

    เสียงของจองกุกขานตอบรับอย่างว่าง่าย ก่อนที่เขาจะเดินมาหยิบจานของฉัน และตัวเอง แล้วเดินหายเข้าไปในครัว..แหม ทำไมเดี๋ยวนี้ว่านอนสอนง่ายจัง ฉันควรจะสงสัย แต่ก็ไม่ดีกว่า เพราะว่าตอนนี้เขากลับตัวกลับใจไง ฉะนั้นฉันไม่ควรระแวงเขาอีกต่อไปแล้วหนิ -^-




    ติ๊ง! ติ๊ง !...


    "หื้ม?"






    ปึ่ง!



    "พรุ่งนี้หรอ..แล้วฉันต้องทำยังไงเนี่ย?"


    ร่างเล็กเดินวนไปรอบห้อง ด้วยความตื่นเต้นกระวนกระวาย เพราะข้อความที่ส่งมานั้นมันกำลังเตือนความทรงจำของฉัน ให้ได้รู้ว่าพรุ่งนี้เป็นวันแห่งความรัก และแม่ก็บอกว่าฉันควรมีของขวัญให้จองกุก..แล้วมาบอกกันตอนนี้จะหาทันมั้ยล่ะ! แล้วอีกอย่างเขาอยากได้อะไรฉันยังไม่รู้เลย !


    "โอ้ย! แล้วทำไมฉันต้องรู้สึกว่ามันสำคัญขนาดนี้ด้วยเนี่ย!!" ฉันพยายามส่งเสียงไม่ให้คนในห้องทำงานได้ยิน เพราะฉันยังไม่อยากให้เขารู้ว่าฉันกำลังคิดจะทำอะไรในวันพรุ่งนี้


    "ออกไปดูที่ห้างคงคิดออกเองแหละ !"


    นึกได้ฉันก็รีบคว้าเสื้อโค้ทมาสวม ก่อนจะตัดสินใจค่อยๆเดินออกไปจากบ้านให้เบาที่สุด...



























    วันวาเลนไทน์ ....





    "ทำอะไรอะ?" ชายหนุ่มร่างสูงถามคนตัวเล็กที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาห่อกล่องของขวัญอยู่ แถมยังใช้กระดาษห่อซะสีชมพูหวานแหววอีกจนซูบินแอบขนลุกนิดๆ


    ยังไงฉันก็ยังไม่ชินสักทีที่ตัวเองทำอะไรหวานๆให้กับผัวขนาดนี้(?) ส่วนซูบินน่ะหรอ รู้สึกมันเขินๆแทนและจั๊กจี๋ๆยังไงก็ไม่รู้


    "พรุ่งนี้วันวาเลนไทน์ไง.." ฉันตอบอย่างอารมณ์ดี พลางห่อของขวัญของตัวเองด้วยความประณีตที่สุดเท่าที่จะทำได้

    หลังจากที่กลับจากห้าง ฉันก็ขอมาอาศัยอยู่ที่ห้องของซูบินสักพัก ถึงจะกลับ

    "มันสำคัญตรงไหนกัน?"

    "ก็มันเป็นวันแห่งความรักไง ใครๆเขาก็ให้ของขวัญให้กับคนที่ตัวเองรักกันทั้งนั้นแหละ!..อย่างเช่นดอกกุหลาบ ช็อคโกแลต ตุ๊กตา อะไรแบบนี้อ่ะ"

    "ไร้สาระว่ะพี่..ผมต้องไปแล้ว เพื่อนมันส่งข้อความมาแล้ว รีบๆทำซะ เดี๋ยวผัวจับได้มันจะไม่เซอร์ไพรส์!..ฝากล็อคห้องด้วยนะ!"


    ซูบินพูดจบก่อนจะหยิบของตัวเองออกจากห้อง แล้วเดินออกไปจากห้องทันที่..ตอนนี้เหลือแต่ฉันแล้วสินะ เฮ้อ !


    "รีบๆทำก่อนที่จองกุกจะรู้ตัวก่อนดีกว่า!"



    แล้วฉันจะแอบเอาของขวัญเข้าบ้านยังไงดีล่ะเนี่ย !?









    @บ้าน




    "อึก..เงียบเชียว" เสียงของฉันกระซิบด้วยความแผ่วเบา พร้อมแอบอุ้มกล่องของขวัญเข้ามาในบ้าน อย่างกะโจรที่แอบขึ้นบ้านคนอื่นยังไงซะอย่างงั้นแหนะ

    ตอนนี้ฟ้าก็เริ่มมืดแล้วด้วย..เวลานี้ สงสัยหมอนั่นกำลังเล่นเกมอยู่บนห้องสินะ


    และกล่องนี้จะไปเอาไว้ไหนกัน..คิดสิๆ ในที่ที่จองกุกไม่เคยย่างกายเข้าไป ในที่ที่จองกุกไม่สงสัย



    "คิดออกแล้ว..!"


    เตาอบขนมไง..หมอนั่นกลัวเตาอบขนม เพราะกลัวว่ามันจะระเบิดใส่ ที่นั่นเหมาะจริงๆเพราะจองกุกไม่คิดจะเอื้อมมือไปแตะเตาอบแน่นอน !


    "หึๆ:)"






    แอดดด...


    "โอ๊ะ!..หายไปไหนมาหื้ม?"


    เมื่อฉันเดินเข้ามาในห้อง จองกุกก็เอ่ยถามขึ้นทันที..เขาละสายตาจากสมาร์ทโฟนเพื่อถาม ก่อนจะกลับไปสนใจเกมอีกครั้ง..เมื่อเห็นอย่างนั้นแล้ว ฉันเลยตัดสินใจเดินไปที่เตียงก่อนจะขึ้นไปนั่งข้างๆเขา


    "เป็นอะไรหื้ม..ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ?" อยู่ๆจองกุกก็หันหน้ามามองฉันพร้อมเอ่ยถามอีกครั้ง

    "อือออ..เปล่า" ฉันส่ายหัวจนผมปลิว

    "แล้วเป็นอะไรทำไมหน้าบึ้งตึงขนาดนั้น?"


    นี่อย่ามารู้ทันฉันนะ !


    "ไม่รู้"

    "อ้าว!"

    "นี่ๆ พรุ่งนี้วันอะไรหรอ?"

    ฉันใช้นิ้วสะกิดไหล่จองกุก พอเขาได้ยินคำถามของฉัน เขาก็เบิกตาโตก่อนจะสบตาฉัน...


    "พรุ่งนี้หรอ ก็วันที่14ไง ทำไม?"

    "แล้วมันเป็นวันอะไรล่ะ!!"

    "วันวาเลนไทน์"


    ทำไมการตอบดูไม่ตื่นเต้นเลยล่ะ...


    "อืม..." หญิงสาวครางในลำคอเบาๆ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอน..จึงทำให้อีกฝ่ายขมวดคิ้วงง เพราะตามคนรักไม่ทัน


    "งั้นนอนรอไปก่อน เดี๋ยวฉันขอไปตรวจเอกสารที่ห้องทำงานแปปนึง" จองกุกบอกกับคนตัวเล็กที่พยักหน้า ขณะที่นอนหันหลังให้...มือเล็กหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาเล่นโซเซียลต่างๆ เปิดแอพมาก็เจอแต่คนโพสต์แคปชั่นต่างๆ มากมาย บางคนก็ถูกเซอร์ไพรส์วันวาเลนไทน์ล่วงหน้าและอีกมากมายทุกอย่างล้วนแต่เกี่ยวกับวันแห่งความรักทั้งสิ้น...


    ร่างบางเริ่มคิดหนัก จึงวางโทรศัพท์ลงแล้วขยับไปชิดชายหนุ่มที่กำลังจะเตรียมลุกออกจากเตียง..แต่แล้วมือบางๆก็กระตุกเสื้อของจองกุกเบาๆเพื่อเป็นการทำให้อีกฝ่ายหันมาสนใจ



    "หื้ม..มีอะไรครับ?"

    "นี่ๆ วันวาเลนไทน์อยากได้อะไรมั้ยอ่ะ?"

    "หืม ทำไมถึงถาม? เอาจริงๆก็ไม่อยากได้อะไรหรอก...."


    อ้าว..นี่กูซื้อของมาแล้วนะ -_-



    "...ขอแค่เราอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปนานๆก็พอแล้ว จุ๊บ!" จองกุกก้มลงมาจุ๊บปากฉันเบาๆแต่ไม่ล่วงล้ำเข้าไปด้านใน

    "อื้อ..แต่พรุ่งนี้มันเป็นวันวาเลนไทน์นะ ไม่อยากได้อะไรจริงๆหรอ ดอกไม้?"

    จองกุกส่ายหน้าปฏิเสธ...

    "ช็อคโกแลต?" และจองกุกก็ส่ายหน้าอีกรอบเพราะเขาไม่ค่อยชอบของหวานเท่าไหร่

    "ตุ๊กตา?"

    "ไม่อยากได้เพราะมีแล้ว..นี่ไง" จองกุกพูดขึ้นพร้อมพุ่งตัวลงมากอดฉันไว้แน่น ก่อนจะเอาแก้มมาแนบแก้มฉัน

    "อือออ..! แต่ฉันอยากเตรียมของขวัญให้นายหนิ!" เริ่มงอแง



    ถึงจะพูดไปแบบนั้น แต่ฉันเตรียมไว้แล้วล่ะ ><



    "ก็เรามีครบทุกอย่างแล้วหนิ ไอ้ดอกกุหลาบที่สวนหลังบ้านเราก็มีตั้งหลายต้น ส่วนวันวาเลนไทน์มันก็แค่วันวันหนึ่งเอง..ยังไง ฉันก็รักเธอทุกวันแหละ:)"

    "แต่........"

    "จุ๊ๆๆๆ อยากให้ของขวัญฉันใช่มั้ย?" คนตัวเล็กพยักหน้าทันที ส่วนจองกุกก็ยกยิ้มร้ายกาจทันที ก่อนจะตวัดผ้าห่มเพื่อเล่นผีผ้าห่มเป็นของขวัญวันวาเลนไทน์ทันที....












CUT
18+

















    คืนนี้ฉันโดนจองกุกเล่นผีผ้าห่มจนถึงตี5 ไม่ตายก่อนก็บุญแล้ว...





    "อื้มมมม.." เช้าวันใหม่ ที่ฉันต้องบังคับให้ตัวเองตื่นขึ้นมา หลังจากที่นอนได้แค่ชั่วโมงเดียว..ตอนนี้ฉันกำลังทำมื้อเช้า อยู่ภายในครัว พร้อมสายตาที่มองไปที่เตาอบขนมเป็นระยะ..หวังว่าจองกุกคงไม่มาเปิดดูนะ ไม่งั้นโป๊ะแตกแน่ๆ -_-


    พรึบ!


    "อ๊ะ!..."

    "ตัวเล็กของพี่ทำอะไรอยู่เอ่ยยย~"
 
    จู่ๆ ร่างใหญ่ๆของจองกุกก็แอบย่องมากอดฉันจากด้านหลัง..แต่สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าก็คือ ลักษณะคำพูดของเขาที่เปลี่ยนไป เปลี่ยนไปจนฉันต้องขนลุกกันเลยทีเดียว


    แต่เอาจริงๆ ฝ่ายที่เริ่มก่อนก็คือฉันไม่ใช่หรอ?..เมื่อคืนฉันไม่น่าหลุดปากเรียกเขาว่าพี่เลย! เห็นมั้ยผลที่ตามมา จองกุกได้ใจใหญ่เลย!!



    "ถามอะไรแปลกๆ ก็กำลังทำข้าวต้มให้นายอยู่ไง---!"

    "อ๊ะๆ!! เรียกพี่สิเรียกพี่~"


    นั่นไง ได้ใจใหญ่เลยนะพ่อคุณ!


    "ชิล์...!"

    "ทำมื้อเช้าให้พี่จองกุกอยู่ค่ะ แบบเนี้ย! พูดสิพูด~"

    "อาาาา.."

    "หื้ม~"

    "ทำมื้อเช้าให้พี่จองกุกอยู่ค่ะ!^^" อยากจะหยิบทัพพีมาตีหัวเขาซะจริงๆเลย !

    "หรอคะ ตัวเล็กของพี่...ทำอร่อยๆนะ เดี๋ยวผัวจะกินให้หมดหม้อเลย><"

    "เฮ้อ!..นี่แปลกนะเนี่ย เป็นอะไรรึเปล่า? ไม่สบายหรอ?" ฉันกระตุกคิ้วด้วยความสงสัย พลางเอี่ยวตัวไปพร้อมใช้มืออังหน้าผากของจองกุก


    ตอนนี้เขาอาจป่วย จนทำให้สติเลอะเลือนก็เป็นได้...


    "ไม่หนิ..แค่อยากทำตัวหวานๆกับเมีย กลัวเมียไม่รัก-^-" จองกุกพูดพร้อมมุ่ยปาก

    "พูดไปเรื่อย..." ฉันได้แต่ส่ายหน้าเอือม ก่อนจะพยายามแกะมือของจองกุกออก แต่ทว่าเขากลับเกาะติดฉันไว้แน่น ดิ้นให้ตายก็ไม่ปล่อยสักที!!

    "วันนี้เป็นวันแห่งความรัก พี่จะให้หัวใจตัวเล็กทั้งวันเลย~"





    แม่จ๋าาา!! หนูอยากกลับอิตาลี!!!!~









    11 : 00 น.




    เวลาล้วงเลยมาถึงช่วงสายๆของวัน รถของจองกุกจอดลงที่หน้าตึกบริษัทโดยที่ฉันนั่งรอเขาอยู่ในรถ..จองกุกเดินเข้าไปในตัวตึกเพียงลำพัง ร่างของชายหนุ่มเดินเข้ามาในบริษัทของพี่ชาย เพื่อไปหาเพราะมีธุระที่อยากจะคุยด้วย...


    แต่ในระหว่างที่กำลังมุ่งหน้าไปหาจีมิน ร่างสูงๆของจองกุกก็ไม่ได้สังเกตว่าตัวเองนั้นเดินสวนรินไปแบบผ่านๆ สายตาของรินเหลือบมองจองกุก ก่อนที่จะยกยิ้มแล้วรีบเดินออกไปทันที...






    ภายในห้องทำงานของจีมิน


    "สายๆแบบนี้มาทำอะไรไอ้น้องชาย?" เสียงของผู้เป็นพี่ท้วงขึ้น เมื่อเห็นน้องชายแท้ๆของตนเดินเข้ามาในห้อง

    "..ก็แวะมาบอกข่าวคราว" จองกุกยิ้มอ่อน ก่อนจะเดินไปนั่งลงโซฟา ขณะที่จีมินก้มเซ็นเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงาน

    "มีไร ว่ามา?" พี่ชายก้มหน้า พลางพูดขึ้นเพื่อรอคำพูดของน้องชาย

    "ฮยอง เมื่อคืนผมกับ(ชื่อคุณ)โคตรมันส์เลยฮ่าๆ!^^"

    "ไอ้นี่หนิ!..เรื่องแค่นี้โทรมาบอกกูก็ได้ป่ะ?" มันหมายความว่ายังไงกัน แค่เรื่องบนเตียงไม่เห็นต้องมาบอกกันถึงที่เลยหนิ -_-

    "ฮ่าๆ ผมแค่อยากบอกด้วยปากตัวเองเฉยๆ><"

    "เหอะๆ แล้วเรื่องของ(ชื่อคุณ)อ่ะ เอ็งทำไงต่อ.."

    "ก็อย่างที่พูด ฮยองไม่ต้องช่วยผมและ เดี๋ยวผมจัดการเอง วันนี้กะว่าจะพาเมียไปเดทสักหน่อย..เพราะตั้งแต่รู้จักกันมา ผมไม่เคยพาเธอไปเดทเลยสักครั้ง"

    "หื้มมม ความคิดดีหนิไอ้น้อง..ใช้แผนเดทนี่และมัดใจเมียเลย เล่นบทหนัก เอาใจ อ้อน รับรองไม่มีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธเอ็งได้ลงคอแน่ๆ :)"

    "ผมก็คิดงั้น><" 


    ที่มาเนี่ยไม่ได้มีธุระอะไรมากมาย แค่แวะมาบอกเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องก็เท่านั้นเอง -..-







    @ร้านไอศกรีม



    ขณะที่รอไอศกรีม ฉันได้แต่นั่งเท้าคางมองหน้าคนตัวสูงพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้จนเจ้าตัวเลิกคิ้วขึ้น...


    "หน้าพี่เหมือนพ่อน้องหรอครับ มองอยู่ได้?"


    ฉันยังคงนั่งเท้าคางส่งยิ้มหวานให้พร้อมกับส่ายหน้าไปมา


    "มองแบบนี้หมายความว่าไง??"

    "ก็ไม่คิดว่าพี่จะใจดีนี่นา ในที่สุดก็พามาเดทสักที"

    "หึ:)"


    "ไอศกรีมได้แล้วค่ะ" พนักงานพูดพร้อมกับส่งยิ้มให้ ก่อนจะวางไอศกรีมที่สั่งไปไม่นานมานี้วางไว้ที่โต๊ะ

    "ทางร้านของเรามีโปรโมชั่นค่ะ สำหรับลูกค้าที่เป็นคู่รักกันทางเรามีบริการถ่ายรูปคู่ ไม่คิดค่าใช้จ่ายใดๆ ลูกค้าสนใจโปรโมชั่นนี้มั้ยคะ?"


    "ไม่/สนครับ!" จองกุกหันมามองฉันทันที

    "สนครับๆ"

    "ไม่เอา เสียเวลาอ่ะ"

    "นะๆ (ชื่อคุณ)ถ่ายรูปกันนะครับ" จองกุกพูดด้วยน้ำเสียงที่ออดอ้อนสุดๆ

    "ไม่ ชัดเจนนะ!"

    "ไหนบอกจะไม่ใจร้ายไง" จองกุกพูดพร้อมกับทำหน้าเศร้า

    "อย่ามางอแงนะคนบ้า"

    "หึ้ย คนใจร้าย!"

    "เออๆ ก็ได้!"

    "เย้! น่ารักที่สุด~"

    จองกุกส่งเสียงดีใจออกมา พร้อมกับหยิกแก้มของฉันทั้งสองข้าง





    แชะ !


    "เรียบร้อยแล้วค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ เดี๋ยวทางร้านเราจะนำรูปมาให้นะคะ^^"

    "ขอบคุณครับ^^"


    "รีบกินเถอะ ละลายหมดแล้ว" ขณะที่กินไอศกรีมอยู่ ฉันก็แอบมองคนตรงหน้าอยู่เงียบๆ ยิ่งอยู่ใกล้เขาฉันก็ยิ่งรู้สึกรักเขามากขึ้นอย่างบอกไม่ถูก



    พูดจริงๆนะ . . 




    "พี่จองกุกชอบรสช็อกโกแลตหรอ?" ฉันกินไปถามไป

    "อื้ม ครับ ถามทำไม"

    "ก็แค่อยากรู้ งั้นวันหลังจะทำเค้กช็อกโกแลตให้^^"

    "ตัวเล็กทำเป็นด้วยหรอ?"

    "ทำเป็นสิ..."

    "คุณหนูอย่างเราเนี่ยนะทำเป็น"

    "นี่ อย่ามาดูถูกฝีมือกันนะ!"

    "ฮ่าๆ ครับๆ เชื่อแล้วครับ^^"

    "กินไปเลย! อย่าพูดมาก"

    "คร้าบ><"




    "อ๊ะ..นี่ตัวเล็กอายุเท่าไหร่แล้วเนี่ย"

    "ห้ะ คะ?"

    "เลอะปาก-_-"

    ฉันรีบเช็ดปากทันที

    "ออกยังอะ?"

    "มานี่เลย จะเช็ดให้" เขาค่อยๆใช้นิ้วเรียวยาวเช็ดที่มุมปากของฉัน หลังจากนั้นปากของเขาก็ค่อยๆดูดชิมนิ้วที่เช็ดปากฉันไปเมื่อครู่นี้

    "อึก °///°"


    เคร้ง !!


    "อ่ะ! " ฉันรีบหยิบช้อนที่หลุดมือลงไปในถ้วยไอศกรีมขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

    "หึ^^" จองกุกส่ายหน้ากับท่าทีของฉัน


    "เอ่อ..นี่พี่จองกุก"

    "ครับ"

    "กินเสร็จแล้วจะไปไหนต่ออีกมั้ยอะ?"

    "อื้มมม..ไปสิ วันนี้พี่จะพาตัวเล็กไปเที่ยวทั้งวันเลย"

    "อื้อ!"



    ไม่ยักกะรู้เลยว่าคนอย่างจอนจองกุกเนี่ยจะเปลี่ยนไปเหมือนน้ำเลย..ไหลได้ตลอดอะนะ^^
























    วันนี้ฉันสนุกมากเลยแหละ...แม้ว่าคู่เราจะประหลาดไม่เหมือนคนอื่นก็ตามที แต่จองกุกเขาก็ทำฉันยิ้มได้ทั้งวันไม่เหนื่อยเลยแหละ...


    "ที่นี่คงเป็นที่สุดท้ายแล้วนะ"    เสียงของฉันเอ่ยขึ้น ขณะที่เราสองคนเดินออกมาจากร้านขายของเล่น..แน่นอนว่าวันแห่งความรักไม่ได้มีแค่เราสองคน แต่ต้องมีอึนพาด้วยสิ ฉะนั้นเราจึงไม่ลืมลูกเลยต้องซื้อของเล่นไปให้ และรอให้ทางนั้นพาอึนพากลับมาบ้าน




    Rrrrrr



    "หื้ม เดี๋ยวมานะ"

    "ค่ะ"


    ฉันปล่อยให้จองกุกเดินออกไปคุยโทรศัพท์ ก่อนจะตัดสินใจเดินไปรอบนรถ ...








    "หึ รออีกแค่วันเดียว..แกเริ่มได้เลย"

    "ครับ แต่ขอเพิ่มเงินเป็นสองเท่านะ"

    "ได้! ถ้าแผนสำเร็จ"








    "ใครโทรมาหรอ?"    ฉันถามจองกุกที่กลับเข้ามาในรถ ฉันสังเกตเห็นสีหน้าของเขาไม่ค่อยดีนัก หรือเรียกง่ายๆว่าพ่อคนนี้กำลังงอนอะไรสักอย่าง

    "เป็นอะไรอีก?"

    "มะรืน..พ่อสั่งให้พี่ไปเฝ้างานที่จังหวัดอื่นน่ะ"

    "แล้ว?"

    "ไปแบบไม่มีกำหนดกลับเชียวน้าาาาา!!"

    "โอ้ย แล้วจะโวยวายทำไมเนี่ย!!!"    ฉันยกมือขึ้นอุดปากคนขี้โวยวายทันทีที่ร้องแหกปากลั่นรถ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าพ่อของเขาใช้ไปทำอะไร ทำไมถึงได้ให้ไปแบบไม่มีกำหนดกลับแบบนี้น่ะ !


    แต่ตอนนี้เขาจะมาเสียงดังนอกบ้านไม่ได้ !!


    "แงง ไม่อยากไปเลยอ่าาา"

    "ไม่ไปไม่ได้ นี่มันงานนะ"

    "ถ้าพี่ไม่อยู่แล้วใครจะอยู่ดูแลเรากับลูกล่ะ.."

    "ฉันกับลูกไม่เป็นไรหรอก..เราดูแลตัวเองได้น่ะ"

    "ไม่รู้แหละ! พี่จะหาการ์ดมาคุ้มบ้าน!!"




    เฮ้อ นี่มันเว่อร์ไปมั้ย - -












    

    To be continued





    #TALK



      ไรท์มาแล้ววว หายไปนานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แฮะๆ ตอนนี้ถ้าใครได้อ่านncจะเข้าใจสองผัวเมียนี่เลยค่ะะะะะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 181 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,565 ความคิดเห็น

  1. #1193 N335a (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 15:20

    พี่กุก กับตัวเล็ก
    อ้าก!เขิน•//•
    #1,193
    0
  2. #1185 JJK901 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 00:25
    บทจะหวานก็คือเข้าขาพากันเลี่ยน55555 น่ารักอ่ะ เอาอีกกกกก
    #1,185
    0
  3. #1184 51410021 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 00:08

    นังรินแกยังไม่จบใช่ไหม !!!

    #1,184
    0
  4. #1183 ShalisaAom (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 23:09
    น่ารักมากๆเลย~รออยู่นะคะ
    #1,183
    0
  5. #1182 Callalilly25 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 22:58
    ริน? ไม่เข็ดหรอคะ หน้าโบกปูนมาใช่มะ บวกกันป่าวๆ
    #1,182
    0
  6. #1181 QueenZA003 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 22:55
    ชอบมากกก
    #1,181
    0
  7. #1180 Lisagirl3 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 22:47

    ต่อค้าบบบ รอ

    #1,180
    0
  8. #1179 Honey16 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 22:24

    เขินอ่าาาา
    #1,179
    3
    • #1179-2 AS GOT(จากตอนที่ 25)
      10 มีนาคม 2563 / 22:40
      ในทวิตเตอร์ @Karnpichcha2 คร้า
      #1179-2
  9. #1178 p0993136611 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 22:12
    มาต่ออีกสู้ๆไรท์
    #1,178
    0
  10. #1177 Fxngg (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 22:01

    อิรินเทอนี่มันอิงูพิษจองกุกไม่น่าปบ่อยมันไป

    #1,177
    0
  11. #1176 jk_bell (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 21:55

    ไรท์ในที่สุดก็กลับมาาาาาา
    #1,176
    0
  12. #1175 jk_bell (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 21:54
    มดจะขึ้นแล้วววเขินนน
    #1,175
    0
  13. #1174 JR_TTY (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 21:51

    ช่ายยยยยหายไปนานมาก แต่...ลีดก็รอได้
    #1,174
    0