#รอยสักจอน [JUNGKOOK X YOU] *tattoo Jeon*

ตอนที่ 11 : Chapter Jeon : 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,801
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 302 ครั้ง
    22 ก.ค. 62

B
E
R
L
I
N





Chapter 10













    "แต่! เธอต้องจูบฉันกลางตลาดเดี๋ยวนี้! เอาสิถ้าอยากได้หึ:)"








    YOU


    ทั้งพูดทั้งทำหน้ากวนตีx มันหมายความว่ายังไง...


    ฉันได้แต่ยืนมองหน้าจองกุกอย่างนิ่งๆ น้ำตาที่อุส่าต์บีบออกมามันแห้งเหือดทันทีเมื่อเจอสิ่งที่ท้าทายจากจองกุก...ให้ตายเถอะ เล่นกันแบบนี้เลยหรอยะ-_-


    "ไม่!! ไม่เอาแล้ว...."    ถ้าให้ทำแบบนั้น ฉันก็ไม่เอาด้วยหรอก คนเยอะแยะ อาย เกลียด-^-


    แต่ทำไมฉันต้องเขินด้วยเนี่ย กะอีแค่ให้จูบ ไม่หน่า เขาแค่พูดเล่น ไม่ได้จริงจังขนาดนั้นสักหน่อย อย่าพึ่งคิดไปไกลสิยัยบ้า


    "ขี้ขลาด.."


    "แล้วใครมันจะไปกล้าจูบนายกันยะ!!!"


    โว้ย! ไม่องไม่เอาแล้วไอ้ตุ๊กตาบ้านั่น!! 


    "ชิล์!!!"    ร่างเล็กยู่ปากอย่างหงุดหงิดเมื่อถูกขัดใจและทำให้อารมณ์โมโหขึ้นมาเสียดื้อๆ ฉันสะบัดตัวออกจากมือจองกุกก่อนที่จะรีบเดินหนีไปข้างหน้าโดยที่ไม่สนใจคนข้างหลัง แม้แต่จะชายตามองก็ไม่ทำ


    แล้วไงละ ฉันก็ไม่สนใจอยู่แล้วหนิ...ไม่ต้องตามมาเลย!!!


    ไอ้บ้า!





    เมื่อไม่เป็นไปตามที่คิด จองกุกจึงรีบวิ่งตามคนตัวเล็กไปพร้อมรอยยิ้มมุมปากที่ภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก คงเป็นเพราะเขาทำให้คนตัวเล็กโมโหและงอนล่ะมั้งถึงได้รู้สึกสะใจนิดๆแอบสนุกหน่อยๆที่ได้กวนประสาทคนขี้น้อยใจแบบนี้ แต่จองกุกเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงได้ดูมีชีวิตชีวาขนาดนี้ คงเป็นเพราะได้กลับบ้านล่ะมั้ง อย่างอื่นคงไม่เกี่ยวหรอก....




    ร่างสูงก้าวขายาวๆจนตามมาทันคนตัวเล็ก มือหนาคว้าแขนเรียวพร้อมดึงกระชากมาเบาๆ ก่อนที่ร่างบางจะเซถอยหลังไปประชิดกับแผงอกหนาๆแน่นๆของจองกุกอย่างไม่ทันตั้งตัว




    "อ๊ะ..."


    "จะหนีฉันไปไหน..ไปถูกทางรึไงเธอน่ะ"    ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อย พร้อมคว่ำปากเมื่อรู้สึกตัวว่าตัวเองนั้นรู้จักเส้นทางพวกนี้ซะที่ไหนกันล่ะ คิดจะไปก็ไป หลงทางมาทำไงล่ะเนี่ยเรา


    ลืมคิดไปซะสนิทเลย แหะๆ


    "มะ..ไม่รู้...ฉันโกรธนาย!!"


    "เอ้า-_-"    ตอนนี้จองกุกอยากจะตะโกนออกไปดังๆว่า เป็นอะไรของมึงอีกล่ะเนี่ย! เดี๋ยวนี้ชักจะเริ่มตามอารมณ์ไม่ทันแล้วนะ!!


    "ไม่รู้ล่ะ นายเป็นคนพาฉันมาที่นี่เอง..ยึดโทรศัพท์ เงินไม่มี เพราะฉะนั้นฉันอยากกินอยากได้อะไรนายก็ต้องตามใจฉัน เข้าใจมั้ย!?"    ฤทธิ์ของคุณหนูเริ่มเอาแต่ใจอีกครั้ง ร่างสูงมองบนพร้อมถอนหายใจอย่างหนักใจที่ต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ จองกุกเองไม่รู้หรอกว่าร่างเล็กตรงหน้าจะเป็นคนเอาแต่ใจมากขนาดนี้ คิดผิดคิดถูกเนี่ยที่เอามาด้วย เท่ากับว่าหาภาระให้ตัวเองแท้ๆ-_-



    หึๆ นายรู้จักฉันน้อยเกินไป จอน จองกุก อย่าขัดใจฉัน เพราะฉันไม่ได้แอบสตอเหมือนแฟนนาย!!!



    "เอ่อๆได้..อย่าโวยวายก็แล้วกัน อายคนอื่นเขา"    ร่างเล็กยิ้มแฉ่งด้วยความดีใจ เมื่อจองกุกตอบตกลงอย่างใจหวัง ฮี่ๆ ดีจังในที่สุดฉันก็ชนะเขาจนได้ ถึงแม้ว่าจะเป็นวันนี้แค่วันเดียวก็เถอะ เหอะ-_-



    ชิล์!



    "อิอิ นายแพ้แล้ว><"


    "ยัยบ้า..."


    "แบร่! :p "







    ฮ่า ตอนนี้โคตรแฮปปี้เลย มีทาสใช้แล้ว1วัน><










    ทันใดนั้น คนตัวเล็กก็ลากแขนชายหนุ่มเดินแหวกฝูงชนมาเพื่อหาของกิน เพราะตอนนี้เราสองคนยังไม่ได้กินมื้อค่ำเลย โอกาสดีล่ะที่จะได้หาของกินในตลาดคนเดินนี้เลย...


    บรรยากาศค่ำคืนของฤดูร้อน สภาพอากาศอุ่นๆเหมาะแกการนอนชมดาวนอกบ้าน และออกมาเดินเล่น คู่กับตลาดช่วงเย็นเต็มไปด้วยร้านค้าและแสงไฟห้อยระโยงระยางสีสันสวยงามเต็มไปหมด..ร่างเล็กดูแปลกใหม่กับสิ่งที่พบเจอ ชี้นู้นชี้นี้อยากได้ไปซะหมด จนร่างสูงๆของจองกุกต้องงอแขนพร้อมกับถุงพลาสติกที่บรรจุขนมโบราณของที่นี่ไว้จนเต็มถุง เพราะความอยากของคนตัวเล็กบวกกับข้อตกลงที่เขาเอ่ยไป เลยทำให้จองกุกปฏิเสธคำขอของร่างบางไม่ได้แม้แต่คำเดียว



    โธ่เอ่ย หิวก็หิว ยังต้องมาเสียเงินอีก!!-_-



    "อ่ะ ฉันเหนื่อยแล้วอ่ะ กินข้าวกัน!"


    "เอ่อ ดี-^-"



    ชายเสื้อบางถูกกระตุกเบาๆ พร้อมนิ้วเรียวชี้ไปที่ร้านอาหารเล็กๆริมทาง เมื่อฉันลากจองกุกมาจนถึงท้ายตลาด ตอนนี้ฉันคิดว่าเราพ้นจากตัวร้านค้าได้แล้วมั้ง เพราะบรรยากาศแถวนี้เริ่มมืดแล้วก็เงียบจนดูสงบ มีแค่เพียงร้านข้าวเล็กๆที่เปิดอยู่ไม่ไกลมากนัก...ฉันเงยหน้ามองจองกุกพยักหน้าน้อยๆก่อนจะเดินนำหน้าฉันออกไปเพื่อตรงไปยังตัวร้านอาหารทันที



    แหะ สงสัยคงหิวจัดอ่ะ...หน้าบึ้งแล้วเว้ย><






    ฉันเดินตามหลังจองกุกเข้ามาในร้านอาหารเล็กๆ มีที่นั่งเพียงแค่ไม่กี่ที่ รับรองลูกค้าไม่ถึง10คนเลยด้วยซ้ำ...ใบหน้าหวานมองซ้ายขวาอย่างสงสัยเพราะเกิดมาไม่เคยเข้ามากินในร้านเล็กๆแบบนี้มาก่อน แถมอาหารพวกนี้ก็ไม่เคยเห็นด้วย


    จะกินได้มั้ยนะ..อยากกินพิซซ่าจัง {• ^ •}



    "จะนั่งตรงนี้..."


    "เห้อ-_-"



    ฉันเลือกที่นั่งริมหน้าต่างเพราะมันดูโล่งๆดีอะ แถมยังได้ชมวิวตอนกลางคืนอีกด้วย><



    "จะกินอะไรเขียนมา"    จองกุกพูดพร้อมยื้นกระดาษจดใบเล็กพร้อมปากกามาให้ฉัน ฉันรับมันมาอย่าง งงๆ พร้อมมองหน้าเขา...เพราะฉันไม่รู้ว่าต้องเขียนอะไรลงไปอ่า ไม่รู้จัก ไม่เคยกิน


    "เอ่อ คือว่า...ฉัน ไม่เคยเห็นอาหารพวกนี้อ่ะ นายเขียนเถอะ!!"    ยื้นกระดาษคืนให้จองกุก



    แล้วเขาก็รับมันไปอย่างว่าง่าย พร้อมก้มหน้าเขียนงุดๆโดยที่ไม่ปริปากพูดสักคำ



    "เขียนอะไรบ้างอะ?"


    "นามุล..."


    "ห๊า?"    นามุล คือไร?


    "นามุล ซัมเกทัง หมูผัดกิมจิ"


    "อ่า...."



    กูรู้จักแต่หมูผัดกิมจินี่แหละ คันปากอยากถาม แต่กลัวจะโดนคนตรงข้ามเอาปากกาทิ่มคอตายเสียก่อนน่ะสิ ไม่เอาๆ หุบปากดีกว่า



    ร่างเล็กเลิกสนใจคนตรงหน้า พลางทำตัวยุกหยิกมองหน้ามองหลังราวสำรวจสิ่งรอบข้าง ตาใสกวาดมองไปทั่วเพื่อรออาหารที่จองกุกสั่ง ฉันละสายตาจากพนักงานก่อนจะเหลือบไปมองจองกุกที่จู่ๆก็นั่งนิ่ง สายตาเรียบเฉย สีหน้าที่ขรึมลงจนน่ากลัว และเขากำลังมองไปที่ด้านหลังของฉัน


    เขา มองอะไรอะ?




    เพราะด้วยความสงสัย ฉันจึงเอี่ยวตัวกลับหลังไปมองตามจองกุก ปรากฏว่าเขามองกลุ่มวัยรุ่นชายประมาณสัก5-6คน กำลังมองมาที่เราด้วยท่าทีแอบหาเรื่องหน่อยๆ และหนึ่งในนั้นก็หันมาสบตาฉัน ฉันจึงรีบหันขวับกลับมานั่งในท่าเดิมทันที...โอ้ แม่เจ้า น่ากลัวจัง เขามองฉันด้วย!


    "..."


    "..."



    จองกุกเงียบ ฉันก็เงียบ เอาไงดี เกิดอะไรขึ้นกับเขารึเปล่า?...ขอถามหน่อยได้มั้ยT^T



    "คือว่า....นายมอง--!"


    "เงียบ.."


    "หื้อ?"


    "เมื่อกี้เธอมองมันใช่มั้ย...งั้นก็ซวยแล้วล่ะ เธอโดนหมายหัวแล้วสาวน้อย"



    ว..ว่าไงนะ!?



    "ห..ห้ะ?"    ฉันเบิกตากว้าง ร้องเสียงหลงอย่างเบาเสียงให้มากที่สุด ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมจองกุกถึงพูดแบบนี้ เขากำลังทำให้ฉันกลัวนะ 


    หมายหัว..หมายความว่ายังไงกัน ฉันแค่มองพวกเขาเองนะ..ฉันทำอะไรผิดอ่าT^T


    "จ..จองกุก หมายความว่ายังไง เมื่อกี้..."


    "ก็อย่างที่ได้ยินนั่นแหละ"


    "นะ..นายทำฉันกลัวนะ"


    "จะกลัวทำไม มีฉันอยู่ทั้งคน...."



    อึก!






    น้ำเสียงเรียบนิ่งจากร่างหนา ทำให้ร่างเล็กที่ดูกระวนกระวายอยู่ต้องหยุดชะงัก ใบหน้าหวานมองไปที่ชายหนุ่มที่จู่ๆก็พูดปลอบใจแบบทางอ้อมแบบนั้น..สิ่งที่เขาสื่อออกมา แปลว่ามีเขาอยู่ทั้งคน ไม่ต้องกลัว จะปกป้องฉันหรอ อ่า หรือว่าฉันคิดไปเอง..ไม่น่ะ แล้วทำไมฉันถึงตื่นเต้นและรู้สึกเคอะเขินแบบนี้ล่ะ รู้สึกดีแปลกๆแหะกับคำพูดของเขา


    เขาทำให้ฉัน รู้สึกปลอดภัย : )





    บรรยากาศบนโต๊ะอาหารกลับมาเงียบอีกครั้ง จนอาหารมาเสริฟถึงที่ก็ไม่มีใครปริปากพูดเลยสักคำ...


    ใช้เวลาพอสมควรกว่าจะทานข้าวอิ่ม เวลาล่วงเลยไป3ทุ่มกว่า จนถึงเวลาที่เราสองคนต้องเดินกลับบ้าน...เส้นทางเปลี่ยวๆ เสาไฟที่ติดบ้างไม่ติดบ้าง พร้อมกับสายลมเย็นๆในกลางดึกของวัน อากาศที่เริ่มลดลง ทำให้ร่างบางๆที่เดินเคียงข้างร่างสูงไปต้องยกมือขึ้นลูบแขนตัวเองเมื่อโดนลมหนาวพักผ่านตัวไป  คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงโปร่งเป็นระยะ เพราะเขาเอาแต่เงียบไม่ยอมพูด จนเริ่มรู้สึกกังวล


    ชายหนุ่มเดินต้านลม เส้นผมสีไวน์สะท้อนเสียงจันทร์ดูมีออร่าอย่างน่าหลงใหล ในสถานการณ์แบบนี้เขาดูไม่มีพิษภัยมากกว่า จนลืมคราบซาตานที่เคยโหดร้ายไปในชั่วพริบตา ตอนนี้จองกุกเปรียบเสมือนอีกคนที่ใจนิ่ง ไม่โหดร้าย และอยู่ด้วยแล้วรู้สึกปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก..ไม่รู้เป็นเพราะเขาหนาวหรืออะไรกันแน่ ช่วงนี้ถึงได้ดูใจเย็นผิดปกติ ไม่ใจร้อนเหมือนช่วงแรกๆที่เจอกัน



    เมื่อลองสังเกตดีๆ แววตาของเขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคน




    "คิดอะไร?"


    "อ่ะ!..เปล่า"


    "เมื่อกี้เธอมองฉัน..."


    "อ..เอ่อ..."    ฉันอ้ำอึ้ง เมื่อจู่ๆจองกุกก็โผล่แทรกสติเข้ามาแบบนี้ ทำให้ฉันหลุดจากภวังค์ ก่อนที่เขาจะหยุดเดินแล้วก้มลงมามองฉันอย่างจับผิด


    จะให้ตอบว่ายังไงดีล่ะ...วันนี้นายดูใจดีแปลกๆ


    "มีอะไรก็พูดมา"


    "..."


    "พูด ไม่งั้นฉันทิ้งเธอไว้ตรงนี้แหละ"    ร่างเล็กรีบพุ่งตัวเข้าไปดึงจองกุกไว้ก่อน เมื่อเขาทำท่าทางจะเดินหนี


    "ดะ..เดี๋ยววววว!!!"


    "..."


    "เห้อ ฉันพูดก็ได้....นายน่ะ ทำไมเดี๋ยวนี้ดูใจเย็นจัง ทุกทีที่อยู่กับฉันเอะอะก็ไล่ เอะอะก็ใช้แต่กำลัง แถมตอนที่อยู่ร้านอาหารก็พูดจาแปลกๆอีกด้วย..นายป่วยรึเปล่า?"


    "หึ ยัยโง่...คิดว่าฉันใจดีกับเธอไปตลอดรึยังไง"


    "อ้าว..."


    "ฉันแค่ รู้สึกสบายใจน่ะที่ได้กลับมาที่นี่อีก เพราะที่นี่มีหลายๆอย่างที่ทำให้ฉันใจเย็นลงแบบนี้..แต่ก็อย่าชะล่าใจไป ถ้าเธอทำให้ฉันโกรธล่ะก็ โดนดีแน่หึ!"


    "กลัวแล้ว-_-"


    "อ่อ แล้วอีกอย่าง..ตอนนี้เธอไม่ปลอดภัยแล้วล่ะ(ชื่อคุณ)"


    "หื้ม?"    ตากลมเบิกกว้างอย่างประหลาดใจที่จู่ๆจองกุกก็จับตัวฉันมายืนหลบที่ด้านหลังของเขา อะไรกัน เมื่อกี้ยังพูดดีๆอยู่เลย แต่ทำไมถึงได้...



    "คะ..คนพวกนั้น!?"


    ภายใต้เงามืด ปรากฏร่างของชายวัยรุ่นกลุ่มนึงที่เราเจอในร้านอาหาร เพียงหลอดไฟจากเสาสอดส่องลงมาก็สามารถเห็นได้ชัดว่าคนพวกนั้นยืนเกาะกลุ่มแล้วมองมาที่เรา...


    ละ..และพวกเขา มีไม้หน้าสามอยู่ในมือด้วย อะไรกัน!?



    "พอฉันส่งสัญญาณ เธอรีบวิ่งเลยนะ..."    เสียงจองกุกกระซิบลงข้างหู สายตาของเขามองคนตรงหน้าอย่างหวาดระแวง ตอนนี้ฉันทำอะไรไม่ถูกแล้ว นอกจากสงสัยและพยักหน้าตอบ


    คันปากอยากจะถามอีกแล้ว แต่ตอนนี้มันคงไม่เหมาะ..ถ้ารอดกลับบ้านไปได้ค่อยถามทีหลังก็แล้วกัน



    แง๊...แม่จ๋าT^T



    "อ่า นั่น จอน จองกุก จริงๆด้วยแฮะ^^"    ชายร่างสูงใหญ่เอ่ยน้ำเสียงเยือกเย็นพร้อมรอยยิ้มที่ไม่เป็นมิตรเอาซะเลย เอ๋? ว่าแต่คนพวกนั้นรู้จักจองกุกหรอ?


    "หึ..กลับมาคราวนี้ไม่ยักกะเจอมึงว่ะ"


    "ดีใจใช่มั้ยล่ะ~"


    นี่พวกเขาคุยเรื่องอะไรกันเนี่ย!?-_-


    อยู่ๆ จองกุกก็นิ่งเงียบลง พร้อมมือหนาๆของเขาที่เอื้อมมาด้านหลังแล้วค่อยๆผลักตัวฉันออกห่างจากตัวเขา...นี่เขากำลังจะบอกให้ฉันวิ่งสินะ


    แต่ตอนนี้มันเหมาะมั้ย!?



    "เลิกหาเรื่องกูสักทีเถอะ...."


    "ได้ไง หึ! มึงลืมไปแล้วหรอว่ะ ว่ามึงกับกูเป็รอะไรกัน"


    "ศัตรู..."


    "ใช่ ยังจำได้หนิ:)"






    "วิ่ง...."



    ตอนนี้สติเริ่มฉันแตกแล้ว!! เขาบอกให้วิ่งก็วิ่งสิวะ!



    "อ่ะๆ จะไปไหนน่ะคนสวย~"


    "อ๊ะ!!"


    ร่างเล็กถอยห่างเพียงไม่กี่ก้าว แผ่นหลังบ้างก็ถูกชายร่างสูงจากด้านหลังเดินเข้ามาประกบหลังเอาไว้จนหาหนีไม่ได้ มือหยาบๆของมันยกขึ้นประกบไหล่เล็กทั้งสองข้างไว้แน่นก่อนที่มันจะค่อยๆดันตัวฉันให้เดินไปข้างหน้า...



    "(ชื่อคุณ)!!!"


    "อ่ะๆ อย่าตามมานะ^^"    จองกุกชะงักฝีเท้าทันทีเมื่อฉันถูกจับเข้าไปยืนอยู่ข้างๆไอ้พวกอันธพานพวกนั้น มันยกไม้ขึ้นชี้หน้าเพื่อให้จองกุกหยุดการกระทำแล้วดึงฉันเข้าไปยืนอยู่ข้างๆ


    "ปล่อยนะไอ้บ้านี่!!"    แขนเรียวถูกกระชาก ก่อนที่ฉันจะดิ้นไปมา เพื่อให้หลุด แต่ทว่ามันกลับดึงตัวฉันเข้าไปกอดเอวไว้แน่น และทำท่าทางน่าเกลียดๆใส่..ไอ้พวกโรคจิต


    "อืม! อยู่นิ่งๆสิคนสวย^^"


    "ปล่อย ยัยนั่นไม่เกี่ยว..."


    "แล้วไงวะ ทุกปีกูเห็นมึงมาคนเดียว..แต่นี้มาสอง ต้องมีอะไรที่พิเศษสิหน่า"


    "..."


    "...มาด้วยกันแบบเนี่ย เป็นแฟนมันหรอหื้ม?"   เสียงทุ่มๆของไอ้อันธพานพูดลงข้างใบหูเล็ก พร้อมยื้นหน้าเข้าใกล้ก่อนที่ร่างบางจะย่นคอหนี


    คำถามของมัน ทำให้เราเงียบลง..นั่นสิ เราเป็นแฟนกันหรอ ไม่..เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน แฟนตัวจริงของเขาอยู่ที่โซลต่างหาก ไม่ใช่ฉัน เพราะฉันก็ยังไม่รู้เลยว่ามาอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร ?




    จองกุกหันมาสบตาฉัน แววตาของเขาดูสับสนแปลกๆ เหมือนกำลังใช้ความคิดว่าตอนนี้เขาควรพูดสิ่งไหนออกมากันแน่..เขาจะบอกความจริง..หรือ..โกหก...ฉันไม่สนหรอก เพราะฉันไม่ทางพูดออกไปเพราะ ฉันไม่รู้




    "ว่าไง~ ไม่งั้นกูขอนะ^^"


    "ปล่อย...เมียกู!"



    " !0.0 "




    "หืม...ฮ่าๆ! ไอ้นี่ มีเมียเด็กงั้นหรอวะ อืมน่าสนใจดีหนิ...กูขอยืมไปเล่นสักวันหน่อยดิ!!"


    "อ๊ะ!!!!"



    ว่าจบ ไอ้อันธพานก็สะบัดร่างของฉันไปด้านหลัง ก่อนที่ฉันจะเสียหลักล้มหน้าคว่ำลงไปกับพื้น โดยที่มีพวกที่เหลืออีก3คนเดินเข้ามาล้อมฉันเอาไว้เพื่อไม่ให้หนี...ช่องไฟเล็กๆระหว่างของพวกมัน ทำให้ฉันมองเห็นสถานการณ์ด้านนอกที่ตอนนี้พวกมัน3คนที่เหลือกำลังเดินเข้าไปหาเรื่องจองกุกโดยที่มีเสียงเอะอะโวยวายจากข้างนอก


    "!!!!..."    ไม่นะ พวกมันกำลังต่อยจองกุก!?


    บ้าเอ้ย! ไอ้พวกหมาหมู่..ไม่มีใครต่อยจองกุกได้นอกจากฉัน!!!



    "อย่านะ ไอ้พวกบ้านี่!!!!!"


    "เห้ย!!!"



    ร่างเล็กฮึดสู้พร้อมยันตัวลุกเต็มความสูงก่อนที่จะกระโดนกระชากผมไอ้พวกบ้านั่นอย่างบ้าคลั่ง ฉันกระโจนใส่พวกมันอย่างไม่กลัวตาย ส่วนพวกมันก็รุมเข้ามาดึงฉันออกจากเพื่อนของพวกมัน แต่ฉันไม่ยอมน่ะสิ ยิ่งมันดึงฉันออกมากเท่าไหร่ฉันก็ยิ่งจิกผมมันแรงเท่านั้น


    เอาดิ!! ฉันไม่ยอมหรอกเว้ย รังแกผู้หญิงแบบนี้น่ะ!!



    โอ้ย วุ่นวายจริงๆ!-_-



    "เฮ้อ! เฮ้อ!...จ..จองกุก?"    


    คนตัวเล็กหอบหายใจอย่างแรง ที่จู่ๆสถานการณ์ก็เงียบลง พอตากลมมองไปด้านหน้าก็พบว่าพวกอันธพานที่เหลือหมอบลงกับพื้นอย่างไม่เป็นท่า เขาจัดการพวกมันหมดเลยหรอ ?


    ตุบ!!!



    เท้าหน้าถีบอัดเข้าไปที่หน้าท้องของชายอีก2คนที่คงยังเหลืออยู่ ส่วนฉันก็ได้แต่มองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างประหลาดใจทั้งๆที่ยังเกาะคอไอ้บ้าอีกคนอยู่ไม่ปล่อย 2รุม1 แต่ก็สู้ไม่ได้ จองกุกซัดหมัดหนักๆปะทะลงใบหน้าของพวกเลวนั่นจนสุดแรง เขาต่อสู้พวกมันอย่างไม่มีท่าทีจะหอบเหนื่อยหรือบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย แผลสักจุดก็ไม่มี...


    เขาเจ็บแค่มุมปากจากการโดนต่อยนิดหน่อย...




    "แม่งเอ้ย!!!"


    "โอ้ย!!!"    ร่างเล็กกระแทกลงพื้นอีกครั้ง ความเจ็บแปลบๆแล่นเข้าสู้ร่างกายจนต้องซี๊ดปากด้วยความเจ็บ ไอ้เลวนั่นทิ้งตัวฉันลงพื้นอย่างแรงก่อนที่มันจะวิ่งหนีไป เป็นผู้รอดชีวิตเป็นคนสุดท้าย...คนตัวเล็กพยายามลุกขึ้นยืนแต่กลับต้องล้มลงอีกหนเพราะรู้สึกจี๊ดๆตรงข้อเท้า  จองกุกละสายตาจากพวกอันธพานก่อนที่จะเดินเข้ามาประคองร่างฉันไว้ในอ้อมแขนอย่างเบามือ


    "ยัยบ้า เธอจะสู้พวกมันทำไม"   เสียงทุ่มเอ็นดุฉันเบาๆ ก่อนที่เขาจะค่อยๆประคองฉันลุกขึ้นยืน แต่จองกุกเขาไม่ยอมปล่อยมือออกจากตัวฉัน เขายังคงประคองฉันไว้อยู่ไม่ห่าง


    "ละ..แล้วนายล่ะ ทำไมสู้พวกมันได้ล่ะเนี่ย"


    "ฉันผู้ชายมั้ย เธอน่ะอย่าอวดเก่งไปเลยยัยโง่!"


    "เอ้า! โดนด่าเฉย-^-"    ฉันมุ้ยปากงอนๆพลางเบือนหนีไปทางอื่น


    "เห้อ! มา ขึ้นมา..."    ว่าจบ จองกุกก็ผลักตัวออกจากฉัน ก่อนที่เขาจะตัดสินใจย่อตัวลงแล้วยื้นแขนออกมาด้านหลังเล็กน้อย


    ท่านี่มัน..


    "อ..อะไร?"


    "ขี่หลังฉัน เร็ว!"


    "อะ..อื้อ"























    เส้นทางเดินกลับไปถึงบ้าน อีกแค่ไม่ไกลมาก ความหนาวของกลางดึกเริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ร่างเล็กที่งัวเงียอยู่บนหลังของชายหนุ่มเป็นอันต้องซบลงแผนหลังหนาๆเพื่อคว้าหาความอบอุ่นจากร่างกายคนตรงหน้า...ลมโชกโชยเข้ามาในตัวหมู่บ้านที่กำลังหลับใหลในความมืด ท้องฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยเมฆสีครึ้มจนเส้นทางกลับของจองกุกเริ่มมืด 


    ชายหนุ่มชะงักฝีเท้า พลางเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสีเทามืด ก่อนที่ใบหน้าของเขาจะถูกเม็ดฝนจากเบื้องบนกลั้นแกล้ง จนได้สินะ จองกุกสะบัดหัวเบาๆก่อนจะกระชับร่างเล็กที่อยู่บนหลังให้เกาะแน่นๆเพราะตอนนี้ฝนกำลังจะตก ฉะนั้นจองกุกจึงต้องเร่งฝีเท้าให้ถึงบ้านให้เร็วมากที่สุด





    ปึ่ก!...




    ประตูห้องปิดลง พร้อมร่างสูงโปร่งเดินเข้ามาในห้อง เมื่อมาถึงฝนก็ตกพอดิบพอดี..จองกุกวางร่างเล็กที่ดูสะลึมสะลือง่วงนอนลงบนเตียงช้าๆ ร่างหนาบิดตัวพลิกกลับมาประคองร่างบางนอนลงก่อนจะดึงผ้านวมผืนใหญ่ขึ้นมาห่มให้จนถึงอก คนตัวเล็กขยับตัวเล็กน้อยพลางมองหน้าจองกุกที่กำลังผละตัวออกห่าง ก่อนที่เสียงครางหวานๆจะเรียกชื่อเขาเบาๆ


    "จองกุก..."


    เสียงหวานจากหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มหยุดชะงักก่อนจะหันมามองคนตัวเล็กทันที...


    " ? "


    "นายจะไปไหน..."


    "ไปไหน ก็จะกลับไปนอนห้องฉันไง"    จองกุกตอบหน้าตายพลางยกคิ้วใส่คนตัวเล็ก เขามองร่างบางคว่ำปากงอนใส่อีกแล้ว ให้ตายเถอะจองกุกโดนคนเอาแต่ใจเล่นงานอีกแล้วสิ


    "เป็นไร?"


    "อือ เปล่านายกลับไปนอนเถอะ..."


    "อืม"    ตอนนี้จองกุกไม่อยากจะกวนร่างเล็กมากนัก เพราะดูๆแล้วอาจจะง่วงจนสมองเบลอไปแล้วก็ได้..เขาพยักหน้าน้อยๆก่อนจะเดินไปปิดไฟและเตรียมเดินออกจากห้องนอนของแม่เขา


    แต่ร่างสูงต้องชะงักฝีเท้า เพราะเสียงเล็กๆพูดตามหลังออกมาเบาๆ...



    "ขอบคุณนะ...ฝันดีไอ้บ้า-^-"



    "..."






    "หึ ยัยบ้า..."











    JEON



    หลังจากที่ส่งยัยนั่นเข้านอน ผมก็เดินมาที่ห้องนอนของตัวเอง ห้องนอนของผมอยู่ตรงข้ามกับห้องของแม่ที่ตอนนี้(ชื่อคุณ)นอนอยู่..เมื่อมาถึงตัวห้อง ไม่รอช้าที่จะทิ้งตัวลงบนเตียงขนาดเล็กเท่าตัว จะบอกว่าห้องนอนของผมเหมือนเด็กก็ได้ เพราะผมไม่เคยเปลี่ยนมันเลยสักครั้ง ยังคงเดิมและความทรงจำเก่าๆก็ยังอยู่ในนี้


    แล้วใครจะสน..


    วันนี้ผมเหนื่อยมาทั้งวัน เดินตลาดและต้องมาวิ่งตามยัยเด็กเอาแต่ใจนั่นอีก แถมยังต้องมาเจอคู่อริเก่าอีก เห้อ! พวกมันนี่ตามตอแยไม่เลิก ยัยนั่นเกือบตายแล้วมั้ยล่ะ ชอบทำให้เรื่องวุ่นวายอยู่ได้



    คนอะไรทั้งดื้อทั้งเอาแต่ใจ...



    "เห้อ!"    ผมถอนหายใจด้วยความเหนื่อยล้า ก่อนจะตัดสินใจถอดเสื้อยืดสีขาวออกเหลือไว้แต่เพียงกางเกงตัวเดียว..นอนมันทั้งอย่างนี้แหละ จะมีใครเข้ามากวนล่ะ






    ร่างหนานอนหลับตาลงสักพัก อยู่ๆก็นึกได้ว่าโทรศัพท์ของ(ชื่อคุณ)ที่ยึดมา ตอนนี้อยู่ที่ไหน ลืมไปซะสนิทเลยว่าผมเก็บมันไว้ไหน...ผมกะจะเก็บไว้เพื่อไม่ให้ยัยนั่นติดต่อไปที่โซล และมันก็ได้ผล ไม่มีใครรู้ว่าเธออยู่ที่นี่ แม้ไอ้จีมินฮยองก็ติดต่อไม่ได้เพราะผมปิดเครื่องหนีและเก็บมันไว้ แต่ตอนนี้ผมลืมแล้วล่ะว่าเอาโทรศัพท์ของเธอไว้ไหน จะว่าไป หายไปก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องติดต่อใครอีก



    นอกจากอยู่กับผม หึ:)











    พายุฝน สภาพอากาศตามชายฝั่งทะเลมีคลื่นแรงพร้อมท้องฟ้าที่ส่งเสียงร้องไปทั่วเกาะ..บ้านแต่ละหลังต้องมาเจอพายุฤดูร้อนกันอย่างหนัก ต้นมะพร้าวตามริมทะเลก็เอนไปตามแรงลมพัดหนักจนน่ากลัว


    หน้าต่างบานหนาตีกระทบกับกิ่งไม้ขนาดไหน ราวกับว่ามันจะพังลงมา แถมยังส่งเสียงดังจนทำให้คนตัวเล็กที่นอนหลับอยู่บนเตียงเป็นอันต้องตื่นขึ้นพร้อมตัวสั่นเพราะเกิดความกลัวที่มีต่อเสียงบวกกับสายฟ้าแลบลงมาเป็นระยะ แสงจากฟ้าแลบก็ส่องเข้ามาในห้องทำให้ร่างบางเกิดการตื่นตระหนก



    กึกๆๆ!!



    "..มะ...ไม่เอาแล้ว!!!!"


    ใครจะอยู่กันล่ะ น่ากลัวจะตายT^T










    ร่างน่องแน่งวิ่งเยาะๆไปฝั่งตรงข้ามพร้อมกับเปิดประตูเข้าไปในห้องของชายหนุ่มด้วยความร้อนรนและไม่เคาะประตูเลยสักนิด



    เสียงพื้นดังตึกตัก ผมเปิดตาขึ้นช้าๆเมื่อรู้สึกว่า กำลังมีอะไรบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ข้างๆ


    "เห้ย!?"


    ร่างของผมถูกเบียดพร้อมปรากฏให้เห็นร่างเล็กๆของ(ชื่อคุณ)ตะเกียดตะกายขึ้นมานอนลงข้างๆผม...และด้วยเพราะเตียงมันเล็กจนทำให้เราสองคนเบียดกันอยู่ไม่น้อย


    "อะไรของเธอ?"    ผมกระซิบเบาๆท่ามกลางเสียงฝนที่กำลังตกลงมา


    "ขะ..ขอนอนด้วยดิ ในนั้นมันเสียงดังอ่ะ!!"    เธอโวยวายเล็กน้อยก่อนจะซุกหน้าลงข้างๆผม นี่หล่อนไม่รู้รึไงว่าตอนนี้ผมไม่ได้ใส่เสื้อ..ยัยโรคจิต ซบมาได้ยังไงกัน อกเปลือยๆของผู้ชายนะเว้ย



    จั๊กจี้แฮะ-_-



    "หืม..นะ..นี่นายไม่ได้ใส่เสื้อหรอ!?"


    พึ่งรู้ตัวไง หึชักเริ่มรู้สึกอยากจะแกล้งขึ้นมาแล้วสิ


    "อ่อ ใช่...ตอนนี้ฉันนอนแก้ผ้า^^"    ผมพูดอำเธอเล่นพร้อมจับตัวเธอเข้ามากอดเพื่อแกล้งให้ตกใจ ร่างเล็กดิ้นดุ๊กดิ๊กไปมาขณะที่หล่อนมุดอยู่ใต้อกของผม ตอนนี้เรานอนอยู่บนเตียงเดียวกัน หมอนใบเดียวกันและผ้าห่มผืนเดียวกัน..แล้วอะไรอีกล่ะ นอนแก้ผ้าด้วยกันเลยมั้ยล่ะ


 




    


    




To be continued



    #TALK



     แฮร่~ วันนี้ไรท์ใจดี มาต่อให้ครบเลย~

     อิอิ อะไรของกุกวะ พอกลับมาบ้านแม่หน่อยใจดีเฉยเลย แต่อย่าให้กลับเข้าเมืองเลยนะคะ เพราะมันคงไม่ดีแน่ๆ หากกุกกลับมาใจร้ายเหมือนเดิม ฮือ~




    คอมเม้นดี  มี NC เฮือก~






(เอามาล่อรีท เดี๋ยวนะ555)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 302 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,565 ความคิดเห็น

  1. #1421 3ulinlin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 23:54

    ร่างน่องเเน่ง น่ารักจังเลย

    #1,421
    0
  2. #1250 Aomma69 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 06:02
    โฮกฮากกกกกกกกกก55555
    #1,250
    0
  3. #387 bxitxngxo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 19:33

    แพ้ชิพหาย อ่าวก้เหลือแต่ เดสินะ อิอิ 555 งื้ออเขิลทำไมไม่รู้อ่าา คอมเม้นท์ดีล่ะนะคะ ขอNCค่ะ55555555

    #387
    0
  4. #385 new_surada (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 06:19
    พระเอกเราก็มีมุมน่ารักๆ ด้วยแฮะ 55 ชอบๆ แลดูละมุนดี
    #385
    0
  5. #381 PJMBN (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 20:04

    พี่กุกจะเล่นผีผ้าห่ม><


    #381
    0
  6. #380 PrimeBrb (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 19:12
    กร้าวใจมากอ่าาาาาาา
    #380
    0
  7. #378 fxngg (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 19:46

    ไรท์คะNCต้องมาแล้วนะะะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-05.png

    #378
    0
  8. #377 4352runjuan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 18:11
    รีทคะ ถ้าตอนหน้าไม่มี Nc เค้าจะเดินไปผูกคอหน้าบ้าน ขยี้มากๆเรยค่ะ ตอนนี้ ;--;
    #377
    1
    • #377-1 fxngg(จากตอนที่ 11)
      23 กรกฎาคม 2562 / 18:15
      +1ค่ะ5555
      #377-1
  9. #376 gjk85432 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 14:31
    ชอบจองกุกโหมดนี้จัง น่ารักสุดๆเลย
    #376
    0
  10. #375 P_min (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 10:08
    ใจจะขาดแล้วไรท์จ๋าาา
    #375
    0
  11. #373 Fxcku (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 23:58

    ยังไงเราก็ไม่ควรคาดหวังความดีของจอนจองกุกนะคะเพราะสุดท้ายก็เป็นเราที่จะต้องกลับไปนั่งร้องไห้น้ำตานองเหมือนเดิมเพราะยังไงนางก็เลือกแฟนนางนังเยจิน แต่ยังไงก็ขอเก็บเกี่ยวสักนิดสักหน่อยก่อนที่จองกุกคนเดิมจะกลับมาแล้วกันฮืออออออ NCมาเถอะนะป่าวหื่นเลยจริงจริ๊งงงง

    #373
    0
  12. #372 •cc• (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 22:47

    Nccccccจ๋า

    55555 โมเม้นแบบนี้แหละน่ารักดี
    #372
    0
  13. #370 baiboau1986 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 19:01

    ไรท์คะชอบจองกุกโหมดนี้คะคือดีคะ รอไรท์กลับมาต่อนะคะเป็นกำลังใจให้นะคะ>.<

    #370
    0
  14. #369 Xxxii55 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 12:48

    รอนะฮะ

    #369
    0
  15. #368 Xxxii55 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 12:47

    จองกุกน่ารักมากดีต่อใจจริงๆโหมดนี้ตอนนี้จองกุกตามใจหลายอย่างมากๆเลยชื่นใจที่สุดเลย รออ่านNCนะไรท์555

    #368
    0
  16. #367 Rattanapornkam (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 11:01
    อ๊ากกกกกเเกรรชั้นเขิน
    #367
    0
  17. #366 xoxo_siriluk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 09:41

    ncต้องมาแล้วค่ะไรท์5555
    #366
    0
  18. #365 pocky_pv95 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 01:34

    ไรท์ ชอบจองกุก ลุคนีั ขี้แกล้ง ใจร้ายนิดๆ อ่านแล้ว เขินนน

    #365
    0
  19. #364 JJK901 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 00:01

    นายจะเป็นแบบนี้อีกมั้ย กลับโซลไปนายจะเปลี่ยนไปรึเปล่า

    // ฉันวิ่งเข้าห้องนายขนาดนี้ต้องสักหน่อยแล้วมั้งไรท์อ่า555
    #364
    0
  20. #363 ไรท์เด้อออ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 23:29
    อ๊ากกกกกก. รอๆๆ
    #363
    0
  21. #362 MonAnna (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 23:20
    ฮั่นแน่ ไอกระตุ่ยน้อยย คิ้กก สู้ๆนะคะชอบมากๆเลย
    #362
    0
  22. #361 jk_bell (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 22:57
    งุ้ยยยยย​ ชอบกุกโหมดนี้ง่ะ​ ตอนนี้คือฟินนน
    #361
    0
  23. #360 CharlesCharles (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 22:48

    จองกุกโหมดนี้ดีต่อใจรีบกอบโกยๆเดี๋ยวผีห่าซาตานจองกุกคนเดิมจะกลับมาเสียก่อน อบอุ่นจังอยากอ่านNCไรท์ได้โปรดพิจารณาทีค่ะอุแง555

    #360
    0
  24. #359 Toonkmlkp (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 22:39
    รอออนะคะ ชอบที่สุดเลยยย
    ป.ล. เอ็นซีจงมาา
    #359
    0
  25. #358 Mudrug (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 22:24

    จองกุกโหมดนี้คือดีต่อใจมากก

    #358
    0
  26. #357 fxngg (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 21:19

    NCต้องมาแน้วววววนะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png

    #357
    4
    • #357-3 AS GOT(จากตอนที่ 11)
      22 กรกฎาคม 2562 / 13:08
      ตั้งสติค่ะ><
      #357-3
    • #357-4 fxngg(จากตอนที่ 11)
      22 กรกฎาคม 2562 / 17:12
      เขินจองกุกโหมดนี้ค่ะจะตายให้ได้ -///-
      #357-4