{JIMIN X YOU} MOON (Sex) //White & black//

ตอนที่ 3 : MOON : Chapter 2 [ NC+ ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,483
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 347 ครั้ง
    17 พ.ย. 61














Chapter 2
 








 



















     "เข้าใจตรงกันนะว่า...ตอนนี้เธอทำให้ฉัน'มีอารมณ์' กลับไป 'เอา'ที่ห้องดีกว่ามันได้อรรถรสดี..จะได้กระแทกเธอแรงๆด้วยหึ!"




    "อึก!นี่ปล่อยฉันนะ!!!"




    ร่างบางลอยขึ้นสูงเหนือพื้น...จีมินอุ้มคุณพาดบ่าพร้อมเดินออกไปจากบริเวณทางเข้าห้องน้ำหญิง  ตลอดทางเดินร่างสูงลัดเลอะตามทางอันแสนยากเย็นเพราะพื้นที่ทางเดินเต็มไปด้วยผู้คนมากมายยืนเกะกะขว้างทางไปหมด...




    "เฮ้ๆ!จะรีบไปไหนว่ะ?"   เมื่อเจโฮปมองเห็นเพื่อนชายตัวดีของเค้าเดินผ่านโต๊ะเค้าไม่รีรอที่จะร้องทัก...เท้าหนาหยุดชะงักพร้อมหันไปมองเพื่อนชายและพูดว่า




    "จะรีบกลับห้องไปทำการบ้านJ:)"




    "ห..ห๊ะ!ไม่ๆๆ!ปล่อยฉันลงน่าาาาา!!!"




    "อ่อๆรีบๆกลับไปเลยเพื่อน:)"  




    "ไม่ต้องบอกกูกลับแน่...ป่ะ!ที่รักเรารีบกลับไปทำการบ้านกันดีกว่า!~"


























    @คอนโดจีมิน...เวลา21:15





    ฟุบ!




    ฟู่ที่นอนสีขาวยุบลงด้วยแรงโยนของร่างสูง...การกระทำของปาร์คจีมินตอนนี้แตกต่างจากเมื่อตอนบ่ายของวันนี้ ทั้งท่าทาง นิสัย และความรู้ที่เปลี่ยนไปกลายเป็นคนละคน...




    "อ..ออกไปนะไอ้โรคจิต!!"    มือเล็กพยายามดันแผลงอกหนาออกจากตัว..จีมินขึ้นคร่อมคุณพร้อมกักตัวไม่ให้หนี




    "อย่าดิ้นสิค่ะเด็กน้อย...เดี๋ยวพี่จีมินคนนี้จะพาเธอขึ้นสวรรค์เอง:)"    จมูกเนียนเริ่มรุกไซร้คอขาวของคนตัวเล็กอย่างไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน..มือหนาแสนซุกซนปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตพนักงานสีขาวสะอาดเผยให้เห็นร่องอกขาวเนียนแนบชิดกัน บราสีดำเรียบโดนกระฉากออกจากเต้าทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว...แรงผู้หญิงหรือจะสู้แรงผู้ชายได้น่ะ  ตอนนี้จีมินเป็นฝ่ายคุมเกมส์อยู่ฝ่ายเดียว




    ส่วนคุณ...สู้อะไรเค้าไม่ได้เลย(-_-)




    "อือ!หยุดนะ!"




    "อืม~หอม>_<"    อาการของชายหนุ่มเหมือนคนป่วยทางจิต(โรคจิต)...ระดมสูดกลิ่นกายของคุณไม่หยุด(-_-)




    "(ชื่อคุณ)...ยอมเป็นของฉันเถอะ:)"




    "ห๊ะ!...ม..ไม่! ฉันจะเป็นของพี่จีมินผู้น่ารักคนเดียว!"




    "ก็ฉันไงจีมิน>[]<"    ตอบหน้าตาเฉย




    "ไม่ใช่!โว้ยยยยย!!!"   คุณดิ้นรนเอาตัวรอดสุดชีวิต..จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้รอดค่ะ!




    "หนิ!เธอ!..จะชวนฉันคุยอีกนานมั้ย!!"




    "ทำม่ะ!?"




    "ทนไม่ไหวแล้วโว้ย!มันแข็งมันแน่นหมดแล้ว!"










_________________

CUT NC+

_________________










    @มหาลัยXXX...เวลา08:40





     เช้าวันใหม่ท้องฟ้าอากาศแจ่มใสไร้เมฆฝน...วันเปิดเรียนครั้งที่สองของสัปดาห์ นักศึกษาชายหญิงต่างพากันเดินกรู่เข้าสู่รั้วมหาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง..ผู้คนมากมายเดินเข้ากันให้วุ่น แตกต่างจากชายหนุ่มใต้นักศึกษาชายสีขาวสะอาด ทรงผมถูกจัดเซทมาเป็นอย่างดี ริมฝีปากอมชมพูชวนน่าหลงใหลสาวๆคนไหนก็มองไปวางสายตา...ร่างสูงยืนพิงรั้วหินมหาลัยเพื่อรอใครบางคน  นิ้วยาวพลางกดจิ้มสัมผัสลงกระจกหน้าจอโทรศัพท์เครื่องหรู...




















    นิ้วชี้ไล่กดตัวเลข0-9...เพียงแค่กดไปสองตัว หมายเลขที่ต้องการก็ปรากฏชื่อของใครคนหนึ่ง




    《ยัยแครอท》




    "ตื่นสายอีกแน่ๆ(-_-)"    ร่างสูงสบถออกมาเบาๆพร้อมยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู...





    ตู๊ด..ต๊ด..ตู๊ด..ตู๊ด~





설레어 너와 나의 랑데뷰 (랑데뷰)
ซอลเรออ นอวา นาเอ รังเดบยู (รังเดบยู)
ฉันตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้เจอเธอ 

내 마음을 들었다 놨다 해 맘대루 (맘대루)
แน มาอือมึล ดือรอซดา นวัซดา แฮ มัมแดรู (มัมแดรู)
เธอจะมาทำให้ใจฉันเต้นแรงๆเลยก็ได้นะ เท่าที่เธอต้องการเลย

지금 내 눈엔 눈엔 눈엔
ชีกึม แน นูเนน นูเนน นูเนน
ตอนนี้ในสายตาของฉันแล้ว
  





    "(-*-)"    เมื่อไหร่จะรับสักทีว่ะ!?




    ติ๊ด!...ในที่สุดก็มีคนกดรับสาย




    《ปลายสาย??》: "อื้ม~ใคร?"  ปลายสายกดรับน้ำเสียงงัวเงีย




    《จองกุก》: "ตื่นยังยัยเตี้ย!?"




    《ปลายสาย??》: "ห..ห๊ะ?..คุณด่าผมหรอ?"  ปลายสายดูน้ำเสียงตกใจนิดๆ...เมื่อจองกุกได้ยินเสียงคนพูดผ่านโทรศัพท์เค้าเองก็ตกใจไม่ต่างกันเพราะคนที่พูดนั้น...เป็นเสียงผู้ชาย...




    《จองกุก》: "มึงเป็นใคร!แล้วทำไมโทรศัพท์(ชื่อคุณ)ถึงอยู่กับมึง!?"   อารมณ์ของชายหนุ่มเริ่มไม่เป็นสุขและกระวนกระวายแปลกๆ





    ปลายสาย?? : "โทรศัพท์(ชื่อคุณ)อ่อ...เอ่ออออ"    เสียงชายหนุ่มเปล่งออกมาอย่างลังเล จู่ๆเสียงของอีกบุคคลก็เร็ดลอดผ่านจอกระจกของชายหนุ่ม




    (อือ...พ..พี่จีมินไม่กอด..มันเจ็บ)




    ปลายสาย?? : "พ..พี่ขอโทษ!ๆๆ"




    ติ๊ด!




    ทันใดนั้นจองกุกก็รีบตัดสายและไม่รอช้าปลีกตัวออกจะรั้วพร้อมตรงดิ่งไปที่รถสปอร์ตคันหรูของเค้าทันที่...ตัวรถเคลื่อนที่ไปจากลานกว้างโดยไม่รู้ว่าจะไปหาคุณที่ไหน




    แต่รู้ๆว่าคนอย่าง จอน จองกุก ไม่ได้โง่ที่จะไม่รู้ว่าคนตัวเล็กอันเป็นที่รักของเค้าอยู่ที่ไหน..แค่ตามGPSของเบอร์ติดต่อล่าสุดก็สิ้นเรื่อง











    เอี๊ยดดดดด!





    ตัวรถจอดสนิทเทียบท่าลงบริเวณหน้าคอนโดใหญ่ตึกหรูสูงเสียดฟ้าราคาแพงหลักล้าน..แต่มันไม่ทำให้ร่างสูงรู้สึกสนใจเลยสักนิด จองกุกสนใจแต่ว่าตอนนี้ต้องตามหาคุณให้เจอ เพราะเค้าเป็นห่วงคุณมากๆเลยยังไงล่ะ...









    Jungkook part




    เมื่อไหร่จะเลิกทำตัวให้เป็นห่วงสักทีนะ(ชื่อคุณ)....เธอไม่เคยสนใจผมด้วยซ้ำว่าผมรู้สึกยังไงกับเธอ...เธอคิดกับผมแค่เพื่อนคนนึงเท่านั้นทั้งๆที่ผมแก่กว่าเธอแต่(ชื่อคุณ)กลับอยากเป็นเพื่อนกับผม...





   เรื่องราวมันเกิดขึ้นเพราะผม...ตอนที่ผมกำลังเรียนอยู่ม.6ก็เอาแต่แอบมอง(ชื่อคุณ)อยู่ห่างๆ จะเรียกว่าชอบก็ไม่เชิงหรอกนะ แต่ทำไงได้ล่ะยัยเด็กนี่หัวดื้อหัวแข็งจะตายใครจะเข้าถึงตัวก็เข้ายากยิ่งกว่าห้องปกครองซะอีก...




    จนวันหนึ่ง...วันสุดท้ายที่ผมจะต้องเข้ามหาลัย เป็นวันสุดท้ายที่ผมจะได้เจอหน้า(ชื่อคุณ) และผมก็ได้ตัดสินใจเดินเข้าไปหาเธอที่กำลังยืนคุยอยู่กับเพื่อนที่หน้าโรงเรียน




    "น้อง(ชื่อคุณ)ครับ:)"




    "คะ?"   อ่า...ดูท่าทางไร้เดียงสาของเธอสิ  น่ารักชะมัด-///-




    "อ่ะ!พี่ให้:)"   ยื้นพวงกุญแจตุ๊กตากระต่ายให้(ชื่อคุณ)...ยัยตัวเล็กรับพวงกุญแจจากผมไปอย่างงงๆ  อยากรู้รึเปล่าล่ะว่าให้ทำไม?









    ไม่บอกหรอก:p









    "ขอบคุณค่ะ....พี่เอ่อ"




    "จองกุก...พี่ชื่อจองกุกนะ"




    "ค่ะพี่จองกุก....แล้วพี่เอาให้ฉันทำไมหรอค่ะ?"   ชูพวงกุญแจขึ้นพลางถามด้วยความสงสัย




    "ก..ก็อยากให้อ่ะ...พี่อยาก----!"





    "อยากเป็น'เพื่อน'กับหนูใช่มั้ยล่าาาา~" 




    นั่นแหละ...คิดเองเออเอง(-_-) ตอนแรกๆผมก็นึกว่าจะเป็นเด็กเรียบร้อย ปต่ที่ไหนได้ แสบกว่าที่ผมคิดซะอีก...ความสัมพันธ์ของเราอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นแปลกๆหน่อยก็เถอะ แต่จนมาถึงทุกวันนี้ผมก็ยังปากแข็งไม่กล้าบอกความรู้สึกลึกๆให้(ชื่อคุณ)รับรู้...




    แต่มันก็สายเกินไปแล้วล่ะ...เธอรักคนอื่น ที่ไม่ใช่ผม






    End jungkook part











    ติ๊ง!




    ประตูลิฟท์อัตโนมัติเปิดออกสู่ชั้นที่10 ตามที่พนักงานบอก จองกุกชักถามพนักจนได้เรื่องสินะ เค้ายอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้คุณกลับมา...ถึงแม้จะมีเจ้าของแล้วก็เถอะ  ร่างสูงเดินไปพลางกวาดสายตามองหน้าเลขห้องของจีมินไปเรื่อยๆ




    "4071...เห้อเจอสักที!"    ไม่รอช้าร่างของจองกุกรีบเดินตรงไปที่ประตูโมเดิร์นสีน้ำตาเรียบปรากฏตัวเลขห้องตามที่จองกุกต้องการ...นิ้วยาวแตะปุ่มกลมๆสีเงินขึ้นลงรัวๆจนกว่าคนให้ห้องจะเปิดประตูให้เค้า









     ออดดดดด!








    "หื้ม?ใครมากดออดดังขนาดนี้เนี่ย?"




    "จองกุกแน่เลย...ซวยแล้วไงT^T"    ร่างบาวพึมพัมอย่างกะกำลังจะโดนเชือด...คุณนั่งใจกระวนกระวายเล็กน้อยทำตัวไม่ถูก ยังไงซะก็คิดว่าต้องเป็นจองกุกแน่ๆถึงได้กดออดรัวๆขนาดนี้ ถ้าจองกุกมาคุณกับจีมินในสภาพนี้ล่ะก็ ทั้งสภาพร่างกายช้ำไปทั้งตัว บนตัวมีแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวพันรอบตั...จองกุกเห็นนะ.....คุณศพไม่สวยแน่T[]T




    "พี่จีมินอย่าไปนะ...เดี๋ยวหนูไปเปิดเอง"   มือบางรั้งแขนจีมินไว้ก่อนที่จะลุกออกจากเตียง...ร่างหนาพยักเชิงอนุณาตให้คุณออกไปเปิดประตู..เค้าคงรู้ล่ะว่าต่อจากนี้ต้องมีเรื่องแน่ๆ







     "มาแล้วๆ!" 





    แอ๊ดดดดด!





    "(ชื่อคุณ)!!"




    "จ..จองกุก!!"   ตายห่าแล้วไง...โดนยำเละแน่




    พรึบ!




    จองกุไม่พูดอะไรต่อพร้อมแทรกตัวเข้าไปในห้องพุ่งหมัดใส่หน้าจีมินเต็มๆ




    ผลั๊วะ!




    "พี่จีมิน!!"    คุณรีบวิ่งไปประคองร่างหนาหลังจากที่โดนต่อยใส่หน้าจังๆ...จีมินดูเหมือนไม่ตอบโต้อะไรใดๆแต่จองกุกน่ะสิ...




    "หยุดนะ!จองกุก!!"




    กึก!





    ฝีเท้าใหญ่หยุดชะงักทันทีเพราะเสียงห้ามของคุณ...จองกุกปล่อยหมัดลงกลางอากาศช้าๆพร้อมมองร่างบางด้วยสายตาอันไร้ความรู้สึกและเศร้าหม่อง..ตั้งแต่จีมินเข้ามาลุ่มล่ามในชีวิตคุณ จองกุกแทบจะไม่ได้พูดคุยหรือพาคุณเที่ยวบ่อยๆเหมือนเมื่อก่อนมันทำให้รู้ว่าในลึกๆความสัมพันธ์ของเค้าและคุณกำลังถอยห่างออกจากกัน ไกลออกเรื่อยๆ





     "หึ..ได้ถ้าเธอรักมันมากฉันก็จะยอม..ยอมไปซะเพื่อความสุขของเธอกับมัน"




    "จองกุก..."




    "ฉันว่าเราเลิกติดต่อกันสักพักเถอะ...ลาก่อน(ชื่อคุณ)"




    สองตาคู่กลมได้แต่มองแผ่นหลังหนาของจองกุกที่กำลังเดินไกลออกไปเรื่อยๆ...ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่ามันจะเกิดเรื่องแบบนี้ จองกุกโกรธคุณหรอ? จองกุกน้อยใจหรอ? คำๆนี้มันกำลังตีทวนเข้ามาในตัวของคุณวนไปมาจนในที่สุดภาพตรงหน้าก็ดับวู้บลงทันที





    "(ชื่อคุณ)!!!"   

















    @ร้านมินิมาร์ท...เวลา 12:45

















    ยามเวลาเที่ยงช่วงพักของหลายๆคน..ร่างสูงคลุมฮูดสีดำเดินกายเข้าไปในตัวร้านมินิมาร์ทพลางมองหาสินค้าที่ต้องการจะซื้อ...






    Jimin part






    "อืม...(ชื่อคุณ)กินไอ้นี่แล้วนี่ด้วย:)"   ตอนนี้ผมออกมาจากคอนโดเพื่อมาซื้อของไปตุนไว้และซื้อของไปให้(ชื่อคุณ)กินหลังจากที่ตื่นขึ้นมา...ตอนนั้นผมตกใจแทบจะทำอะไรไม่ถูกกับเหตุการณ์เมื่อเช้า ทั้ง(ชื่อคุณ)และจองกุกต้องผิดกันเพราะผม 





    ผมรู้สึกผิดจริงๆ...รู้ผิดที่ต้องมาทำให้เธอเจอสถานการณ์แย่ๆแบบนี้เพราะไอ้จิตสำนึกเลวๆของผมพรากความบริสุทธิ์ของเธอไปแบบดื้อๆผมเองนี่ยังคิดอยากจะไปบวชให้เธอด้วยซ้ำ แต่คงทำไม่ได้ผมต้องรับผิดชอบ(ชื่อคุณ)อย่างเดียว





    "เห้อ!...แค่นี้คงพอ"   ผมหอบถุงขนมอาหารสำเร็จรูปใส่ลงในกระกร้าเสร็จก็เดินไปจ่ายตังค์






    ร่างสูงกำมือหิ้วถุงพลาสติกเดินออกมาจากตัวร้านมินิมาร์ท...อ่า ผมลืมไปเลยว่าต้องไปซื้อของอีกหนึ่งอย่างซึ่งมันสำคัญมากๆ











    ณ ร้านขายยา...





     "ต้องการให้ช่วยอะไรมั้ยค่ะ:)"    เมื่อผมเดินมาถึงตัวร้านก็เจอเภสัชสาวทักพร้อมส่งยิ้มหวานมาให้ผม





    "เอ่อ...ผมอยากจะได้ 'ยาคุมกำเนิด' สัก1แผงอ่ะครับ-///-"    พูดไปอายไปนะเนี่ย...เอาว่ะ!เพื่อตัว(ชื่อคุณ)เองเราต้องป้องกันไว้ก่อนเพราะผมไม่รู้หรอกว่าไอ้จิตสำนึกเลวๆนั่นมันปล่อยนอกหรือปล่อยในอ่ะ-////-(เท่ากับด่าตัวเองล่ะว่ะ)





    "เอ่อ...นี่ค่ะ(-_-)"   เภสัชยื้นถุงยาให้ผม..แต่ทำไมทำหน้างั้นอ่ะ นี่ผมพูดอะไรผิดรึเปล่า(?)




    "ขอบคุณครับ^_^"





    "ทั้งหมด12,500วอนค่ะ!"














    ตัดจากหลังซื้อของเสร็จ...





    ตัวร้านขายยาไม่ไกลจากคอนโดผมมากนัก..ป่านนี้(ชื่อคุณ)ตื่นรึยังนะ แค่ห่างกันแค่นี่ผมก็รู้สึกคิดถึงเธออีกแล้วสิ^_^





     ตึกๆ!




    ตึกๆ!




    ตึกๆ!





    หมับ!




    "อ่ะ!"    จู่ๆก็มีใครก็ไม่รู้ดึงแขนผมมาจากด้านหลัง...พอผมเบี่ยงตัวหันไปมองก็พบว่าคนที่ดึงแขนผมไว้เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ผมสั้นถึงคางสีผมส้มอมทอง ผิวขาว หน้าตาน่ารักใช่ได้...แต่เอ๊ะ!ทำไมเธอถึงดึงแขนผมไว้ล่ะ




    "พี่จีมิน^_^" 




    "ห้ะ?...เรียกผมหรอ?"   ใครอ่ะนึกไม่ออกเลย...ผมเคยรู้จักเธอด้วยหรอ




    "จำหนูไม่ได้หรอ...หลานป้าซึงนิมไงค่ะ^_^" 




    "ป้าซึงนิม....อ่อ!"




    "จำได้แล้วใช่มั้ยค่ะ!?"




    "เธอ... มินจี ใช่มั้ย^_^"














 
 









    #TALK

 
    HI !!!!!!!!!! ไรท์บอกแล้วว่าจะพยายามมาอัพแหะๆแต่นานมาก! ไรท์ทิ้งเรื่องนี้ไว้นานมาก!(ก.ล้านตัว) เค้าขอโทษนะที่ทิ้งรีทแต่ต่อไปนี้ไรท์สัญญาจะมาอัพให้บ่อยที่สุด!~


    เรื่องราวกำลังมีเนื้อหาดุเดือนมากขึ้นเพราะ! 'มินจี' ตัวอิจฉาออกมาแล้วววว~

    ติดตามกันเลยนะค่ะ รีทอย่าพึ่งหาย(-^-)


    คอมเม้น+กำลังใจหน่อยจิ~(ฝากด้วยเด้อ)


    ทวิตเตอร์ : @karnpichcha2


    ติด# เลือกฝ่ายไหนระหว่าง





#จีมิน SUN


#จีมิน MOON


...ดีหรือเลว...

(คุณอยากให้ใครตายหรืออยากให้ใครอยู่?)







O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 347 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

737 ความคิดเห็น

  1. #723 Ren BO Melody Btob (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:32

    มีncให้อ่านมั้ยคะ?

    #723
    0
  2. #719 Yaimon15 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 10:57
    ทำไมหาทวิตไรท์ไม่เจอค่ะ
    #719
    1
    • #719-1 Yaimon15(จากตอนที่ 3)
      1 ธันวาคม 2562 / 10:57
      คะ******
      #719-1
  3. #667 fanfin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 01:43
    ชอบจังเลยลุ้นนนน
    #667
    0
  4. #666 fanfin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 01:42
    สงสารกุกอ่าาาาา
    #666
    0
  5. #164 moomomomary (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 06:52
    ชอบเลวเพราะซาดิสดีแต่ว่าชอบดีเพราะน่ารักดี เอ้าชอบหมดเลย5555
    #164
    0
  6. #37 jaratpon11234 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 15:14
    รอๆๆๆต่อนะคะ
    #37
    1
  7. #36 Hobabe (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 04:24
    มารผจญมาอีกแล้ว! จีมินนนนน,, จองกุกน่าสงสารที่สุดดดดดด
    #36
    0
  8. #34 eye_PpNn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 21:34
    เลือดกำเดาแทบพุ่ง อ๊ากกกกกกด
    #34
    0
  9. #33 101* (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 19:45
    ต่อ~//ตัวร้ายออกมาแล้ววววว~//
    #33
    0
  10. #32 jiminnini (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 19:00
    มาปุ๊บได้ปั๊บบอ๊ากกกขอทีๆ55555
    #32
    0
  11. #31 nut40938 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 17:31
    โอ้ยตัวร้ายโผล่มาแล้วจะก่ออะไรอีกรึเปล่าฮือ
    #31
    0