( YOONGI X YOU ) DANGER ผู้ชายอันตราย[BAD]

ตอนที่ 19 : DANGER : Chapter 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,640
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 189 ครั้ง
    20 เม.ย. 61

B
E
R
L
I
N



























    ย๊าห์!...นี่ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย คนอย่างยุนกิเนี่ยนะพาเราออกมาเที่ยวแถมยังขับเรือออกมาอีก! มากันแค่สองคน! เค้าคิดอะไรกับเรารึเปล่าเนี่ย?....คุณนั่งถกเถียงกับความคิดของตัวเองอยู่บนเรือ..ตอนนี้คุณกับยุนกิออกมาจากบ้านพักได้ประมาณ30นาทีได้แล้วมั่ง แล้วจะไปไหนเนี่ย ยุนกินี่ขับเรือเป็นด้วยหรอ?..ชั่งเถอะตอนนี้เค้าก็กำลังขับมันอยู่นี่นา จุดหมายที่จะไปก็ไม่บอกกันสักคำมัวแต่ขับเรือออกทะเลจนมองไม่เห็นฝั่งแล้วเนี่ย!(-_-)









    หรือว่า!..จะแอบลักพาตัวเราไปฆ่าแล้วโยนถ่วงน้ำ!









    ไม่เอานะ!!!!!!









    "เห้อ!...."




    บอกตรงๆนะว่าผมขับเรือไปแอบเหล่ตามองยัยนั่นควบคู่ไปด้วย..เป็นอะไรอีกว่ะ พามาเที่ยวก็แล้ว ทำไมยังทำหน้าอมทุกข์แบบนั้น? เห้อ!ผู้หญิง!...




    เข้าใจยาก!!!




    "ไม่ชอบหรอ?..."




    "ค..ค่ะ!?"   ร่างเล็กหลุดจากภวังค์ความคิดพร้อมมองหน้าผมอย่าง งงๆ




    หึ!...บื้อจริงๆ:)




    "อยากกลับมั้ยล่ะ?"    แหย่หน่อยดีกว่า:)




    "กลับ?..อ..อ่ะ!ไม่เอาไม่กลับ!ขับต่อไปเลย!!"




    "แต่ฉันเห็นหน้าเธอทำอย่างกะคนปวดอึ:)"




    "ปวดอึบ้านคุณสิ!...ฉันแค่นั่งเรื่อยเปื่อยอ่ะ ไม่รู้จะทำอะไร"




    "หรอนึกว่าโดนลมทะเลตีหน้าจนสมองปลิวไปกับลมซะแล้วหึ:)"




    "ยุนกิ!!!...ฮึ้ย!(-*-)"




    "หึ:)"    มีความสุขจังโว้ย!ได้แกล้งคน...มันมาแล้ว บรรยากาศแห่งความเงียบกลับมาอีกครั้งเพราะคราวนี้ไม่มีใครพูดปริปากใดๆสักคำ แถมยัยนั่นยิ่งนั่งตัวงออยู่ท้ายเรืออีกด้วยเห้อ!!










    ถามจริงเถอะ...ทำไมผมต้องแคร์ด้วยว่ะ!?









    ผมหยุดเรือกลางทางเพราะไม่รู้กะจิตกะใจมันแปลกๆอ่ะไม่มีอารมณ์ขับต่อ...พักก่อนก็แล้วกัน  เมื่อนึกได้ว่า(ชื่อคุณ)นั่งตัวงออยู่ท้ายเรือผมเลยตัดสินใจเดินไปนั่งลงข้างๆ




    "นี่...."   เรียกคนข้างๆแต่หน้าหันไปทางอื่น...




    "อะไร?..."




    "เธอเป็นอะไร?"




    "เปล่าสักหน่อย"  เธอตอบแบบปัดๆไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น(-_-)




    "หรอ..."




    "อือ!...ฉันแค่เบื่ออ่ะ"




    "เบื่อหรอ...งั้นเรามาหาอะไร'ทำ'แก้เซ็งเป็นไง:)"    ผมยกคิ้วยิ้มเจ้าเล่ห์พลางยื้นหน้าเข้าใกล้ร่างเล็ก..เธอหดหัวลงเพราะกลัวว่าผมจะทำอะไรเกินเลย..ผมใช่มือหนาๆกระชากเอวบางขึ้นมานั่งบนตัก ท่าทางตอนนี้บอกไว้เลยว่า(ชื่อคุณ)กำลังนั่งคร่อมตักโดยร่างของผมนั้นอยู่ด้านล่าง:)




    จะ'เอา'กันบนเรือได้ป่าวว่ะ?




    "ย..ยุนกิปล่อยนะ!"    คำก็ปล่อยสองคำก็ปล่อย ถามจริงเถอะฉันเคยปล่อยเธอไปสักครั้งมั้ย! โวยวายอยู่ได้(-_-)




    "หุบปาก..ฉันกำลังทำให้เธอหายเบื้ออยู่นี่ไง อื้ม!"




    "อื้อ![>•<]"




    ผมฉวยโอกาสช่วงที่ร่างเล็กเปิดปากออกไม่รีรอเข้าประกบริมฝีปากสวยตรงหน้า...ตอนแรกดูเหมือนเธอจะขัดขืนแต่พอเจอไม้ตายเข้าหน่อยเคลิ้มเชียวหึ:)




    ปากหยักได้รูปดูดดื่มความหวานจากช่องปากอย่างไม่รังเกียจ จนทำให้น้ำหวานของหญิงสาวไหลเยิ้มตรงมุมปาก..ลิ้นหนาและเล็กสลับแลกเล่นกันอย่างสนุกปาก..นับวันยัยนี่ยิ่งจูบเก่งกว่าผมซะอีก









    คุณรู้สึกเหมือนผมมั้ย....ว่าใต้เป้ากางเกงมันกำลังตุง(^_^)




    "อ๊า!อื้มมมมม"    อ๊าผมไม่ไหวแล้ว...ปากน่ะก็จูบกันไม่หยุดส่วนผมก็เผลอขยับช่วงล่างเพื่อให้เสียดสีกับสิ่งๆนั้นใต้กระโปรงตัวบางของ(ชื่อคุณ)....




    "อื้อออออ~"    ผมรู้ว่าคนตัวเล็กบนตักก็รู้สึกถึงมันเหมือนกัน:)




    นี่ผมไม่ไหวจริงๆแล้วนะ!...อย่ามัวแต่คิดเริ่มเลยดีกว่า ผมใช้มือสอดเข้าใต้กระโปรงตัวบาง นิ้วชี้เริ่มเกี่ยวแพนตี้ตัวจิ๋วจนเป็นเกียวและค่อยๆดึงมันลงช้าๆอย่างเรื่อยๆจนพ้นใต้กระโปรงของเธอ




    ตอนนี้น้องชายของผมตื่นตัวอย่างเต็มที่...ส่วนเธอ!เตรียมรับศึกได้เลย!




    เพราะฉันไม่ได้พูดเล่นแต่ฉัน'เอา'จริง'ทำ'จริง...บนเรือแม่งนี่แหละ!

























    "อ๊ะ!อ๊า!ยุนกิ!..ฉ..ฉันอ๊า!ทำมันไม่ไหวแล้ว!>////<"




    "ขย่มต่อไปเรื่อยๆอ๊า!..ซี๊ด!แบบนั้นล่ะแรงอีก อื้มดีมากคนเก่งอ๊า!"

























    ต่อมา...(มันมีควันหลงNCหน่อยๆอ่ะรีท>_<: ไรท์)




    เป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจมากที่สุดในชีวิตเพราะผมให้ยัยตัวดีขึ้นขย่มตักเองโดยไม่ต้องเสียแรงผมให้เหนื่อยเปล่าๆ คิดแล้วเสียวอีกรอบยัยนี่เอวดีกว่าที่คิดทำผมติดใจเป็นรอบที่2ของกิจกรรมแก้เบื่อบนเรือ:)




    "เธอบอกว่าเบื่อเองนะช่วยไม่ได้:)"    ผมพูดพลางก้มมองร่างเล็กๆนอนขดอยู่บนตักของผม..สงสัยเราใจร้ายไปหน่อยให้เด็กทำจนถ่านหมด ดูท่าทางจะหมดแรงจริงๆแฮะ?..ดูสิหลับลึกเลยว่ะ(-_-)




    จากนั้นผมก็กลับไปสนใจขับเรือต่อ...เกือบชั่วโมงกว่าๆไม่นานนักในที่สุดเราก็มาถึงเกาะลับส่วนตัวของผมเอง..ผมแอบซื้อไว้เมื่อ2ปีก่อนแต่ตัวเกาะมันไม่มีอะไรมากนอกจากป่าและน้ำตก ผมน่ะไม่ได้สร้างบ้านพักไว้ด้วยสิก็แค่กะว่าจะมาเดินเล่นแล้วก็กลับ...




    เอาไปเอามาเริ่มง่วงแล้วอ่ะ...{>0<}






    End Yoongi Part



















    2ชั่วโมงต่อมา...




    "อืม~"    พระอาทิตย์เกือบขึ้นกลางฟ้า คุณพึ่งตื่นจากการหลับใหลในช่วงสาย...นึกแล้วแก้มกลมก็ขึ้นสีแดงอมชมพูระรื้นเพราะภาพเหตุการณ์ในตอนนั้นมันกำลังเล่นงานคุณ...ภาพที่ฉันกำลังมีอะไรกับยุนกิบนเรือยิ่งน่าอายมากที่สุดคือฉันเป็นคน'ทำ'ส่วนยุนกิเป็นคนสั่ง...กรี๊ดดดดดดด!!









    ยุนกิเค้าสั่ง!...ฉันเปล่าเต็มใจทำ(นะ)-///-









    ร่างบางลุกขึ้นนั่งในอกเต็มไปด้วยความเจ็บจี๊ดที่ยุนกิสร้างมันไว้...ตามไหล่ตามซอกคอมีแต่รอยฟันกัด ส่วนปากก็บวมเป่งยังไม่หาย!...คนอะไรรุนแรงชะมัด!(-_-)  นึกได้ก็เจ็บจี๊ดๆที่ช่วงล่างมือเล็กยกกุมท้องน้อยก่อนที่จะค่อยๆพยุงตัวเดินลงจากเรือ...ด้วยว่าคุณเจ็บอ่ะนะเลยเดินลำบากหน่อยๆ




    บรรยากาศบนหาดทรายสีขาวละมุน ท้องฟ้ามืดครึ้มหน่อยๆเพราะไม่มีแดด...เสียงคลื่นกระทบโขดหินฟังแล้วสบายหูด้วยเสียงเพลงจากธรรมชาติ ลมทะเลที่ค่อนข้างพัดแรงกว่าปกติ เกือบจะทำให้ร่างเล็กๆของคุณปลิวไปตามแรงลมทะเล




    "อ่า!หนาวเหมือนกันแฮะ..."    มือเล็กยกขึ้นลูบแขนเพราะเกิดอาการหนาวขึ้นมาเสียดื้อๆ แถมชุดที่คุณใส่มันก็บางซะ(-_-)...เสื้อสายเดี่ยวสีเขียวอ่อนกระโปรงสีขาวบางๆ ชุดพวกนี้คุณไม่ได้เตรียมมาเองหรอก คุณพี่โบราสุดที่รักน่ะสิจัดกระเป๋าให้(-_-)




    ไม่อยากจะภาคแต่ละชุดที่นางเตรียมให้...อื้อหือ!โชว์ซะ! ทว่าล่ะทำไมยุนกิถึงขึ้น(?)ตลอดเวลา









    สภาพอากาศจะรุนแรงสักแค่ไหนแต่คุณก็เดินเล่นมาเรื่อยๆเพลินๆไม่สนโลก(?)จนเท้าเล็กต้องหยุดชะงัก ตากลมพร้อมมองเพ้งไปที่ร่างสูงของคนบางคน ทรงผมยุ่งเหยิงเส้นผมสีเทาควันบุหรี่ที่ยังไม่เคยเปลี่ยน ใบหน้าที่คุณคุ้นเคยมันดี  รู้จักดียิ่งกว่าใบหน้าของพ่อคุณซะอีก(-_-)




    ยุนกินั่นเอง...ไปนั่งทำเป็นพระเอกเอ็มวีอะไรตรงนั้น(-_-)




    "มานั่งทำเอ็มวีตากลมอะไรตรงนี้:)"     ประโยคช์แรกที่คุณเอ่ยทักคนตรงโขดหินพร้อมหย่อนก้นลงนั่งข้างๆ...ดูเหมือนจะหยิ่ง ยุนกิเหล่ตามองคุณเล็กน้อยก่อนที่จะกลับไปสนใจวิวทะเลตรงหน้าต่อ




    เห้อม!..ทำเป็นเมินชิส์!




    "นี่ยุนกิพูดกับฉันหน่อยสิ:)"    คุณฝืนยิ้มเล็กน้อยพลางเงยหน้ามองยุนกิ...ดูเหมือนเค้าจะไม่อยากจะคุยด้วยนะ






    เป็นอะไรอีกเนี่ย...(-_-)




    "นี่ยุนกิ----!"




    "หุบปาก!รำคาญ!...."




    "ท..ทำไมต้องตะคอกใส่กันด้วย"




    "จะไปไหนก็ไป...ฉันอยากอยู่คนเดียว"    ดูเหมือนจะไล่แต่ก็ไม่ใช่เพราะยุนกินึกอยากจะคิดทบทวนเรื่องผ่านๆมาดูอย่างเงียบๆโดยไม่มีใครกวน..เรื่องราวอดีตต่างๆที่ยุนกิเคยจดจำและรับรู้มันมานั้นกำลังเล่นงานเค้าในตอนนี้ ทั้งเรื่องบริหารโรงเรียน ธุระกิจทางบ้าน แถมยังเรื่องของ'คุณ'อีกทำไมนะ ทำไมต้องมีคุณเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องทุกเรื่องของเค้าด้วย...




    เพียงแค่ผู้ชายคนเดียวน่ะมันรับแบกภาระพวกนี้มากเกินไปแล้วนะ...ยุนกิตัวคนเดียวมาโดยตลอดที่ต้องคอยรับผิดชอบเรื่องต่างๆของพ่อเค้า









    ที่แย่ไปกว่านั้นก็คือ...ตอนนี้ยุนกิกำลังเป็น 'โรคซึมเศร้า' ชนิดหนึ่ง...ไม่มีใครดูออกหรอกว่าเค้ากำลังป่วย









    มันยากเกินที่จะมีคนมาเยียวยารักษาจิตใจของเค้า...







































    "ยุนกิไอ้บ้า!...พูดดีๆด้วยไม่ชอบ!คนเอาแต่ใจ!ไอ้ไบโพล่าเอ้ย!!!!!!"









    ฟริ้ว~









    ตูม!!!...









    ก้อนหินขนาดใหญ่เท่าหัวถูกผู้หญิงตัวเล็กๆโยนมันลงน้ำด้วยความโมโห...คุณน่ะโกรธยุนกิโคตรๆเลย! ผู้ชายอะไรเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย พูดบ้างไม่พูดบ้าง! เข้าใจยากจริงๆ! หลังจากที่โดนยุนกิไล่ออกมาคุณก็เดินหนีมาเรื่อยๆโดยไม่คิดจะหันกลับ แต่ในระหว่างทางดันโชคดีเจอน้ำตกไม่ใหญ่มากนักมันเหมาะเจาะแก่การคลายเคลียดและผ่อนคลาย




    นึกได้ก็อยากเล่นน้ำ:)




    "ชุดฉันมันบางอ่ะเห้อ!...คงลงเล่นไม่ได้"    คนตัวเล็กเริ่มสิ้นหวังเพราะลงเล่นน้ำไม่ได้เลยต้องทำใจกลับไปนั่งกอดเข่าชมทิวทัศอย่างเงียบๆตามเคย...ลมพัดเบาๆกิ่งไม้เสียดสีกระทบกันตามธรรมชาติ น้ำตกบรรเลงเสียงสบายๆทำให้คุณลืมเรื่องแย่ๆที่ผ่านมาจนหายไปหมด..แต่จู่ๆภาพใบหน้าของยุนกิก็ผุดขึ้นมาบนหัวของคุณเสียดื้อๆ ภาพใบหน้าที่เรียบเฉยไร้รอยยิ้มอันสดใสของเค้า









    อยากเห็นรอยยิ้มของยุนกิจัง...









    "ทำไมฉันต้องคิดถึงคนใจร้ายนั่นด้วยนะ(-*-)"









    "เมื่อกี้เธอว่าใครใจร้าย....?"    เสียงทุ่มนุ่มลึกแล่นเข้าโซนประสาทอย่างไว ตากลมเบิกกว้างอ้าปากเหว๋อพลางนั่งตัวแข็งทื่อ...นั่นมันเสียงยุนกิหนิ ดังมาจากด้านหลังอย่าบอกนะว่าเข้าได้ยินที่คุณพูดหมดแล้ว!?




    ขวับ!




    "อ้าวยุนกิ~(^_^)"   จริงๆด้วย...โอ้ยยืนหน้านิ่งเลยนะพ่อคุณ(-_-)




    "เธอนินทาฉันหรอ?"   ร่างสูงเดินมานั่งข้างๆ




    "เปล่าสักหน่อย(-*-)"




    "จะยอมเชื่อก็แล้วกัน:)"    ยุนกิพูดพร้อมทำหน้ากวนTEENใส่คุณ...แหม!ไม่อยากจะบอกว่าเมื่อตอนนั้นยังทำหน้าบูดใส่เราอยู่เลยหนิ แล้วทำไมตอนนี้ถึงมานั่งพูดกวนประสาทคุณแบบนี้ล่ะ(-_-)




    ยุนกิคนหลายอารมณ์!!!!...




    "มาทำไม...?"




    "มาตามหาคนขี้งอนแถวนี้..."




    "ใครงอน..."




    "หมามั่ง:)"




    "รู้ตัวดีหนิ:)"




    "นี่เธอกล้าย้อนฉันหรอ!?"




    "อย่าร้อนตัวสิยุนกิ:)"    หื้ม?...ออกหน้าออกตาขนาดนี้น่าจะรู้ตัวนะว่าคุณแอบย้อนด่ายุนกิว่าเป็นหมา:)




    "ยัย(ชื่อคุณ)ยัยหน้าโง่:)"




    "นี่!...เชอะ!ขี้เกียจมานั่งเถียงกับคุณแล้วไปดีกว่า!!"    เถียงคำไม่ตกฟากสู้ไม่ได้จริงๆเล๊ย!...แบบนี้เดินหนีดีกว่า ไม่สนไม่อยากสนใจ!




    "หึ:)"   เมื่อยุนกิเห็นคนตัวเล็กรีบลุกเดินหนีไปอีกทางของป่า อย่าคิดเลยว่าเค้าจะยอมปล่อยคุณไปง่ายๆ..แบบนี้ต้องตาม:)




    ร่างสูงเดินตามหลังร่างเล็กต้อยๆอย่างไม่มีจุดสิ้นสุด..ตลอดเส้นทางในตัวป่าเริ่มไร้เส้นทางเดินต้นไม้น้อยใหญ่รกรุงรังแทบจะเดินต่อไปไม่ได้...ยุนกิเริ่มขมวดคิ้วมองแผ่นหลังของคุณที่ไม่ยอมหยุดเดินสักที









    จะเดินไปไหน?...นี่เธอมันจะหลงทางแล้วนะ!!














    เวลาผ่านไปคุณยังคงเดินหนีต่อไปเรื่อยๆโดยไม่สนใจเสียงร้องจากคนด้านหลัง...เมื่อสังเกตป่ารอบๆข้างพบว่าทางเดินมันหายไปแล้ว ต้นไม้ทึบมืดเถาวัลย์พันกันเป็นเกียว ไม่รู้ว่าในป่านี้มีตัวอะไรแอบซุ่มอยู่บ้าง









    น่ากลัว!...









    "(ชื่อคุณ)หยุด!!"









    กึก!









    "....."    ขาเรียวหยุดชะงักลงกลางทางระหว่างเดิน...ยุนกิรีบเดินจ้ำเท้าเข้าไปกระชากแขนคุณจนเซหันหน้ามามองกันและกัน...




     "เป็นอะไรอีกห้ะ!...นี่ฉันเหนื่อยที่คอยตามเธอแล้วนะเว้ย!เลิกทำตัวงี่เง่าสักทีเถอะ!!"    ยุนกิขึ้นเสียงใส่หน้าคุณ มือหนาพลางบีบต้นแขนเล็กด้วยอารมณ์ที่ฉุดไม่อยู่ ตอนนี้ยุนกิเดือดและโมโหคุณมากที่ทำตัวแบบนี้จนเค้าหงุดหงิดและรำคาญ




    เหมือนแฟนงอนแล้วต้องง้อ แต่สำหรับผมมันไม่ใช่เว้ย!!




    "โอ้ย!!...ถ้าเป็นบ้าแบบนี้ก็ไม่ต้องมาคุยกัน!!"




    "เออ!ฉันก็เริ่มรำคาญเธอแล้วว่ะ!..แม่งรู้งี่ขังไว้ในห้องยังจะดีกว่า!!"









    ขังหรอ!?...งั้นหมายความว่ายุนกิเองก็ไม่ได้เต็มใจมาเลยสินะ









    "แสดงว่าที่ผ่านมาคุณไม่ได้เต็มใจพาฉันมาเลยสินะ...."    คุณก้มหน้าลงต่ำพยายามหลบหน้าเพื่อไม่ให้ผู้ชายคนนั้นรับรู้ว่ากำลัง...ร้องไห้...




    "จะว่างั้นก็ได้...เหนื่อยแล้วว่ะ ผู้หญิงแบบเธอแม่งโคตรน่ารำคาญ!"




    "เอ่อ!รำคาญมากใช่มั้ย!..ฮะ!..ด..ได้!ฉันไม่อยู่ให้คุณรำคาญหรอก ฉันไปแน่!!"    เสียงสะอื้นต่ำเปล่งออกไปอย่างเหลืออด ไม่ทันคิดร่างกายของคุณก็วิ่งหนีคนใจร้ายนั่นออกไปอย่างรวดเร็ว...ในสมองของคุณตอนนี้คิดว่าต้องหนีไปให้ไกลที่สุด ไปให้พ้นๆซะเค้าจะได้ไม่ต้องทนรำคาญคนอย่างคุณอีกต่อไป









    ใจเราอ่ะเผลอคิดว่ายุนกิจะเป็นคนใหม่แล้ว....









    แต่ที่ไหนได้ เค้าก็ยังเห็นแก่ตัวไม่เคยเปลี่ยน...คนใจร้าย ไม่จริงจังก็อย่าให้ความหวังสิ!









    คนอย่าง มิน ยุนกิ เข้าใจยาก!...









    และฉันไม่อยากจะเข้าใจมันด้วย...




















    เปรี้ยง!!....









    ซ่าาาาา..าาาา!




    "ฮ..ฮึก!ฝนตกหรอ...บ้าเอ้ย!!!"    สถานการณ์ก็ไม่ดีแถมฟ้าดินยังมีหน้ามาแกล้งกันอีกนะ...แล้วจะไปหลบฝนที่ไหนล่ะเนี่ย  คุณหันหลังมองเส้นทางที่วิ่งมาพร้อมคราบน้ำตาพบว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ไหนของเกาะก็ไม่รู้..คงหลงทางแล้วสินะ(-_-)




    ยุนกิคงไม่สนใจเราหรอก...จะให้ความหวังกับเค้าทำไมฮึก!




    นานอยู่นานคุณยังคงยืนตากฝนท่ามกลางป่าไม้พรงไพรแสนน่ากลัวนี่ ตัวคนเดียว...ร่างบางเริ่มตัวสั่นระริกพร้อมเดินวนหาที่หลบฝนและแหล่งพักพิงพอที่จะช่วยได้




    จนในที่สุด...




    "อ่ะ!...นั่นมันถ้ำหนิคงเข้าไปหลบฝนได้ ขออย่าให้มีตัวอะไรน่ากลัวๆเลยนะขอร้องล่ะT^T"    คุณยืนกอดตัวเองพลางทำใจเรื่องถ้ำขนาดใหญ่ตรงหน้า..ก่อนที่จะตัดสินใจเดินเข้าไปในตัวถ้ำกว้างๆ ข้างในถ้ำลึกๆคงมืดน่าดู..นั่งหลบฝนตรงปากถ้ำคงไม่เป็นไรหรอกเนาะ ฟ้ามันยังสว่างอยู่นิดๆพอมองเห็นสิ่งรอบข้างได้




    เปรี้ยง!!!...




    "กรี๊ดดดดดด!...ฮึก!ฮืออออออ!"    สิ่งที่คุณกลัวมากที่สุดก็คือเสียงฟ้าร้อง ฟ้าฝ่า..ขืนอยู่แบบนี้นานๆมีหวังได้ 'ช็อกตายแน่' ใครก็ได้ช่วยพาออกไปจากที่นี่ที









    ใครก็ได้ที่ไม่ใช่...'ยุนกิ'





























    #TALK~


    ตัดๆจนฟ้าฝ่า~~~

    มีใครฝากตบอิยุนกิมั้ยอ่ะ?..แหม!!!! ตอนแรกล่ะทำเป็นพูดดีที่ไหนได้นายก็ยังเลวเหมือนเดิมนะยุนกิ อย่าให้ความหวังนางเอกสิ!คนใจร้ายยยยยย!!!

    คำไหนผิดต้องขอโทษด้วยนะจ๊า พอดีไรท์รีบอัพเพราะพรุ่งนี้มีแพลนจะดูหนัง5555+



    เกลียดตัวเองไหงแต่งไปแต่งมามีNCเล็กๆน้อยๆมันโผล่มาจนได้5555+






คอมเม้น+กำลังใจ
=เพิ่มพลังให้ไรท์(เว่อร์^_^)

-งั้นไรท์ไม่มาต่อ(-*-)-

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 189 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

442 ความคิดเห็น

  1. #277 Sinxmlz (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 00:06
    แอบรออยู่นะจ้ะ แต่เธอไม่รู้บ้างเลยยย
    #277
    0
  2. #276 Kimstyle (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 23:52
    มาต่อเร้วววว
    #276
    0
  3. #275 Hobabe (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 21:20
    อยากไปตบอิกิเอง 55555 เค้าจะรักพี่จินค่ะ 5555
    #275
    0
  4. #274 101* (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 22:13
    เกลียดฉากบนเรือมาก55555+//พี่กิใจร้ายT^T//
    #274
    0
  5. #273 best9012 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 20:37
    โง้ยยย ~~ รีบมาต่อน้ะ (^^)
    #273
    0
  6. #272 titaya151060 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 08:25

    มาต่อเร็วๆน้าไรท์<>

    #272
    0
  7. #271 Minkongjoo27096 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 22:14
    ง่าาาาา!! มาต่อไวๆนะไรท์>\\\<
    #271
    0
  8. #270 Pukpui1904 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 15:35
    รีบมาต่อนะคะ อยากอ่านจนใจจะขาดแล้ว>< สู้ๆนะคะไรท์
    #270
    0
  9. #269 cream. Army (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 14:21
    รีบมาต่อนะค่ะ
    #269
    0
  10. #268 pimmjaa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 01:56
    โง้ยย นิสัยไม่ดีเลยยยย
    #268
    0
  11. #267 Devilchil (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 23:02
    อะไรเนี้ย เดี๋ยว'เอา' เดี๋ยวร้าย เดี๋ยวดี โรคซึมเศร้านี่ยังไงกันเนี้ยย ประมาณ "จะเอาไรว่ามา" มาต่อนะคะไรท์สู้ๆ (โครตโหดบนเรือเลยทีเดียวไม่อายฟ้าอายดินจริงๆพี่ก้า)
    #267
    0
  12. #266 kwanoy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 22:49
    รอจ้าาาาา
    #266
    0
  13. #265 M.ygbs (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 22:05
    ปากร้ายจิงๆพ่อคุ๊ณ
    #265
    0
  14. #264 ยืนงงในดงตรีนน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 20:55
    โอ้ววว บนเรือเลยหรอ //รอคร้าาา
    #264
    0
  15. #263 yosita1827 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 20:48
    รอน้าาาาาา
    #263
    0