{JIMIN X YOU} MOON (Sex) //White & black//

ตอนที่ 14 : MOON : Chapter 12::100%:: (ขอเปลี่ยนธีมใหม่นะคะ เพราะธีมเก่ามันหาย)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 297 ครั้ง
    17 พ.ย. 61

B
E
R
L
I
N






















Chapter 12




































    "นี่..ฉันขอกินบ้างสิ"    ฉันเอื้อมไปดึงชายเสื้อของคนข้างๆพลางพูดออดอ้อนขอน้ำกินจากเค้า..นี่!! ถ้าไม่ติดว่าฉันหิวอ่ะนะ ฉันคงไม่พูดดีด้วยหรอก เพราะข้าวอ่ะอดได้แต่น้ำอดไม่ได้เว้ย ร่างกายขาดน้ำเข้าใจป่ะ?




    ทันทีที่ฉันทำท่าทางแบบนั้น เค้าก็ลดระดับขวดน้ำออกจากปากพร้อมเหลือบมองฉันด้วยสายตาแปลกๆ




    ม..มองแบบนั้นหมายความยังไง อย่าบอกนะว่ากำลังคิดอะไรชั่วๆกับฉันอีก ไม่เอานะพอแล้ว กูหลอนจนจะเป็นบ้าแล้วฮือ~




    "อ..เอ่อฉันไม่ขอแล้วก็ได้ นายกินเถอะ"   น้ำเสียงอ่อยถูกเปล่งออกมาอย่างเหนื่อยๆก่อนที่จะหมุนตัวหันหน้าไปมองหน้าต่างจากด้านนอก...ฮึก! ฉันรู้ดี รู้ตัวดีว่าเราอยู่ในสถานะไหน และเค้าก็ไม่จำเป็นต้องทำดีกับฉัน ฉันรู้ๆว่าฉันไม่สมควรที่จะทำแบบนี้ต่อหน้าเค้า มันอาจดูน่ารำคาญใช่มั้ย 




    "อ่ะ...." 




   ฉ่าาาาาา...°_°




    ฉันเบือนหน้าหนีออกไปอีกทาง แต่ยังไม่ทันไรจู่ๆก็รู้สึกเย็นและเปียกแฉะตรงบริเวณแก้มข้างซ้าย....




    "เอาไปซะสิ..."    




    อะไรเนี่ย...ที่นี้ทำเป็นให้ เชอะไม่เอาอ่ะ ไม่หิวแล้ว-^-




    "ไม่เอา..."    ฉันพูดปฏิเสธออกไปแบบปัดๆ





    แล้วอย่าพึ่งคิดว่าฉันงอนนายนั่นนะ ไม่มีทางหรอก...ฉันก็แค่...รู้สึกคราญ








    "ตามใจ...ลืมไปเลยว่าเมื่อตอนบ่ายเธอกิน'น้ำ'แล้ว..กินไปเยอะมากซะด้วย:)"    ใบหน้าหล่อยกยิ้มเจ้าเหล่ท์ขึ้นก่อนที่จะผละขวดน้ำออกจากแก้มของฉัน...ฉันแอบเบะปากเล็กน้อยและปล่อยให้ตานั่นเริ่มสตาร์ทรถออกไปจากหน้าคฤหาสน์




    ตากลมมองดูวิวรอบนอกที่มีแต่ต้นไม้ปกคลุมไปทั่วบริเวณพื้นที่...ฉันแอบสงสัยว่าเค้าพาฉันมาทำอะไรที่นี่ และที่นี่มันคือที่ไหน ฉันอยากกลับบ้านแล้ว อยากจะพามารุคุงกลับไปส่งที่บ้าน ป่านนี้เด็กน้อยนั่นคงคิดถึงพ่อแม่แย่เลย เห้อ! ฉันก็เหมือนกัน...คิดถึง จองกุก จัง






    เค้าจะรู้มั้ยว่า..ฉันยังไม่ได้กลับบ้าน











    End You Part

























    ทางด้านจองกุก







    @ร้านขายดอกไม้...










    "งื้อ แม่คร้าบ...ให้ผมไปนะๆๆๆๆๆ~"    ตอนนี้ร่างสูงโปร่งกำลังยืนมองเหตุการณ์อันน่าสมเพชตรงหน้าอย่างไม่ละสายตา..จองกุกยืนมองการกระทำของเจโฮปที่กำลังยืนอ้อนผู้เป็นมารดาอยู่ในร้าน





    จองกุกเองก็แอบไปรู้ว่าเจโฮปอาศัยอยู่กับแม่ที่เปิดร้านขายดอกไม้อยู่แถวๆย่านดังแห่งหนึ่ง ส่วนพ่อของเค้าก็ทำธุรกิจส่งออกต่างประเทศ นานนักที่ใครๆไม่ค่อยได้เห็นหน้าพ่อเจโฮปเลยยกเว้นจีมิน..พอรู้ว่าคนใกล้ตัวจีมินมากที่สุดก็คือเจโฮป จองกุกเลยแวะมาทักทายสักหน่อย แต่ยังไม่ทันจะก้าวขาเข้าไปในร้านจองกุกก็เจอของดีประจำร้านก็คือลูกชายกำลังอ้อนแม่ด้วยท่าทีน่ารัก มองแล้วก็อดขำไม่ได้








    ใครจะไปรู้ล่ะครับว่ามันจะเลวต่อหน้าเพื่อนแต่เป็นเด็กดีกับแม่...ลูกแหงนี่หว่า:)










    "ไอ้ลูกคนนี้หนิ!...ไม่ให้ไป!"    ที่แน่ๆคุณนายจองก็รู้ดีว่าลูกชายตัวแสบของเธอจะออกไปเที่ยว...แต่ขอโทษนะลูกรัก วันนี้ลูกต้องขายของช่วยแม่^_^





    "แม่อ่า...ผมนัดไอ้'ยุนกิ'ไว้นะครับ" อ้อนพร้อมทำตาพริบๆ







    "ไม่! ไปๆ ไปจัดดอกไม้อยู่หลังร้าน!!"    เมื่อคุณนายจองเหลือบเห็นจองกุกยืนมองอยู่หน้าร้าน เธอก็จัดการไล่ลูกชายตัวแสบเข้าไปทำงานนอกหลังร้านทันที





    กะจะมาหาเจโฮปแต่ไหงโดนแม่ไล่ออกไปว่ะ-_-




    "ขอโทษครับ..ผมขอคุยกับเจโฮปหน่อย"   ดังนั้นจองกุกเลยต้องรีบตามเข้าไปในร้าน..แต่จะเข้ามาดุ่มๆแบบนี้ไม่ได้





    "เพื่อนเจ้าโฮซอกหรอ?"




    "ก็ไม่เชิงครับ..ผมเป็นรุ่นน้องอยู่ที่มหาลัย:)"    จองกุกตอบออกไปพร้อมรอยยิ้มน่ารักๆเพื่อให้คุณนายจองเกิดความเอ็นดูและไว้ใจ







    "งั้นหรอจ๊ะ..เข้าไปหามันเลยนะ มันอยู่หลังร้าน"    แหม เด็กมันน่ารักเนาะ..น่ารักกว่าลูกฉันอีก(สงสัยพ่อหล่อ)






    "ครับ..."    เป็นอีกครั้งที่ยิ้มให้ก่อนที่จะเดินเข้าไปหลังร้าน..พอพ้นประตูปานสวยในที่สุดก็เจ้าตัวที่กำลังนั่งบ่นให้แม่และจัดแยกดอกไม้ไปด้วย




    "แม่นะแม่...วันนี้มีนัดกับน้องแตงโมอีกซะด้วยสิ...น้องแตงโมไม่เท่าไหร่ แต่ไอ้ยุนกิน่ะสิ มันจะฆ่ากูมั้ยว่ะ-_-"




    "ฆ่าแน่...."    เสียงทุ่มพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง จองกุกยืนกอดอกมองเจโฮปอยู่ข้างหลังจนเจ้าตัวบ่นไปมาโดยไม่ทันเอะใจเลยว่ามีคนยืนมองอยู่ใกล้ๆนี้เอง




    "ใครว่ะ..."




    "เฮ้ย! ไอ้เหี้ย!!!.."




    ร่างสูงร้องเสียงหลงเมื่อต้องตกใจเพราะเห็นจองกุกยืนอยู่ข้างหลังและมาไม่ให้ซุ่มไม่ให้เสียงแบบนี้-_-




    "ขอคุยด้วยหน่อยสิ...."




    "อ่า..อื้ม"




    ไม่รู้หรอกว่าจะขอคุยอะไรด้วย แต่ที่รู้ๆว่าจองกุกมาที่นี่ต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ และก็ไม่พ้นเรื่องของคุณ...ใช่แล้วล่ะ เจโฮปน่ะรู้ว่าจีมินพาคุณไปด้วยในระหว่างที่จีมินขอหยุดเรียนสัก2-3วัน อันที่จริงแล้วเจโฮปเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าไอ้เพื่อนตัวปัญหาของเค้าคิดจะทำอะไร ไหนบอกว่าเลิกกันไปแล้วไงว่ะ-_-




    แอด~




    ประตูห้องบานสวยถูกเปิดออกเผยให้เห็นตัวห้องนองสุดหรูที่ตั้งอยู่ในตึกแถวราคาหลักล้านที่คุณนายจองซื้อไว้ทำร้านขายดอกไม้ ตึกแถวระแวกนี้ค่อนข้างไฮโซและหรูหราตามราคาแสนแพง มีเฉพาะคนรวยเท่านั้นถึงจะซื้อไหว...เจโฮปและแม่ของเค้าอาศัยอยู่ด้วยกันสองแม่ลูก แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นที่จองกุกต้องรู้









    เค้าต้องการรู้แค่...คุณอยู่ที่ไหน และจีมินมีส่วนเกี่ยวข้องหรือไม่







    "นั่งก่อนสิ..."    เจ้าของบ้านเอ่ยปากชวนแขกที่ไม่ได้รับเชิญ(?)ตามมารยาท...เจโฮปทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟากำมะหยีขนาดพอเหมาะกับตัวห้อง ตามมาด้วยจองกุกก็นั่งลงแต่เป็นฝั่งตรงข้ามกับเจโฮป




    ตลอดทางเดินขึ้นมาเพื่อนตัวดีของปาร์คจีมินก็มีแอบเสียวสันหลังว้าปๆอย่างบอกไม่ถูก เพราะเจ้าตัวสามารถรับรู้ถึงรังสีอัมหิตของแขกได้ตลอดทาง..สายตาคมอันกดดันและจ้องมองอย่างไม่วางตาแบบนั้น มองโหดขนาดนั้น ไม่เสียวก็บ้าแล้ว...











    ไอ้จีมิน..มึงมันเป็นภาระกูแท้ๆT^T












    "ม..มีเรื่องอะไรก็พูดมาสิ...เสียเวลา"   เจ้าบ้านอย่างผมต้องวางมาดเข้าไว้





    หลังจากที่ทำตัวเกร็งมาตั้งนาน ในที่สุดจองกุกก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาก่อนที่จะทำตัวตามสบาย โดยการเอนตัวลงนอนแผ่ราบเหยียดแขนตรงอยู่บนโซฟา...และพูดว่า





    "ไอ้จีมินมันอยู่ไหน?"    ปากหยักขยับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง สายตาพลางมองถอดยาวขึ้นไปถึงเพดาน นัยน์ตาคู่คมสวยมีแต่ภาพใบหน้าของหญิงสาวอันเป็นที่รักของตนตั้งแต่แรกพบทั้ง คิดถึง ห่วงใย ตลอดเวลาที่คุณหายไป









    ยัยแครอทนั่นจะรู้มั้ยว่าผมเป็นห่วงเธอมากแค่ไหน จะเป็นตายร้ายดียังไงก็ไม่มีใครรู้...แค่เธอหายไปผมก็เจ็บจะแย่อยู่แล้ว และยิ่งรู้ว่าเธอยังมีเยื่อใยให้ไอ้จีมินอยู่แบบนี้ ก็ต่างกับรักข้างเดียวที่ผมมอบให้เธอ...แต่ไม่เป็นไร ไอ้จองกุกคนนี้แหละจะทำให้เธอลืมมันเอง











    "เงียบทำห่าไร! บอกมาว่าไอ้จีมินมันอยู่ไหน!!!"





























::40%::


















    "อ๊ะ! เดี๋ยวรอฉันด้วย!!"    เผลอหลับไปแปปเดียวแล้วคุณก็ต้องมาวิ่งตามเค้าไปอีก คนบ้าถึงแล้วก็ไม่ปลุก-_-




    ใจดำ...




    ใช้เวลาสักพักพอสมควรในการเดินทางออกจากป่าจนมาถึงตัวเมืองเล็กๆที่ไม่ทราบชื่อ แต่ทว่าบรรยากาศตอนกลางคืนคล้ายๆโซลเหมือนกัน แต่จะเล็กกว่า มีเพียงแค่ตึกสูงไม่เกิน10ชั้นสัก2-3ตึก ส่วนที่เหลือก็เป็นบ้านที่สักพักอาศัยของผู้คนส่วนน้อย มีร้านขายของชำตามซอกตึกไม่ก็ร้านเกมส์เล็กๆสำหรับเด็กๆ ถัดออกไปก็เป็นส่วนสาธารณะกว้างๆปกคลุมไปด้วยต้นไม้เขียวขจี...ไม่อยากอธิบายเยอะ เรียกง่ายๆเลยว่า 'ป่าในเมือง'




    สำหรับคุณแล้วเป็นสถานที่ ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน ห่างจากตัวโซลกี่กิโลแล้วทางกลับบ้านไปทางไหน...หรือว่าจีมินจะพาออกมานอกเขตเมือง ที่ไกลแสนไกลใช่มั้ยT^T





    ง่ะ...อยากกลับบ้านแล้ว















    ขาเรียวทั้งสองข้างวิ่งตามแผ่นหลังหนาของผู้ชายตรงหน้าไปติดๆ...จีมินแอบเชิดหน้าหันมามองคุณพลางแอบยิ้มมุมปากด้วยความพึงพอใจในการที่ได้แกล้งและทำให้คุณหงุดหงิด..บอกตรงๆเลยว่าอดไม่ได้ที่จะมองคนตัวเล็กทำหน้ามุ้ยเอาแต่ใจ ร่างบางที่วิ่งไม่พอแถมกระทืบเท้าเสียงดังตึกตักจนน่ารำคาญ 




    "เดินไม่รอ!!!!"    บอกแล้วน่ารำคาญ...เสียงเจี๋ยวจ๊าวของคนตัวเล็กมันชั่งแสบหูไม่ต่างจากนกหวีดดีๆนี่เอง




    บอกเลย นับวันสติยัยนี่ยิ่งเอาไม่อยู่-_-





    "พูดมากรำคาญ...."    เสียงทุ่มเปล่งออกมาด้วยน้ำเสียงเชิงหงุดหงิดเล็กน้อย ก่อนที่จะหยุดเดินและหันตัวมาประจันหน้ากับคุณ




    "รำคาญก็พาฉันไปส่งบ้านสิ!"




    ส่งบ้าน..หึไม่มีทาง




    "ถ้าอยากกลับก็หาทางกลับเอง...ถ้าเธอมีปัญญาพอ"




    "นี่!!...."    ไอ้บ้า ปัญญาอ่ะมี..แต่เงินไม่มี ลำพังเงินติดตัวมีแค่3000กว่าๆเอง ค่ารถคงไม่พอแน่ๆ แล้วใครกันที่ทำให้ฉันลำบากแบบนี้กันยะ !!!!




    "เหอะ..ที่นี้ทำเป็นเงียบ..."




    "เอ่อ..."




    "เงินไม่มีล่ะสิ..."




    "เอ่อ!! ไม่มีเงินเว้ยพอใจยัง!!!"    เส้นขีดจำกัดความอดทนได้หมดหลง ทำให้คุณเผลอตวาดใส่คนตรงหน้าเข้าอย่างจัง...ร่างสูงเองก็ตกใจไม่น้อยที่จู่ๆคุณก็ตวาดใส่เค้าขึ้นมาซะดื้อๆแบบนี้  




    "ถ้าฉันมีเงิน ป่านนี้ฉันพามารุคุงหนีไปตั้งนานแล้ว!!!"    ถ้าจีมินไม่จับตัวคุณมาด้วย ป่านนี้เรื่องทั้งหมดคงไม่วุ่นวายขนาดนี้หรอก อุส่าห์ทำตัวปกติให้มากที่สุด พยายามที่จะไม่สนใจไม่รำลึกถึงอดีตที่เคยอยู่ร่วมกันมา..คุณทำทุกอย่างเพื่อให้ลืมเค้า ตัดเค้าออกจากสมองโดยการคบกับจองกุกว่าเผื่อสักวันคุณจะรักเค้าบ้าง...เหมือนกับจีมิน...









    แต่ทำไม ทำไมๆๆ!! ฉันยังลืมเค้าไม่ได้..ทำไมฉันยังเป็นบ้าฝันถึงเค้าทุกคืน เผลอเรียกชื่อเค้าทั้งๆที่เราอยู่คนเดียว...แล้วทำไมฉันต้องรู้สึกว่ามีเค้าอยู่ข้างๆตลอดเวลาด้วย ทั้งๆที่เค้า'หาย'ไปจากโลกนี้แล้วไม่ใช่หรอ? พี่จีมินคนเดิมที่ฉันรู้จักนั้นหายไปตั้งนานแล้วนะ













    เพราะเค้าแท้ๆ..ถึงทำให้ฉันเป็นบ้าแทบทุกวันนี้

















    "ฮึก! ฉันอยากกลับบ้านแล้ว...." 



























    "แล้วเมื่อไหร่มันจะกลับ!?"




    ร่างสูงพุ่งตัวเข้าไปกระชากคอเสื้อเจโฮปด้วยความรวดเร็ว จนเจ้าของบ้านตกใจฉี่แทบแตก เจโฮปพยายามปลอบโลมให้จองกุกใจเย็นลง แต่ทว่ามันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ตอนนี้คนร่างยักษ์อยากจะเอาหมัดหนักๆซัดใส่หน้าเจโฮปให้รู้แล้วรู้รอด ถ้าไม่ติดว่านี้บ้านมันนะป่านนี้ผมจะกระทืบมันให้ตายคาตีนไปนานแล้ว...


    หลังจากเพื่อนสุดรักของไอ้จีมินเล่าทุกอย่างให้ผมฟัง ก้อนเนื้อด้านซ้ายก็เต้นรัวไม่เป็นจังหวะ มือไม้เริ่มปูดจนเห็นเส้นเลือดด้วยความโกรธและเกลียด...ไอ้จีมินมันจับแฟนผมไป พาไปอยู่ไหนสักแห่งที่ไม่มีใครรู้แม้กระทั่งเพื่อนของมันเอง





    "กูถามอีกรอบ...ตอนนี้มันอยู่ไหน!?"




    "ม..ไม่รู้! มันบอกว่าแค่ลาไปพักผ่อน ที่ไหนไม่รู้มันไม่บอก!..." 




    "เหี้ยเอ้ย!! เป็นเพื่อนกันประสาอะไรว่ะ!!!!"




    ปึก!!!..




    แรงผลักมหาสารทำให้ร่างของเจโฮปกระแทกกับผนังห้องจนตัวของเค้าล่วงลงเบาะโซฟานุ่มๆที่รองรับตัวเค้าเอาไว้...โชคดีนะที่ตับไม่แตก แต่ก็เจ็บไม่ต่างกับโดนคู่อริกระทืบอย่างไงอย่างงั้นอ่ะ  โอ้ยตายโฮปปี้ช้ำในT^T




    "คอยดูเถอะ ถ้า(ชื่อคุณ)กลับมาแล้วมีรอยช้ำแม้แต่นิดเดียว...กูเอามึงตายแน่"









    เมื่อสิ้นเสียงคำขู่น้ำเสียงเยือกเย็นและเย็นชาด้วยความโกรธของจองกุก ร่างสูงทิ้งทายคำขู่กรอกใส่หูเจโฮปก่อนที่จะเดินออกไปจากห้อง และปล่อยให้เจโฮปนอนตัวขดเพียงตามลำพัง...รถสปอร์ตคันหรูเคลื่อนตัวออกไปด้วยความเร็วสูงตามความแรงของเครื่องยนต์  ตลอดทางขับรถ จิตใจของจองกุกกระวนกระวายอยู่ไม่เป็นสุข  ความรู้สึกเป็นห่วงและคิดถึงแฟนสาวของเค้านั้นไม่มีเวลาไหนที่เค้าจะไม่คิดถึงคุณเลย และยิ่งเจ้าตัวหายไปแบบนี้ หายไปกับ ปาร์ค จีมิน บุคคลอันตรายที่เคยทำให้คุณเจ็บและเสียใจมาโดยตลอด...ถึงแต่แม้การเริ่มต้นของทั้งสองคนนั้นจะเริ่มต้นกันไปได้สวย แต่สุดท้ายก็จบลงด้วยความเจ็บปวด...แค่เพียงฝ่ายคุณคนเดียวก็ตาม




    "เธอต้องกลับมา...(ชื่อคุณ)"    พลันว่าจบ มือหนาอีกข้างก็เอื้อมไปหยิบสมาร์ทโฟนจอดำขึ้นมากดโทรหาใครบางคน คนที่จะสามารถกำจัดจีมินออกไปจากชีวิตคุณได้..ใครสักคน ที่'ฆ่า'ได้ไม่ต่างกับฆาตกรดีๆนี่เอง:)




    'หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อในขณะนี้กรุณา.......'




    "เวรเอ๊ย...ปิดเครื่อง!"    ร่างหนาทะลึ่งตาใส่หน้าจอสมาร์ทโฟนก่อนที่จะเผลอปากด่าคนที่ต้องการติดต่อในเวลายามวิกาลแบบนี้















    ไอ้หมาเอ๊ย จะปิดเครื่องหาพ่อมึงเรอะ!





















    ภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่...สถานบันเทิงแห่งใหม่ใจกลางเมืองเล็กๆ สถานที่ ที่เต็มไปด้วยผู้คนทั้งชายและหญิง เสียงเพลงที่ถูกเปิดคลอเบาๆไม่กระหึ่มกระหน่ำเสียงดังจนน่ารำคาญเหมือนในผับ..แต่ที่นี่ไม่ใช่ เพราะนี่คือบ่อนคาสิโน่สำหรับผู้คนที่ต้องการผ่อนคลายหลังจากทำภารกิจชีวิตประจำวันอันแสนเหน็ดเหนื่อย....




    คุณเก็บความสงสัยที่อยากจะถามจีมินว่าพามาที่นี่ทำไม..แต่สุดท้ายก็ต้องเก็บความสงสัยเข้าไว้เสียก่อน และได้แต่เดินตามแผ่นหลังของร่างสูงนั้นเข้าไปในห้อง ห้องหนึ่ง











    "อยู่ใกล้ๆฉัน ห้ามไปไหน..."    ร่างหนาเอ่ยเสียงเรียบพลางยืนมือมาให้คุณจับ




    "อ..อืม.."    และคุณก็ยอมจับมือเค้าอย่างว่าง่าย...





    แต่ทว่าเมื่อได้สัมผัสผิวมือนุ่มๆของเค้าแล้วทำให้คุณใจเต้นแรงผิดกับความรู้ที่พยายามห้ามตัวเองไม่ให้เดินหลงเข้าไปในมนต์เสน่ห์ของผู้ชายคนนี้...ปาร์คจีมิน เมื่อไหร่นายจะเลิกทำฉันใจเต้นสักที














    "มาแล้วหรอ...นั่งก่อนสิ:)"    




    ในระหว่างที่คุณมัวแต่ยืนสำรวจรอบๆห้องอยู่นั้น จู่ๆก็มีเสียงของผู้ชายอีกคนพูดขึ้น ชายหน้าตาดี ผิวขาวนวล ดวงตาอันคมกริบที่สาวๆมองแล้วต้องหลงใหลในความหล่อของเค้า..มิหนำซ้ำสัดส่วนร่างกายของชายคนนี่ยังแน่นและน่าขย่ำซะเหลือเกิน





    "เช็ดน้ำลายด้วย...นั่งลง"




    "อ่ะ! ขอโทษ-_-"





    ไม่น่าพูดเลยจีมิน...คนเค้าอุส่าห์มองผู้อยู่แท้ๆ







    "โอ๊ะ!!..ปล่อย!"    ร่างเล็กลงบนโซฟายังไม่สนิทก้น มือปลาหมึกของคนใจร้ายก็คว้าเอวคอดของคุณเข้าไปกอดแนบชิดกับตัวเค้า...คุณทั้งดิ้นและถลึงตาใส่มากเท่าไหร่ก็เหมือนยิ่งยุอารมณ์กวนของจีมินมากเท่านั้น





    "อร๊าย!>.<"    ยังไม่ทันจะเอ่ยปากด่า คนตัวใหญ่ก็โน้มหน้าลงมาพร้อมหอมซอกคอขาวๆของคุณไปฟอดใหญ่ๆอย่างหน้าตาเฉย





    "เฮ้ๆ ทำอะไรก็เกรงใจคนโสดบ้าง:)"    ชายหนุ่มอีกคนเอ่ยขึ้นพลางส่งยิ้มบางๆมาให้คุณด้วยสายตาเจ้าเล่ห์




    "อะไรว่ะ วอนโฮ อิจฉาหรอว่ะ" 




    ลี โฮ ซอก หรือ วอนโฮ เพื่อนคู่ค้าธุรกิจของจีมิน  บุคคลที่พร้อมหักหลังกันและกันได้ตลอดเวลา..จีมินรู้ดีว่านิสัยของวอนโฮเป็นยังไง เค้าทั้งเจ้าเล่ห์ ฉลาด รู้ทันคน ไหวพริบดี และอีกอย่าง เจ้าชู้สุดๆ...และตอนนี้ทั้งสองใกล้จะแตกหักกันเพราะตกลงสิ้นค้ากันไม่ได้ แต่วันนี้จะเป็นวันที่ต้องตกลงกันให้ได้ว่าใครจะได้ ใครจะเสีย



    ซึ่งการแสดงอารมณ์สีหน้าเมื่อกี้ถือว่าใช่ได้...มันไม่ได้เป็นคนดีอย่างที่เห็น







    "อิจฉาสิว่ะ...."    ชายแปลกหน้าสำหรับคุณ เอ่ยน้ำเสียงหวานชวนให้สาวน้อยตรงหน้าหลงเสน่ห์  นั่นก็คือคุณนั่นแหละ-_-




    ง่ะ เหมือนเรากำลังโดนแย่ง




    "เชิญมึงอิจไปคนเดียวเถอะ..."    จีมินออกสีหน้าได้ชัดเจนว่าตอนนี้เค้ากำลัง'หวง'  พร้อมพูดขึ้นว่า....















    "ยัยนี่เมียกู มึงอย่าเสือก:)" 




























    














    ยัยนี่เมียกู..มึงอย่าเสือก







    ยัยนี่เมียกู...มึงอย่าเสือก







    ยัยนี่เมียกู..มึงอย่าเสือก









    ยัยนี่เมียกู...มึงอย่าเสือก







    ยัยนี่เมียกู..มึงอย่าเสือก









    ยัยนี่เมียกู...มึงอย่าเสือก












    "โอ้ย!! ทำไมเราต้องเขินด้วยว่ะ!!"    ใครจะว่าเราหลงตัวเองก็แล้วแต่..แต่มันเขินจริงๆนะเว้ย  ไม่ได้ยิรคำนี้มานานแล้ว แภมจองกุกก็ไม่เคยพูดแบบนี้กับฉันอีก เหอะ!! ไม่เขินก็ตายด้านแล้วยัยบ้าเอ้ย...อย่าๆ! อย่าเด็ดขาดเธอมีแฟนแล้ว ชื่อ จอน จองกุก อย่าหลงคารมบ้าๆของนายจีมินเด็ดขาด!!





    "เป็นไร..ทำไมหน้าแดง?" 




    ตั้งแต่เดินออกมาจากคาสิโน่แล้วที่จีมินสังเกตเห็นว่าคุณเอาแต่นั่งเงียบ หูแดงแก้มหูเหมือนคนป่วย...แต่ดูๆแล้วก็ไม่ได้ป่วยหนิ..หรือว่าโดนเอาจนอสุจิผมไหลขึ้นสมอง(ตบปาก)




    "ป..ป๊าว!!"   หึ่ย ตาบ้า เห็นด้วยหรอว่าเราหน้าแดง-_-




    "งั้นหรอ...เป็นไงล่ะ..."    จู่ๆคำถามชวนงงของจีมินก็ยิงใส่หัวคุณเข้าอย่างจัง  อะไรอีกอ่ะ เป็นไงล่ะ อะไรว่ะ!?




    "อะไร?"




    "ชอบมันล่ะสิ...."




    "ใคร?-_-" 




    "ก็ไอ้วอนโฮไง..."




    "ถามทำไม?"




    "ยัยบื้อ! ชอบก็บอกดิว่ะ!! เห็นนั่งมองตาเยิ้มซะขนาดนั้น!!"   วินาทีนี้ช็อคเลยค่ะ โอ้แม่เจ้าดิฉันทำอะไรผิดอีกล่ะเนี่ยT^T




    คุณเงยหน้ามองจีมินอย่างงงๆ ก่อนที่เค้าจะทำเป็นนิ่งแล้วก็ขับรถออกไปจากตัวคาสิโน...ตลอดทางบรรยากาศในรถมีแต่ความเงียบ ไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไรเลยสักคำโดยเฉพาะจีมิน เค้าดูนิ่ง เงียบ และทำสีหน้าไม่พอใจ...เหมือนว่าตอนนี้คุณเป็นคนทำให้เค้าอารมณ์เสีย ทั้งๆที่ตัวคุณเองยังไม่เข้าใจเลยว่าทำอะไรผิด ทำไมเค้าถึงทำคิ้วขมวดขนาดนั้น-_-





    ถ้าจะบอกว่าหึงคุณที่มองวอนโฮล่ะก็...เหอะ! เป็นไปไม่ได้อ่ะ  คนอย่างจีมินเนี่ยนะจะหึงเรา
























    @คฤหาสน์ เวลา 03:00 น.














    ภายในห้องนอนของคุณในเวลาตีสามเป๊ะ...ใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะได้กลับบ้าน เพราะในระหว่างกลับจีมินพาคุณแวะข้างทางเพื่อทานข้าว แต่ยังไงซะเค้าก็ยังทำหน้างอใส่คุณตั้งแต่ออกจากบ่อนคาสิโนแล้วล่ะ




    "เห้อ!!...."   คุณพ้นลมหายใจเฮือกใหญ่พร้อมทิ้งตัวอันเหนื่อยล้านอนลงบนเตียงนุ่มๆที่คุ้ยเคยดี  เป็นเวลากี่วันแล้วนะที่คุณอาศัยอยู่กับจีมิน ป่านนี้คนทางนั้นจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ จองกุกทำอะไรอยู่...อยากโทรหาเค้าจัง แต่ติดที่ว่าโทรศัพท์โดนยึดน่ะสิ-_-





    "เป็นอะไรของเค้านะ...."    ร่างเล็กตัดเพ้อด้วยความสงสัย สายตาคู่สวยมองทอดยาวออกไปนอกหน้าต่างบานสวยไม่ใกล้ไม่ไกลนัก..อดไม่ได้เลยว่าคุณทำให้จีมินไม่พอใจอะไรอีก ทำไมเค้าถึงถามแบบนั้นตอนที่นั่งอยู่ในรถ กะอีแค่มองหน้าวอนโฮก็ถูกกล่าวหาว่าชอบซะงั้น





    "ไม่ได้ชอบสักหน่อย..."    พลันปากเบาๆ มือบางเอื้อมสัมผัสเส้นผมสีดำเงานุ่มลื่นของเด็กน้อยที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ข้างกาย...คุณเลิกสนใจสิ่งที่จีมินพูดแล้วกลับมาสนใจมารุแทน  เด็กน้อยผู้น่าสงสาร ไม่น่าเลย ไม่น่าพามาด้วยเลย ป่านนี้เด็กน้อยคงคิดถึงพ่อแม่มากแน่ๆ..ส่วนทางครอบครัวของมารุก็คงตามหากันให้วุ่นเพราะลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของพวกเค้าหายไป นานเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้






    "อืม...."    เสียงครางของเด็กน้อยเปล่งออกมาในลำคอ ในท่าทางน่าจะรำคาญด้วยมือของคุณที่กวนใจเด็กน้อยในเวลานอน





    "ฝันดีครับ:)"





    พูดจบมือเล็กๆก็คว้าผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างกายจากอากาศหนาวรอบป่า...เพราะพื้นที่แถวนี้ล้วนเป็นป่าทั้งหมด ไม่แปลกที่อากาศจะเย็นโดยไม่ต้องเปิดแอร์เลยสักตัว





    เมื่อทำให้ร่างกายอุ่น เปลือกตาก็เริ่มหนักอึ้ง จนในที่สุดคุณก็เข้าสู่ห้วงนิทรา....



















    เช้าวันต่อมา....










     เป็นอีกครั้งที่ร่างสูงต้องตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่ พลางจัดการอาบน้ำแต่งตัว ชำระร่างกายให้สะอาดหอมหวลสดชื่น  จิน พ่อบ้านประจำคฤหาสน์ถึงต้องกลับยืนมองผู้เป็นนายแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสบายๆชิวๆ  ร่างกายกำยำที่สวมใส่เสื้อยืดสีเขียวไร้ลวดลายคู่กับกางเกงสามส่วนเนื้อผ้ายีนส์สีขาวสะอาด ทรงผมที่ถูกจัดเซ็ตพอให้ดูดี








    แปลก!?...คำนี้มันพุ่งพรวดเข้ามาในหัวของจินทันที











    "เอ่อคุณจีมินครับ?"   ยืนสงสัยมานานแล้วว่าเจ้านายกินยาผิดขวดรึเปล่า..ทำไมถึงแต่งตัวแบบนี้




    เสียงทุ่มของพ่อบ้านเอ่ยถาม พลางยืนมองจีมินจากด้านหลัง




    "หื้ม ว่าไง"




     แปลก! แปลกจริงๆด้วย...น้ำเสียงดูอารมณ์ดี ต่างจากเมื่อคืนที่คอตกเหมือนหมาหงอย





    "คุณจีมินทำไมถึงแต่งตัวแบบนี้ล่ะครับ?"    พ่อบ้านจินตัดสินใจถามออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น  ก็จินอยากจะรู้ว่าวันนี้คนตรงหน้าเป็นอะไรทำไมถึงแต่งตัวผิดปกติจากทุกๆวัน




    "ก็จะออกไปข้างนอก"    จีมินตอบออกไปพลางหมุนตัวหันมาคุยกับจิน





    "ข้างนอก?"




    "เอ่อ แล้วนายก็รีบไปปลุกยัยนั่นซะ....เพราะเราจะออกไปเดินป่ากัน:)" 














::100%::









    #TALK

     มาอัพแล้วจร้า หลังจากที่ทิ้งไว้นาน555+ 

     สงสารนางเอก เมื่อไหร่จะได้กลับบ้านสักที จีมินน้อจีมิน หึงเราก็ไม่บอก ทำเป็นเก๊ก! ส่วนจองกุก นายคงรักนางเอกมากสินะ...ทำไงดีเนี่ย บทสรุปของเราทั้งสามคนจะเป็นยังไง ติดตาม เรื่องราวยังมีอีกเยอะ~









คอมเม้น
กำลังใจ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 297 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

737 ความคิดเห็น

  1. #737 Eing Eing (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2564 / 22:39
    จีมินจะเล่นพิเรนอะไรรึป่าวว555555
    #737
    0
  2. #684 fanfin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 12:35
    สนุกมากๆๆๆๆเลย
    #684
    0
  3. #683 fanfin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 12:35
    จีมจะทำไรบ้าๆอีกรึป่าวเนี่ย
    #683
    0
  4. #682 fanfin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 12:35
    รุ้นง่าาาาา
    #682
    0
  5. #345 joekidkat2547 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 19:44

    มาต่อนะคร้าาา✌

    #345
    0
  6. #336 Rinda7754 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 19:55

    รอคะ ????????????????????

    #336
    0
  7. #335 New_09 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 13:09

    ต่อเร็วๆเด้อออ

    #335
    0
  8. #334 rocker (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 13:26

    ไม่รู้ทำไมขำจองกุกฉากนี้มาก นางคงรักนางเอกมากล่ะสิ--มาต่อเร็วๆนะค้าารออยู่~

    #334
    0
  9. #332 Chonlada2547 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 18:01

    สงสารจองกุกอุษ่าทะนุทะนอม เห้อจีมินทำไมใจร้ายจังสงสารคนเป็นผู้หญิงทรมานน่าดู(มารุคุง ครอบครัวเค้าไม่ตามหาหรอสงสัยแท้หน่อ)
    #332
    0
  10. #330 0910892170 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 17:15
    จีมินสายเขียวหรอเนี่ย(เข้าป่า:)
    #330
    0
  11. #329 Newyear38 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 21:09
    รอคร้าาาาา
    #329
    0
  12. #328 linble2001 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 20:27
    รอค่าาา
    #328
    0
  13. #327 k pop (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 20:06

    จองกุกกคร่าาาเค้ายูไทยมาตามเค้าทีคิดถึงเหลือเกินนน
    #327
    0
  14. #325 waratruedee14 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 18:27
    เงียบทำ-ไร555
    #325
    0
  15. #321 Hobabe (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 02:42
    ตามหาเราให้เจอนะจองกุก เราก็คิดถึงนาย
    #321
    0
  16. #320 rocker (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 20:28

    นึกว่าจีมินจะราดน้ำใส่เราซะอีก..มาต่อนะคะะ

    #320
    0
  17. #319 Minji_minmin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 22:52
    รักไรท์ไม่เคยผิดหวังสู้ๆนะคะ
    #319
    0
  18. #318 1471200280193 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:50

    นึกว่าจะมี nc บนรถถถถ 5555555

    #318
    0
  19. #317 pornpansa063 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 14:42
    กุกจ้าาเกี้ยวกราดแบบนี้ใจเค้าเต้นแรงนร้าาา
    #317
    0
  20. #316 baekhyunee_four (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 02:43
    รอเด้ออ
    #316
    0
  21. #315 linble2001 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 22:46
    รอค่าาา
    #315
    0
  22. #314 Phimlapat (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 20:53
    กุกแก้วกาดอ่ะ งื้อใจบาง
    #314
    0
  23. #313 k pop (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 19:44
    กุกกี้ที่ร๊ากก ใจเย้นเข้าไว้น่ะะ
    #313
    0
  24. #312 j e l o * (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 19:21

    รอไรท์น้าา
    #312
    0
  25. #311 molobee_kk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 18:44
    กุก ใจเย็นๆๆๆ
    #311
    0