warhammer 40k of Attack on Titan

ตอนที่ 5 : กลับเมืองพร้อมกับเพื่อนอีก 2 คน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 261
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    15 พ.ย. 63

หลังจากการฝึกอันยาวนานพวกเราก็ได้ประจำ หน่วยต่างๆเรียบร้อยแล้วผมนั้นเข้าหน่วยสารวัตรทหารกลับแซครี่ ส่วน พิกซิส เข้าหน่วย กองรักษาการณ์ พวกเราได้ประจำตำแหน่งอย่างเต็มที่ทำงานอย่างขะมักเขม้นส่วนผมนั้นกำจัดโจรได้ไปทั่วจนเป็นที่โด่งดังในสารวัตรทหาร จนกระทั่งวันหยุดทหารก็มาถึงพวกเรามีวันหยุด 10 วันผมเลยนัดพวกเขาทั้งสองคนมาตรงเขตชิกกันชินาที่ผมเข้ามาในกำแพงเป็นครั้งแรก

"มีอะไรหรือเปล่าเบลเวียสถึงเรียกพวกเรามาบนกำแพงแบบนี้เนี่ย"

" ก็มีนั่นแหละก็วันนี้เป็นวันหยุดนี่งั้นพวกนายมาบ้านฉันไหม"

" เออใช่สิบ้านนายหนามีไวน์หรือเปล่า"

" แหมพิกซิสพอเข้าหน่วยรักษาการนายก็เอาแต่ไวน์ตลอดเลยนะเนี่ยมีสิบ้านฉันมีไวน์ที่รสดีกว่าที่นี่อีก"

" ถ้างั้นฉันไปด้วย"

" เออแต่จะว่าไปแล้วเบลเวียสบ้านนายอยู่ไหนล่ะ" พอพูดปั๊บก็ถามเลยจะเอาไงดีเนี่ยถ้าบอกว่าบ้านของเราอยู่นอกกำแพงแล้วก็คงหัวเราะแน่เลย

" ถ้าฉันบอกว่าบ้านของฉันอยู่นอกกำแพงพวกนายจะเชื่อฉันไหมล่ะ" พ่อผมพูดปั๊บทั้งสองคนก็เกิดอาการเหมือนจะขำแต่ก็เก็บปากไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองขำแต่สีหน้าพวกมันบอกแล้วว่ามันกำลังขำอยู่

" ขอโทษทีนะคือมันเป็นไปไม่ได้ด้วยซ้ำว่านายนั้นอยู่ข้างนอกได้ยังไงเพราะข้างนอกมีแต่ไททันถ้าคนอยู่ข้างนอกไททันก็คงจับกินหมดแล้วล่ะ"

" ว่าแล้วพวกนายต้องพูดแบบนี้ฉันจะแสดงให้ดูเอง" พอผมพูดเสร็จผมนั้นก็กระโดดลงจากกำแพงสูง 50 เมตรทันทีพวกเขาทั้งสองคนถึงกับตกใจเลยว่าเพื่อนคนนี้มันบ้าหรือเปล่าฆ่าตัวตายชัดๆแต่พอพวกมันมองดูผมก็ตาค้างทันทีผมนั้นกลับลงแล้วไม่เป็นอะไรเลย และหลังจากนั้นผมก็ใช้สลิงที่ติดอยู่ตรงแขนผมนั้นยิ่งขึ้นไปบนกำแพงแล้วก็ขึ้นไปหาพวกมัน

"ว่าไงพวกนายจะไปกับฉันไหมล่ะเส้นทางฉันเตรียมพร้อมฉันกำจัดพวกไททันหมดแล้วล่ะ"

" ถ้านายพูดขนาดนั้นก็ได้ฉันเองก็อยากเห็นโลกภายนอกเหมือนกัน"

" งั้นฉันขอไปดูด้วยนะฉันว่ามันสนุกดีออก" ไอ้เจ้าพวกนี้มันเป็นบ้าอะไรเนี่ยมันไม่กลัวไททันแต่ฉันจะได้ไงวะถึงบอกว่าฉันกำจัดไททันไปหมดแล้วแต่ว่ายังมีบางส่วนที่อยู่ในป่าฉันยังไม่ได้กำจัดน่ะสิ

" งั้นฉันเตรียมรถมอเตอร์ไซค์ที่จะกลับเมืองฉันแล้วล่ะ"

"เดี๋ยวอะไรคือมอเตอร์ไซค์"

" งั้นพวกเราลงไปกันเถอะ"

" ลงไปเดียวๆ" ผมนั้นรีบอุ้มทั้งสองคนนั้นลงจากกำแพงทีเพราะว่าตอนฝึกงานผมแอบกลับไปบ้านและปรับแต่งพันธุกรรมของผมให้มีความชาญนามทางด้านต่างๆจนตอนนี้ผมนั้นมีพละกำลังเหนือมนุษย์และถ้าลงจากที่สูงแล้วก็จะไม่เป็นอะไรนะมี jetpackคอยติดรองเท้าผมอยู่พอดี

" ลงมาถึงแล้วล่ะ"

" โทรเล่นเอาซะพวกฉันใจหายหมดเลยเนี่ย" หลังจากนั้นผมนั้นก็เอามอเตอร์ไซค์ผมที่แอบอยู่ตรงพุ่มไม้เพื่อให้ทั้งสองคนเห็นพอสองคนเห็นหน้าก็รู้สึกงงมากว่ามันคืออะไรแต่ผมนั้นก็เรียกสองคนนั้นขึ้นมานั่งเพราะว่าเราจะเดินทางกันแล้ว

งั่นๆ

ผมมันขี่ออกไปทันทีด้วยคนนั้นจับไหล่ผมไว้ให้ดีๆเพราะว่าสองคนนี้ก็เลยไม่ค่อยจะมีซะด้วยแต่พวกเขาก็พวกเรานั้นขี่ไปคุยไปอะไรบ้างจนกว่าจะถึงเมือง

" นี่เบลเวียส"

" มีอะไรกันเหรอแซครี่"

" นายเป็นคนนอกกำแพงใช่ไหม" น่ะมันถามละงั้นเราตอบไปตามที่เราพูดได้ก็แล้วกัน"

" ใช่ฉันเป็นคนนอกกำแพงพ่อแม่ฉันน่ะตายตั้งแต่ตอนเริ่มสร้างเมืองพวกเรานะโดนไททันจับกินเป็นว่าเล่นแต่ว่าตอนนั้นพวกปิดประตูทันแต่เหลือเพียงแค่ฉันกับอีกไม่กี่คนเท่านั้นส่วนคนอื่นน่ะตายกันหมดเพราะว่าคนอื่นๆทั้งแขนไททันมากจนพากันไปตายเหลือเพียงแค่ฉันในเมืองที่ยังคงรอดอยู่และยังมีบางคนที่ยังคงรอดแล้วฉันยังไม่ไปปุกพวกเขากลับมา" สาเหตุที่ไม่ไปปลุกนะเพราะว่าตูยังไม่ได้ซื้อมาเลย

" น่าเศร้านะนายอยู่ในเมืองนั้นคนเดียวแต่ทำไมถึงมาในกำแพงล่ะ"

" เอาง่ายๆคือฉันนะมาตามหาสายเลือดของฉันที่ยังเหลือรอดอยู่ในกำแพง"

" อย่างนั้นเหรอทำไมสายเลือดนายถึงอยุ่กำแพงล่ะแต่นายทำไมถึงต้องนอกกำแพง" ไอ้นี่ก็ช่างถามจริงๆเลยอนาคตเองต้องตัดสินชะตาคนนะเว้ย

" ก็เพราะเกิดความขัดแย้ง ในตระกูลอ่ะพวกเราเลยแยกประชาชนบางส่วนมาเพื่อที่เราจะอาศัยอยู่นอกกำแพงได้แต่พวกฉันก็คิดผิดตอนสร้างเมืองน่ะพวกเรานัันเร่งสร้างกันมากจนสุดท้ายทุกคนก็ตายเกือบหมดเหลือเพียงแค่ไม่กี่คนที่ยังรอด" พ่อผมพูดออกไปพวกเขาทั้งสองคนก็เงียบและตอนนี้พวกเราก็มาถึงหน้าประตูเมืองแล้ว

" ว้าวก็ใหญ่เหมือนกันนะเนี่ยแต่มันดูเล็กไปหน่อย ประมาณซัก 30 เมตรได้"

" ถูกของนายพิกซิดกำแพงนี่สูง 30 เมตรจริงๆด้วย" พอสมควรให้ก็ตาวาวมากพวกเขานั้นไม่เชื่อเลยว่าจะมีเมืองอยู่นอกกำแพงด้วย และหลังจากนั้นผมก็เปิดประตูเพื่อที่จะเข้าไปตอนเช้าผมเปิดประตูนะพวกมันก็ตกใจกันยกใหญ่เลยแต่ผมก็บอกว่าให้ใจเย็นเอาไว้พอผมเข้าไปพูดมันก็ถึงกับตาค้างทันทีเพราะว่าไม่เคยเห็นเมืองที่ใหญ่โตมโหฬารได้ขนาดนี้มาก่อนทั้งอาคารเฉียดฟ้าทั้งพื้นที่ที่ไม่สกปรกแต่พื้นที่แถวนั้นไร้ผู้คนมาก

"ตามที่นายพูดจริงๆที่นี่ไร้ผู้คนจริงๆด้วย" พวกเขารู้สึก ขวามากพ่อผู้คนนั้นไม่มีเลยนี่ก็แสดงว่าเรื่องที่เอลเวียสก็เป็นความจริงที่ว่าผู้คนในเมืองนั้นตอนแรกตายกันหมดแล้วหรือเพียงแค่ไม่กี่คนที่รอด จากบุคคลนั้นได้ขับเข้ามายังตรงพื้นที่อาคารใหญ่สูงซึ่งมีรูปปั้นขนาดยักษ์เหมือนกับอัศวินที่ว่าถือค้อนแล้วก็ดาบ แล้วก็อาวุธที่พวกเขามารู้จักพวกเขาทั้งสามคน เดินเข้ามาพื้นที่ที่เป็นราชวังและยังมีบัลลังก์อยู่ด้วยตอนแรกเขาคิดว่าเพื่อนของพวกเขาที่อยู่กับนอกกำแพงนั้นเป็นกษัตริย์แต่ที่ไหนได้คนมันยังไม่รับการเป็นกษัตริย์เพราะว่าเขานั้นไม่มีประชาชนให้ปกครอง พวกเขาเดินเข้ามาเหมือนห้องอาหารแต่มีกระจกที่ว่าบานใหญ่เล่นเห็นทุกส่วนของเมือง

" เมื่อก่อนมึงนี้นั้นรายบุคคลมาโดยตลอดฉันอยู่นี่มันนานจนถ้ามึงไม่ถึงขนาดนี้แล้วล่ะมันก็ใช้เวลาหลายปีในการสร้างมันแต่ฉันก็สร้างมันได้สำเร็จ ฉันทวุฒิมากมายเพื่อต่อต้านกับไททันจนสามารถทำได้แต่ว่าชั้นมันก็ขาดกำลังทหารและไม่มีผู้สนับสนุนอีกตามจริงค่ะมีแต่ว่าเงินน่ะพออยู่อย่างเดียวคือทหารเจ้าหน้าที่ไม่มีอะนี้พิกซิดไวร์"

"ขอบใจ" ไวร์รับไวร์กับผมไปแล้วก็กระดกไปครั้งหนึ่ง

" ว้าวอร่อยจริงๆด้วย"

" เราเห็นที่นี่แล้วสวยงามมากฉันคิดว่านายนั้นเชิญเรามาด้วยเหตุผลบางอย่างนะ"

"ทุกต้องแซครี่ ที่ฉันจะพูดอะไรมานี่คือจะมาบอกเรื่องในกำแพงให้ฟังว่าสถานการณ์ตอนนี้นั้นเริ่มแย่ลงเรื่อยๆสารวัตรทหารเริ่มฉ้อโกงมากขึ้นและจะเริ่มมีการ ต่อต้านทหาร ฉันเลยบอกตรงไหนว่าให้ออกจากการเป็นสารวัตรทหารซะ ไอ้ฉันบอกไปคือแซครี่กับฉันนะพิกซิดนายก็เป็นทหารรักษาอาการเหมือนเดิมนั่นแหละ"

"เอ่า"

"นายต้องการอะไรกันแน่"

" ฉันมองเห็นอนาคตของกำแพง"

" อนาคตอนาคตของกำแพงเป็นยังไง"

" กำแพงจังหวัดอะไรลงตู้เซ็นทรัล 60 เมตรและโทรมาทำลายกำแพงสิ่งที่ตามมาคือไททันพวกนั้นโดยตรงหาผู้มีฝีมือพวกนายที่ นิวคาสเซิลการออกคำสั่งหรือการดูแลทางหน้าต่างๆ พวกนายอมรที่สุดแล้วในภารกิจนี้"

" ถ้านายพูดอย่างนั้นแล้วฉันก็จะเข้าร่วมด้วยเพื่ออนาคตของมนุษย์ชาติ"

" ฉันก็เหมือนกัน"

"งั้นยินดีต้อนรับเข้าสู่กองกำลังอิมพีเรียมของฉัน" เพราะผมจัดการธุระกับพวกเขาเสร็จแล้วผมก็ผมเขากลับไปในกำแพงเพื่อเริ่มภารกิจกันและผมนั้นก็เตรียม พร้อมสำหรับการสร้างกองกำลังของผมขึ้นมาเอง นั่นก็คือซื้อ เรานักบวชจักรกล เพื่อสร้างกองทัพและอุปกรณ์อาวุธต่างๆเพื่อเตรียมพร้อมกองกำลังที่จะมาถึงในอีกไม่ช้า

" นายท่านต้องการให้พวกเราทำอะไรเหรอครับ"

" เจ้าต้องสร้างอาวุธกองทัพของข้าที่กำลังจะมาถึงนี้รวมถึงสร้างหุ่นไททันด้วยอีกไม่ช้าพวกเราจะได้มีสงครามกับพวกไททันสักที"

=====================================


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น

  1. #25 book-Gray (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 16:16
    ม่ายรู้เรื่องเลยงะ~
    55555
    #25
    0
  2. #8 PHONIVATSIPASEUT (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 16:54

    บทของคุณจะอัปเดตเมื่อไหร่

    #8
    0
  3. #6 axiommmo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 16:43

    รออ่านครับ

    #6
    0