{JIMIN X YOU} MOON (Sex) //White & black//

ตอนที่ 9 : MOON : Chapter 8 ::100%::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,841
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 414 ครั้ง
    9 มิ.ย. 61










Chapter 8











    

    "ปากบอกว่าห้ามปากบอกว่าหวง...นี่หรอสิ่งที่ฉันได้รับเพราะทนอยู่กับคนอย่างพี่...พี่มันเลว ปาร์ จีมิน ฉันทน'รัก'คนแบบพี่ได้ยังไงเหอะ!"    น้ำเสียงสะอื้นเปล่งฝืนพูดออกมาทั้งน้ำตา ภาพตรงหน้ามันสะเทือนหัวใจดวงน้อยๆของคุณอย่างมากถึงมากของที่สุดเพราะคนที่เราเผลอรักจนไม่สามารถลืมได้ว่านิสัยหรือสันดารแท้ๆของเค้าเป็นยังไง จะเลว จะร้าย แต่ก็รักไม่เคยน้อยลง(บางทีก็แอบเกลียดนิดๆ)แต่ก็ไม่คิดจะเคยแอบนอกใจเลยสักครั้ง




    ทำไม...ทำไม ปาร์ค จีมิน ตลอดเวลาที่ผ่านมาทั้งหมดทั้งมวลที่ฉันยอมทำทุกสิ่งทุกอย่างให้พี่มันน้อยไปหรอ หรือ มันมากจนเกินไปจนอยากจะนำความรู้สึกของฉันเอาไปทิ้งเล่นๆขว้างๆแบบนี้




    "อุ้ย!...มาตอนไหนเนี่ย(ชื่อคุณ)?"    นางมินจีพูดพร้อมดันร่างของจีมินออกจากตัวเองก่อนที่จะพูดเย้ยใส่คุณ...แต่หารู้ไม่ว่าการกระทำของนางมันชั่งตอแหลและเสแสร้งทั้งๆที่น่าจะเห็นอยู่แล้วหนิว่าคุณยืนมองเหตุการณ์ตอนนี้อยู่นานมากแค่ไหน









    เหอะ!..มินจีไม่เท่าไหร่ แต่ดูจีมินสิ ยังมีหน้ามาทำเป็นนิ่งเฉยแถมสีหน้าและแววตาแบบนั้นกำลังสื่อความหมายออกมาว่า...มาขัดจังหวะ...












    ไม่มีเลยสินะ...คำว่าสำนึกผิด...













    "ฉันมาขัดจังหวะหรอ...."    ร่างบางพยายามข่มฝืนความเสียใจไว้ในลึกๆพลางกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมามากกว่าเดิมพร้อมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยความผิดหวัง




    "ใช่!...ขัดจังหวะมาก!!"    มินจีพูดกระทบกระแทกใส่คุณ




    "มากหรอ!...มากใช่มั้ย!!!"




    "ใช่---!!"




    "กูไม่ได้ถามมึงอีมินจี!..หุบปากเน่าๆของมึงก่อนที่กูจะทนไม่ไหว!!!"    นี่แหละเค้าเรียกว่าความอดทนถึงขีดสูงสุด...ด้วยว่าคุณที่คนอื่นๆรู้จักก็จะมักว่าคุณเป็นคนดื้อๆแต่อ่อนหวานตามประสาเด็กผู้หญิงทั่วไป ไร้เดียงสา ไม่มีพิษมีภัย...ซึ่งมันก็ถูก แต่สำหรับผู้หญิงตัวคนเดียวอย่างคุณก็มีมุมร้ายได้เหมือนกัน แค่ไม่เคยแสดงออกมาเท่านั้นเอง




    หลังจากที่คุณตวาดใส่หน้ามินจีก็เงียบลงเพราะไม่เคยเห็นคุณเป็นแบบนี้มาก่อน...





     "ไง!...มาขัดจังหวะมากหรอ! ตอบฉันมาสิ!!!!"





    "เอ่อ!!...พอใจรึยัง! น่ารำคาญว่ะ!จะอะไรนักหนา คิดว่าเธอเป็นแฟนฉันแล้วจะสั่งจะบังคับควบคุมฉันได้หรอ ห้ามได้ด้วยหรอ!...อยู่กับเธอไปวันๆมันก็เบื่อเป็นนะเว้ย!...คิดว่าฉันรักเธอมากงั้นหรอ...หึ!อย่าสำคัญตัวไปหน่อยเลย!"    อะไรนะ...ที่พูดออกมาทั้งหมดคงเป็นความรู้สึกที่อยากจะปล่อยออกมามากเลยสินะ...





    "ได้...ฉันเข้าใจแล้วล่ะ ว่าตลอดที่ผ่านมาคงมีแค่ฉันคิดอยู่ฝ่ายเดียวสินะถึงพี่จะเปลี่ยนไปแต่ก็คงรักฉันอยู่...ทั้งหมดนี้ฉันคงมโนเองแหละ ไอ้เรานึกว่าจะดีหรือจะเลวก็รับปากว่ารักฉัน แต่เป็นไงล่ะสุดท้ายก็ยอมเผยความรู้สึกจริงๆออกมาแล้วสินะ ปาร์ค จีมิน ไอ้คนเห็นแก่ตัว....ฉันเกลียดพี่"    ในเมื่อเค้าไม่รักเราแล้ว จะอยู่ไปทำไมล่ะ ร้ายมาก็ร้ายกลับสิจะยากอะไร





     "นั่นก็ส่วนหนึ่ง...แต่เธอไม่รู้อะไรหรอก(ชื่อคุณ) ฉันน่ะเกิดก่อนไอ้อ่อนนั่นอีก! ที่ฉันฆ่ามันก็เพราะฉันชอบเธอ!..ไม่สิ'รัก'ต่างหาก แต่สุดท้ายเธอก็มองดูฉันเลวในสายตาเธอ(ชื่อคุณ) ที่ฉันทำแบบนี้เพราะปกป้องเธอ..เด็กอย่างเธอจะไปรู้อะไร!...ได้!ถ้าเกลียดฉันนักฉันก็จะปล่อยเธอไป"





    "!!!!!..."    หมายความว่ายังไง...ปล่อยหรอหึ!...อย่ามาอ้างเลยเรื่องราวทั้งหมดมันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบและความต้องการชั่วคราวสินะ พอเบื่อกันแล้วก็เขี่ยทิ้งกันอย่างเสียดื้อๆ





     บรรยากาศภายในห้องเริ่มตึงเคลียดเพราะต่างฝ่ายต่างลงเอยกันไม่ได้ อีกคนก็มีเหตุผลของตนอีกคนก็ไม่เข้าใจเหตุผลของฝ่ายตรงข้าม และนี่คือคือจุดเริ่มต้นของการแยกลาจากกัน.....ฮยองวอนหลุบตามองร่างเล็กก่อนที่จะใช้มืออุ่นๆของตนกุมมือเล็กๆของคุณไว้พลางบีบมันเบาๆ  เมื่อเห็นเช่นนั้นคุณก็เผลอเงยหน้ามองร่างสูงด้วยแววตาอันเต็มเปี่ยมไปด้วยความเสียใจและเจ็บปวด น้ำตาของคนตัวเล็กแทบจะทำให้ร่างสูงรับรู้ได้ว่าคุณกำลังสูญเสียและไม่เหลือใครอีกต่อไปแล้ว...ทำไงดีล่ะทำไมผมถึงอยากกอดคุณมากขนาดนี้นะ(ชื่อคุณ)...









     "....."




    "จะทนอยู่ทำไม..เลิกๆกันไปก็ซะสิ้นเรื่อง:)" 




    "มินจีพูดถูก..."    จู่ๆทั้งสองคนก็เกิดความคิดเห็นเดียวกันขึ้นมา...มินจีเป็นคนเปิดส่วนจีมินก็เสริม งั้นแสดงว่าสองคนนี้คงคิดจะหักหลังคุณตั้งแต่ทีแรกและเหตุการณ์ทั้งหมดคงตั้งใจทำสินะถึงได้ไม่เดือดเนื้อร้อนใจเลยสักนิด...ความรู้สึกเจ็บจี๊ดแล่นผ่านกลางอกแบบนี้มันคืออะไรกัน...




    "พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง?"    ร่างบางถามพลางขมวดคิ้ว





    "ก็....."    ยัยมินจียิ้มเย้ยคุณก่อนที่นางจะเดินไปใกล้จีมินพร้อมควงแขนร่างสูงด้วยท่าทีสะใจและชนะ...





    "ก็เราเลิกกันเถอะ...ฉันทนไม่ไหวแล้วว่ะ เบื่อว่ะ ขี้เกียจเฝ้าเธอแระ ขอให้โชคดีนะ(ชื่อคุณ)...และก็ขอโทษด้วยที่ฉันเป็นคนสุดท้ายที่อยู่ในชีวิตเธอ ต่อไปนี้เธอคงไม่เหลือใครอีกแล้วล่ะ:)"




    "ด..ได้ฮึก! ฉันไม่เหลือใครแล้วหนิ..ค..แค่ต้องกลับไปอยู่คนเดียวก็คงไม่ตายหรอก...ฮึก!...แล้วก็ขอให้มีความสุขกับสัตว์!เลี้ยงใหม่นะ"










    "ไปเถอะค่ะคุณฮยองวอน...เรามันก็แค่คนแปลกหน้าจะทนอยู่ทำไมล่ะ"



















    ทุดท้ายก็ทิ้งกันจนได้สินะ...ไอ้คนใจร้าย ไอ้คนหลอกลวง ไอ้คนไม่มีหัวใจ!...ไหนบอกว่าจะไม่ทิ้งกันไง ไหนบอกว่าจะ.....เห้อ!เพ้อไปก็ไร้ประโยคช์ จีมินเลือกเองหนิจะให้คุณทำไงได้ล่ะ




    "เห้อ...ฉันคงต้องกลับบ้านเก่าสินะ"    ร่างบางพรึมพัมอย่างน้อยใจ ตอนนี้คุณกับฮยองวอนได้ออกมาจากคอนโดของจีมินเป็นที่เรียบร้อยพร้อมกับกระเป๋าเสื้อผ้าสิ่งของทั้งหมดสุดท้ายก็เหลือแต่คุณต้องกลับไปห้องพักเก่าที่ยังไม่ได้ขายทิ้ง




    "บ้านเก่า?" 




    "ค่ะ...ห้องพักเก่าฉันเองแหละ โชคดีนะที่ยังไม่ขายทิ้ง:)" 




    "ผมว่า(ชื่อคุณ)ขายมันไปเถอะ...."




    "คะ?"




    "ย้ายไปอยู่บ้านผมเถอะนะ..."




    "ท..ทำไมล่ะคะ..เราพึ่งรู้จักกันวันแรกเองนะ คุณฮยองวอนทำแบบนี้มันก็ไม่ถูกเอานะ..ฉันว่าเราแยกตรงนี้เถอะ"




    "ไม่เป็นไรครับ..ผมน่ะเชื่อว่า(ชื่อคุณ)ต้องมีความสุขแน่ๆถ้าได้ไปอยู่ที่บ้านผมเพราะที่นั้นมีทั้งสระน้ำ สวนดอกไม้ สวนหย่อมเล็กๆและก็มีกระต่ายด้วยนะ~"    อ..อันที่พูดมานี่ มันจริงใช่มั้ยอ่า...กระต่ายหรอ ฉันชอบกระต่าย!!>.<




    "ฉ..ฉันไม่กล้า"    นั่นน่ะสิ คำว่ามารยาทอ่ะมีมั้ยยัย(ชื่อคุณ)!>_<




    "ไม่ต้องกลัว...ผมจะดูแล(ชื่อคุณ)เอง..จะดูแลให้ดีกว่าใครๆเลยล่ะ น้านะย้ายไปอยู่กับผมเถอะ:)"   ใจดีเกินไปแล้ว...ร่างบางก้มหน้าต่ำมือเล็กพลางถือกระเป๋ากำไว้แน่น ปากสวยเม้มคิดทำไมถึงยังมีคนแบบนี้บนโลกอีก ทั้งๆที่พึ่งรู้จักกันแท้ๆแต่ทำไมฮยองวอนถึงทำแบบนี้ เพราะสงสารคุณหรอ?หรือว่าแค่คิดว่าคุณเป็นคนรักของจีมินเลยอยากจะทำแบบนี้...เห้อ!ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าพวกเค้ากำลังคิดอะไรอยู่



























     @บ้านฮยองวอน...














    ตัวรถคันหรูของฮยองวอนจอดลงบริเวณหน้าบ้านของตน...เมื่อก่อนหน้านี้คุณคิดยังไงนะถึงได้ตอบตกลงย้ายมาอยู่กับเค้าได้น่ะ..ก็ลูกอ้อนของเจ้าชายปากเบิร์นไงล่ะ(-_-)...อ้อนซะอ้อนจริงอ้อนจนไม่กล้าปฏิเสธแล้วเนี่ย...เอาเถอะตอนนี้คุณได้มาถึงบ้านของฮยองวอนเรียบร้อยแล้วและมันก็จริงอย่างที่เค้าคุยไว้จริงๆด้วยเพราะมันน่าอยู่มากๆ ทั้งสระน้ำกว้างๆต้นไม้ร่มเย็นตัวบ้านที่ถูกสร้างมาเพื่อเข้ากับบรรยากาศเป็นอย่างดี...




    "เข้าบ้านกันเถอะครับ:)" 




     "ค่ะ..."    คนตัวเล็กตอบตกลงพลางส่งยิ้มบางๆให้ร่างสูงตรงหน้า  ฮยองวอนถือวิสาสะจับมือจูงคุณเดินเข้าบ้าน





    ไม่นานนักทั้งสองก็เดินมาถึงห้องนั่งเล่น...สายตาคู่สวยกวาดมองบริเวณภายในห้องพบว่ามันถูกตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิร์นอันแสบเรียบง่ายสบายตา จู่ๆดวงตาคู่กลมก็เหลือบไปเห็นกรอบรูปชายทั้ง4คนยืนถ่ายรูปพร้อมหน้าพร้อมตากันด้วยรอยยิ้มประดับบนใบหน้าของพวกเค้า..แต่พอเพ่งเล็งมองภาพนั้นดีๆล่ะก็ มี...จีมินด้วยหนิ





    "นั่นรูปพวกผมเองแหละ..นั่นผม อีกสองคนด้านซ้ายมือคือพี่ชายผมเอง และส่วนคนตรงกลางก็...."




    "พี่จีมิน..."    สองคนนี้เป็นเพื่อนกันจริงๆสินะ...แต่ทำไมตอนนั้นจีมินถึงส่งสายตาแบบนั้นใส่ฮยองวอนแถมยังทำสีหน้าไม่พอใจเอามากๆเลยล่ะ




    สองคนนี้เคยมีเรื่องอะไรกันรึเปล่า...




    










::40%::











    เวลาต่อมา...



   
    ในเมื่อย้ายเสื้อผ้าและสิ่งของจำเป็นเข้ามาไว้ในห้องจนเสร็จเรียบร้อย คุณก็เผลอหลับด้วยความเหนื่อยล้าจากเหตุการณ์เมื่อตอนนั้น จนตอนนี้คุณก็ทำได้แค่นอนร้องไห้และเกลียดในตัวผู้ชายคนนั้น ทำไมคนนิสัยเลวๆแบบนั้นไม่ตายไปจากโลกนี้ซะทำไมต้องพรากพี่จีมินคนเดิมของคุณไปด้วย โลกนี้ชั่งไม่ยุติธรรมเหลือเกิน...คิดถึง คิดถึงพี่จีมินคนก่อนๆคิดถึงพี่จีมินคนเก่า...ไม่ใช่ตอนนี้ที่ทำตัวแย่ๆแบบนี้




    ไม่นานนักหญิงสาวก็เริ่มรู้สึกตัวตื่นจากการหลับใหลเป็นเวลานาน..คุณตื่นขึ้นพร้อมอาการปวดตาเพราะร้องไห้หนักมาก




    "อืม..กี่โมงแล้วเนี่ย?"   เสียงเล็กงัวเงียพลางพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงนุ่มๆ  อยากจะบอกว่าความรู้สึกตอนนี้เริ่มดีขึ้นมากแล้วล่ะ ได้หลับพักผ่อนสักงีบก็ทำให้คุณลืมเรื่องของจีมินหายไปปริทิ้งเลยทีเดียว









    มันก็มีความรู้สึกเจ็บเล็กๆที่แอบซ้อนอยู่ในใจแต่แค่ไม่แสดงออกก็เท่านั้น...










    ร่างบางตัดสินใจลุกขึ้นยืนก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายให้สะอาด  มือเล็กค่อยๆถอดเสื้อผ้าของตนออกทีละชิ้นๆเผยให้เห็นผิวเนียนนุ่มราวผิวเด็กที่ยังบริสุทธิ์ถึงผิวจะขาวมากแค่ไหนมันก็ไม่สามรถปกปิดรอยช้ำแดงจากการกระทำของผู้ชายคนนั้นได้ และในเมื่อมันโดนน้ำก็ต้องรู้สึกแสบและปวดพร้อมๆกันเป็นธรรมดา  คุณต้องทนเจ็บมากแค่ไหนรอยช้ำพวกนี้ถึงจะหายไปให้พ้นๆบนร่างกายคุณสักที




    ซ่าาาา..าาา




    เสียงสายน้ำอุ่นๆจากฝักบัวตกกระทบผิวสวยอย่างต่อเนื่อง ขวดครีมอาบน้ำราคาแพงถูกบีบชโลมลงผิวสวยจนเกิดฟองสีขาวอมชมพูกลิ่นหอมของดอกกุหลาบพุ่งไปทั่วห้อง...ใช้เวลาเกือบ20นาทีในที่สุดคุณก็อาบน้ำเสร็จ ร่างกายหอมละมุนสะอาดสะอ้านเป็นที่ต้องการ




    "อ่า...ดีขึ้นเยอะเลยแฮะ : )"   ร่างกายรู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก...คุณรู้สึกดีกว่าตอนนั้นมากเลยแฮะ....คนตัวเล็กจัดการเปิดตู้เสื้อผ้าที่ตนจัดมันเรียบร้อยแล้วก่อนที่จะค้นหาเลือกเสื้อผ้าที่จะใส่เพื่อลงไปข้างล่าง เพราะเมื่อ30นาทีก่อนฮยองวอนบอกให้ลงไปห้องครัวก่อนพวกพี่ๆของเค้าจะมาถึง



















    เวลาต่อมา หลังจากที่คุณแต่งตัวเสร็จไม่รอช้าร่างบางก็รีบเดินลงมาชั้นล่างพร้อมมุ่งหน้าไปที่ห้องครัว เมื่อคุณเดินมาถึงก็พบชายร่างใหญ่ทั้ง3คนกำลังนั่งคุยกันอย่างสนิทสนม...ดวงตากลมไล่มองชาย2คนแปลกหน้าอย่างละเอียด  คนซ้ายมือผิวขาวราวหยวกกล้วย จมูกสันตั้งขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเจนทรงผมสีขาวครีมถูกเซ็ตมาเป็นอย่างดี สไตล์การแต่งตัวก็ออกแนวจำพวกแบดบอยหน่อยๆเท่นิดๆแต่รวมๆแล้วดูดีไม่แพ้ฮยองวอนเลย  ส่วนอีกคนก็หน้าตาดีไม่แพ้กันดูแนวลุคนักธุรกิจดีๆนี่เอง ถึงตาจะเล็กไปหน่อยแต่ก็หล่อกันทั้งคู่เลยล่ะ




    "ขอโทษที่ช้าค่ะ...."   ชายหนุ่มตั้งสามหยุดพูดพร้อมหันมามองเป็นตาเดียวกัน...หญิงสาวตัวเล็กใต้ชุดนอนกระโปรงลายหมีคุมะยาวตกเข่ายืนตาแบ๊วรอคำอนุญาตจากเจ้าของบ้านและแขกทั้งสอง




    "นั่งก่อนสิจะยืนอีกนานมั้ยหื้ม?"    เสียงทุ่มหล่อของฮยองวอนเอ่ยชวนคนตัวเล็กให้มานั่งลงข้างๆ  เพื่อไม่ให้เป็นการเสียมายาทคุณก็รีบเดินมานั่งลงข้างๆฮยองวอนอย่างว่าง่าย




    "นี่หรอที่เอ็งพูดให้ฟัง....?"    ชายผิวขาวพูดขึ้นหลังจากที่คุณนั่งลงเก้าอี้




    "อื้มใช่  แนะนำตัวสิ:)"    สะกิดไหล่คุณ




    "อ่าค่ะ...ชื่อ(ชื่อคุณ)ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"    พูดจบร่างบางก็ลุกขึ้นยืนโครงตัวตามมารยาทเพราะดูจากหน้าตาคนพวกนี้แล้วน่าจะอายุมากกว่าคุณ..ก็แหงสิพวกเค้าก็คือพี่ชายของฮยองวอนไงไม่น่าถาม(-_-)




    "พี่ชื่อวอนโฮนะส่วนไอ้ตี๋นี่ชื่อกีฮยอน"    ชายผิวขาวพูดพร้อมรอยยิ้มเป็นมิตร




    "อ่อค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะค่ะ"




    "งั้นเรามาทานข้าวกันเลยดีกว่า หิวจะแย่อยู่แล้ว!~"




    ฮยองวอนพูดจบ ทุกคนก็ลงมือทานมื้อเย็นตามปกติอาหารวันนี้บอกเลยว่าน่ากินสุดๆทั้งเนื้ออบ ไก่ย่างหมักซอสเกาหลี สลัดผักสดๆกรอบๆ ของหวานตบท้ายก็น่ากินไม่แพ้กันเลยทีเดียว....อาหารมื้อนี้ทำให้คุณยิ้มได้อย่างเต็มปาก แววตาหมองมนได้หายไปปริทิ้งหลงเหลือเพียงดวงตาใสๆที่เต็มไปด้วยความสุขและ...หายเศร้า...




    คุณและเหล่าพี่ๆของฮยองวอนทำความรู้จักกันจนสนิทสนมและตอนนี้กีฮยอนและวอนโฮก็ขอตัวกลับเพราะมีภารกิจต้องไปทำต่อ...วอนโฮสงสัยว่าคุณเป็นอะไรกับฮยองวอนเลยชักถามในระหว่างทานข้าวและคุณก็ตอบตามความจริงในสถานะตอนนี้...ก็เป็นแค่พี่น้องกันค่ะ...ใช่ตอนนี้เราสองคนเป็นแค่พี่น้องกันไปก่อนส่วนสถานะอย่างอื่นค่อยๆดูไปเรื่อยๆว่าต่อจากนี้ไปความรู้สึกของคุณและฮยองวอนอาจจะเปลี่ยนไปในทางอื่นก็ได้ :")









    ห้องนั่งเล่น...















    21:00 น.











    "พี่ฮยองวอนค่ะ..."    ขอเปลี่ยนจาก 'คุณ' กลายเป็นคำว่า 'พี่' จะดีกว่า....เสียงใสทักขึ้นพร้อมเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆฮยองวอนในขนะที่ร่างสูงกำลังดูรายการโปรดของตน




    "มีอะไรหื้ม?"   ฮยองวอนละลายตาจากทีวีพร้อมหันมาถามคุณ




    "อ่อ...เปล่าค่ะแค่ลงมานั่งเล่นเฉยๆ"    ที่จริงคุณนอนไม่หลับเลยลงมาหาที่พึ่งอ่ะนะ(-_-)




    "หึแล้วพรุ่งนี้ไม่มีเรียนหรอ?"   ฮยองวอนเอียงคอถามเล็กน้อยพลางลูบผมคนตัวเล็กด้วยความเอ็นดู




    "มีค่ะ ฉันแค่นอนไม่หลับเฉยๆ(-*-)"




    "ได้ไงเนี่ย ไปขึ้นไปนอนเลยเดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ไปส่ง"    พูดจบร่างสูงก็ยันตัวลุกขึ้นยืนและไม่รอช้าที่จะดึงแขนคุณพร้อมลากขึ้นห้องไปในที่สุด


















    เช้าวันใหม่...




    @มหาวิทยาลัย




    วันนี้เป็นวันเข้าเรียนอีกวันที่น่าเบื่อสุดๆเสียดายที่ฮยองวอนเรียนอยู่อีกที่หนึ่งคุณเลยไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนหรือพูดคุยแก้เบื่อด้วยกัน และตอนนี้คุณกำลังนั่งฟังอาจารย์สอนตลอด2ชั่วโมงเต็มเพราะวันนี้เรียนคาบสั้นแต่ฟังดูยาวสำหรับคุณมาก!(ก.ล้านตัว)แต่อีกเดี๋ยวก็ใกล้จะหมดคาบเรียนแล้วล่ะ....เช่นนั้นไม่นานนักเสียงนาฬิกาบอกเวลาก็ดังขึ้นบ่งบอกว่าหมดเวลาสอนของอาจารย์แล้ว ในที่สุดอาจารย์ก็เดินออกไปเหลือแค่ชิ้นงานให้กลับไปทำที่บ้านส่วนนักศึกษาทุกคนก็ต่างพากันเดินออกไปจากห้องเรียน แต่ละคนมีภารกิจส่วนตัวของตนที่ต้องไปทำ บางกลุ่มก็หาที่อ่านนั่งสือกับเพื่อนๆส่วนบางกลุ่มก็ออกนอกรั้วมหาลัยจะกลับบ้านหรือไปเที่ยวก็ชั่งพวกเค้าเถอะ...




     และตอนนี้คุณก็กำลังจะไปสถานที่แห่งหนึ่งแหล่งเก็บตัวประจำของคุณมีเพียงแค่จองกุกรู้เท่านั้นว่ายามคุณเบื่อหรือเศร้าจะชอบเก็บตัวอยู่ที่ไหน...มันคือห้องกว้างๆใหญ่ๆมีโต๊ะ เก้าอี้ โซฟา มีครูประจำแค่คนเดียวใส่แว่นหน้าดุๆชอบความเงียบเกลียดนักศึกษาส่งเสียงเอะอะโวยวายรบกวนคนอื่น ของสำคัญที่นั้นก็มีตู้หลายชั้นตั้งเรียงรายกันเป็นแถวและที่สำคัญมากยิ่งกว่าที่แห่งนั้นขาดไม่ได้ก็คือหนังสือ....









    @ห้องสมุด...




    "อ้าวมาแล้วหรอจ๊ะ:)"    เมื่อเดินเข้ามาในห้องสิ่งแรกที่คุณได้ยินก็คืออาจารย์ที่ทำหน้าที่เป็นบรรณารักษ์ประจำห้องสมุด และความว่าคุณมาที่นี่บ่อยจนอาจาร์จำหน้าคุณได้แล้วก็วันนี้คุณไม่ได้มานั่งเก็บตัวเหมือนครั้งก่อนๆหรอกแต่วันนี้เป็นวันที่คุณต้องจัดหนังสือช่วยอาจารย์ต่างหากล่ะ




    "ค่ะ...แล้วจะให้หนูช่วยทำตรงไหนดีคะ?" 




    "อืมเธอก็ไปจัดหนังสือในห้องเก็บของให้ครูหน่อยนะ พอดีครูพึ่งสั่งหนังสือมาใหม่น่ะ แยกประเภทให้ด้วยนะจ๊ะ"




    "อ่อได้ค่ะ(^_^)" 




    "อ่าจัดเสร็จแล้วเธอก็กลับได้เลยนะ!"




    "ค่าาาาา"    จากนั้นร่างบางก็รีบมุ่งหน้าไปที่ห้องเก็บของใกล้ๆตู้หนังสือที่ตั้งอยู่หลังห้อง....แต่ในขณะนั้นร่างเล็กก็ได้เดินสวนกับชายหญิงคู่หนึ่งถ้ามองดีๆนั่นก็คือจีมินกับมินจียังไงล่ะ สองคนนั้นจะมาทำอะไรในนี้ก็ไม่ใช่เรื่องของคุณสักหน่อย...อย่ามอง...ทำเป็นไม่สนใจ...ห้ามหันไปมองเด็ดขาดนะยัย(ชื่อคุณ)...














    "หึ!" 



















 




   เมื่อกี้เดินผ่านคุณงั้นหรอ..หึแล้วเค้าจะสนทำไมล่ะทั้งๆที่มินจีก็อยู่ด้วยแท้ๆ จนถึงตอนนี้จีมินก็ไม่อาจละสายตาจากคุณได้  ร่างสูงหยุดเดินพลางหันกลับไปมองแผ่นหลังของคนตัวเล็กกำลังไขประตูห้องอย่างใจเย็น จีมินไล่สังเกตร่างเล็กโดยละเอียดพบว่าคุณดูผอมลงมากกว่าแต่ก่อนร่างกายไม่ค่อยมีชีวิตชีวาเหมือนครั้งไหนๆ









    แล้วทำไมเราต้องสนใจด้วยว่ะ...









     "มองอะไรค่ะ?"    มินจีถามพร้อมขมวคิ้วมองร่างสูงเพราะเอาแต่เหม่อเหมือนกำลังมองอะไรสักอย่าง...เมื่อมินจีหันหน้ากลับพบว่าจีมินกำลังยืนมองคุณอยู่นั่นเอง




    "เปล่าหรอก...."    คนตัวใหญ่ปฏิเสธพลางเบือนหน้าหนี




    "หรอค่ะ....งั้นพี่รออยู่นี่ก่อนนะพอดีมินจีลืมของน่ะ"




    "อื้มเร็วๆล่ะ"    จากนั้นมินจีก็เดินย้อนกลับไปในที่ที่เคยอยู่ก่อนหน้านี้









    ด้านคุณ...




    "อ่า เยอะกว่าที่คิดแฮะ(-_-)"    พูดพลางแกะลังกระดาษออก หนังสือหลายเล่มถูกจัดเรียงกันเป็นอย่างดีแต่อาจารย์ใช้ให้คุณเก็บหนังสือพวกนี้ขึ้นชั้นให้เรียบร้อย สงสัยวันนี้คงต้องนั่งจัดกันหลายชั่วโมงแน่ๆดูสิมันไม่ใช่น้อยๆเลยนะ....




    "ไหนดูซิ...อืมเล่มนี้ต้องเอาไว้หมวดนี้ส่วนเล่มนี้ก็เอาว่างไว้หมวดนี้และกะ----"




    แกร๊ก!ปั้ง!!..




    "อี(ชื่อคุณ)!!!"




    "เฮือก!..ม..มินจี!?"    อีบ้าโผล่มาไม่ให้ซุ่มไม่ให้เสียงตกใจหมดเกือบหัวใจวายตายอีบ้า(-_-)...ยังไงเนี่ยยัยนี่จู่ๆก็โผล่พรวดเข้ามาแถมสีหน้ายังเหมือนกำลังโกรธใครอย่างไงอย่างงั้นอ่ะ




    "ลุกขึ้นมา!!!"   จู่ๆมินจีก็พุ่งตัวเข้ามากระชากแขนคุณไปตามแรงดึงของนาง...ยัยนี่ชักจะบ้ามากขึ้นทุกวัน ฉันไปทำอะไรให้เธอทำไมถึงต้องมาคอยหาเรื่องกันตลอดเวลาด้วย!




    "อ๊ะ!เจ็บ! เป็นบ้าอะไรของเธอห้ะ!?"




    "หึ!ยังมีหน้ามาถามอีกหรอ!..."




    "เรื่องอะไรล่ะ!?"




    "ก็แกทำให้พี่จีมินไม่สนใจฉันไง!!"   มือบางของมินจีคว้าหนังสือเล่มหนาได้พร้อมฟาดลงที่ใบหน้าของคุณอย่างจัง




    ตุบ!!




    "โอ้ย!!!!"    เสียงใสแหบซ่านหลุดร้องออกมาด้วยความเจ็บที่บริเวณใบหน้า ของตนสันหนังสือหนาๆฟาดลงที่แก้มของคุณแรงไม่น้อย มิหนำซ้ำมุมปากยังมีเลือดออกอีกด้วย...ยัยมินจีใช้หนังสือฟาดคุณจนปากแตกเลยงั้ยหรอมันไม่มากเกินไปแล้วรึไง!




    "นี่สำหรับแกที่ทำให้ฉันถูกเมิน!"




     ตุบ!




    "นี่สำหรับที่แกทำตัวน่าหมั่นไส้!!"




    ตุบ! ตุบ!!




    "กรี๊ดดดดด!"




    โครมมมมมม!




    ความสะใจที่เห็นคนอื่นเจ็บมีมากจนไม่สามารถอธิบายได้อย่างเต็มปาก ความน่าสงสารและสมเพชมันกำลังทำให้มินจีมีความสุขที่เห็นคุณเจ็บแบบนี้สินะ.....ร่างกายบางนอนแน่นิ่งในขณะที่คุณหายใจรัวรินแต่ไม่ถึงกับตายหรอก ยิ่งกว่าสิ่งที่ยัยผู้หญิงคนนั้นทำก็คือเธอเหวี่ยงร่างของคุณฟาดชนกับผนังห้อง ที่เลวร้ายยิ่งกว่ามือของคุณเผลอคว้าจับชั้นหนังสือไม้หนักๆล้มทับซ้ำร่างเล็กอย่างไม่เหลือชิ้นดี




    "หึ!ห้ามตายล่ะเข้าใจมั้ย...เพราะฉันกับพี่จีมินยังอยากจะเห็นเธอทรมารมากกว่านี้อีกเหอะ!!"    สิ้นสุดประโยคช์ไม่พล่ามให้เสียเวลาจากนั้นมินจีก็รีบวิ่งออกไปจากห้องด้วยสีหน้าที่สะใจสุดๆ




    "ฮึก!..."    ร่างบอบช้ำพยายามดันชั้นวางหนังสือออกไปให้พ้นๆ คนตัวเล็กรวบรวมพลังสุดชีวิตในที่สุดก็ดันตู้เจ้าปัญหาออกจากตัว  ตากลมกวาดมองรอบๆห้องปรากฏว่ามันเละเทะไปหมด หนังสือก็กระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นถ้าตอนนี้อาจารย์มาเห็นล่ะก็มีหวังคุณซวยแน่ๆและเรื่องที่มินจีทำแบบนี้กับคุณก็จะไม่บอกใครแน่นอนเพราะไม่อยากเป็นภาระของใครอีกแล้ว...























    








     3ชั่วโมงต่อมา....









    @ห้องพยาบาล...




    ครืนนนนนน!




    "(ชื่อคุณ).....?"




    "...จ..จองกุก!..."




    หลังจากเหตุการณ์ตอนนั้นคุณก็ฝืนจัดหนังสือจนเสร็จและก็รีบพยุงตัวเองออกมาจากห้องสมุดให้เร็วที่สุด  ตลอดทางเดินเลือดที่มุมปากและหน้าผากไหลไม่หยุด รอยช้ำบริเวณขาและแขนเขียวช้ำอย่างกะมะม่วงเขียวที่มันช้ำเป็นจุ่มดำๆจะเปรียบเช่นนั้นเลยก็ว่าได้ และด้วยความว่าคุณต้องรักษาตัวอย่างโดยด่วนและที่สุดท้ายที่คุณจะต้องไปนั่นก็คือห้องพยาบาล แต่โชคไม่เข้าข้างอีกตามเคยบังเอิญว่าครูพยาบาลไม่อยู่ห้องคุณเลยต้องรักษาแผลด้วยตัวเอง




    แต่ในขณะที่ร่างบางกำลังใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์เพื่อล้างแผลอยู่นั้น จู่ๆประตูห้องพยาบาลก็ถูกเปิดขึ้นพร้อมกับร่างหนาที่คุณคุ้นเคยดี....จองกุก...เค้ามาทำอะไรที่นี่ เค้าไมาสบายรึเปล่าหรือบาดเจ็บ?




    "น..นาย---!"




    "อย่าถาม! แค่เข้ามานอนเฉยๆ"    อ่า...เจอโหมดนิ่งอีกแล้วเรา(-_-)




    "อ่อ....อืม"   ร่างบางตอบส่งๆก่อนจะกลับมาสนใจทำแผลที่หน้าผากอีกครั้ง...จองกุกทำเป็นเดินผ่านคุณแต่ตรงกันข้ามสายตาของเค้าเหลือบมองคนตัวเล็กที่กำลังนั่งทำแผลอย่างใจจดใจจ่อ และนี่คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ร่างสูงเกิดความสงสัยก่อนที่ตนจะเผลอหมุนตัวกลับพร้อมนั่งลงข้างๆคุณ




    หมับ!




    "เฮ้! ทำอะไรของนาย!?"    จู่ๆจองกุกก็จับมือคุณในขณะที่กำลังเช็ดแผล




    "ไปโดนอะไรมา....?"




    โห่ว...คำถามโลกแตก...จะตอบว่ายังไงดีเนี่ยหรือจะให้บอกว่าโดนยัยมินจีจับฟาดใส่ผนัง ไม่ๆ!




    "อ..เอ่อ..."




    "อย่าอ้ำอึ้ง! ไปโดนอะไรมา ตอบ!! "




    "..ก..ก็!ฉันซุ่มซ่ามเองผลออกมาเลยเป็นแบบนี้แหะๆ" 




    "หึ!หรอ....จะพยายามเชื่อก็แล้วกัน"   พูดจบร่างสูงก็แย่งสำลีจากมือคุณเสียดื้อๆก่อนที่ตนจะลงมือทำแผลให้แทน...มือหนาบรรจงทำแผลให้คนตัวเล็กอย่างเบามือและอ่อนโยน  ที่ว่าคนอย่างจองกุกจะพยายามเชื่อในสิ่งที่คุณพูดนนั้นก็เพราะเค้ารู้จักนิสัยคุณดีว่าเป็นคนยังไง เป็นยัยเด็กดื้อ ปากแข็ง เถียงเก่ง แต่ไม่ชอบสู้คนมักจะปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในอันตรายตลอดเวลาโดยไม่ระมัดระวังตัวเลยสักนิด...









    ฉันน่ะเป็นห่วงเธอตลอดเวลาเลยนะยัยบ้า!...









    "ซี๊ด! แสบอ่า!...นี่!ทำเบาๆหน่อยสิ!!"




    "อยู่นิ่งๆดิยัยบ้า!!..."    ทั้งสองนั่งถกเถียงกันไปมากว่าจะทำแผลเสร็จ...ไม่นานนักจองกุกก็เก็บอุปกรณ์ใส่กล่องพลางลุกขึ้นเดินออกไปเอากล่องเก็บไว้บนตู้




    แต่ในขณะนั้น....




    "...ฉ...ฉันเลิกกับพี่จีมินแล้วนะ..."    จู่ๆคุณก็พูดประโยคช์อันแสนเจ็บปวดนั้นออกมา ถึงคุณจะไม่อยากจะพูดมันอีกแล้วก็เถอะแต่เรื่องนี้จองกุกควรรู้ว่าคุณเป็นอิสระแล้ว และพร้อมที่จะกลับมาอยู่ในสถานะเดิมกับเค้าคนนั้น...จอน จองกุก...




    "งั้นหรอ...ฉันควรดีใจ?"   จองกุกตอบน้ำเสียงนิ่งๆ




    "จองกุก...ฮึก!...ขอร้องล่ะเลิกทำตัวเย็นชากับฉันแบบนี้สักทีฮึก! รู้มั้ยฉันเหงาจะแย่อยู่แล้วที่ไม่มีนายอยู่ข้างๆอ่ะฮือ! เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย ฮึก!นะจองกุกนะอย่าเมินฉันอีกเลย..ฮ..ฮึก!"    ภายในห้องกลับมาเงียบอีกครั้ง  จองกุกยืนนิ่งฟังคำพูดจากปากของคนตัวเล็กที่เค้ารักทั้งน้ำตา  แต่เมื่อจองกุกได้ฟังคุณพูดจนจบเค้าก็แอบอมยิ้มไม่ได้เพราะยามที่คุณร้องไห้นั้นมันน่ารักสุดๆจนเค้าอยากจะแกล้งคุณให้เข็ดที่บังอาจปล่อยให้เค้าน้อยใจมาตลอดหลายเดือน...





    "ฮึก!ฉันต้องทำไง..ฮ..ฮือ!..น..นายถึงจะหายโกรธฉันฮึก!"    ภาพตรงหน้ามันน่าเกียจสำหรับจองกุกจริงๆเล๊ย! ดูสิทั้งน้ำตาทั้งน้ำมูกจากคนขี้แยบนเตียง เห้อ!...น่าสงสาร(-_-)




    "จองกุก!ฮึก!ตอบฉันเซ่!!!"    จองกุกส่ายหน้าเบาๆพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ก่อนที่ร่างสูงจะเดินเข้าไปสวมกอดร่างเล็กอย่างแนบชิด มือหนาพร้อมยกขึ้นขยี้ผมคุณเบาๆด้วยความอ่อนโยนก่อนที่จะพูดว่า...




    "อยากให้ฉันหายโกรธ?"




    "( _ _ )( - - )( _ _ )( - - )( _ _ )"    









    "ก็คบกับฉันสิ :) "









    "ไอ้นี่มันร้ายยยยยย!!"









::100%::







 



    #TALK

    จบ! 100% ฮ่าาาๆๆๆๆๆ~ ทำไมไรท์ค้างเรื่องนี้ไว้นานจังเลยอ่าาT^T
    อย่าโกรธเก๋าน้าาาา~มาต่อให้แล้วงายยย~

    พอดีไรท์ขอเปลี่ยนบทนิดหน่อยแหะๆ

     และเรื่องราวมันชักจะไปกันใหญ่แล้ว! ไอ้จีมินแกไม่รักฉัน(?)แล้วก็อย่าอาลัยอาวรกันสิ! ส่วนแกอีมินจีฉันจะสั่งให้ฮยองวอนเอาระเบิดไปถล่มบ้านแกคอยดูเถอะ!!!







คอมเม้น+กำลังใจ
=มีแรงแต่งต่อ:)
[ขอรัวๆค่ะไม่งั้นไรท์งอลจุ๊ป!>°<]

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 414 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

737 ความคิดเห็น

  1. #728 Merry-g7 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 17:52

    คบค่ะ รวดแต่งเลยดีมั้ยนะ?555

    #728
    0
  2. #716 Toon_120444 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 07:34
    คบแล้วอย่าเลิกกันน่ะ...555
    #716
    0
  3. #678 fanfin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 10:35
    อ่าาาาาาาาาาา เขิล
    #678
    0
  4. #403 Lookmhee2549 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:53

    เห็น gif ของเจโฮปคือแบบ ขำหนักมาก 555

    #403
    0
  5. #398 ??? (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:58

    โอเค!!! จะคบกับจองกุก ไรท์!เปลี่ยนพระเอก!!

    #398
    0
  6. #323 Thanakulchanasin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 23:40
    ขออนุญาตเปลี่ยนไปรักกุกค่ะ!!
    ตอบตกลงเดี๋ยวเน๊!! ปล่อยไอจีมด้านMoonไปเหอะ
    #323
    0
  7. #229 chompunuchNakbut (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 14:51
    สูคนซักที!!
    (ตัวกู😂😂)
    #229
    0
  8. #219 Nnmoonaja (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 20:51

    ขอเปลี่ยนไปซบอกกุกค่ะ ปล่อยจีมินตามทางของนาง ปล.ชอบรูปพี่ฮปมาก

    #219
    0
  9. #197 mook_689 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 10:20

    ต่อค่าาา

    #197
    0
  10. #196 Hobabe (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 17:56
    คบกับจองกุกเดี๋ยวนี้!!! ส่วนอิหมูจีมก็ปล่อยนางไปก่อน 5555 ถีบพระเอกทิ้งแล้ววิ่งไปซบอกจองกุก 5555 // ไรท์! ให้นางเอกสู้คนได้แล้วนะคะ เค้าจะทนไม่ไหวละ 555 อยากจัดการอินังมินจรด้วยตัวเองล่ะเนี่ย 555 ขึ้นนนนนน 55555
    #196
    0
  11. #194 titaya151060 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 12:27
    เขินนนจองกุก> #194
    0
  12. #193 Choi yuna (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 15:15
    คบค่ะ..ไม่สนแล้วจีมิน ชิเชอะ! จีมินเป็นฝุ่นไปละ ไม่สนละว้อยนนยย!
    #193
    0
  13. #191 k pop (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 22:51
    ตอนนี้เรือจีมล้มไปแล้ววน่าค่าาาเรือกุกกี้กำลังมา555
    #191
    0
  14. #190 bb_25513 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 22:47
    คบๆ ไรท์ๆเล่นใจคนแอบรักหน่อยจิขอให้สมหวังได้มะอ่าาาาา พูดละเจ็บจี้ดดดดด
    #190
    0
  15. #189 Mingasu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 22:42

    กุกกี้มันร้ายยยยย 55555

    #189
    0
  16. #188 Minkongjoo27096 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 22:39
    ว๊ายยย>\\\< ต่อคร้าาาาา
    #188
    0
  17. #187 Fanta Inthira Sumathi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 22:39
    คบเทอะ~ เชียร์สุดเเรง เกลียดจีมินเข้าไส้หมดเเล้วว~
    #187
    0
  18. #186 Suteetida29 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 22:18
    คบเลยยๆ
    #186
    0
  19. #185 fatop3see (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 22:18
    ไรท์เรารอ เจิม มาต่อเร็วๆน๊าา
    #185
    0
  20. #184 jsrjjvj (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 21:57
    ทีมกุกจ้า5555
    #184
    0
  21. #183 molobee_kk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 21:57
    คือ!!!!นางเอกจะซื่อไปไหน=.=หมั่นไส้ คันมือมาก จับมินจีมาตบทีสองทีดิ๊!!!!!
    กุกขอมาแบบนี้คบสิ><
    #183
    0
  22. #182 0948587626 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 21:51

    ต่ออออออออออออออ

    #182
    0
  23. #181 nut40938 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 21:25
    คบกับกุกเลยจ้าาา
    #181
    0
  24. #180 momoo98 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 12:49
    รอค่าาาาา รอนานมาก รอวนไป
    #180
    0
  25. #179 Hobabe (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 21:53
    ไม่เอาจีมินแล้ว ฮยองวอนก็ไม่เอา(เพราะไม่รู้จัก 555) เค้าจะเอาจองกุก เอาจองกุกคืนมา นางหายไปไหน T^T คิดถึงจองกุก
    #179
    4
    • #179-1 AS GOT(จากตอนที่ 9)
      2 มิถุนายน 2561 / 06:01
      ไปดูmonsta x อ่ะเดี๋ยวก็รู้จักฮยองวอนเอง5555
      #179-1
    • #179-3 AS GOT(จากตอนที่ 9)
      2 มิถุนายน 2561 / 15:42
      แอบนอกใจวงสามีเหมือนไรท์ก็ได้ค่ะ555
      #179-3