{JIMIN X YOU} MOON (Sex) //White & black//

ตอนที่ 20 : MOON : Chapter 17 ::100%:: [ NC สอนหนูจีม ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,309
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 278 ครั้ง
    25 พ.ค. 62

B
E
R
L
I
N





Chapter 17















    ตอนนี้ฉันสติแทบจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัว! สายตาพลางมองไปที่ร่างสูงไม่หยุด!! ทำไงดี!! ฉันจะเข้าไปในห้องเรียนยังไงเนี่ย! โอ้ยจะมาเป็นไบโพล่าอะไรตอนนี้!!-_-



    หรือว่า..จะปล่อยไว้แบบนั้นเดี๋ยวเค้าจะหยุดเอง


    "เห้อ..ให้ตายสิ"    ร่างบางถอนหายใจเฮือกใหญ่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าก่อนจะตัดสินใจนั่งมองอยู่เฉยๆ แต่ปรากฎว่าดูเหมือนจีมินจะไม่มีท่าทีจะหยุด ร่างหนาๆของเค้าเอี่ยวตัวหันมามองฉันพร้อมยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา ใบหน้าหล่อๆหวานๆของเค้านั้นเบ้หน้างอคอหักลงเรื่อยๆ


    ย๊าท์!! ดูเหมือนฉันมาเฝ้าดูลูกเข้าอนุบาลใหม่เลย!-_-



    "อย่าร้อง...."    ร่างเล็กพูดเสียงเบาพร้อมยกมือขึ้นห้ามปราม จีมินพยักหน้าหงึกๆอย่างว่าง่าย แต่ปากของเค้ายังคว่ำและพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองร้อง แง เห็นแล้วฉันล่ะสงสารนายจริงๆ ตัวเองเป็นไบโพล่าแท้ๆแต่กลับไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด ทั้งเอ็นดูและสงสาร แบบนี้ฉันทิ้งเค้าไม่ลงหรอก เพราะฉันผูกพันกับเค้าไปแล้ว เห้อ!!


    ฉันเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆว่าทำไมฉันต้องเป็นคนใจอ่อนแบบนี้ ขี้สงสาร เกลียดอะไรได้ไม่นาน สักพักก็กลับมาดี..นี่เป็นเพราะนิสัยของฉันจริงๆหรือว่าฉันรักจีมินมากเกินไปจนถอดใจไม่ได้


    "อย่าาาาาาา..."     เห้อ แม่เจ้า เมื่อกี้เกือบร้องอ่ะ ทำไงดีฉันถึงจะหยุดเค้าได้ ขืนร้องออกมามีหวังโดนเพื่อนในห้องหัวเราะเยาะแน่ๆ..เพราะคนอื่นๆก็อาจจะงงว่าพ่อหนุ่มเจ้าสำราญอย่างปาร์คจีมินนั้นทำไมจู่ๆถึงร้องไห้ น่าอายหน้าจะตาย-_-


    "อ้าก เมื่อไหร่จะหมดคาบเรียนเนี่ย"



    ฉันอยากกล้บบ้านนนนนนน!!!!







    END YOU PART















    เวลา 15:30 น.




    เวลาผ่านไปเกือบสามชั่วโมง ที่ในระหว่างนักศึกษาทั้งหลายเรียนกันอยู่..แต่ไม่นานนัก ความเป็นจริงก็ปรากฏเพราะในที่สุด ระฆังสวรรค์ก็ดังขึ้น


    "เอาล่ะ  จบเพียงเท่านี้ แยกย้ายกันกลับบ้านได้ แล้วอย่าลืมส่งรายงานล่ะนักศึกษา"    



    เมื่ออาจารย์เอ่ยคำสั่งบอกกล่าว นักศึกษาทุกคนก็แยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทาง  ทั้งสาวสวยและหนุ่มหล่อต่างจับกลุ่มกันเดินออกไป บางกลุ่มก็ออกไปเดินห้างบ้าง ติวหนังสือบ้าง นัดกับแฟนบ้าง..แต่ผิดกับใครอีกคน ร่างสูงนั่งกระดิกเท้าไปมา แขนยาวพลางยกขึ้นกอดอก พลางมองเพื่อนชายของต้นที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตา คิ้วหนาของเจโฮปขมวดคิ้วนึกสงสัยว่าเพื่อนสนิทของตนเป็นอะไร เพราะตลอดทั้งคาบเรื่องเห็นจีมินเอาแต่นั่งเงียบ


    "มึงเป็นไรวะ?"    เจโฮปตัดสินใจเอ่ยปากถาม พลางเอื้อมมือไปสะกิดไหล่ของร่างสูง   นับวันเพื่อนชายของตนยิ่งทำตัวแปลก เมื่อก่อนเห็นชอบชวนไปเที่ยวผับบ่อยๆแต่พักหลังๆเนี่ยไม่ค่อยเห็นออกจากห้อง ดูเร่งรีบมากกว่าทุกๆวัน เดี๋ยวนี้สาวก็ไม่ควง บอกเลิกหมด




    แปลก!!!




    "เป็นไร นี่มึงชักจะแปลกๆแล้วนะเว้ย!-_-"


    "อือ...เปล่า"


    เสียงทุ่มครางอู้อี้ฟังดูแล้วเหมือนเด็กน้อยไม่มีผิด แบบนี้ยิ่งทำให้เจโฮปขมวดคิ้วสงสัยไปกันใหญ่


    "อ่อหรอ..งั้นคืนนี้ไปผับกัน วันนี้มีสาวมาใหม่เพียบเลยเว้ย! อึ๋มๆกันทั้งนั้น~"


    "หื่อ!! ไม่ไป!!..."


    "อ้าว..."    


    "จีมจะ-----!"




    "จีมินนนนนนนน!!!"


    ประตูบานสวยถูกเปิดออกพร้อมกับร่างเล็กที่ร้องเรียกภายในห้องที่ไร้ผู้คน ตอนนี้ในห้องเรียนเหลือแค่จีมินกับเจโฮป คุณเลยตัดสินใจรีบวิ่งเข้ามาในห้องก่อนจะเดินเข้าไปดึงจีมินให้ลุกออกจากที่นั่ง


    "กลับบ้าน!!"    มือบางรีบฉุดแขนแกร่งของร่างสูงไว้  จีมินดี๊ด๊าทันทีเมื่อเห็นคุณเข้ามาในห้อง  เจโฮปที่อยู่ในเหตุการณ์ต้องขมวดคิ้วเป็น2เท่าเพราะคุณที่หายหน้าหายตาไปนานกลับต้องมาอยู่ในที่แบบนี้


    "งื้อ~ ที่รักมาหาจีมแล้วววววว~"    ร่างหนาราวชายแกร่งแต่กลับทำท่าทีเหมือนเด็ก4ขวบ คุณกรอกตาเล็กน้อยก่อนที่จะโดนจีมินดึงเข้าไปกอดอย่างดีอกดีใจ ไอ้เราอ่ะเป็นห่วงแทบตายว่าจะทำห้องเรียนแตก แต่พอผ่านไปสักพักเค้าก็เริ่มอยู่ได้แต่ไม่เป็นอันจะเรียนเพราะคิดถึงแต่ใครบางคนอยู่เสมอ


    "กลับบ้านกัน วันนี้ฉันเหนื่อยมามากพอแล้ว-_-"


    "หงึ! แต่จีมอยากกินติม-^-"    ชายหนุ่มมุ้ยปากอย่างน่ารักน่าชังพร้อมผลักกอดออกและส่งสายตาอ้อนวอนใส่คุณอย่างไม่อายเพื่อนที่ยืนมองอยู่ข้างๆ


    "เดี๋ยว..ทำไมไอ้จีมินมันทำตัวปัญญาอ่อนแบบนี้?"    นิ้วเรียวของเจโฮปชี้มาที่หัวของจีมินอย่างสงสัย พร้อมขมวดคิ้วยิ่งกว่าครั้งแรกก่อนจะเอ่ยถามคุณ  เค้าอยากจะรู้ว่าเพื่อนตัวดีของตนเป็นอะไร อยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปีแต่ไม่เคยเห็นจีมินมีอาการแบบนี้มาก่อน ปัญญาอ่อนสิ้นดี-_-


    "เอ่อคือว่า...."



    "นี่!!..โฮปปี้นิสัยไม่ดี มาว่าจีมได้ยังไง!?"


    "ห๊า?"


    "เห้อ เดี๋ยวฉันอธิบายให้ฟังค่ะ"





    งานนี้มันต้องคุยกันยาว...

































    @ ร้านมินิมาร์ทใกล้มหาลัย



    คุณตัดสินใจพาสองหนุ่มมานั่งคุยกันอยู่ในร้านมินิมาร์ท ในมุมที่ค่อนข้างลับตาคนนัก ตอนนี้คุณกำลังเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้เจโฮปฟังและรับรู้อย่างตั้งอกตั้งใจ ส่วนเจ้าหนูน้อยจีมินก็เอาแต่นั่งเลียไอศกรีมรสผลไม้หวานฉ่ำอย่างเอร็ดอร่อย...


    "จะหาว่าฉันบ้าก็ได้นะ...แต่ฉันคิดเราควรพาจีมินไปให้หมอดูอาการสักหน่อยก็คงจะดี"


    "อืมมมม..นี่มันเข้าข่ายอาการไบโพล่าชัดๆ ทำไมฉันไม่เคยสังเกตน้า!"


    "ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับเค้าแล้ว"    เสียงหวานตัดพ้ออย่างหนักใจ มือบางกุมไว้แน่นนิ้วหัวแม่มือกระดิกไม่ยอมอยู่นิ่งดวงตากลมๆพลางเหลือบมองชายหนุ่มที่เอาแต่มีความสุขกับไอศกรีมอยู่ในมือของเค้า


    และยิ่งมารู้ว่าจีมินตัวคนเดียวแบบนี้ยิ่งเป็นห่วง ไม่กล้าทิ้งเค้าไว้คนเดียวเลยสักวินาทีเดียว กลัวว่าเจ้าตัวจะเผลอไปทำผิดหูผิดตาใครเข้าแล้วมีเรื่องหากจีมินอยู่สภาวะที่อ่อนไหวแบบนี้


    "เห้อ!..คนเป็นไบโพล่านะ(ชื่อคุณ)...อารมณ์ขึ้นลงรุนแรงเป็นช่วงๆ สุขมากไป เหวี่ยงผิดปกติ ซึมเศร้าอยากตาย ไม่ได้นิสัยเสีย แต่นี่อาจเป็นอาการของโรคอารมณ์แปรปรวน..สาเหตุที่ทำให้ไอ้จีมินมันเป็นแบบนี้ก็อยู่ที่ปัจจัยทางสังคมและสภาพแวดล้อม บางทีเราควรจะเอาใจใส่และดูแลจีมินอย่างใกล้ชิด อีกไม่นานก็คงจะหาย"


    "เค้ามีโอกาสหายด้วยหรอ?"


    "หึ มีสิ แต่ แค่ต้องใช้เวลา สัก2สัปดาห์ได้..รู้แล้วก็ไม่จำเป็นต้องไปหาหมอหรอก^^"



    อื้ม เห็นหน้าตากวนๆแบบนี้ก็แอบมีสาระดีนะ..นึกว่าโรคจิตเป็นอย่างเดียวเสียอีก-_-



    "งั้นหรอ.."    ร่างบางพยักหน้าเข้าใจเล็กน้อยก่อนที่จะหันไปสนใจจีมินที่นั่งฟังอยู่เงียบๆ ใจจริงแล้วเค้าก็แค่ฟังเฉยๆเจ้าตัวไม่รู้เรื่องอะไรหรอก


    "อ่า! นี่ทางมหาลัยจัดกิจกรรมเข้าค่ายที่ต่างจังหวัด เธอน่าจะลองพาไอ้จีมินไปด้วยสิ เผื่อจะทำให้มันรู้สึกผ่อนคลายลงบ้าง"


    "หื้ม เข้าค่าย?"    คุณขมวดคิ้วสวยอย่างสงสัย อะไรกัน ทำไมคุณไม่เคยรู้เรื่องแบบนี้มาก่อน เป็นกิจกรรมรวมรึไงทางคณะของคุณถึงไม่ได้แจ้งให้ทราบ


    "ใช่ๆ รับแค่15 คน ถ้าใครจะไปน่ะต้องมาลงชื่อกับฉัน^^"


    "อ่ะ จริงหรอ...ดีเลย แล้วเต็มรึยังอ่ะ?"


    "ยัง..ฉันแอบจองที่ไว้ให้สาวอีก2คน แต่ตอนนี้มันคงไม่จำเป็นแล้วล่ะ ใส่ชื่อเธอกับไอ้จีมินลงไปเลยดีกว่าเนาะ"


    "ก็หวังให้เป็นอย่างนั้นแหละค่ะ-_-"    เกือบจะดีอยู่แล้วเชียว



    "ที่รัก กลับบ้านกัน"


    "หื้ม...อื้มกลับๆ"







    หลังจากทำความเข้าใจจนเสร็จสับ คุณกับจีมินก็มุ่งหน้ากลับคอนโดทันที แต่ช่วงนี้จีมินยังเป็นเด็กน้อยคุณต้องจำใจขับรถของเค้ากลับด้วยตัวเอง  ขอบอกความรู้สึกนี้เลยนะว่ารถของจีมินแรงชะมัด ขับทีนึกว่าหัวจะปลิว-_-





    ใช้เวลาไม่นาน ทั้งสองก็กลับมาถึงห้อง ร่างบางทิ้งตัวลงนอนด้วยความเหน็ดเหนื่อย ขนาดไม่ได้เรียนนะเนี่ย แต่เหนื่อยเป็นบ้า  นึกแล้วคุณก็โยนกระเป๋าในมือทิ้งลงพื้น ถอดถุงเท้าถอดเสื้อนอกออกให้หมดพร้อมเอนตัวนอนราบลงโซฟาและเปิดแอร์เย็นฉ่ำเพื่อรดใส่บนผิวกายของตน


    "เหนื่อยมั้ย>_<"    ร่างสูงของชายหนุ่มเอ่ยพร้อมยิ้มหวานก่อนที่จะเดินเข้ามานั่งลงบนพื้นอยู่ในระดับเดียวกับใบหน้าของคุณ..ร่างเล็กลืมตาขึ้นมองพลางส่ายหัวเบาๆ



    "ไม่อ่ะ นายสิ ฉันควรเป็นคนถาม-_-"    อยากจะถามว่าเหนื่อยมั้ยที่ต้องมาควบคุมตัวเองอยู่แบบนี้ คงสับสนมากหน้าดู


    "หื้ม?"


    "เปล่า ไม่มีอะไร..นายไปอาบน้ำเถอะเดี๋ยวฉันทำมื้อเย็นให้"    ว่าจบ คุณก็ยันตัวลุกขึ้นนั่งพลางชี้นิ้วไปที่ประตูห้องพร้อมเอ่ยปากไล่ให้จีมินเข้าไปอาบน้ำ


    "อื้อได้...^_^"


    "ดีมาก!"



    จีมินยอมรับคำสั่งอย่างว่าง่ายก่อนที่เจ้าตัวจะรีบวิ่งเข้าไปในห้องนอน  เอ๋อๆแบบนั้นคงอาบน้ำเป็นนะ จีมินเอ๊ย! เห้อ~




    "ทำไรกินดี~"    เสียงเล็กพูดคุยกับตัวเองอย่างกะคนละคน ต่างจากเมื่อกี้ ไม่รู้สิ พอเห็นจีมินยิ้มออกและร่าเริงแบบนั้นคุณก็อดที่จะมีความสุขตามไม่ได้ เหมือนเลี้ยงลูกเลยแฮะ ลูกมีความสุขแม่ก็แฮปปี้(?)


    "อือ ชั่งเถอะเดี๋ยวก็คิดออกเอง^^"    พอตัดสินใจได้ร่างบางก็พาตัวเองเข้าไปในห้องครัวอย่างไม่รอช้า  ไม่ต้องคิดมากหรอกว่าจะกินอะไร พอเปิดดูตู้เย็นแล้วเจอวัตถุดิบเดี๋ยวก็คิดออกเองนั่นแหละ










    ตัดภาพมาที่จีมิน-_-




    ปึก!!


    ขวดครีมอาบน้ำยี่ห้อแพงกลิ่นผลไม้หอมหวานกระแทกลงพื้นด้วยเจ้าของที่ทำท่าเงอะงะ อย่างกะคนพึ่งหัดอาบน้ำใหม่ แต่จีมอาบน้ำเป็นแล้วนะแค่เผลอทำขวดหลุดมือไปเอง...ร่างสูงรำคาญตัวเองนิดหน่อยพลางมุ้ยปากก่อนที่จะย่อตัวลงหยิบขวดครีมอาบน้ำขึ้นมา ก่อนที่เจ้าตัวจะทำการเปิดออกและบรรเลงเนื้อครีมมันวาวใส่ผิวกายของตัวเอง บวกกับน้ำเย็นสดชื่นจากฝักบัวที่ตกกระทบใส่ร่างหนาในปริมาณทีละน้อยๆ



    "อ่าาาา~"    มันทำให้จีมมีความสุขกับการอาบน้ำที่สุดเลย!!!



    ร่างสูงยืนยิ้มอย่างมีความสุขเพียงคนเดียวในห้องน้ำ ทำตัวดี๊ด๊าฮัมเพลงราวกับว่าในห้องแห่งนี้คือห้องสวรรค์ส่วนตัวของเค้า  มือหนาลูบไล้ไปตามจุดต่างๆบนร่างกายก่อนที่จะไปโดน



    อุ๊ปส์!...



    "งื้อ...ที่รัก~"







    เมื่อร่างเล็กตัดสินใจได้ก็คิดไว้ว่าจะทำเมนูง่ายๆ อาหารจานเดี่ยว หมูสามชั้นผัดเผ็ดก็แล้วกันง่ายดี แถมไม่ต้องใส่จานให้เปลืองอีกด้วย...ตอนนี้คุณกำลังยืนหั่นหมูและเตรียมวัตถุดิบต่างๆเกือบจะเสร็จ เหลือแค่เอาลงไปผัดในกระทะและปรุงรสแค่นี้ก็ถือว่าเป็นอันเสร็จสิ้น


    "อืม แค่นี้ก็น่าจะพอแล้วมั้ง^^"   เนื้อหมูพอสองกำมือจีมินก็น่าจะอิ่ม ถ้าหมอนั่นไม่อิ่มล่ะก็ หากินเองก็แล้วกัน!-_-


     คุณแน่ใจว่าเนื้อหมูพอแล้ว ร่างเล็กๆก็เอี่ยวตัวไปทางเตาแก๊สก่อนจะเปิดมันและตั้งกระทะ ไม่ใส่น้ำมันเพราะหมูสามชั้นมีไขมันอยู่แล้ว พอผัดไปผัดมาเดี๋ยวไขมันก็ไหลออกมาเองนั่นแหละ^_^



    ฉ่าาาาา!!




    เสียงเนื้อชมพูสดประสานลงกับกระทะใบสวยอย่างต่อเนื่อง ร่างเล็กตั้งหน้าตั้งตาพลางง่วนอยู่แต่กับทำมื้อค่ำ แต่หากรู้ไม่ว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในอันตรายที่กำลังคลืบคลานเข้ามาใกล้เรื่อยๆ





    พรึบ!!...





    "อ๊ะ!?"    น้ำเสียงหวานร้องเสียงหลงเล็กน้อย ก่อนที่ตัวบางๆจะถูกโอบกอดจากด้านหลัง  ที่แน่ๆคุณรู้ว่าตัวต้นเหตุคือจีมินแน่ๆแต่ทำไมแผ่นหลังถึงรู้สึกเปียกแฉะแบบนี้ มันเปียกเหมือนน้ำ?



    "อ่ะ! จีมินปล่อย นี่นาย อร๊าย!!>^<"    คุณรวบรวมแรงผลักร่างสูงออกพร้อมหมุนตัวหันไปมอง ปรากฏว่าร่างสูงของชายหนุ่มตรงหน้า ยืนโชว์หุ่นแน่นปึกไร้ผ้าปกปิด ทั้งตัวและผมยังคงเปียกชื่นที่ไม่ได้รับการเช็ดให้แห้ง...ตากลมเบิกกว้างที่จู่ๆก็เผลอเหลือบมองล่างและเจอของดีเข้าให้




    จีมินจะเปลือยทั้งตัวไม่ผิด..แต่อย่ามาโชว์เจ้าคุมะมงต่อหน้าผู้หญิงแบบนี้!!>///<




    "จ..จีมิน?"


    "จีมอาบน้ำ..แต่จู่ๆมันก็แข็งอ่ะ ทำไงดี?"    จีมเอ่ยถามเสียงใส และทำสีหน้าไร้เดียงสา พร้อมชี้นิ้วลงล่างไปที่จุดกึงกลางของร่างกายที่ขยายส่วนจนน่าตกใจ จีมงง จีมทำอะไรผิดทำไมมันต้องตั้งขึ้นมาแบบนี้ แถมยังรู้สึกอึดอัดอีก ใครก็ได้ช่วยบอกจีมทีว่าจีมไม่ได้พิการใช่มั้ย•^•

















::50%::

















    ดวงตากลมใสโตหลุบมองล่างทันทีเมื่อนิ้วเรียวของจีมินชี้ลงที่จุดกึ่งกลางของร่างกายตน เจ้าตัวน้อยที่มันขยายใหญ่ขึ้นนั้นทำให้คุณหน้าแดงระรื่นอย่างเห็นได้ชัด ในใจอยากกรี๊ดแทบตายแต่ติดตรงเกรงใจคนข้างห้อง..คุณเลยรีบละสายตาออกทันทีเมื่อรู้สึกว่าตัวเองมองของจีมินนานเกินไปแล้ว!!


    "จีมปวด~"    ร่างสูงงอแงพร้อมโก่งตัวโน้มลงไปด้านหน้า ซึ่งตัวเค้าอยู่ระหว่างใกล้คุณเพียงไม่กี่เซน  อีกนิดเดียว มันจะโดนแล้ว>_<


    ใครก็ได้ช่วยที สถานการณ์ตอนนี้เริ่มอันตรายขึ้นทุกทีแล้ว!!


    "จะ..จีม ออกไปก่อน ไปรอฉันที่ห้องเดี๋ยวฉันขอทำอาหารก่อนได้มั้ย"    ร่างบางออกอุบายกล่อมให้คนตรงหน้ากลับเข้าไปรอที่ห้องเพื่อจะได้ทำมื้อค่ำต่อและปล่อยให้จีมินคอยกดอารมณ์ของตัวเองอยู่ในห้องมันอาจจะหาย เพราะคุณคิดว่าสาเหตุที่เค้าเป็นแบบนี้ก็ไม่พ้นเรื่องบังเอิญเผลอไปจับของตัวเองเข้าน่ะสิและช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เลยเป็นสภาพแบบนี้ แล้วอีกอย่าง เค้าคิดยังไงจะให้คุณช่วย แค่ตัวเองก็ยังเอาตัวไม่รอดเลย จะให้ช่วยยังไง


    ฉันทำไม่เป็นหรอกนะ!-^-


    "แต่..แต่จีมทนไม่ไหวแล้ว!!"    สิ้นเสียงงอแงของคนตัวใหญ่ จีมินก็พุ่งตัวเข้ามาฉุดร่างเล็กปลิวขึ้นกลางอากาศพร้อมโยนขึ้นไปบนเคาน์เตอร์ภายในครัว  คุณเบิกตากว้างตกใจโดยไม่นึกเลยว่าไอ้ปัญญาอ่อนเมื่อกี้มันหายไปไหน ไหงจู่ๆถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ จีมผู้ไร้เดียงสา น่ารัก อ่อนไหว หายไปไหนแล้วง่า ใครก็ได้ช่วยห้ามเค้าที เจ้าเสือดุร้ายมันเข้าสิงร่างหนูจีมแล้ว!


    "จะ..จีม หยุดนะ!!"


    "งื้อ ทำให้มันลงหน่อย..จีมต้องการที่รักนะ•^•"    เสียงทุ่มแอ๊บหวานพลางเงยหน้ามองคุณด้วยสายตาอ้อนวอนอย่างน่ารัก  คุณอ้ำอึ้งอยู่สักพักพร้อมถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่จะใช้มือตะปบแก้มยุ้ยๆของจีมินให้เข้ามาประชิดกันอยู่ใกล้ๆ..ให้ตายสิ นายคนนี้หนิ ไม่อยากขัดใจเลยแฮะ




    "เห้อ!..คนเป็นไบโพล่านะ(ชื่อคุณ)...อารมณ์ขึ้นลงรุนแรงเป็นช่วงๆ สุขมากไป เหวี่ยงผิดปกติ ซึมเศร้าอยากตาย ไม่ได้นิสัยเสีย แต่นี่อาจเป็นอาการของโรคอารมณ์แปรปรวน..สาเหตุที่ทำให้ไอ้จีมินมันเป็นแบบนี้ก็อยู่ที่ปัจจัยทางสังคมและสภาพแวดล้อม บางทีเราควรจะเอาใจใส่และดูแลจีมินอย่างใกล้ชิด อีกไม่นานก็คงจะหาย"



    จู่ๆคำพูดของเจโฮปที่ผุดเข้ามาในหัวของคุณเสียดื้อๆ และทำให้คุณฉุกคิดได้ว่าคนเป็นไบโพล่านั้นห้ามขัดใจ เค้าอยากได้อะไรก็ต้องได้ ต้องทำให้ทุกอย่างเพื่อความสบายใจของอีกฝ่าย เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ก็เหมือนกัน ห้ามละเลยเด็ดขาด 


    "จีม..จีมทำเป็นหรอ?"    แก้มน้อยๆของคุณแอบแดงอย่างเขินอายเพราะจู่ๆก็กล้าพูดแบบนี้ออกมาจากปากของตัวเอง..ใช่ ถ้าจีมอยาก จีมก็ต้องทำ เพราะคุณจะไม่สอนเค้าหรอกนะ ให้เรียนรู้เอาเอง(?)


    "อือ..ไม่รู้..แต่จีมอยากจูบที่รักอ่ะ!"    ชายหนุ่มกัดปากยั่วทั้งๆที่ยังทำสีหน้าไร้เดียงสาอยู่ไม่เลิก-_-



    คนตัวเล็กหลุบตามองล่าง ใบหน้าหวานยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่ ความรู้สึกตอนนี้มันทั้งเขินและอายจนไม่รู้จะเริ่มจากการออกอาการอันไหนก่อนดี...จีมินมองคนตัวเล็กตรงหน้าอย่างหมั่นไส้และอดใจไม่ไหวที่อยากจะจบกดตรงนี้แม่มซะเลย  ริมฝีปากหยักค่อยๆแนบชิดเข้าหาริมฝีปากเอิบอิ่มของร่างบางช้าๆ ก่อนที่ทั้งสองจะตอบสนองซึ่งกันและกัน จีมินบดจูบอย่างช้าๆพลางหยุกหยิกไปมาจนทำให้ร่างเล็กต้องอ้าปากรับลิ้นอุ่นๆของจีมินให้เข้ามากวาดความหวานภายใต้โพลงปากอย่างสนุกลิ้น  ใช่ว่าจีมินจะทำเป็นแต่ด้วยเพราะความต้องการมันสามารถทำให้เค้าทำสิ่งไหนก็ได้เพื่อให้ได้ปลดปล่อยความต้องการของตัวเอง


    "อืม..ที่รักช่วยจีมหน่อยนะครับ"


    "อะ..อื้อ>^<"









CUT
NC+









    เวลา 20:00 น.





    "อืม..."    ภายในห้องนอนอันแสนคุ้นเคย อุณหภูมิแอร์ถูกเปิดให้ปรับเข้าหากับอากาศภายห้องจนเย็นสบาย เสียงหวานครางงัวเงียหลังจากที่เผลอหลับไปจากการทำภารกิจที่จีมินสร้างขึ้น คุณแทบไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองหมดสติไปตอนนี้ไหน แต่พอเปลือกตาคู่สวยเปิดขึ้นก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียง และไร้วี่แววของจีมิน




     ดังนั้นคุณเลยตัดสินใจค่อยๆยันตัวลุกขึ้นนั่งเอาแผ่นหลังพิงหัวเตียงจนลืมสังเกตไปเลยว่าตอนนี้บนร่างกายของตนนั้นเปลี่ยนไป ตอนนี้คุณไม่ได้ใส่ชุดเดิม แต่ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นชุดนอนกระโปรงหวานแหววสีชมพูอ่อนลายดอกซากุระน่ารักๆที่ซื้อมาได้ไม่นาน...


    " : ) "    ปากหวานๆอมยิ้มอย่างไม่รู้ตัว พอรู้ว่านี่ฝีมือใครก็แอบทำให้คุณมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก จริงๆแล้วจีมินก็มีมุมแบบนี้กับเค้าด้วยแฮะ ทำตัวมีประโยนช์ก็เป็นกับเค้าด้วย นึกว่าจะสร้างแต่ปัญหาเป็นอย่างเดียวเสียอีก



    จะว่าไป..พอนึกแล้วจีมินหายไปไหนของเค้ากันนะ?



    "แอบไปกินข้าวแล้วรึเปล่า?"    คิ้วสวยขมวดเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจลงจากเตียง พร้อมเดินออกไปจากห้องนอน เพราะตอนนี้ภายในห้องเงียบมาก แม้แต่ในห้องน้ำก็ไม่มี คุณจึงขยันเดินหารอบห้อง แต่ก็ไม่เจอ จนถอดใจ เปลี่ยนมานั่งหน้างอนอยู่บนตัวโซฟาเจ้าเก่าเจ้าเดิมแทน...อะไรกัน ทำไมต้องงอนด้วย เค้าแค่ไม่อยู่เอง อย่าพึ่งน่อยใจสิ ชิล์!!



    "หึ....หื้ม?"    ระหว่างที่คนตัวเล็กกำลังสู้กับความรู้สึกของตัวเองอยู่ไปพลางๆ อยู่ๆสายตาคู่สวยก็เผลอไปสะดุดกับโพสอิทสีเหลืองอ่อนที่แปะไว้บนโต๊ะด้านหน้าของโซฟา และด้วยความสงสัยคุณจึงรีบดึงมันขึ้นมาอ่านมันที...และนั่นมันก็คือข้อความของจีมิน ที่ทำให้ผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างคุณถึงกับยิ้มแก้มปริออกหน้าออกตา





    '  ได้ข่าวว่าเธอกับไอ้เจโฮปวางแผนจะไปเข้าค่าย พรุ่งนี้ก็ต้องไปแล้วหนิ เห็นว่าครีมเธอหมด เสื้อผ้าดีๆก็ไม่ค่อยมีใส่ ฉันเลยออกไปซื้อให้ ไม่ต้องงอนเดี๋ยวจะรีบกลับ  เฝ้าห้องดีๆล่ะ  '





    "ตาบ้า!!...นี่มันหลอกด่ากันชัดๆ ว่าฉันมันจนรึไงเชอะ!"     อีตารุ่นพี่โรคจิตโทรมาบอกแน่ๆ แล้วทำไมไม่เห็นบอกเลยว่าต้องไปพรุ่งนี้อะ!! ยังไม่ได้เตรียมตัวเลย...รู้งี้ไม่ให้จีมินทำซะก็ดี เหนื่อยเอาเปล่าๆ-///-




     ถึงจะทำเป็นบ่น แต่หญิงสาวก็ไม่วายที่จะนั่งอมยิ้มตามเคย..ความรู้สึกนี้มันอะไรกัน สิ่งที่จีมินทำตอนนี้มันรู้สึกอบอุ่นชะมัด....นี่เค้ากำลังเปลี่ยนไปอีกแล้วงั้นหรอ ให้ตายเถอะ ขอให้เปลี่ยนไปในทางที่ดีด้วยเถอะ ไม่เอาอีกแล้วนะตาจีมินโรคจิตคนนั้น รับมือไม่ไหวแล้วจริงๆ-_-





    "เห้อ!!!"    เมื่อรู้ตัวว่ากว่าจีมินจะกลับก็คงอีกนาน คุณจึงวางโพสอิทลงที่เดิมก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายเดินเข้าไปในห้องครัวแทน กับข้าวทำทิ้งไว้ยังไม่ได้กินเลย หิวชะมัด....




    เวลาผ่านไปเกือบ1ชั่วโมงเต็มๆ ร่างเล็กชะโงกมองประตูห้องไม่ยอมห่างพลางหยิบขนมใส่ปากไม่มีท่าทีจะอิ่มสักที...ตอนนี้คุณได้แต่นั่งดูทีวีและกินขนมรอ จนกว่าจีมินจะกลับมา รอแล้วรอเล่าก็ยังไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของเค้าเลยสัดนิด..อีกนิดหน่อยก็จะ3ทุ่มครึ่งแล้ว มันดึกมากแล้วนะ เริ่มเป็นห่วงแล้วสิ




    ก๊อกๆ!




    ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเสียงประตูถูกเคาะจนเสียงดังลั่นห้อง ไวกว่าความคิดคือการที่คุณรีบทิ้งทุกอย่างในมือลงก่อนจะวิ่งไปที่ประตูห้องทันที แต่ทว่า เท้าเล็กก็หยุดชะงักทันทีพลางนึกได้ว่า จีมินมีคีร์การ์ดห้องตัวเองอยู่แล้ว เค้าไม่มีทางที่จะมาเคาะประตูแบบนี้แน่นอน หัวใจดวงน้อยของคุณแอบเต้นรัวแอบหวาดกลัวอยู่ไม่น้อย ที่จู่ๆก็มีใครที่ไหนก็ไม่รู้มาเคาะประตูตอนดึกๆแบบนี้ แถมไม่ร้องเรียกเลยสักนิด....น่ากลัว....จะเป็นคนแปลกหน้ารึเปล่า มาดีหรือมาร้ายก็ไม่รู้ 





    จีมิน รีบกลับมาสักทีเถอะ...





    ปั้งๆ!








    "อึก!"    ร่างบางสะดุ้งโหยงพลางก้าวถอยหลังด้วยความตกใจ มือเล็กยกขึ้นแนบอกคู่กับก้อนเนื้อเอียงซ้ายเต้นรัวขึ้นเรื่อยๆ...เสียงทุบประตูที่ประมาณได้ว่าคนข้างนอกมีแรงเยอะมากแค่ไหน ดูอันตรายและไม่กล้าเดินออกไป  ตอนนี้คุณเพียงแต่ยืนนิ่งๆและภาวนาให้จีมินรีบกลับมาไวๆ บวกกับดวงตากลมเริ่มมีน้ำใสๆซึมออกมาอย่างห้ามไม่ได้เพราะเกิดอาการกลัวขึ้นมาอย่างกระทันหัน  อีกนิดเดียวคุณก็จะร้องแล้ว ให้ตายเถอะ





    ปั้ง-----!





    เสียงทุบครั้งสุดท้ายหยุดลง....คุณจึงค่อยๆก้าวขาเดินเข้าไปที่ประตูช้าๆ แต่อยู่ๆประตูบานสวยก็ถูกเปิดออกขึ้นมาเสียดื้อๆ ยิ่งทำให้คุณตกใจไปกันใหญ่และรีบวิ่งออกห่างทันที




    แอด ~





    "(ชื่อคุณ)?"



    "จีมิน!! ฮืออออออ!"





    ชายหนุ่มเบิกตากว้างพร้อมทิ้งข้าวของในมือลงพลางวิ่งเข้าไปโอบกอดคนร่างเล็กที่อยู่ๆก็ปล่อยโฮออกมาเสียดื้อๆ...อะไรกัน จีมินพึ่งกลับมา แต่ทำไมถึงได้มาเห็นคุณยืนร้องไห้แบบนี้ล่ะ?


    "เป็นอะไรหื้ม?....บอกแล้วไงว่าอย่างอน"    เสียงทุ่มเอ่ยถามด้วยความอ่อนโยนพร้อมหอมหัวคนตัวเล็กไปหนึ่งทีเพื่อเป็นปลอบใจ มือหนาเลื่อนมาหยิกแก้มคุณเบาๆพลางจับคนร่างเล็กเงยหน้าขึ้นมอง ปรากฏว่าขอบตาของร่างบางเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาของเด็กน้อยขี้งอแง ทำให้ร่างสูงอดขำไม่ได้ 


    "อึก! มะ..ไม่ได้งอน..."    คนตัวเล็กปฏิเสธทันควันพร้อมส่ายหัวรัวๆ 


    "แล้วร้องไห้ทำไมละ?"


    "มะ..มีใครก็ไม่รู้มาทุบประตู..ฮึก! ฉันกลัว"    คุณที่กำลังจะเบ้ปากร้องไห้อีกครั้ง จีมินจึงรีบยกมือขึ้นบีบจมูกคุณไว้ก่อนที่เรื่องมันจะวุ่นวายไปมากกว่านี้..ทั้งคำพูดและสิ่งที่คุณเล่ามาต้องทำให้จีมินหลุดขำออกมาอีกครั้ง อันที่จริงแล้ว คุณมันก็แค่ตื่นกลัวจนตกใจโดยไม่ได้ออกไปส่องดูเลยว่าใครมา  หากมองดีๆล่ะก็ คนที่มาเคาะประตูไม่ใช่จีมินจริงๆนั่นแหละ เพียงแค่เป็นเฮียยุนกิที่เมาจนไม่รู้เรื่องมาทุบประตูจนทำให้คนอื่นตกใจ เฮียเนี่ยมันเมาแล้วพลานไปทั่ว ดีนะที่กลับมาทันเห็นเหตุการณ์ ถ้าจะบอกให้หยุดดีๆก็คงคุยกันไม่รู้เรื่อง จีมินเลยตัดสินใจซัดหมัดหนักๆใส่เข้าไปที่ใบหน้าของเฮียยุนกิจนน็อกคาพื้น










     "สงสัยเมาเลยแวะมากวนฉันน่ะ...."    ตอนนี้ร่างของยุนกิถูกลากเข้ามาในห้องก่อนที่จะจัดการท่านอนให้อยู่บนโซฟาพร้อมกับผ้าที่ห่มให้เป็นอย่างดี...ร่างสูงที่พึ่งเอาของไปเก็บก็เดินออกมาดูอาการของคนโดนต่อยที่น็อกถึงขั้นหลับยาว ร่างหนายืนล้วงกระเป๋ากางเกงและเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้คุณฟัง และมันก็ทำให้คุณแอบเขินอยู่ไม่น้อยที่ต้องมาร้องไห้งอแงให้จีมินเห็นในเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องแบบนี้




    "งั้นหรอ..ตกใจหมดเลย-^-"    ร่างบางเลี่ยงความอาย ก่อนจะใช้ผ้าชุบน้ำพอหมาดๆและนำมาเช็ดตัวให้ยุนกิ เพื่อให้คนเมานักนั้นรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น...



    "แต่เธอร้องไห้หนักเลยเนาะ"    จีมินมีความหยอกเย้าจนลืมตัวว่าตอนนี้ตัวเค้ากำลังทำให้คุณรู้สึกแปลกใจ การกระทำวินาทีแรกที่เค้าเห็น คือการวิ่งเข้ามากอดและปลอบโยนด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ใจอ่อนอยู่ไม่น้อย ความรู้สึกแบบนี้ เหมือนได้จีมินคนเดิมกลับมาอีก




    ยังไงซะ พี่จีมิน ก็ยังคงอยู่ในตัวเค้าเสมอไปไม่ยอมไปไหน เพียงแค่เจ้าตัวในปัจจุบันปรับตัวไม่ได้ และค่อยๆเป็นค่อยๆไป อีกไม่นาน เค้าอาจจะได้กลับมาเป็นคนปกติอีกครั้ง...เพียงแค่รอเวลา...








    "แต่ก็ขอบคุณนะ...ที่เป็นห่วงฉัน"    มือบางเก็บผ้าลง ก่อนจะนั่งลงติดพื้นและเม้มปากไว้แน่นหลังจากที่เอ่ยคำๆนั้นออกไป ตากลมหลุบมองพื้นเพียงไม่กล้าสบตากับจีมินซึ่งๆหน้า....ความรู้สึกทั้งหมดตอนนี้กำลังตีกันจนสับสน กลัวว่าจะโดนหลอก แต่อีกใจก็ยังคงเชื่อมั่น ว่าจีมินจะไม่ทำแบบนั้นอีก 



    "เรื่องอะไรที่จะปล่อยให้เมียตัวเองยืนงอแงเป็นเด็กไปได้...."    ว่าจบ ขายาวๆของจีมินก้าวเข้ามาใกล้ตัวคุณ ก่อนที่แขนแกร่งของเค้าจะทำการอุ้มคุณขึ้นจากด้านหลัง พร้อมพาไปนั่งลงบนโซฟา จีมินยกตัวคุณขึ้นมานั่งบนตักของเค้าพลางหันข้างและหันหน้าเข้าหากันเพียงไม่กี่คืบ 



     "ปะ..ปล่อย-//-"    คนตัวเล็กดิ้นดุ๊กดิ๊กไปมา แต่ทว่าแขนอีกข้างของจีมินยังคงประคองร่างคุณไว้จากด้านหลัง ส่วนอีกแขนก็กอดเอวคุณไว้จากด้านหน้า...และดูเหมือนคนตัวเล็กจะทำตัวดื้อ จีมินจึงจุ๊ปปากคุณไปหนึ่งทีจนทำให้หยุดชะงักและพองแก้มอย่างไม่พอใจ



    น่ารัก . . . 




    "อะ งอนซะแล้ว เห้อ! ทำไมถึงเป็นแบบนี้เนี่ย?"



    "ก็นายจุ๊ปฉันทำไม ยังไม่อนุญาตเลยนะ!!"



    "มีเมียทำตัวดื้อแบบนี้ ควรทำไงล่ะ..เอาแซ่มาฟาดดีมั้ยหื้ม???"    ไม่ว่าเปล่า ร่างหนาก็ยื้นหน้าเข้าใกล้ จนทำให้ร่างเล็กขดคอลงกลายเป็นเต่าทันที



    "หึ! อย่ามาหลอกกันซะให้ยาก!..นี่นายแกล้งฉันใช่มะ----"    เห็นท่าว่าคนตัวเล็กบนตักจะโวยวายอีกครั้ง มือไวอย่างปาร์คจีมินจึงรีบรั้งท้ายทอยของคุณเอาไว้พร้อมประกบริมฝีปากเข้าหากันอย่างรวดเร็ว ที่ร่างบางไม่ทันตั้งตัว ปากเอิบอิ่มหลงเปิดอ้า ทำให้ชายหนุ่มฉกฉวยสอดลิ้นเข้ามาใต้โพลงปากก่อนจะใช้ลิ้นอุ่นๆของเค้ากวาดลิ้มรสความหวานจากคนตัวบางจนพอใจพร้อมผลักออกช้าๆ



    "มีสมองรึเปล่า ใครหลอกเธอ?"




    "ก็นายไง...."



    "แล้วฉันได้บอกมั้ยว่ากำลังหลอกเธอ?"    แววตาและน้ำเสียงของจีมินฟังและดูจริงจังจนน่ากลัว เค้าขมวดคิ้วเป็นปมพร้อมจับใบหน้าของคุณให้หันมาสบตาเค้า กันสองต่อสอง



    เอาล่ะ ไหนๆก็ไหนแล้ว..ถามมันออกไปซะจะได้จบกันสักที





    "ละ..แล้วนาย ไม่ได้หลอกจริง...บอกมาสิว่านาย...อึก!..'รัก'ฉันมั้ย!?"    นี่อาจเป็นความรู้สึกจากก้นบึ่งที่คุณอยากรู้มานานแสนนาน หากได้คำตอบตอนนี้มันจะดีมาก ถ้าใช่ก็จะอยู่ หากไม่ก็จะไป และอย่ามารู้จักกันอีก




    จีมิน ขอร้องล่ะ..อย่าเงียบได้มั้ย




    "ไม่..."



    " !!? "




    "ฉันจะไม่บอกเธอ..."



    "ฮึก! นายมันใจร้าย!...."



    "เดี๋ยว!!!"    ชายหนุ่มรีบยกมือขึ้นห้ามคนตัวเล็กทันที ที่กำลังจะทำร้ายร่างกายจีมินจนไม่ลืมหูลืมตา...จีมิน..เค้ายังพูดไม่จบเลยนะ ยัยบ้า...


    "อึก! จะมาอ้างอะไรอีก!!?"



    "หึ!! ฉันจะไม่บอกเธอ...จนกว่าเราจะ เอา กันเสร็จ : ) "




    ร้องดังๆเลยที่รัก...คืนนี้เธอโดนหนักแน่ ^^












::100%::





    #TALK

     อร๊าย~ จีมินคนหื่น ความหื่นยังคงที่ ไม่จางหาย แต่ไรท์หายนานมาก555+ ทำไงดี เปิดเทอมแล้ว ไม่มีเวลาและเหนื่อยมาก sorryน้าที่มาช้า ไรท์อาจจะต่อให้พน.ก็ได้ ถ้าเสร็จทัน



คอมเม้น+กำลังใจ
มาทำให้จีมินบอกรักนางเอกกันหน่อย~
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 278 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

737 ความคิดเห็น

  1. #695 fanfin (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 15:10
    พี่มินน่ารักเเล้ว
    #695
    0
  2. #694 fanfin (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 15:10
    ชอบมากกกกๆเลย
    #694
    0
  3. #693 fanfin (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 15:10
    ใจเยนๆ พี่กิอยุ่5555
    #693
    0
  4. #503 อาย (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 00:26

    ในที่สุดก็ได้อ่านไม่ผิดหวังเลยไรท์ทท


    #503
    0
  5. #496 molobee_kk (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 10:20
    คนบร้าาาาา พี่กิอยู่นั้นนะ
    #496
    0
  6. #495 Pikypinkss (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 02:42
    ไรท์สู้ๆนะคะ รักเรื่องนี้มากกเลยค่า
    #495
    0
  7. #494 Callalilly25 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 00:14
    กรรมมม หนูจีมตอหรอลูก
    #494
    0
  8. #493 Zmxxl (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 23:34

    ติดเรื่องนี้ไปแล้วอะแงงงง หนูจีมมม

    #493
    0
  9. #491 M I N I - j (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 22:56
    รักเรื่องนี้มาก*
    #491
    0
  10. #490 M I N I - j (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 22:55

    พอหมดโหมดน้องจีมคนใสก็ดุเลยนะฮะจีมิน

    รักเรื่องมากกกก ชอบทุกตัวละครเลย ถ้าไรท์เปิดพรี รับรองว่าจะซื้อแน่นอน ชอบบบบ
    #490
    2
    • #490-1 AS GOT(จากตอนที่ 20)
      26 พฤษภาคม 2562 / 07:20
      แง อยากทำอยู่นะ แต่ไรท์ทำหลายอย่างอะ ต้องเรียนด้วยเลยทำไม่ได้
      #490-1
  11. #487 supin870s (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 00:49

    ไรท์จ๋าาาา มารึยังอ่ะ แต่ไม่เป็นไร หนูจะรอไรท์ไปเรื่อยๆน้าาหนูติดหนักมากกสงสารรีทตัวดำๆ(?)เอ้ย ตาดำๆด้วยน้าา

    #487
    1
    • #487-1 AS GOT(จากตอนที่ 20)
      25 พฤษภาคม 2562 / 14:11
      ร่างกายไรท์พึ่งฟื้น กำลังรีบทำอยู่นะคะ ขอโทษที่ทำให้รอนาน
      #487-1
  12. #486 PrimeBrb (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 15:52

    รรอๆๆๆๆๆๆ จีมินน่ารักกกก(?)

    #486
    0
  13. #485 Y.O.U. ภรรยาบังทัน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 14:45
    พอจะซื่อ-ก็ซื่อเกินนะจีมิน
    #485
    0
  14. #484 Saengnapha6833 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 15:03
    จีมลูก!!!!!! เอามุมฮาร์ดคลอกลับมาทีไรท์ 555 ใสจริงๆเลย
    #484
    0
  15. #483 Hannywol (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 03:57
    ไรท์ คิดถึงนะ อยากสอนจีมแล้วววรีบมาน้าาา 55555
    #483
    0
  16. #482 supin870s (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 07:29

    โหย ไรท์ เอาจริงๆนะคะหนูไม่เคยเป็นคนที่อ่านนิยายแล้วติดขนาดนี้มาก่อน หนูเข้ามาส่องทุกวันเลย สู้ๆนะคะ ต่อด้วยค้าา เอ๊ะ ยาวไปป่าวะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-08.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-08.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-03.png

    #482
    0
  17. #481 jimin_xxpark95 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 00:54
    โอ้ยยยจีมลูกกกกกก
    #481
    0
  18. #480 nut40938 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 08:35
    เอ็นดูจีมมมม
    #480
    0
  19. #479 Callalilly25 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 23:35
    ใสเกินไปล้าวววว
    #479
    0
  20. #478 SunnycloudShe (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 20:33

    โอ้ยยยยยยยจีมลูกกกกกก

    #478
    0
  21. #477 M I N I - j (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 18:44

    งื้อออ น้องจีมลูกกกกกกก
    #477
    0
  22. #476 LoveBts_Got7 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 15:06

    จะรอนะฟินมากค่าาา
    #476
    0
  23. #475 082pukky (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 14:56

    อ้ายยยยยเขินจุง
    #475
    0
  24. #474 จงอ่านอย่างมีสติ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 09:34
    งื้ออ~เขิน
    #474
    0
  25. #473 eye_PpNn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 07:54
    แงง น้องจีม กับคุมะมงของหนู ปุ๊กปิ๊กมากกกก
    #473
    0