{JIMIN X YOU} MOON (Sex) //White & black//

ตอนที่ 24 : MOON : Chapter 21 ::100%::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 194 ครั้ง
    20 ก.ค. 62

B
E
R
L
I
N






Chapter 21















    บรรยากาศร้านอาหารสบายๆ หรูหรา คิดจะหลีกหนีความวุ่นวาย ที่มีความเป็นส่วนตัว อาหารอร่อย สำหรับคู่รัก ภายในตัวร้านหมดห่วงหากว่าจะมีบุคคลที่สามเข้ามาก่อกวน การที่จองห้องอาหารไว้ส่วนตัวนั้นมันเป็นเรื่องที่ดีมากสุดๆ สำหรับปาร์คจีมินโดยแท้ เพราะจะไม่มีใครสามารถเข้ามาขัดขวางดินเนอร์คืนนี้ของเค้าได้แม้แต่คนเดียว นอกจากเด็กเสริฟที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น



    ภายในห้องอาหารเงียบสงบจนน่ากลัว คนตัวเล็กไม่อยู่นิ่ง มองซ้ายขวาดูนู้นนี้ไปพลางๆระหว่างรออาหารที่พึ่งสั่งไปได้ไม่นาน...การที่ได้มาดินเนอร์อยู่กันสองคนมันก็ดีอยู่หรอกนะ แต่นีมันเงียบไปมั้ย ส่วนตัวเกินไปแล้ว


    "ชอบรึเปล่า?"


    ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะละสายตาจากวิวกระจกด้านนอกที่ส่องแสงสว่างสวยงามจากตึกระฟ้าในยามค่ำคืนแห่งนี้ เสียงทุ่มเอ่ยอย่างนุ่มนวล มือหนาเอื้อมออกไปกุมมือเล็กๆไว้ด้วยความอ่อนโยนก่อนจะถามเรียกร้องความสนใจให้คนตัวเล็กหันกลับมามอง


    "ค่ะ...ชอบมากๆเลย^^"    ใบหน้าหวานเผยยิ้มออกมาด้วยความสุขอย่างอธิบายไม่ได้เต็มปาก คืนนี้คุณมีความสุขมากเลย นานๆทีจีมินจะมีเวลาว่างพาออกมาทานข้าวเย็นแบบนี้ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา หลังจากที่เค้าเรียนจบ ก็เอาแต่ทำงานและกลับบ้านมาดึกๆดื่นๆจนไม่ค่อยมีเวลาให้กันมากเท่า แต่เค้าก็อุส่าห์สละเวลามาเพื่อคุณ ไม่ว่าเวลามันจะยาวหรือสั้นแต่ก็ทำให้คุณมีความสุขไม่ต่างกัน


    "งั้นพรุ่งนี้มาอีกมั้ย ถ้าเราชอบ"


    "อ่า ไม่เอาดีกว่า พี่งานยุ่งจะตาย ฉันไม่อยากรบกวนเวลาพี่"    ร่างเล็กปฏิเสธพร้อมบอกเหตุผลออกไป คุณรู้ดีว่าจีมินเค้าเป็นคนบ้างานมากแค่ไหน ขืนงานเก่ายังไม่เสร็จมีหวังเค้าไม่ได้หลับไม่ได้นอนแน่ๆ ไม่เอาด้วยหรอกถ้าจะกวนเวลาเค้าขนาดนั้น อยากให้ทำงานวันละน้อยๆและเอาใจใส่งานให้มากกว่านี้ ทำแบบนี้แล้วจะไม่เหนื่อยและเคลียดเอาเปล่าๆ ส่วนเรื่องของคุณน่ะ มีพี่จินอยู่ข้างๆก็ไม่เหงาแล้ว


    "อย่าคิดแบบนั้นสิ พี่โอนงานให้เลขาทำหมดแล้ว พรุ่งนี้พี่ว่าง เราอยากไปไหนบอกมาเลย^^" 


    "อ้าว ทำไมล่ะคะ"


    "ก็พี่อยากอยู่กับ(ชื่อคุณ)หนิ...แล้วอีกอย่าง จินฮยองเค้าอยากอุ้มหลานด้วย><"


    เหตุผลแรกไม่สำคัญเท่าเหตุผลที่สอง ที่ทำให้คุณเขินแบบเงียบๆพร้อมแก้มนวลทั้งสองข้างขึ้นสีอมชมพูจนดูน่ารักต่อหน้าของชายหนุ่ม...จีมินยกยิ้มอย่างพอใจที่สามารถทำให้คนตัวเล็กตรงนี้แสดงท่าทีน่ารักน่าหยิกออกมาได้แบบนั้น น่ารักแบบนี้ไม่แปลกหรอกที่ 'หวง' ไม่แปลกที่จะ 'รักมาก' ขนาดนี้




    "บะ..บ้า..พี่จินเค้าก็แค่พูดเล่น>///<"    อย่าถือสาคนแก่เลยนะ แล้วอย่าพูดแบบนี้อีก เขินนะรู้มั้ย


    "หึๆ แต่พี่ก็อยากมีนะ เอาสัก5คนเลยตีมั้ย^^"


    "จะบ้าหรอ!! ถ้าอยากได้เยอะขนาดนั้นก็ไปเอากับจินนี่เถอะ"


    จินนี่..น้องหมาของพี่จิน...เพศเมีย


    "ย๊า นี่เราไล่ให้พี่ไปเอาหมาทำเมียหรอ..ฮึ! ไม่เอาอะพี่จะเอา(ชื่อคุณ)คนเดียว~"


    "-////-"    มัวแต่หยอดอยู่นั่นแหละ แล้วคืนนี้จะได้กินข้าวมั้ยเนี่ย พอๆ ไม่เอาแล้ว ไม่อยากคุยเรื่องนี้แล้ว เดี๋ยวมันเลยเถิดไปกันใหญ่!






    คนตัวเล็กหลีกเลี่ยงที่จะพูดเรื่องลูกพร้อมพาชายหนุ่มเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อรอมื้อดินเนอร์ที่กำลังจะมาเสริฟถึงโต๊ะ  ช่วงเวลาผ่านไปนานพอสมควร คุณและจีมินยังคงอยู่ในร้านอาหารที่ตั้งสูงอยู่บนตึกสุดหรู มันคือโรงแรมใหญ่ที่คนธรรมดาๆไม่สามารถเข้ามาใช้บริการได้ง่ายๆหากไม่รวยจริง แต่คุณก็อดคิดไม่ได้ เพราะตลอดที่อยู่ด้วยกันมา พักหลังๆนี่จีมินทำอะไรก็ให้มันดูเว่อร์วังไปซะหมด แตกต่างจากเมื่อก่อนลิบลับเลย จากหน้ามือเป็นหลังมือ ก็มีส่วนดีและส่วนเสียอยู่นิดนึง....แต่ก็ไม่เป็นไร เรื่องรายละเอียดเล็กๆน้อยๆของชีวิตก็อย่างไปคิดมากกับมันเลย ไม่งั้นคุณคงใช้ชีวิตอย่างไม่มีความสุขแน่ๆ....







    ไฟสว่างๆ



    ห้องกว้างๆ



    เตียงนุ่มๆ...ที่ถูกจัดไว้สำหรับคู่รักให้เป็นอย่างดี



    ไม่รู้จะสันหาคำไหนมาบ่นกันแน่ บ้านก็มีให้อยู่แต่ทำไมไม่อยู่!!!!






    "อ่าาาาา เตียงนุ่มจัง..(ชื่อคุณ)ๆๆ มานอนตรงนี้~"    ชายหนุ่มนอนตบฟูกที่นอนเพื่อเป็นสัญญาณบอกให้ร่างเล็กไปนอนลงข้างๆ แต่ทว่าคุณได้แต่ทำหน้ามุ้ยพร้อมมองไปที่แฟนหนุ่มนอนยิ้มจนตาหยี่อย่างไม่รู้สึกสาอะไรเลยที่แอบจองห้องโรงแรมเอาไว้โดยที่ไม่ได้บอกกันเลยสักคำ แบบนี้มันน่างอนมั้ยล่ะ นึกว่าจะได้กลับไปนอนอยู่ที่บ้านสบายๆแล้วแท้ๆแต่กลับได้มานอนค้างที่โรงแรมเสียได้...แม่เจ้า แล้วคืนนี้จะเอาชุดที่ไหนเปลี่ยนกัน!-_-


    "(ชื่อคุณ)อ่า~"


    "อย่าาาาา อย่าเข้ามาใกล้ฉันเด็ดขาด!!"    เสียงหวานร้องห้ามปรามก่อนที่จีมินจะลุกแล้วเดินเข้ามาใกล้ เมื่อถูกปฏิเสธร่างหนาก็คว่ำปากลงทันทีเพราะถูกขัดใจ


    "ทำไมอ่ะ มานอนกอดกันเร็วๆ!"    จีมินพูดเชิงงองแงใส่คุณ



    "ไม่...พี่ต้องไปอาบน้ำใหม่ เห็นนะว่าแอบสั่งเหล้ามากินอ่ะ"     ไม่ต้องบอกก็รู้เพราะกลิ่นมันชัดเต็มจมูกอยู่แล้ว ขืนนอนกอดกันทั้งๆที่ยังมีกลิ่นเหล้าอยู่ล่ะก็ อ้วกแตกแน่ๆเรา-^-


    ".....ได้.."


    "ดีมาก^^"    



    คุณยกยิ้มอย่างพอใจพร้อมมองไปที่ร่างสูงเดินผ่านตัวไปเพื่อไปยังห้องน้ำ แต่คนตัวเล็กต้องเบิกตากว้างเมื่ออยู่ๆก็ถูกคนจากด้านหลังฉุดและลากเข้าไปในห้องน้ำพร้อมๆกัน






    ปาร์ค จีมิน!!!!!!!!




    จะอาบก็ไปอาบคนเดียวเส้!!!








    "อืม อยู่นิ่งๆหน่า..."    ร่างหนากำยำของจีมินกอดรัดเอวบางๆของคุณไว้แน่น พร้อมใช้มือปลดเสื้อผ้าของคุณออกอย่างเบามือ แต่ถึงตอนนี้คนตัวเล็กก็ยังดื้อและงอแงที่จะออกไปจากห้องน้ำให้ได้ แต่มีรึว่าคนอย่างจีมินจะยอมง่ายๆน่ะ ในเมื่อตอนนี้เรามาถึงจุดๆนี้แล้วก็ต้องอยู่ด้วยกันสิ อาบน้ำด้วยกันสิครับที่รัก : )



    เดี๋ยวพี่จีมินคนนี้จะขัดตัวให้น้องเอง..จะเอาให้สะอาดทุกซอกทุกมุมเลยล่ะ



    "อื้อ ไม่เอาปล่อยเลยนะคนหื่น!"    รับรู้ได้ถึงรังสีแห่งความหื่นเลยค่ะตอนนี้..อาบน้ำนะอาบน้ำ อย่าพึ่งคิดไปไกล!!!



    "เอ้า มาด่าพี่หื่นได้ยังไง..อาบน้ำครับอาบน้ำหึๆ^^"


    "ชิล์..ก็พี่เล่นหายใจฟึดฟัดใส่หูฉันแบบนี้...จะไม่ให้คิดได้ยังไงล่ะ"    เสียงหวานค่อยๆเบาลง ทำให้คนที่แอบได้ยินเป็นอันต้องหลุดยิ้มออกมาเพราะความน่ารักของคนตัวเล็กที่ทำให้หัวใจดวงนี้ของปาร์คจีมิน เต้นแรงอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนเมื่อไหร่ ความรู้สึกและหัวใจของเค้าก็ยังคงทำงานและซื่อสัตย์ต่อคุณไม่เคยจางหาย ถ้ายังเป็นแบบนี้ไปนานๆล่ะก็คงได้ลูก5คนอย่าที่พูดไว้จริงๆแน่




    คุณไหวรึเปล่า ?











     21 : 00 น.




    ห้องนอน นับว่าเป็นพื้นที่สำหรับผ่อนคลาย พักผ่อน ชาร์ตแบตร่างกายหลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการทำงาน และเผชิญหน้ากับภาวะต่างๆของแต่ละวัน เมื่อทิ้งตัวลงนอนควรจะต้องสัมผัสได้ถึงความสบายและความอบอุ่นแห่งการพักผ่อน...ในยามค่ำคืนที่สงบ กลิ่นอายหอมๆจากเทียนหอมที่คอยลอยวนอยู่ในห้องเพื่อให้คนที่นอนอยู่บนเตียงนั้นรู้สึกผ่อนคลายมากยิ่งขึ้น และเมื่อได้อ้อมกอดอุ่นๆจากจีมินแล้วล่ะก็ ยิ่งทำให้คุณนอนหลับสนิทจนไม่รับรู้สิ่งต่างๆจากโลกแห่งความจริง


    ทั้งสองนอนกอดกันกลมใต้ผ้านวมผืนหนา ร่างบางขยับตัวเล็กน้อยแต่ไม่มีท่าทีจะตื่น..ต่างจากอีกคนที่ลืมตาขึ้นมาท่ามกลางความมืดของห้องเพราะเสียงสมาร์ทโฟนเครื่องหรูสั่นจนเกิดเสียงอยู่บนโต๊ะติดกับหัวเตียง จึงทำให้จีมินตัดสินใจตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงียพร้อมกดรับสายทั้งๆที่ยังนอนกอดคุณอยู่ไม่ปล่อย



    "ฮัลโหล..ใครครับ?"    เสียงทุ่มงัวเงียโดยที่ไม่ได้มองดูว่าใครเป็นคนโทรมา แต่เมื่อได้ยินน้ำเสียงจากปลายสาย ทำให้ชายเริ่มตื่นตัวขึ้นเกือบจะเต็มที่


    "ทำไมวันนี้กลับเร็ว ฉันไปหาคุณอยู่ที่ทำงานแต่ก็ไม่เจอ!!"    เสียงแหลมๆจากปลายสายเล็ดลอดออกมาอย่างหัวเสีย จีมินเงียบลงสักพักก่อนจะตัดสินใจปล่อยคนตัวเล็กออกจากวงแขนพร้อมเดินออกไปนอกระเบียงห้อง...เพราะเรื่องนี้ จีมินไม่อยากให้คุณได้รับรู้ถึงมัน เค้าจึงต้องหนีออกมาอย่างเงียบๆ



    "มีอะไรว่ามา?"


    "เรื่องของเราจะเอายังไงต่อ...คุณจะรับผิดชอบฉันมั้ย"












::50%::









    เรื่องของเราจะเอายังไงต่อ...



    ประโยคคำพูดจากปลายสายทำให้ร่างสูงชะงักลงพร้อมมองไปที่เตียงใหญ่มีเจ้าตัวเล็กนอนอยู่บนเตียงอย่างไม่รู้ประสีประสาอะไร...จีมินถอนหายใจหนักเมื่อได้ยินเช่นนั้น ความคิดของเค้าตอนนี้เริ่มทำงานงานหนัก จะเอาไงต่อ แล้วเรื่องของเรา..มีปัญหาอีกแล้วสินะ




    ถ้าวันนั้นจีมินไม่เมา..เค้าคงไม่ทำแบบนั้นหรอก





    "ก็เรื่องของเธอสิ..."    เสียงทุ่มตอบกลับออกไปอย่างนิ่งๆ ทำให้หญิงสาวที่คุยอยู่ต้องโวยวายขึ้นมาทันที..จีมินผละโทรศัพท์ออกจากหูด้วยความรำคาญที่ยัยผู้หญิงบ้านั่นเอาแต่ตามตอแยไม่เลิก และนี่แหละคือเหตุผลที่ทำให้จีมินโอนงานทั้งหมดให้เลขาอีกคนแล้วรีบกลับบ้านเพื่อมาหาคุณตั้งแต่ช่วงเย็นยังไงล่ะ


    "เรื่องของฉัน?..เหอะ! นี่นายลืมไปแล้วหรอว่ามันเกิดอะไรขึ้น คืนก่อนที่นายทำกับฉันน่ะ ฉันก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกันนะ!!"


    "พูดบ้าอะไรของเธอ บอกแล้วไงว่าเมา!! ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเธอสักหน่อย อย่าสำคัญตัวไปเลยน่ะ!..."


    "แล้วไง ยังไงซะ นายต้องรับชอบฉัน!!"


    "ไม่!!! พูดไม่รู้เรื่องรึไงวะ!!!!---"     เสียงทุ่มตวาดออกไปอย่าลืมตัว จีมินหลุดตะคอกเสียงจนลืมไปว่าคุณยังนอนอยู่บนเตียง เค้าไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้คุณตื่น แต่เค้าก็โล่งอกไปทีที่คนตัวเล็กหลับสนิทเกินคาด



    จีมินกลับมาสนใจปลายสายต่อ เค้ากรอกสีหน้าเบื่อหน่ายที่ต้องมานั่งฟังยัยผู้บ้าที่เอาแต่อ้างนู้นอ้างนี้ให้รับผิดชอบ ไม่รู้ว่าหล่อนประสงค์ดีหรือร้ายที่ทำแบบนี้ แต่เท่าที่รู้ว่า จีมินไม่ท่ารับผิดชอบยัยนั่นแน่ เพราะเค้าไม่จำเป็นที่ต้องรักและสนใจเธอ


    "ยังไงซะ ถ้าอยากให้เรื่องนี้มันจบ...เธอมาเจอฉันที่ห้องทำงานพรุ่งนี้เช้า จะได้เคลียร์ๆกันสักที"


    "ได้!! แล้วแต่นาย"    เมื่อหญิงสาวตกลงอย่างว่าง่าย จีมินก็ตัดสายหล่อนทิ้งและปิดเครื่องหนีทันที...เค้ารู้ว่านี่อาจจะเป็นเรื่องวุ่นวายสักหน่อย แต่ยังไงซะจีมินก็ไม่มีทางให้คุณรู้เรื่องนี้แน่ เพราถ้าหากได้เจอกันล่ะก็ เค้าคงเป็นห่วงคุณไม่น้อยหากยัยนั่นตามตอแยและก่อกวนไม่เลิก ฉะนั้นให้ดีที่สุดก็คือรีบๆปิดเรื่องนี้ให้จบๆกันไปซะ


    จีมินถึงจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบๆสักที






    กระจกระเบียงนอกถูกปิดล็อคไว้แน่น พร้อมร่างสูงที่ตัดสินใจกลับมานอนลง
บนเตียงอีกครั้ง แขนยาวค่อยๆคว้าร่างเล็กเข้ามากอดจากด้านหลังพร้อมเอาหน้าซุกลงไหล่บาง ก่อนที่จะเข้าสู่ห่วงนิทราตามกันไปในค่ำคืนอันแสนสงบสุขที่หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว.....















    เช้าวันต่อมา...




    เป็นอีกวันที่คุณต้องตื่นขึ้นมาแต่เช้าอย่างไม่ทราบสาเหตุ ร่างเล็กวุ่นแต่กับการหวีผมด้วยความเร่งรีบเพราะกลัวว่าจะทำให้จีมินรอนาน...ไม่เข้าจริงๆว่าเมื่อคืนเค้าเป็นคนพูดเองแท้ๆว่าว่างทั้งวัน แต่ไหงตอนนี้ดันบอกว่ามีงานเข้าบริษัทตั้งแต่เช้าล่ะ นี่คุณต้องกลับไปตายรังอยู่ที้บ้านอีกงั้นหรอ วันนี้ไม่มีเรียนอีกซะด้วยสิ คงเบื่อแย่-_-



    มือเล็กจัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนที่จะวิ่งเข้าไปดึงแขนแฟนหนุ่มที่กำลังนั่งรอให้ลุกออกจากเตียง...



    "ไปเร็ว~ เสร็ยจแล้ว^^"    คนตัวเล็กเผยยิ้มอันสดใสแบบนี้ทุกเช้า ไม่ว่าจะช้าหรือเร็วแม้นานแค่ไหน จีมินก็ไม่เคยบ่นหรือโกรธคุณเลยแม้แต่ครั้งเดียว..คงเป็นเพราะรอยยิ้มหวานๆพวกนั้นล่ะมั้งที่ทำให้เค้าอ่อนระทวยลงแทบทุกวัน


    "รีบจัง ค่อยๆเดินสิ"


    "รีบสิ ไปเคลียร์งานให้เสร็จแล้วไปเที่ยวกัน!"


    "ครับๆรู้แล้วๆ^^"





    ตอนนี้คุณลากจีมินลงมาจากตัวโรงแรม ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงลานจอดรถที่กำลังรออยู่ตั้งแต่เมื่อคืน..ด้วยความเร่งรีบของคุณทำให้จีมินตามแทบไม่ทันและตั้งใจขับรถจนมาถึงบริษัท


    แต่ว่า..คุณน่ะไม่ยอมกลับบ้าน สุดท้ายก็เกาะจีมินเหมือนลูกลิงจนมาถึงที่ทำงานจนได้ 



    "ทำไมดื้อจัง อยู่บ้านก็ไม่เห็นเป็นไรเลยหนิ"



    พูดออกมาได้นะ อยู่บ้านเฉยๆก็เบื่อจะแย่...



    "ไม่เอาอ่ะ พี่พูดเองหนิว่าวันนี้ฉันอยากไปไหน..ไม่รู้ด้วยแล้ว พี่จีมินอยู่ไหนฉันก็อยู่นั่นแหละ!!-^-"    คนตัวเล็กมุ้ยปากงอแงพลางกอดแขนร่างสูงไว้แน่น ขณะที่ทั้งสองกำลังเดินเข้ามาในตัวตึกบริษัท เมื่อย่างกายเข้ามาไม่ถึงวิ เสียงพนักงานน้อยใหญ่ก็ต่างพากันซุบซิบ หัวเราะคิกคัก ด้วยความแปลกใจที่คุณมาที่นี่ เพราะนานๆทีจีมินค่อยพาคุณมาถึงที่นี่ไม่บ่อยนัก แถมเจ้าตัวดูหวงแฟนสาวจนไม่กล้าพามาเปิดตัวบ่อยๆเพราะผู้ชายที่บริษัทที่นี่เยอะและหน้าตาดีพอสมควร ไม่แปลกที่ตอนนี้จีมินจะโดนพนักงานแซวไม่หยุดปาก


    ร่างสูงพยายามที่จะไม่สนใจพนักพวกนั้น พร้อมพาคุณเดินเข้าไปในตัวห้องทำงานโดยที่มีเลขาสาวอีกคนเดินตามหลังมาติดๆ ความจริงแล้วหน้าที่พวกนี้ควรเป็นของจิน แต่เจ้าตัวดันไปคุยงานกับลูกงานตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา โชคดีหน่อยที่จีมินมีเลขาถึงสองคนเค้าเลยหมดห่วงไปอีกอย่าง...แต่เรื่องนี้มันไม่สำคัญเท่าการที่พาคุณมาที่นี่หรอก เพราะต่อไปนี้จะเกิดอะไรก็ยังไม่รู้ ถ้ายัยนั่นโผล่มากระทันหันแบบนี้




    "อ้าว ไหนคุณจีมินบอกว่าลางานไม่ใช่หรอคะ?"   เลขาสาวเอ่ยถามอย่างสงสัย เพราะเมื่อวานเจ้านายเป็นคนบอกเธอเองหนิว่าวันนี้จะลางานเพื่ออยู่กับเมีย(?)


    "เอ่อ ผมมีนัดคุยงานนิดหน่อย งั้นฝากดูแล(ชื่อคุณ)ด้วยนะ..."


    "อ่ะ!..เดี๋ยวก่อนสิ พี่จะไปไหนอะ?"    มือเล็กรีบคว้าแขนของจีมินไว้ก่อนที่ร่างสูงจะเดินออกไปจากห้อง อะไรกัน พึ่งมาเถอะเมื่อกี้เองนะ แล้วนี่เค้าจะไปไหนกัน คุยงานกับลูกค้า คุยที่ไหนอะ?


    "เราพึ่งมาถึงเองนะ..."


    "ขอโทษนะ ตอนนี้พี่รีบจริงๆ เรารอพี่อยู่ในนี้ก่อนได้มั้ยครับ?"


    "แต่....."


    "เดี๋ยวคุยเสร็จพี่จะพาไปช้อปปิ้งซื้อเสื้อผ้า:)"


    "ตกลงค่ะ!! รีบๆมานะ^^"


    "ดีมาก เดี๋ยวพี่จะรีบกลับมา"    ชายหนุ่มเผยยิ้มน้อยๆเมื่อแฟนสาวว่าง่ายทันทีเมื่อได้ยินคำว่าช้องปิ้ง ตอนนี้จีมินไม่มีทางเลือกที่จะให้คุณอยู่ในห้องอย่างเงียบๆแล้วนอกจากหาของมาล่อไว้แบบนี้น่ะ



    คนตัวเล็กพยกหน้าอย่างว่าง่าย ริมฝีปากเล็กถูกริมฝีปากเอิบอิ่มของแฟนหนุ่มจุ๊บลงด้วยความหมั่นไส้ ก่อนที่ทั้งสองยิ้มให้กันแล้วจากนั้นจีมินก็เดินออกไปจากห้องทำงาน ปล่อยให้คุณนั่งรออยู่ในห้องอย่างเงียบๆ..ความเงียบภายในห้องทำงานเริ่มปกคลุมไปทั่วห้อง คุณรู้สึดเบื่อสุดขีดจึงตัดสินใจหยิบสมาร์ทโฟนเครื่องบางขึ้นมาเล่นไปพลางๆ




























    ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มเดินออกมาอย่างร้อนรนเมื่อพ้นคนตัวเล็กอย่างไม่น่าเชื่อ ที่จีมินทำแบบนี้ เค้าไม่เคยรู้สึกวังวลมากขนาดนี้มาก่อนเพราะต้องโกหกคุณไปแบบนั้น...ให้ตายเถอะ ลำบากใจชะมัด แบบนี้ต้องเอาใจเยอะๆซะแล้วสิ



    สายตาคมกวาดมองหาคนที่นัดเจอภายในห้องประชุมที่นัดเจอกันไว้ ห้องนี้เป็นห้องเดียวที่เค้าสามารถคุยได้เพราะถ้าหากออกไปคุยกันในที่โล่งๆล่ะก็คง ไม่ดีแน่ พนักงานได้ยิน คุณได้ยินอีกล่ะ ไม่เอาด้วยหรอก แบบนั้นเสี่ยงไป...จีมินมาถึงได้ไม่นาน อยู่ๆเสียงประตูเลื่อนก็ถูกเปิดออกพร้อมเสียงปิดอย่างเบามือจากคนด้านหลัง ทันใดนั้นชายหนุ่มจึงรีบหมุนตัวหันไปมองพบว่าหญิงสาวที่นัดเอาไว้มาตามเวลาที่บอกไปเป๊ะ  หญิงสาวร่างบาง ผมสีน้ำตาลลอนยาวถึงไหล่ ใบหน้าของเธอดูดุจคมเหมือนเหยี่ยว จมูดตั้งโด่งได้รูป รวมๆได้ว่าผู้หญิงคนนี้แรงและร้ายกาจมากขนาดไหนหากมองแต่ภายนอก...มิน่าล่ะจีมินถึงได้ปฏิเสธที่จะรับผิดชอบในทุกๆเรื่อง เพราะหล่อนไม่ดูน่ารักเหมือน(ชื่อคุณ)เลยสักนิด หาความจิ้มลิ้มและอ่อนโยนไม่ได้แม้แต่น้อย



    เหอะ ชั่งกล้าเอามาเปรียบ..หล่อนคิดผิดแล้วล่ะที่กล้าทำแบบนี้


    แพ้(ชื่อคุณ)ไปซะทุกส่วน : )




    "มองอะไร?"


    "หึ เปล่า..."    ชายหนุ่มเค้นเสียงในลำคอพร้อมปฏิเสธออกไปอย่างเพิกเฉย ความจริงแล้วก็มองอยู่อะนะ มองเพราะผู้หญิงคนนี้ชั่ง หลงตัวเองซะจริง เห้อ!


    "เอาล่ะ มาคุยเรื่องของเรากัน---"

    "ฉันไม่รับผิดชอบ จบนะ"


    หญิงสาวตรงหน้าพูดยังไม่จบ ก็โดนจีมินสวนกลับอย่างหน้าตาเฉย หล่อนเบิกตากว้างพร้อมจิ๊ปากอย่างขัดใจก่อนที่จะเดินเข้าไปประชิดตัวจีมินด้วยความรวดเร็ว..แต่ทว่าร่างของหล่อนก็ถูกมือใหญ่ๆของจีมินผลักออกห่างไปเสียก่อน และนั่นทำให้หญิงสาวเสียหน้าอยู่ไม่น้อย


    "แค่คุย อย่าเข้าใกล้....น้ำหอม เหม็นนะ:)"    กัดแล้วกัดอีก ร้ายไม่เบาเลยนะ ปาร์ค จีมิน


    "เหอะ..นายนี่มันไม่ได้เรื่อง ขี้ขลาด กลัวนักรึไงห้ะ แค่รับผิดชอบฉัน!!"


    "พูดอย่างกับตัวเองท้อง..."


    "..."


    "เห้อ!! ฉันเสียเวลากับเธอมาเยอะและ เอางี้ฉันจะเขียนเช็คให้ เป็นเงินจำนวนนึง พอได้แล้วจะไปไหนก็ไปแล้วอย่ามายุ่งกับฉันอีก เพราะยังไงซะฉันก็ไม่มีทางรับผิดชอบเธอหรอก...คนเมาน่ะ ไม่ได้ตั้งใจทำทุกอย่างหรอกจำเอาไว้"   ชายหนุ่มร่ายยาวโดยที่ไม่เปิดโอกาสให้หญิงสาวพูดแม้แต่คำเดียว พร้อมก้มลงเซ็นเช็คที่อยู่ในมือ เป็นจำนวนตัวเลขเยอะพอสมควร ก่อนจะจับเช็คยัดใส่มือของหญิงสาวทันที


    "ทำไมนายถึง...."


    "ฉันเปล่าดูถูกเธอ แต่ฉันทำได้แค่นี้จริงๆ เธอน่ะไม่ได้มีความหมายต่อชีวิตฉันมากขนาดที่จะรับผิดชอบ....ไปล่ะ"    ไม่ใช่ว่าคนอย่างจีมินจะใจร้ายเหมือนเมื่อก่อน ตลอด2ปีที่ผ่านมาเค้าต้องเจออะไรมาเยอะแยะกว่าจะมาถึงจุดๆนี้ได้ ต้องเสียอะไรไปบ้างกว่าจะได้มีชีวิตคู่ที่สมบูรณ์แบบนี้ เพียงแค่เพราะผู้หญิงคนเดียว คนนอกของชีวิต เค้าจะไม่ยอมเสี่ยงที่จะต้องเสียคุณไปอีกแล้ว..เพราะฉะนั้นวิธีนี้เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเค้า




    "ฉัน..มิรินนะ.."


    กว่าจะพูดออกไป เธอก็ได้แต่มองแผ่นหลังหนาๆของปาร์คจีมินที่ได้ย่างกายออกไปจากห้องประชุมเป็นที่เรียบร้อย..มือบางกำเช็คอยู่ในมือไว้แน่น รู้สึกแพ้ ที่ต้องมาจบด้วยเรื่องแบบนี้ และรู้สึกเสียหน้าที่ถูกพูดใส่แบบนั้น แล้วหล่อนจะเอายังไงต่อ ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว แต่ยังไงซะ มิรินต้องเรียกสิทธิ์จากจีมินมาให้ได้..เพราะเธอเลือกเค้าแล้วสิ




    มิรินถอนหายใจหนักก่อนจะตัดสินใจเดินออกจากห้องประชุมไป..เมื่อเธอพ้นจากประตูก็ปรากฏว่าร่างของจีมินนั้นหายไปในพริบตา หญิงสาวยักไหล่น้อยๆก่อนจะเดินไปตามทางเดินเพื่อมุ่งหน้าไปที่ลิฟ ระหว่างที่หล่อนกำลังเดินเข้าไปในลิฟ จู่ๆก็เผลอไปได้ยินเสียงคุยของพนักงานสาวที่ยืนคุยอยู่ไม่ห่างกันมากนัก


    และนั่นทำให้มิรินได้ยินชัดเต็มสองรูหูเลยล่ะ



    "...."


    "เมื่อกี้คุณจีมินน่ารักดีเนาะ^^"


    "อ่า ใช่ จะถามหน่อยก็เห็นบอกรีบไปซื้อของอ่ะ..สงสัยคงรีบไปซื้อขนมมาถวายเมียแน่ๆฮ่าๆ^^"


    "เป็นพ่อบ้านที่ดี น่ารัก~"



    บทสนทนาของสองสาว ทำให้มิรินชะงักและเอะใจเล็กน้อย..เมื่อกี้เธอคงฟังไม่ผิดสินะเรื่องที่เกี่ยวกับคำว่า 'เมีย' น่ะ...


    "นี่พวกเธอ"    เมื่อเห็นอย่างนั้น เธอจึงเรียกไปที่สองสาวพลางเชิดหน้ามองอย่างเหนือกว่าพนักงานสองคนนั้น...แน่นอน จากการแต่งตัวแล้ว มิรินก็ต้องอยู่สูงกว่าพวกหล่อนหลายเท่า เพราะฉะนั้นมิรินถามอะไรออกไป พวกหล่อนก็ต้องบอกมาให้หมด โดนเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับจีมิน :)


    " ? "


    "ที่พวกเธอคุยกันน่ะ..เมียใครหรอ?"


    "อ่อ..อยากรู้ไปทำไม?"


    คำพูดของพนักงานสาวคนแรก ทำมิรินคิ้วกระตุกอยู่ไม่น้อย...หน็อยยัยพวกชั้นต่ำ!


    "ฉันถาม!!!!"


    "เอ่อ!! ก็เมียคุณจีมินไง อะไรของหล่อยยะ เมียๆคุณจีมินเข้าใจปะ!?"


    "เชอะ! อะไรก็ไม่รู้ ไปเถอะแก!..."



    "หน็อยยัยพวกบ้า!"    มิรินได้แต่ก้นด่าหลังจากที่โดนพนักงานสองสาวเล่นเข้าให้ แต่ไม่เป็นไรยังไงเธอก็ได้คำตอบกระจ่างแล้วล่ะ


    เหตุผลนี้สินะ ปาร์ค จีมิน ถึงไปปฏิเสธหน้าตาย...มีเมียแล้วนี่เอง



    "หึ! แบบนี้ต้องขึ้นไปทักทายสักหน่อยแล้วสิ :)"











::100%::








    #TALK

    เอาแล้ว นางจะขึ้นไปหาเรื่องนางเอกของเราแล้ว ทำไงดี สู้ไม่สู้ สู้สิ!! เพื่อปกป้องสามีของเรา


    ติดตามตอนต่อไปว่าใครจะ..ชนะ..มิริน..หรือ..(ชื่อคุณ)...มันไม่จบง่ายๆหรอก






^
^
^
( จำหน้าสามีไว้ซะ )

คอมเม้น+กำลังใจ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 194 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

737 ความคิดเห็น

  1. #705 fanfin (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 16:56
    ตัวมารเยอะ
    #705
    0
  2. #704 fanfin (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 16:56
    เซ็งมากกกกก
    #704
    0
  3. #703 fanfin (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 16:56
    เวรกรรรมอะไรเยอะเเยะเนี่ย
    #703
    0
  4. #585 Una (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 19:40

    ต่ออออ~~ อินหนักมากกกกก!!!

    #585
    0
  5. #584 VARITTA...MIN (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 01:43
    โอ้ยยยย อีหน้าด้าน เลือกเค้าแต่-หน้าด้าน เอาจิตใจใต้ฝ่าเท้าคิดหรอว่าจะจบที่ผู้ชายคนนี้ เพราะกิริยายังแสดงได้ถึงความแรดอยู่ งานนี้แค้นมาค่ะ เจออะไรมาเยอะแล้ว ยังต้องมาเจออีนังเปรตนี่!!! โอ้ยยยย ขอโทษ อินไปหน่อย
    #584
    0
  6. #583 awake_1310 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 17:46
    ชั้นไม่ได้หงุมหงิมแล้วนะยะมิริน สามีใครใครก็รักก็หวง อย่ามาโมเมนะ !!!
    #583
    0
  7. #582 minmin_world (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 11:31
    น้องก้สู้คนนนะะ ระวังจะโดนตบกลับมาาา
    #582
    0
  8. #581 Faiijaiizx (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 10:33

    ยัยมิรินแกมันว้อนทรีนเข้าตัวเองซะแล้ว เดี๋ยวเจอๆ
    #581
    0
  9. #580 yolada2002 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 01:34
    แกเลือกเขาเเต่เขาไม่เอาแก ว้ายๆๆ หลงตัวเองจัง555 /อินเกิน
    #580
    0
  10. #579 JJK901 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 00:33
    เอ้า!! จะขึ้นมาทักทายหรือมาให้ตบจ้ะ555555
    #579
    0
  11. #578 Ooranit (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 19:18
    อ้าวๆ นังนี่ว้อนนะเราอ่ะ
    #578
    0
  12. #577 หนูน้อย หมอความงาม (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 16:02
    ไรท์ใช่คนเดียวกันที่แต่งใน vn หรือป่าวค่ะ. เขาพึ่งสังเกตชื่อ. แต่งสนุกมากๆเลย
    #577
    0
  13. #576 จงอ่านอย่างมีสติ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 15:50
    ยัยนี่ต้องเจอ!!!!
    #576
    0
  14. #575 RYU_WA (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 07:58
    ปาร์คจีมินน แกทำอย่างงี้ทัมมัยย55555
    #575
    0
  15. #574 PrimeBrb (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 20:46
    กริสสสสสสสสส
    #574
    0
  16. #573 chldanlaphhun (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 17:55
    ห่าจีม -จะเอาไงต่อยกับกูไหม//พอดีอินจัด555
    #573
    3
    • #573-2 AS GOT(จากตอนที่ 24)
      19 กรกฎาคม 2562 / 21:12
      นี่พึ่งตื่นนอน เจอแบบนี้ก็ลั่นเหมือนกันค่ะ5555//ตาสว่างเลย//
      #573-2
    • #573-3 M I N I - j(จากตอนที่ 24)
      20 กรกฎาคม 2562 / 18:17
      มันเกือบจะแฮปปี้เอ็นดิ้งแล้วเชียววววว
      #573-3
  17. #572 Mrra (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 09:39

    รอคะฮี่~~^^

    #572
    0
  18. #571 Ooranit (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 08:48
    ปาร์คจีมินนนนนนนนนนน
    #571
    0
  19. #570 Hannywol (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 01:52
    อยากตีจีมิน เมื่อไหร่จะหยุดดสักทีโอ่ยยย
    #570
    0
  20. #569 pppppppppnnn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 01:29
    โอยาาาาาาา อ่านเรื่องนั้นก็มีมาม่า อ่านเรื่องนู้นก็มีมาม่า อ่านเรื่องก็ยังต้องมาเจอมาม่า#มาม่าช่วยชีวิต
    5555
    #569
    0
  21. #568 yolada2002 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 22:56

    ทีแรกนึกว่าจะจบซะเเล้วที่ไหนได้ พิจีมินเอาอีกเเล้วหรออ สงสารนางเอกอ่ะ
    #568
    0
  22. #567 Yoamari Manami (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 22:40

    ไรท์~รีบๆมาต่อน้าาาา

    #567
    0
  23. #566 M I N I - j (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 22:35
    มีมาม่าหรออออ ฮือออออ

    รับผิดชอบอะไรกันนนน
    #566
    0
  24. #565 jimin_xxpark95 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 22:29
    แงงงงงงงงคูมมมคะㅠㅠคุณไปทำอะไรไว้พัคจีมิ๊นนนนน
    #565
    0