{JIMIN X YOU} MOON (Sex) //White & black//

ตอนที่ 6 : MOON : Chapter 5 ::100%::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,923
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 297 ครั้ง
    9 เม.ย. 61













Chapter 5









"เธอต้องเป็นของเล่นให้ฉันเสวยสุขก่อนสิ:)"








    "พี่จีมินแกะมันพูดได้ด้วยหรอ?"




    "หื้มอะไรนะ?"




    "อ่อเปล่าๆค่ะ คงหูฝาดมั่ง:)"    รู้สึกเหมือนมีคนพูดด้วยจริงๆนะ เสียงทุ่มๆใหญ่ๆคล้ายเสียงของพี่จีมินแต่ก็ไม่ใช่เพราะพี่จีมินนั่งให้อาหารแกะโดยไม่พูดจาอะไร...ชั่งเถอะสงสัยคิดจนเพลินไปหน่อยเลยทำให้หลอน:)




    "พี่ว่าพอแล้วล่ะ เราไปหาอะไรอร่อยๆทานหน่อยมั้ย:)"




    "ก็ดีเหมือนกันค่ะ ฉันกำลังหิวพอดีเลย^_^"




    หลังจากที่เล่นสนุกกับสัตว์และสร้างความสุขพร้อมรอยยิ้มให้แก่กันและกัน ร่างบางกับคนตัวสูงเดินจูงมือกันเข้าร้านค้านั้นร้านค้านี้จนเสร็จสับ ไม่นานเวลาแห่งความสุขก็หมดลงเพียงเวลาสั้นๆ...ตอนนี้ก็ได้เวลากลับบ้านแล้วสินะ




    "ไอ้จีมเย็นนี้ให้กูมารับป่ะว่ะ?" 




    "รับ?...อ่อไม่ล่ะคืนนี้ขอนอนกอดแฟนดีกว่า:)"    ให้มารับนี่คงหมายถึงรับไปเที่ยวผับสินะ...นายมันคงมั่วไปทั่วสินะมูน




    "ตามใจ...ไปๆลงได้แล้วกูจะได้ไปรับสาวต่อ:)"




     "แหม...สาวเยอะจังนะค่ะ:)"




    "สนใจเป็นเด็กพี่มั้ยล่ะจ๊ะ(ชื่อคุณ)^_^"    ในสมองคิดแต่เรื่องเดียวใช่มั้ยเนี่ยไอ้รุ่นพี่โรคจิต!(-_-)




    เจโฮปส่งยิ้มกวนประสาทก่อนที่จะเคลื่อนตัวรถแล่นตามถนนออกไป คนตัวเล็กเบ้ปากส่งท้ายพร้อมเดินควงแขนจีมินเดินขึ้นห้อง...การกระทำของคุณและจีมินทำให้มินจีรู้สึกหมั่นไส้และอยากจะแทรกกลางตรงนั้นซะ





    ติ๊ด ติ๊ด....




    "แกเย็นนี้ที่เดิม เอ่อ!กูเบื่ออีแฟนพี่จีมินว่ะดูตอแหลชิป@*#&#¥¥!&@^#¥@¥@&£¥@£#&#¥@¥@*#&¥#@฿*#&#!"    ดูเหมือนมินจีจะยืนเม้าส์กับเพื่อนสาวและนินทาคุณไม่หยุดปาก..ก็แหงล่ะคนขี้อิจฉาชอบเสือกเรื่องชาวบ้านไปทั่ว...ชั่งนางมินจีเถอะ










     ด้านคุณและจีมิน...











     "พี่จีมินเป็นอะไรรึเปล่าทำไมหน้าดูซีดๆ?"    ร่างบางพูดพร้อมประคองร่างสูงนั่งลงบนเตียงช้าๆ  คุณสังเกตตั้งแต่กลับมาจากไปเที่ยวแล้วล่ะ อาการและสีหน้าของจีมินดูแปลกๆ ปากเริ่มซีด เหงื่อเม็ดใหญ่ผุดออกมาจนชุ่ม มือไม้ดูอ่อนแรงเหมือนคนขาดสารอาหารและแร่ธาตุ..ถ้าติดว่าคุณไม่ได้เรียนหมอป่านนี้คงรู้แล้วล่ะว่าจีมินเป็นอะไร




    "ป..เปล่าหรอก:)" 




    "ไม่เอานะ พี่อย่าฝืนเลยบอกฉันมาเถอะ"




    "พี่ไม่เป็นไรจริงๆ....."    ริมฝีปากซีดผุดยิ้มขึ้นอย่างฝืนๆ สายตาดุจคมเหยี่ยวเริ่มพร่ามัว เค้าไม่อยากให้คุณกังวลและเป็นห่วง จำเป็นต้องฝืนและปฏิเสธจริงๆเลยว่าไม่เป็นอะไร...จีมินรู้จีมินรู้สึกว่าเวลานี่มันชั่งสั้นเหลือเกิน เค้าอยากจะอยู่มีชีวิตให้นานกว่านี้แต่ก็ทำไม่ได้เพราะจิตวิญญาณของเค้าอ่อนแอเกินกว่าจะต้านมันไหว...แบบนี้คงต้องรอ รอให้เวลาหมดลงและก็จากไป


    ร่างหนาคว้าคนตัวเล็กเข้ามนกอดพร้อมปล่อยโฮร้องไห้ออกมา ทำให้คุณตกใจมากกว่าจะเข้าใจความสึกของจีมิน..เมื่อคุณเห็นคนที่ตนรักต้องเสียน้ำตาก็อดที่จะร้องไห้ตามไม่ได้...จีมินกอดร่างเล็กแน่นไม่ยอมปล่อยกลัวว่าคุณจะหายไปและเค้ากลัวว่าจะไม่ได้อยู่เจอหน้าคุณ ได้ยินเสียงงอแงของคุณ สายตาอ้อนวอนน่ารักน่าเอ็นดูของคุณอีกต่อไปแล้วน่ะสิ




    "ฮึก!พี่รักเธอนะ"




    "ท..ทำไมพูดแบบนั้นล่ะพี่จีมินฮึก! เป็นอะไรก็บอกกันสิ ฉันยังไม่อยากเสียพี่ไปตอนนี้นะฮือ!"




    "(ชะ..ชื่อคุณ)! อัก! อ..อัก!!"    ไม่ไหวแล้ว...ผมทนอีกต่อไปไม่ไหวแล้ว ไอ้หมอนั่นมันกำลัง'ฆ่า'ผม...ผมกำลังจะตาย









    ขอโทษนะเด็กน้อยของพี่...









    พี่อยู่กับเราได้แค่นี้จริงๆ









    พี่รักเธอนะ:)














    @โรงพยาบาล...




    ห้องพักฟื้น...





    "ฮึก!ฮือๆ!"




    "ใจเย็นๆก่อนนะ(ชื่อคุณ)..."    ร่างสูงเจโฮปโอบไหล่บางเพื่อเป็นการปลอบโยนให้คุณตั้งสติและใจเย็นลง...คนเป็นเพื่อนอย่างเค้าก็ใจหายไม่ต่างกันเพราะเมื่อเห็นเบอร์ของคุณโทรไปว่าจีมินเกิดอากาศทรุดและกระอักเลือดออกมาไม่หยุด..นาทีนั้นร่างกายของเจโฮปเหมือนโดนแช่แข็งความรู้สึกหล้นวูบกระทันหัน..หลังจากที่พาร่างไร้สติของจีมินมาส่งโรงพยาบาลคุณก็เอาแต่ร้องไห้ไม่หยุดจนถึงตอนนี้เพราะ...










    อาการของจีมินขึ้นๆลงๆ









    โอกาสรอดเพียง 40%









    "พี่จีมินจะเป็นอะไรมั้ยฮึก! ฉันกลัวถ้าเกิดหัวใจของพี่จีมินหยุดเต้นล่ะฮือๆ!"   เมื่อได้ฟังคุณพูด เจโฮปตัดสินใจสูดลมเอาปอดลึกๆพลางดึงเก้าอี้ตัวสีขาวมานั่งข้างๆคุณและพูดว่า...




    "ฟังพี่ดีๆนะ ตั้งสติเพราะโอกาสนี้ไอ้จีมินอาจจะไม่รอดก็ได้เพราะหมอบอกว่ามันเกิดเลือดไหลเวียนกลับจนทำให้กระอักเลือดออกมาไม่หยุดแถม..ร่างกายและจิตใจของมันก็ย่ำแย่ คนเรามันหนีความ 'ตาย' ไม่ได้หรอกนะ(ชื่อคุณ)...ทำใจเผื่อไว้ก็ได้นะ ไม่ต้องห่วงพี่จะอยู่ข้างๆเธอเอง:)"




    "ฮือ!พี่เจโฮปกอดฉันที ฉันกลัวฮือๆ!"




    "มาๆพี่จะกอดเราจนกว่าเราจะหยุดร้องนะคนดี:)"    แขนยาวอ้าออกพร้อมร่างบางแทรกตัวเข้าไปสวมกอดคนตัวสูง..มือหนาพร้อมลูบตัวคนตัวเล็กเพื่อเป็นการให้ขวัญและปลอบโยน ใบหน้าหวานมุดอกแกร่งจนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาแห่งความเสียใจและความหวาดกลัวของคุณ




    ร่างหนาไร้สติและความรู้สึกของจีมินนอนทรุดอยู่บนเตียงพร้อมสายยางให้เลือด น้ำเกลือ เครื่องช่วยหายใจและอุปกรณ์อีกมากมายรัดกันเป็นว่าเล่นและยุ่งเหยิงไปหมด..เปลือกตาหนาปิดดับสนิทพร้อมน้ำตาใสๆไหลออกมาเพียงดวงตาข้างซ้ายด้านเดียว









    ไม่ต้องกลัวสาวน้อย...ฉันจะออกไปหาเธอให้เร็วที่สุด









    ออกไปย้ำยีร่างกายของเธอให้สาสมหึ!:)










    














::40%::









    @5วันต่อมา...












    แอด~




    "พี่จีมินฉันมาแล้ว...วันนี้เรียนหนักเป็นบ้าเลย:)"    บ้าน่ะ...คงเป็นสติของฉันล่ะมั่ง




    นี่มันก็ผ่านมา5วันแล้วไร้ท่าทีปฏิกิริยาของคนบนเตียง ไม่มีลักษณะอาการที่จะฟื้นขึ้นมาสักที ที่ยังมีชีวิตอยู่ได้ก็เพราะเครื่องช่วยหายใจนั่นแหละ...ทำแบบนี้คุณก็เหงาเป็นนะต้องอยู่คนเดียวที่คอนโด มินจีก็ไม่ค่อยอยู่ห้องส่วนมากจะชอบไปค้างบ้านเพื่อนซะมากกว่า แต่ก็ยังดีมีเจโฮปมาเฝ้าหรืออยู่เป็นเพื่อนบ้างบางครั้ง...




    "วันนี้จองกุกเมินฉันอีกแล้ว...มันน่าน้อยใจเนาะ:)"    ร่างบางฝืนยิ้มแบบนี้เกือบทุกวัน ไร้เพื่อน ไร้ที่พึ่ง แทบจะไม่เหลือใครในชีวิตนอกจาก....









    จีมินเพียงคนเดียว...









    พ่อแม่น่ะอย่าถามหาเลย...พวกท่านไม่อยู่แล้ว









    ลุงกับป้าก็...ไม่ค่อยสนใจสักเท่าไหร่หรอก









    เป็นเวลานานที่ร่างบางนั่งคุยกันคนบนเตียงจนผลอยหลับไป...คุณฟุบหัวลงนอนบนเตียงข้างๆชายหนุ่ม ความเงียบกลับมาปกคลุมอีกครั้งแถมสภาพอากาศช่วงนี้ก็แปรปรวนเดี๋ยวหนาวเดี๋ยวพายุเข้า....




    เห้อ!ลำบากแท้ชีวิต...









    19:00...




    แอด...




    "อ้าว...หลับอยู่หรอเนี่ย:)"    ร่างสูงใต้ชุดนักศึกษาหลุดลุ่ยไม่ค่อยเป็นระเบียบสักเท่าไหร่ ทางผมชุ่มเหงื่อเพราะเกิดจากการพึ่งเล่นกีฬามาเสร็ดหมาดๆ...ตอนนี้เป็นเวลาที่เจโฮปเข้ามาเยี่ยมเพื่อนชายของตนพร้อมกับของเยี่ยมมากมาย ผลไม้บ้างหรือขนมอ่อนๆบ้าง...ส่วนมากคุณกินน่ะ(-_-)




     "(ชื่อคุณ)~"    คนตัวสูงเดินย่องเข้าไปกระซิบข้างๆหูคนตัวเล็กพลางเป่าลมใส่หูคุณแกล้งเล่นๆ




    "อ่ะ!...งื้อแกล้งฉันอีกแล้วไอ้พี่บ้า>ㅗ<"    คุณสะดุ้งตื่นมองค่อนใส่บุคคลพึ่งมาใหม่




    "เธอน่ะมานอนอะไรตรงนี้..ถ้าง่วงก็ไปนอนที่โซฟาสิ"    เจโฮปทำเป็นบ่นใส่คุณพร้อมเบือนตัวยกของวางไว้บนโต๊ะกระจกใสๆที่ตั้งตระง่าอยู่มุมหน้าต่าง...ร่างบางยืนตัวลุกขึ้นยืนไม่ลืมจัดชุกนักศักษาหญิงให้เรียบร้อยเพราะหลังจากที่จบคลาสเรียนคุณก็มาที่นี่เป็นที่แรกหวังคิดว่าจีมินจะฟื้นขึ้นมานั่งรอคุณเป็นคนแรก...




    "หิว...มีอะไรกินบ้าง?"    ร่างเล็กทำหน้ายู่ก่อนที่จะเดินเข้าไปถามร่างสูงในระดับคาง...




    "พี่ซื้อส้มแล้วก็ขนมปังมาให้:)" 




    "ขนมปังหรอ! กำลังอยากกินอยู่พอดีเลย!~>_<"




    "อ่ะๆเหลือไว้ให้พี่ด้วยล่ะยัยตะกละ:)"




    "เปล่าตะกละสักหน่อยแบร่!:p"     ลิ้นเล็กๆถูกแลบออกมาล่อเรียนใส่คนตรงหน้า การกระทำอันแสนเด็กน้อยและน่ารักๆของคุณทำให้เจโฮปอยากจะกระชากตัวคุณมาจูบซะให้เข็ด..แต่คงทำไม่ได้เพราะคุณคือแฟนของจีมินและเจโฮปไม่มีท่าที่จะหักหลังเพื่อนเด็ดขาด







    ถึงเค้าจะหื่มกามบ้าเซ็กส์ก็เถอะ(?)
























    @เช้าวันต่อมา...




    ห้องพักฟื้นที่เดิมเพิ่มเติมคือมีหมอมาตรวจ....(?)





    "อาการของคนไข้เริ่มดีขึ้นแล้วหมอหยุดให้เลือดแล้วแต่เครื่องช่วยหายใจยังคงต้องใส่จนกว่าคนไข้จะฟื้นขึ้นมา...ไม่ต้องห่วงคนไข้ต้องฟื้นคนมาแน่นอน หมอขอตัวครับ:)" 




    "ค่ะ...ขอบคุณมากๆนะค่ะคุณหมอ:)"    ร่างบางโค้งตัวขอบคุณก่อนที่หมอจะเก็บเอกสารแล้วก็เดินออกไปจากห้องพักฟื้น...เช้าวันนี้คุณก็มาเฝ้าจีมินตามเคยส่วนเรื่องเรียนก็มีคลาสเรียนสั่นๆแค่คาบบ่าย ตอนนี้คุณอยู่ได้แค่ถึงเที่ยงกว่าๆเท่านั้นเอง..คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาเบาๆสายตากลมมนโตเหลือบมองร่างไร้สติของจีมิน ก่อนที่จะเดินไปนั่งลงโซฟาพร้อมล้วงกระเป๋าหยิบหนังสือเรียนออกมาเปิดอ่านเพื่อฆ่าเวลา




    'ฉันเฝ้ามองเธออยู่นะสาวน้อย...อีกไม่กี่อึดใจเดียวเราจะได้พบกันแล้วนะ ลืมมันซะ...ลืมไอ้หมอนั่นซะแล้วเรามาเริ่มต้นใหม่ด้วยกัน..เริ่มต้นด้วยความเจ็บปวดที่ฉันชอบมากที่สุดหึ!:)'









     "อึก!...ฝันอีกแล้วนี่ฉันเผลอหลับอีกแล้วหรอเนี่ย(-_-)"    ความฝันพร้อมกับเสียงน่ากลัวมันคอยวนเวียนในหัวของคุณตลอดถึงจะเฉพาะตอนนอนหลับก็เถอะ..แต่ทำไมน้ำเสียงฟังดูคุ้นๆน้ำเสียงที่คุ้นเคยแค่ฟังดูแปลกๆและน่ากลัวพิลึกพิกล




    "กี่โมงแล้วเนี่ย?...เฮ้อ!ใกล้เวลาเข้าเรียนแล้วและคราวนี้ก็สายอีกตามเคย!!"     พูดจบมือเล็กรีบคว้ากระเป๋าเป้สะพายหลังวิ่งออกไปจากห้องพักฟื้น...คุณทำแบบนี้ทุกวันจนชินแล้วล่ะเทียววิ่งไปนู้นไปนี่ไม่มีหยุด...









    ตึกๆ!









    ตุบ!









    "อ๊ะ!ขอโทษนะ....จองกุก"    ร่างบางวิ่งไม่ดูทางจนเผลอชนเข้ากับแผ่นหลังหนาๆของชายอีกคนเมื่อคุณเงยหน้าขึ้นมองถึงกับเบิกตากว้างพร้อมพูดชื่อของบุคคลที่อยากจะเจอมากที่สุดออกมา...จองกุกชายตามองคนตัวเล็กอย่างนิ่งๆก่อนที่จะเดินหน้าต่อไปโดยไม่หันกลับ  คุณพยุงตัวลุกยืนขึ้นช้าๆพลางมองร่างของจองกุกที่เดินออกไปไกลๆเรื่อยๆ  









    ทำไมต้องเมินกันด้วย...ขอแค่พูดคุยด้วยกันสักสองสามครั้งก็ยังดี





























    @ห้องเรียนบริหารปี3...




    ตุบ!!




    "เชรดเป็นเชี้ยไรอีกว่ะ?"    หนุ่มหล่อปานเทพบุตรนาม 'วี คิม แทฮยอง' เป็นเพื่อนชายคนสนิทของจองกุกเรียนชั้นบริหารเดียวกัน สองคนนี้ถือได้ว่าเป็นหน้าเป็นหน้าของระดับคณะเลยก็ว่าได้....




    "...."    จองกุกเบนสายตามองวีด้วยสีหน้าที่ค่อนข้างน่ากลัว...ตลอดทางเดินมาห้องจองกุกแทบจะเป็นบ้าเพราะ'คุณ' การที่เค้าทำเมินใส่คุณก็แค่อยากจะลืมความรู้สึกดีๆที่มีต่อคุณซะและปล่อยให้คนตัวเล็กของเค้าไปมีความสุขกับคนที่รักโดยไม่คอยมีเค้ามาอยู่แทรกระหว่างกลาง..แถมมันยังเป็นผลดีที่คุณจะได้มีเวลาให้กับ'แฟน'ไม่ใช้เอาแต่มาเดินตามก้นเค้าอยู่แบบนี้มันไม่ดีแน่









    ต่างคนต่างอยู่เถอะ...









    "อ้าวนี่กูพูดกับมึงนะ(-_-)"    หน้าหล่อยู่ลงเล็กน้อยพร้อมทำหน้างอนกอดอกมองจองกุกนั่งนิ่งอยู่ข้างๆ....วีเป็นคนอารมณ์ดีส่วนจองกุกเป็นคนเงียบๆ




    ไม่รู้คบกันมาได้ยังไงตั้ง3ปี(-_-)




    "แล้วใครใช่ให้มึงพูดกับกูล่ะหึ..."    จองกุกพูดพร้อมฟุบตัวลงนอนบนโต๊ะเรียน




    "เชอะ!...เฮิร์ทอีกล่ะสิ:)"    วีเอ่ยคำพูดที่แสนจะแทงใจดำเพื่อนชายของตัวเอง ร่างสูงนั่งเท้าคางมองจองกุกด้วยแววตาเข้าใจว่าคนที่ตัดใจจากความรักนั้นมันเป็นยังไงและต้องรู้สึกทรมารใจยังไงบ้าง




    "เอ่อกูเฮิร์ท...."




    "ปกติมึงก็เงียบอยู่แล้วยิ่งมาเฮิร์ทอีกกูล่ะนึกว่ามึงเป็นใบ้..ไม่ยอมพูดยอมจากับใครแม้แต่กูเฮ้อ!(-_-)"




    "ชอบ'เสือก'ชีวิตกูนะมึงอ่ะ....."




    "อ้าว!....."  คือกูผิด(-_-)

















    @เวลา...15:30




    "(ชื่อคุณ)วันนี้ไปเดินห้างด้วยกันป่ะ?"    เพื่อน(ไม่)สนิทของคุณเอ่ยชวนออกไปเที่ยวหลังจากเรียนคลาสสั้นๆจบ..คุณไม่อยากจะยุ่งกับผู้หญิงพวกนี้หรอกเพราะพวกเธอหวังเกาะคุณเพื่อเข้าใกล้จองกุกหรือเพื่อนเค้าก็แค่เท่านั้นเอง  ที่จริงพวกนนี้แทบจะไม่อยากเป็นเพื่อนกับคุณด้วยซ้ำ(-_-)




    "ไม่อ่ะฉันไม่ว่าง...."    ร่างบางตอบเสียงเรียบพลางเก็บสมุดหนังสือลงกระเป๋าเตรียมตัวจะกลับเพื่อไปเฝ้าจีมินที่โรงพยาบาล...




    "ไม่ว่างหรอ....หว่าเสียดายจัง"    เสียดายที่ไม่ได้ไปอ่อยผู้ชายล่ะสิ....คุณเงยหน้ามองพวกเธอเพียงแวปเดียวก่อนที่จะสะพายกระเป๋าเดินหนีออกมา  ไม่อยากอยู่ใกล้ชะนีร้องหาผัวแบบนี้นานๆเดี๋ยวจะติดเชื้อความ'ร่าน'ไปด้วย...ใครๆก็รู้ว่าแก๊งยัยพวกนนี้ยิ่งชอบอ่อยผู้ชายไปทั่วแถมยังขายบริการที่ผับสถานที่ทำงานของคุณด้วยน่ะสิ(-_-)




    ร่างเล็กในชุดนักศึกษาตัวบาง รองเท้าผ้าใบสีชมพูอ่อนคู่สวยเท้าทั้งสองข้างก้าวเดินตามฟุตบาทข้างทางมาเรื่อยๆไม่มีท่าทีจะเหน็ดเหนื่อย...วันนี้เลิกเรียนเร็วมิหนำซ้ำโชคร้ายอีกเพราะรถเมล์สายต่อไปไม่มีให้ขึ้น คงต้องเดินไปเอง แท็กซี่ก็ไม่อยากจะโบกเพราะเปลืองตังค์(?)




    Rrrrrr~




    ระหว่างทางเดินจู่ๆโทรศัพท์เครื่องบางก็สั่นและสงเสียงออกมาจากใต้กระเป๋าเป้ ไม่รอช้ามือเล็กรีบล้วงมันขึ้นกดรับสายทันที....




    《เจโฮป》




    《(ชื่อคุณ)》: "ว่าไงค่ะ?"    คุณกดรับด้วยน้ำเสียงสดใสตามปกติ




    《ปลายสาย》: "(ชื่อคุณ)ๆ!"




    《(ชื่อคุณ)》: "อ..อะไรเล่า!มีอะไรก็รีบๆพูดมา(-_-)"




    《ปลายสาย》: "อ..ไอ้จีมิน!....."




    《(ชื่อคุณ)》: "พ..พี่จีมินทำไม!?!?!"     ตอนนี้ทั้งเจโฮปและคุณติดอ่างกันทั้งคู่(°ㅁ°)




    《ปลายสาย》: "ไอ้...จ..จีมิน...ฟ..ฟื้นแล้ว!!!"




    《(ชื่อคุณ)》: "จ..จริงหรอ!?"    นี่ฉันไม่ได้เมาลมหน้าร้อนใช่มั้ย!?!?




    《ปลายสาย》: "จริงสิ! ตอนนี้หมอกำลังตรวจร่างกายมันอยู่ เธอรีบๆมาเลยนะ เดี๋ยวนี้!"









    ติ๊ด!




    วิ่งสิรอไร!!









    @โรงพยาบาลxxx




    แอด!




    ร่างบางเปิดประตูห้องพักฟื้นแทบน้ำตาไหลกับภาพตรงหน้า...ภาพบุคคลที่เฝ้ารอคอยมานานกำลังนั่งมองวิวหน้าต่างออกด้านนอกคู่กับดอกซากุระในยามนี้ยิ่งทำให้ร่างสูงผุดยิ้มออกมาอย่างกะไม่เคยเห็นมาก่อน...ก็จริงล่ะนะจีมินในตอนนี้ไม่เคยเห็นท้องฟ้าสีครามและดอกไม้สีสันสดใสแบบนี้มาก่อนในชีวิตนอกจากแสงจันทร์และความมืดในตอนกลางคืนเท่านั้น...









    'นี่สินะเค้าเรียกว่าเมฆตอนฟ้าสางกับดอกไม้...สวยจริงๆแตกต่างจากตอนกลางคืนเยอะเลยสิ คิดถูกจริงๆที่ผม'ฆ่า'ไอ้หมอนั่นหึ:)'









    "พี่จีมิน....."    ร่างเล็กเปล่งชื่อออกมาอย่างแผ่วเบาพร้อมเดินเข้าสวมกอดคนตัวใหญ่ด้วยความคิดถึง...จีมินดูตกใจนิดๆก่อนที่แขนยาวค่อยๆโอบเอวเล็กเข้าแนบชิดกับตัว..นี่แหละความรู้สึกที่ได้กอดทั้งๆที่ยังตื่นอยู่ เพราะการกอดนั่นจีมินทำได้เพียงกอดคุณเฉพาะตอนหลับเท่านั้น แต่นี่มันคือความจริงเค้าสามารถสัมผัสคุณได้ตลอดทั้งกลางวันและกลางคืน




    "เอ่องั้นกูออกไปหาอะไรกินหน่อยดีกว่าไม่อยากอยู่เป็น กขค.^_^"    เมื่อรู้สึกตัวว่าตัวเองกำลังยืนเป็นอากาศอยู่ในห้อง เจโฮปก็รีบเดินออกไปจากห้องพักฟื้นโดยมีจีมินยิ้มให้เชิงว่า 'รีบไปเถอะมึง:)'ประมาณนี้(?)




    "กอดพอแล้วมั่ง...."    ร่างหนาพูดพร้อมผละคนตัวเล็กออกจากอกแต่ยังไงซะจีมินยังคงใช้แขนยาวๆของเค้าเกี่ยวเอวคุณไม่ยอมปล่อย....




    "คิดถึง....." 




    "ฉันก็คิดถึงเธอเหมือนกันสาวน้อย:)" 




     'ฉัน' 'สาวน้อย' คำพูดแบบนี้จีมินคนก่อนไม่เคยพูดกับคุณเลยแม้แต่นิดเดียว...เมื่อฉุกคิดได้ร่างบางเลยรีบดึงแขนยาวออกพร้อมปลีกตัวออกห่าง ยืนมองใบหน้าของจีมินอยู่ปลายเตียง




    "ไม่เหมือนพี่จีมินคนก่อน....นายเป็นใครกันแน่?"    เห็นแบบนี้คุณก็ไม่ได้โง่นะว่าใครเป็นใครเพราะลักษณะท่าทางการกอดและแววตาดูขุ่นลึกแฝงไปด้วยความรู้สึกอะไรบางอย่างแตกต่างกับจีมินที่คุณรู้จัก...




    "จำกันไม่ได้หรอ...เมียจ๋า:)" 




    "น..นาย!!"




    "จุ่ๆไม่เอาสิ...ต้องเรียกว่า 'พี่จีมิน' สิค่ะ:)"    พึ่งฟื้นแท้ๆแต่เค้าเอาแรงมาจากไหนเดินกัน...ร่างสูงค่อยๆหย่อนเท้าลงแตะพื้นพลางย่างกายเข้าประชันชิดร่างบางพร้อมผลักตัวคุณกระแทกลงบนเตียงคนป่วยตามมาด้วยขึ้นคร่อมกักตัวคุณเอาไว้




    "ปล่อยนะ!!..."




    "ไหนบอกว่าคิดถึงไงค่ะ...จะยอมปล่อยไปง่ายๆแบบนี้มันคงยาก:)"    ยิ่งพูดใบหน้าหล่อหวานแต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ลดระดับลงต่ำให้ปรายจมูกชนเข้ากับคุณ




    "ฮ...ฮึก!นายทำอะไรกับพี่จีมินของฉัน!"




    "ถามว่าทำอะไรน่ะหรอ...ก็'ฆ่า'มันไง!เพราะฉันต้องการอิสระต้องการครอบครองตัวเธอทั้งร่างกายและจิตใจ!จำไว้ด้วยหึ!"    




     "นายฆ่าเค้าฮึก!ไม่น่าเลยที่ฉันเฝ้ารอให้ตัวนายฟื้น รู้งี้ปล่อยให้นอนตายบนห้องไปนานแล้วฮือ!"




    "ปากดี!!!"




    "ไม่!อื้อส์!!!!"




    จีมินก้มลงประกบปากร่างเล็กใต้ร่าง คุณพยายามดิ้นหนีแต่ไม่เป็นผลเพราะเค้าแรงเยอะเกินไป...ริมฝีปากหยักขยับขึ้นลงตามอารมณ์และเหตุผลเดียวที่คุณเผลอเปิดปากเลยทำให้คนตัวใหญ่กอบโกยความหวานจากโพลงปากเล็กๆของคุณโดยง่าย...รสจูบนี้มันแสบและเจ็บ ป่าเถื่อน ซึ่งไร้ความอ่อนโยนที่มีต่อผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างคุณ




    ไม่เอาแล้ว ลิ้นชาไปหมดแล้วใครก็ได้ช่วยหยุดมันที...ฉันทนไม่ไหวแล้ว หายใจไม่ออก  









    ทรมานร่างกาย....









    "อืม!...หึจำใส่สมองเล็กๆของเธอไว้ด้วยนะว่าเธอเป็นของฉัน ไม่มีสิทธิ์ถกเถียงอะไรทั้งนั้น เพราะไอ้จีมินคนเก่าตายไปแล้วจงเตรียมตัวรับรสนรกของไอ้จีมินคนนี้ได้เลยหึ!:)" 




    "ฮึก!ฮือ......" 




















    @3วันหลังออกจากโรงพยาบาล...









    ห้องนอนจีมิน...ปัจจุบัน









    หลังจากวันนั้น...จนถึงวันนี้เค้ากำลังทำให้เจ็บและทรมานจนอยากจะกลั้นใจตาย




    "อ..อ๊าส์! เอามันออกไปฮึก!..จ..เจ็บอ๊ะ!อื้อส์!"




    "ซี๊ด!อ๊า...นิ่งๆสิ อ๊าเสียวชะมัด"




   ก็อย่างที่เห็น...เป็นวันที่2แล้วที่จีมินทำแบบนี้กับคุณ การที่คอยรองรับอารมณ์ใคร่ของเค้าบ่อยๆมันคือภาระหนักอึ้งเกินที่คุณจะรับไหว...'เอา'กันแบบนี้ติดต่อกันอย่างต่อเนื่องจนคุณไม่ได้หลับไม่ได้นอน ถึงจะร้องขอแล้วก็เถอะ เคยห้ามเค้าได้ด้วยหรอ  เอะอะก็จะให้แก้ผ้าอ้าขานอนรอบนเตียงจะโหดร้ายเกินไปแล้ว 'ปาร์ค จีมิน' 



    หลังจากจบกิจกรรมแสนเร้าร้อนและเจ็บปวดของจีมินจนถึงเช้าตรู่...ร่างบางไร้เสื้อผ้านอนหลับหมดสติใต้ผ้าห่มผืนหนาด้วยความเหนื่อยล้าและหมดแรงที่จะลืมตาขึ้นดูโลกยามเช้า...ตอนนี้จีมินกำลังนั่งมองร่างกายผิวนวลของคุณด้วยความลงใหลและน่าสัมผัสแต่งแต้มไปด้วยรอยรักสีม่วงแดงที่เค้าทำมันขึ้นเพื่อเป็นตราจองว่า คุณคือของเค้า




    "สวย...สวยจริงๆ:)"    นิ้วยาวไล่ตามใบหน้าหวานหลับตาพริ้มด้วยความคลั่งไคล้...ในที่สุดความฝันของเค้าก็เป็นจริง การที่ได้ครอบครองร่างกายคุณในทุกๆยามถึงคุณเองจะไม่ยอมก็เถอะ แต่ยังไงซะจีมินคนนี้ก็จะทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองพอใจและสนุกไปกับมัน









    ยิ่งทำให้คุณทรมาณและเจ็บปวดยิ่งทำให้จีมินรู้สึกสนุก









    จะบอกว่าการที่ได้ครอบครองก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำให้คุณมีความสุขหนิ:)









    "อือ...."   คนตัวเล็กเริ่มรู้สึกตัวลืมตาดูโลกวันใหม่...ดวงตากลมลืมขึ้นมองผนังข้างห้องแทบจะไม่มีแรงขยับตัว




    "ตื่นแล้วหรอสาวน้อย:)"    เป็นประโยคช์แรกที่คุณไม่อยากจะได้ยินในตอนเช้าๆแบบนี้...




    "....."




    "ไม่คิดจะพูดกับ'ผัว'เลยหรอ....อ่อ!ลืมไปเมื่อคืนคงครางเสียงดังไปหน่อยเธอเลยไม่มีแรงจะพูดเลยใช่มั้ย^_^" 




    "....."    คุณเลือกที่จะไม่ตอบหรือพูดคุยใดๆทั้งสิ้น เพียงพยายามพยุงตัวลุกขึ้นออกจากเตียงและไม่คิดจะหันไปมองคนใจร้ายแบบนั้นด้วย...ร่างสูงเมื่อเห็นอย่างนั้นแทบจะเดือดและหงุดหงิดเพราะเค้าไม่ชอบให้คุณเมินใส่แบบนี้




    หมับ!




    "อ..โอ้ย!!"     ร่างอันบอบช้ำกระเด็นถอยหลังไปตามแรงกระชากของคนตัวใหญ่...จีมินกระชากแขนคุณจนทำให้ร่างบางๆปลิวล้นลงเตียงอีกรอบแถมยังเจ็บช่วงล่างเพราะโดนกระแทกอีกด้วย




    "มึงกล้าเมินกูหรอห้ะ!!!"    มือหนาจับไหล่ทั้งสองข้างและไม่ลืมที่จะเขย่ามันแรงๆ ตัวของคุณสั่นคลอไปตามแรงเขย่าของคนตรงหน้า...จีมินใช้เข่าสองข้างล็อคเอวคุณไว้เพื่อไม่ให้หนีหรือหลุดออกไปจากพันธนาการของเค้า




    "ฮึก!ปล่อยฉันนะ! นายมันบ้าปาร์คจีมิน!!"




    "กูบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เรียก'พี่'เหมือนที่มึงเคยเรียกไอ้หมอนั่น!" 




    "ไม่!...ปล่อยฉันวันนี้ฉันมีเรียนแต่เช้าปล่อย!!!"   คนตัวเล็กออกแรงดิ้นแต่ก็ไม่เป็นผลตามเคย...ตอนนี้คุณรู้สึกหวาดกลัวผู้ชายคนนี้เอามากๆ ไม่ยักกะรู้ว่าหมอนี้มัน ดิบ เถื่อน และ บ้า ได้ขนาดนี้...คงเอาจีมินคนเดิมกลับคืนมาไม่ได้แล้วสินะ




    "มีเรียนหรอหึ!...อย่าคิดว่าจะได้ไป อยู่เป็นของเล่นตุ๊กตายางให้ฉัน'เสียบ'และ'แทง'สักน้ำสองน้ำหน่อยสิค่อยไป:)"    ร่างกำยำจับร่างบางกดลงจมเตียง..น้ำเสียงที่ฟังดูน่ากลัวถูกเปล่งออกมาและคำพูดน่าเกียจๆนั่นแทบจะทำให้คุณเป็นบ้า




    "อย่าทำอะไรฉันเลยนะขอร้องล่ะ...แค่นี้เจ็บมากพอแล้วฮึก!"    เสียงใสแหบซ่านต่อรองอ้อนวอนคนบนร่างทั้งน้ำตา...ตอนนี้จีมินเปรียบเสมือนซาตานในร่างชายหนุ่มสำหรับคุณไปเรียบร้อย




    "อ้าออก...."   จีมินไม่คิดจะฟังคุณเลยแม้แต่นิดเดียว...




    "ฮึก!ไม่...."




    "กูบอกมึง อ้า ขา ให้กู 'เอา'!!"







::100%::













  #TALK

    100% ครบคร้า~

     ตอนนี้บอกสั้นๆว่า จีมินแกมันใจร้าย!ฮือออออ!!


    พีคเนาะจากหน้ามือเป็นหลังมือT^T

    เม้นยาวๆมาเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย~


















คอมเม้น+กำลังใจ
=มีแรงแต่งต่อ:)







































O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 297 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

737 ความคิดเห็น

  1. #730 NutchayaPraset (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 10:57

    พี่จีมินนนนนนนนนนนนนนนน

    #730
    0
  2. #729 Aikiw1234 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 14:35
    แรงมากกอิเวงงง
    #729
    0
  3. #673 fanfin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 09:22
    ไรท์เเต่งสนุกจังเลยคร่า
    #673
    0
  4. #672 fanfin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 09:21
    รุ้สึกเถื่อนเร้าใจมาก555555
    #672
    0
  5. #671 fanfin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 09:21
    โอ้ยยยยยชอบมากกกกก
    #671
    0
  6. #639 Oily_Lucky girl (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 18:39


    ไรท์แต่งดีมากอะคือเราเคยแอนตี้จีมนะพออ่านละชอบจีมตอนน่ารักๆพอรุ้ว่าจิตนั้นตายคือแบบ..น้ำตาคลอเฉยเลย????????

    #639
    0
  7. #342 Aum2302 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 14:58
    เราชอบร่างมูนนะ:)
    #342
    0
  8. #340 plaifon2649 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 11:09
    เอาจีมินคนเก่ากลับมา~~แงงง555
    #340
    1
    • #340-1 Timmy_2412(จากตอนที่ 6)
      21 กันยายน 2562 / 15:48

      ช่าย ยย
      #340-1
  9. #324 Bowwi46 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 12:01

    รุนเเรงเกินไปเเล้ว

    #324
    0
  10. #302 wheel66 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 21:22
    ร่างช้ำไปหมดแน้ว
    #302
    0
  11. #283 nan4180 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 20:12

    สงสารอ่าาอยากได้ครเดิมกบัยมาฮื่อออออ่านไปน้ำตาก็ไหบฮื่อออ

    #283
    0
  12. #225 kimyongar (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 17:50

    รักไรต์ง่าาาาาาาาาาาา ต่อนะค้าาาาาาาาาาา สู้ๆ

    #225
    0
  13. #214 PinkMyLineplay (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 09:50
    ทำไมหนูวน้ำตาไหลอ่าา อยากได้พี่จีมคนเดิมกลับมาาT T//ไม่น่าใช่หน้ามือเป็นหลังมือนะคะ ต้องหน้ามือเป็นหลังตีน*-*
    #214
    0
  14. #153 NnNn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 14:28

    กรี๊ดดดดดด เอาคนเดิมกลับมาาาา

    #153
    0
  15. #100 miri2003 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 12:36
    มาต่อเร็ววววน้าา
    #100
    0
  16. #99 Hunna_2000 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 02:32
    จีมินใจร้ายยยย (╥﹏╥)
    มาต่อเร็วๆนะไรท์
    #99
    0
  17. #97 getdrunk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 01:50
    เราว่าไรท์น่าจะเช็ค ค่ะ คะ ดีๆนะ ฟีลมันไม่ได้จริงๆถ้ามันผิดอะ 5555555 แต่ตอนแต่งโหดดีมากกกกกก สู้งับบบ
    #97
    1
    • #97-1 AS GOT(จากตอนที่ 6)
      16 เมษายน 2561 / 09:18
      รีทอ่ะ555+ไรท์ก็ต้องมีหลงกันบ้างอ่า
      #97-1
  18. #95 12122547p (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 09:47
    ไรท์มาต่อไวๆนะ ไรท์สู้ๆ
    #95
    0
  19. #94 Hobabe (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 16:37
    จองกุก ช่วยด้วยยยยย อย่าเมินเค้าสิ
    #94
    0
  20. #91 chalisaimobile (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 19:48
    😭ฆ่าพี่จีมินทำไม(มาต่อไวๆนะคะ)
    #91
    0
  21. #90 TamakiSuo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 18:56
    โอเค=-=ฆ่าจีมินชะ!!(?)
    #90
    0
  22. #89 Chimchim_9595 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 17:52
    โหดร้ายยยยยยย ฆ่าพี่จีมินทำไม!
    #89
    0
  23. #88 Minkongjoo27096 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 12:38
    จีมิน!!!! นายมัน!! อร้ากกกก!!! มากต่อเร็วๆน๊าไรท์~~~
    #88
    0
  24. #87 popopo27popopo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 11:48
    มาต่อนะไรท์ค่า อยากจะรู้เหมือนกันว่าทำขนาดนี้แล้วจะรักกันได้ไหมอะไรยังไง^^
    #87
    0
  25. #86 Anhhkana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 09:56
    จีมินนายมันร้ายยย
    #86
    0