คัดลอกลิงก์เเล้ว

(fic Osomatsu) รักผมสิ รักผมสิ รักผมสิ (karaichi)

เมื่อโดนสร้อยคอต้องคำสาป นี่ครอบง่ำจนคุมสติไม่อยู่ ใครจะเป็นคนถอนคำสาปกันน่ะ

ยอดวิวรวม

751

ยอดวิวเดือนนี้

7

ยอดวิวรวม


751

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


8
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  21 ก.ค. 60 / 18:37 น.
นิยาย (fic Osomatsu) ѡ ѡ ѡ (karaichi) (fic Osomatsu) รักผมสิ รักผมสิ รักผมสิ (karaichi) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค้าาาาาาาาาาา เราเนโกะเองน้าาาา คนที่แต่ง VN นั่นและ

หนีมาแต่งนิยายค่ะ คิดเรื่องเก่าไม่ออก แหะๆ

ได้แนวเรื่องมาจากเพลง Aixe Aixe Aixe ถ้าจะฟังของอิจิต้องพิมพ์ว่า Love Me Love Me Love Me ค่ะ จะฟังเพลงไปอ่านไปก็ได้น่ะคะ

เนื้อเรื่องก็ไม่ตรงกับ คาแรกเตอร์มันสักกะคน 5555

ก็แต่งแบบ ดำน้ำไปค่ะ (เพราะปกติจะแต่งแบบบทพากย์ )

เชิญไม่สนุกกันให้เต็มที่เลยคร้าาาาาาาา

เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 ก.ค. 60 / 18:37



" รักผมสิ รักผมสิ รักผม รักผม รัก...ผม ฮ่าๆๆๆ "

เสียงของเด็กหนุ่มในชุดฮูดสีม่วง ที่ใส่ทับด้วยชุดนักเรียนชายของโรงเรียนชื่อดังอีกที ดังขึ้น และเอาแต่พูดซ้ำไปมาขณะที่กำลังบีบคอใครบางคนอยู่


" ในเมื่อไม่ ก็ต้องชดใช้ ชดใช้ ชดใช้!!! ด้วยชีวิตของแกยังไงล่ะ ฮ่าๆๆๆๆ"

และหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง


เรื่องราวก่อนที่จะเป็นอย่างนี้


ผมมัตสึโนะ อิจิมัตสึ เป็นหนึ่งในแฝด 5 ผมเป็นพี่คนที่สาม ผมนะน่ะเป็นคนที่เรียนเก่งและดูเป็นผู้เป็นคนที่สุดในหมู่ ผมนะมักจะโดนเอาไปเปรียบเทียบกับพวกพี่น้อง เกินไปแล้วมันเกินไปจริงๆ สายตารังเกียจของพวกพี่น้องที่เอาแต่มองมทางผม เหมือนกับว่า ผมไม่ใช่พี่น้องของพวกเขา.......ไม่ใช้เลย


" อิจิมัตสึคุง เก่งมากๆ เลยจะลูก "


" มัตสึโนะคุง ทำได้ดีมากๆ เลย แต่ฉันคิดว่านายน่าจะทำได้มากกว่านี้ "

ไม่......พอได้แล้ว


" พ่อคาดหวังในตัวลูกมากเลยนะ "


อย่า...นะ ม...ไม่เอา


" พวกนายเอาแบบอิจิเป็นแบบอย่างสิ ทั้งเรียนเก่ง แถมยังเป็นนักเรียนดีเด่น อีก "

ไม่ ไม่เอา ย...อย่ามองผมด้วยสายตาอย่างนั้นสิ โอโซมัตสึนี่ซัง โจโรมัตสึนี่ซัง จูชิ กับโทโดด้วย แล้วก็เลิกกดดันผมสักที แล้วนี่มันอ่ะไรเนีย ผมมองสร้อยที่คอของผม

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน สร้อยคอต้องคำสาปงั้นสินะ ไม่นะผมกำลังจะ


" ด....ดึงไม่ออก ช...ช่วยด้วย ฮึก ไม่เอา ไม่เอา ไม่ ไม่ ม่ายยยย!!! "


ผมรู้สึกเหมือนกำลังจะบ้า อ่าาา นั้นสิน้าา บ้าคลั่ง อยากจะหัวเราะดังๆ ชะมัด


" ฮึ ฮึ ฮ่ะ ฮ่า ๆๆ อ่า "


ผมมองเกรดของตัวเองในกระดาษ ซ่ำไปซ่ำมา คุณพ่อคุณแม่ครับ ผมนะทำตามที่คุณต้องการแล้วน้า


" ผมเป็นเด็กดีใช่ไหมครับ เป็นเด็กที่น่ารักใช่ไหมล่ะครับ ฮ่าๆๆๆ ทรมานจัง "


ผมหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมายิ่งกว่าสายเลือด


" หยุดไม่อยู่ซะแล้วสิ "


เวลาผ่านไป


อ่าาา ถึงตัวผมจะใหญ่ขึ้นก็เถอะ แต่สร้อยคอต้องคำสาปนี่ก็ยังเล็กเหมือนเดิมเลย และมันก็ยิ่งทำให้ผมทรมานกว่าเดิมซะด้วยสิ


ผมนะไม่เคยแพ้ใครหน้าไหนในห้องเรียนเลยน้า เป็นเด็กดีแสนน่ารักเลยใช่ไหมล่ะ มากกว่าเด็กคนไหนๆ แม้แต่พี่น้องของผมก็ด้วย นี่ทุกคนมองมาที่ผมสิ ใช่!! สายตาอิจฉาริษยาแบบนั่นล่ะ ที่ผมต้องการ อิจฉาผมให้มากกว่านี้อีกสิ!!!

วันนี้นะมีเด็กใหม่มาด้วย เป็นเด็กที่ได้ทุนมาเรียนที่นี้ แต่ผมกลับหลงรักเขาสะได้ เป็นแค่คนธรรมดางี่เง่า และไม่มีอะไรดีสักอย่าง แต่ทำไมกันฉันถึงกับ ชอบคนอย่างนายไปได้นะ คารามัตสึ


" นี่ตอนเย็นนี่ช่วยมาเจอฉันที่หลังโรงยิมที่สิ จะได้รึเปล่า "


" ได้สิ อิจิมัตสึ เดียวฉันจะรีบไปเลยล่ะ 55 "

เพราะรอยยิ้มสินะ ผมถึงได้รักเขานะ


" แล้วจะรอก็แล้วกัน "


ณ โรงยิม


" แฮ่ก แฮ่ก มีอะไรงั้นเหรออิจิมัตสึ "


" จริงๆ แล้วฉันนะ ฉันนะ... ชอบ...นาย...น่ะ "

พูด.....ออกไปแล้ว


" เออ.....อิจิคนโทรมๆ อย่างฉันนะไม่เหมาะกับนายหรอกนะ "


" ใช่แล้วล่ะ คนโทรมๆอย่างนายนั้นและ ที่เหมาะกับฉันที่สุดนะ ฮ่าๆๆ นายจะปฎิเสธความรักที่ฉันมีให้งั้นเหรอ!!! "


ไม่นะ ผมโดนสร้อยนี้ควบคุมอีกแล้ว ไม่เอาอีกแล้ว พอสักที่ ไอสร้อยบ้านี่


" อิจิ!!! อั่ก " 

ผมผลักคาราลงไป ก่อนจะขึ้นคร่อมแล้วบีบคอคาราเอาไว้


" รักฉันสิ.... รักฉันสิ.... รักฉันสิ แล้วจะ.....ให้ทุกอย่างเลยล่ะ จะให้นาย.... จะให้นาย รับผิดชอบทุกอย่างด้วยชีวิตทั่งหมดของนายยังไงล่ะ ไม่ปล่อยไปแน่ๆ!! "

ม...ไม่น่ะ ผมพยายามเอามือตัวเองออกมา อย่างน้อยก็ขอให้มันไม่บีบแรงก็พอ


" ค...คารามัตสึ ผมข.....ขอโทษ อึก "


" รักผมสิ.... รักผมสิ.... รักผมมากกว่านี่ เอาให้คลั่งไปสะเลยสิ!!! "


" ท..ทรมาน "


" ไม่ปล่อยไปหรอก !! "


" น......นี่ ช....ช่วยถอนคำสาปให้ผมทีสิ "


" มากกว่านี้ รักมากกว่านี้สิ !!! มีความสุขใช่ไหมล่ะ!!! แต่ถ้าไม่.... " 

ไม่ ถอนคำสาปให้ผมที


" อิ..จิ..มัต..สึ " 

อ๊ะ....ทำไมร่างกายผมถึงหยุดเคลื่อนไหวแล้วล่ะ คาราลุกขึ้นมานั่งแล้วจับมือผมเอาไว้ และโน้มหน้าเข้ามาหาผมก่อนจะจุมพิตผม


เพล้ง !!

เสียงสร้อยคอแตกและสลายหายไป บอกกับผมว่า ผมหลุดพ้นจากคำสาปแล้ว


" ฉันก็ชอบนายนะ อิจิมัตสึ รักนะ "


" ฮึก.....คารามัตสึ ข...ขอบคุณน่ะ ฮืออ "


ตำนานรักของเด็กหนุ่มผู้ต้องคำสาปกับเด็กชายแสนโทรม ก็จบลงเท่านี้

Happy End จบอย่างมีความสุข ชั่วนิรันดร์

( ซะที่ไหนล่ะ คิดต่อไม่ออกต่างหาก 5555 )

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Tenchi love Momose! จากทั้งหมด 2 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 11:27

    ตอนท้ายฟินมากค่าาา ><

    #4
    0
  2. #3 pasation (@pasation) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 20:19
    จบดีจบสวย
    #3
    0
  3. #2 Monaka
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 18:05
    น่ารีัก><
    #2
    0
  4. #1 Daemon tail (@ummer2117) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 02:49
    ทำได้ดี ฟินหลายๆจ้าาา =/////?////=
    #1
    1