{JIMIN X YOU} MOON (Sex) //White & black//

ตอนที่ 19 : MOON : Chapter 16 [ NC+ ] //ตอนนี้ระบบอาจมีผิดพลาดบ้าง ต้องขออภัยด้วยนะคะ เนื้อหายังอ่านได้ตามปกติ//

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,692
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 193 ครั้ง
    30 เม.ย. 62





Chapter 16

















    เมื่อนึกได้ ร่างสูงเลยตัดสินใจเดินออกจากห้องครัวพร้อมตรงดิ่งไปที่ห้องนอนทันที จีมินรู้ดีว่าตอนนี้คนตัวเล็กกำลังหลับอยู่บนเตียง แต่เค้าก็ไม่อยากจะกวนมากนัก ขอแค่ใช้คุณเป็นเครื่องมือเพื่อเขี่ยยัยมินจีออกไปจากชีวิต นิดๆหน่อยๆคงไม่เสียหาย....



    ร่างหนาตัดสินใจวางทุกสิ่งทุกอย่างในมือลงก่อนจะยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปในห้องนอนทันที เมื่อเดินเข้ามาถึงไม่รอช้าร่างใหญ่ๆของจีมินก็คลานขึ้นเตียงพร้อมซุกไซร้ร่างบางที่หลับใหลอยู่บนเตียง ร่างเล็กเริ่มขยับตัวเพราะรู้สึกมีสิ่งก่อกวนในเวลาหลับนอนก่อนที่คุณจะปรือตามองใบหน้าของชายหนุ่มที่กำลังซุกซนอยู่บนตัวของคุณ




    "อือ...หยุด..ฉันจะนอน><"   เสียงเล็กครางงัวเงียพลางยกมือขึ้นผลักร่างสูงออก แต่คุณคิดว่าจีมินคงจะงอแงอีกเลยไม่ได้ใส่ใจนักเลยหยุดการกระทำและซุกตัวนอนลงใต้ผ้าห่มต่อ...แต่คุณจะรู้ตัวมั้ยว่านี่ไม่ใช่ปาร์คจีมินคนน่ารักเหมือนตอนที่อยู่ด้วยกันในห่าง เพราะหลังจากที่จีมินตื่นนอนความรู้สึกที่เคยอ่อนโยนก็หายไป ตัวตนที่เคยแกร่งและถึกต่อความรู้สึกนั้นได้กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง รวมถึงความหื่นด้วย



    ถึงจะโดนห้ามแต่จีมินกลับยกยิ้มในความน่ารักของคนตัวเล็กที่ถูกก่อกวน เค้าชอบเวลาที่คุณหลับมากกว่าตื่นขึ้นมาเสียอีก ไม่อยากต่อปากต่อคำด้วยเพราะคุณมันดื้อในสายตาของเค้าอยู่ตลอดเวลา...



    "(ชื่อคุณ)...มันแข็งแล้วว่ะ ตื่นขึ้นมาช่วยหน่อยดิ"    เสียงทุ่มกระซิบข้างใบหูเล็กก็โผล่ออกมาจากใต้ผ้าห่ม จีมินจงใจกวนประสาทคุณเพราะเค้ารู้ดีว่าถ้าคนตัวเล็กถูกปลุกขึ้นมาเมื่อไหร่เป็นอันโวยวายและทำหน้ามุ้ยใส่ ซึ่งจีมินต้องการแบบนั้น...เพราะมันดูน่ารัก....



    บางคนอาจจะไม่เข้าใจว่าตอนนี้ปาร์คจีมินเริ่มสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ผู้หญิงคนไหนที่เคยผ่านเข้ามาก็ไม่ต้องการ เบื่อและรำคาญ จีมินรู้หัวใจตัวเองว่ามีคุณแค่คนเดียวที่รู้นิสัยของเค้าและตัวตนที่แท้จริง ต่างจากผู้หญิงคนอื่นที่เข้ามาพัวพันในชีวิตเพียงแค่ต้องการเงินและคบกับจีมินเพราะหน้าตาก็เท่านั้น


    "อือ..ไปไกลๆเลย..."


    "นี่กล้าไล่ผัวตัวเองหรอหื้ม?"


    "อ..อ่ะ! ว่าไงนะ?"    นี่คุณฟังไม่ผิดใช่มั้ย อย่าบอกนะว่าจีมินผู้น่ารักหายไปแล้วเหลือแต่จีมินผู้โฉดเกรี้ยวกราดและหื่น!?



    ร่างเล็กโผล่หัวออกมาด้านนอกพร้อมมองคนบนร่างอย่างไม่เข้าใจ คิ้วสวยขมวดแทบชิดกันพลางงุนงงกับท่าทางของจีมินที่ตอนนี้เค้าได้แต่ยิ้มอ่อนๆและมองคุณด้วยตาที่ดูอ่อนลง แตกต่างจากครั้งก่อน..ซึ่งลักษณะตอนนี้ของจีมินทำให้คุณแอบเขินอยู่ไม่น้อย จะมาดีหรือร้ายก็ไม่สนเพราะตอนนี้คุณแอบแก้มแดงไปแล้วล่ะ



    อ่า นี่มันก็ผ่านมานานแล้วนะ...ที่คุณยังไม่เลิกรักจีมิน ช่วงเวลาที่ผ่านมาคุณก็แค่อยากจะลืมเค้า พยายามหลบหน้า บอกตัวเองให้เกลียดแต่ก็ทำไม่ได้ และยิ่งมาอยู่ใกล้ชิดกันแบบนี้ยิ่งตัดใจไม่ลงเลยล่ะ




    เพราะจีมินคือรักแรกของคุณ...





    "มีกันอยู่สองคน เธอคิดว่าไงล่ะ?"


    "อะไรนะ..หมายความว่าไง?"



    "เห้อ! ฉันล่ะเบื่อความโง่ของเธอจริงๆเลย(ชื่อคุณ) นี่ยังไม่รู้ตัวอีกรึไงว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้เพราะอะไร และฉันต้องการอะไรจากเธอ:)"    ความหมายที่ร่างหนาสื่อมานั้นอาจทำให้คุณสับสนเล็กน้อย สาเหตุที่พามาอยู่ด้วยก็เพราะอยากเล่นกับตัวคุณจนเบื่อไม่ใช่รึไง แล้วนี่อยู่ๆจีมินก็มาถามแบบนี้ใครจะไปรู้ล่ะว่าเค้าต้องการอะไร



    นับวันเค้ายิ่งทำตัวแปลก-_-


    "ต้องการแก้เบื่อล่ะมั้ง...."   ร่างเล็กตอบไปอย่างไม่คิดอะไรมาก ก็มันจริงหนิจีมินเคยจริงจังซะที่ไหน เบื่อๆแล้วก็เขี่ยทิ้ง รู้ตัวดีน่ะ..


    "หึ ฉันจะทำแบบนั้นกับแฟนฉันได้ยังไง : )"


    "หื้อ!?"


    คนตัวเล็กเบิกกว้างแอบประหลาดใจไม่น้อยที่อยู่ๆจีมินก็พูดแบบนี้ขึ้นมาเสียดื้อๆ รอยสันพันปี ไม่เคยเห็นเค้าจะพูดแบบนี้ ล้อเล่นกันน่ะ...ไม่ เค้าไม่ล้อเล่น ร่างหนาที่คร่อมร่างเล็กเอาไว้พลางพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและจ้องมองดวงกลมๆของหญิงสาวอย่างไม่วางตา....ใครไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เพราะนี่คือความจริง...



    "น..นี่อย่ามาล้อฉันเล่นนะ มันไม่ตลกเลยนะปาร์คจีมิน!"    เสียงเล็กแผดออกไปพลางหลบหน้าชายหนุ่มที่เอาแต่มองและยิ้ม

    ให้ตายเถอะ หมอนี่กำลังทำฉันบ้า!


    "ถ้าล้อเล่นฉันคงไม่พูดหรอก...เอาไง จะยอมอยู่ในฐานะคนใช้หรือเมีย"    ตัวเลือกของจีมินที่เสนอมานี่มันเป็นแผนบังคับกันทางอ้อมชัดๆ ใครจะโง่ยอมลดตัวลงไปเป็นคนใช้กันล่ะ ไม่เอาด้วยหรอก!!


    "ว่าไง???"   จีมินที่เห็นท่าทีของคุณเงียบไปสักพักจึงทวนถามอีกรอบ ใจจริงแล้วตอนนี้จีมินเองก็ลุ้นไม่ต่างกัน เค้าอยากได้ยินคำตอบแทบจะช็อกตาย เห้อ! แล้วทำไมคนอย่างปาร์คจีมินต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย ไม่รู้สิใจมันบอกให้ทำ^^


    "อ่าๆ! เมียก็เมีย...ชิ!"    คนตัวเล็กตอบออกไปพร้อมมีอาการเขินนิดๆที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ แต่ก็แอบหมั่นไส้จีมินไม่น้อยกับสิ่งที่เค้าทำ มันดูเลี่ยนแปลกๆ ชักจะเริ่มเป็นห่วงสภาพจิตใจของเค้าซะแล้วสิ...





    เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย..พร้อมบ่งบอกอาการของคนที่ขาดความ รัก




    "แน่ใจ?"


    "เอ้า!! ก็นายถามฉันอ่ะ!!!"    หมอนี่มันชักจะเริ่มกวนบาทาอีกแล้วนะ!-_-


    "อ่าๆ รู้แล้วๆ ว่าเธออยากเป็นเมียฉัน^^"


    "หึ่ย!-_-"    ดูรอยยิ้มดีใจของเค้าสิ มันดูเจ้าเล่ห์แปลกๆและไม่น่าไว้ใจ แต่ต่อจากนี้ไปอะไรจะเกิดขึ้นก็ชั่งมัน เพราะมันเป็นเรื่องของอนาคต แต่ตอนนี้ขอทำให้ปัจจุบันมันดีขึ้นยิ่งกว่าอดีตก็แล้ว


    "แต่!!! ถ้าฉันอยู่ในฐานะเมียที่นายเสนอ นายก็ต้องทำตามคำขอของฉันเหมือนกัน!!"   เอาสิ คุณจะไม่ยอมเสียเปรียบเด็ดขาด คอยดูเถอะ ปาร์ค จีมิน ! ! !


    "ได้ว่ามา..."



    "หึ! เมื่อฉันอยู่ในฐานะเมีย นายต้องทำตามทุกอย่างที่ฉันต้องการ ห้ามพาผู้หญิงเข้าห้องนอกจากฉัน และอย่าแม้จะคิดใช้ความรุนแรงกับฉันเด็ดขาด ไม่งั้นฉันจะเผาห้องนายจริงๆด้วย ไม่ได้ขู่^^"    พูดสิปาร์คจีมิน นายคงไม่รับคำขอของฉันหรอก เชื่อสิ...คุณรู้ดีว่าคนอย่างจีมินไม่มีทางรับปากรับเด็ดขาด เพราะเค้าไม่ชอบผูกมัดกับใครสักเท่าไหร่


    "อืมมมมมม..."    เห็นม่ะ! แค่นี้ยังคิดหนักเล๊ย!-_-



    "ตกลง..."



    "ห๊า?..อ..อะ เอาจริงดิ!!?"


    ไม่รู้วันนี้ผีอะไรเข้าสิงจีมินถึงทำให้เค้ากลายเป็นคนแบบนี้ ดูเชื่องขึ้น(?)ไม่ต่อล้อต่อเถียงและไม่ตวาดเสียงใส่คุณอีก อืม ชักจะกลัวแล้วเด้อ-_-


    "เอ่อน่ะ! ถือว่าเธอกับฉันตกลง..."


    "แปลก"    ไม่วายที่คุณจะสงสัย พลางหรี่ตามองร่างสูงอย่างจับผิด


    "แปลกตรงไหน ฉันก็ทำตัวปกติ...เธอไม่ชอบรึไง"



    หืมมมม 0.0



    "อ..เอ่อ..ชะ..ชอบสิ..แบบนี้ดูเป็นคนปกติดี^^"   ร่างเล็กได้แต่ยิ้มแห้งๆ อีกใจมันก็ดีใจ อีกใจมันก็แอบกลัวอยู่ไม่น้อยว่าจีมินจะมาหลอกคุณไม้ไหนอีก..ถ้าหมอนี่หลอกคุณจริงๆล่ะก็ เผาห้องทิ้งจริงๆด้วย


    "ดี..ถ้าไม่อยากโดนดุเหมือนเมื่อก่อนก็ต้องเชื่อฟัง อย่าขัดขืน...ไม่งั้นฉันจะจับเธอโยนออกนอกหน้าต่างจริงๆด้วยคอยดูหึ:)"


    "นายก็อย่ามาหลอกฉันก็แล้วกัน!! คำเตือนในฐานะเมีย!!!"    บางทีก็แอบอายเหมือนกันที่ต้องพูดแบบนี้  ก็คนมันอดไม่ได้หนิ!^^


    "อืม...ได้ ไม่หลอกหึ!..แต่เธอน่าจะรู้ตัวนะว่าผัวเมียเค้าทำอะไรกัน"    ร่างหนายกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะใช้มือล้วงเข้ามาใต้กระโปรงชุดนอนตัวบางของคุณ  ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อยพร้อมตวาดเสียงดุใส่คนเจ้าเล่ห์


     "อือ นี่! หยุดนะจีมิน มามีอารมณ์อะไรตอนเนี่ย!!><"


    "บอกว่าอย่าขัดขืน....จำคำนี้ไว้ให้ดีนะ(ชื่อคุณ)"


    "อ..อะไร...."


    "เป็นเมียปาร์คจีมินมันก็จะเหนื่อยแบบนี้แหละ^^"    เมื่อสิ้นประโยคคำพูด จีมินก็ก้มลงดูดที่ปากบางคนตัวเล็กเบาๆอย่างเอาแต่ใจ ส่วนคุณไม่ว่าจะทำอะไรก็เคลิ้มตามไปตลอด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นดูดที่ริมฝีปากเขาอย่างเอาใจไม่ต่างกัน ก่อนที่ปากอิ่มเอิบจะอ้าออกหน่อยๆให้ร่างบางเอาลิ้นเล็กเข้ามาหยอกล้อได้










CUT
NC+




























    "หึ เพราะตลอดชีวิตไม่เคยมีใครรักฉันแม้กระทั่งพ่อแท้ๆของตัวเอง ฉันน่ะโคตรเกลียดเลยพวกคนเห็นแก่ตัว พวกหน้าเงินไร้ความรู้สึก....หวังว่าเธอคงไม่เป็นเหมือนคนพวกนั้นนะ"



    "อืมมมมม..ไม่หรอก ฉันเองก็มีชีวิตเหมือนนายนั่นแหละ เมื่อก่อนเคยรวยมาก่อนแต่หลังจากที่พ่อแม่ตาย ลุงกับป้าก็ยึดสมบัติของฉันทั้งหมด แม้แต่ทนายก็ยังโกงฉันเพื่อให้ได้สมบัติส่วนนึงที่ลุงกับป้าเสนอให้...." 












    ผ่านมาคืนนึงแล้ว ก็ทำคุณอดคิดบทสนทนาเมื่อคืนไม่ได้ พลางคิดอยู่นะว่าจีมินเป็นพวกขาดความอบอุ่นและไม่ยอมรับในตัวเองสักเท่าไหร่ เพราะฉะนั้นเค้าเลยปิดกั้นตัวเองจากความจริงและสร้างกำแพงหินเพื่อปกปิดความอ่อนแอของตน..จีมินคิดว่าตัวเองไม่มีใครรักและปกป้อง..เค้าถึงต้องทำแบบนี้




    "เห้อ!! นี่ฉันเป็นนักสืบรึไง-_-"    โดนตึ๋บคืนเดียวความคิดกระจ่างเลยแหะ ยอดเยี่ยมจริงๆ



    ร่างบางได้แต่ส่ายหน้าเบาๆก่อนจะลงมือทำมื้อเช้าต่อ..วันนี้คุณรีบตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อมาทำอาหารโดยที่จีมินยังไม่ตื่น นึกๆแล้วก็งงกับตัวเองว่าทำไปทำไม วิญญาณแม่บ้านสิงซะงั้น แล้วอีกอย่างถ้าไม่ติดว่าวันนี้ว่างนะ คุณคงไม่ลุกขึ้นมาทำหรอกเพราะรอยช้ำที่จีมินทำไว้เมื่อคืนมันยังไม่หายแสบเลย!!-///-



    "จิ๊! เจ็บแสบนัก-_-"    เสียงเล็กบ่นพึมพัมอยู่ในครัวคนเดียว พร้อมก้มหน้าก้มตาทำมื้อเช้าต่อ เช้านี้ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษมาก มือบางหยิบขนมปังแผ่นหนานุ่มขึ้นมาก่อนจะใช้ไม้พายเล็กๆตักเนยอุณหภูมิห้องในกระปุกขนาดพอเหมาะมาทาให้ทั่วแผ่นขนมปังแล้วนำเจ้าขนมปังทาเนยลงกระทะด้วยไฟอ่อน อีกไม่กี่นาทีความหอมจากเนยก็ส่งกลิ่นฟุ้งไปทั่วห้องครัว



    "หอมอ่ะ ใส่ชีสด้วยดีกว่า^^"   ไม่มีอะไรทำให้มีความสุขเท่ากินชีสแล้ว~












    ในระหว่างที่คุณกำลังทำมื้อเช้า ก็เป็นเวลาที่คนตัวหนาตื่นขึ้นมาพอดิบพอดี เสียงทุ่มครางงัวเงียด้วยความเหนื่อยล้าไปทั้งตัวก่อนที่เปลือกตาหนาจะเปิดขึ้นช้าๆพร้อมมองเพดานห้องอันคุ้นเคย เมื่อคืนความต้องการของจีมินมีมากเลยทำให้เสียพลังงานไปไม่น้อย แถมยังพูดชีวิตตัวเองให้คนตัวเล็กฟังอีกด้วย แทบไม่รู้ตัวเลยแฮะ..แต่มันก็ไม่เสียที่เราจะได้รู้ที่มาของกันและกัน เพราะมันทำให้ปาร์คจีมินคนนี้ได้รู้ว่าไม่ใช่แค่ตัวเองคนเดียวที่ขาดความรักและโดดเดี่ยวเพียงแค่ตัวเอง แต่มีคุณด้วยต่างเจอสถานการณ์แบบนั้นมาก่อน



    เหอะ ชีวิตนี่ตลกดีเนาะ พาคนขาดความครอบครัวมาพบเจอกันแบบนี้....






    ฟ้าต้องการให้เรามาอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิตเลยรึไง




    "หื้ม? ตุ๊กตาเป็ด-_-"   จีมินเลิกความคิดทั้งหมดก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่ง แขนยาวควานหาร่างน้อยๆของคุณแต่ก็ไม่เจอแต่ดันหยิบได้เจ้าตุ๊กตาเป็ดสีเหลืองน่ารักที่นอนอยู่ข้างๆแทน  เจ้าตัวแทบจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นคนอยากได้และงอแงให้คุณซื้อให้น่ะ-_-



    "ยัยนั่นซื้อมาตอนไหนวะ?-_-"    นึกแล้วก็นึกไม่ออกว่าจีมินเห็นคุณซื้อตอนไหน คิ้วหนาขมวดอย่างสงสัยก่อนจะตัดสินใจลุกออกจากเตียงพร้อมถือตุ๊กตาเป็ดน้อยในมือเพื่อเดินตามหาคุณ



    เท้าหนาเดินรอบห้อง ทั้งห้องน้ำและห้องนั่งเล่นก็ไม่เจอ จนในที่สุดรูหูอันประเสริฐของเค้าก็ได้ยินเสียงทำอะไรบางในครัว..ร่างสูงทึ้งหัวตัวเองไปหนึ่งทีพร้อมด่าตัวเองในใจว่าทำไม่ต้องมาโง่เอาป่านนี้ ไม่คิดจะเอะใจเลยสักนิดว่าคุณอยู่ในครัว...เมื่อคิดได้ ไม่รอช้าร่างหนาใหญ่ก็รีบจ้ำเท้าเข้าไปในครัว  ชายหนุ่มหยุดชะงักไปชั่วขณะ สายตาคมจ้องมองแผ่นหลังเล็กๆที่กำลังวุ่นอยู่ในครัว สีหน้าของคุณและท่าทางเงอะงะแบบนั้น ทำให้จีมินเผลอยิ้มออกมาได้ไม่น้อย ความรู้สึกทั้งหมั่นไส้และเอ็นดูมันสลับสับเปลี่ยนกันไปอย่างไม่เว้น




    จากนั้นจีมินก็ตัดสินใจเดินเข้าไปหาร่างบางอย่างเงียบๆ ก่อนที่คุณจะหมุนตัวหันมาชนเข้ากับตัวของร่างหนาเต็มๆ



    "อ๊ะ! ตกใจหมดเลย!-_-"   ร่างบางสะดุ้งโหยงพลางก้าวถอยหลังก่อนจะยกมือขึ้นแนบอก


    "ทำอะไร?"


    "ท..ทำ มื้อเช้า...มีอะไร?"


    "เปล่า...ฉันแค่จะมาถามว่านี่ของเธอใช่มั้ย?"   จีมินพูดพร้อมยกเจ้าตุ๊กตาขึ้นโชว์ เมื่อคุณเห็นก็ได้แต่ทำหน้าเบื่อหน่ายก่อนจะส่ายหัวเบาๆ


    นี่จีมินจำไม่ได้จริงๆสินะ..ตุ๊กตาเป็ดน้อยจะเป็นของใครนอกจากเค้า ที่งอแงอยากได้ตั้งแต่เมื่อวาน


    "อืม ของฉันเอง..."   คุณตอบออกไปเสียงเรียบพลางโกหกไปเพราะถ้าบอกว่าเป็นของจีมินเค้าคงไม่เชื่อแน่ๆ สู้บอกว่าเป็นของตัวเองยังจะดีกว่า-_-


    "ไปซื้อมาตอนไหน..."


    "เอ๊ะ! นี่นายจะสงสัยไปทำไมกัน ฉันจะซื้อตอนไหนก็เรื่องของฉัน ไม่ต้องมายุ่ง!!..."   จะบอกว่าคุณเป็นคนซื้อเองมันก็ใช่ แต่ไม่ใช่เงินคุณสักหน่อย^^





    ชายหนุ่มมองหญิงสาวตรงหน้าที่เอาแต่หน้ามุ้ยก่อนเจ้าตัวจะหันหน้าหนีไปทางอื่น....



    "นี่เธอ งอนฉันรึไง?"    ร่างสูงขมวดคิ้วก่อนจะพูดประโยคที่คุณไม่เคยได้ยินมันมาก่อนออกจากปาก งอนหรอ...คุณเคยงอนแล้วจีมินรู้ตัวด้วยรึไง ปกติก็ไม่เคยเห็นจะสนใจกันเลยหนิ น่าแปลกที่อยู่ๆเค้าก็มาพูดแบบนี้....เหมือนกำลังโดนแฟนจับผิด...



    "ใครงอน..ฉันจะงอนนายทำไม เรื่อง?"   คุณก็ยังทำเสียงประชดประชันใส่จีมิน ให้ตายเถอะ นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรเนี่ยทำไมเราสองคนต้องมาพูดอะไรแบบนี้ใส่หน้ากันด้วย 



    "ก็เธองอนฉัน...ที่แอบไปซื้อตุ๊กตามาไง-_-"


    ย๊าท์! นี่มันชักจะไปกันใหญ่แล้วนะ! จีมินเป็นอะไรไปเนี่ยทำไมถึงทำตัวแปลกๆ ไม่เห็นหยาบคายเหมือนเมื่อก่อนเลย...


    "อย่ามาพูดเล่นน่ะ งอนอะไรฉันเปล่าสักหน่อย....นายเคยสนใจฉันด้วยรึไง"







    ใช่ สถานการณ์แบบนี้ มันเข้าข่ายแฟนจับผิดกันอีกแล้ว-_-







    "เห้อ~ มานี่มะ!"


    "อ๊ะ!"



    ร่างหนาถอนหายใจเฮือกใหญ่ แขนแกร่งฉุดคนตัวเล็กเข้ามาไว้ในอ้อมแขนก่อนที่เค้าจะยกมือขึ้นลูบหัวคุณเบาๆ...คนตัวเล็กเบิกตาโตเท่าไข่ห่านที่อยู่ๆจีมินก็ดึงคุณเข้าไปกอด มิหนำซ้ำมีลูบหัวด้วย....การกระทำของเค้าทำให้คุณแอบตกใจอยู่ไม่น้อย..









    จีมิน..ไม่เคยกอดฉันเลย











    แปลกใหม่













    และ อบอุ่น







    "คราวหลังจะซื้ออะไรก็บอกฉันก่อนสิ...จะได้ไม่ต้องมางอนใส่กันทีหลัง"    น้ำเสียงทุ่มเอ่ยเสียงเบา แทบจะเรียกว่ากระซิบเลยก็ว่าได้...น้ำเสียงและการกระทำของจีมินมันทำให้หัวใจดวงน้อยๆของคุณเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ แก้มนวลทั้งสองข้างแดงระรื้นอย่างเขินอายก่อนจะเอาใบหน้าของตนซุกลงที่อกแน่นๆของปาร์คจีมิน




    และพูดว่า . . . 






    "วันนี้ไปหาหมอนะ..."






































    "บอกว่าไม่ไปไง!..."




    "นะๆไปเถอะนะ~"



    จะบอกว่ายังไงดีล่ะ ก็เมื่อเช้าอ่ะดิ ทั้งท่าทางและคำพูดคำจาของเค้าทำคุณอดไม่ได้ที่จะพาไปหาหมอเพื่อตรวจสภาพจิตใจสักหน่อย แต่จีมินไม่ยอมไปน่ะสิ บอกตัวเองไม่ได้ป่วยเค้าเลยไม่ยอมไป จะกราบจะอ้อนก็ยังคงปฏิเสธเพราะเหตุผลก็คือจีมินไม่ได้ป่วยไม่จำเป็นต้องไป  อืมมม เหตุผลมันก็เข้าท่า ไม่ใช่จู่ๆก็พาไปหาหมอโดยที่ไม่ได้บาดเจ็บหรือแต่อย่างใด




    แต่คุณก็อยากจะพาเค้าไปตรวจให้แน่ชัดว่าได้เป็นไบโพล่ารึเปล่า หรือมีอาการทางจิตอะไรประมาณนี้-_-



    ถ้าบอกเค้าไปตรงๆแบบนี้จีมินไม่มีทางไปแน่ๆ








    แล้วจะทำยังไงดีล่ะ....




    "ไม่...ฉันไม่ได้ป่วย เธอน่ะเงียบไปเลย"   ซึ่งชายหนุ่มยังไม่รู้ตัวว่าเหตุผลที่จะพาไปโรงพยาบาลนั้นคืออะไร ร่างสูงยืนยันคำขาดว่ายังไงก็ไม่ไป ก่อนที่จีมินจะเดินหนีเข้าในตึกเรียน



    ตอนนี้คุณและจีมินอยู่ในมหาลัย ซึ่งวันนี้คุณไม่มีเรียนแต่จีมินน่ะสิมีเรียนตั้งแต่เช้ายันบ่าย แต่เค้าไม่ยอมให้คุณอยู่ที่คอนโดเค้าเลยพาคุณออกมาด้วย มาอยู่เฝ้าจนกว่าจะเรียนเสร็จ









    "เห้อ! จริงๆเลย...."    ร่างเล็กถอนลมหายใจเบาๆพร้อมเดินตามหลังคนตัวใหญ่ไป โดยไม่แคร์สายตาของคนรอบข้าง ตลอดเวลาที่ผ่านมาใครๆก็รู้ว่าคุณกับจีมินน่ะเลิกกันไปนานแล้ว มันก็เลยแปลกสำหรับใครหลายๆคนที่เห็นพวกคุณทั้งสองคนมาด้วยกันตั้งแต่เช้า จนทำให้สาวสวยหลายๆคนต่างมองด้วยสายตาอิจฉาและหมั่นไส้...แต่ในระหว่างที่ร่างบางกำลังเดินตามจีมินไป จู่ข้อมือเล็กก็ถูกใครบางคนคว้าไปจากด้านหลังก่อนที่ฝ่ามือเรียวๆจะฟาดปะทะลงใบหน้าสวยๆของคุณเข้าเต็มๆ










    เพรี้ยะ!!










    "โอ้ย!!"    หญิงสาวพลางจะล้มไปตามแรงตบ แต่ทว่ามืออีกข้างก็โดนผู้หญิงอีกคนกระชากตัวไว้เสียก่อน เลยไม่หงายหลังลงพื้นจนเจ็บตัว


    เมื่อคุณเงยหน้าขึ้นมอง ปรากฏว่าเจอผู้หญิงที่เคยผ่านหน้าผ่านตามาแล้วคร่าวๆ นั่นก็คือยัยสตอเบอรี่นั่นเอง..แล้วหล่อนเป็นอะไรมิทราบถึงได้มาตบหน้าคุณแบบนี้




    "อะไรของเธอ!?"



    "แกอีเด็กบ้า เพราะแกทำให้จีมินบอกเลิกฉัน!!!"    เสียงแหลมๆของเฉ่าเหมยหวีดขึ้นทำให้คนในตึกคณะที่เดินผ่านไปมาต้องหยุดมอง...ตอนนี้ทุกคนต่างจ้องมองมาที่คุณที่กำลังตกเป็นเป้าสายตา



    "พ..พูดบ้าอะไรของเธอ?"    เป็นรุ่นพี่เสียป่าวแต่ทำตัวไม่น่าเคารพ แย่จริงๆ-_-



    "อย่ามาทำเป็นใสซื่อ!!"





    "หยุด!!!"    ชายหนุ่มที่มองเห็นเหตุการณ์รีบวิ่งเข้ามาคว้ามือของเฉ่าเหมยไว้ก่อนที่จะปะทะลงหน้าของคุณอีกครั้ง  ร่างเล็กหลับตาปี๋รอรับชะตากรรม แต่เปล่า ไร้ความรู้สึก ไม่เจ็บ ไม่โดนตบ...



    "จีมิน..."    เสียงเล็กเรียกชื่อร่างสูงอย่างประหลาดใจที่เค้าเข้ามาช่วย  คุณไม่เคยดีใจมากขนาดนี้มาก่อนที่ได้เจอเค้า



    "โอ้ยจีมินปล่อย เหมยเจ็บ!!!"    ร่างเพียวผอมของเฉ่าเหมยร้องเสียงหลงเมื่อกล้ามนิ้วมือหนาๆของจีมินบีบเข้าที่ข้อมือของเธอจนเกิดเสียงดังกรอด  สายตาคมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเฉ่าเหมยด้วยความโกรธชังปนเปรอความโมโหมากขึ้น 



    วินาทีแรกที่จีมินเห็นคุณโดนตบ ความรู้สึกของเค้าก็ปะทุเดือดขึ้นมาอย่างห้ามไม่ทัน สภาพคนตัวเล็กที่ถูกกระชากด้วยความรุนแรงมันยิ่งทำให้จีมินโกรธมากขึ้นเรื่อยๆ



    "เจ็บหรอ...แล้วที่เธอตบแฟนฉันมันไม่เจ็บรึไงวะ!?"


    "ว..ว่าไงนะ!! นี่จีมินบอกเลิกฉันเพราะคิดจะกลับไปคบกับแฟนเก่างั้นหรอ!!?"


    "เอ่อ!! ผู้หญิงหน้าเงินอย่างมึงกูไม่เอามาทำเมียหรอก!!!"


    "จี..จีมิน!! นี่คุณกล้าพูดแบบนี้กับฉันได้ยังไง!!!"


    "หุบปาก!!...หึ! เห็นว่าบ้านเธอกำลังถังแตกหนิ..คิดว่าฉันไม่รู้รึไงว่าเธอเกาะฉันกินน่ะ"







    คำพูดที่จีมินเปล่งออกมานั้นทำให้เฉ่าเหมยหน้าซีดลงไม่น้อย ผู้คนแถวนี้ก็ต่างเริ่มซุบซิบนินทาจนคนที่ถูกวิจารณ์นั้นเริ่มทนไม่ไหว...



    "นี่!! หยุดนะ!!...อร๊าย! ฝากไว้ก่อนเถอะ!!!"








    ผลัก!!








    "อ๊ะ!!..."



    เฉ่าเหมยเริ่มโวยวายจนไม่รู้ว่าเธอจะเอาหน้าไปมุดไว้ที่ไหนก่อนที่หล่อนจะผลักคุณออกพร้อมเดินกระทืบเท้าออกไป



    "บ้าเอ้ย...วุ่นวายจริงๆ"   ร่างสูงสถบหัวเสียพลางรับตัวคุณไว้ทัน..



    "นี่นาย..ทำแบบนั้นจริงๆหรอ?"



    "หื้ม?"




    "ก..ก็ที่บอกเลิกเฉ่าเหมยไง..แถมยังเรียกฉันว่า...."



    "แฟน"



    "อื้อ...-///-"



    "อือแล้วไง..เธอไม่ชอบหรอ?"



    "ก็แบบ...ได้ไง..นายยังไม่ได้พูดอะไรกับฉันเลยหนิ เราจะกลับมาเป็นแฟนกันได้ไงในเมื่อนายเป็นคนบอกเองหนิว่าเบื่อฉันแล้ว"   คนตัวเล็กค่อยๆผลักตัวออกจากอ้อมแขนของจีมินพร้อมพูดตัดเพ้ออย่างน้อยใจ  พอนึกเรื่องราวที่ผ่านมาจีมินทำตัวแทบไม่อยากจะทำดีกับคุณเลยด้วยซ้ำ แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้นทำไมจู่ๆเค้าถึงได้มาปั่นหัวคุณเล่นแบบนี้ เท่ากับหาโอกาสเข้ามาวุ่นวายกับชีวิตคุณอีกครั้ง แล้วในฐานะอะไรล่ะ? ของแก้เบื่อ หรืออยากกลับมาคบกันเหมือนเดิมจริงๆ



    "(ชื่อคุณ)...ฉันก็บอกไปแล้วไงเมื่อคืน..ว่ามีแค่เธอคนเดียวที่รักฉัน"    ร่างสูงรวบรวมความกล้าและความรู้สึกทั้งหมดที่อยากจะพูดออกมา ในแง่ของคุณจะคิดยังไงก็ชั่ง แต่สำหรับจีมินนั้นมันคือความจริงเพราะเวลาที่ผ่านเค้ารู้สึกแปลกๆกับความรู้สึกของตัวเองซึ่งไม่เข้าใจมากนักว่าตัวเองเป็นอะไรทำไมถึงต้องการให้คุณมาอยู่ข้างๆด้วยตลอดเวลา



    "โกหก..."



    "เห้อ เธอไม่เชื่อฉันก็ตามใจ..."   ว่าจบร่างหนาก็ตัดสินใจหันหลังกลับพร้อมเดินมุ่งหน้าไปอีกทาง...เมื่อคุณเห็นดังนั้นจึงรีบวิ่งตามจีมินออกไปอย่างไม่รู้ตัว ปากก็พูดไปเท่านั้นแต่จริงๆคุณอยากได้ยินความจริงทั้งหมดจากปากของจีมินเองมากกว่า อยากให้เค้าพูดออกมาโดยที่ไม่ต้องบังคับหรือง้อ





    ถ้าเค้าอยากคบจริงๆก็ต้องพูดมันออกมาสิ...คำว่า รัก อะ!


















    YOU PART 





    ฉันวิ่งตามจีมินไป โดยที่เค้าไม่คิดจะหันกลับ ให้ตายสิคนอะไรเดินเร็วชะมัด ขาก็ไม่ได้ว่ายาวซะทีเดียว!-_-





    และที่อยากรู้ คำพูดของจีมินเชื่อถือได้รึเปล่าฉันไม่รู้ ถ้าเค้าไม่บอกฉันก็ไม่มีทางเชื่อมั่นในตัวเค้าอีกเลย...เพราะเรื่องราวที่ผ่านมามันบ่งบอกชัดเจนอยู่แล้วหนิ เพียงแค่วันเดียวฉันไว้ใจเค้าไม่ได้หรอกว่ามันจริงหรือแค่เรื่องหลอกลวง





    "ปาร์ค จีมิน กลับมาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน!"    แน่นอนว่าเค้าไม่ได้ยินเพราะตอนนี้เค้าหายไปแล้ว เดินหายไป พอรู้ตัวอีกทีฉันก็เดินทะลุตึกออกมาจนถึงถนนที่มีรถผ่านไปมา...ฉันกวาดสายตามองหาจีมินไปรอบๆ ไม่นานนักสายตาของฉันก็ไปสะดุดกับร่างสูงอันคุ้นเคยที่กำลังยืนคุยอยู่กับผู้หญิงอีกคน






    มินจี...






    ยัยผู้หญิงตัวแสบที่เป็นต้นต่อทำให้ฉันกับจีมินต้องเลิกกัน..ใครจะผิดก็ชั่งแต่ฉันเกลียดยัยนั่น




    "กล้าดียังไง..."    เจ้าตัวเป็นคนบอกเองแท้ๆว่าฉันเป็นแฟน แต่ทำไมถึงกล้าไปยืนคุยกับยัยนั่นได้  เรื่องแบบนี้ฉันไม่ยอมหรอกนะ! ใครจะแพ้ใครจะไปมันต้องตัดสินกันเลยเดี๋ยวนี้! เพราะฉันจะไม่ยอมเสียเปรียบอีกต่อไป!



    เงินที่เคยหาย น้ำตาที่เคยล่นและตัวที่เคยเสีย(?) ฉันจะต้องเอาความจริงออกมาจากปากของ ปาร์ค จีมิน ให้ได้ ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม!





    ดังนั้นฉันจึงคิดอยากจะลุกขึ้นมาหาความจริงและจัดการกับจีมินให้รู้แล้วรู้รอด! การกระทำ คำพูด ทำฉันปั่นป่วนมาตลอดทั้งคืน น้ำเสียงและแววตาที่ดูอ่อนลงแตกต่างจากเมื่อก่อนที่เคยทำให้ฉันกลัวและไม่อยากสัมผัสมันอีกไปตลอดชีวิต..ฉันรู้ตัวดีว่ากลัวแต่ก็หยุดรักไม่ได้ มันอาจฟังดูใจง่ายแต่นี่มันความรู้สึกของฉันใครหน้าไหนก็ห้ามเข้ามายุ่ง



    "จีมิน กลับมาเคลียร์กับฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!"    เสียงหวานร้องไล่ตามหลังร่างสูงจนทำให้คนที่ต้องการจะเคลียร์ด้วยถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย  ฉันปรับสีหน้าให้โหด(?)ก่อนจะมองซ้ายมองขวาและวิ่งข้ามถนนไป







    เท้าเล็กวิ่งรัวๆพร้อมมาหยุดตรงหน้าของชายหญิงทั้งสอง ก่อนที่ฉันจะเดินเข้าไปแทรกระหว่างจีมินและอีมินจี



    "คุยไรกัน?"    ฉันถามเสียงเรียบพลางกอดอกมองจีมินอย่างนิ่งๆ



    "ยุ่งไรด้วยยะ!"    อีนางมินจีจริตเสียงใส่ฉัน อึ่ย เห็นหน้ายัยนี่แล้วฉันล่ะเกลียด ผู้หญิงอะไรโคตรแรดเลย!



    "ก็เธอกำลังยืนคุยกับแฟนฉัน ไม่ยุ่งได้ยังไงหื้ม~"    ฉันยกยิ้มบางๆพร้อมคว้าแขนจีมินเข้ามากวด ควงไว้เปรียบเสมือนว่าเค้าคือของฉัน คนเดียว!!



    "ร..เรื่องจริงหรอคะที่พี่จีมินกลับไปคบกับยัยนี่แล้วอ่ะ!!"    มินจีทำตาโตพลางเดินถอยห่างและชี้นิ้วใส่หน้าฉัน



    "แหกตาดูสิ!!"    ฉันทำเป็นยืดตัวแล้วแยกเขี้ยวใส่ยัยมินจี  นางทำหน้าเหว๋อเล็กน้อย มองฉันกับจีมินสลับกันไปมา





    โอ้ย! จีมิน! พูดอะไรบ้างสิ!!-_-





    "ก็อย่างที่เห็น เลิกตามตอแยฉันได้แล้วมินจี มันน่ารำคาญ...วิ่งตามก้นแฟนชาวบ้านแบบเนี่ยเดี๋ยวจะโดนด่าว่าร่านเอานะ : ) "



    เนี๊ย!!! บรรทัดเดียวจบ..นิ่งเลยล่ะสิฮ่าๆ!



    "ต..แต่...พี่จีมิน! หึ่ย!!! ฝากไว้ก่อนเถอะ!!!"



    "เอ่อ!! รีบมาถอนนะเว้ยเดี๋ยวจะโดนเรียกเก็บภาษี!!^^"    นางมินจีทำท่าฟัดเหวี่ยงอย่างไม่พอใจตามมาด้วยฉันที่ตะโกนตามหลังไปติดๆ  อ่าาาา รู้สึกดีจังแฮะ พึ่งรู้สึกชนะเป็นครั้งแรก ภูมิใจจัง




    แต่ว่า..วันนี้ ฉันโดนฝากไปสองรอบแล้วแฮะ จะโดนดักตบมั้ย-_-!





    แต่!!!..เรายังไม่จบ








    "เมื่อกี้คุยอะไรกับมัน!?"    ร่างเล็กหันขวับเลิกสนใจคนนอกก่อนจะตวาดเสียงใส่ร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ



    "อะไร หึง?"    จีมินเลิกคิ้วกวนใส่ฉัน อ้าก! ฉันเปล่าหึงนะ!-///-



    "อะไร! เปล่าหึงสักหน่อย ฉันแค่อยู่รู้ว่าคุยไรกัน"



    "อ่าาาาา..ไม่หึงก็ไม่หึง...แต่เมื่อกี้เธอพูดคำว่าแฟนเต็มๆปากเลยนะ ยอมรับแล้วล่ะสิ"



    "ไม่!!!"



    "หึ! ปากแข็งเข้าไปเถอะ...ทำดีด้วยไม่ชอบใช่มั้ย  อยากได้ความรุนแรง โซ่ แซ่ กุญแจมือ กระแทกแรงๆ ชอบแบบนี้นี่เอง อืมมม^^"



    ไม่! อย่า เป็นแบบนี้แหละดีแล้ว อย่าทำแบบนั้นฮือ~













    เวลาต่อมา...





    ตอนนี้ฉันนั่งจีมินเรียนอยู่ตามลำพัง ม้านั่งที่ฉันประจำอยู่นั้นมันตรงกับห้องเรียนมีกระจกใสๆขั้นอยู่ระหว่างกลาง ซึ่งจีมินนั้นเรียนอยู่ชั้นล่างสุด เลยทำให้ฉันสามารถมองเห็นเค้าได้อยู่ตลอดเวลา...



    นิ้วเรียวไล่จิ้มบนหน้าจอโทรศัพท์ไปเรื่อยๆพลางแก้เซ็ง..ตัวโทรศัพท์เครื่องบางถูกยกขึ้นในระดับให้พอเหมาะกับใบหน้าก่อนที่จะกดถ่ายรูปตัวเองอย่างสนุกมือ...ฉันนั่งเลื่อนหารูปสวยๆเพื่อลงไอจีอวดชาวโลกสักหน่อย เพราะวันนี้ฉันดูสวยผิดปกติ(?) สวยกว่าทุกๆวันอิๆ^^ ไอจีของฉันมีคนติดตามอยู่ประมาณ อืมมม?  205k ได้ ก็ถือว่าเยอะนะเพราะฉันสวยๆไงฮ่าๆ




    "อื้ม.....หื้อ?0^0"    ในระหว่างที่ฉันกำลังนั่งเล่นไอจีอยู่นั้น จู่ๆสายตาก็เผลอเหลือบไปเห็นร่างหนาที่นอนฟุบหัวลงบนโต๊ะ...หึ ไม่ตั้งใจเรียนไอ้คนนิสัยไม่ดี



    ฉันนั่งมองจีมินที่ทำตัวดุ๊กดิ๊กไปมาและไม่ยอมตั้งใจเรียน...ท่าทางของจีมินทำให้ฉันต้องขมวดคิ้วสงสัยพร้อมเพ่งมองอย่างตั้งใจก่อนที่จีมินจะหันหน้ามามองฉันพร้อมกับคราบน้ำตา




    "แย่แล้ว...."    หนูจีมินลูกแม่ ทำไมต้องโผล่มาตอนนี้ด้วย






    งานนี้มีร้องไห้กลางห้องเรียนแน่ๆT^T

































#TALK

มาอัพช้า ระบบอาจมีผิดพลาดบ้างนะคะ ไรท์ขอโทษ เนื้อหายังอ่านได้ตามปกตินะคะ


ไรท์พยายามจะมาอัพให้เร็วกว่านี้

คอมเม้น+กำลังใจ
ฝากเรื่องของจองกุกด้วยนะคะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 193 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

737 ความคิดเห็น

  1. #692 fanfin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 14:36
    มาฟงมาเเฟน น่ารักเว้ยยยยย
    #692
    0
  2. #691 fanfin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 14:36
    ทำำมน่ารักอย่างนี้เนี่ย
    #691
    0
  3. #690 fanfin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 14:36
    งืออออ เด็กน้อยจีมมาเเล้ว
    #690
    0
  4. #465 Saengnapha6833 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 23:57
    จีมไม่เอานะลูก อย่าพึ่งร้องนะ....!!!
    #465
    0
  5. #464 N4Tth11 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 18:44

    หนูจีมอย่าพึ่งร้องนะลูกกกกก

    #464
    0
  6. #463 P.Ployplayagain (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 20:02

    หนูจีมมาทำไมตอนนี้ลูก..อย่าพึ่งร้องสิ..มาต่อเร็วๆนะคะไรท์ ^v^

    #463
    0
  7. #460 082pukky (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 15:50

    สู้ๆนะคะมาต่อเร็วๆน้าาาาาา
    #460
    0
  8. #459 fah123yui (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 23:29

    ไรท์สู้ๆรออยู่ค่ะ

    #459
    0
  9. #458 angeliga280 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 13:08

    หนูเป็นกำลังใจให้นะคะไรท์ นิยายไรท์สุดยอดมาก หนูว่าน่าสนใจค่ะ มีเรื่องให้ลุ้นตลอด สู้ๆๆ หนูติดตามอยู่ตลอดนะคะ รีบมาต่อน้าาาาhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-06.png

    #458
    0
  10. #457 Rungly (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 03:07

    ต่อเลยค่ะ สนุกมากเลย สู้ๆนะคะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-09.png


    #457
    0
  11. #455 KteamTuan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 22:56
    แง่ㅠㅠหนู!!อย่าพึ่งร้อง มาต่อๆ
    #455
    0
  12. #454 Pimwadee-94 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 10:37
    หนูจีมลูกอย่าพึ่งร้องง
    รอค่ะ
    #454
    0
  13. #453 MonAnna (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 09:55
    น้องจีมมหนูน่ารักเกินไปแล้ว อย่าร้องน้าเด็กน้อย555 สู้ๆนะคะไรท์ รอค่าา
    #453
    0
  14. #452 mutitabuphala (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 09:01

    อร้ายยยย พี่จีมไม่ต้องดุหนูก็ได้ออร่าผัวมาเต็ม สู้ๆนะไรท์เป็นกำลังใจให้เสมอ

    #452
    0
  15. #451 Hannywol (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 03:40
    แพ้ แพ้เลยไรท์ จีมฟีลนี้คือได้มากไม่ต้องดุหนูก็จะไม่ไหวแล้ว ระทวยย 😳😳
    #451
    0
  16. #450 dorktmt (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 01:03
    รีบไปเอานังจีมออกมาจากห้องเรียนเลยนะ ฉันไม่อยากให้ใครเห็นหนูน้อยจีมินขี้อ้อน อร๊ายยยยฉันหวง
    #450
    0
  17. #449 M I N I - j (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 00:29
    เบบี้จมิงกลับมาแน้วววววว
    #449
    0
  18. #447 จงอ่านอย่างมีสติ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 22:31
    ในที่สุดไรท์ก็มามาต่อเร็วๆน้าสู้ๆ!!!!!
    #447
    0
  19. #446 Chim_YG_GOTBT (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 22:08

    มมาอัพเรวๆๆไน่ะค้าาาา รอทุกวันนนเลยยเป็นกำลังใจให้น่ะคะะะ

    #446
    0
  20. #445 Jitladda2548 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 22:03
    มาต่อน้าาาาา
    #445
    0
  21. #444 ภรรยาของจีมิน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 21:55
    งื้อสู้ๆน้าไรท์มาต่อๆ555
    #444
    0
  22. #443 SunnycloudShe (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 21:53

    อ้ากกกก น้องจีมินลูกๆๆๆๆๆๆจะมาตอนนี้ไม่ได้น้าาา55555 รอค้าาาา

    #443
    0